- αστρική προβολή (μέρος πρώτο) - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Και ακόμη χειρότερα.

Η προσωπική μου συμβουλή είναι να σταματήσεις τις προσπάθειες. Θα σε εξουθενώσουν ψυχοσωματικά, στο μέλλον.

ΦΙΛΕ ΤΗΟΤΗ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΕΙΣΕΙΣ;

Λοιπόν κατ' αρχήν το φαινόμενο sleep paralysis, που περιγράφεται λεπτομερώς από πολλά παιδιά, θυμάμαι να το παθαίνω από πολύ παλιά και εξακολουθώ να το παθαίνω αρκετά συχνά, χωρίς όμως ποτέ να με τρομάξει και να ξεκινάω να κάνω προσευχές, καθώς το θεωρούσα από πάντοτε πολύ φυσιολογικό, σαν ένα "κομμάτι" του ύπνου μου.. Ούτε καν που φανταζόμουν ότι θα υπάρχει και ειδική ορολογία γι αυτήν την κατάσταση… Μόνο ένα πράγμα δεν κατάλαβα: Σε τι σχετίζεται το sleep paralysis με παραφυσικά ( σε εισαγωγικά ) φαινόμενα; Επίσης, πολλές φορές μου τυχαίνει να καταλαβαίνω ότι κοιμάμαι και βλέπω όνειρο και να καθορίζω το τι θα γινει σε αυτό, από εκεί κι έπειτα. Επίσης πολλές φορές μου τυχαίνει να νιώθω ότι πέφτω και συντρίβομαι στο έδαφος…(και μάλιστα με το πρόσωπο, ίσως να επηρεάζει το ότι κοιμάμαι μπρούμητα…) Κάπου άκουσα ότι όταν γίνεται αυτό, τη στιγμή που πέφτεις, βγαίνει από το σώμα στιγμιαία η ψυχή και ξαναμπαίνει… Ποτέ μου δεν είδα στον ύπνο μου να πετάω, παρ’ όλο που έχω ακούσει ότι αρκετός κόσμος βλέπει τέτοια όνειρα…

Λοιπόν, κατ’ αρχήν ήμουνα περίπου 12-13 χρονών όταν η αδελφή μου είχε κάποια προβλήματα υγείας. Τα κρεβάτια μας στο δωμάτιο μας, ήταν σε σχήμα «Γ», ακουμπώντας και τα δυο στους πλαϊνούς τοίχους του δωματίου και με αποτέλεσμα να κοιμόμαστε κεφάλι με κεφάλι. Η πόρτα του δωματίου βρισκόταν στον τοίχο που ακουμπούσε το κρεβάτι της αδερφής μου, στα «πόδια» της , και εάν υποθέσουμε ότι εγώ είμαι ξαπλωμένος ανάσκελα, στρίβοντας το κεφάλι αριστερά, έβλεπα την πόρτα. Όλα αυτά στην πραγματικότητα, αλλά χρήσιμα για να καταλάβετε τον εφιάλτη μου. ΥΠΟΨΙΝ, ήταν από τις ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ φορές στη ζωή μου που είχα κοιμηθεί ανάσκελα..(κάτι που μου φαίνεται ότι διάβασα πως έχει σημασία)
Και τώρα μπαίνω στο θέμα…
Έτσι όπως κοιμάμαι, νιώθω να ξυπνάω, να στρίβω το κεφάλι μου αριστερά και να βλέπω την πόρτα του δωματίου στα πόδια της αδελφής μου λίγο ανοιχτή, και από κει να μπαίνει ένα λευκό φως. Το φως γινόταν όλο και πιο δυνατό και έφτασε στην πόρτα. Τότε άρχισε να μπαίνει μια μορφή, που άρχιζε να διασχίζει από τα πόδια προς το κεφάλι το σώμα της αδερφής μου, χωρίς να περπατάει, σα να σέρνεται, αλλά ήταν ψηλή σε μέγεθος ανθρώπου. Όταν έφτασε περίπου στη μέση της, εγώ φοβήθηκα πάρά πολύ και πίστεψα ότι έπρεπε να το εμποδίσω οπωσδήποτε να φτάσει στο κεφάλι της, γιατί έτσι και καλά νόμιζα ότι θα την πέθαινε. Τότε σηκώθηκα από το κρεβάτι, όχι με τις κινήσεις που θα σηκωνόμουνα εάν ήμουν ξύπνιος, αλλά κάπως γρήγορα και παράξενα και βρέθηκα κι εγώ πάνω από την αδερφή μου και μπροστά από τη μορφή, με σκοπό να την εμποδίσω να προχωρήσει. Τότε το πλάνο μου γέμισε από το πρόσωπο της μορφής αυτής. Επρόκειτο για έναν νεαρό άνδρα, ακριβώς όπως στις αγιογραφίες που βλέπουμε στις εκκλησίες, αλλά πολύ φωτεινό, πολύ όμορφο και «σάρκινο» (πώς να το πω, σα να βλέπεις οποιοδήποτε άνθρωπο αλλά με αυτή τη μορφή…) Εκείνη τη στιγμή, με το που κάνω τη σκέψη να τον σπρώξω ή να τον χτυπήσω, με κοίταξε τόσο αυστηρα, όσο δε με έχουν κοιτάξει ποτέ στη ζωή μου… Σα να με καθήλωσε ξαφνικά. Ένα τρομερά ψυχρό, αυστηρό, επιτακτικό βλέμμα που μου είναι καρφωμένο ακόμα και τόσα χρόνια μετά, και που με κάνει να ανατριχιάζω (μερικές φορές να κλαίω) κάθε φορά που το σκέφτομαι (γενικά με ταράζει πολύ να το διηγούμαι). Ομολογώ δε θυμάμαι εάν είδα το σώμα μου πίσω στο κρεβάτι να κοιμαται, αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος ότι είχα την αίσθηση ότι βρισκόταν πίσω μου, στη θέση του… Η αδερφή μου σε όλη τη διάρκεια του ονείρου δεν κατάλαβε Χριστό, συνέχισε να κοιμάται και απ’ όσο θυμάμαι ένιωθα ότι δε δυσκολευόμουνα παρά την παρουσία της, ήταν σα να πάταγα στο πάτωμα…Τελείωσε με τελευταία εικόνα, το πρόσωπο που σας περίεγραψα, μετά αν θυμάμαι καλά τραντάχτηκα από το φόβο μου και ξύπνησα… Είναι το χειρότερο και ίσως το πιο ζωντανό μου όνειρο… Τις τελευταίες κυρίως ώρες, μου έχουν μπει υποψίες μήπως αυτό τελικά δεν ήταν όνειρο και έχω ανησυχήσει…

Θα θελα πολύ τη γνώμη σας, μέσω της γνώσης σας…
1000 Συγγνώμη για το μακροσκελέστατο της απάντησης…
Ευχαριστώ για το χρόνο…

ΥΓ) Oneiric κάπου αναφέρεις να κάνεις αστρική προβολή το ξημέρωμα. Δε ξέρω εάν έχει σχέση, αλλά έχω ακούσει από φίλο μου, που έχει διαβάσει αρκετά για σατανισμό, ότι την αυγή οι πύλες για τον «κάτω» κόσμο είναι ανοιχτές…

keep the flame burning...

Φίλε soldier ευχαριστούμε για την συμμετοχή. Με ενδιαφέρει πολύ το θέμα και πιστεύω ότι κάθε συμμετοχή είναι μία βοήθεια για όλους μας.

Δεν ξέρω τι μπορεί να ήταν αυτή η παρουσία που περιγράφεις. Υπάρχει περίπτωση να ήταν ο "οδηγός" σου??? (άτομα που κάνουν χρόνια ΑΠ ισχυρίζονται ότι υπάρχει ένας για τον καθένα μας). Προσωπικά έχω αισθανθεί μία παρουσία μαζί μου κάθε φορά που κάνω ΑΠ, αλλά ακόμα δεν έχει/έχω έρθει σε επαφή μαζί του/μου.

Όσο γι' αυτό που αναφέρεις σχετικά με το ξημέρωμα: προτιμώ το ξημέρωμα εξαιτίας του ότι υπάρχει το φως και προσωπικά με βοηθάει στο να μην φοβάμαι. Είναι ο μόνος λόγος.

Ενα βραδυ που ειχα δυσπεψια μετα απο εναν εφιαλτη ενιωσα ενα τρανταγμα και ενα ρουφηγμα προς τα μεσα μου.αυτο το τρανταγμα και το ροθφηγμα συνεχιζοταν και απο τον φοβο μου προσπαυουσα να επανερθω απο αυτο.οταν επανερχομουν μετα απο μισο λεπτο παλης προσπαθουσα να ξανακοιμιθω αλλα συνεβενε το ιδιο.ετσι αποφασισα να το αφησω να με ποθφηξει.αλλα δεν εγινε τιποτα.εκει που πηγε να με ρουφηξει με <<απεβαλε>> και με αφησε τελικα να κοιμηυω. Αυτο το πραγμα ηρθε μονο δυο φορες και εξαφανιστηκε τη μια φορα μετα απο ενεν εφιαλτη και την αλλη μετα απο ενα κανονικο ονειρο.

Σασ παρακαλω πειτε μου αν ξερετε τι ειναι αυτο το παραξενο πραγμα.

εχω ακοθσει οτι οταν εισαι 16 χρονων και εχεις νεα ψυχη μπορει να παθεις ανακοπη απο την τρομαρα σου και φοβαμαι να το δοκιμασω γιατι οταν φτανω σε ενα σημειο φοβαμαι τοσο που βγαινω εξω με τις πιτζαμες για να ειμαι κοντοα σε ανθρωπους.

Αυτα για την ωρα,

Ποτε μην θεωρεις τα πραγματα δεδομενα...