- ΑΓΑΠΗ-μηπως πισω απο την λεξη κρυβουμε εμεις οι ανδρες ΜΟΝΟ την ερωτικη μας επιθυμια;;; - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
http://sciencearchives.wordpress.com/2009/11/17/%ce%ae-%ce%ac/#more-534
Η επιλογή του σωστού συντρόφου είναι μια πολύ σημαντική υπόθεση, με ποια κριτήρια γίνεται λοιπόν αυτή η επιλογή;
Υπάρχουν πολλοί αθροιστικοί παράγοντες για την επιλογή του επιθυμητού συντρόφου. Η εξωτερική εμφάνιση είναι ένας σημαντικότατος προφανής παράγοντας.
.
.
.
.
.
.
Ο εθισμός
Τι ακριβώς λοιπόν συμβαίνει κατά τη διάρκεια των απότομων αλλαγών της διάθεσης μας όταν ερωτευόμαστε;
Στον εγκέφαλο μας, ο έρωτας παρουσιάζει ομοιότητες με την κατάσταση της ψυχικής αναταραχής ή με μια ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή.
Σύμφωνα με κάποιες μελέτες, όταν κάποιος ερωτεύεται αρχικά τα επίπεδα της σεροτονίνης στον οργανισμό του πέφτουν κατακόρυφα ενώ αυξάνονται κατά πολύ τα επίπεδα της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο.
Αυτή η κατάσταση παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με την κατάσταση του εθισμού από ένα φάρμακο, δημιουργώντας ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της ευχαρίστησης και του αντικείμενου του πόθου μας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να επιθυμούμε να βλέπουμε συχνά το αγαπημένο μας πρόσωπο.
Ο πόθος μας ελέγχεται από τις σεξουαλικές ορμόνες, όπως η τετοστερόνη, τα επίπεδα της οποίας είναι ευμετάβλητα. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τα επίπεδα της ορμόνης κορτιζόλης που ελέγχει το άγχος και της φενιλεθιλαμίνης, η οποία προκαλεί την εγρήγορση μας.
Στη συνέχεια κάποιες άλλες ορμόνες όπως η οξυτοκίνη και η βαζοπρεσσίνη επηρεάζουν τον οργανισμό του ατόμου και φαίνεται να είναι πολύ σημαντικές για την διατήρηση μακροχρόνιων σχέσεων.
Τα ζευγάρια τα οποία είναι μαζί αρκετά χρόνια παρουσιάζουν αυξημένη εγκεφαλική δραστηριότητα που σχετίζεται με αυτές τις ουσίες, όταν αντικρίζουν τον αγαπημένο τους.
Η εξέταση των ερωτευμένων ατόμων απέδειξε την ακρίβεια του παλιού ρητού: «Η αγάπη είναι τυφλή». Έχει αποδειχτεί ότι όταν κάποιος είναι ερωτευμένος τα επίπεδα της ντοπαμίνης είναι αυξημένα ενώ περιοχές οι οποίες συνδέονται με αρνητικά συναισθήματα και κοινωνικά προβλήματα είναι απενεργοποιημένες...


Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:quote:
Λες: Ο ΜΟΝΟΣ λόγος συνεύρεσης δύο ενηλίκων είναι η αγάπη.Και μετά λες:...η αγάπη, αυτή καθεαυτή, ΔΕΝ θέτει όρους, προϋποθέσεις, προαπαιτούμενα...
Ας υποθέσουμε ότι ένας όρος που θέτει η αγάπη είναι η αποκλειστικότητα του συντρόφου. Τότε θα μου πεις ότι αυτό εκφράζει την κτητικότητα και τον εγωισμό του ανθρώπου, οπότε εδώ δεν εχουμε έκφραση αληθινής αγάπης, αλλά εγωιστική συμπεριφορά.
Ας υποθέσουμε ότι η αγάπη δεν θέτει κανέναν όρο και δεν σχετίζεται με την σεξουαλική αποκλειστικότητα.Οκ... Τότε, δεν θα είσαι αναγκασμένος να κάνεις σεξ μόνο με την ίδια γυναίκα, δηλαδή θα αγαπάς μία και μοναδική, αλλά δεν θα έχεις πρόβλημα να πηγαίνεις και με άλλες με σκοπό την ικανοποίηση σωματικών αναγκών. Όμως, πιο πάνω αναφέρεις ότι ο μόνος λόγος συνεύρεσης δύο ανθρώπων είναι η ΑΓΑΠΗ. Εσύ θα αγαπάς μόνο μία... οι άλλες?? Οπότε, και δω κάτι πάει στραβά.
Αυτά που λές είναι αντικρουόμενα,κάτι δεν πάει καλά στον συλλογισμό σου.
Εκτός κι αν εγώ δεν μπορώ να σε καταλάβω.
Τι δεν πάει καλά?
Θεωρείς την αγάπη σαν ένα αίσθημα που υπάρχει ή μπορεί να υπάρξει ΜΟΝΟ μεταξύ δύο ατόμων?
Μάλλον μιλάμε για διαφορετικά συναισθήματα.Όταν νιώθεις αγάπη για κάποιον, ενδέχεται μετά από ένα μήνα ή ένα χρόνο ή κάποιο ορισμένο διάστημα, να πάψεις να τον αγαπάς?
Υπάρχουν προϋποθέσεις που συντηρούν την αγάπη, όπως η ανταπόκριση, ας πούμε?
Δεν κρατά μια ολόκληρη ζωή?Είναι φανερό για άλλα συναισθήματα μιλάμε.
Edited by - gianipseftis on 18/06/2011 15:05:20
Συγγνώμη, με ρωτάς αν θεωρώ ότι η αγάπη προυπάρχει μέσα μας ως συναίσθημα προς όλους τους ανθρώπους ή αν δημιουργείται μόνο μεταξύ συγκεκριμένων ανθρώπων?
Φίλε μου, δεν είμαι εδώ για να φιλοσοφήσω υπέρ της ουσίας και της υπόστασης της αγάπης, εγώ παραθέτω απλώς μια άποψη που με αντιπροσωπεύει όσον αφορά στην έκφραση του συναισθήματος αυτού.
Αν μιλάμε για την ανθρωπιστική αγάπη, θα έπρεπε λογικά να υπάρχει μέσα μας εξ αρχής, απ την στιγμή που λεγόμαστε άνθρωποι. Αν μου μιλάς για την ερωτική αγάπη, δεν νομίζω ότι είναι δυνατόν να την κατέχουμε και να την εκφράζουμε προς όλους.
Ζητάς την άποψή μου στο θέμα της διάρκειας της αγάπης. Δεν θα σου πω το κλασικό, ότι η αληθινή αγάπη διαρκεί μια ολόκληρη ζωή.
Όπως και να το κάνουμε, υπάρχουν πολλοί παράγοντες που καθορίζουν τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Κάποιος άνθρωπος που χάνει τον/την αγαπημένο/η του και αργότερα φτιάχνει τη ζωή του με κάποιον άλλο, δεν σημαίνει πως δεν αγάπησε τον προηγούμενο, ούτε ότι "προδίδει" την αγάπη τους.
Γενικότερα, είναι εύκολο να λέμε ότι "αν αγαπιόντουσαν πραγματικά, θα ήταν ακόμα μαζί", αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς , ο άνθρωπος είναι "παράξενο" ον, ακόμη κι όταν αγαπάει...
Edited by - Narkissa555 on 18/06/2011 22:55:09
"Η απόρριψη
Δυστυχώς δεν είναι όλα ευχάριστα όταν πρόκειται για την αγάπη. Η έκσταση, η ευφορία και η χαρά μπορεί να συνοδεύονται από τη ζήλια, το θυμό και την απόρριψη.
Η κατάσταση του έρωτα έχει εξελιχθεί διότι οι άνθρωποι οι οποίοι επικεντρώνουν την προσοχή τους σε έναν ιδανικό σύντροφο κερδίζουν χρόνο και ενέργεια και έτσι βελτιώνουν τις πιθανότητες της επιβίωσης και της επιτυχούς αναπαραγωγής τους. Αυτό όμως σημαίνει ότι οι άνθρωποι βιώνουν τρομερή απογοήτευση όταν απορρίπτονται από τον αγαπημένο τους.
Οδυνηρά συναισθήματα δημιουργούνται όταν τα κέντρα του εγκεφάλου που σχετίζονται με τα επίπεδα της ντοπαμίνης αποτυγχάνουν στον σκοπό τους.
Παραδόξως όταν νιώθουμε την απόρριψη από κάποιο άτομο μπορεί να τον αγαπήσουμε ακόμα πιο πολύ. Αρχικά διαμαρτυρόμαστε και επιχειρούμε να κατακτήσουμε ξανά τον αγαπημένο μας.
Επίσης δημιουργείται ένας πανικός καθώς νιώθουμε κάτι συναφές με το άγχος του αποχωρισμού που βιώνουν τα νεαρά άτομα τα οποία απορρίπτονται από τους γονείς τους.
Στη συνέχεια η αγάπη μπορεί να γίνει θυμός και μίσος, καθώς οι περιοχές που σχετίζονται με την αποδοχή συνδέονται στενά με τον εγκέφαλο. Τελικά συχνά καταλήγουμε να βιώνουμε μεγάλες περιόδους κατάθλιψης και απογοήτευσης.
Αυτά τα αρνητικά συναισθήματα μπορεί να προκαλέσουν εμμονές και τάσεις βίας.
Παρότι αυτές οι συμπεριφορές μπορεί να χαρακτηριστούν παθολογικές και ίσως να είναι σχετικά σπάνιες, η αλήθεια είναι ότι είναι πολύ πιο κοντά σε εμάς απ’ ότι πιστεύουμε. Η κατάσταση του πάθους μοιάζει με ψυχαναγκαστική διαταραχή, αλλά για μερικούς ανθρώπους, η αγάπη μπορεί να είναι κάτι πολύ πιο απειλητικό".
Θα συμπλήρωνα ότι όλοι οι μηχανισμοί προώθησης και θεμελίωσης όλων των επιμέρους συναισθημάτων είναι ενχάρακτοι και κανείς απο μάς δεν του δημιούργησε ασφαλώς....επίσης αυτοί -οι μηχανισμοί- ενεργοποιούνται απο διάφορα εξωτερικά ερεθίσμα -που δεν είναι μόνο και τόσο εξωτερικά όσο νομίζουμε- και προωθούν διάφορα συναισθήματα είτε αγάπης -εν προκειμένω- είτε μίσους που είναι τόσο κοντά...


Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Δωστε προσοχή στα παρακάτω και ισως καταλάβετε τι
λέω περι αγάπης.
Ας υποθέσουμε Αλεχ ,οτι εχεις μια δυνατη σχέση αγάπης
με την κοπέλα των ονείρων σου.Στην πορεία μετα απο ενα
διαστημα,ας υποθέσουμε 6 μηνων σχέσης,εσύ παθαίνεις ενα
ατύχημα και σου κόβεται το πουλί[χτύπα ξύλο].
Τι θα γίνει η σχέση Αλεξ?
Θα τελειώσει επειδή δεν θα υπάρχει σεξ?
Και η αγάπη?Πάει περίπατο?
Πάνε μαζί αυτα τα δύο ισχυρίζεσαι.
Αν την αγαπάς πραγματικά,θα την αφήσεις να πηγαίνει αλλού
για σεξουαλική ικανοποίηση,ή οχι?
Ακόμη και αν αυτή δεν θέλει,δεν θα την πιέσεις να το κάνει επειδή ξέρεις οτι θα της λειπει το σεξ?
Αν δεν κάνεις τίποτα απο αυτα,δεν θα εχεις ενοχές οτι καταστρέφεις
την ζωή του ανθρώου που λές οτι αγαπάς?
Αν ομως είχες μέσα σου,την αγάπη με την έννοια της αλτρουιστικής
ερμηνείας και οχι της κτητικής,θα σου ηταν πιο ευκολο να το κάνεις?
Να δώ τις θέσεις σου.
Ναρκίσσα
Μετα απο συντομη διαρκεια του ερωτα της ζωης σου παθαίνει
αυτός ενα παρόμοιο ατύχημα[χτύπα ξύλο κι εσυ].
Σαν γυναίκα απαντας.Τι θα γίνει?
Δεν θα θέλεις να ικανοποιήσεις τις σωματικές σου ανάγκες και
παράλληλα να κρατήσεις την αγάπη της ζωής σου?
Δεν θα ήθελες κι απο αυτόν να σου υποδείξει να το κάνεις,
επειδή θα είναι απόδειξη πως σε αγαπάει και δεν θέλει να
στερηθείς?
Αναμένω.
Και μετα θα σας ρωτήσω:
Καταλάβατε τώρα τι ειδους αγάπη εννοώ?
Αν ναι πείτε μου με μια λέξη.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
Ας υποθέσουμε Αλεχ ,οτι εχεις μια δυνατη σχέση αγάπης
με την κοπέλα των ονείρων σου.Στην πορεία μετα απο ενα
διαστημα,ας υποθέσουμε 6 μηνων σχέσης,εσύ παθαίνεις ενα
ατύχημα και σου κόβεται το πουλί[χτύπα ξύλο].
Τι θα γίνει η σχέση Αλεξ?
Θα τελειώσει επειδή δεν θα υπάρχει σεξ?
Και η αγάπη?Πάει περίπατο?
Πάνε μαζί αυτα τα δύο ισχυρίζεσαι.
Αν την αγαπάς πραγματικά,θα την αφήσεις να πηγαίνει αλλού
για σεξουαλική ικανοποίηση,ή οχι?
Ακόμη και αν αυτή δεν θέλει,δεν θα την πιέσεις να το κάνει επειδή ξέρεις οτι θα της λειπει το σεξ?
Αν δεν κάνεις τίποτα απο αυτα,δεν θα εχεις ενοχές οτι καταστρέφεις
την ζωή του ανθρώου που λές οτι αγαπάς?Αν ομως είχες μέσα σου,την αγάπη με την έννοια της αλτρουιστικής
ερμηνείας και οχι της κτητικής,θα σου ηταν πιο ευκολο να το κάνεις?
Ακούς εκεί να σου κοπεί το πουλί! Σε αυτήν την περίπτωση φίλε μου,θα την πίεζα εγώ ο ίδιος να κάνει την ζωή της,εννοείται αυτό.Γιατί με πέρασες βρε,για κανένα αρρωστημένοεγωιστή (πλάκα πλάκα,μερικοι αυτό πιστεύουν για μένα,πόσο λάθος κάνουν όμως)?
Σου μιλάω ειλικρινά.
Στην περίπτωση όμως που εκείνη είχε ένα παρόμοιο ατύχημα με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εκληπρώνει τις σωματικές τις ανάγκες.Δεν μπορώ να πώ ακριβώς πώς θα ήταν η κατάσταση μέσα μου,αλλά έτσι όπως το βλέπω και έτσι όπως αισθάνομαι τώρα,δεν θα έκανα τίποτα με κάποια άλλη,θα έμενα ώς το τέλος έτσι,αν θέλεις πιστεψέ το. Είναι αυτό που λέμε μαζί στις χαρές μαζί και στις λύπες. Ελπίζω να σε κάλυψα.
Edited by - alex22 on 19/06/2011 09:57:48
quote:
Λοιπόν Αλεχ και ΝαρκισσαΔωστε προσοχή στα παρακάτω και ισως καταλάβετε τι
λέω περι αγάπης.Ναρκίσσα
Μετα απο συντομη διαρκεια του ερωτα της ζωης σου παθαίνει
αυτός ενα παρόμοιο ατύχημα[χτύπα ξύλο κι εσυ].
Σαν γυναίκα απαντας.Τι θα γίνει?
Δεν θα θέλεις να ικανοποιήσεις τις σωματικές σου ανάγκες και
παράλληλα να κρατήσεις την αγάπη της ζωής σου?
Δεν θα ήθελες κι απο αυτόν να σου υποδείξει να το κάνεις,
επειδή θα είναι απόδειξη πως σε αγαπάει και δεν θέλει να
στερηθείς?Αναμένω.
Μάλιστα...
Τέλος πάντων. Αν, λοιπόν, συνέβαινε αυτό το ακραίο περιστατικό (επειδή έχω συζητήσει παρόμοιο θέμα), εκείνος σίγουρα θα με πίεζε και μάλιστα πολύ να καλυψω με κάποιον άλλον τις σωματικές μου ανάγκες. Ίσως και σε μια στιγμή απόγνωσης να με χώριζε προκειμένου να με αφήσει "ελεύθερη".
Τώρα, όσο για μένα, δεν είναι καθόλου εύκολο να απαντήσω εκ του ασφαλούς. Σ'αυτή τη φάση θα μπορούσα να σου πω ότι θα δυσκολευόμουν πολύ να πάω με κάποιον άλλον(αυτό είναι σίγουρο), ενδεχομένως να απείχα για χρόνια.
Όπως είπε και ο Άλεξ, μιλώντας τώρα εκ του ασφαλούς, θα σου πω ότι κατά πάσα πιθανότητα δεν θα πήγαινα με άλλον.
Αλλά το να πω ότι δεν θα ξαναέκανα σεξ για όλη μου τη ζωή, είναι μεγάλη κουβέντα και, όπως είπα, άλλο να το συζητάς απλώς και άλλο να σου τυχαίνει.
Πάντως, αν λύγιζα και πήγαινα με άλλον, σίγουρα δεν θα ημουν καλά συναισθηματικά.
Edited by - Narkissa555 on 19/06/2011 10:11:31
Απλώς, εσύ έχεις την επιλογή να πάς με τη σύντροφό σου, σε αντίθεση με την περίπτωση που παραθέτεις, κατά την οποία αυτό είναι αδύνατον.
Επίσης, εσύ το θεωρείς εντελώς φυσιολογικό να ικανοποιείς τις σωματικές σου ανάγκες και με άλλες, σε αντίθεση με τον Άλεξ και εμένα που-ακόμα κι αν κάποια στιγμη αναγκαζόμασταν να κάνουμε το ίδιο στην περίπτωση που αναφέρεις- σίγουρα θα είχαμε το λιγότερο τύψεις...
Άλεξ, συγγνώμη που μιλάω συμπεριλαμβάνοντας και σένα, διορθωσέ με αν θες.
Κάνοντας μια μικρή παρέκβαση, ας ανασκοπήσουμε τον κύκλο του έρωτα, με ένα βλέμμα – σαν την ένωση των κυττάρων των μικροσκοπικών πρωτόζωων , στο βίαιο πάθος του κτήνους , στην λάμψη των ματιών των νέων και στην συγκίνηση του ηλικιωμένου ζευγαριού , όταν βλέπει τα παιδιά του και τα παιδιά των παιδιών του να συγκεντρώνονται για να τιμήσουν ένα έρωτα μισού αιώνα .
Τι το θαυμαστότερο από αυτήν την μεταμόρφωση , αυτήν την βαθμιαία ανύψωση από την λατρεία των σωματικών θέλγητρων στην λατρεία μιας ολόκληρης ζωής ;
Θυμάται κανείς τα λόγια του Σανταγιάνα :
“ Κάθε τι το ιδεώδες έχει τη ρίζα του στην φύση και κάθε τι το φυσικό ανελίσσεται σε ιδεώδες ” .
Ας μη ντρέπεται λοιπόν ο έρωτας για την καταγωγή του και ας σιωπά κάθε επιθυμία η οποία δεν ανυψώνεται σε αφοσίωση .
Ο φιλόσοφος του έρωτα , ο Πλάτων , ήταν εκείνος που είπε :
“ Εκείνος , τον οποίο δεν αγγίζει ο έρωτας , βαδίζει στο σκοτάδι ” .
Ο Laplace , κατά την ώρα του θανάτου του , επιτίμησε τους φίλους του , διότι προσπάθησαν να τον παρηγορήσουν , υπενθυμίζοντάς του την δόξα που είχε κερδίσει με τις ανακαλύψεις του και τα έργα του : “Αυτά ,” είπε με θλίψη , “δεν ήταν το σπουδαίο στην ζωή μου”. “Τι τότε ;” , τον ρώτησαν . Και ο γηραλέος επιστήμονας , αγωνιώντας για μια τελευταία πνοή, απάντησε : “Ο έρωτας”.
Τα πάντα πεθαίνουν μόνο ο έρωτας εξαπατά τον θάνατο .
Υπερπηδά τάφους και γεφυρώνει με τις γενεές το χάσμα που ανοίγει εκείνος .
Πόσο σύντομος και πρόσκαιρος φαίνεται υπό το κράτος μιας απογοήτευσης !
Αλλά πόσο αιώνιος , υπό το πρίσμα της μοίρας της ανθρωπότητας – πώς διασώζει τελικά ένα ίχνος μας από την φθορά και μεταφυτεύει την ζωή μας στο σφρίγος ενός παιδιού !
Ο υλικός μας πλούτος είναι ένα βάρος και η σοφία μας ένα αμυδρό και ψυχρό φως .
Αλλά ο έρωτας θερμαίνει την καρδιά μας με παρηγοριά , περισσότερο δε όταν προσφέρεται παρά όταν λαμβάνεται .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Όντως ... "Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά"


Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Edited by - Εαρινός on 19/06/2011 15:58:35