- Το φίδι είχε δίκιο !!! - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

<< Και έλαβε Κύριος ο Θεός τον άνθρωπον, ον έπλασε, και έθετο αυτόν εν τω παραδείσω της τρυφής, εργάζεσθαι αυτόν και φυλάσσειν. Και ενετείλατο Κύριος ο Θεός τω Αδάμ λέγων από παντός ξύλου του εν τω παραδείσω βρώσει φαγή, από δε του ξύλου του γινώσκειν καλόν και πονηρόν, ου φάγεσθε απ' αυτού, η δ' αν ημέρα φάγειτε απ' αυτού, θανάτω αποθανείσθε. >>

<< Ο δε όφις ην φρονιμότατος πάντων των θηρίων των επί της γης, ων εποίησε Κύριος ο Θεός. Και είπεν ο όφις τη γυναικί, τί ότι είπεν ο Θεός, ου μη φάγητε από παντός ξύλου του παραδείσου; Και είπεν η γυνή τω όφει, από καρπού του ξύλου του παραδείσου φαγούμεθα, από δε του καρπού του ξύλου, ο έστιν εν μέσω του παραδείσου, είπεν ο Θεός, ού φάγεσθε απ' αυτού, ου δε μη άψησθε αυτού, ίνα μή αποθάνειτε. Και είπεν ο όφις τη γυναικί, ού θανάτω απθανείσθε, ήδει γαρ ο Θεός, ότι ην αν ημέρα φάγητε απ' αυτού, διανοιχθήσονται υμών οι οφθαλμοί και έσεσθε ως Θεοί γινώσκοντες καλόν και πονηρόν. Και είδεν η γυνή, ότι καλόν το ξύλον εις βρώσιν και ότι αρεστόν τοις οφθαλμοίς ιδείν και ωραίο έστι του κατανοήσαι, και λαβούσα από του καρπού αυτού έφαγε, και έδωκε και τω ανδρί αυτής μετ' αυτής, και έφαγον. Και διηνοίχθησαν οι οφθαλμοί των δύο και έγνωσαν ότι γυμνοί ήσαν, και έρραψαν φύλλα συκής και εποίησαν εαυτοίς περιζώματα. Και ήκουσαν της φωνής Κυρίου του Θεού περιπατούντος εν τω παραδείσω, το δειλινόν και εκρύβησαν ότε Αδάμ και η γυνή αυτού από προσώπου Κυρίου του Θεού εν μέσω του ξύλου του παραδείσου. Και εκάλεσε Κύριος ο Θεός τον Αδάμ και είπεν αυτώ, Αδάμ, που εί; Και είπεν αυτώ, της φωνής σου ήκουσα περιπατούντος εν τω παραδείσω και εφοβήθην ότι γυμνός είμι, και εκρύβην. Και είπεν αυτώ ο θεός, τις ανήγγειλέ σοι ότι γυμνός εί, εί
μη από του ξύλου, ου ενετειλάμην σοι τούτου μόνου μη φαγείν, απ' αυτού έφαγες; Και είπεν ο Αδάμ, η γυνή, ην έδωκας μετ' εμού, αύτη μοι έδωκεν από του ξύλου και έφαγον. Και είπεν Κύριος ο Θεός τη γυναικί, τι τούτο εποίησας; Και είπεν η γυνή, ο όφις ηπάτησέ με και έφαγον. Και είπε Κύριος ο θεός τω όφει, ότι εποίησας τούτο επικατάρατος σύ από πάντων των κτηνών και από πάντων των θηρίων των επί της γης, επί τω στήθει σου και τη κοιλία πορεύση και γην φαγή πάσας τας ημέρας της ζωής σου >>

<< Και εποίησε Κύριος ο Θεός τω Αδάμ και τη γυναικί αυτού χιτώνας δερματίνους και ενέδυσεν αυτούς. Και είπεν ο Θεός, ιδού Αδάμ γέγονεν ως εις εξ ημών του γινώσκειν καλόν και πονηρόν, και νυν μη ποτε εκτείνη την χείρα αυτού και λάβη από του ξύλου της ζωής και φάγη και ζήσεται εις τον αιώνα. Και εξαπέστειλεν αυτόν Κύριος ο Θεός εκ του παραδείσου της τρυφής εργάζεσθαι την γην εξ ης ελήφθη. Και εξέβαλε τον Αδάμ και κατώκισεν αυτόν απέναντι του παραδείσου της τρυφής και έταξε τα Χερουβίμ και την φλογίνην ρομφαίαν την στρεφομένην φυλάσσειν την οδόν του ξύλου της ζωής. >>

Το φίδι τελικά παραπλάνησε τους πρωτόπλαστους όπως μας λέει η εκκλησία ή τους είπε απλά την αλήθεια;;; Από τα λόγια του ίδιου του Θεού στη συνέχεια φαίνεται καθαρά ότι το φίδι είπε την αλήθεια. Όμως ο Θεός δε θέλησε να γίνουν οι άνθρωποι όμοιοί του και γι' αυτό τους έδιωξε από τον παράδεισο.

Και είπεν ο Θεός, ιδού Αδάμ γέγονεν ως εις εξ ημών του γινώσκειν καλόν και πονηρόν, και νυν μη ποτε εκτείνη την χείρα αυτού και λάβη από του ξύλου της ζωής και φάγη και ζήσεται εις τον αιώνα. Και εξαπέστειλεν αυτόν Κύριος ο Θεός εκ του παραδείσου της τρυφής εργάζεσθαι την γην εξ ης ελήφθη. Και εξέβαλε τον Αδάμ και κατώκισεν αυτόν απέναντι του παραδείσου της τρυφής και έταξε τα Χερουβίμ και την φλογίνην ρομφαίαν την στρεφομένην φυλάσσειν την οδόν του ξύλου της ζωής.

Βέβαια υπάρχουν και πολλά άλλα ερωτήματα σε αυτό το μικρό αλλά σημαντικότατο πιστεύω κείμενο. Τι είναι ο παράδεισος; Τι είναι το ξύλο της ζωής, το δέντρο της γνώσης; Από ποιούς έβαλε τους πρωτόπλαστους να φυλάνε τον παράδεισο ο Θεός;; Τι ακριβώς ήταν η ρομφαία η φλόγινη και στρεφόμενη;;

<< Από τη στιγμή που η επιστήμη θα αρχίσει να ερευνά τα μεταφυσικά φαινόμενα θα προοδεύσει σε μια δεκαετία περισσότερο απ' όσο έχει προοδεύσει σε όλη την ύπαρξή της. >>

Πάντως, το θέμα υπάρχει ήδη και έχει συζητηθεί ποικιλοτρόπως. Καλό, νομίζω, είναι να κάνουμε μία αναζήτηση, πριν ανοίξουμε ένα νέο θέμα.

• Η Πρακτική Ερμηνεία της Πτώσης & της Λύτρωσης
• ΘΕΟΣ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΑΛΛΑ ΓΙΓΝΕΤΑΙ
• Υπήρξε...προπατορικό αμάρτημα?

Οπότε το φίδι είπε εν μέρει μόνο την αλήθεια,όχι πλήρως.

Όσον αφορά για τα άλλα θέματα που αναφέρεις ναι μεν έχουν σχέση με τη Γένεση αλλά δεν επικεντρώνονται στο θέμα της Αλήθειας γύρω από το μυστήριο αυτό του Δέντρου της Γνώσης και του Ξύλου της Αιώνιας Ζωής.

Φίλε φιλόσοφε, οι πρωτόπλαστοι δεν πέθαναν από τον ίδιο τον καρπό αλλά επειδή τους επέβαλε τιμωρία ο Θεός. Επίσης δεν έγιναν Θεοί επειδή έπρεπε να φάνε και από το ξύλο της ζωής για να ζήσουν και αιωνίως. Μάλιστα ο Θεός εμφανίζεται τρομοκρατημένος με την ιδέα αυτή και βάζει στρατό και "ραντάρ" για να φυλάει το ξύλο. Αλλά και πριν ανησυχούσε και γι' αυτό είχε πει στους πρωτόπλαστους να φυλάνε τον παράδεισο...

Πιστεύω ότι εδώ ο συγγραφέας μας δίνει συμβολικά ένα μήνυμα για το πώς μπορούμε να γίνουμε Θεοί. Και μας λέει επίσης ότι ο Θεός είναι ένα Ον με γνώση του καλού και του κακού και ταυτόχρονα ζει αιωνίως!

(ιδού Αδάμ γέγονεν ως εις εξ ημών του γινώσκειν καλόν και πονηρόν, και νυν μη ποτε εκτείνη την χείρα αυτού και λάβη από του ξύλου της ζωής και φάγη και ζήσεται εις τον αιώνα).

<< Από τη στιγμή που η επιστήμη θα αρχίσει να ερευνά τα μεταφυσικά φαινόμενα θα προοδεύσει σε μια δεκαετία περισσότερο απ' όσο έχει προοδεύσει σε όλη την ύπαρξή της. >>

Εξάγεται σε πρώτη ανάγνωση το συμπέρασμα ότι ο Αιγύπτιος ιερέας Οσασήρφ για παράδειγμα (ο κατά κόσμον Μωυσής), είχε μεγάλη εκτίμηση στην ιστορία του Οφίωνα και της Ευρυνόμης. Και αυτή του την εκτίμηση για την πελασγική κοσμογονία την μετέφερε με το δικό του βιωματικό τρόπο κατά την συρραφή της Βίβλου.

Ο αναρτημένος χάλκινος όφις του Μωυσή μετατρέπεται σταδιακά και ως ο εσταυρωμένος Γαλιλαίος Ιησούς. (Βέβαια, πάντα, σύμφωνα με τους Ιουδαιοχριστιανούς Θεολόγους) Αλλά, δεδομένου ότι ο κάθε αποκρυφιστής γνωρίζει ότι οι συμβολισμοί ΠΑΝΤΟΣ ΕΙΔΟΥΣ είναι αμφίδρομοι, εξίσου και ο εσταυρωμένος Γαλιλαίος γίνεται ΟΦΙΣ.

Ένας Όφις ο οποίος λατρεύονταν μέχρι και τον 7ο αιώνα μ.Χ. αδιάλειπτα (οι αποκαλούμενοι «Όφίτες»). Υπήρξε ένας σημαντικός κλάδος των Γνωστικών, αυτής της «αίρεσης» των πρωτοχριστιανικών χρόνων, η οποία κόστισε πολλές «ιερές και φιλότιμες προσπάθειες συνετισμού» στην ανερχόμενη κοσμική δύναμη της Ρωμαιοχριστιανικής εκκλησίας έως ότου απαλλαγεί από τους απρόσκλητους Σατανάδες……

Και τελικά, ΚΑΛΟ+ΚΑΚΟ ή ΚΑΚΟ+ΣΟΦΙΑ, Όφις η δύναμη του κακού ή Όφις το πνεύμα της σοφίας? ΟΦΙΣ + ΣΟΦΙ-α

Ανάλογα με το πολιτισμικό επίπεδο αλλά και τις εκάστοτε ανάγκες (θρησκευτικές-δογματικές-πελατειακές-πολιτικές-προσηλυτιστικές) διαμορφώνεται και η αντίστοιχη ερμηνεία.

Από την άλλη πλευρά όμως το θέμα του φιδιού-Σατανά και της γενικότερης παρουσίας του στην διαμόρφωση αυτών των κειμένων που αποδέχονται ως ιερά κείμενα, θα πρέπει να αποτελέσει βατήρα για ευρύτερες αναζητήσεις συσχετισμών.

Ας επιχειρήσουμε λοιπόν μια ανατροπή του όλου σκεπτικού.

Όλοι οι χριστιανοί βδελύσσονται τον Όφι-Εωσφόρο-Σατανά.

ΚΑΚΩΣ! Κατ’αρχάς κακώς διότι δίχως τον Εωσφόρο ουσιαστικά δεν υφίσταται η κοσμοθεωρία του ιουδαιοχριστιανισμού. Για να φανταστούμε για λίγο τον χριστιανισμό δίχως Σατανά: ΑΔΥΝΑΤΟΝ!

Επομένως, και σε…«ελεύθερη μετάφραση», μπορούμε να πούμε πως ο Όφις ΕΙΝΑΙ ουσιαστικά ο ΣΤΥΛΟΒΑΤΗΣ του χριστιανισμού.

Σε βιβλικό επίπεδο τώρα, μιας και μιλάμε για την βιβλική οντολογία, εάν ψάξουμε να δούμε τα έργα και τις ημέρες του Σατανά-Όφι, θα βρεθούμε απροσδόκητα προ εκπλήξεων.

Και αυτό διότι ο Σατανάς-Όφις εμφανίζετε ΕΛΑΧΙΣΤΑ στη βίβλο, αλλά και η γενικότερη συμπεριφορά του είναι θα λέγαμε όμοια με αυτή ενός……Κυρίου!

Και λέω ενός ΚΥΡΙΟΥ, διότι εάν συγκριθεί με τα έργα και τις διδαχές του βιβλικού θεού Γιαχβέ που οδήγησαν σε σφαγές, ακρωτηριασμούς, βιασμούς, καψίματα, και διάφορα άλλα ανώμαλα και απάνθρωπα, τότε μάλλον ως…..Άγιος και Αγγελούδι φαντάζει ο Εωσφόρος-Όφις!!

Κάντε λοιπόν και μόνοι σας την σύγκριση, αναζητήστε τα έργα και τις προσταγές του ενός και του αλλουνού και δείτε ΠΟΙΟΣ ομοιάζει με την περιγραφή ενός κυριολεκτικού Σατανά.

Και κάτι ακόμα: η συμπεριφορά του Σατανά-Όφι ΥΠΕΡΕΧΕΙ ακόμα και από αυτή του μετέπειτα εμφανιζόμενου Ιησού.

Δεν οργίζεται ο Σατανάς, δεν καταριέται κανέναν, δεν απειλεί κανέναν με τιμωρίες, δεν βωμολοχεί, δεν υπόσχεται έναντι ανταλλαγμάτων, δεν προμηνύει την καταστροφή του κόσμου Πράγματα τα οποία κάνει ο Ιησούς, ενώ θα τα περίμενε κανείς από ένα πρόσωπο στο οποίο έχει αποδοθεί η έννοια του απόλυτου κακού.

Και ερωτώ: ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΕΩΣΦΟΡΟΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ Ο ΣΑΤΑΝΑΣ?

quote:

---

Φίλε φιλόσοφε, οι πρωτόπλαστοι δεν πέθαναν από τον ίδιο τον καρπό αλλά επειδή τους επέβαλε τιμωρία ο Θεός. Επίσης δεν έγιναν Θεοί επειδή έπρεπε να φάνε και από το ξύλο της ζωής για να ζήσουν και αιωνίως.

---

Δεν απαιτώ απαντήσεις σε όλα αλλά απλά θέτω ένα ευρύτερο πλαίσιο του θέματος πάνω στο οποίο μπορεί και να αναπτυχθεί ένας διάλογος. Η εξέλιξη ενός διαλόγου πολλές φορές γεννά νέες και ενδιαφέρουσες προοπτικές.

filosofos3:
«Επίσης δε μπορεί να υπάρξει έρευνα ΑΝ ΞΕΚΙΝΆΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΜΕ ΑΥΘΑΊΡΕΤΑ ΔΕΔΟΜΈΝΑ.»

Τα όσα παρουσιάζω είναι κάθε άλλο παρά αυθαιρεσίες. Ωστόσο, λάθη μπορούνε να συμβούνε και μακράν εμού το όποιο αλάθητο! Καλό θα ήταν πριν βαφτίσουμε κάτι ως αυθαίρετο να το στηρίξουμε κιόλας.

filosofos3:
«Αν πρόκειται να αμφισβητήσεις εκ θεμελίων τα δόγματα της μιας ή της άλλης θρησκείας τότε πρέπει να είσαι έτοιμος να αμφισβητήσεις εκ θεμελίων και τον εαυτό σου! Μην ξεκινάς ΜΕ ΔΌΓΜΑΤΑ ΠΑΛΙ (τα δικά σου τώρα ) το συλλογισμό σου γιατί πάλι θα αποτύχεις να συλλάβεις την αλήθεια.»

Αυτόν τον συσχετισμό τον θεωρώ κομματάκι άτοπο. Δεν εκφράζω ΠΟΥΘΕΝΑ κάποιο δογματισμό αλλά αντιθέτως σχολιάζω τις αυθαιρεσίες των δογματικών εκφραστών. Έχω πει επανειλημμένα πως η φυγή από το ένα μαντρί για κάποιο άλλο δεν αποτελεί πρόοδο αλλά ψευδεπίγραφη καπηλεία.

filosofos3:
«κάνε έναν κόπο και δες ΟΛΕΣ τις ιερές γραφές και παρατήρησε αυτά που κάνει ο Θεός εκεί.Δεν πρόκειται να βρεις ούτε ΜΙΑ που ο Θεός να μην κάνει όσα και αυτός της Παλαιάς Διαθήκης ή και περισσότερα!»

Και αυτό τι είναι δηλαδή? Επιχείρημα καθαγιασμού ή πειθαναγκασμός αποδοχής? Σε κάθε περίπτωση, το επιχείρημα σου δεν ισχύει μιας και η κακότητα, η μοχθηρία και η μισανθρωπιά που αναδύεται από την Βίβλο δεν συγκρίνεται με τίποτα άλλο.

filosofos3:
«Δεν είναι λοιπόν θέμα που αφορά τους εβραίους ειδικά και την άποψή τους περί καλού-κακού αλλά κάτι πολύ γενικότερο.»

Δεν νομίζω να είναι ο σκοπός της συζήτησης η αναζήτηση των βαθύτερων νοημάτων του παγκόσμιου θρησκευτικού χάρτη. Μιλάμε για ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΔΟΓΜΑ, για συγκεκριμένες ιστορικές προεκτάσεις και πεπραγμένα, καθώς και για ζωντανά παραδείγματα που αφορούν τους λαούς που τους επιβλήθηκε ετούτη η εξουσιαστική δομή.

Ας μείνουμε λοιπόν στο κεντρικό νόημα της βιβλικής αναφοράς και ας δούμε τι και πως συσχετίζεται με τα δεχθέντα.

Η τακτική αυτή γέννησε και τις εκατοντάδες των διαφορετικών κλαδιών του δόγματος («αιρέσεις» κατά τους εκάστοτε κρατούντες). Ξεκινάμε, κατά την ταπεινή μου άποψη, με τα όσα μας μεταφέρουνε τα κείμενα και οι περιγραφές που αυτά μας παραδίδουνε και όχι με τις όποιες ετσιθελικές και ενίοτε φιλοσοφημένες, πλην όμως αυθαίρετες ερμηνείες.

Τι νόημα έχει μια «εσωτερική» προσέγγιση όταν αυτή ουδέποτε υπήρξε σημείο αναφοράς του ιουδαϊσμού ή αργότερα του χριστιανισμού? Τι νόημα έχει η απομάκρυνση από τα δεδομένα όταν η όποια άλλη προσέγγιση αποτελεί έωλο ιστορικά βήμα?

Και κάτι ακόμα: για ποιο λόγο είναι αυθαίρετη η ταύτιση Ιουδαίων & Χριστιανών? Αυθαίρετη θα ήταν η ταύτιση εάν δεν είχανε κοινά ερείσματα, εάν δεν είχανε κοινή βάση και σκοπό εκπλήρωσης των διαφόρων προφητειών.

Τόσο η βάση αλλά όσο και όλος ο κορμός είναι ταυτόσημοι. Εβραίοι αναφέρονται κατά την μυθολογική αναφορά των κειμένων που οι χριστιανοί αποκαλούν «Παλαιά Διαθήκη» και Εβραίοι είναι οι συντελεστές και πρωταγωνιστές των πρώτων ημερών αυτού του κινήματος.

Το «διαφορετικό» δηλαδή ΠΟΥ το εντοπίζεις? Μήπως απλά και μόνο στο ότι έχουνε παρεισφρήσει φιλοσοφικά ψήγματα του Πλατωνισμού?

Ας είμαστε λοιπόν προσεκτικοί με τα όσα λέμε.

quote:

---

Zadok θα συμφωνήσω με το φίλο filosofos3 ότι αν κάτι υπάρχει έστω και σαν σύμβολο και μάλιστα όταν αναφέρεται σε ένα τόσο σημαντικό βιβλίο για την ανθρωπότητα πρέπει να το πάρουμε κάπως σοβαρά και να προσπαθήσουμε να το ερευνήσουμε. Δε μπορούμε να απορρίπτουμε ότι δε μας αρέσει από τη Βίβλο ή να τα μεταφράζουμε όπως θέλουμε εμείς και όχι όπως πραγματικά αναφέρονται.

Όσον αφορά για τα άλλα θέματα που αναφέρεις ναι μεν έχουν σχέση με τη Γένεση αλλά δεν επικεντρώνονται στο θέμα της Αλήθειας γύρω από το μυστήριο αυτό του Δέντρου της Γνώσης και του Ξύλου της Αιώνιας Ζωής.

---

Γειά σου, Ydroxoos25 και καλή χρονιά!

Ξέρεις τί μου φαίνεται ιδιαίτερα ενοχλητικό τελικά;

Εδώ μέσα υποτίθεται ότι συνομιλούν ερευνητές και αναζητητές και οι περισσότεροι δεν κάνουν καν τον κόπο να διαβάσουν.

Μπροστά στην ανασφάλεια κάποιων και στην ανάγκη τους για αυτοπροβολή, η ίδια η γνώση (στο όνομα της οποίας υποτίθεται ότι γίνονται όλα) δολοφονείται αργά και μεθοδικά.

Εν πάσει περιπτώσει, να μη σε κουράσω άλλο.
Τα πάντα ΕΝΑ είναι κι εσύ μου γράφεις ότι δεν υπάρχει ειδικό θέμα γι' αυτό το οποίο πραγματεύεσαι εδώ;
Τί κι αν όλα όσα συζητούνται τελικά έχουν αναλυθεί ήδη;

Θα κλείσω με μία αντιγραφή από όσα δε διαβάστηκαν, η οποία εξηγεί εν πάσει περιπτώσει, τη δική μου παρέμβαση:

Όπως ανέφερες, λέει η Αγία Γραφή (Γένεσις, 3:1):

"Ο δε όφις ην φρονιμότατος πάντων των θηρίων των επί της γης, ων εποίησεν Κύριος ο Θεός."

Το πρωτότυπο μασωριτικό κείμενο λέει:

זחנחש חיח עדזם םכל חיח חשדח אשד עשח יחוח אלחים׃

Με λατινικούς χαρακτήρες είναι:

Wha-Nahàsh haiah hâroum mi-chol hàiath ha-shadeh asher hâshah Jhôah Elohim.

Δηλαδή: Η διάπυρη πλεονεξία (το συμφέρον, η επιθυμία, ο εγωισμός) ήταν ένα κύριο πάθος (μία τυφλή, ασυνείδητη αρχή) ανάμεσα σε όλη τη ζωικότητα (το ζωικό στοιχείο) της στοιχειώδους Φύσεως, την οποία εδημιούργησε ο IHÔAH ELOHIM (Ο ΙΧΟΑΧ, ΑΥΤΟΣ, ΟΙ ΘΕΟΙ).

Εδώ δεν υπάρχει ούτε κάποιος όφις, ούτε πανουργία (όπως έχει μεταφραστεί σε άλλες γλώσσες από τα Ελληνικά το "φρονιμότατος"), ούτε ζώο, ούτε αγρός.

Οι Ελληνιστές μεταφραστές έγραψαν όλα αυτά τα ωραία πράγματα είτε από άγνοια, είτε - όπως είναι το πιο πιθανό - σκοπίμως.
Το υπόλοιπο κεφάλαιο συνεχίζεται κατά τον ίδιο τρόπο.
Για εκείνους η λέξη Ναχάς, η οποία σημαίνει πλεονεξία, έγινε ο όφις.
.
.

3A

Virtus Junxit Mors Non Separabit (Whom virtue unites, death will not separate)

Έχω πει ότι ουδείς αλάθητος. Παρόλα αυτά, και πέρα από τους γενικόλογους αφορισμούς σου, έως τώρα δεν έχεις δώσει κάποια δήγματα. Όσο για το τι γνωρίζω και τι όχι άσε να το κρίνει κανένας άλλος φίλτατε. Άντε να δούμε…

filosofos3:
«Διάβασε και τίποτε παραπέρα από αυτά που ασχολείσαι θέλοντας να τα καταδικάσεις (αν και αμφιβάλλω γιαυτό). Δεν υπάρχει μόνο η Βίβλος ξέρεις επί της Γης αλλά και πολλά ιερά κείμενα. Δε μπορέις να έχεις ορθή άποψη για την αξία ή την απαξία της αν ασχολείσαι μόνο με αυτή και διαβάζεια μόνο αυτή.»

Έχω βαρεθεί να ακούω τις ίδιες ατάκες εδώ και αρκετά μηνύματα αγαπητέ. Καλά θα κάνεις να αλλάξεις τρόπο επικοινωνίας και να είσαι λιγότερο επιθετικός διότι ειδάλλως μπορώ εύκολα να πράξω το ίδιο. Και πίστεψε δεν μου είναι καθόλου δύσκολο!

Το θέμα εδώ έχει να κάνει με, ΤΟ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΣ, συγκεκριμένα στοιχεία και τέλος πάντων συμβολισμούς. Εάν σώνει και καλά θέλεις να διαφημιστείς για την όποια σου γνώση υπάρχουνε και άλλοι τρόποι να το πράξεις, και προπάντων με μεγαλύτερη αξιοπρέπεια.

Να τελειώνουμε με αυτό το παιχνίδι λοιπόν.

filosofos3:
«Και στο κάτω κάτω τι με νοιάζει εμενα ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΑΥΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ (διότι δεν ταυτίζονται όλοι όπως τα παρουσιάζεις εσύ); Εσένα γιατί σε νοιάζει; Σε έβαλε κανένας να πιστέψεις με το ζόρι;
Ή μηπως το κέντρο του κόσμου είναι οι εβραίοι;»

Εσένα λοιπόν μπορεί να μην σε νοιάζει, ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΙΣ, αλλά ετούτη η κοσμοθεωρία αντλεί γνώση, άποψη και υπόσταση διαμέσου της Εβραϊκής παράδοσης! Αυτό μπορείς να το αντιληφθείς ή όχι?

Επομένως, ποσώς ενδιαφέρει το τι νοιάζει εσένα ή τον οποιονδήποτε, αλλά το τι νοιάζει την χριστιανική κοσμοθεωρία. Δίχως την Εβραϊκή ταύτιση ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ, καθότι αποτελούσε και αποτελεί, για όσο θα υπάρχει, μια αίρεση του αρχέγονου ιουδαϊσμού.

Αυτή είναι μια ΑΛΗΘΕΙΑ λοιπόν και είτε το θέλεις είτε όχι δεν αλλάζει.

filosofos3:
«Η τακτική σου και στο άλλο τοπικ ήταν προσβλητική και όχι ερευνητική. Δεν παραδέχτηκες ότι μερικά πράγματα που είπες ήταν λάθος που οφειλόταν σε άγνοια του κειμένου.»

Μήπως θα’θελες να μου αναλύσεις ΠΟΙΑ από τα «πράγματα» που υπονοείς ήταν λάθος? Αυτό περιμένω αγαπητέ, αυτό!

filosofos3:
«Επομένως επειδή δεν με εμπνέει να συνεχίσω τη συζήτηση ο τρόπος συμπεριφοράς σου, δε συνεχίζω και δεν ασχολούμαι με τα ερωτήματα που θέτεις. Για μένα έχουν απαντηθεί.»

Για σένα έχουνε λοιπόν απαντηθεί, για σένα δεν έχει κάποια σχέση ο χριστιανισμός με τον ιουδαϊσμό, για σένα γενικώς και αορίστως……ΟΛΑ ΕΧΟΥΝΕ «ΑΠΑΝΤΗΘΕΙ» ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΠΕΣ «ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ»!!!

Και’γω θα σου πω κάτι αγαπητέ: αυτή την τακτική της υπεκφυγής την έχω συναντήσει ΟΥΚ ΟΛΙΓΕΣ ΦΟΡΕΣ εδώ μέσα. Μόλις στενεύουνε τα περιθώρια, μόλις οι ετσιθελικές μας «γνώσεις» δεν στέκουνε στη βάσανο των αντιπαραθέσεων, μόλις η στυγνή πραγματικότητα μας κατεβάζει από τα βάθρο που πρόσκαιρα πιαστήκαμε, τότε λοιπόν αναφωνούμε….«ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΘΕΙ»!

Να σημειώσω τέλος, ότι αν και έκανες κάποιες αναφορές για στοιχεία και διαψεύσεις, τελικά ούτε και από ετούτα είδαμε κάτι.

Σε κάθε περίπτωση, και εφόσον συνεχίζεις να σχολιάζεις δημοσίως, τότε θα λαμβάνεις και απαντήσεις.

זחנחש חיח עדזם םכל חיח חשדח אשד עשח יחוח אלחים׃

αλλά όχι και η μετάφραση σε πληροφορώ ότι εκείνοι που έκαναν τη μετάφραση, οι εβδομήκοντα , ΗΤΑΝ ΕΠΙΣΗΜΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΣΤΟΝ ΠΤΟΛΕΜΑΙΟ ΤΟΝ Γ,αν θυμάμαι καλά, ΤΟ ΒΑΣΙΛΙΆ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ,ΑΚΡΙΒΩΣ ΓΙΑ ΤΟ ΛΌΓΟ ΑΥΤΌ: να ετοιμάσουν μια ΕΠΙΣΗΜΗ μετάφραση των εβραικών κειμένων προς χρήση των εβραίων της διασπορά που κόντευαν να ξεχάσουν τη γλώσσα τους αλλά και προς χρήση όποιου ήθελε να πληροφορηθεί την εβραική θρησκεία. Και όλα αυτά δύο αιώνες περίπου προ Χριστού.
Το μασωριτικό προέκυψε από επεξεργασία των κειμένων που κάνανε οι μασωρίτες ΜΕΤΑ Χριστόν.
Αλλά και έτσι ακόμη η λέξη ΝΑΧΑΣ εμφανίζεται ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ μεσα στη Βίβλο:

Γεν ΜΘ 17: "...και γενηθήτω Δαν όφις εν οδώ..." μεταφράζουν οι εβδομήκοντα και το εβραικό έχει ΝΑΧΑΣ (נחש)

Εξοδ. Δ 3 "...και εγένετο ΟΦΙΣ..." "(αναφέρεται στη Ράβδο του Μωυσή)
και το εβραικό πάλι έχει ΝΑΧΑΣ (נחש)

Αριθμοί κεφ. ΚΑ 8; "... εαν δάκη ΟΦΙΣ άνθρωπον..." και στο στίχο 9:"...και εποίησε Μωυσής ΟΦΙΝ..."και πάλι το κείμενο έχει ΝΑΧΑΣ (נחש)

Δε συνεχίζω με περισσότερα παραδείγματα γιατί το θεωρώ περιττό. Άραγε είχαν τόσο άγνοια της ίδιας της γλώσσας τους εκείνοι οι κακόμοιροι οι εβδομήκοντα που ήταν και επίσημοι αντιπρόσωποι των εβραίων και τα μετέφραζαν όλα λάθος; Ή μήπως η μετάφραση που παρουσίασες δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα και στη λέξη αυτή αποδίδουν το ίδιο νόημα ακόμη και ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ;

Λάθη από άγνοια ή ελλιπή πληροφόρηση κάνουμε όλοι και είναι συγνωστά αλλά ...δεν ερεύνησες λίγο (πχ με ένα εβραικό λεξικό) τη σημασία των λέξεων;

Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι δεν το γνώριζες.....

ΠΟΘΕΝ ΛΟΙΠΌΝ Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΣΕ ΤΙ ΑΠΟΣΚΟΠΕΙ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ;

Λάθη α

Διαβάζουμε λοιπόν από πηγή στο internet σχετικά.

"In old Hebrew texts references to serpents are made by use of the word nahash (from the stem NHSH), but this does not relate to serpents in the way that we might perceive them as venomous snakes. It relates to serpents in their traditional capacity as bringers of wisdom and enlightenment - for the word nahash actually meant 'to decipher', or 'to find out'. Serpents, in one form or another, were always associated with wisdom and healing - with the Trees of Life and Knowledge being customarily identified with serpents."

(http://www.karenlyster.com/genesis1.html)

Επίσης, ένα στοιχείο ότι ετούτη η αναφορά δεν έχει απαραίτητα την έννοια που αποδίδει η μετάφραση των 72 μεταφραστών αποτελεί και το γεγονός ότι η λέξη αυτή συναντάται και σε άλλες περιστάσεις, και δη μέσα στην ίδια την Παλαιά Διαθήκη. Μάλιστα, σε μια από αυτές έχει το όνομα μίας πόλης!

Είναι ηλίου φαεινότερο λοιπόν ότι δεν είναι δυνατόν όλοι και όλα να είναι…φίδια!!

Συγκεκριμένα:

«Three of four people and one city have names derived from this root: Nahash, the king of Ammon (I Sam 11.1; et al); Nahash, the father of Abigail and Zeruiah (II Sam 17.25); Nahshon, the son of Aminadab and brother-in-law of Aaron (Ex 6.23 er al); Nehushta, the mother of king Jehoiakin (II Kgs 24.8); and the city of Nahash (ir-nahash in most translations, I Chr 4.12). Since there are several identical roots, these names may not necessarily mean “snake” but perhaps “diviner” (nahash) or “copper” (nehoshet).»

(http://www.home.no/bere****h/biblestudy/Garden%20of%20Eden-serpent%20def.html)

Τα στοιχεία υπέρ αυτής της άποψης είναι πολλά αλλά νομίζω ότι αρκούνε τα όσα έχουνε σημειωθεί ώστε να αναθεωρήσουνε ορισμένοι γνώσεις που πολλές φορές βγήκαν από σκονισμένα χρονοντούλαπα.

Το έλεγξεςες πριν το παρουσιάσεις;
Τι νόημα έχει αυτή η λέξη ΣΗΜΕΡΑ για τους εβραίους;

http://www.dictionary.co.il/view.php?topics=h3501&offset=50&limit=50

Και βεβαίως, δεν είναι η σημερινή ερμηνεία η ίδια με εκείνη προ 2200 ετών!!

Κατά τον ίδιο τρόπο, για παράδειγμα, η λέξη «Μεσσίας» είναι Αιγυπτιακής προέλευσης και σήμαινε, ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΓΡΑΦΟΝΤΑΝ, «μυρώνω-επαλείφω». Μάλιστα, η αναφορά της σχετίζονταν με τον ιερό κροκόδειλο Messeh των Αιγυπτίων.

Σχετικά παραθέτω ορισμένα στοιχεία.

{The word "Messiah" comes from the Hebrew verb "to anoint", which itself is derived from the Egyptian word MESSEH, "the holy crocodile".

It was with the fat of the messeh that the Pharaoh's sister-brides anointed their husbands on marriage. The Egyptian custom sprang from kingly practice in old Mesopotamia.

Jesus, as we know, was a "Messiah", which means quite simply an "Anointed One". In fact, all anointed senior priests and Davidic kings were Messiahs. Jesus was not unique. Although not an ordained priest, he gained his right to Messiah status by way of descent
from King David and the kingly line, but he did not achieve that Messiah status until he was actually physically anointed by Mary Magdalene, in her capacity as a high priestess, shortly before the Crucifixion. * The oil used was olive oil, mixed with cinnamon and other spices....}

Η αναφορά της λέξης nahash σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει απαραίτητα και πάντοτε φίδι με την έννοια που αποδίδουνε οι Ο’. Δηλαδή για ποιόν λόγο διεκδικεί η ελληνική μετάφραση μιας αρχέγονης εβραϊκής λέξης απαραίτητα και το αλάθητο του όρου?

Σχετικά μπορούμε να ενημερωθούμε από τα εξής στοιχεία:

{In the old Hebrew Bibles, all references to serpents are made by use of the word nahash (from the stem NHSH); but this usage does not relate to serpents in the way that we would know them - that is, as venomous snakes. It relates to serpents in their traditional capacity as bringers of wisdom and enlightenment, for the word nahash actually means 'to decipher' or 'to find out'.}

Αυτά τα ολίγα προς το παρόν....

Όταν φροντίσεις να μάθεις Εβραϊκά, τα ξαναλέμε...

Για ό,τι δεν γνωρίζεις, είναι ένδειξη ανοησίας να επιμένεις κιόλας.
Αν θέλεις, κατάλαβέ το επιτέλους!
Διαφορετικά, τουλάχιστον σεβάσου ότι ο καθένας δικαιούται να έχει την γνώμη του.

Άντε... Χαλάρωσε...

Υ -Γ. Όταν μάθεις (αν μάθεις), θα δεις ότι έχουν αλλοιωθεί κι άλλες λέξεις στη μετάφραση των Ο'...
.
.

Το να έχουμε πια και μια…ΠΟΛΗ που να ονομάζεται ΦΙΔΙ (!), ε αυτό και εάν δεν είναι τουλάχιστον αστείο.

Έτσι, βλέπουμε του Δαβίδ την μητέρα να είναι παντρεμένη πρώτα με…..έναν Κύριο Φίδη (!), και μετέπειτα με τον δεύτερο στην σειρά σύζυγο.

Σχετικά:
{** From 2 Samuel 17:25, it appears that both Abigail and Zeruiah, though David's sisters, were not the daughters of Jesse, David's father, but of Nahash. It follows, that David's mother had been twice married: first to Nahash and then to Jesse, and that Abigail and Zeruiah were David's stepsisters.}

(http://www.searchgodsword.org/his/bc/edr/ebh/view.cgi?book=5&chapter=2)

Να σημειώσουμε πως οι λέξεις αναφέρονται ΕΠΑΚΡΙΒΩΣ ΟΛΟΙΔΙΕΣ και όχι ως «Φείδης» η……Φειδάρχης!!!

Αυτά περί δήθεν διαφοροποιήσεων…….

quote:

---

Εξάγεται σε πρώτη ανάγνωση το συμπέρασμα ότι ο Αιγύπτιος ιερέας Οσασήρφ για παράδειγμα (ο κατά κόσμον Μωυσής), είχε μεγάλη εκτίμηση στην ιστορία του Οφίωνα και της Ευρυνόμης. Και αυτή του την εκτίμηση για την πελασγική κοσμογονία την μετέφερε με το δικό του βιωματικό τρόπο κατά την συρραφή της Βίβλου.

Ο αναρτημένος χάλκινος όφις του Μωυσή μετατρέπεται σταδιακά και ως ο εσταυρωμένος Γαλιλαίος Ιησούς. (Βέβαια, πάντα, σύμφωνα με τους Ιουδαιοχριστιανούς Θεολόγους) Αλλά, δεδομένου ότι ο κάθε αποκρυφιστής γνωρίζει ότι οι συμβολισμοί ΠΑΝΤΟΣ ΕΙΔΟΥΣ είναι αμφίδρομοι, εξίσου και ο εσταυρωμένος Γαλιλαίος γίνεται ΟΦΙΣ.

---