- Τι δίνουμε σε μια σχέση? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Όταν παίρνουμε είναι σημαντικό να παίρνουμε με ευγνωμοσύνη.
Οι άνθρωποι είναι καθρέφτες και ότι δίνουμε αργά ή γρήγορα γυρίζει σε μας. Αν υπάρχει ευγνωμοσύνη-αναγνώριση πρέπει δίνουμε τα πάντα.
Το ερώτημα είναι αν δεν παίρνουμε τίποτα, ούτε καν την αντανάκλαση αυτού που δίνουμε; Τι γίνεται αν ο ένας είναι "Μαύρη Τρύπα".
Εδώ είναι τα δύσκολα. Μήπως όμως ο λόγος που το πιστεύουμε αυτό είναι ότι εμείς είμαστε η "Μαύρη Τρύπα"; Γιατί αν είναι ο άλλος, πως τον αναγνωρίσαμε αν τα χαρακτηριστικά που τον διακρίνουν δεν τα έχουμε; Μήπως δίνουμε με εγωϊσμό; Μήπως ζητάμε ανταλλάγματα από μια σχέση που εμείς με τον εαυτό μας συμφωνήσαμε ότι δικαιούμαστε, ερήμην του άλλου; Συνήθως αυτό που έχω δει στη ζωή είναι πως ο ένας απλά δεν έχει αντιληφθεί την πραγματικότητα του άλλου. Τον πιστεύει κάπως "αλλιώς". Μήπως θέλει να τον αλλάξει; Ποιό εύκολα μπορείς να αδειάσεις τη Μεσόγειο με ένα κουβά παρά να αλλάξεις κάποιον.
Κανείς δεν είναι τέλειος αλλά ο καθένας πρέπει να καταλαβαίνει και να αλλάζει μόνος του αυτά που ενοχλούν τον άλλο και κυρίως πρέπει να αντιλαμβάνεται με ποιόν έχει να κάνει, αν οι δικές του επιλογές -τελικά- ήταν σωστές. Ο άλλος ήταν και θα παραμείνει ο άλλος για όσο το επιθυμεί ή δυστυχώς ακόμα και αν αγωνίζεται για να αλλάξει.
Αθανάτων το ζειν. Bίος θνητών, σπουδή θανάτου.
κι αν δεν θες να αλλάξεις τον άλλο, αλλά να εξελιχθείς μαζί του? Αν βλέπεις πως βρίσκεσαι στον ίδιο δρόμο μ'αυτόν και απλώς μοιράζεστε την πορεία? Είναι κι αυτό μια περίπτωση. Κι αν ούτε ο ένας ούτε ο άλλος είναι "μαύρη τρύπα", αλλά η ζωή ρουφάει εκείνη την περίοδο ό,τι βρει μπροστά της? Αν αγαπάς κάποιον τόσο πολύ που δεν χρειάζεσαι ούτε καθρέφτη για να καταλάβεις ποιος είναι και ποιος είσαι, αν αυτή η αγαπη είναι τόσο δυνατή που πονάει αλλά η ζωή σε πετάει μακριά του, τότε τι δίνεις και τι παίρνεις από μια σχέση? Κι αν ο θάνατος σε πετάξει ακόμα μακρύτερα απ'αυτόν που αγαπάς, και που σε διαβεβαιώ τότε είναι που η σχέση υπάρχει για πάντα, τι δίνεις και τι παίρνεις?
Αυτά και άλλα αναπάντητα ερωτήματα στο επόμενο επεισόδιο με τίτλο :"pigs in spaaaaace"....!
...για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος...
Παλεύω δυό μέρες να συνδεθώ με το φόρουμ, τι γίνεται έριξαν ξόρκι στον server?
καλησπ...μέρα G.,
Αν αγαπάς τόσο πολύ τότε "είσαι ο άλλος" κανείς δε μπορεί να σε βοηθήσει ούτε και χρειάζεσαι βοήθεια, πρέπει να το αποδεχθείς.
Για το συναίσθημα το χωρισμού που αναφέρεις από τις συνθήκες της ζωής είχα γράψει κάποτε ένα ποίημα - και μια και άλλοι στην παρούσα συζήτηση χρησιμοποίησαν ποιητικό λόγο ας το γράψω:
"Τώρα στεκόμαστε στην άκρη μιας ακτής
εκεί που κύμα άγνωστο μας έχει αφήσει
και σαν αφρός που λάμπει την αυγή
το ίδιο κύμα πριν στα βάθη τον γυρίσει.
Σαν οπτασία εκεί στέκεις σκεπτική
με την καρδιά σ’ αμφιβολίας κρύο
σ’ άμμο απέραντη τα πόδια σου γυμνά
πρόσωπ’ αντίκρυ σ’ ήλιου χάδι,
παρακαλούσες τ’ άστρο της ζωής
της μοίρας να αλλάξει το υφάδι..."
νομίζω πως όσον αφορά το τι δίνεις και τι παίρνεις από μια τέτοια σχέση, εξαρτάται από τον καθένα δεν υπάρχουν κανόνες - θα το έλεγα πικρό προνόμιο. Ας μη γινόμαστε εγωϊστές όμως, πρέπει να δούμε αν η ζωή μας έχει ήδη μοιράσει άλλα χαρτιά και να παίξουμε με αυτά.
Για το θάνατο θα ήταν ασύνετο να δοκίμαζα να απαντήσω. Η ερώτηση περιέχει την απάντηση. Πάντως λένε πως η αγάπη είναι για πάντα, ο θάνατος όχι.
Υ.Γ.
Δεν ήξερα πως η μις Πίγκυ άνοιξε τόπικ, έχω χάσει πολλά επεισόδια.
....Τώρα που το σκέφτομαι ίσως να μην δίνουμε για να πάρουμε, αλλά παίρνουμε για να μπορουμε να δώσουμε πίσω..
Κι ο θάνατος είναι στιγμιαίος, όχι μονο για πάντα δεν κρατάει, αλλά ούτε για πάνω από ένα λεπτό... αν η αγάπη είναι υπαρκτή περνάει μέσα απ' τις πύλες του και συνεχίζει, μόνο που τότε δεν είναι ευδιάκριτη η σχέση...
Ναι, η μις Πίγκυ ξαναγύρισε.... να δούμε τώρα που θα γυρίσει και ο Κέρμιτ πως θα αντισταθεί στη γοητεία του..
Υ.Γ. Δεν ήταν spell, ήταν ενεργειακή μπάλα, αλλα αυτά είναι για προχωρημένους....
...για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος...
Μαύρες τρύπες? Πως τις κατανοούμε? Υπάρχουν? Ή είναι αποτέλεσμα του τι και πως? Και η επικοινωνία σε μια σχέση. Τι ρόλο παίζει? Ειδικά σε αυτό. Στο τι δίνω και στο τι παίρνω. Γιατί όσο ποιο βαθιά και αγνή είναι η επικοινωνία τόσο ποιο ουσιαστικά και ολοκληρωμένα είναι αυτά που παίρνουμε και δίνουμε στην σχέση.
Θάνατος. Πολύ καλό ερώτημα. Τι υπάρχει μετά από ένα τέτοιο γεγονός? Πιστεύω ότι εμείς οι ίδιοι καθορίζουμε το τι πραγματικά πέθανε και τι όχι. Και δεν χρειάζεται να είναι φυσικός θάνατος. Η αγάπη πέθανε… Ο έρωτας πέθανε… Η θύμηση σου… Η γνώση?? Πόσο πολύ ……
Και τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Και ο θάνατος είναι μονο μια στιγμή μεταστοιχειωσης...
...για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος...
...για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος...
... εκεί που γνωρίζουν ότι είσαι Εκεί
...για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος...