soldier

Παντως συνέχισε έτσι! Μπορείς κι εσύ να έχεις ένα καρκίνο! (μακριά από τα πνευμόνια μας...)

Πάντως είναι αρκετά εκνευριστικό να μην επιτρέπεται πλέον σε καπνιστές να βρίσκονται σε συγκεκριμένους χώρους... Άκουσα από ένα ταξιτζή, ότι εάν καπνίζει πελάτης στο ταξί και τον αντιληφθούν τα όργανα (μου) της τάξης, πληρώνει πρόστιμο 31 ευρώ!!!! Αν είναι δυνατόν! Νόμος πιθανόν αντισυνταγματικός (Σ, αρ. 25 - δεν ξέρω εάν υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού), αλλά και τελείως γελοίος γιατί άκουσα για περίπτωση πελάτη που κάπνιζε, πέταξε το τσιγάρο μετά τον έλεγχο και άντε μετά να αποδείξει ο αστυνομικός ότι δεν είναι ελέφαντας!!! Φυσικά ούτε στον οδηγό επιτρέπεται, που περνάει τόσες ώρες πίσω από το τιμόνι...( για να καπνίσει ένα τσιγάρο δηλαδή, θα πρέπει να ΄χασει κούρσα...) Ξέρω ότι οι αντικαπνιστές μπορεί να κάνουν πάρτι με τέτοια φαινόμενα, αλλά φτάνουμε στο αντίθετο από το επιθυμητο, δηλαδή στην καταπίεση και την ανελευθερία των καπνιστών...

***************
...΄Αλλοτε συνέβαινε κάτι περίεργο. Ακούγοντας μια φράση ή παρακολουθώντας ένα ασήμαντο γεγονός, είχε την εντύπωση ότι το πράγμα αυτό έγινε ή ελέχθηκε προηγουμένως, άγνωστο σε ποιό μέρος και πότε ακριβώς, και ότι τώρα επαναλαμβάνεται κατά τον ίδιο τρόπο. Του φαινόταν πολύ παράξενο. Μπορεί την πρώτη φορά να ήταν όνειρο. Ολοφάνερο, όμως ότι τώρα ή τότε κάποιος ήθελε να παίξει μαζί του...
***************

Διαβάζοντας αυτό το topic, συνδύασα ένα όνειρό μου παράξενο παλιά με κάποιες άλλες μόνιμες σκέψεις ή φοβίες μου.. Να τονίσω ότι δε θυμάμαι σχεδόν ποτέ όνειρα εκτός από λίγα (μονοψήφια στον αριθμό) που μου έκαναν πολύ εντύπωση...
Λοίπόν στο όνειρο (το οποίο ήταν πολύ "αληθινό") έβλεπα ότι ήμουν γύρω στα 30, ότι συστήθηκα σε κάποιον με επίθετο διαφορετικό από το δικό μου, με τον οποίο θα είχα μια συναλλαγή...μετά μεσολάβησαν κάποια μικρά γεγονότα μέχρι που έγινε μια αντιπαράθεση και τελικά σκοτώθηκα από σφαίρα.. Ειδικά η σκηνή που συστήθηκα με ξένο επώνυμο ήτνα η πιο σοκαριστική ακόμα και μέσα στον ύπνο μου.. Το όνειρο αυτό με βασάνιζε για πολύ καιρό αδικαιολόγητα (δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο ούτε τρομακτικό). Το είδα πριν 2-3 χρόνια. Κι όμως από πάντα είχα δυο αισθήσεις που (όσο κουφο κι αν ακουγεται) δεν τις είχα συνδυάσει ως τώρα που διαβασα το topic. Ένιωθα α)ότι θα πεθάνω νέος γυρω στα 30-35 β) ότι θα πεθάνω από πυροβολισμό...

έΆν σύμφωνα με τα λεγόμενα του ΑΝΑΛΥΩΝ, στα όνειρα βλέπουμε την προηγούμενη μας ζωή, τότε πιθανόν η αμυδρή αίσθηση που έχω για το πότε και για τον τρόπο του θανατου μου σε αυτή τη ζωή, ίσως να είναι η κατάληξη της προηγούμενης... Δεν πιστεύω στη μετενσάρκωση, γιατί πιστεύω στις ψυχές... Αλλά οι εμπειρία του φίλου, και οι λοιπές παρατηρήσεις σε συνδυασμό με τις σκέψεις που έκανα με κλόνισαν αρκετά...

Οσον αφορά την τελευταία απάντησή σου βέβαια όλα αυτά...

Ο τύπος με το σμόκιν, πολύ πιθανό να ήταν κάποιος του καζίνο.. Μήπως ο αδερφός σου πήγε στις εγκαταστάσεις του καζίνο?

Οι τρεις τύποι τώρα, μάλλον κάτι σε παρανομία μοιάζει (ναρκωτικά, θάψιμο πτώματος κλπ)
Κατά τη γνώμη μου καλύτερα σε κάτι ανάλογο να μην προβάλετε τόσο σθεναρές αντιδράσεις, ρωτήστε τους γιατί κ.λ.π και φύγετε προς τα κάτω.. Αν κάτσετε στην περίπτωση το οτι δε θα σας πυροβολήσουν θα είναι επειδή βαριούνται να θάψουν κι αλλους.. Πηγαίνετε κανα χιλιόμετρο πιο κάτω, αράξτε πουθενα που έχει θέα, και πάρτε τηλέφωνο την αστυνομία αναφέροντας το περιστατικό και ότι ακριβώς σας είπαν/ε...

Πηγαίνω και βράδυ συχνά , 2-3 τα χαράματα, και πετυχαίνω συχνά παρκαρισμένα αυτοκίνητα σε άσχετα σημεία, χωρίς θέα ή οτιδήποτε άλλο αξιοσημείωτο (πχ, στο εκκλησάκι του αγιου γεωργίου). Μπορεί να ναι από βόλτα και σεξ, μέχρι ότι τραβάει η ορεξή μας, γι αυτό καλύτερα προσοχή... Αν θέλετε να βγειτε τέτοιες ώρες από το αυτοκίνητο σας για βόλτα, μην ανέβετε προς μόλα, μνήματα κλπ, καλύτερα μείνετε πριν τη διασταύρωση του καζίνο...

Μια φορά βέβαια, ανέβαινα στην Πάρνηθα το χωματόδρομο που περνάει πίσω από το ξενοδοχείο, ο οποίος καταλήγει πάνω σε κάτι γκρεμισμένα, εγκαταλελειμένα τελείως φυλάκια (δωμάτια), που νε μεν λέει (πάνω στην ανοιχτή πόρτα) απαγορεύεται η είσοδος, αλλά έτσι που το βλέπεις το μέρος υποθέτεις ότι τώρα πια, μάλλον επιτρέπεται... Τεσπα, ανέβηκα εκεί,΄έβαλα και τ'αμάξι μέσα και άκουγα καποιον να φωνάζει από πιο πάνω... Βγήκα έξω, και ήταν πάνω ένας σεκιουριτάς που μου έλεγε να φύγω και ότι απαγορεύεται να κάτσω εκει.. Κι απ ό,τι κατάλαβα πρέπει να υπήρχε κι αλλος πιο μέσα... Μου έκανε εντύπωση να φρουρούν αυτά τα "βομβαρδισμένα" (μέχρι και βρύα είχαν πιάσει) και μάλιστα σεκιουριτάδες και όχι "έστω" φαντάροι ή αστυνομικοί (οπότε θα σήμαινε ότι κάτι χρησιμοποιειται, αν και αδύνατο).. Ήταν ιδιωτικοί σεκιουριτάδες.. τι να πω;

Τεσπα, γενικά προσοχή με τα άλλα και ..."φύλαγε τα ρούχα σου"

Καλές εξερευνήσεις και βόλτες..

***************
...΄Αλλοτε συνέβαινε κάτι περίεργο. Ακούγοντας μια φράση ή παρακολουθώντας ένα ασήμαντο γεγονός, είχε την εντύπωση ότι το πράγμα αυτό έγινε ή ελέχθηκε προηγουμένως, άγνωστο σε ποιό μέρος και πότε ακριβώς, και ότι τώρα επαναλαμβάνεται κατά τον ίδιο τρόπο. Του φαινόταν πολύ παράξενο. Μπορεί την πρώτη φορά να ήταν όνειρο. Ολοφάνερο, όμως ότι τώρα ή τότε κάποιος ήθελε να παίξει μαζί του...
***************

Διαβάζοντας αυτό το topic, συνδύασα ένα όνειρό μου παράξενο παλιά με κάποιες άλλες μόνιμες σκέψεις ή φοβίες μου.. Να τονίσω ότι δε θυμάμαι σχεδόν ποτέ όνειρα εκτός από λίγα (μονοψήφια στον αριθμό) που μου έκαναν πολύ εντύπωση...
Λοίπόν στο όνειρο (το οποίο ήταν πολύ "αληθινό") έβλεπα ότι ήμουν γύρω στα 30, ότι συστήθηκα σε κάποιον με επίθετο διαφορετικό από το δικό μου, με τον οποίο θα είχα μια συναλλαγή...μετά μεσολάβησαν κάποια μικρά γεγονότα μέχρι που έγινε μια αντιπαράθεση και τελικά σκοτώθηκα από σφαίρα.. Ειδικά η σκηνή που συστήθηκα με ξένο επώνυμο ήτνα η πιο σοκαριστική ακόμα και μέσα στον ύπνο μου.. Το όνειρο αυτό με βασάνιζε για πολύ καιρό αδικαιολόγητα (δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο ούτε τρομακτικό). Το είδα πριν 2-3 χρόνια. Κι όμως από πάντα είχα δυο αισθήσεις που (όσο κουφο κι αν ακουγεται) δεν τις είχα συνδυάσει ως τώρα που διαβασα το topic. Ένιωθα α)ότι θα πεθάνω νέος γυρω στα 30-35 β) ότι θα πεθάνω από πυροβολισμό...

έΆν σύμφωνα με τα λεγόμενα του ΑΝΑΛΥΩΝ, στα όνειρα βλέπουμε την προηγούμενη μας ζωή, τότε πιθανόν η αμυδρή αίσθηση που έχω για το πότε και για τον τρόπο του θανατου μου σε αυτή τη ζωή, ίσως να είναι η κατάληξη της προηγούμενης... Δεν πιστεύω στη μετενσάρκωση, γιατί πιστεύω στις ψυχές... Αλλά οι εμπειρία του φίλου, και οι λοιπές παρατηρήσεις σε συνδυασμό με τις σκέψεις που έκανα με κλόνισαν αρκετά...

Keep the flame burning...

Λοιπόν κατ' αρχήν το φαινόμενο sleep paralysis, που περιγράφεται λεπτομερώς από πολλά παιδιά, θυμάμαι να το παθαίνω από πολύ παλιά και εξακολουθώ να το παθαίνω αρκετά συχνά, χωρίς όμως ποτέ να με τρομάξει και να ξεκινάω να κάνω προσευχές, καθώς το θεωρούσα από πάντοτε πολύ φυσιολογικό, σαν ένα "κομμάτι" του ύπνου μου.. Ούτε καν που φανταζόμουν ότι θα υπάρχει και ειδική ορολογία γι αυτήν την κατάσταση… Μόνο ένα πράγμα δεν κατάλαβα: Σε τι σχετίζεται το sleep paralysis με παραφυσικά ( σε εισαγωγικά ) φαινόμενα; Επίσης, πολλές φορές μου τυχαίνει να καταλαβαίνω ότι κοιμάμαι και βλέπω όνειρο και να καθορίζω το τι θα γινει σε αυτό, από εκεί κι έπειτα. Επίσης πολλές φορές μου τυχαίνει να νιώθω ότι πέφτω και συντρίβομαι στο έδαφος…(και μάλιστα με το πρόσωπο, ίσως να επηρεάζει το ότι κοιμάμαι μπρούμητα…) Κάπου άκουσα ότι όταν γίνεται αυτό, τη στιγμή που πέφτεις, βγαίνει από το σώμα στιγμιαία η ψυχή και ξαναμπαίνει… Ποτέ μου δεν είδα στον ύπνο μου να πετάω, παρ’ όλο που έχω ακούσει ότι αρκετός κόσμος βλέπει τέτοια όνειρα…

Λοιπόν, κατ’ αρχήν ήμουνα περίπου 12-13 χρονών όταν η αδελφή μου είχε κάποια προβλήματα υγείας. Τα κρεβάτια μας στο δωμάτιο μας, ήταν σε σχήμα «Γ», ακουμπώντας και τα δυο στους πλαϊνούς τοίχους του δωματίου και με αποτέλεσμα να κοιμόμαστε κεφάλι με κεφάλι. Η πόρτα του δωματίου βρισκόταν στον τοίχο που ακουμπούσε το κρεβάτι της αδερφής μου, στα «πόδια» της , και εάν υποθέσουμε ότι εγώ είμαι ξαπλωμένος ανάσκελα, στρίβοντας το κεφάλι αριστερά, έβλεπα την πόρτα. Όλα αυτά στην πραγματικότητα, αλλά χρήσιμα για να καταλάβετε τον εφιάλτη μου. ΥΠΟΨΙΝ, ήταν από τις ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ φορές στη ζωή μου που είχα κοιμηθεί ανάσκελα..(κάτι που μου φαίνεται ότι διάβασα πως έχει σημασία)
Και τώρα μπαίνω στο θέμα…
Έτσι όπως κοιμάμαι, νιώθω να ξυπνάω, να στρίβω το κεφάλι μου αριστερά και να βλέπω την πόρτα του δωματίου στα πόδια της αδελφής μου λίγο ανοιχτή, και από κει να μπαίνει ένα λευκό φως. Το φως γινόταν όλο και πιο δυνατό και έφτασε στην πόρτα. Τότε άρχισε να μπαίνει μια μορφή, που άρχιζε να διασχίζει από τα πόδια προς το κεφάλι το σώμα της αδερφής μου, χωρίς να περπατάει, σα να σέρνεται, αλλά ήταν ψηλή σε μέγεθος ανθρώπου. Όταν έφτασε περίπου στη μέση της, εγώ φοβήθηκα πάρά πολύ και πίστεψα ότι έπρεπε να το εμποδίσω οπωσδήποτε να φτάσει στο κεφάλι της, γιατί έτσι και καλά νόμιζα ότι θα την πέθαινε. Τότε σηκώθηκα από το κρεβάτι, όχι με τις κινήσεις που θα σηκωνόμουνα εάν ήμουν ξύπνιος, αλλά κάπως γρήγορα και παράξενα και βρέθηκα κι εγώ πάνω από την αδερφή μου και μπροστά από τη μορφή, με σκοπό να την εμποδίσω να προχωρήσει. Τότε το πλάνο μου γέμισε από το πρόσωπο της μορφής αυτής. Επρόκειτο για έναν νεαρό άνδρα, ακριβώς όπως στις αγιογραφίες που βλέπουμε στις εκκλησίες, αλλά πολύ φωτεινό, πολύ όμορφο και «σάρκινο» (πώς να το πω, σα να βλέπεις οποιοδήποτε άνθρωπο αλλά με αυτή τη μορφή…) Εκείνη τη στιγμή, με το που κάνω τη σκέψη να τον σπρώξω ή να τον χτυπήσω, με κοίταξε τόσο αυστηρα, όσο δε με έχουν κοιτάξει ποτέ στη ζωή μου… Σα να με καθήλωσε ξαφνικά. Ένα τρομερά ψυχρό, αυστηρό, επιτακτικό βλέμμα που μου είναι καρφωμένο ακόμα και τόσα χρόνια μετά, και που με κάνει να ανατριχιάζω (μερικές φορές να κλαίω) κάθε φορά που το σκέφτομαι (γενικά με ταράζει πολύ να το διηγούμαι). Ομολογώ δε θυμάμαι εάν είδα το σώμα μου πίσω στο κρεβάτι να κοιμαται, αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος ότι είχα την αίσθηση ότι βρισκόταν πίσω μου, στη θέση του… Η αδερφή μου σε όλη τη διάρκεια του ονείρου δεν κατάλαβε Χριστό, συνέχισε να κοιμάται και απ’ όσο θυμάμαι ένιωθα ότι δε δυσκολευόμουνα παρά την παρουσία της, ήταν σα να πάταγα στο πάτωμα…Τελείωσε με τελευταία εικόνα, το πρόσωπο που σας περίεγραψα, μετά αν θυμάμαι καλά τραντάχτηκα από το φόβο μου και ξύπνησα… Είναι το χειρότερο και ίσως το πιο ζωντανό μου όνειρο… Τις τελευταίες κυρίως ώρες, μου έχουν μπει υποψίες μήπως αυτό τελικά δεν ήταν όνειρο και έχω ανησυχήσει…

Θα θελα πολύ τη γνώμη σας, μέσω της γνώσης σας…
1000 Συγγνώμη για το μακροσκελέστατο της απάντησης…
Ευχαριστώ για το χρόνο…

ΥΓ) Oneiric κάπου αναφέρεις να κάνεις αστρική προβολή το ξημέρωμα. Δε ξέρω εάν έχει σχέση, αλλά έχω ακούσει από φίλο μου, που έχει διαβάσει αρκετά για σατανισμό, ότι την αυγή οι πύλες για τον «κάτω» κόσμο είναι ανοιχτές…

keep the flame burning...

Πάντως αν δεν πρόκειται για κάτι άλλο, και ήταν απλά μια κοπέλα, μπορεί να ήταν γυμνή ή με τα εσώρουχα από μέσα (μπορεί να την πέταξε ο άλλος από το σπίτι, και της την έδωσε για κάλυμα, μπορεί να είναι ανώμαλη, πού ξέρεις) . Πάντως έχω φαντασία ο άτιμος...