- Πουλιανος - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Ο πατερας πουλιανος ειναι πολυ προσιτος ανθρωπος,αν τυχαινε και ησουν ο μοναδικος επισκεπτης και ηταν εκει,μπορουσες να μιλας μαζι του με τις ωρες.Αντιθετα ο γιος,ειναι λιγο πιο απομακρος.
Ολες ομως οι συζητησεις και με εμενα αλλα και με αλλους που τυχαινει να γνωριζω,αργα η γρηγορα κατεληγαν στο ποσο πολυ κυνηγηθηκε.
Εδω ειναι και το πρωτο λαθος που εκανε ο πουλιανος.Του καρφωθηκε η ιδεα,οτι πισω απο το ανελεητο κυνηγητο που εφαγε,βρισκοταν καποια ανθελληνικα κεντρα,που ειχαν προβλημα με τα ευρηματα του σπηλαιου,την αξιολογηση τους και την χρονολογηση τους.
Κατα τη γνωμη μου ομως,ο πουλιανος κυνηγηθηκε απο το κομματικο παρακρατος της εποχης,που στην πραγματικοτητα καθολου δεν ενδιαφεροταν για την επιστημονικη πλευρα του ζητηματος.Εβλεπε το παρακρατος αυτο ,το σπηλαιο σαν ενα χρυσωρυχειο που δεν μπορουσε να αρμεξει.Αν αυτα τα χρονια,το σπηλαιο το ειχαν αυτοι,θα ειχαν παρει δεκαδες μυρια επιχορηγησεις ειτε απο μεσα ειτε απο την εοκ,θα ειχαν βολεψει δεκαδες κυφηνες-κομματοσκυλα και γενικα θα γινοταν οτι γινοταν και στην υπολοιπη ελλαδα.Το σπηλαιο στα χερια του πουλιανου,ηταν ενα μικρο γαλατικο χωριο,που αντιστεκοταν σε αυτην την παρακρατικη λαιλαπα που ξεζουμισε τον τοπο μας.
Ειναι γνωστο οτι στην ελλαδα εχουν βρεθει καποιες πυραμιδες.Η συντηρητικη αποψη λεει πως αυτες χτιστηκαν την ελληνιστικη εποχη και ηταν ειτε φρυκτωριες,ειτε φυλακια,ειτε πυργοι.Ρωταω εγω,ποιος ανθρωπος θα ηθελε να κανει ενα απλο φυλακιο,η μια απλη φρυκτωρια και θα τα εκανε πυραμιδωειδη.Ποσο βλακας πρεπει να εισαι,για να πιστευεις-υποστηριζεις κατι τετοιο;
Παμε τωρα στον πουλιανο και ενα ευρημα που υπαρχει,για μενα το σημαντικοτερο.Τον λεγομενο ελεφαντα του περδικκα,ηλικιας 3 εκατομυριων ετων,που ο πουλιανος υποστηριζει οτι τον σκωτωσαν κυνηγοι.
Σε αυτη τη πηγη
http://www.ptolemaida.gr/Mousio-2.html
υπαρχει η αποψη του πουλιανου,αλλα υπαρχουν και οι αποψεις των αντιφροουντων η οποια ειναι η εξης.
quote:
Εντούτοις στην παραπάνω άποψη των κ. Πουλιανών, αντιβαίνει γενικά η σχετική επιστημονική κοινότητα. Έτσι η άποψη που αντιτείνουν είναι, ότι το ζώο, μετά τον θάνατό του, παρασύρθηκε από υδάτινο όγκο, ρέμα ή μάλλον ποταμό, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί από το αρχικό και εκδημικό του σημείο. Τοιουτοτρόπως απέκτησε κατά τη μεταφορά αλλά και την τελική απόθεσή του μια σειρά από ιζήματα, τα οποία φυσιολογικά, επίσης, μετέφερε ο συγκεκριμένος υδάτινος όγκος. Τα ιζήματα αυτά, λόγω και της φύσεώς τους, εισχώρησαν, σταδιακά, στο άψυχο σώμα και δη στα μέρη που απεσυντίθονταν, όπως για παράδειγμα στους οφθαλμούς. Συν καιρώ, μετετράπησαν σε πολλά μικρά ιζηματογενή απολιθώματα. Έτσι δικαιολογείται και ο σχετικά μεγάλος αριθμός μικρών λιθίνων στοιχείων που βρέθηκαν διάσπαρτα στο χώρο.
Ρωταω εγω λοιπον με τη κοινη λογικη.Εχει βρεθει παρομοια περιπτωση,σαν αυτη που περιγραφουν οι σκεπτικιστες;Γιατι στα τοσα μυρια χρονια,αυτο θα πρεπει να ειναι συνηθες φαινομενο....Η ετυχε μια φορα,στον ελεφαντα του περδικκα;
quote:
skartadosΕιναι γνωστο οτι στην ελλαδα εχουν βρεθει καποιες πυραμιδες.Η συντηρητικη αποψη λεει πως αυτες χτιστηκαν την ελληνιστικη εποχη και ηταν ειτε φρυκτωριες,ειτε φυλακια,ειτε πυργοι.Ρωταω εγω,ποιος ανθρωπος θα ηθελε να κανει ενα απλο φυλακιο,η μια απλη φρυκτωρια και θα τα εκανε πυραμιδωειδη.Ποσο βλακας πρεπει να εισαι,για να πιστευεις-υποστηριζεις κατι τετοιο;
Θα ήταν προτιμότερο να εξηγήσεις την ορθή άποψη με στοιχεία και επιχειρήματα χωρίς υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς. Ή τουλάχιστον εξήγησε γιατί είναι λανθασμένη η συντηριτική άποψη.
quote:
skartadosΡωταω εγω λοιπον με τη κοινη λογικη.Εχει βρεθει παρομοια περιπτωση,σαν αυτη που περιγραφουν οι σκεπτικιστες;Γιατι στα τοσα μυρια χρονια,αυτο θα πρεπει να ειναι συνηθες φαινομενο....Η ετυχε μια φορα,στον ελεφαντα του περδικκα;
Τα νεκρά ζώα είναι γνωστό ότι μπορούν να μεταφερθούν από υδάτινους όγκους σε νέες τοποθεσίες. Αυτό συμβαίνει πολύ συχνά με τα χερσαία σπονδυλωτά. Επίσης για να διατηρηθούν τα σκελετικά τους υπολείμματα και να ξεκινήσει η διαδικασία της απολίθωσης είναι αναγκαία η κάλυψή τους από ιζήματα. Επομένως δεν μου φαίνεται παράλογη η άποψη των επιστημόνων περί εισχώρησης ιζημάτων.
velial
quote:
Dagon, πράγματι η Αρμονία συβαδίζει με την εποχή της. Η ατονικότητα και οι υπόλοιπες τεχνικές του 20 αιώνα π.χ., αποτελούν το "αντίθετο" του κλασσικισμού. Στην ουσία όμως, μιλάμε για τον χειρισμό των διαφωνιών και των συμφωνιών. Χρησιμοποιούμε τα ίδια "φυσικά" μέσα, για να παράγουμε άλλο αποτέλεσμα. Άλλωστε, τα πάντα στη μουσική είναι σχετικά: εξαρτώνται από το τι ήχος ακουγόταν πρίν , και τι ήχος θα ακουστεί στη συνέχεια
Συμφωνώ απόλυτα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι η διάκριση συμφωνία-διαφωνία προέκυψε από τον ίδιο τον άνθρωπο έτσι όπως αντιλήφθηκε τον ήχο. Και βέβαια πάντα αναφερόμαστε σε δυτική(ευρωπαϊκή) μουσική-ως προς τον τρόπο που χειρίζεται ο άνθρωπος την διαφωνία και την συμφωνία σε ένα μουσικό κομμάτι- γιατί στην ανατολή η διαφωνία έχει τελείως διαφορετικό ρόλο.
Savaoth
quote:
.Όμως δεν μπορούμε να μιλάμε για ανυπαρξία ΄΄ήχου΄΄ όπου δεν υπάρχει αισθητήριο όργανο
Αντιγράφω από το βιβλίο "ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΚΟΥΣΤΙΚΗ", σελ 139 του Δρ Χαράλαμπου Σπυρίδη φυσικού, ηλεκτονικού, ραδιοηλεκτρολόγου Α' και καθηγητή μουσικής, ακουστικής και πληροφορικής στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του ΕΚΠΑ
" Τί είναι ήχος;
Οι λόγιοι του 18ου αιώνα διερωτώντω "τί είναι ήχος;" και έθεταν την εξής φιλοσοφική ερώτηση: Εάν πέσει ένα δένδρο στο δάσος, όπου κανείς δεν είναι παρών, το τσάκισμα του δένδρου πάνω στο έδαφος παράγει ήχο;
Εάν είναι γνωστές οι φυσικές αρχές του ήχου, είναι δυνατόν να απαντηθεί σωστά αυτή η ερώτηση.
Η έννοια "ήχος" ορίζεται με δύο διαφορετικούς τρόπους
-τον σχετικό με την Φυσική
-τον σχετικό με την Ψυχοακουστική
Σύμφωνα με τον πρώτο τρόπο, που τον αποδέχονται οι Φυσικοί, ο ήχος είναι μια μηχανική διαταραχή, που διαδίδεται μέσα σε ένα ελαστικό μέσο με πεπερασμένη ταχύτητα και η οποία διεγείρει το αισθητήριο όργανο της ακοής, το αυτί, προκαλώντας ακουστικό αίσθημα.
Σύμγωνα με το δεύτερο τρόπο, που τον αποδέχονται οι Ψυχολόγοι και οι Φυσιολόγοι, ο ήχος είναι μία αίσθηση, που οφείλεται στον ερεθισμό των ακουστικών κέντρων.
Η πλέον κοινή περίπτωση είναι ο ήχος,που διαδίδεται στον ατμοσφαιρικό αέρα. Αυτή, άλλωστε, είναι και η περίπτωση που θα μας απασχολήσει, επειδή ενδιαφέρει τη Μουσική Ακουστική.
Ένα ακουστικό σύστημα αποτελείται από τις εξής βαθμίδες:
-την ηχητική πηγή
-το ελαστικό μέσο δια του οποίου διαδίδεται ο ήχος
-τον ανιχνευτή του ήχου
Ο ήχος είναι ένα παράδειγμα αλληλεπίδρασης από απόσταση. Η δονούμενη πηγή επιδρά στον ανιχνευτή από κάποια απόσταση."
quote:
Τα ηχητικά κύματα υπάρχουν όμως δεν υπάρχει κάτι να τα αντιληφθεί.Μη νομίζουμε βέβαια πως αντιλαμβανόμαστε σωστά και αυτά που ακούμε....Για παράδειγμα οι φωνητικές μας χορδές παράγουν κύματα συχνότητας 300.75Ηz εως 3.2kHz.
Όταν για παράδειγμα ηχογραφούμε τη φωνή μας με ένα καλό μικρόφωνο φασματικής απόκρισης 70Hz εως 1.8kHz χάνεται μεγάλο μέρος των φωνητικών συχνοτήτων.Όταν στη συνέχεια ακούμε τη φωνή από υψηλής ποιότητος ηχεία 50Hz εως 20kHz! η φωνή δεν θα ακούγεται καλά και θα αναρωτιώμαστε τι συμβαίνει...Αυτό που συμβαίνει είναι πως ακόμα και με υψηλής τεχνολογίας μηχανήματα η καταγραφή των ήχων είναι μερική.Επίσης μπορεί μια πολύ καλή ηχογράφηση να μην ακούγεται καλά λόγω αδυναμίας του ανθρώπινου αυτιού.Αντίθετα μια χαμηλής ποιότητος ηχογράφηση να καλύπτει το συχνοτικό εύρος του ανθρώπου και να ακούγεται καλύτερα.
Αντιγράφω από το ίδιο βιβλίο σελ 143
"Υπόηχοι-Ήχοι-Υπέρηχοι-Δονήσεις
Στα ακουστικά φαινόμενα, που αφορούν στον άνθρωπο, συνήθως το συχνοτικό φάσμα διαιρείται σε τρεις διαφορετικές περιοχές.
Διαμήκη κύματα με συχνότητες κάτω των 16 Ηz(κατ'άλλους ερευνητές κάτω των 20 Ηz) και μέχρι τα 0,1 Ηz αναφέρονται ως υπόηχοι(infrasonics).
Διαμήκη κύματα με συχνότητες ανάμεσα στα 16 Ηz και 16000 Ηz(κατ'άλλους ερευνητές ανάμεσα στα 20 Ηz και 20000 Ηz) αποτελούν το διάστημα των ακουστών συχνοτήτψν για το ανθρώπινο αυτί και αναφέρονται ως ήχοι(sounds).
Διαμήκη κύματα με συχνότητες πάνω από 16000 Ηz(κατ'άλλους ερευνητές πάνω από 20000 Ηz) και μέχρι 1000000 Ηz, δηλαδή μέχρι το 1 MHz, αναφέρονται ως υπέρηχοι(ultrasonics).
Τα συχνοτικά όρια, που ορίζουν υπόηχους, ήχους κι υπέρηχους έχουν να κάνουν με την κατασκευή του εσωτερικού του αυτιού του ανθρώπου και μόνον. Τα όρια αυτά διαφέρουν από ζώο σε ζώο, διότι διαφέρει η κατασκευή των αυτιών τους στην αντίστοιχη περιοχή."
Όσον αφορά λοιπόν τις συχνότητες, τα ηχητικά κύματα που δεν μπορούν να "ακουστούν" από τον άνθρωπο, δεν πρόκειται για ήχους αλλά για υπέρηχους ή υπόηχους.
Edited by - DAGON on 13/02/2006 23:01:27
Μία μικρή διόρθωση: Οποιοδήποτε από τα 3 θέματα, μπορεί να υπερτεθεί(να παιχτεί μαζί) στο αρχικό θέμα της αντίστιξης αυτής.
Ελπίζω να βοήθησα κάπως
Αυτό έχει κάποια βάση σήμερα?
Προς προβληματισμό...
Edited by - DAGON on 16/02/2006 09:03:48
Προσωπικά πιστεύω πως το όλο θέμα έγκειται στην άποψη που έχει διαμορφώσει ο καθένας μας για τη μουσική.
Τι είναι μουσική, πως τον αντιπροσωπεύει και πως τον εκφράζει.
Τελευταία παρατηρώ το φαινόμενο του να ακούω να κυκλοφορούν πολλά τραγούδια ίδια.
Ίδιος ρυθμός, ίδιος χορός, ίδιο ντιριντάχτα....
Η μουσική λοιπόν πρέπει να σε εκφράζει, να σε συνεπαίρνει, να σε κάνει να σκέφτεσαι και να νιώθεις.
Και πιστεύω πως στις μέρες μας είναι δύσκολο αυτό...
In anticipation of my resurrection...
Mπορούν "κάποιοι" να μας περάσουν μυνήματα μεσω της παγκοσμίως αποδεκτής μουσικής?
Ζήσε την στιγμή γιατί μπορεί να είναι η τελευταία σου
Να που τα ξαναλέμε μετά από καιρό, αν και τρόμαξα να σε γνωρίσω
(στην ιδιότητα αναφέρομαι).quote:
Η μουσική λοιπόν πρέπει να σε εκφράζει, να σε συνεπαίρνει, να σε κάνει να σκέφτεσαι και να νιώθεις.
Πάνω κάτω κάτι τέτοιο λέει και ο Χέγκελ στην Αισθητική:
"Η μουσική, είναι το πνεύμα, η ψυχή που τραγουδά άμεσα για λογαριασμό της, που αισθάνεται ικανοποίηση στο ζωηρό συναίσθημα που παρέχει στον εαυτό της. Όμως σαν τέχνη που καλείται να πραγματοποιήσει το ωραίο, η μουσική έχει μίαν άλλη λειτουργία απέναντι στο πνεύμα. Το χρέος της είναι να μετριάζει συγχρόνως τα πάθη της ψυχής και την έκφρασή τους, αν δεν θέλει, σαν βάκχισσα, να παρασυρθεί στον άστατο θόρυβο και στην στροβιλιστική βοή των παθών ή να παραμείνει στα ξεσχίσματα της απελπισίας. Μακριά απ'όλα αυτά, στις παραφορές από χαρά και ευθυμία όπως και στην βαθύτερη λύπη, η ψυχή οφείλει να παραμείνει ακόμα ελεύθερη και ευτυχισμένη στις διαχύσεις της μελωδίας."
quote:
Τελευταία παρατηρώ το φαινόμενο του να ακούω να κυκλοφορούν πολλά τραγούδια ίδια.
Ίδιος ρυθμός, ίδιος χορός, ίδιο ντιριντάχτα....
Το φαινόμενο είναι ευρύτερο. Η βιοηχανοποίηση της μουσικής και ο συγκεκριμένος τρόπος που προωθείται στο κοινό, έχει καταλήξει να δημιουργήσει ένα μίγμα στοιχείων/ρυθμών. Όλα γκρι λοιπόν, κανένα άλλο χρώμα. Παγκοσμιοποίηση του καταναγκασμού και του ελέγχου που λέει και ο Λιακό
Δεν είναι τυχαίο το ότι η πολιτιστική κληρονομιά του κάθε λαού τείνει να εκλείψει.
Αλήθεια πόσοι γνωρίζουν ότι κάποιες δισκογραφικές εταιρίες προκειμένουν να εκδόσουν συλλογές δημοτικών τραγουδιών(της Κρήτης για παράδειγμα) θέτουν ως όρο να επέμβουν στο περιεχόμενο!!!;
Και πόσοι γνωρίζουν ότι οι δισκογραφικές είναι 2-3 συγκεκριμένων συμφερόντων και πάρα πολλές άλλες που είναι θυγατρικές τους;
Το φαινόμενο είναι πολύ ευρύτερο...
Και έχει πιο πολύ ζουμί και από τους μυστικούς κώδικες των συχνοτήτων. Μπορεί να είναι πιο πεζή η αλήθεια(μπορεί και όχι), αλλά πραγματικά δεν είναι φοβερής σημασίας ζήτημα ο τρόπος που στήνεται μια ολόκληρη βιομηχανία γύρω από την μουσική?
Πως επιλέγονται συγκεκριμένα διαστήματα και ρυθμοί, που είναι πιο "εύπεπτοι" από το ευρύ κοινό?
Η εισαγωγή του κομματιού είναι το χαρακτηριστικότερο σημείο του, περίσσοτερο κι από το ρεφρέν.
Έτσι οι συνθέτες φροντίζουν να χρησιμοποιούν συγκεκριμένα διαστήματα στις εισαγωγές, χαρακτηριστικότερα από άλλα.
Ένας άλλος κανόνας είναι ότι όσο πιο απλό/απλοϊκό είναι, άλλο τόσο πιο εύκολο να το θυμάσαι. Αυτό ισχύει εξίσου για στίχους και μουσική. Οι συνεχείς επαναλήψεις του ίδιου μοτίβου συντελούν σε αυτό.
Μία μέτρια μουσική αναδεικνύεται από μία καλή παραγωγή και από τον "καλλωπισμό" του στούντιο.
Τέλος, ένας άλλος κανόνας είναι και ο γνωστός" όπου δεν έχει φωνή έχει βυζί" και γενικότερα όπου υστερεί η τέχνη και το ταλέντο, προβάλλεται το image.
Και αυτά τα στοιχεία είναι νόμος για τα μπητο-ποπ-γαβγαβ που πλασάρονται από τα ΜΜΕ και τις δισκογραφικές.
Edited by - DAGON on 17/02/2006 21:15:13
Κατ'αρχην ας μη μιλήσουμε μόνο για ευρωπαικη μουσική στην οποια υπαρχουν μονο τόνοι και ημιτόνια..
Στη βυζαντινή μουσικη υπαρχουν και αλλα διαστηματα..
Πρωτα-πρωτα το ύψος ενος φθογκου(νοτα) εξαρταται απο το μηκος της χορδης που παλλομενη παραγει αυτον τον ηχο, το παχος της, το υλικό της και την ταση της..Σε ενα οργανο στο οποιο δεν υπαρχουν ταστα μπορεις να βρεις τα ΦΥΣΙΚΑ διαστηματα και τη ΦΥΣΙΚΗ κλιμακα..
Τα φυσικα διαστηματα είναι ο μείζων, ο ελλασων και ο ελαχιστος τόνος..
Ο μείζων είναι ο τονος που προκυπτει απο δυο φθόγκους(νοτες)
οι οποιοι παραγονται πάλλοντας δυο διαφορετικά μήκη της ίδιας χορδης..Ο λόγος των δυο αυτων μηκων είναι 8/9 και ο λόγος των συχνοτητων(αριθμος παλμων ανα δευτερολεπτο) είναι 9/8..
Με τον ίδιο τροπο παραγονται και τα αλλα φυσικα διασηματα..
Ο ελλασων παραγεται απο λόγο συχνοτητων 10/9 και ο ελαχιστος 16/15..
Με τον ίδιο τροπο μπορεις να βρεις κί' αλλα διαστηματα που μπορει να είναι χρωματικα (σκληρη χρωματικη-Χιτζαζ στα Αραβωπερσικά) ή εναρμονια (τονοι και ημιτονια)..
Ο λόγος των συχνοτητων που παραγουν ενα ημιτονιο είναι η 12η ρίζα του 2 δηλαδη 1,0594..
Ο λόγος 4/3 σου δινει ενα κανονικό τετραχορδον ή μια τεταρτη στην ευρωπαικη και ο 3/2 ενα πενταχορδον ή μια πεμπτη..
Ο 1/2 αναφερεται στην αντιφωνία..Με λίγα λόγια αν παρετε ενα οργανο και πατήσεται στο 1/2 του μηκους της χορδης θα ακουσετε την νοτα που παραγει η συγκεκριμενη χορδη οταν την παλεται ελευθερη,χωρις να παταται στο μπρατσο του οργανου, μια οκταβα όμως ψηλότερη..
Με τον ιδιο τροπο μπορειτε να βρειτε οποιο διαστημα θελετε σε λογο συχνοτήτων ή μηκους χορδης..
Ετσι λοιπον δεν μιλαμε για μυστικους κωδικες..Ολοι γνωστοι είναι!
Ολα αυτα είναι απλα μια σελιδα στις χιλιαδες που μπορει να σου δωσει η βυζαντινη μουσική η οποια ειναι πολυ πλουσια και βαθια μελετημένη..
Και πρεπει να ξερετε οτι αυτη η μουσική ξεκίνησε απο την Αρχαια Ελλαδα..
Ζήσε την στιγμή γιατί μπορεί να είναι η τελευταία σου
Οι συμφωνίες στην αρχαία ελληνική μουσική ήταν σύνθετα μουσικά διαστήματα τα οποία εκφραζόντουσαν με αριθμητικούς λόγους μικρών ακέραιων αριθμών.
Στο γεγονός αυτό απέδιδαν οι Πυθαγόρειοι τον εύφωνο(ευχάριστο) χαρακτήρα τους. Οι συμφωνίες αυτές ήταν:
-διατεσσάρων(καθαρή τετάρτη,εκφράζεται από τον επίκριτο λόγο 4/3)
-διαπέντε(καθαρή πέμπτη, εκφράζεται από τον ημιόλιο λόγο 3/2)
-διαπασών(οκτάβα, εκφράζεται από τον διπλάσιο λόγο 2/1)
-δις διαπασών(διπλή οκτάβα, εκφράζεται από τον τετραπλάσιο λόγο 4/1)
-διαπασών και διαπέντε(οκτάβα και καθαρή πέμπτη, εκφράζεται από τον τριπλάσιο λόγο 3/1)
-δις διαπασών και διαπέντε(διπλή οκτάβα και καθαρή πέμπτη, εκφράζεται από τον εξαπλάσιο λόγο 6/1)
Η διαπασών(2/1) που στα Μουσικά Προβλήματα χαρακτηρίζεται από τον Αριστοτέλη ως η πιο ωραία συμφωνία, μπορεί να θεωρηθεί ότι ενσαρκώνει την θεία μεσότητα. Το 2 μπορεί να θεωρηθεί ως αρμονικός μέσος του 1 και του απείρου, ενώ το άπειρο είναι κατά κάποιο τρόπο ο Θεός, ο οποίος σύμφωνα με τις πεποιθήσεις των Πυθαγορείων είναι μοναδικός (1) και άπειρος.
quote:
Μήπως ο Αριθμός φ συναντάται πουθενά στην μουσική?Δεν το χω ψάξει αλλά αν ξέρει κανένας ας μου πεί.....
Ο αριθμός Φ είναι 1,618 αλλα απο οσο γνωρίζω δεν εχει να κανει με τις αρμονίες..
Ίσως είναι σταθερα για τη διατομη, ή την ταση της χορδης..
Δεν το ΄χω ψαξει..Όσον αφορα στις συμφωνίες, 3/2, 4/3, 9/8, 10/9, 16/15(περιπου) κ.τ.λ βγαινουν απο τους παλμούς καθε φθογκου(νοτας)..
Για παραδειγμα ο ΝΗ ή ΝΤΟ ακούγεται οταν η συχνότητα της χορδης ειναι 512 Ηrz..Ο ΠΑ ή RE είναι στα 576 Hrz, οποτε ο λόγος τους είναι (512/576)=8/9(μείζων ή τόνος)
Ο ΓΑ ή ΦΑ είναι στα 684 Ηrz και ο ΒΟΥ (λίγο ψηλότερος απο τον ΜΙ) ειναι στα 640..οπότε (640/684)=15/16 περιπου..και ουτο καθ'εξης..
http://users.ntua.gr/el01741/MyWebPage/Info/articles/music.htm
Επισκευτείτε το link για περισσότερες πληροφορίες γύρω από το θέμα της σχέσης μουσικών τόνων και αριθμών.Επίσης υπάρχει μια εξίσωση που μας βρίσκει τη συχνότητα μιας νότας σε συγκεκριμένη κλίμακα κάθε φορά....Μπείτε και θα δείτε......