- Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Μια από τις αιώνιες απορίες του ανθρώπου, που είναι το "μετά" και το εάν η ψυχή συνεχίζει να ζει σε μια άλλη διάσταση, απασχόλησε και εμένα εδώ και αρκετό καιρό. Δεν έχω κάποια έντονη προσωπική εμπειρία μέχρι στιγμής και είμαι αρκετά σκεπτικίστρια αλλά παραλληλα και ανοιχτή πολύ στη δύναμη του πνευματισμού κ της πνευματικής επικοινωνίας καθώς και διαστάσεων που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε .Ουσιαστικά προσπαθώ να ερευνήσω και να βγάλω ίσως κάποια συμπεράσματα.Θα ήθελα λοιπόν την άποψή σας στο εξής.Αν δεχτούμε πως οι ψυχές των νεκρών υπάρχουν και υπάρχουν μαρτυρίες για επικοινωνία με τον εδώ κόσμο, πώς εξηγείται το γεγονός πως υπάρχουν μανάδες που έχουν χάσει παιδιά, παρακαλούν κάθε νύχτα να τις επισκεφθούν τα νεκρά παιδιά τους στον ύπνο τους και σε πολλές δεν συμβαίνει ποτέ? Υπάρχει κάτι πιο ισχυρό από τον δεσμό μάνας-παιδιού? Ποιο παιδί θα ένιωθε την μάνα του να σπαραζει και δεν θα της έδινε ένα σημάδι, έστω με ένα όνειρο?Έχω μια θεία που έχασε το παιδί της 20 χρ. και το περιμένει 1μιση χρόνο τώρα...κάθε μέρα....δεν της συνέβει τίποτε, ποτέ. Κανένα σημάδι, τίποτα απολύτως.Προσωπικά εμενα αυτό με κάνει πολύ σκεπτική .... Θα ήθελα πολύ να ακούσω τις γνώμες σας και γιατί όχι τις εμπειρίες σας σχετικά.
Όσον αφορά στην απορία σου:
quote:
Θα ήθελα λοιπόν την άποψή σας στο εξής.Αν δεχτούμε πως οι ψυχές των νεκρών υπάρχουν και υπάρχουν μαρτυρίες για επικοινωνία με τον εδώ κόσμο, πώς εξηγείται το γεγονός πως υπάρχουν μανάδες που έχουν χάσει παιδιά, παρακαλούν κάθε νύχτα να τις επισκεφθούν τα νεκρά παιδιά τους στον ύπνο τους και σε πολλές δεν συμβαίνει ποτέ? Υπάρχει κάτι πιο ισχυρό από τον δεσμό μάνας-παιδιού? Ποιο παιδί θα ένιωθε την μάνα του να σπαραζει και δεν θα της έδινε ένα σημάδι, έστω με ένα όνειρο?Έχω μια θεία που έχασε το παιδί της 20 χρ. και το περιμένει 1μιση χρόνο τώρα...κάθε μέρα....δεν της συνέβει τίποτε, ποτέ. Κανένα σημάδι, τίποτα απολύτως.Προσωπικά εμενα αυτό με κάνει πολύ σκεπτική .... Θα ήθελα πολύ να ακούσω τις γνώμες σας και γιατί όχι τις εμπειρίες σας σχετικά.
Θα σου γράψω για την εμπειρία της δικής μου μητέρας με τη δική της μητέρα. Η γιαγιά μου ήταν βαριά άρρωστη για πολύ καιρό και την κύρια ευθύνη για τη φροντίδα της την είχε αναλάβει η μητέρα μου. Μιλάμε για τεράστια ταλαιπωρία (ψυχική και σωματική) αλλά και πολλές άυπνες νύχτες, ειδικά τις μέρες πριν από τον θάνατο της γιαγιάς. Όταν κατέληξε, κάποιες ώρες αργότερα, η μητέρα μου ''είδε'' τη μητέρα της να της χαμογελάει και να της χαϊδεύει το πρόσωπο. Δευτερόλεπτα μετά, κοιμήθηκε για πολλές ώρες, η πρώτη φορά που κοιμήθηκε τόσο πολύ και τόσο γαλήνια μετά την αρρώστια της γιαγιάς. Να σημειωθεί πως η ίδια ισχυρίζεται ότι δεν ήταν όνειρο και την αντίκρυσε κανονικά καθώς και ότι ένιωσε το χάδι της.
Θα μπορούσε να πει κάποιος πως αυτό ήταν ένα δημιούργημα του ασυνείδητού της, ώστε να ξεπεράσει τις τύψεις και να ξανακοιμηθεί , γιατί αυτό είχε ο οργανισμός της ανάγκη. Προσωπικά πιστεύω ότι όντως η μητέρα της την επισκέφθηκε για να την καθησυχάσει, να την κάνει να προχωρήσει για να μην μείνει καθηλωμένη στο πένθος. Τέτοια σημάδια πιστεύω ότι στέλνουν στις μητέρες τους τα παιδιά που έχουν φύγει, ίσως όμως δεν είναι τόσο έντονα και δεν μπορούν να τα αντιληφθούν.
Στο πρακτικό του ζητήματος τώρα, το να χάνει μια μητέρα ή ένας γονιός εν γένει το παιδί του αποτελεί σαφώς το χειρότερο είδος απώλειας. Όμως η καθήλωση στο στάδιο του πένθους θα καταλήξει νομοτελειακά σε κατάθλιψη, οπότε -όσο δύσκολο κι αν είναι- η απώλεια θα πρέπει να ξεπεραστεί. Βέβαια εγώ μιλάω και λίγο εκ του ασφαλούς, μιας και δεν έχω παιδιά, αλλά γενικότερα θα πρέπει να ισχύει το εξής : ''Οι ζωντανοί με τους ζωντανούς και οι πεθαμένοι με τους πεθαμένους...''
Edited by - ilias1990 on 18/07/2020 18:25:27
Edited by - ilias1990 on 18/07/2020 18:30:22
Πολύ ενδιαφέρον το βιβλίο που μου έγραψες, θα το αγοράσω. Υπάρχει πολλή σχετική βιβλιογραφία η αλήθεια είναι, εγώ τώρα διαβάζω το ¨Ταξίδια της ψυχής" του Νιούτον. Μοιάζει λίγο σαν παραμυθάκι, ουσιαστικά περιγράφει την ζωή στον πνευματικό κόσμο. Την εκεί οργάνωση, ιεραρχίες κτλ. Το σίγουρο είναι πως πρέπει να είσαι εντελώς τρελός για να κάτσεις να κατεβάσεις απ΄το κεφάλι σου τόσες πληροφορίες που έχει το βιβλίο....
Συμφωνώ απόλυτα με το "οι νεκροί με τους νεκρούς κτλ κτλ" και υπάρχει κ η θεωρία πως οι νεκροί λησμονούν και δεν έχουν καμία επιθυμία για επαφές με τον εδώ κόσμο. Κάποιοι άνθρωποι όμως όπως η μαμά σου, είχαν την εμπειρία και κάποιοι όπως η μαμά μου (παρόμοια ιστορία με γιαγιάδες) δεν είχε κανένα σημάδι ποτέ. Ποιες κατηγορίες νεκρών άραγε επικοινωνούν, αν δεχτούμε οτι συμβαίνει κ ποιες κατηγοριες ζωντανών μπορούν να τους αντιληφθούν?Και γιατί κάποιοι παρακαλάνε για ένα σημάδι και δεν το έχουν, ενώ άλλοι χωρίς καν να το επιδιώξουν, έχουν την εμπειρία?
quote:Τέτοια σημάδια πιστεύω ότι στέλνουν στις μητέρες τους τα παιδιά που έχουν φύγει, ίσως όμως δεν είναι τόσο έντονα και δεν μπορούν να τα αντιληφθούν.
Θέλω να προσθέσω πως πολλά παρόμοια περιστατικά έχουν αναφερθεί μεταξύ ανδρογύνων, συγγενών, αγαπημένων προσώπων, φίλων ή και προσώπων που απλώς γνωρίζονται, χωρίς καμία ιδιαίτερη και προσφατη επαφή. Το κοινό χαρακτηριστικό που έχουν όλα αυτά, είναι πως αυτός που έχει αναφέρει το περιστατικό, δεν γνώριζε ότι το πρόσωπο αυτό έχει πεθάνει, συχνά δεν γνώριζε καν αν ήταν άρρωστος ή αν κινδύνευε η ζωή του από κάτι. Επίσης σε αρκετές περιπτώσεις, έχει δοθεί πληροφορία που δεν μπορούσε να γνωρίζει αυτός που το αναφέρει. Οπότε, κάτι συμβαίνει σίγουρα. Το τι συμβαίνει είναι ένα αναπάντητο για την ώρα ερώτημα, όπως και το υπό ποιες προϋποθέσεις συμβαίνει, αν συμβαίνει σε όλους ή ποια γεγονότα/συνθήκες το προκαλούν. Αναπάντητα ερωτήματα από τις αρχές του ανθρωπίνου πολιτισμού και κοινωνίας.
Ας υποθέσουμε πως έχουμε βρει τον τρόπο για να κάνουμε δια-πλανητικά ταξίδια, δηλ. για να μπορούμε να ταξιδεύουμε από έναν πλανήτη σ' έναν άλλο με ανάλογο τρόπο που ταξιδεύουμε από μια χώρα σε μια άλλη, ακόμη κι αν αυτή βρίσκεται στο άλλο άκρο της Γης. Παίρνουμε λοιπόν ένα 15θήμερο άδεια από την δουλειά μας, καβαλάμε το μεταφορικό μας μέσο και βγαίνουμε παγανιά στο γαλαξία μας κι άμα κάτσει, περνάμε και μια βόλτα από τον διπλανό. Το παίζουμε αλητο-τουρίστες δηλ. από πλανήτη σε πλανήτη. Σε κάποια στιγμή της γυροβολιάς μας, πέφτουμε πάνω σε έναν πλανήτη που έχει "ζωή". Τώρα θα μου πεις, γιατί βάζω την λέξη ζωή, σε εισαγωγικά ... Την βάζω αφ' ενός για να καταλάβεις το παράδειγμά μου, αφ' ετέρου γιατί το νοητικό μας, μπορεί να ερμηνεύσει και να κατανοήσει την λέξη ζωή ως έννοια, μονάχα χρησιμοποιώντας την αντίθετή της, τον θάνατο. Αν δεν υπήρχε ο Θάνατος, δεν θα μπορούσαμε να εννοήσουμε την ζωή. (Αυτό συμβαίνει σε όλα τα δίπολα, τις αντίθετες έννοιες).
Αν ορίσουμε λοιπόν τον θάνατο ως στασιμότητα, ποιος μας εμποδίζει να πούμε ότι αυτή η στασιμότητα είναι ένα είδος ζωής ; Κανένας. Πέφτουμε λοιπόν πάνω σε έναν τέτοιο πλανήτη που υπάρχει ένα είδος ζωής με στάσιμη μορφή, τον οποίο τον ονομάζουμε "Ο πλανήτης των Νεκρών". Για μας είναι νεκροί, για μας δηλ. για το δικό μας το νοητικό, οι κάτοικοι αυτού του πλανήτη είναι νεκροί, είναι σε μία στάσιμη μορφή. Για τους κατοίκους αυτού του πλανήτη, αυτό δεν ισχύει. Αυτοί μια χαρά ζωντανοί είναι και πιθανόν αυτοί να βλέπουν εμάς ως νεκρούς.
Εμείς όμως δεν γνωρίζουμε τίποτε για τον πλανήτη των Νεκρών. Δεν γνωρίζουμε αν οι κάτοικοί του έχουν νόηση, αν έχουν πολιτισμό, αν είναι φιλικοί ή εχθρικοί απέναντί μας αλλά το βασικότερο απ' όλα, δεν γνωρίζουμε την γλώσσα τους, τον κώδικα επικοινωνίας τους. Πόσο εύκολο πιστεύεις θα ήταν, να επισκεφτούμε ένα φαστφουντάδικο στον πλανήτη των Νεκρών και να παραγγείλουμε ένα τσίζμπερκερ και μια αφρισμένη μπύρα ;
Edited by - kangaro on 20/07/2020 18:12:16
Αυτά τα λέω, γιατί σκεφτόμαστε πως μπορούμε να επικοινωνήσουμε π.χ με την νεκρή μητέρα μας με τον ίδιο τρόπο που επικοινωνούμε εμείς οι ζωντανοί. Αρκεί δηλ. να χρησιμοποιήσουμε τον δικό μας κώδικα επικοινωνίας και με κάποιον μαγικό τρόπο θα επιτύχουμε ζεύξη. Λυπάμαι που θα σε απογοητεύσω αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι. Ο νεκρός συγγενής μας βρίσκεται πια στον Πλανήτη των Νεκρών. Έχει αλλάξει η κατάστασή του. "Ζει" ; Εμείς, ως ζωντανοί, δεν μπορούμε να το ξέρουμε. "Μιλάει" την γλώσσα μας ; "Βλέπει" πως τον αναζητάμε, με τον ίδιο τρόπο που βλέπουμε εμείς ; "Αισθάνεται" με τον ίδιο τρόπο που αισθανόμαστε εμείς ; Ποιος ξέρει ; Κανένας δεν επέστρεψε από αυτόν τον πλανήτη για να μας δώσει πληροφορίες.
Τα δέοντα ...
quote:
Αυτό ακριβώς ήθελα να καταλάβω. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις που κάποιοι έχουν και κάποιοι όχι, τα μεταφυσικά βιώματα, αν τέλος πάντων δεχτούμε οτι είναι αληθή.Πίστευα πως όσοι ερευνούν τα σχετικά φαινόμενα, θα έχουν καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα σχετικά. Όντως όπως λες, έχουν καταγραφεί και σε ανθρώπους χωρίς κάποια ιδιαίτερη σχέση, ενώ σε άλλους με τρομερούς δεσμούς....τίποτα.
Η πρώτη και βασική προϋπόθεση είναι να μάθεις την γλώσσα τους, την γλώσσα των κατοίκων του πλανήτη των Νεκρών, τον κώδικα επικοινωνίας τους. Έτσι θα μπορέσεις να τους δηλώσεις όταν θα πας ότι πας ως φίλος στον τόπο τους, όχι ως εχθρός ή θα μπορέσεις να τους καλέσεις φιλικά και να γίνει κατανοητό από αυτούς το κάλεσμά σου. Μετά τα υπόλοιπα είναι εύκολα ...
Μια ξένη γλώσσα μπορεί να την μάθει ο οποιοσδήποτε. Είναι όπως τα Αγγλικά με την διαφορά ότι δεν υπάρχουν φροντιστήρια για να πας και να την μάθεις. Δεν παίζει ρόλο αν είσαι συγγενής ή όχι, αν έχεις ισχυρούς δεσμούς ή όχι, αν είσαι μάνα και προσπαθείς να επικοινωνήσεις με το παιδί σου, δεν παίζουν ρόλο τίποτε από αυτά. Είναι απλώς μια ξένη γλώσσα, ένας άλλος κώδικας επικοινωνίας που τον μαθαίνεις. Κάποιοι αφιερώνουν όλη την ζωή τους στην εσωτερική εργασία τους για να μάθουν αυτήν την γλώσσα. Μπορεί και να τα καταφέρουν αν εν τω μεταξύ δεν πεθάνουν κατά την διάρκεια αυτής της προσπάθειάς τους. Σε κάποιους άλλους, αυτή η γλώσσα απλώς εμφανίζεται τυχαία σε κάποια ανύποπτη χρονική στιγμή της ζωής τους. Για λίγο ή για πολύ. Ποτέ όμως κανένας δεν έχει καταφέρει να πάρει πτυχίο γι' αυτήν την γλώσσα. Να την μάθει άπταιστα που λέμε.
Ξέρεις, ο Πλανήτης των Νεκρών, έχει αυστηρές πύλες εισόδου. Δεν μπορείς να μπεις έτσι απλά. Θα πρέπει να πείσεις τον φύλακα ότι είσαι ένας από αυτούς. Διαφορετικά, no passaran κουφάλες!
Edited by - kangaro on 20/07/2020 19:21:09
quote:
Αυτό ακριβώς ήθελα να καταλάβω. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις που κάποιοι έχουν και κάποιοι όχι, τα μεταφυσικά βιώματα, αν τέλος πάντων δεχτούμε οτι είναι αληθή.Πίστευα πως όσοι ερευνούν τα σχετικά φαινόμενα, θα έχουν καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα σχετικά. Όντως όπως λες, έχουν καταγραφεί και σε ανθρώπους χωρίς κάποια ιδιαίτερη σχέση, ενώ σε άλλους με τρομερούς δεσμούς....τίποτα.
Όπως έγραψα και παραπάνω, υπάρχουν πολλοί τρόποι επικοινωνίας αλλά (όπως γράφει και ο kangaro) εμείς περιμένουμε ότι ένα 'ατομο που έχει φύγει θα επικοινωνήσει με τον τρόπο που ξέρουμε. Όμως, σε αυτές τις περιπτώσεις, επικοινωνία μπορεί να είναι ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη ενώ δεν υπάρχει κανένας γύρω σου ή ένα ανεξηγητο φύσημα αέρα στο πρόσωπό σου ενώ επικρατεί νηνεμία. Οπότε, πολύ απλά, μπορεί να έχουν γίνει σε πολλά άτομα τέτοιες απόπειρες επικοινωνίας και απλά να μην το έχουν καταλάβει...
quote:
ilias1990
Όπως έγραψα και παραπάνω, υπάρχουν πολλοί τρόποι επικοινωνίας αλλά (όπως γράφει και ο kangaro) εμείς περιμένουμε ότι ένα 'ατομο που έχει φύγει θα επικοινωνήσει με τον τρόπο που ξέρουμε. Όμως, σε αυτές τις περιπτώσεις, επικοινωνία μπορεί να είναι ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη ενώ δεν υπάρχει κανένας γύρω σου ή ένα ανεξηγητο φύσημα αέρα στο πρόσωπό σου ενώ επικρατεί νηνεμία. Οπότε, πολύ απλά, μπορεί να έχουν γίνει σε πολλά άτομα τέτοιες απόπειρες επικοινωνίας και απλά να μην το έχουν καταλάβει...
Ακριβώς. Όπως έγραψα
quote:
Σε κάποιους άλλους, αυτή η γλώσσα απλώς εμφανίζεται τυχαία σε κάποια ανύποπτη χρονική στιγμή της ζωής τους. Για λίγο ή για πολύ.
Με ποιον τρόπο ; Μπορεί με ένα ανεξήγητο φύσημα αέρα, όπως λέει ο ilias1990. Μπορεί με μια έντονη ψυχοσωματική αντίδραση. Ή μέσω ενός περιστατικού όπως αυτό :
quote:
Η γιαγιά μου ήταν βαριά άρρωστη για πολύ καιρό και την κύρια ευθύνη για τη φροντίδα της την είχε αναλάβει η μητέρα μου. Μιλάμε για τεράστια ταλαιπωρία (ψυχική και σωματική) αλλά και πολλές άυπνες νύχτες, ειδικά τις μέρες πριν από τον θάνατο της γιαγιάς. Όταν κατέληξε, κάποιες ώρες αργότερα, η μητέρα μου ''είδε'' τη μητέρα της να της χαμογελάει και να της χαϊδεύει το πρόσωπο. Δευτερόλεπτα μετά, κοιμήθηκε για πολλές ώρες, η πρώτη φορά που κοιμήθηκε τόσο πολύ και τόσο γαλήνια μετά την αρρώστια της γιαγιάς. Να σημειωθεί πως η ίδια ισχυρίζεται ότι δεν ήταν όνειρο και την αντίκρυσε κανονικά καθώς και ότι ένιωσε το χάδι της.
Η γλώσσα των κατοίκων του πλανήτη των Νεκρών είναι ελεύθερη, καθολική και αιώνια.
Θα σε συμβούλευα αγαπητή μου να μην αναλωθείς και πολύ στην αναζήτηση του τρόπου. Οι κάτοικοι του πλανήτη των Νεκρών μπορεί να μην θέλουν να τους ενοχλήσει κάποιος. Άφησέ τους στην ησυχία τους. Όταν θελήσουν, αν το θελήσουν, έχουν πολλούς τρόπους αυτοί για να επικοινωνήσουν μαζί σου. Δυστυχώς εμείς, δεν έχουμε κανέναν.
quote:
Έχω μια θεία που έχασε το παιδί της 20 χρ. και το περιμένει 1μιση χρόνο τώρα...κάθε μέρα....δεν της συνέβει τίποτε, ποτέ. Κανένα σημάδι, τίποτα απολύτως.
Να πεις στην θεία σου να μην το περιμένει. Να αφήσει αυτήν την επιθυμία της, να βγάλει το παιδί της από το μυαλό της και να το βάλει στην καρδιά της. Τότε, ίσως ... - ποιος ξέρει ; - μπορεί να της εμφανισθεί σαν από θαύμα, η γλώσσα των κατοίκων του πλανήτη των Νεκρών και να του πει στην γλώσσα του ένα "γεια σου παιδί μου ! μου έλειψες!" και το παιδί της να της απαντήσει ...
Θυμήθηκα μια προσωπική μου εμπειρία τωρα πριν πολλά πολλά χρόνια, η οποία μπορεί να ερμηνευτεί με διάφορους τρόπους. Στα 17 μου, έχασα μια φίλη σε τροχαίο, 16 ετών εκείνη.Μετά τον θάνατό της, δεν την ονειρεύτηκα ποτέ....ούτε ασχολούμουν ιδιαίτερα με πνευματικές αναζητήσεις τότε.
Πέρασαν κάποια χρόνια και στα 20 μου φοιτήτρια πια, γνώρισα μια νύχτα έναν άντρα πολύ μεγαλύτερο,που ερωτευθήκαμε κεραυνοβόλα και με ένα επικίνδυνο και σαρωτικό πάθος....Την 1η εβδομάδα που τον είχα γνωρίσει, όπως καταλαβαίνετε ήμουν σε άλλο πλανήτη από τον έρωτα, δεν κοιμόμουν, δεν έτρωγα..αλλού τελείως, στα σύννεφα!Κοιμηθήκαμε μαζί λοιπόν εκείνη τη νύχτα, σε ένα μικρό καναπεδάκι και ενώ κοιμήθηκα τρομερά ευτυχισμένη και ξελογιασμένη από τον έρωτα κ μόνο με θετικές σκέψεις στο μυαλό μου, το υποσυνείδητο δλδ δεν έκρυβε σκοτάδια....κάπου στα μέσα της νύχτας πετάχτηκα ουρλιάζοντας τρομαγμένη και κλαίγοντας!!Είδα το πρόσωπο της νεκρής φίλης μου, πολύ πολύ κοντά στο πρόσωπό μου να μου ουρλιάζει!Το θυμάμαι σαν χτες.Σημειωτέον, δεν συνηθίζω να ξυπνάω ουρλιάζοντας από εφιάλτες, παρότι έχω δει πολλούς και τρομερούς...Αρχικά λοιπόν, θυμάμαι ειχα στεναχωρηθεί γιατί έμοιαζε θυμωμένη και νόμιζα οτι μου είχε θυμώσει για κάτι...με τον καιρό το ξέχασα...Με το πέρασμα των χρόνων όμως, τολμώ να πω πως ίσως ήταν ένα σημάδι προειδοποίησης, μιας και αυτός ο έρωτας έμελλε να είναι τρομερά καταστροφικός και οδυνηρός.Έκτοτε δεν την ξαναδα ποτέ στον ύπνο μου και έχουν περάσει 15 χρόνια.Εμφανίστηκε μόνο τότε, όταν είχα πρωτογνωρίσει εκείνον τον άντρα.Την θυμήθηκα τώρα αυτή την ιστορία την οποία δεν την έχω αναφέρει πουθενά γιατί δεν θέλω να χαρακτηριστώ γραφική. Δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά πως ήτνα κάτι μεταφυσικό, δεν το αποκλείω όμως κιόλας...
Επιπλέον θα συμφωνήσω με αυτά που λέτε και θα προσθέσω πως πρέπει και ο δέκτης να είναι θετικός στοιχειωδώς...υπάρχουν άνθρωποι τρομερά κλειστοί σε οτιδήποτε μη γήινο. Επίσης όντως, λέγεται πως στην πραγματικότητα οι νεκροί καθόλου δεν ενδιαφέρονται να επικοινωνήσουν μαζί μας κ είναι μια χαρά εκεί που είναι.
Μετέπειτα αυτή η καθαρά ορθολογική (προσωπική) αποψη βρήκε στηρίγματα απο την επιστήμη μέχρι την φιλοσοφία, ώστε απο ορθολογική (αλλά χωρίς σοβαρά επιχειρήματα) να γίνει τεκμηριωμένη αποψη.
Ο kangaro το έθεσε παραβολικά, αλλά σωστά, μέσα σε 2-3 αράδες
αυτο που για να το κατανοήσεις (αν και τόσο "απλό") χρειάζεται να διαβάσεις (και να ξανά διαβάσεις) πολλούς και διαφόρους ως να φτάσεις στο σημείο να "πιάσεις" το νόημα.
Όπως λέει και γνωστός Αστροφυσικός, η "σκέψη παράγει ύλη"...
Ολα είναι θέμα "βιο-υπολογιστή" και "software"
Δυστυχώς ή ευτυχώς είναι μεγάλη κουβέντα, που πολυ θα ηθελα να ανοίξω αλλά οι επεκτάσεις είναι πολυάριθμες και δεν σταματούν στην επικοινωνια ζωντανών/νεκρών,
μα ο ελευθερος χρόνος αυτη την εποχή είναι απειροελάχιστος και δεν θα μπορέσω να αντεπεξέλθω.
Δεσμεύομαι για το χειμώνα
(με μάσκα ή χωρίς) 
quote:
Επιπλέον θα συμφωνήσω με αυτά που λέτε και θα προσθέσω πως πρέπει και ο δέκτης να είναι θετικός στοιχειωδώς...υπάρχουν άνθρωποι τρομερά κλειστοί σε οτιδήποτε μη γήινο. Επίσης όντως, λέγεται πως στην πραγματικότητα οι νεκροί καθόλου δεν ενδιαφέρονται να επικοινωνήσουν μαζί μας κ είναι μια χαρά εκεί που είναι.
Εγω ισχυρίζομαι ότι η επικοινωνία αυτή έχει τους κώδικές της αλλά δεν υπόκειται στις κατηγοριοποιήσεις όπως τις αντιλαμβάνεται ο μέσος άνθρωπος. Εδώ και χιλιάδες χρόνια έχουν γραφτεί πολλά, ειδικά στην ανατολική παράδοση, που αν τα σκαλίσεις λίγο θα εκπλαγείς για το πόσο σύγχρονα δείχνουν. Ακόμα και στην Ελληνική μεταφυσική παράδοση (βλ. Πυθαγόρας) υπάρχουν περίπου τα ίδια σε ανησυχητικό βαθμό με τους ανατολικούς.
Το κύριο νόημα είναι πως οι ζωές στη Γη όπως τις αντιλαμβανόμαστε (ή κάποιες από αυτές), κάποια στιγμή ταυτίζονται σε επίπεδο συνείδησης με τις ζωές άλλων όντων, σε άλλες διαστάσεις ύπαρξης (δεν τις ταυτίζω απαραίτητα με τις διαστάσεις που αναφέρει η γνωστή φυσική). Γύρω από αυτό έχουν δοθεί πολλά ονόματα και ερμηνείες, δεν έχει νόημα να τα αναφέρουμε. Αυτό που έχει νόημα είναι πως τα διάφορα δρώμενα εδώ, ψυχικά και πνευματικά, αντηχούνται σε άλλου είδους υπάρξεις. Εμείς σαν ζώντες θεωρούμε ότι υπάρχουν νεκροί (δηλαδή άνθρωποι που πέθαναν, με κάποιο τρόπο επιβίωσαν), στην ουσία υπάρχει κάποια άλλη διάσταση ύπαρξης με την οποία αλληλεπιδρούμε. Η ερμηνεία που δίνουμε ότι οι νεκροί ενδιαφέρονται ή δεν ενδιαφέρονται για εμάς, δεν αφορά τα πρόσωπα που έχουν αποχωρήσει, αλλά για ζεύξεις. Επιτυχείς ή όχι, όντων όμως άλλων διαστάσεων που αποκόπηκαν, λόγω ότι ο γήινος ανταποκριτής τους έφυγε από τη ζωή.
Στη συνέχεια κάποιοι από αυτούς θα δημιουργήσουν νέες ζεύξεις με άλλες ζωές ανθρώπων εδώ, τις όποιες κάποτε, κάποιοι από εμάς, αντιλαμβανόμαστε ως μετενσαρκώσεις. Έτσι ένα είδος πληροφορίας, κάποιες εμπειρίες της γήινης ύπαρξης δηλαδή, μεταφέρεται κάπου αλλού και παραμένει εκεί, επιλεκτικά και σε αφηρημένη μορφή. Το πόσο υπάρχει τώρα η λεγόμενη "μετά θάνατον ζωή", είναι κάτι το σχετικό. Κυρίως εξαρτάται από το τι θεωρείς πως είναι η ζωή. Αν κατά τα διάρκεια της δικής σου ζωής σου στη Γη, επιτύχεις σύγκλιση με κάποιο από τα όντα της άλλης διάστασης, στην ουσία θα ενοποιηθείς σε επίπεδο συνείδησης με αυτό, από την μια χάνεις την ατομικότητα σου (αυτό που θεωρείς τουλάχιστον). Αλλά από την άλλη διατηρείς την αίσθηση της συνέχειας, τουλάχιστον σε αυτό που ονομάζουμε πνευματικό ή ψυχικό επίπεδο και μετά θάνατον.
Δεν ξέρω αν σε κάλυψα με τις θέσεις μου, χρησιμοποίησα όσο το δυνατόν λιγότερη ορολογία θρησκευτικού/μεταφυσικού τύπου.
quote:Δεσμεύομαι για το χειμώνα
(με μάσκα ή χωρίς)
Έχω πολλά χρόνια να μπω στο φόρουμ και να δω κάτι ενδιαφέρον. Μακάρι να μπορούσα να εγγραφώ κάπου ώστε όταν ήταν να ανοίξεις το θέμα που λες, να ενημερωνόμουν αυτόματα.
quote:
Το πόσο υπάρχει τώρα η λεγόμενη "μετά θάνατον ζωή", είναι κάτι το σχετικό. Κυρίως εξαρτάται από το τι θεωρείς πως είναι η ζωή. Αν κατά τα διάρκεια της δικής σου ζωής σου στη Γη, επιτύχεις σύγκλιση με κάποιο από τα όντα της άλλης διάστασης, στην ουσία θα ενοποιηθείς σε επίπεδο συνείδησης με αυτό, από την μια χάνεις την ατομικότητα σου (αυτό που θεωρείς τουλάχιστον). Αλλά από την άλλη διατηρείς την αίσθηση της συνέχειας, τουλάχιστον σε αυτό που ονομάζουμε πνευματικό ή ψυχικό επίπεδο και μετά θάνατον.
Θέτω μια άκαιρη ερώτηση και πιθανά έχει συζητηθεί χίλιες φορές εδώ γύρω οπότε συγνώμη εκ των προτέρων: άμα ο φορέας της συνείδησης είναι ο εγκέφαλος, τότε 1) ποιος είναι ο φορέας της μετά θάνατον 2) ποια η σχέση της συνείδησης με τον χρόνο μετά θάνατον
quote:
Θέτω μια άκαιρη ερώτηση και πιθανά έχει συζητηθεί χίλιες φορές εδώ γύρω οπότε συγνώμη εκ των προτέρων: άμα ο φορέας της συνείδησης είναι ο εγκέφαλος, τότε 1) ποιος είναι ο φορέας της μετά θάνατον 2) ποια η σχέση της συνείδησης με τον χρόνο μετά θάνατον
Νομοτελειακά εύλογο να προκύπτει αυτή η ερώτηση, η μητέρα όλων των ερωτήσεων μάλλον. Αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως συνείδηση, η οποία είναι εξαρτώμενη του φυσικού σώματος, όπως και των περιορισμών της χωροχρονικής διάστασης (αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως σύμπαν), είναι προφανές ότι είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ύπαρξη εγκεφάλου και λογικό να τερματίζει με τον θάνατο του φορέα.
Πάλι στην ανατολική παράδοση έχει αναφερθεί εξ΄αρχής αυτή η συνθήκη, οπότε δεν θα πω κάτι νέο. Εμπειρίες και μαρτυρίες σε οριακά φαινόμενα και καταστάσεις, κατέγραψαν πάντως ότι σε περιπτώσεις "επιστροφών" υπήρξαν βιώματα τα οποία διαφέρουν από την καθημερινή αντίληψη αυτού που ονομάζουμε συνείδηση. Αναφέρομαι σε περιπτώσεις εγκεφαλικά νεκρών, ανθρώπων (στους οποίους δεν υπήρχε ένδειξη εγκεφαλικής δραστηριότητας).
Μετα την επαναφορά τους (με τις γνωστές ιατρικές μεθόδους ανάνηψης) ανέφεραν εμπειρίες έξω από τον γήινο χώρο και χρόνο, και κυρίως απόκτηση νέας γνώσης, η οποία προέκυπτε με φυσικό και ανεμπόδιστο τρόπο. Αν τώρα κάποιος θέλει να πιστεύει πως αυτά είναι ψέμματα, παραισθήσεις και υπερβολές, δεν θα του χαλάσω το χατίρι. Έτσι κι αλλιώς, αυτά είναι μεμονωμένες περιπτώσεις και όχι ο κάνονας, οπότε πάλι πολύ εύλογα προκύπτει το ερώτημα: "γιατί μόνο αυτοί και όχι όλοι, γιατί όχι και εγώ;", στο οποίο πάλι δεν υπάρχουν απαντήσεις. Για την ώρα.
quote:
Έτσι κι αλλιώς, αυτά είναι μεμονωμένες περιπτώσεις και όχι ο κάνονας, οπότε πάλι πολύ εύλογα προκύπτει το ερώτημα: "γιατί μόνο αυτοί και όχι όλοι, γιατί όχι και εγώ;", στο οποίο πάλι δεν υπάρχουν απαντήσεις. Για την ώρα.
Το ζήτημα για μένα είναι, ας είναι μεμονωμένες περιπτώσεις, αλλά αν προσπαθήσουμε να τις μαζέψουμε (8 δις σχεδόν είμαστε) να μπορέσουμε να βρούμε κοινά στοιχεία για να αποκωδικοποιήσουμε τι συμβαίνει απέναντι, ή να βρούμε την δομή αυτής της ύπαρξης.
Για παράδειγμα:
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6172100/
Δες και στα αποτελέσματα της μελέτης, προφανώς ο άνθρωπος αυτός είναι επιστήμονας και όχι debunker (δηλαδή ψευδοεπιστήμονας). Δεν βιάζεται δηλαδή να βγάλει απορριπτικά συμπεράσματα αλλά δηλώνει άγνοια εκεί που πρέπει. Χωρίς να χρειαστεί να "γεμίσει" τα κενά με αυθαίρετες "ορθολογικές" θεωρίες περί παραισθήσεων από ενδογενείς ουσίες, παιχνίδια του εγκεφάλου και άλλα παρόμοια που γράφουν άλλοι.
Edited by - Heretic on 22/07/2020 13:45:39
quote:
Πριν αρκετά χρόνια, ήμουν κάθετος σε ολα αυτά, περί επικοινωνίας νεκρών και ζωντανών (όπως και να ορίσεις τις δυο έννοιες)
Μετέπειτα αυτή η καθαρά ορθολογική (προσωπική) αποψη βρήκε στηρίγματα απο την επιστήμη μέχρι την φιλοσοφία, ώστε απο ορθολογική (αλλά χωρίς σοβαρά επιχειρήματα) να γίνει τεκμηριωμένη αποψη.Ο kangaro το έθεσε παραβολικά, αλλά σωστά, μέσα σε 2-3 αράδες
αυτο που για να το κατανοήσεις (αν και τόσο "απλό") χρειάζεται να διαβάσεις (και να ξανά διαβάσεις) πολλούς και διαφόρους ως να φτάσεις στο σημείο να "πιάσεις" το νόημα.Όπως λέει και γνωστός Αστροφυσικός, η "σκέψη παράγει ύλη"...
Ολα είναι θέμα "βιο-υπολογιστή" και "software"Δυστυχώς ή ευτυχώς είναι μεγάλη κουβέντα, που πολυ θα ηθελα να ανοίξω αλλά οι επεκτάσεις είναι πολυάριθμες και δεν σταματούν στην επικοινωνια ζωντανών/νεκρών,
μα ο ελευθερος χρόνος αυτη την εποχή είναι απειροελάχιστος και δεν θα μπορέσω να αντεπεξέλθω.Δεσμεύομαι για το χειμώνα
(με μάσκα ή χωρίς)
άντε χειμώνα..χειμώνα!Θα περιμένουμε!
Αν εννοείς τον Δανέζη, τον έχω παρακολουθήσει και εγώ πολύ και με έχει πείσει αρκετά ως προς την οξυδέρκειά του...το μόνο "αγκαθάκι" που έχω συχνά πυκνά σαν σκέψη ότνα συλλογίζομαι κ προβληματίζομαι για σχετικά θέματα, είναι ΜΗΠΩΣ τελικά τα πράγματα είναι απολύτως απλά και ακριβώς συτά που αντιλαμβανόμαστε και εμείς προσπαθούμε να πλάσουμε σύνθετες θεωρίες για ξορκίσουμε το φθαρτό της ύπαρξής μας...