- Είμαστε μπροστά σε μια νέα επιδημία? (η νόσος των χοίρων ξαναχτυπά) - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Τώρα λοιπόν που λύσαμε όλες τις υπόλοιπες εκκρεμότητες...

Εμπνευσμένος από τη φωτογραφία που παρέθεσε η livia, βομβαρδίστηκα με σκέψεις.

Όλοι θα έχουμε παρατηρήσει ότι και το ίδιο μας το μάτι λειτουργεί ως παραβολικός καθρέπτης, με αποτέλεσμα να φιλοξενούνται στην επιφάνειά του άπειρα είδωλα, κάθε φορά που αντικρύζουμε έναν καθρέπτη.

Ουσιαστικά, επιφάνεια οποιουδήποτε σώματος λειτουργεί ως καθρέπτης. Από το γυαλί όμως, διαθλάται ολόκληρο το φάσμα του λευκού φωτός και βλέπουμε λεπτομερώς τις έγχρωμες δυσδιάστατες σκιές του τρισδιάστατου κόσμου μας. Λέτε και εμείς να αποτελούμε είδωλα τετραδιάστατων πραγματικοτήτων κ.ο.κ; Αν είναι έτσι τι άλλο χάνουμε μαζί με τη διάσταση;

Μου πέρασε από το μυαλό και η θεωρία ενός αστρονόμου, που είναι πλέον τρόφιμος ψυχιατρείου, ότι ο γαλαξίας της Ανδρομέδας δεν είναι άλλος από το είδωλο του δικού μας σε ένα γιγαντιαίο καθρέπτη.

Θυμήθηκα και το νεφέλωμα της του (μακροκοσμικού) ματιού της Γάτας (http://antwrp.gsfc.nasa.gov/apod/ap040910.html).

Κάθε φορά που κοιταζόμαστε σε έναν καθρέφτη, ίσως, "βλέπουμε" ότι μέλλει να μας πει η livia, αλλά δεν το συνειδητοποιούμε.

quote:

---

Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!

---

Μια θετική σκέψη θα ήταν περισσότερο πειστική.

Θάνατος δεν υπάρχει.
Υπάρχει γέννηση στον γήινο φυσικό κόσμο και αποχώρηση από αυτόν.
Ένα νόμισμα με δύο όψεις. Ένα νόμισμα, που λέγεται ζωή.

Ένα απόσπασμα από τη Μπαγκαβάτ Γκίτα - την οποία είχε διαβάσει ο Νίκος Καζαντζάκης και που πιστεύω πως θα μπορούσε να τον έχει εμπνεύσει στο έργο του:

"Ότι πραγματικά υπάρχει, δεν μπορεί να πάψει να υπάρχει, καθώς κι εκέινο που είναι μη υπάρχον δεν μπορεί να αρχίσει να υπάρχει. Το τέρμα τούτης της αντιθέσεως ανάμεσα στο είναι και το μη - είναι, έγινε αντιληπτό από εκείνους που βλέπουν τις ουσιαστικές αλήθειες.
Ξέυρε το Εσύ, αδιάφθορε, που χάρις σε Σένα έχει ο κόσμος τούτος απλωθεί. Ποιός μπορεί να σκοτώσει το πνεύμα το αθάνατο;
Τα σώματα που έχουν όρια, έχουν ένα τέλος, όμως εκείνο που κατέχει και χρησιμοποιεί το σώμα είναι άπειρο, απεριόριστο, αιώνιο, αδιάφθορο. Κι έτσι λοιπόν, ω Βαράτα, αγωνίσου."

Θα ήθελα να αναλύαμε περισσότερο το απόσπασμα που επέλεξες να σχολιάσεις από την ψηφιακή μου υπογραφή, αλλά δεν θα ήθελα να ξεφύγουμε από το θέμα που άνοιξε η αγαπητή livia.
Είναι ωστόσο πολύ ενδιαφέρον. Εάν θέλεις, μπορείς να ανοίξεις ένα τόπικ σχετικά και θα συμμετάσχω ευχαρίστως.

quote:

---

Επιδοκιμάζω την ιδέα σου επί μιας ξεχωριστής συζήτησης, αλλά θεωρώ ότι δεν κατέχω ακόμη την επίπλωση για να γίνω ο οικοδεσπότης σε ένα τέτοιο γεγονός.

---

κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!