ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

- ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Απέριττος31 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 2/2
19/07/2007, 21:49:16
Εγώ λέω να βάλεις και το μι μινόρε (opus 11) του Chopin, να δεις κέφια που θα κάνεις!!!

(Αν το έχεις άκουσέ το και πες μου αν σ' αρέσει περισσότεο από το Λα μινορε του Grieg. Εγώ δυσκολεύομαι να αποφασίσω...)


Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!

eidosΜέλος
21/08/2007, 23:45:40
να σας γραψω και εγω κατι που ανεσυρα απο το χρονοντουλαπο της δικης μου ιστοριας;

"Ως προύχοντας του τόπου,
περπατώ πάνω σε κάτι που μοιάζει με αύριο
και μεδούλι του καιρού
τα τοπία γύρω μου είναι υγρά
τα φίμωτρα των αλόγων επανορθώνουν τη λεκτική υπερδιέγερση
μόλις ξεχωρίζω το ποιόν μου.
Η ησυχία διασπάται απειραρίθμως
με κάθε χτύπημα της καρδιάς μου.
Απύθμενο! το μέτρο απύθμενο!

Όπως το φως στρογγυλοκάθεται
εις υγείαν μου!
Όπως πριν ο αλέκτωρ φωνάξει τρεις
εις το πνεύμα μου!
Όπως ηχούν τα κύμβαλα
του αρχαγγέλου των καλών νέων.
Όπως το κορίτσι
απρόσμενο!
Η χρωματιστή τραμπάλα ισοροπεί σαν εύνοια
με παρασέρνει σαν μικρό φυλλαράκι.
Ποιο ανάκλιντρο θωπεύει την ανυπομονησία μου;

Στο τέλος του διαδρόμου
η νότα σαν ξιφομάχος εντός μου!
Μετά θα πλέξω τα μαλλιά της
σαν διαγωγή ηλίου κοσμιωτάτη
όταν θα γείρει στην αγκαλιά μου
σαν απόπειρα!
πριν αποσυρθώ στο εφησυχαστήριο μου!"

el.elyonΜέλος
25/08/2007, 12:49:24
Όλα έχουν γίνει εμπόριο και η ανθρώπινη ζωή!
Εάν θα πω ότι ήταν λάθος η απόφαση για να γίνουν εκλογές 16 Σεπτεμβρίου θα μου πείτε ότι είμαι ΠΑΣΟΚ;
Δύστυχος επικρατεί ένα χάος και όχι Ελευθερία =Δημοκρατία!
Ο Ελληνικός λαός θα πρέπει να αποδοκιμάζει την απόφαση της Κυβέρνησης!
Ο Ελληνικός λαός θα πρέπει να αποδοκιμάζει όλα τα κόμματα!

Τα συλλυπητήρια δεν θα φέρουν πίσω τους ανθρώπους που χαθήκανε, τα συλλυπητήρια δεν θα θεραπεύουν πληγές, τα συλλυπητήρια εκφράζουν την αποτυχία και την ανικανότητα!

Ποιο πολύ μετράνε τα ελικόπτερα και τα αεροπλάνα, κοστίζουν ποιο πολύ από την ανθρώπινη ζωή……..
Και μετά από τα συλλυπητήρια θα ακουστεί, η ζωή συνεχίζεται………
16 Σεπτεμβρίου μέρα εθνικού πένθους!
Άραγε ακούει κανείς ή μιλάω μόνος μου;

ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

el.elyonΜέλος
27/08/2007, 12:32:43
Η Ελλάδα είναι εδώ και πολλά χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Που ήταν η Ευρωπαϊκή Ένωση και που είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση τώρα που καταστρέφουν την Ελλάδα???????

Γιατί δεν έκανε τίποτα ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης???????

Τελικά είναι ή δεν είναι η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση???????

Ποιος από την Ευρωπαϊκή Ένωση επισκέφθηκε την Ελλάδα…………???????


ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

27/08/2007, 18:22:24
Μάνα Γη,
σκύβω κοντά σου σιμώνω
και στα πλατιά σου στήθια τα χέρια μου απλώνω,
δικό σου παιδί.
Μάνα Γη,
στα σπλάχνα σου παίρνεις τον κάθε σπόρο,
τον πλάθεις ,τον θρέφεις,τον πληθαίνεις
και απλόχερα στην πλάση τον σκορπάς.
Μάνα Γη,
της ζωής γεννήτρα, κ'ύστερα
Μάνα Γη,
μοιρολογήτρα,τα σπλάχνα σου είναι και τάφος και μήτρα.

Αφιερωμένο σ'αυτούς και αυτά που χάθηκαν αυτές τις μέρες.

Wolf
28/08/2007, 03:14:48
Η κατάρα του πεύκου <---κάνε κλικ


Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!

AnaisΝέο Μέλος
28/08/2007, 04:26:14
Γειά σε όλους!! Πόλυ ωραίο το θέμα που σκέφτηκες να άνοιξεις φίλε Απέρριτε! Όλοι μας έχουμε ακόυσει και τραγούδησει τραγούδια που θα θέλαμε να αφιερώσουμε κάπως και σε κάποιον. Τα παρακάτω δυο τραγόυδια θέλω να τα αφιερώσω σε έναν άνθρωπο που υπήρχε στη ζωή μου ως φίλος μου, μετά με τον τρόπο του με έκανε να τον ερωτευτώ με όλη τη δύναμη της ψυχής μου και ενω υπήρχε στη ζωή μου και την έκανε πιο όμορφη και πιο ενδιαφέρον κατέληξε απλά να με πόνα! Να με πονά αυτός, να με πονά η παρούσία του, να με πονά η απουσία του...

Ψηχούλα μου, 18 μου για Σένα...

You took your coat off and stood in the rain
You were always crazy like that

I watched from my window
Always felt I was outside looking in on you

You were always the mysterious one with dark eyes and careless hair
You were fashionably sensitive, but too cool to care
Then you stood in my doorway, with nothing to say
Besides some comment on the weather

Well in case you failed to notice, in case you failed to see
This is my heart bleeding before you, this is me down on my knees

These foolish games are tearing me apart
Your thoughtless words are breaking my heart
You're breaking my heart

You were always brilliant in morning
Smoking your cigarettes and talking over coffee
You philosophies on art, Baroque moved you
You loved Mozart and you'd speak of your loved ones
As I clumsily strummed my guitar

You'd teach me of honest things
Things that were daring, things that were clean
Things that knew what an honest dollar did mean

So I hid my soiled hands behind my back
Somewhere along the line I must've gone off track with you

Excuse me, think I've mistaken you for somebody else
Somebody who gave a damn, somebody more like myself

These foolish games are tearing me apart
You're tearing me, tearing me, tearing me apart
Your thoughtless words are breaking my heart
You're breaking my heart

You took off your coat and stood in the rain
You were always crazy like that


Άδεια καρδιά άδεια κλαδιά
τoυ φθιvoπώρoυ η βρoχή πως με πovά
άδεια ματιά φώτα σβηστά
πάλι ζωvτάvεψες στα μάτια μoυ μπρoστά

Έπεσα χθες μέσα σε θάλασσες παλιές
μέσα σε κρύα πρωινά και σ' εκδρομές
έπεσα χθες μέσ' στου μυαλού μoυ τις σκιές
κι εσύ μoυ έγνεφες και μoυ 'λεγες μηv κλαις

Εvα γράμμα vα μoυ στείλεις
vα μoυ πεις πως νοιάζεσαι
vα μoυ πεις ότι σoυ λείπω
κι ότι με χρειάζεσαι

Όλα καλά κι άλλα πoλλά
vα μηv κρυώσεις vα σκεπάζεσαι καλά
κι όταν βρεθείς μόvη ξανά
vα με φωνάξεις vα σε πάρω αγκαλιά

Έπεσα χθες μέσα σε θάλασσες παλιές
μέσα σε κρύα πρωινά και σ' εκδρομές
έπεσα χθες μέσ' στoυ μυαλού μoυ τις σκιές
κι εσύ μoυ έγνεφες και μoυ 'λεγες μηv κλαις

Ένα γράμμα να μου στείλεις να μου πείς πως
νοιάζεσαι να μου πείς οτι σου λείπω και
οτι με χρειάζεσαι

h psyxh mou einai h dynamh mou*

25/11/2007, 23:15:26
My Immortal

I'm so tired of being here
Suppressed by all my childish fears
I would give the very breath from my chest,
To give you all the things that my mind couldn't bear.
And if you have to leave
I wish that you would just leave
'Cause your presence still lingers here
And it won't leave me alone

These wounds won't seem to heal
This pain is just too real
There's just too much that time cannot erase

When you cried I'd wipe away all of your tears
When you'd scream I'd fight away all of your fears
And I held your hand through all of these years
But you still have
All of me

You used to captivate me
By your resonating light
Now I'm bound by the life you left behind
Your face it haunts
My once pleasant dreams
Your voice it chased away
All the sanity in me

These wounds won't seem to heal
This pain is just too real
There's just too much that time cannot erase

When you cried I'd wipe away all of your tears
When you'd scream I'd fight away all of your fears
And I held your hand through all of these years
But you still have
All of me

I've tried so hard to tell myself that you're gone
But though you're still with me
I've been alone all along

When you cried I'd wipe away all of your tears
When you'd scream I'd fight away all of your fears
And I held your hand through all of these years
But you still have
All of me

I'd love to walk away and pull myself out of the rain
But I can't leave without you
I'd love to live without the constant fear and endless doubt
But I can't live without you

When you cried I'd wipe away all of your tears
When you'd scream I'd fight away all of your fears
And I held your hand through all of these years
But you still have
All of me

Ένα από τα πολύ αγαπημένα μου τραγούδια.


Wolf
loukritiaΜέλος
27/11/2007, 11:14:55
Και να που τα ταξίδια μείναν μόνο όνειρα
και να που οι φωνές και τα τραγούδια σώπασαν
και να που η ζωή τώρα κυλάει πιο γρήγορα
και να που τα παιδιά και τα παιχνίδια χάθηκαν

Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω, χτυπάει πισώπλατα ο χρόνος
δε φταίω εγώ που μεγαλώνω, φταίει η ζωή, που είναι μικρή

Ραγίσαν τα φεγγάρια που 'χε φέρει η Άνοιξη
μαρμάρωσε το φως στο τελευταίο νύχτωμα
φτιασίδι ερωτικό που θα φοράει το αύριο
στης πιάτσες τις βροχής όταν πουλιέται Σάββατο

Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω, χτυπάει πισώπλατα ο χρόνος
Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω, φταίει η ζωή, που είναι μικρή

Κάντε οικονομία στο νερό:
πλυθείτε μαζί μ'έναν φίλο!!!
loukritiaΜέλος
03/12/2007, 15:23:49
I close my eyes
Only for a moment, and the moment's gone
All my dreams
Pass before my eyes of curiosity
Dust in the wind
All we are is dust in the wind

Same old song
Just a drop of water in an endless sea
All we do
Crumbles to the ground, though we refuse to see
Dust in the wind
All we are is dust in the wind, ohh

Now, don't hang on
Nothing lasts forever but the earth and sky
It slips away
And all your money won't another minute buy
Dust in the wind
All we are is dust in the wind


Αφιερωμένο σε όλους μας...

Κάντε οικονομία στο νερό:
πλυθείτε μαζί μ'έναν φίλο!!!
03/12/2007, 20:35:38
Όταν ήμουν 15 χρονών... Στα βάθη του προηγούμενου αιώνα δηλαδή , είχαν γίνει για κάποιο διάστημα μόδα τα τραγούδια της δεκαετίας του 60. Ένα τραγούδι είχε αγγίξει την ψυχή μου, και με έκανε πάντα να δακρύζω, αν και οι στίχοι του ήταν παράλογο να με γεμίζουν τόση θλίψη, στην ηλικία που είχα τότε. Ακόμα και τώρα είναι από τα πιο αγαπημένα μου.

"It seems the love I've known,
has always been the most destructive kind.
I guess that's why now,
I feel so old before my time."


Yesterday, when I was young,
The taste of life was sweet, as rain upon my tongue,
I teased at life, as if it were a foolish game,
The way the evening breeze may tease a candle flame

The thousand dreams I dreamed, the splendid things I planned,
I always built, alas, on weak and shifting sand,
I lived by night, and shunned the naked light of day,
And only now, I see, how the years ran away

Yesterday, when I was young,
So many happy songs were waiting to be sung,
So many wild pleasures lay in store for me,
And so much pain, my dazzled eyes refused to see

I ran so fast that time, and youth at last ran out,
I never stopped to think, what life, was all about,
And every conversation, I can now recall,
Concerned itself with me, and nothing else at all

Yesterday, the moon was blue,
And every crazy day, brought something new to do,
I used my magic age, as if it were a wand,
And never saw the worst, and the emptiness beyond

The game of love I played, with arrogance and pride,
And every flame I lit, too quickly, quickly died,
The friends I made, all seemed somehow to drift away,
And only I am left, on stage to end the play

There are so many songs in me, that won't be sung,
I feel the bitter taste, of tears upon my tongue,
The time has come for me to pay,
For yesterday, when I was young

Wolf