- Ο ΟΦΙΣ, Η ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ, Η ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΑΙ Η ΑΡΧΙΚΗ ΠΗΓΗ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:
Είναι κάποια πράγματα που επιδέχονται πολλές περιγραφές,κάποια άλλα όμως όχι.Δεν ξέρω,αλλά ίσως είναι κάποιες πτυχές του κόσμου,που μόνο κατά προσέγγιση μπορούμε να αντιληφθούμε ή έστω να πάρουμε γι'αυτές μια ιδέα.Ίσως είναι κάποια πράγματα που απέναντί τους,όχι απλώς φαινόμαστε,αλλά και είμαστε αβοήθητοι.Ίσως οι βαθύτερες πτυχές της ζωής μας δεν είναι επικοινωνησιμες.
Ασκησάκι. Δεν υπάρχει λόγος ευρύτερης επικοινωνίας. Μπορείς να τα λες με λόγια στην πάρτη σου? Κανονικά λόγια. Δε σε λέω να μιλάς μόνος σου καθώς κατηφορίζεις την Ακαδημίας. Αυτό το κάνουν όλοι. Εννοώ να τα λες με λόγια που να μπορείς να τα γράψεις και να τα καταλαβαίνεις εσύ.
Δεν είναι για να συνεννοείσαι καλύτερα εδώ ή αλλού. Μια χαρά συνεννοείσαι. Είναι το μάλλον, για να αισθάνεσαι καλύτερα. Προσωπική άποψη βεβαίως. Ασκησάκι βαρβάτο. Σαν Ιησουίτες σε τρισδιάστατη γεωμετρία. Χάσιμο σε λέω.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Υπαινίχθηκα πως πνεύμα και λόγος συμπορεύονται.
Ο λόγος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καλό,μπορεί όμως και για κακό.
Ο λόγος,όταν χρησιμοποιείται για να ικανοποιήσει πάθη,νοθεύεται.Ουσιαστικά τυφλώνεται και γίνεται έρμαιο των παθών.Λειτουργώντας με κίνητρο το πάθος,αυτό που παράγει-καθώς ο ίδιος είναι φύσει ενεργητικός-δεν μπορεί παρά να είναι κακό και εφήμερο,εφόσον στρέφεται προς τα πάθη,που και αυτά είναι εφήμερα.Στο κακό εμπεριέχεται η έννοια της αυτοκαταστροφής.Όταν κάτι είναι κακό,δεν μπορεί παρά με τον χρόνο να καταστραφεί.Υπό αυτήν την έννοια το κακό είναι μη ον,αφού υπόκειται στον χρόνο.Μια κακή πράξη δεν μπορεί να εμπνεύσει καθεαυτή,διότι στην ουσία της είναι ένα τίποτα.Μόνο ως σημείο αποφυγής μπορεί να είναι χρήσιμη.
Υπό αυτήν την έννοια ο λόγος,όπως περιγράφηκε,δεν είναι λόγος,αλλά μια υπολογιστική ικανότητα,η οποία δεν είναι τέλος του εαυτού της,καθώς τέλος της είναι η εκπλήρωση του πάθους του υποκειμένου της.Τέτοιου είδους λόγος δεν είναι εμπνευσμένος και ως εκ τούτου δεν είναι ορθός,εφόσον δεν αντέχει στον χρόνο.Είναι ατελής.
Ελπίζω να είναι φανερό πως μια ενέργεια υποκινούμενη από πάθη δεν μπορεί να θεωρηθεί εμπνευσμένη.
Απ'την άλλη πλευρά υπάρχει και ένα άλλο είδος λόγου.Ο λόγος ο οποίος,πριν δράσει,στρέφεται στον εαυτό του.Μια ενέργεια με γνώμονα και κίνητρο τον πραγματικό λόγο δεν μπορεί παρά να είναι τέλεια και ως εκ τούτου σταθερή,υπό την έννοια ότι δεν μεταβάλλεται.Για παράδειγμα,ο Παρθενώνας δημιουργήθηκε ώστε να είναι όμορφος,και αυτό έγινε με βασικότερο μέσο τον λόγο.Ο Παρθενώνας -δεν έχει σημασία από τι περιβάλλεται και σε ποια χρονική στιγμή τον βλέπεις- στέκεται εκεί αθάνατο μνημείο αιωνιότητας.Αυτού του είδους ο λόγος αντιστέκεται στον χρόνο.Αυτού του είδους ο λόγος εμπνέει.Αυτού του είδους ο λόγος ενέπνεε τον Σωκράτη,όταν επισφράγιζε την άρτια φιλοσοφική του στάση πίνοντας το κώνιο,ενώ είχε την ευκαιρία να ζήσει πλην προδίδοντας όλα όσα πρέσβευε.Η πράξη του Σωκράτη μας εμπνέει ακόμη και σήμερα και θα εμπνέει τους ανθρώπους για όσο θα υπάρχει στην μνήμη τους,ακριβώς γιατί είναι πλήρης καθαρού λόγου.Μια τέτοια στάση είναι τέλεια και ορθή.Εκτείνεται έξω απ'τον κύκλο του Όφι και είναι πέρα για πέρα συνειδητή.
quote:
Είπα,ότι ορθό θα μπορούσε να είναι αυτό που αντέχει στον χρόνο και πως υποκείμενό του ο εμπνευσμένος άνθρωπος.Υπαινίχθηκα πως πνεύμα και λόγος συμπορεύονται.
Και έγινε κατανοητό.
quote:
Ο λόγος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καλό,μπορεί όμως και για κακό.
Θεωρώ πως η κουβέντα δεν έχει φτάσει ακόμα μέχρι καλά και κακά. Έβαλα χέρι και στον αδερφό μου τον Νικόμαχο για αυτό*. Αλλά επιμένω. Ας ορίζουμε κάθε τι με τη σειρά. Αν η σειρά που έβαλα δεν βολεύει, οκ. Αλλά ας βάλουμε μια σειρά.
quote:
Ο λόγος,όταν χρησιμοποιείται για να ικανοποιήσει πάθη,νοθεύεται.Ουσιαστικά τυφλώνεται και γίνεται έρμαιο των παθών.Λειτουργώντας με κίνητρο το πάθος,αυτό που παράγει-καθώς ο ίδιος είναι φύσει ενεργητικός-δεν μπορεί παρά να είναι κακό και εφήμερο,εφόσον στρέφεται προς τα πάθη,που και αυτά είναι εφήμερα.Στο κακό εμπεριέχεται η έννοια της αυτοκαταστροφής.Όταν κάτι είναι κακό,δεν μπορεί παρά με τον χρόνο να καταστραφεί.Υπό αυτήν την έννοια το κακό είναι μη ον,αφού υπόκειται στον χρόνο.Μια κακή πράξη δεν μπορεί να εμπνεύσει καθεαυτή,διότι στην ουσία της είναι ένα τίποτα.Μόνο ως σημείο αποφυγής μπορεί να είναι χρήσιμη.Υπό αυτήν την έννοια ο λόγος,όπως περιγράφηκε,δεν είναι λόγος,αλλά μια υπολογιστική ικανότητα,η οποία δεν είναι τέλος του εαυτού της,καθώς τέλος της είναι η εκπλήρωση του πάθους του υποκειμένου της.Τέτοιου είδους λόγος δεν είναι εμπνευσμένος και ως εκ τούτου δεν είναι ορθός,εφόσον δεν αντέχει στον χρόνο.Είναι ατελής.
Ελπίζω να είναι φανερό πως μια ενέργεια υποκινούμενη από πάθη δεν μπορεί να θεωρηθεί εμπνευσμένη.
Το πήγες πολύ εκτός. Κατά τη γνώμη μου. Ποιά πάθη? Τί είναι πάθος? Το πάθος έχει σχέση με τον άνθρωπο? Με την ανθρώπινη τάξη? Τί σχέση έχει με τις αρχικές ερωτήσεις περί Δικαίου, Δημοκρατίας, Συνείδησης, Ασυνειδήτου και τελικώς Νόμου, όπως έσπευσε ο λεβαντίνος να προσθέσει?
quote:
Απ'την άλλη πλευρά υπάρχει και ένα άλλο είδος λόγου.Ο λόγος ο οποίος,πριν δράσει,στρέφεται στον εαυτό του.Μια ενέργεια με γνώμονα και κίνητρο τον πραγματικό λόγο δεν μπορεί παρά να είναι τέλεια και ως εκ τούτου σταθερή,υπό την έννοια ότι δεν μεταβάλλεται.
Ποιός είναι ο πραγματικός λόγος? Τί θα πει πραγματικός, ή αληθινός? Από που τεκμέρεται πως το τέλειο -αν αυτό υπάρχει-, μπορεί να είναι σταθερό και αμετάβλητο, άρα σχετιζόμενο με το χρόνο? Είναι το ίδιο μια ενέργεια να έχει κάποιον γνώμονα και ένα κίνητρο? Στα αλήθεια, ο γνώμονας, τί σχέση μπορεί να έχει με το κίνητρο? Και καλά το κίνητρο. Γνώμονα?
quote:
Για παράδειγμα,ο Παρθενώνας δημιουργήθηκε ώστε να είναι όμορφος,και αυτό έγινε με βασικότερο μέσο τον λόγο.Ο Παρθενώνας -δεν έχει σημασία από τι περιβάλλεται και σε ποια χρονική στιγμή τον βλέπεις- στέκεται εκεί αθάνατο μνημείο αιωνιότητας.Αυτού του είδους ο λόγος αντιστέκεται στον χρόνο.
Μισό. Ο Παρθενώνας ακολουθεί τον χρυσό κανόνα, αλλά και την ακολουθία fibonacci. Επίσης, ακολουθεί κάποιες άλλες αρχιτεκτονικές αρχές, αναφερόμενες στις αδυναμίες και προτιμήσεις του ανθρώπινου ματιού. Τί θα πει αθάνατο μνημείο αιωνιότητας? Τί θα πει, δεν έχει σημασία από τί περιβάλλεται? Αν σηκώσω γύρω-γύρω 10 WTC, θα είναι το ίδιο? Εσύ ο ίδιος μίλαγες κάπου παραπάνω για σχετικές αξίες!
Μεταξύ μας τώρα. Αν τον Παρθενώνα τον στήσεις στα Πατήσια, κάντον και σταθμό του Ηλεκτρικού. Το ίδιο κάνει. Αλλά κι αυτή είναι άλλη κουβέντα. Βιάζεσαι.
quote:
Αυτού του είδους ο λόγος εμπνέει.Αυτού του είδους ο λόγος ενέπνεε τον Σωκράτη,όταν επισφράγιζε την άρτια φιλοσοφική του στάση πίνοντας το κώνιο,ενώ είχε την ευκαιρία να ζήσει πλην προδίδοντας όλα όσα πρέσβευε.Η πράξη του Σωκράτη μας εμπνέει ακόμη και σήμερα και θα εμπνέει τους ανθρώπους για όσο θα υπάρχει στην μνήμη τους,ακριβώς γιατί είναι πλήρης καθαρού λόγου.Μια τέτοια στάση είναι τέλεια και ορθή.Εκτείνεται έξω απ'τον κύκλο του Όφι και είναι πέρα για πέρα συνειδητή.
Δεν υπάρχει άρτια φιλοσοφία. Δεν υπάρχει άρτια φιλοσοφική στάση. Δεν υπάρχει φιλοσοφική στάση. Δεν υπάρχει άρτια στάση. Δεν υπάρχει άρτια φιλοσοφική.
Ο Σωκράτης δεν ήταν ούτε πλήρης, ούτε πλήρως ορθός. Μάλλον κι αυτός θα σου έλεγε πως δεν γνωρίζει τις έννοιες πλήρης και ορθός σε σχέση με τους ανθρώπους, ή τέλος πάντων, με την ανθρώπινη τάξη.
Κι όμως, ο Σωκράτης είναι πατέρας μας. Τιμητικά. Για μας. Αλλά είναι και ο Ηράκλειτος. Και ο Παρμενίδης. Και ο Επίκουρος. Κι αν κάποιος, όποιος από αυτούς είναι πλήρης και ολοκληπλήρης, τότε οι υπόλοιποι είναι άκυροι. Αν το βλέπεις, παίξτο.
Προσωπικός μου μπαμπάς είναι ο Πλάτων, κι έχω κάτι θεματάκια με το ξαδερφάκι μου τον Αριστοτέλη.
* Το καλό και το κακό, στις συζητήσεις με τον Νικόμαχο και τον Αμεινία είναι μεγάλο θέμα. Τόσο στο forum, όσο και κατ'ιδίαν.
Edited by - DSM on 12/12/2014 08:03:03
«Έστιν ουν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας, μέγεθος εχούσης, ηδυσμένω λόγω, χωρίς εκάστω των ειδών εν τοις μορίοις, δρώντων και ου δι’ απαγγελίας, δι’ ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν»
Δεν το κάνω για άλλο λόγο, αλλά μόνο για τη (μη) συσχέτιση που υπαινίχθην. Αφού συζητάμε ελληνικά και μάλλον ως Έλληνες, αυτό το γαμημένo πάθος που καταλήγει σε κάθαρση, αφορά ποιόν τελικά?
Ποιός είναι αθώος του αίματος κατά την ελληνική θέαση?
Όχι τίποτις άλλο, αλλά για μας εδώ χάμω, είναι πιο εύκολο να συζητάμε περί τάξεων. Όχι από αυτές που έχουν να κάνουν με Αστικά και ΚΤΕΛ. Από τις άλλες.
Κύωνα, δεν επιτίθεμαι. Ξεδίνω. Είμαι και κάποιας ηλικίας...
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
quote:
Το πήγες πολύ εκτός. Κατά τη γνώμη μου. Ποιά πάθη? Τί είναι πάθος? Το πάθος έχει σχέση με τον άνθρωπο? Με την ανθρώπινη τάξη? Τί σχέση έχει με τις αρχικές ερωτήσεις περί Δικαίου, Δημοκρατίας, Συνείδησης, Ασυνειδήτου και τελικώς Νόμου, όπως έσπευσε ο λεβαντίνος να προσθέσει?
Εισήγαγα την έννοια του πάθους στην συζήτηση αφορμώμενος από την αναφορά του ΝΙΚΟΜΑΧΟΥ στους σήριαλ κίλερ.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι πάθος είναι μια άλογη και παρά φύσιν κίνηση της ψυχής ή μια ορμή σε υπερβολικό βαθμό.Αν δεν σου αρέσει η λέξη ψυχή αντικατέστησέ την με κάποια,που σε κάνει να νιώθεις άνετα.
Πάθη είναι ο φόβος,η λύπη,η επιθυμία,ο φθόνος,η ακολασία και άλλα όμοια.
Σαφώς και έχει σχέση με τον άνθρωπο και την ανθρώπινη τάξη και αυτά είναι ο λόγος που,όπως λέει το ξαδερφάκι σου,ένας άνθρωπος είναι ικανός να κάνει μυριοπλάσια κακά σε σχέση με ένα θηρίο.
Νομίζω είναι φανερό πως ένας άνθρωπος,ο οποίος παραδίδεται στα πάθη του δεν μπορεί να είναι ούτε Δίκαιος,ούτε να υποστηρίξει μια Δημοκρατική κοινωνία,ούτε να τηρεί τους Νόμους.Ίσως ακόμη να μην έχει Συνείδηση διαφόρων πράξεών του.
quote:
Ποιός είναι ο πραγματικός λόγος? Τί θα πει πραγματικός, ή αληθινός? Από που τεκμέρεται πως το τέλειο -αν αυτό υπάρχει-, μπορεί να είναι σταθερό και αμετάβλητο, άρα σχετιζόμενο με το χρόνο? Είναι το ίδιο μια ενέργεια να έχει κάποιον γνώμονα και ένα κίνητρο? Στα αλήθεια, ο γνώμονας, τί σχέση μπορεί να έχει με το κίνητρο? Και καλά το κίνητρο. Γνώμονα?
Για μένα ο λόγος είναι συνυφασμένος με την αρμονία,το ωραίο,το δίκαιο,το αγαθό,την ανδρεία,την υγεία.Ο λόγος είναι το αίτιο όλων αυτών και τα υπόλοιπα το αποτέλεσμα.Πραγματικός θα πει αμιγής και αγνός.Όταν λέω γνώμονα,εννοώ αρχή.Αρχή μου π.χ. μπορεί να είναι να πράττω σύμφωνα με τον λόγο.Κίνητρο είναι η αιτία που με κάνει να πράξω κάτι.Σε μια ενέργειά μου μπορεί να εμπεριέχεται,τόσο η αρχή μου να πράττω με ένα συγκεκριμένο τρόπο,όσο και η αγαθή αιτία που έχω,ώστε να το πράξω.Υποκείμενο και των δύο ο λόγος.Για μένα δείγμα τέλειας ενέργειας είναι αυτό του Σωκράτη.Άνθρωπος ο οποίος δεν παραβαίνει τους Νόμους της πόλης του,εφόσον πιστεύει στην Δημοκρατία και Δικαιώνει την φιλοσοφία του με τον τρόπο που επιλέγει το τέλος του εν πλήρει Συνειδήσει.
quote:
Μισό. Ο Παρθενώνας ακολουθεί τον χρυσό κανόνα, αλλά και την ακολουθία fibonacci. Επίσης, ακολουθεί κάποιες άλλες αρχιτεκτονικές αρχές, αναφερόμενες στις αδυναμίες και προτιμήσεις του ανθρώπινου ματιού. Τί θα πει αθάνατο μνημείο αιωνιότητας? Τί θα πει, δεν έχει σημασία από τί περιβάλλεται? Αν σηκώσω γύρω-γύρω 10 WTC, θα είναι το ίδιο? Εσύ ο ίδιος μίλαγες κάπου παραπάνω για σχετικές αξίες!Μεταξύ μας τώρα. Αν τον Παρθενώνα τον στήσεις στα Πατήσια, κάντον και σταθμό του Ηλεκτρικού. Το ίδιο κάνει. Αλλά κι αυτή είναι άλλη κουβέντα. Βιάζεσαι.
Θεωρώ πως δεν θα είχε καμμία σημασία στην αισθητική του αξία,αν σήκωνες γύρω του 10 WTC.Ο άνθρωπος που θα ερχόταν σε άμεση επαφή μαζί του θα μπορούσε και πάλι να διακρίνει τις αθάνατες αρχές που τον διέπουν και του χαρίζουν την ιδιότητα του ωραίου.Μίλησα για αξιακό σύστημα,αλλά δεν αρνήθηκα κάποιες καθολικές αξίες.Βέβαια,ίσως και να βιάζομαι.
quote:
Δεν υπάρχει άρτια φιλοσοφία. Δεν υπάρχει άρτια φιλοσοφική στάση. Δεν υπάρχει φιλοσοφική στάση. Δεν υπάρχει άρτια στάση. Δεν υπάρχει άρτια φιλοσοφική.Ο Σωκράτης δεν ήταν ούτε πλήρης, ούτε πλήρως ορθός. Μάλλον κι αυτός θα σου έλεγε πως δεν γνωρίζει τις έννοιες πλήρης και ορθός σε σχέση με τους ανθρώπους, ή τέλος πάντων, με την ανθρώπινη τάξη.
Κι όμως, ο Σωκράτης είναι πατέρας μας. Τιμητικά. Για μας. Αλλά είναι και ο Ηράκλειτος. Και ο Παρμενίδης. Και ο Επίκουρος. Κι αν κάποιος, όποιος από αυτούς είναι πλήρης και ολοκληπλήρης, τότε οι υπόλοιποι είναι άκυροι. Αν το βλέπεις, παίξτο.
Επίκουρος δαγκωτό.
Λες να είμαστε αδερφάκια?
quote:
Κι όσον αφορά στο πάθος, παραθέτω τον ορισμό της Τραγωδίας:«Έστιν ουν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας, μέγεθος εχούσης, ηδυσμένω λόγω, χωρίς εκάστω των ειδών εν τοις μορίοις, δρώντων και ου δι’ απαγγελίας, δι’ ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν»
Δεν το κάνω για άλλο λόγο, αλλά μόνο για τη (μη) συσχέτιση που υπαινίχθην. Αφού συζητάμε ελληνικά και μάλλον ως Έλληνες, αυτό το γαμημένo πάθος που καταλήγει σε κάθαρση, αφορά ποιόν τελικά?
Ποιός είναι αθώος του αίματος κατά την ελληνική θέαση?
Όχι τίποτις άλλο, αλλά για μας εδώ χάμω, είναι πιο εύκολο να συζητάμε περί τάξεων. Όχι από αυτές που έχουν να κάνουν με Αστικά και ΚΤΕΛ. Από τις άλλες.
Κύωνα, δεν επιτίθεμαι. Ξεδίνω. Είμαι και κάποιας ηλικίας...
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Δεν αναφέρθηκα στο πάθος υπό την έννοια που λαμβάνει στην Τραγωδία.Είχε πιο πολύ Πλατωνική προέλευση.
Δεν αισθάνομαι προσβεβλημένος.
quote:
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι πάθος είναι μια άλογη και παρά φύσιν κίνηση της ψυχής ή μια ορμή σε υπερβολικό βαθμό.Αν δεν σου αρέσει η λέξη ψυχή αντικατέστησέ την με κάποια,που σε κάνει να νιώθεις άνετα.
Καθόλου σημασία δεν έχει τί μου αρέσει. Δεν έχω πρόβλημα με τις λέξεις. Ή αν θες καλύτερα, δεν τις φοβάμαι επειδή έχω πρόβλημα.
quote:
Πάθη είναι ο φόβος,η λύπη,η επιθυμία,ο φθόνος,η ακολασία και άλλα όμοια.
Στον ηθικοπλαστικό κινηματογράφο του Φίνου?
quote:
Σαφώς και έχει σχέση με τον άνθρωπο και την ανθρώπινη τάξη και αυτά είναι ο λόγος που,όπως λέει το ξαδερφάκι σου,ένας άνθρωπος είναι ικανός να κάνει μυριοπλάσια κακά σε σχέση με ένα θηρίο.
Νομίζω είναι φανερό πως ένας άνθρωπος,ο οποίος παραδίδεται στα πάθη του δεν μπορεί να είναι ούτε Δίκαιος,ούτε να υποστηρίξει μια Δημοκρατική κοινωνία,ούτε να τηρεί τους Νόμους.Ίσως ακόμη να μην έχει Συνείδηση διαφόρων πράξεών του.
Το ξαδερφάκι μου δεν είδε ποτέ την τάξη του ανθρώπου. Τον άνθρωπο είδε. Πάλι έβαλες το Δίκαιο, τη Δημοκρατία και τους Νόμους στην ίδια φράση. Τα ορίσαμε σε αυτήν την κουβέντα, ώστε να τα χρησιμοποιούμε σε αυτήν την κουβέντα?
quote:
Για μένα ο λόγος είναι συνυφασμένος με την αρμονία,το ωραίο,το δίκαιο,το αγαθό,την ανδρεία,την υγεία.Ο λόγος είναι το αίτιο όλων αυτών και τα υπόλοιπα το αποτέλεσμα.Πραγματικός θα πει αμιγής και αγνός.Όταν λέω γνώμονα,εννοώ αρχή.Αρχή μου π.χ. μπορεί να είναι να πράττω σύμφωνα με τον λόγο.Κίνητρο είναι η αιτία που με κάνει να πράξω κάτι.Σε μια ενέργειά μου μπορεί να εμπεριέχεται,τόσο η αρχή μου να πράττω με ένα συγκεκριμένο τρόπο,όσο και η αγαθή αιτία που έχω,ώστε να το πράξω.Υποκείμενο και των δύο ο λόγος.Για μένα δείγμα τέλειας ενέργειας είναι αυτό του Σωκράτη.Άνθρωπος ο οποίος δεν παραβαίνει τους Νόμους της πόλης του,εφόσον πιστεύει στην Δημοκρατία και Δικαιώνει την φιλοσοφία του με τον τρόπο που επιλέγει το τέλος του εν πλήρει Συνειδήσει.
Άσε τους Νόμους και την Συνείδηση. Αυτά δεν τα απαντήσαμε ακόμα. Παρατηρείς καθόλου, που όλες σου οι αναφορές είναι υποκειμενικές? Δεν μιλάς για κάτι που έδειξες με συλλογισμούς λογικού ειρμού. Μιλάς για πράγματα που έμαθες πως έτσι είναι. Και μπορεί να έχεις και δίκιο. Αλλά αρκούν αυτά?
quote:
Θεωρώ πως δεν θα είχε καμμία σημασία στην αισθητική του αξία,αν σήκωνες γύρω του 10 WTC.Ο άνθρωπος που θα ερχόταν σε άμεση επαφή μαζί του θα μπορούσε και πάλι να διακρίνει τις αθάνατες αρχές που τον διέπουν και του χαρίζουν την ιδιότητα του ωραίου.Μίλησα για αξιακό σύστημα,αλλά δεν αρνήθηκα κάποιες καθολικές αξίες.Βέβαια,ίσως και να βιάζομαι.
Υπάρχουν αθάνατες αξίες? Υπάρχει κάτι, οτιδήποτε, αθάνατο? Βιάζεσαι?
quote:
Επίκουρος δαγκωτό.
Σεβαστό.
quote:
Λες να είμαστε αδερφάκια?
Μπα.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Τί είναι πιό χρήσιμο στην ηρεμία ενός αθρώπου? Να ρωτάει επαρκώς, ή να απαντάει επισταμένως?
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Αρχικά όπου Επίκουρος,βλέπε Ηράκλειτος.Έκλεισα εικοσιεξάωρο.
quote:
Το ξαδερφάκι μου δεν είδε ποτέ την τάξη του ανθρώπου. Τον άνθρωπο είδε. Πάλι έβαλες το Δίκαιο, τη Δημοκρατία και τους Νόμους στην ίδια φράση. Τα ορίσαμε σε αυτήν την κουβέντα, ώστε να τα χρησιμοποιούμε σε αυτήν την κουβέντα?
Τα έβαλα,διότι με ρώτησες πως σχετίζονται με τα πάθη.Δεν κατάλαβα πως είχες κατά νου να ορίσουμε ξεχωριστά κάθε μια απ'αυτές τις έννοιες.
quote:
Άσε τους Νόμους και την Συνείδηση. Αυτά δεν τα απαντήσαμε ακόμα. Παρατηρείς καθόλου, που όλες σου οι αναφορές είναι υποκειμενικές? Δεν μιλάς για κάτι που έδειξες με συλλογισμούς λογικού ειρμού. Μιλάς για πράγματα που έμαθες πως έτσι είναι. Και μπορεί να έχεις και δίκιο. Αλλά αρκούν αυτά?
Πρώτα απ'όλα δεν διεκδικώ το αλάθητο.Οι αναφορές είναι υποκειμενικές υπό μια άποψη.Σε κάποιες περιπτώσεις βέβαια στην διάρκεια της ιστορίας το υποκειμενικό αποδείχθηκε αντικειμενικό και το αντικειμενικό υποκειμενικό.Εκτός αυτών δεν θεωρώ πως οι τοποθετήσεις μου δεν εμπεριέχουν λογική.Τα πράγματα ακόμη τα ψάχνω,διότι,αν δεν τα έψαχνα,δεν θα ήμουν εδώ.Ο καθένας ας προσφέρει το λιθαράκι του καλοπροαίρετα και μπορούμε να ελπίζουμε πως θα βγει,τόσο γι'αυτόν όσο και για τους άλλους,σε καλό.
quote:
Υπάρχουν αθάνατες αξίες? Υπάρχει κάτι, οτιδήποτε, αθάνατο? Βιάζεσαι?
Δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι,οτιδήποτε,αθάνατο.Αλλά,αν δεν υπάρχει δεν βγάζει τίποτα κανένα νόημα.
quote:
Γενικά τώρα.Τί είναι πιό χρήσιμο στην ηρεμία ενός αθρώπου? Να ρωτάει επαρκώς, ή να απαντάει επισταμένως?
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Μάλλον κάτι ενδιάμεσο?