- KAPODISTRIA+MASVIDAL=L.F.E.... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
ΛΥΠΑΜΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΘΕΣΕΣ..ΑΠΛΑ ΘΑ ΠΑΡΑΘΕΣΩ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΥ..
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΤΥΧΗ ΟΝΟΜΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΣΤΟΧΑΣΤΙΑ ΜΑΣ...
ΑΠΛΑ ΣΚΕΨΟΥ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΤΙ ΣΗΜΑΔΙ ΑΠΛΑ ΣΟΥ ΔΙΝΕΙ Η΄ΑΠΛΑ ΣΚΕΨΟΥ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ Η ΖΩΗ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ...ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ
ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΜΗΝ ΣΕ ΜΠΕΡΔΕΨΑ...
ΦΙΛΙΚΑ
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΕΙΜΟΥΝ ΕΓΩ
ΣΑΦΩΣ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ,ΑΛΛΩΣΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΤΗΝ ΕΚΑΝΑ ΚΑΙ ΕΓΩ...ΤΩΡΑ ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΤΑ "ΣΗΜΑΔΙΑ" ΠΟΥ ΛΕΣ,ΝΑΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΒΓΑΛΩ ΚΑΠΟΙΟ ΝΟΗΜΑ,ΑΠΛΩΣ ΦΑΝΤΑΣΘΗΚΑ ΠΩΣ ΙΣΩΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΚΑΤΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ...ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑΧΕΙ Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ,ΦΙΛΕ RYCHE.
ME ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ.... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Edited by - kapodistria on 18/08/2003 16:13:07
quote:quote:
ΦΟΒΑΜΑΙ...
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗΚΟΙΤΑ ΦΙΛΕ ΦΩΣΧΥΤΕ,
ΤΟ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΜΕ ΑΠΟΣΙΩΠΗΤΙΚΑ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΕΡΜΗΝΕΨΕΙ ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΙ...ΑΝ ΑΥΤΟ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ,ΕΝΤΑΞΕΙ...ΑΝ ΟΜΩΣ ΟΧΙ,ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΑΦΩΤΗΣΕΙΣ ΛΙΓΑΚΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ....ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ....
ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ.... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.Edited by - kapodistria on 17/08/2003 22:38:11
Φοβάμαι το φως στην αυγή της γνώσης,
που θα φέρει την τέλεια θλίψη
απ τα πεδίά της εσω-χ-ωρας.
Φοβάμαι να αντικρίσω ξανά τα μάτια της,
γιατί θα με προδώσει πάλι.
Φοβάμαι γιατί δεν ξημέρωσε,
στην όχθη των αναμνήσεων μου.
ΦΟβάμαι αύριο το πρωί ότι θα ξυπνήσω
πάλι με τους ίδιους φόβους.
Φοβάμαι να μην φοβηθώ.
ΦΟΒΆΜΑΙ ΝΑ ΕΊΜΑΙ ΕΓΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΟΒΑΜΑΙ
Φοβάμαι να είμαι η ειρωνεία των σκέψεων μου
Φοβάμαι ότι ίσως όλοι αυτοί οι φόβοι,
κατά πλάτος να μου αρέσουν,
κατά μήκος να μου αρκούν
και κατά βάθος να τους αρνούμαι.
Δεν είχα σκοπό να μην γράψω κάτι, εκείνη την στιγμή όμως
δεν είχαν ωριμάσει οι σκέψεις μου.
Απλά εξέφρασα τον φοβο μου
οσο γι'αυτο που ρωτησες,φιλη Καποδιστρια ισως να εισαι τοσο σημαντικη γι αυτον και να μην το εχεις συνηδητοποιησει...
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗ
απ τους δικούς σας εσωφόβους,
άν το βρίσκεται ενδιαφέρον.
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗ
quote:οσο γι'αυτο που ρωτησες,φιλη Καποδιστρια ισως να εισαι τοσο σημαντικη γι αυτον και να μην το εχεις συνηδητοποιησει...
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗ
ΚΟΙΤΑ ΦΙΛΕ ΦΩΣΧΥΤΕ,
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΤΗΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ,ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΝΑ ΙΣΧΥΕΙ ΣΕ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΟ, ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΙΣΩΣ...ΟΜΩΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΩ ΕΓΩ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΜΑΛΛΟΝ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ Η ΟΠΟΙΑ ΜΕ ΕΚΤΙΜΟΥΣΕ ΠΟΛΥ,ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΩ ΕΔΩ ΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟ ΦΙΛΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ. Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ,Ή ΜΑΛΛΟΝ Η ΨΥΧΗ ΤΗΣ,ΕΠΕΛΕΞΕ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ...ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΠΩΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΦΙΛΟΣ ΜΕΝΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ, ΕΝΩ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ....
ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΩ....
ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΟΥ ΠΟΥ ΕΒΓΑΛΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΑΡΙΣΕΣ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΞΙΖΕ ΤΟΝ ΚΟΠΟ Η ΑΝΑΜΟΝΗ...
ΝΑΣΑΙ ΚΑΛΑ....
ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ..... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΜΑΤΙΑ ΜΙΛΑΣ?...ΒΛΕΠΕΙΣ ΠΡΩΦΑΝΟΣ ΙΣΩΣ ΝΑ ΛΕΜΕ ΜΟΝΑΧΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΟΥΜΕ...ΚΑΙ ΟΙ ΣΩΣΤΟΙ ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ ΔΕΝ ΤΑ ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΠΟΤΕ...ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΤΟ ΟΤΙ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΕΔΩ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΚΑΘΡΕΠΤΙΖΕΤΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ...ΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑ ΑΔΡΑΝΗΣ...ΕΓΩ...ΕΣΥ...?
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΕΙΜΟΥΝ ΕΓΩ
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
είναι και το κίνητρο για να γίνει ακόμη καλύτερος αφού θα μπει στην δοκιμασία,
να τον ξεπεράσει.
Και όντως τον θαυμάζω που τα καταφέρνει, έτσι όπως τον παρατηρώ.
Σήμερα όμως μου γνωστοποίησε ότι τους λούζετε στα όνειρά του.
Γιατί όπως λέει και ο φίλος RYCHE :.
ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΚΕΙΝΗ Η Χ-ΩΡΑ ΓΙΑΤΙ...
ακόμα δεν διάλεξα μεριά
Φαντάζομαι ότι το ίδιο σημαντικός είναι ο αστρικός μας κόσμος με τον γνώριμο.
Το θέμα είναι που επιλέγουμε να τους διώχνουμε και που τους στέλνουμε να σουλατσάρουν
Τι λέτε υπάρχει κατάλληλο εσωποίημα για τον φίλο μου;
Αδειάστε την ψυχούλα σας στην ποίηση ,
Και δέστε με στο φως,
έστω προσάναμμα στην γνώση.
Έστω κενό στην πτώση.
Χρώμα γυμνό και αδιάφορο,
με ταμπεραμέντο αιωνιότητας.
Η ανάγκη να κυοφορείς τους φόβους σου.
Είναι ο χρόνος σου στεγνός,
Απαγκιστρωμένος σε μίας νύχτας το κιγκλίδωμα.
Είναι ο δρόμος σου υγρός,
Και η χ-ώρα εκείνη όνειρο θνητού.
Δέστε με στο φως ,
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗ
quote:
Κάποιος φίλος μου, με διαβεβαιώνει πώς κάθε φόβος που τον διακατέχει,
είναι και το κίνητρο για να γίνει ακόμη καλύτερος αφού θα μπει στην δοκιμασία,
να τον ξεπεράσει.
Και όντως τον θαυμάζω που τα καταφέρνει, έτσι όπως τον παρατηρώ.
Σήμερα όμως μου γνωστοποίησε ότι τους λούζετε στα όνειρά του.
Γιατί όπως λέει και ο φίλος RYCHE :.
ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΚΕΙΝΗ Η Χ-ΩΡΑ ΓΙΑΤΙ...
ακόμα δεν διάλεξα μεριά
Φαντάζομαι ότι το ίδιο σημαντικός είναι ο αστρικός μας κόσμος με τον γνώριμο.
Το θέμα είναι που επιλέγουμε να τους διώχνουμε και που τους στέλνουμε να σουλατσάρουν
Τι λέτε υπάρχει κατάλληλο εσωποίημα για τον φίλο μου;
Αδειάστε την ψυχούλα σας στην ποίηση ,
Και δέστε με στο φως,
έστω προσάναμμα στην γνώση.
Έστω κενό στην πτώση.Χρώμα γυμνό και αδιάφορο,
με ταμπεραμέντο αιωνιότητας.
Η ανάγκη να κυοφορείς τους φόβους σου.Είναι ο χρόνος σου στεγνός,
Απαγκιστρωμένος σε μίας νύχτας το κιγκλίδωμα.
Είναι ο δρόμος σου υγρός,
Και η χ-ώρα εκείνη όνειρο θνητού.Δέστε με στο φως ,
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗ
ο φιλος σου κανει αστρικα ταξιδια μα ειναι ανεκπαιδευτος και του διαστρεβλωνονται λογω της αποτομης επαναφορας στο σωμα...στην πραγματικοτητα παλευει τουσ φοβουσ του ακομα και με το αιθερικο του σωμα για να ειναι σιγουρος οτι το παλεψε σε ολα τα επιπεδα δονησης..
οσο για το εκπληκτικο ποιημα που παρεθεσες σου απαντω καπως ετσι..τι λετε υπαρχει καταλληλη εξωπ[οιηση?
κανε την ψυχουλα σου ποιημα
και γινε προσαναμμα στην γνωση σου
θυσιασε τον φοβο που μονο
στην εσωποιηση παλευεις για ματια αλλων...
γιατι στην πραγματικοτητα το ξερουμε κι δυο..
ΦΟΒΑΣΑΙ ΜΗΝ Ο ΦΟΒΟΣ ΣΟΥ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΣΧΗΜΑ ΣΟΥ..
ΦΟΒΑΣΑΙ ΜΗΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙΣ ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΔΩΣΕΙ ΠΑΛΙ..
ΦΟΒΑΣΑΙ ΜΗΝ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΠΙΑ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ...
ΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΦΟΒΑΣΑΙ ΜΗΝ ΟΙ ΦΟΒΟΙ ΣΟΥ
ΚΑΤΑ ΠΛΑΤΟΣ ΔΕΝ ΧΩΡΟΥΝ ΑΛΛΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ
ΚΑΤΑ ΜΗΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΑΠ΄ΑΥΤΗΝ
ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ ΝΑ ΕΠΙΠΛΕΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΣΟΥ...
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΦΙΛΕΕΕΕΕΕ ΦΩΣΧΥΤΕ...
ΟΤΑΝ ΠΑΣ ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΑΛΕΤΑ ΠΡΙΝ ΦΟΡΕΣΕΙΣ ΤΗΝ ΜΑΣΚΑ ΣΟΥ..
ΚΟΙΤΑ ΛΙΓΟ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΠΤΗ ...ΕΧΕΙ ΜΗΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΣΟΥΝ ΧΘΕΣ?...
ΝΑ ΣΕ ΚΑΛΑ
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΕΙΜΟΥΝ ΕΓΩ
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΕΙΜΟΥΝ ΕΓΩ
Και μέσα από το ξημέρωμα ενός ξηλωμένου από τα χρόνια πενηντάρικου, τότε στην Κατοχή, έτσι, όπως τα ήθελες, έτσι...
Γύρναγα και ζήταγα μέσα από το φως της βρωμισμένης από τα σημάδια αυγής, τα βήματα που θα με φέρνανε κοντά σου.
Στο παλιομένο ράδιο της ταράτσας, μια εγλωβισμένη πυγολαμπίδα εξέμπεμπε σήματα μόρς κινδύνου μιας όχθης.
Οχθη θανάτου!...μου είπανε.
Μα μην αργήσεις.
Κι εγώ, τρέχοντας μέσα από τα ματωμένα καλντερίμια της πλάνης μου περίμενα.
Περίμενα.
Περίμενα.
Περίμενα...
Νεκρός.
αυτή...που τα κατάφερε!
σε περιμεναμε...
σε περιμεναμε Αμαλια...
και εισαι εδω...
ζωντανη...
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΕΙΜΟΥΝ ΕΓΩ
Έτσι είναι φίλε ryche αλλά..."οτιδήποτε δε σε καταστρέφει, σε κάνει καλύτερο" φίλε μου...
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
[/quote
ναι φιλε reptilesalonica...
ποσο δικιο εχεις...
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΕΙΜΟΥΝ ΕΓΩ
παιδί που φοβάται, τι κλάμα θυμάται μιά μάνα ταράζει τον ύπνο που κόβει...
σε αντάμωσα -ξένη, χλωμά μονοπάτια, τα μάτια σου ξάρτια που γύριζαν άδεια...
τι κλάμα, το κλάμα που τώρα χαράζει, μιά μέρα που αρπάζει παιδί και το κράζει
λυπάμαι που φεύγεις, μα έτσι μ' αρέσει, να γίνομαι ντέφι με άσματα άδεια...
πουλί στο σκοτάδι, μιά θάλασσα μιάζει, μα μέσα στη βάρκα τους τόνους ταράζει
ήρθες; δεν ήρθες; σταλιά σου χαρίζω και κύμα σου αφρίζω σαν βλέπω την κόρη
χλωμής αυταπάτης το λιόγεφτο σώμα, το κόμμα που αρχίζει μιά πρόταση άδεια...
άδεια τα μάτια κοιτάζουν, δε βλέπουν! οι νότες χορεύουν και πάνε εκεί...
εκεί που το βλέμμα σαν λόγχη σαρώνει, το στάχι που λιώνει στης μέρας την πλάνη...
είναι μιά πλάνη, το ήξερα, το ξέρω!
μιά στάλα ξενύχτι σου ζήτησα, πέστο!
και βγάλε στη φόρα τα δυό δακτυλίδια...
Νεκρός!
Γκιβμιεκίς -η πρωτη γυνέκα
click ^
Ποτε μη διστασεις να πιασεις το απλωμενο χερι.
-Πατηρ Σεραφειμ Παπακωστας-
Ή να παω μηπως βορεια,στα παγωμενα τα νερα ;
Να παω στην Ανατολη και τον μυστικισμο,
ή να οδευσω Δυτικα προς τον καπιταλισμο ;
Τελικα θα παω επανω,εξω απο τουτη εδω τη γη,
για πω δυο κουβεντουλες με Κρονο,Αφροδιτη και Ερμη...."
"Masvidal"
Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά και ποιητικά σου λόγια ryche.
Ελειψα για λίγο καιρό, αλλά βλέπω ότι ο χώρος έγινε πιο πλούσιος...
αυτή...που τα κατάφερε!
Προσεχε και ζησε την καλα γιατι ειναι μονο μια.
Να θυμασαι οτι υπαρχεις για ενα σκοπο.
Εχεις μια καρδια,εχεις ενα μυαλο.Εισαι η ανθρωποτητα.
Ακου !
Θα ερθουν προκλησεις...καταιγιδες θα ξεσπασουν στην καρδια σου.
Αντιμετωπισε τις και να εισαι δυνατος.
Αυτο που σου δινω ειναι μια ολοκληρη ζωη μαθησης.
Οταν κανεις μια επιλογη στη ζωη,σιγουρεψου οτι το σκεφτηκες καλα.
Η σοφια κρατα ενα θησαυρο γνωσης στα χερια της.
Προσεχε και να την αγαπας σωστα και θα εισαι καλυτερος ανθρωπος.
Ακου με,μαθε να κατανοεις...
χρησιμοποιησε τα χαρισματα που εχεις.
Βρες τον προορισμο σου,τολμησε να ζησεις τα ονειρα σου.
Προσεχε τα νωτα σου,προστατεψε το μυαλο σου.
Να εχεις παντα ξεκαθαρισμενους τους σκοπους σου,
εως τη μερα που θα πεθανεις.
Θα ερθει πονος...δακρυα θα κυλησουν.
Φρουρησε την καρδια σου,διατηρησε το οραμα σου καθαρο,
στασου στο υψος σου.
Βρες τον προορισμο σου,τολμησε να ζησεις τα ονειρα σου.
Δεν νιωθεις την πεινα που μεγαλωνει στην καρδια σου ?
Ασε τα χαρισματα σου να ενεργησουν,
αφησε τα να διαλυσουν τους φοβους σου.
Ακου τη φωνη της λογικης που καλει απο τον ουρανο.
Αντικρυσε τους ανεμους του μελλοντος με τη φλογερη σου ματια."
Λόγια σα παλιές προσευχές σ’ένα θεό που δεν ακούει
Σκέψεις σα παλιές αμαρτίες, σα πάθη ξεχασμένα
Σκέψεις αστραπές, που χάνονται κάτω από τ’αστέρια
Ποιός κύκλος κλείνει με τα λόγια του χωρισμού?
Γιατί στο χωρισμό να λες σ’αγαπώ αλλά φεύγω?
Γιατί να λες φεύγω επειδή σ’αγαπώ?
Μεγάλη δειλία, μεγάλες δικαιολογίες.
O Σκοτεινός Άγγελος! 
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
---> 
---> ---> 
---> 
---> 
Μια οχι και τοσο ποιητικη ιστορια,"γραμμενη" με σκιτσα.
Περιμενω και τις δικες σας.