- Μάρτυρες του Ιεχωβά Νο. 1 - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Θεωρίας συνέχεια
Το 1865 ο Βρετανός φυσικός James Maxwell κατάφερε να ενοποιήσει τις τότε θεωρίες για τις ηλεκτρικές και μαγνητικές δυνάμεις σε μία ενιαία θεωρία. Η θεωρία αυτή προέβλεπε την ύπαρξη των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων. Τα κύματα αυτά σύμφωνα με τη θεωρία διαδίδονται στο χώρο με πεπερασμένη σταθερή ταχύτητα. Αυτό ερχόταν σε αντίφαση με την θεωρία του Νεύτωνα για την κίνηση.
Έπρεπε λοιπόν η θεωρία να τροποποιηθεί. Για να μπορέσουν να συμφωνήσουν οι δυο θεωρίες εφευρέθηκε ο "αιθέρας" μια ουσία η οποία ειναι πανταχού παρούσα, γεμίζει τα πάντα, ακόμα και τον κενό χώρο.
Η υπόθεση του "αιθέρα" ήταν η πρώτη μεγάλη ρωγμή στη θεωρία του Νεύτωνα.
Όσα πειράματα έγιναν στην προσπάθεια να επιβεβαιωθεί η ύπαρξη του αιθέρα απέτυχαν. Στη προσπάθεια να εξηγηθούν τα πειράματα οι επιστήμονες κατέφυγαν πολλές φορές σε διάφορες απιθανότητες.
Ένα άλλο σημείο στο οποίο η θεωρία της βαρύτητας του Νεύτωνα ερχόταν σε αντίθεση με την παρατήρηση ήταν η τροχιά του πλανήτη Ερμή. Η θεωρία του Νεύτωνα δεν μπορούσε να εξηγήσει την μετατόπιση του άξονα της ελλειπτικής.
Την εποχή εκείνη ήρθε πρώτα το 1905 με ένα άρθρο του ο Αλβέρτος Αϊνστάιν να δείξει ότι η ιδέα του αιθέρα ήταν άχρηστη αρκεί κανείς να εγκαταλείψει την ιδέα του απόλυτου χρόνου. Η δημοσίευση αυτή είναι γνωστή με το όνομα ¨Ειδική θεωρία της σχετικότητας". Δέκα χρόνια αργότερα ο Αϊνστάιν δημοσίευσε και τη θεωρία του για την βαρύτητα, τη "Γενική θεωρία της σχετικότητας"
Αλλά αυτό δεν είναι το τέλος στον κατάλογο των θεωριών,οι οποίες ανασκευάζουν, συμπληρώνουν ή απορριπτουν η μία την άλλη. Οι επιστήμονες με όπλα την παρατήρηση, το πείραμα και την φαντασία τους αναζητούν, σαν το "Άγιο Δισκοπότηρο" την Θεωρία των Πάντων. Αναζητούν εκείνο το σύνολο αξιωμάτων και εξισώσεων που θα επιτρέπει την εξήγηση όλων των φαινομένων που παρατηρούμε ή θα μπορούσαμε να παρατηρήσουμε στο μέλλον.
Τι λέτε υπάρχει αυτή η θεωρία;

Ας δούμε σύντομα και ανακεφαλαιωνοντας διάφορες απόψεις για το θέμα, που στις μέρες μας απασχολεί κυρίως το χώρο της Φιλοσοφίας των Επιστημών όπου συγκρούονται πολλές διαφορετικές απόψεις.
Κάποιοι πιστεύουν ότι οι επιστημονικές θεωρίες από τη φύση τους προϋποθέτουν μια μετα-φυσική. Πχ. Το ότι ο κόσμος που περιγράφει η επιστήμη υπάρχει ανεξάρτητα από τη γλώσσα που χρησιμοποιούμε για την περιγραφή του και τη συνείδησή μας και πως η επιστήμη προσεγγίζει ολοένα και περισσότερο την μια και μοναδική αλήθεια γι’αυτόν.
Άλλοι πάλι θεωρούν ότι ο επιστήμονας επιδίδεται στην κατασκευή αποτελεσματικών μοντέλων που του επιτρέπουν να πρόβλεψει και να ερμηνεύσει γεγονότα αλλά πως η «αλήθεια» αυτών των μοντέλων με κανένα τρόπο δεν αποδεικνύεται αλλά και ούτε έχει ιδιαίτερη σημασία για την επιστημονική δραστηριότητα. (όπως αναφερω σε προηγούμενα σημειώματα)
Ακόμη πιο μακριά από τους πρώτους βρίσκονται εκείνοι που πιστεύουν ότι η επιστήμη και η της δραστηριότητα δεν αποτελούν παρά έναν τρόπο ζωής. Η ζωη ειναι εκείνη που προτάσεται των οντοτήτων της επιστήμης.
Για τις προσεγγίσεις αυτές η ύπαρξη ταυτίζεται, κατά κάποιο τρόπο, με όλους τους διάφορετικούς τρόπους με τους οποίους έχουμε τη δυνατότητα να ζούμε τον κόσμο.
Τώρα θέλω να θέσω το ερώτημα:
Μπορεί να πει κανείς ότι αφού η επιστήμη προτάσσει τη βιολογική υπόσταση του ανθρώπου έναντι της ηθικής αδυνατεί να περιγράψει ικανοποιητικά την πραγματικότητα ή για να θυμηθώ αυτα που γράφει ο thoth για το θεώρημα του Godel δεν υπάρχει αντικειμενικά η δυνατότητα να περιγράψει ποτε ο ανθρωπος την πραγματικότητα;