- Τα Εσωτερικά….. Μπαγλαμαδακια! - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

Το τοπικ αυτό, είναι αφιερωμένο στα παιδία του έρωτα και της αγάπης, σε όλους τους διαδικτυακούς φίλους, τους φίλους σου… Εσωτερικά.

Σε μια φιλοσοφική πορεία ζωής, πολύ Νέος, έγραφα ποιητικά.(Μέτρο, σε Ιταλική γλώσσα.)

Είναι κάτι σαν 3704 στροφές το ένα, (το άλλο δεν τελείωσε,) μια εσωτερική ανάδρομη, μια σύγκρουση ιδέας και νόησης, παρατηρητή / παρατηρούμενου, Ηράκλειτου / Παρμενίδη *(νόμιζα) που, εκείνα τα χρόνια, έφεραν μια έκρηξη (ΝΟΒΑΣ) μέσα μου.

Έγραφα κάθε πρωί, περίπου για ένα Μήνα, μόλις τελείωνα... ζεμάταγα.
ENA άδειο, γιομάτο.

Έτσι, σε άτομα που έχουν ποιητικό ταλέντο (και είναι αρκετά), θα τους ελεγα αν ηθελαν, να ωραιοποιήσουν όσο μπορούν και γίνεται τα φτωχά ελληνικά μου, σε μετάφραση που θα κάνω στο Original.

Είναι γραμμένο σε μέτρο 8 στροφών.
Μπορείτε να κάνετε replay σε κάθε οκτάδα, η στίχο, βάζοντας ομορφότερες λέξεις χωρίς να αλλοιώνεται η ουσία.

Αν και ορισμένα από όσα γράφω είναι ξεπερασμένα, εκείνα τα Χρόνια η ψυχή, πέρναγε στάδια σαν μια οδύσσεια... λίγο πριν το Μπαμ

Η αρμονία που δεν φαίνεται, είναι καλύτερη.
Στην ανταλλαγή της Φωτιάς,
έχουμε όλα τα πράγματα
και από όλα τα πράγματα,
τη Φωτιά.

ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ

θνητοί,
άνθρωποι με δυο κεφάλια,
και είναι η ανασφάλεια
που οδηγεί στα στήθη τους
το ασταθές μυαλό…
….οι θνητοί πράγματι
στις θεωρίες τους δίνουν όνομα
σε δυο διαδικασίες
και σε αυτό είναι το λάθος τους
θέτοντας τες αντίθετες
διακρίνουν την εικόνα
δίνοντας τους χαρακτηριστικά
διάφορα το ένα από το άλλο….

Πέστε στα αλήθεια άνθρωποι
ποια είναι η δική σας φύση,
η τα ενδιαφέροντα σας στρέφονται
σε κέρδη και στις δουλείες σας,
και ετούτα τα ζητήματα
αφήνεται σε άλλους,
σε εκείνους που σκέφτονται για σας
για τους ίδιους, και για τον κόσμο...................8

Μην μου τραβιέσαι γρήγορα
μόνο για αυτό μιλάω
και αυτή είναι μόνο η αρχή
σε διάλογο, διχως τελος
εξέτασε και αναζήτησε
τη φύση του ανθρώπου
κατάλαβε, παρατήρησε
Αυτό μόνο ζητάω.....................................16

Έτσι αρχίζω από εδώ
σε αυτό που θες να γίνει,
αν δεν σταθείς, λίγο να δεις
μέσα, να παρατηρήσεις…
Μπορείς και σκέφτεσαι, το ξέρω
αυτό συχνά δεν κάνεις?
μα για άλλο μιλώ, που ειν πιο πολύ
Απ τ όρια της στενής σκέψης.....................32

Άνθρωπος
Τι ειν πιο πολύ, ποιος είσαι συ,
που τολμάς αυτό να μου πεις,
μπας δεν γνωρίζεις πως ο νους
από ζώα μας διακρίνει?
γνώση πλούτο και καλοπέραση
όλοι μας του χρωστάμε
και έρχεσαι τώρα αχάριστε
ζητώντας μας άλλες πράξεις?.....................40

ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ, θυμήσου αυτό
το λόγο σαν εξετάζεις,
ελάττωμα η προτέρημα
έχω στο να αμφιβάλω,
σε ότι μας έδωσε ίσα με εδώ
η σκέψη, το παρελθόν μας,
ψάξε λοιπόν και εσύ μαζί,
μην κλείνεσαι μες τα τείχη.......................48

Πέσμου αλήθεια Ανθρωπε
ποιος είσαι,τι γυρεύεις;
γιατί ο λογισμός σου αποζητά
το κέρδος και τη κτίση;
και τη ψυχή σου Ανθρωπε
ποιός θες να ψάξει να τη βρεί;
ποιος να την εζητήσει;
Ποιός για τον κόσμο θα σκεφτει;
Εκείνος που χει δύσει;...................8

Τι με κοιτάζεις Ανθρωπε;
ξέρεις γιατί μιλάω
αυτή είναι μόνο η αρχή
το λογο σου ζητάω
κοιτα καλα,κοίτα ψηλά
μέσα να δεις,και απάνω
δες μες το σύμπαν Άνθρωπε
Αυτό μόνο ζητάω............................16

κοίτα να δεις που θα γίνω και ποιήτης τώρα στα γεράματα...

Όταν τα έγραφα, μου φαινόταν σαν μούσες και φίλοι της Σοφίας, να είναι συνεχώς κοντα.

Μα το Θεό! Ποιός είσαι εσύ;
Τι μου ζητάς να κάνω;
Ανθρωπος χώρις δύναμη εγώ
χωρίς σοφία και γνώση
Μα δε φοβάσαι το Θεό;
Ποιός είσαι τι γυρεύεις;
Ασε με ήσυχο αν θες
Τα έχω ξανακούσει.........................24

Αρχίζω πάλι απ΄'την αρχή
μ'αυτο που είναι να γινει
στάσου λίγο και κοιταξε
το μέσα,πρόσεξε το.
Τι κι αν το νου σου απασχολείς
αυτό συχνά το κάνεις
γι΄άλλο μιλώ,το πιο πολύ
τα όρια μην τα πιάνεις......................32

Άνθρωπος

Τι είν'πιο πολύ,ποιός είσαι εσύ;
ποια όρια να μην πιάνω;
μα δε γνωρίζεις πως ο νους
είναι ο μικρός θεός μας;
Όλα απο κείθε ξεκινούν
όλοι εκεί χρωστάμε
Μα τι ζητάς αχάριστε
το νου να μη λογάμε;...................40

ΕΙΜΑΙ Ο ΚΑΝΕΙΣ,θυμήσου αυτό
το λόγο αν τον ψάχνεις,
και αν ρωτώ,γιαυτό είμαι εδώ,
ερώτημα,στο νου σου να υποβάλλω
Τι κι αν η σκέψη σου η θαμπή
του παρελθόντος η μνήμη,
πλούτο τι κι αν σου δωσε
σε έκλεισε σε τείχη........................48

Εγώ δεν είμαι.

Εγώ δεν είμαι ο κανείς
άραγε με τι μοιάζω
είμαι τραγούδι της σιωπής
στο δάκρυ κουβεντιάζω;
Και σαν θα γίνω ποιητής
μπορεί ν΄αναστενάζω,
ένα φινάλε μιάς ντροπής
που δεν καταδικάζω.

Εγώ θυμίζω συννεφιά
τις νύχτες του χειμώνα
μπαλάντα που χει ακεφιά
και σπάει στον αιώνα
Πολλοί με είπαν ομορφιά
του ήλιου ανεμώνα
μα έχω στο αίμα μου καρφιά
κι είναι θαμπή η εικόνα.

Εσύ είσαι κύμα στην ακτή
φωνή του οδοιπόρου
μία πληγή που είν΄ανοιχτή
στη θύελλα του χώρου.
Εγώ δεν έχω αντοχές
να σχίσω τη σιωπή σου
πικροπατώ στις μοναξιές
και γίνομαι δική σου.

Ε;

Άνθρωπος

Μα τι μου λες? Και τι είναι αυτό
που εσύ καλείς παλάτι?
για μένα μιλάς, το εγώ μου ζητάς
σε εδώλιο να βάλεις?
ΕΓΩ!, που κάνω όλα αυτά
Επιστήμη, Τέχνες, τα πάντα
βλάσφημε ξήγα καλά
μαζί σου πριν τα βάλω!................64

Τα νεύρα ποτέ δεν βοήθησαν
Εσένα η άλλο κανένα,
άρχισα μαζί να συζητώ
ζητώντας σου να εξετάσεις…
Δεν θέλω να πεισθείς για αυτά
Θαταν στα αλήθεια αστείο,
δρουν ετσι οι πολιτικοί,
Γκουρου, παπάδες, και όλοι οι Ισμοι...72

Ανθρωπε, ας πάμε σιγά
αν θέλουμε μακρά βλέψη
και να σαι πράος στην καρδιά
Αυτό ναι, θα βοηθήσει
στήριγμα να ναι η προσοχή
και η λογική, καρτέρι
Θα νοιώσεις εύκολα το αληθές
Η ψέμα , αν τυχόν λέγω.................80

Σαν πρώτη εξέταση λοιπόν
Περνάμε στα πολλά εγώ μας
αυτό που συμβαίνει πανταχού
Τα ΕΓΩ λέν είναι αλήθεια,
Μα σε ότι νομίζει, πραγματικό
γρήγορα φτάνει η ρουτίνα
αναρωτήθηκες για μια φορά
Που πάει, αυτός ο κόσμος?.........88

Μήπως η σύγκρουση στη Ζωή
Μας προκαλεί το Χάος?
Η Πικρά, τα άγχη, τα πάθη μας
Η συνήθης έκφραση του,
σκέψου καλά, σίγουρα θα βρεις
άλλες βαθιές εστίες
κείνται και ελευθέρα τρέφουνε
ψυχής εσώτερα μέρη...................96

Ας ειν καθαρό κάτι λοιπόν
πριν με παρεξηγήσεις,
μην έχοντας Τάξη μέσα μας
οι σκέψεις και ότι κάνεις
εχουνε δικιά τους ζωή,
που ειν συνεχής, και μερική…
Έτσι τα μάτια και η καρδιά,
Δεν δέχονται κάτι άλλο................104

Είναι στα αλήθεια τρομερό
να βλέπεις από ένα κομμάτι
η Ζωή, εμείς και ο δίπλα μας
χωρις ομορφιά και χρώμα
Τα πιο πολλά που κάνουμε
ψάχνουν να ομορφύνουν
τον πενιχρό, τον κόσμο μας
την καθημερινή ρουτίνα...............112

Γιατί είναι δύσκολοι οι καιροί
κι απότομες οι πτώσεις
κι αν η θέρμη τρυφερή
μπορεί να την παγώσεις.

Πολυγραφότατη Πλατωνάκο.

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΠΛΑΤΩΝΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!

Ο φόβος, τα θέλω *(όπως και τα δεν θέλω), τα εσφαλμένα συμπεράσματα, το μίσος, η βία, τα πάθη, κυριαρχούν τόσο εύκολα.

Ακόμα και σε ένα Χώρο, που λέγεται εσωτερικά.

Προχτές το μεσημέρι, γυρνώντας από μια δουλειά, πέρναγα μέσα από ένα μικρό κήπο που είναι κοντά στην αγορά. Ήταν παράξενα ήσυχα το μέρος, για εκείνη την ώρα. Ξαφνικά, έπεσε μπροστά μου ένα περιστέρι. Σπαρτάριζε. Έσκυψα και το μάζεψα. Ήταν ζεστό, αγωνιούσε. Λίγο πιο μακριά, δίπλα σε ένα παγκάκι, πρόσεξα πως σπαρτάριζε ένα άλλο…και σε λίγα δευτερόλεπτα
άλλο γδούπ…
άλλα γδούπ…
άλλα περιστέρια, πέφτανε εκεί γύρω.

Χρειάσθηκα ένα παγκάκι να καθίσω.
Συνειδητοποίησα τι είχε γίνει.
Κάποιος τα είχε δηλητηριάσει.

Δάκρυα, και κάτι που ήταν περισσότερο από λύπη, ήρθαν.

Συμπόνια και δάκρυα, που δεν ήταν μόνο για τα περιστέρια,
Συμπόνια και δάκρυα για οποίο το έκανε,
Συμπόνια και δάκρυα για μένα, που ονομάζομαι Άνθρωπος, και ανήκω στην ανθρωπότητα.

Τι να γράψω?

Ποιες λέξεις επαναφέρουν κάποιους που εκφράζουν Βία, στη φυση, η για τον συνάνθρωπο?

Την μια οι άνθρωποι σε στέλνουν ψηλά
την άλλη σε κατεβάζουν
την μια το παίζουν ινκονιτο,
την άλλη…. μεταφράζουν.

εκλεγα,
να δουμε το....ρουλης...θα ερθει?

Και η Βία…. συνεχίζεται.

Γυμνή η Ντυμένη?

Και ειν΄οι πολλοί.

quote:

---

Την μια οι άνθρωποι σε στέλνουν ψηλά
την άλλη σε κατεβάζουν
την μια το παίζουν ινκονιτο,
την άλλη…. μεταφράζουν.

Και η Βία…. συνεχίζεται.

---

ΠΛΑΤΩΝΑ ΦΙΛΕ ΜΟΥ,

Την μιά σε στέλνουν ψηλά
και έπειτα στον ΄Αδη,
δανείστηκαν το χάδι
και μοιάζει να΄ σαι χαμηλά.

Τη μιά σε χρησιμοποιούν
την άλλη σε πονάνε
τα πάθη τους αναπολούν
σα γόπα σε πατάνε.

Η βία συνεχίζεται. ΚΙ Η ΨΥΧΙΚΗ;;;

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.

quote:

---

Η βία συνεχίζεται. ΚΙ Η ΨΥΧΙΚΗ;;;

---

Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 13/10/2005 14:22:03

ΑΠΛΟ.

Δεν θα σε αφήσει πουθενά
φως που αγκαλιάζει τη νυχτιά
μάτια που γίνονται φωτιά
η αιωνιότητα του.

Μικρή Νεράιδα του γιαλού
γλυκό μου νέκταρ, ουρανού
τα λόγια σου είναι χρυσός
της έμπνευσης, καταλύτης.

Μες από φυλλωσιά Ζωής
πρώτη σελίδα που θα δει
σαν γεννηθεί, ξανά να το πω,
είναι η ψυχή σου.

Μπουμπούκι κοιτάζει, παρατηρεί
γεννιέται, ένα μικρό παιδί
και γίνεται, ο χρόνος μέσα του,
η διαμόρφωση του.

Και εδώ αρχίζει το δύσκολο κομμάτι, δεν φτάνει μόνο η ποίηση και ομορφιά της Ζωής, μα χρειάζεται ώριμη σκέψη, αλλιώς η ζωή σε μοδελλα ΕΓΩ και ΕΣΥ, ΕΜΕΙΣ και οι ΑΛΛΟΙ, που μάθαμε, γίνεται πολύ δύσκολη.

Εύλογο είναι το γιατί αρκετοί θέλουν να γυρίσουν πίσω, να γίνουν πάλι παιδία, η να χρειάζονται διάφορες ουσίες, μιας και τα μοδελλα σκέψεις, τα εγώ, γίνονται στο Χρονο, ξεχνάνε παντελώς τον αρχικό παρατηρητή, και ζούνε σε ότι διαμορφώνουν.

Μια ακατάπαυστη σειρά από σκέψεις και αντιδράσεις.

Αν ο μηχανισμός μεχρι εδώ είναι ξεκάθαρος, αν βλέπεις πως διαμορφώνεται η ζωή, πως ουσιαστικά ζεις σε μνήμες και λέξεις που είναι παρελθόν, αν κάποιος εχει την ενέργεια και υπομονή να δει τι υπάρχει πίσω από τις λέξεις, και σε ρώταγε, μα ο αρχικός παρατηρητής σου τι έγινε, τι θα του λέγαμε?

Πως είναι κρυμμένος πίσω από φυλλωσιές, είναι σκεπασμένος από εμπειρίες και λέξεις.

Είναι σαν να λέμε, πως όλες αυτές οι εμπειρίες, είναι σε σχέση με τον αρχικό παρατηρητή.

Τι να γινόταν, αν ξανάφερνα τον αρχικά έντονο παρατηρητή, στη ζωη?

Δεν θα ζούσα το ΤΩΡΑ?

Δεν φτάνει αυτό, γιατί σκέψεις και η διαμόρφωση, δεν το επιτρέπει.

Άκουσε λοιπόν Λάμπρο αστέρι κάτι, απλο...

Ο παρατηρητής που τώρα έχεις, ακούει με αφτιά και βλέπει με μάτια…. παρελθόντος.

Ο Παρατηρητής που μιλάμε, ακούει και βλέπει μαζί, και, για να είμαστε πιο ακριβείς, οι αισθήσεις, τα Νεύρα, είναι έντονα ενεργά.

+ αυτων, ο δημιουργημένος παρατηρητής που είναι στο χρόνο, σιωπά! Θα σου φανεί περίεργο, μα γίνεται να βλέπει με τα αυτιά και να ακούει με τα μάτια. ΕΝΑ αδιαχώριστο, όπως ένα μωρό, που αν το ρίξεις σε πισίνα, γνωρίζει να κολυμπάει.
Ποιος του το δίδαξε?

Τώρα, μιας και μεγαλώσαμε, και η σκέψη μας είναι το εργαλείο που διαθέτουμε σαν ανθρωπότητα, κανείς μας δεν θα την άφηνε για να γυρίσει πίσω, έτσι δεν είναι?

Μα πιο πάνω είδαμε πως μας ρίχνει συγχρόνως σε γίγνεσθαι, και μας αναγκάζει να ζούμε στο παρελθόν…με τις σκέψεις

Μα αν γινόταν να ζω έντονα, και εκεί που η σκέψη χρειάζεται να την χρησιμοποιώ, χωρίς πρόβλημα, πως θα ήταν η ζωή?

Μπορώ να κάνω κάτι?

Ας δούμε και αυτό αστέρι λαμπρό.

Αν κάποιος με βρίσει, αν απλά αφήσω μόνο τη σκέψη, σίγουρα θα αντιδράσω και θα του την πω και εγώ. Και είναι αυτό που γίνεται στον κόσμο, όπως μάθαμε.

Αντιδρούμε σε προκλήσεις.

Μα αν έχω ενεργό τον Παρατηρητή, και δεν εμποδίσω τον Ψ.χρονο να κάνει τη δουλειά του?

Γίνεται?

Ο ψ.χρονος είναι ο παρατηρητής που διαμορφώθηκε, ο εαυτός, το εγώ και η λογική που εξετάζει, μα το ίδιο πρέπει να κάνει… με το ΕΣΥ, δηλαδή το παρατηρούμενο.

Αυτή είναι η επικοινωνία.

Εκεί είναι παρών η κατανόηση, φλόγα που ενώνει εσένα και τον άλλο με τον αιώνιο Παρατηρητή, που είναι θεια, όμορφη λεπτεπίλεπτη και συμπαντική η φύση του, παλμός καρδιάς που ευωδιάζει αγάπη.

Όταν καταλάβεις το Ψ. γίγνεσθαι τη θέση και σημασία που έχει στη Ζωή, δεν γίνεται ποτέ του εμπόδιο, ούτε ο έρωτας ούτε και τίποτα άλλο.

Δρας, μιας και στιγμή με στιγμή η ζωή, είναι εκείνο το φως.

Παρατηρητής
Σκεψη/Σκεπτομενος (Εσύ/ Εγώ)
Επικοινωνία

Η αλλιώς…. Αγάπη.

Κράτησέ μου ένα λευκό ρείκι, ένα θεσπέσιο έμβλημα εξοχής ένα φυλαχτό
σύμβολο ζωής καλής τύχης.
Πρόσφερέ μου ένα λευκό τριαντάφυλλο
ή μιά ίριδα, με φύλλα σπαθιά.
΄Εναν κυανό με την τρυφερή γαλάζια απόχρωσή του μοιράζοντάς μου ήρεμη περισυλλογή.
Γίνε ζωή, εσύ, λωτός πρωταρχικό λουλούδι.
Αναδυόμενο από τα βάθη της άγνοιας σπείρε διάσταση
ελευθερίας προβάλλοντας ένα συνειδητό χάδι σε όλη του τη λαμπρότητα.
Κι ένα λουλούδι ψυχής.
Σε κόκκινο φόντο ενός σούρουπου...
Το πυρό ρόδο σαν γέρμα στον ΄Αη Γόρδη της Κέρκυρας μοιάζει, με αυγινή φρεσκάδα μυστήριο μαγεία αυθόρμητη χάρη και δροσιά ανάλαφρη και μελαγχολική γλύκα. Μιλιά της καρδιάς που απευθύνεται στην καρδιά.

Ξέχασα τον μανδύα του φωτός,
κι έτσι δίχως ντύμα γυρνώ πάλι, αλητεύοντας στο Σύμπαν...

[/quote]

Παρατηρητής(1)

Σκεψη/Σκεπτομενος /(Εσύ/ Εγώ)(2)

Επικοινωνία(3)

Η αλλιώς…. Αγάπη(4).

Μπαλαντα?

Βιολι? Κιθαρα? Λυρα?

Ενα, και καλο!