- ΜΟΙΡΑ, ΚΙΣΜΕΤ, ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ...ΥΠΑΡΧΕΙ? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Η φύση της κοσμικής ουσίας είναι τέτοια ώστε κάθε ατομικότητα που εκδηλώνεται στην ύπαρξη , αναγκαία και αναπόδραστα εξελίσσεται .
Και αυτός είναι, ο Νόμος της Αδράστειας (η Φυσική Αναγκαιότητα, ο Νόμος της Ανάγκης, η Εξέλιξη, Ο Νόμος προς τον οποίο συγκλίνουν όλοι οι άλλοι νόμοι της Φύσης.), της Ανάγκης,όπως αποκαλούσαν τον νόμο αυτό οι Ορφικοί , οι Πυθαγόρειοι και οι άλλοι Σοφοί της Αρχαίας Ελλάδος .
Η φύση της κοσμικής ουσίας από την οποία αποτελείται και το Είναι μας , απαιτεί να φθάσομε όλοι αναγκαστικά και αναπόδραστα στο σημείο το οποίο προσδιορίζουν οι σκοποί της φύσης .
Διότι αυτή είναι η έννοια της Αδράστειας , της φυσικής αναγκαιότητας , η οποία διέπει την εξέλιξη της κοσμικής ουσίας .
Η ψυχή διαγράφει ορισμένη πορεία και προχωρεί με αλλεπάλληλες ενσαρκώσεις , από τη στιγμή που συσπειρώθηκε σαν συνείδηση , μέχρι της θεοποίησής της.
Με τη θέληση ή παρά τη θέλησή μας , η ουσία της ψυχής μας είναι τέτοια , ώστε να φθάσει κάποτε στον προορισμό της.
Λόγω όμως της αμάθειάς μας και της ελευθερίας που έχομε , δεν ακολουθούμε το σωστό δρόμο ερχόμενοι σε σύγκρουση προς τους θείους νόμους .
Εν τούτοις , ο νόμος της εξελίξης είναι , σαν νόμος , αναγκαστικός , και σύμφωνα με αυτόν πρέπει όλες οι ψυχές να εξελιχθούν .
Φιλικά
ΚΗφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Επειδή τέθηκε στο προτελευταίο μου μήνυμα, το θέμα του συσχετισμού Λογικής και Αλήθειας, θεώρησα ότι ήταν αναγκαίο να κάνω (για μια ακόμη φορά)
Επειδή τέθηκε στο προτελευταίο μου μήνυμα, το θέμα του συσχετισμού Λογικής και Αλήθειας, θεώρησα ότι ήταν αναγκαίο να κάνω (για μια ακόμη φορά) αναφορά στο περίφημο Θεώρημα του Κουρτ Γκέντελ:
"Η Αλήθεια, στο σύνολό της, ξεπερνά την λογική. Ακόμη και στην πιο λογική θεωρία θα υπάρχει πάντα κάτι που δεν αποδεικνύεται λογικά".
Το Θεώρημα αυτό είναι: Η λογική απόδειξη ότι: η λογική δεν είναι πάντα αρκετή.
Η ιστορική εργασία που αποδεικνύει το "Θεώρημα της μη πληρότητας" έχει τον ακριβή τίτλο:
"Περί των μη αποκρισίμων προτάσεων των "Principa Mathematica" και άλλων συναφών συστημάτων.
Το "Principa Mathematica" είναι το περίφημο ημιτελές έργο των Μπέρτραντ Ράσελ και Ουάιτχεντ.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
quote:
Να ξέρετε ότι με αυτην την θεωρία καταργούμε την ελέυθερη βούληση του ανθρώπου και απαλλασόμαστε έτσι απο κάθε ευθύνη στον γήινο κόσμο...!
Φίλε Richter, δε νομίζω ούτε ότι έτσι απαλλασσόμαστε από κάθε ευθύνη στον γήινο κόσμο ούτε ότι καταστρατηγείται η ελεύθερη βούληση μας. 
Αυτό που οδηγεί την Ψυχή στις διαδοχικές ενσαρκώσεις της είναι ο Νόμος της Ανταπόδοσης (Κάρμα).
Σύμφωνα με αυτόν η Ψυχή ενσαρκώνεται σε ένα νέο σώμα ύστερα από κάποιο χρονικό διάστημα του θανάτου του προηγούμενου φυσικού φορέα που την "φιλοξενούσε" προκειμένου να αναλάβει τις ευθύνες των πράξεων και των δράσεων εκείνης της προηγούμενης ενσάρκωσης αλλά και για να διδαχθεί μέσα από τα νέα βιώματα προκειμένου να εξελιχθεί.
Εάν λοιπόν εγώ σήμερα σκοτώσω 10 ανθρώπους και πεθάνω μετά από 1 χρόνο, τότε στην επόμενη ενσάρκωση μου θα πρέπει να αντιμετωπίσω τις συνέπειες αυτής μου της πράξης με κάποιον τρόπο που θα διδάξει την Ψυχή. και θα την βοηθήσει να αφυπνιστεί.
Οπότε τίποτα δεν χάνεται και τίποτα δεν παραγράφεται. 
Όσον αφορά την ελεύθερη βούληση, δεν βλέπω τον τρόπο με τον οποίο αυτή καταργείται μέσα σε αυτήν την κοσμοαντίληψη.
Ίσως ο κάθε άνθρωπος να έχει πράγματι ένα μονοπάτι μέσα στο οποίο να πρέπει να βαδίσει και να δράσει.
Οι τρόποι όμως με τους οποίους θα το πράξει είναι πάρα πολλοί κι είναι θέμα της δικής του βούλησης τον ποιόν θα επιλέξει τελικά.
In anticipation of my resurrection...
Οι άνθρωποι λόγω της ελευθερίας την οποία έχουν και λόγω παρανόησης των φυσικών λειτουργιών έχουν οργανώσει συνθήκες ζωής οι οποίες αντίκεινται προς τους φυσικούς και ηθικούς νόμους , δηλαδή στους νόμους της Αλληλεγγύης , της Αγάπης , της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης , και έτσι το ανθρώπινο πνεύμα δεν μπορεί να εξελιχθεί και να προοδεύσει .
Το θείο όμως δεν ήταν δυνατόν να αφήσει τον άνθρωπο αβοήθητο , ώστε να αποτελματωθεί στην κακία και γι’αυτό ήλθε αρωγό προς αυτόν , δια μέσου του πνευματικού νόμου της Ειμαρμένης .
Ο νόμος της αλληλεγγύης υποχρέωσε τα εξελιγμένα πνεύματα να θεσπίσουν τους νόμους της Ειμαρμένης , οι οποίοι δεν είναι τίποτε άλλο από τη μεταφορά του νόμου της Αδράστειας στο πνευματικό επίπεδο .
Η Αδράστεια , σαν φυσικός νόμος , είναι ο νόμος της παραγωγής , της εξέλιξης , ο οποίος ωθεί τα όντα προς την πνευματική ζωή , το φωτισμό , τη λύτρωση . Είναι η αναγκαιότητα στο άπειρο .
Η Αδράστεια περιοριζόμενη στο χρόνο όσον αφορά τις ψυχές εφαρμόζεται σαν νόμος της Ειμαρμένης .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
quote:Σε διαβάζω με προσοχή και δεν θέλω να σε διακόψω, άλλα θεωρώ ότι το πείραμα είναι ο πληρέστερος τρόπος να βγάλεις κάποιο συμπέρασμα με την έννοια ότι προσεγγίζεις περισσότερο την αλήθεια(με βάση τις πιθανότητες πάντα) χώρίς να θέλω να απολυτοποιώ καταστάσεις (πράγμα το οποίο κάνω αθελά μου)
δεύτερο το πείραμα με τις κατάλληλες συνθήκες ώστε να ταυτίζεται κατά το δυνατον με το παρατηρούμενο υπό εξέταση φαινόμενο,
Μῆνιν ἄειδε θεὰ...
quote:Ενδιαφέρον Πολύ ενδιαφέρον...! Ότάν λές αντιμετωπίζω τις συνέπειες των αρνητικών πράξεων που έχω πράξει εννοείς..; Δηλαδή υπάρχει η έννοια "τιμωρία"
Εάν λοιπόν εγώ σήμερα σκοτώσω 10 ανθρώπους και πεθάνω μετά από 1 χρόνο, τότε στην επόμενη ενσάρκωση μου θα πρέπει να αντιμετωπίσω τις συνέπειες αυτής μου της πράξης με κάποιον τρόπο που θα διδάξει την Ψυχή. και θα την βοηθήσει να αφυπνιστεί.Οπότε τίποτα δεν χάνεται και τίποτα δεν παραγράφεται.
Όσον αφορά την ελεύθερη βούληση, δεν βλέπω τον τρόπο με τον οποίο αυτή καταργείται μέσα σε αυτήν την κοσμοαντίληψη.
Ίσως ο κάθε άνθρωπος να έχει πράγματι ένα μονοπάτι μέσα στο οποίο να πρέπει να βαδίσει και να δράσει.
Οι τρόποι όμως με τους οποίους θα το πράξει είναι πάρα πολλοί κι είναι θέμα της δικής του βούλησης τον ποιόν θα επιλέξει τελικά.
Μῆνιν ἄειδε θεὰ...
quote:
Ενδιαφέρον Πολύ ενδιαφέρον...! Ότάν λές αντιμετωπίζω τις συνέπειες των αρνητικών πράξεων που έχω πράξει εννοείς..; Δηλαδή υπάρχει η έννοια "τιμωρία"
Θα μπορούσες να το ονομάσεις "τιμωρία" αν και προσωπικά θα προτιμούσα τον όρο ανταπόδοση.
In anticipation of my resurrection...
Ένα πρωί ο νεαρός πήγε στην αγορά για να ψωνίσει τα απαραίτητα τρόφιμα για το αφεντικό του, όμως καθώς έφτασε εκεί συνάντησε τον Χάρο ο οποίος έγνεψε για να του μιλήσει .
Πανικόβλητος ο νεαρός άντρας, ανέβηκε στο άλογο του και τράπηκε σε φυγή .
Μετά από ώρες και ενώ είχε νυχτώσει, έφτασε στη Σαμάρα .
Κουρασμένος μπήκε στο πρώτο πανδοχείο που συνάντησε για να κοιμηθεί .
Εξαντλημένος από την κούραση ξάπλωσε στο κρεβάτι, νιώθοντας μεγάλη ανακούφιση που είχε ξεφύγει από τον Χάρο .
Γύρω στα μεσάνυχτα ακούστηκε ένας κτύπος στην πόρτα του νεαρού άντρα και εμφανίστηκε ο Χάρος .
«πως με βρήκες εδώ ;» ρώτησε ο νεαρός, φοβισμένος .
Και ο χάρος απάντησε, «ήρθα να σε πάρω, καθώς έτσι είναι γραμμένο», όταν σε είδα στην αγορά το πρωί, ήθελα να σου πω ότι απόψε το βράδυ θα σε συναντούσα στην Σαμάρα .
Αλλά πριν προλάβω να σου μιλήσω το έβαλες στα ποδιά" …
Η μοίρα, το πεπρωμένο, το Κάρμα, πείτε το όπως θέλετε, είναι προδιαγεγραμμένη για τον καθένα μας …
Από εκεί και πέρα, το μονοπάτι που θα ακολουθήσει ο καθένας (ελεύθερη βούληση) εξαρτάται από την βούληση του ανθρώπου .
Ίσως ένα παιχνίδι ψευδαισθήσεων μέσα σε ένα προκαθορισμένο σχέδιο, που το μόνο που κάνουμε με την «ελεύθερη βούληση μας» είναι να ακολουθούμε τις εξωτερικές, αλλά και εσωτερικές μας «ανάγκες», ακόμα και αν κάποιες από αυτές είναι υποσυνείδητες …
Επειδή τέθηκε παραπάνω το θέμα που αφορά στην σύνδεση των δύο εννοιών, (δηλ. της "Ειμαρμένης" και της "Ελευθερίας βούλησης" του ανθρώπου), όπως και της δυνατότητας συνύπαρξής τους, θα ήθελα να προσθέσω πάνω σ'αυτό μερικές σκέψεις.
Δεχόμενοι την ύπαρξη της Ειμαρμένης μπορούμε να παρατηρήσουμε τα εξής:
Ενώ για τις παραβάσεις των φυσικών νόμων οι κυρώσεις που επακολουθούν επιβάλλονται αυτόματα , για τις παραβάσεις του ηθικού και πνευματικού νόμου οι κυρώσεις επιβάλλονται , με την εφαρμογή του νόμου της Ειμαρμένης .
Ο Επίκτητος (Στωικός φιλόσοφος, 50 - 120 μ.Χ.), έλεγε ότι τα συμβαίνοντα στη ζωή του ανθρώπου , χωρίζονται σε δύο κατηγορίες:
Σε εκείνα , τα οποία εξαρτώνται από αυτόν τον ίδιο και σε εκείνα , τα οποία δεν εξαρτώνται από αυτόν , αλλά είναι έργο της Ειμαρμένης .
Όλα εκείνα τα γεγονότα της ζωής τα οποία οι άνθρωποι θεωρούν και αποκαλούν «τυχαία» , είναι έργο της Ειμαρμένης .
Από εμάς αποκλειστικά και μόνο , εξαρτάται να είμαστε καλοί ή κακοί , να τελειοποιηθούμε σαν άνθρωποι ή σαν πνεύματα .
Ο άνθρωπος δεν είναι δυνατόν να προσδιορίσει την πορεία της ζωής του .
Στον διακανονισμό της καταστάσεώς του από απόψεως υλικής και κοινωνικής δεν υπάρχει γι’αυτόν ελευθερία .
Ως προς την εσωτερική μας όμως , την ψυχική κατάσταση είμαστε ελεύθεροι να τελειοποιηθούμε και να φθάσουμε στην ατομική μας ευδαιμονία .
Με το ζήτημα της Ελευθερίας της θελήσεως , συνδέεται στενά το ζήτημα της Ειμαρμένης .
Πρέπει να καταλάβουμε τι είναι η Ειμαρμένη και πού σταματά αυτή , καθώς και ο νόμος της αιτιότητας και πού αρχίζει το πεδίο της Ελευθερίας της θελήσεως του ανθρώπου .
Ο άνθρωπος δεν μπορεί να σταματήσει τη λειτουργία του νόμου της αιτιότητας . Αλλά γνωρίζοντας τον τρόπο με τον οποίο αυτός λειτουργεί μπορεί να χρησιμοποιήσει τον μηχανισμό του για να τροποποιήσει το αποτέλεσμα της λειτουργίας του , για το μέλλον , σύμφωνα με τη δική του θέληση .
Και σ’αυτό έγκειται η Ελευθερία της θελήσεως .
Είναι , άραγε , δυνατόν να πούμε , ότι ο άνθρωπος φέρει την ευθύνη όλων των πράξεών του , αφού πολλές από αυτές τις οποίες εκτελεί , δήθεν , αυθόρμητα και οι οποίες είναι δυνατόν να είναι κακές , επιβάλλονται από την Ειμαρμένη ;
Μήπως , γι’αυτόν τον λόγο , επειδή αυτές οι πράξεις επιβάλλονται από έξω και είναι επομένως ανεξάρτητες της θέλησής του , πρέπει να κρίνονται με κάποια επιείκεια , κατά την τιμωρία των εγκληματιών και των εγκληματικών τους πράξεων ;
Διότι συχνά σε πολύπλοκες ιδιαίτερα περιπτώσεις , η Δικαιοσύνη είναι δυνατόν να καταδικάσει και να αδικήσει ένα άνθρωπο , ο οποίος σχεδόν δεν ευθύνεται για την πράξη του , ευθύνεται όμως για την κακία του .
Γι’αυτό οι Αρχαίοι έλεγαν ότι μόνο οι πραγματικοί Φιλόσοφοι έπρεπε να είναι Βασιλείς , Νομοθέτες , Δικαστές , διότι ο κοινός άνθρωπος εύκολα παρασύρεται από την άγνοια και τον εγωισμό σε αδικίες .
Για το όν , όμως το ανεξάρτητο , το Σοφό , το Αγαθό και το Δίκαιο , τα όρια της Ελευθερίας θέτει ο φυσικός νόμος , η Κοσμική τάξη .
Πέραν αυτού δεν υπάρχει κανείς περιορισμός , διότι το ίδιο το άτομο θέτει τα όρια στον εαυτό του .
Τίθεται αυτόβουλα υπό τον περιορισμό του φυσικού νόμου .
Διότι αφού γνώρισε τον εαυτό του , δεν μπορεί να κάνει πλέον τίποτε εναντίον της ουσίας του , διότι αυτό τούτο είναι ο φυσικός νόμος .
Το φαινόμενο αυτό αποτελεί την ενόραση , δηλαδή το να μπορεί κανείς να βλέπει μέσα στο εσωτερικό του Είναι και εκεί να αναγνωρίζει και να μελετά ολόκληρη τη Φύση .
Όταν ταυτισθεί με το Εγώ του , το άτομο ταυτίζεται και με αυτήν την ουσία της Φύσης, διότι οι δύο αυτές ουσίες αποτελούν ένα .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Κατά τα πρώτα στάδια της εξέλιξης της Γης , το πνεύμα της , η ψυχή στριφογύριζε από ανησυχία και ακολουθούσε δρόμους τυχαίους και στραβούς , αβοήθητο . Λόγω δε και της αντιξοότητας του περιβάλλοντος άργησε να εξελιχθεί .
Επί αιώνες και αιώνες η ανθρώπινη ψυχή σαν μόνη ώθηση προς εξέλιξη είχε την εσωτερική της τάση η οποία την ωθούσε προς τα εμπρός .
Αλλά με την πάροδο των αιώνων υπήρξαν πνεύματα τα οποία βρέθηκαν σε καλές συνθήκες ανάπτυξης (φυσικού περιβάλλοντος, αστρολογικές επιρροές, πνευματικές επιδράσεις) κατόρθωσαν να εξελιχθούν περισσότερο από τα άλλα, να προαχθούν σε δυνάμεις και τέλος να γίνουν φωτεινά , σοφά και ισχυρά .
Αυτά είναι οι θεοί του Ολύμπου , για τους οποίους μιλάει η Ελληνική Μυθολογία και οι οποίοι επαναστάτησαν κατά της εξουσίας των Τιτάνων , δηλαδή των μη εξελιγμένων πνευμάτων , τα οποία επικρατούσαν τότε στη Γη και πραγματοποίησαν εναντίον τους μεγάλο αγώνα , την Τιτανομαχία , την οποία αναφέρουν οι μυθολογίες όλων των αρχαίων θρησκειών .
Λόγω των δυνάμεων , τις οποίες είχαν αποκτήσει , τα φωτεινά πνεύματα , οι Θεοί , με τη σοφία τους γκρέμισαν τους Τιτάνες και επέβαλαν στον πνευματικό κόσμο της Γης , την τάξη και την Δικαιοσύνη .
Αυτοί δημιούργησαν και το σύστημα της Ειμαρμένης , με το οποίο οι ψυχές της Γης βοηθούνται να σωφρονίσουν και να εξελιχθούν .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.