- Η νοσταλγία και ο αυλός.... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Σε κάθε στιγμή που περνά
κάθε πρωί που ξυπνάς
τ' όνειρο θ' αποχαιρετάς...
Αντίο φωνάζει το αγέρι που φώλιασε μες το κλαρί
Αντίο φωνάζει το φύλλο που λίθηκε απ' το δεντρί
Αντίο φωνάζουν τ' αστέρια λίγο πριν έρθει η αυγή
Αντίο φωνάζει το γεράκι που κλείσανε μές το κλουβί
Αντίο φωνάζω και γω γιατί είναι η αγάπη θνητή...
Υπάρχει ποτέ αντίο χωρίς θλίψη, μελαγχολία, πόνο?
Υπάρχει ποτέ αντίο χωρίς εικόνα σαν αυτές που βλέπω μπροστά μου?
λιλιθ -η πρωτη γυνέκα
click ^
Μπόρα είναι θα περάσει
Η αχτίδες της ελπίδας δεν είναι μακριά
Πολλές φορές αυτό που ψάχνουμε
...μπορεί να είναι κάτω ...απο την μύτη μας 
Άλλη μια προσπάθεια να μείνω να το δω. Αφού δεν μπορώ να το βιώσω.
Θα πω αντίο σε έναν φίλο που φεύγει… μα εγώ θα είμαι ακόμα εδώ..
Να παρατηρώ τους εναπομείναντες μέσα στην ζέστη και την σκόνη που θα πνίξει ότι πιο όμορφο θα μπορούσα να σου πω και να σου δείξω.
Ακόμα και το λουλούδι στο παράθυρο μου μαράθηκε. Έφυγε κι’αυτό.
Μα… ακόμα αναρωτιέμαι ……. Να πω αντίο;
Πάνα καλώ κρατερόν,νόμιον,κόσμοιο τό σύμπαν...
quote:
Άλλο ένα καλοκαίρι που θα φύγει τόσο γρήγορα……
Άλλη μια προσπάθεια να μείνω να το δω. Αφού δεν μπορώ να το βιώσω.
Θα πω αντίο σε έναν φίλο που φεύγει… μα εγώ θα είμαι ακόμα εδώ..
Να παρατηρώ τους εναπομείναντες μέσα στην ζέστη και την σκόνη που θα πνίξει ότι πιο όμορφο θα μπορούσα να σου πω και να σου δείξω.
Ακόμα και το λουλούδι στο παράθυρο μου μαράθηκε. Έφυγε κι’αυτό.
Μα… ακόμα αναρωτιέμαι ……. Να πω αντίο;
Πάνα καλώ κρατερόν,νόμιον,κόσμοιο τό σύμπαν...
ΩΩΩ...ΠΑΝΤΟΥ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ .. ΕΝΑ ΑΥΤΟΝΟΜΟ "ΑΝΤΙΟ"...
ΚΑΛΕ ΜΟΥ... ΤΟ ΦΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ..ΕΙΣΧΩΡΗΣΕΙ...
ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΡΙΛΙΕΣ..ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ...ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ..ΠΥΛΕΣ..
ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ -ΔΕ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΙΟ-ΕΛΕΓΕ ..
"ΜΗ ΜΟΥ ΣΥΝΝΕΦΙΑΖΕΙΣ"...
aummmmmmm
Εκπόρνευση.. στα πάντα, μια συνομωσία εικονικής διεκδίκησης. Στην μέση, το θύμα.
Παμπόνηροι άνθρωποι, ανώριμοι, παίζουν με την φωτιά. Με τα φτερά ενός κουρασμένου πουλιού. Μην γνωρίζοντας πως κάποια μέρα θα κάψει τους ίδιους.
Μπλέχτηκαν, στα ίδια τους τα δίχτυα. Το θύμα κάνει το ανήξερο… ίσος απολαμβάνει την αρχή ενός κυκλώνα. Μα… το θύμα θα γίνει θύτης… και η ντροπή θα είναι μεγάλη για αυτούς που τόλμησαν να διεκδικήσουν από εγωισμό και μόνο. Η ζήλια στην μέση να καμαρώνει τα παιδιά της, που…στο τέλος θα πεθάνουν με την ντροπή της.
Λυπάμαι.
Πάνα καλώ κρατερόν,νόμιον,κόσμοιο τό σύμπαν...
Edited by - ΕΧΕΜΒΡΟΤΟΣ on 12/05/2003 23:42:48
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΛΟΓΙΑ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΙΧΛΩΔΗ ΑΥΘΕΝΤΙΚΑ...
ΜΑ Η ΣΥΝΝΕΦΙΑ ΔΕΝ ΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ
ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΑΝ Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ..
+ Ο ΨΙΘΥΡΟΣ ΓΙΑΤΡΙΚΟ...
ΟΝΕΙΡΟΤΑΞΙΔΙΩΤΗ ...
ΕΣΥ ΠΟΥ ΤΗ ΣΕΛΗΝΗ ΜΟΥ
ΑΠΟ ΣΕΝΤΟΥΚΙ ΜΥΣΤΙΚΟ ΑΝΕΣΥΡΕΣ...
ΠΟΣΟ ΓΚΡΙ ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΑΠΟΨΕ ΤΟ ΤΟΠΙΟ ΣΟΥ;
...ΧΡΩΜΑΤΑ ΑΠΕΙΡΑ ΜΕ ΠΙΝΕΛΙΕΣ ΑΠΟ ΦΥΣΗ
ΘΑ ΗΘΕΛΑ Ν'ΑΦΗΣΩ...
+ ΝΑΙ,ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ...
... ΜΕ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙΣ
ΑΛΛΗ ΜΙΑ ...
ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ,
ΣΤΟ ΑΧΡΟΝΟ ΜΕΛΛΟΝ
ΤΟΥ ΤΩΡΑ...ΜΟΥ...
Η ΛΑΒΑ ΛΟΙΠΟΝ...ΣΥΝΑΝΤΑΕΙ ΤΟΝ...ΩΚΕΑΝΟ...
Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΕΝΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ
ΤΟΥ ΟΡΙΖΟΝΤΑ...ΜΕ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ...
Σ'ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ...
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΝΥΧΤΑ...
ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΚΑΘΡΕΦΤΙΖΕΙ
ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΤΗΣ ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΝΝΕΦΑ...
ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΤΗΣ ΓΗΣ...ΣΟΥ...
ΜΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ
ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ...
+TOTE ΜΕΝΕΙ ΜΟΝΑΧΑ ΜΙΑ ΑΥΡΑ ΑΧΝΗ...
ΠΙΕΣ ΝΑ ΞΕΔΙΨΑΣΕΙΣ...
ΑΝΑΡΡΩΤΙΕΜΑΙ...ΠΩΣ ΝΑ'ΤΑΝ ΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ...ΧΩΡΙΣ ΚΑΘΟΛΟΥ ΣΥΝΝΕΦΑ...
Ω!...ΑΝ ΔΕΙΣ ΜΙΑ ΦΟΡΑ..ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΥΝΝΕΦΙΑ...ΔΕΝ ΓΥΡΝΑΣ ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΣΤΗ ΜΟΝΟΤΟΝΙΑ...ΤΗΣ ΜΟΝΟΧΡΩΜΙΑΣ...
....
ΟΧΙ..ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ..ΕΔΩ..-
...
aummmmmmm
We must suffer, to free our pain
can you help us, to find our way
you’re here to stay
stay here in paradise
I’d end this moment to be with you
Through Morphic occeans, I’d lay here with you
Only to stay, stay in paradise
Only to stay, so lonely…
From this maelstrom free are you..
From this maelstrom, to be with you…
Στίχοι που δεν θα ξεχάσω ποτέ, με την μουσική (ακόμα πιο αξέχαστη) μελαγχολική
και νοσταλγική, να με ταξιδεύει… ορισμένες φορές με δάκρια
στα μάτια να με βρίσκει το ξημέρωμα.
Πάνα καλώ κρατερόν,νόμιον,κόσμοιο τό σύμπαν...
τα σωματα..δεν εχουν καμμια αξια κανενα σκοπο και στοχο..σαγαπω γιαυτο που εισαι μια στιγμη αληθινη στη χωρα του ποτε μου..
ΠαναΠαραξενεΠανεμορφεΠαντουμου απλωσου..εισαι δικος μου.2004 στιγμες..και αλλες τοσες.σιωπη μεσα απο την αιωνιοτητα...μεινε.ο δρομος μακρυς και η εμπιστοσυνη χαθηκε....ειμαστε παιδια μπροστα το χωρισμενο με λεπτοδεικτες περιβαλλον τους..τα χρονομετρα τους κατακρεουργουν το ιδανικο μας...
αστα.
η σπειρα που ως φρακταλ χρωματισμενο με συναισθηματαανασεςμουσικες ξεπεταχτηκε απο το πουθενα του σκοτεινου σου...ειμαι εδω απεναντι..να κανω λογια και ροη..ολα οσα..με αγγιγμα νοερο μου εναποθετεις...
Ω! Πανα της ονειρικης μου..φυσης...
τα λογια σαν τελειωσουν μην πιστεψεις πως εφυγα...
κρυμμενη κατω απο υγρα βλεφαρα στιγμη μου αλλη μια να κυλησω θα καρτερω...
δεν τελειωνουμε...μεσα απο το 4 της εποχης το αχρονο του αιθερα μας ενωνει...
ωωωω μαγικη δημιουργια ...
aummmmmmm
Through Morphic occeans, I’d lay here with you
Πάνα καλώ κρατερόν,νόμιον,κόσμοιο τό σύμπαν...
Edited by - ΕΧΕΜΒΡΟΤΟΣ on 13/05/2003 15:17:49