- Φως-Αλληλεπιδρασεις του σχετικα με τον χρονο - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Μια μικρή παρένθεση απο εμένα για να μην μακρυγορήσω σε λαβύρινθους εννοιών που θα οδηγήσουν σε συζήτηση άλλων ζητημάτων εκτός θέματος.
Κάποιες δικές μου σκέψεις με αφορμή αυτά που γράφει ο γιάννης.
quote:
gianipseftisΦίλε Πλάτωνα όσον αφορά το “διατροφικό πρόγραμμα” που προτείνεις, - ας το πούμε, “συνταγή μακροζωίας” - δεν θα σε ρωτήσω πως αναπληρώνεις τις πρωτεΐνες , γιατί προφανώς έχεις βρει κάποια λύση, ούτε αν παρατήρησες επιπτώσεις στην σεξουαλικότητα πριν και μετά την αλλαγή της διατροφής, γιατί αυτό μπορεί να διορθωθεί και με σκευάσματα.
Εκτός απ' αυτό που είναι εμφανές για λόγους υγείας-μακροζωίας, θα λεγα πως είναι σα να "ρυθμίζεις τη βελόνα του ραδιοφώνου για να πιάσεις καθαρή συχνότητα", να "συντονιστείς" λίγο καλύτερα για να πιάσεις συχνότητα λίγο πιο καθαρά.
Αλλωστε το λέει και το αρχαίο ρητό "νούς υγιής εν σώματι υγιεί".
Κατά τη γνώμη μου, δε χρειάζονται κανενός είδους σκευάσματα και εξωτερικές χημικές ουσίες παρά μόνο πράγματα όπως τα δίνει η φύση. Αν νοιώθεις πως έχεις τόσο πολύ ανάγκη για έντονη σεξουαλικότητα, τότε λίγο μέλι με καρύδια και είσαι εντάξει.
quote:
gianipseftisΑλά να βρε φίλε μου, αυτή η καθημερινή διατροφική έγνοια, δεν είναι λιγάκι αγχωτική?
Αν πάλι με το καιρό συνηθίζεις, και αυτή η “άνοστη” διατροφή γίνει ρουτίνα, δεν αφαιρεί κάτι από τις απολαύσεις της ζωής?
Αγχωτική εξαρτάται απο τις συνήθειες.
Οι απολαύσεις της ζωής δεν είναι και δεν έχουν γίνει κι αυτές συνήθειες;
Ίσα-ίσα κατά τη γνώμη μου, αυτή η διατροφή σπάζει τη συνέχεια της συνήθειας,έχοντας και φέρνοντας μια ισορροπία με ήπια αλλαγή για να μην προκαλέσει απότομες μεταβολές στο σώμα που ενδεχομένως θα προκαλέσουν στην αρχή έντονα μεν αλλά παροδικά δε διατροφικά σοκ.
Φέρει θα λεγα μια ισορροπία εναλλαγής και όχι συνέχειας της συνήθειας.
quote:
gianipseftisΔεν λέω για σπληνάντερο και κοκορέτσι κάθε μέρα, άλλα να, μια στις τόσο, μερικές ....κοτελέτες κατσικίσιες στην θράκα, ή .... σφυρίδα πετάλι στα κάρβουνα!
Εεεε?
Να σπάσει την μονοτονία βρε φίλε.
Μια ζωή την έχουμε.
Εγώ τουλάχιστον που ΔΕΝ πιστεύω στην μετενσάρκωση, οφείλω όσο μπορώ να την ομορφαίνω αυτή την μοναδικότητα που βιώνω.
Χωρίς παρεξήγηση έτσι?Λαδερό, λαδερό κάθε μέρα, και ωμά λαχανικά, δεν τα μπορώ?
Η φασουλάδα βέβαια καλή είναι, αν υπάρχει μόνο καλή ηχητική ... μόνωση στην πολυκατοικία.
Το παϊδάκι και το κοψίδι είναι γλυκό το άτιμο.
Το φασόλι ξέρεις τι νόστιμο που είναι, αν στίψεις και λίγο λεμονάκι μια χαρά είναι, έχεις και εσωτερική μόνωση.
Να πω τη δική μου αίσθηση, όταν ήμουν μικρότερος όχι πως ξετρελαινόμουν κιόλας αλλά τα έτρωγα ευχαρίστως κυρίως Χριστούγεννα και Λαμπρή χωρίς πολλές-πολλές αντιρρήσεις. Μετά είχα διατροφικές ανησυχίες και έψαχνα για αλκαλική διατροφή και πεχά τροφών και διάφορα τέτοια, αλλάζοντας λίγο-λίγο τη διατροφή κυρίως με όσπρια, φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, ταχίνι, μέλι, ελιές, τυρί, γιαούρτι, και παρατήρησα ότι εμένα δε μου λείπει καθόλου το παϊδάκι και το κοψίδι.
Οπως νοιώθει κανείς και το κυριότερο νομίζω με μέτρο και ισορροπία όπως λέει και ο Πλάτων.
quote:
gianipseftisΌσο αφορά βέβαια το χρόνο,και στο ερώτημα τι είναι χρόνος, η προσέγγισή σου είναι καθαρά φιλοσοφική, και μόνο σαν έτσι μπορεί να γίνει συσχετισμός του χρόνου με την σκέψη και την ψυχολογία.
Η φυσική περιγράφει τον χρόνο κάπως διαφορετικά.
Ο ψυχολογικός χρόνος μπορεί να φαντάζει σαν φιλοσοφική προσέγγιση αλλά δεν αποτελεί θεωρητικολογία για θεωρητικολογίες, είναι υπαρκτός με την έννοια ότι εμφανίζεται και συμβαίνει στην ζωή μας. Τον αντιμετωπίζουμε σε αυτή την πραγματικότητα που βιώνουμε.
Για παράδειγμα όπως λέει και ο Πλάτωνας, το να αγωνιάς και να σκέφτεσαι απο το πρωί μέχρι το βράδυ και καθόλη τη διάρκεια του ύπνου, αν αύριο έχεις δουλειά, αν αύριο έχεις να φάς ή αν αύριο έχεις χρήματα να πληρώνεις δάνεια-πιστωτικές, αν σε παρατήσει η γυναίκα σου ή αν δεν αντέχεις τη γυναίκα σου αλλά συνεχίζεις να ζείς μαζί της, και πάει λέγοντας, αυτό μπορεί να συμβαίνει και συμβαίνει στην καθημερινότητα της ζωής που βιώνουμε.
Δεν είναι θεωρία αλλά συμβαίνει στην πράξη να βιώνουμε τον ψυχολογικό χρόνο.
Μέσα στον ηλιακό χρόνο που ζούμε συμβαίνει να βιώνουμε και τον ψυχολογικό χρόνο.
Μέσω της κίνησης της σκέψης η προσοχή μας αποσπάται απο την ροή του ηλιακού χρόνου και μεταφέρεται στους χώρους του ψυχολογικού χρόνου.
Η εφαρμοσμένη κατανόηση του χρειάζεται και αυτό είναι δύσκολη υπόθεση.
Η τελευταία φράση ότι, "η φυσική περιγράφει τον χρόνο κάπως διαφορετικά." με προβλημάτισε λίγο να πώ την αλήθεια.
Υπάρχουν τόσο ωραία θέματα και εδώ στα φόρουμ του εσωτέρικα που πραγματεύονται το θέμα, όπως ένα με τον τίτλο "τί είναι ο χρόνος" στο οποίο έχει γράψει και αναλύσει εκτενώς πολύ ενδιαφέρουσες και ουσιαστικές έννοιες ο Κηφέας.
Επειδή μου κίνησε την περιέργεια(σκέψη) και επειδή δεν είμαι φυσικός(Γιάννη δε ξέρω αν εσύ είσαι φυσικός?), είπα να κάνω ένα απλό ψάξιμο με τον κοινό νού στο google και στο wikipedia βρίσκοντας το ακόλουθο:
Χρόνος
Γίνεται αναφορά σ' αυτό, για τον χρόνο στη φυσική, για τον χρόνο στην ανθρώπινη συνείδηση, για τον βιολογικό ή φυσικό χρόνο, για τον χρόνο στη φιλοσοφία, για τον ναυτιλιακό χρόνο, για τον κυκλικό χρόνο, για τον μυθικό χρόνο, για τον έσχατο χρόνο.
Ας δούμε τι λέει για το χρόνο στη φυσική:
"Ο Χρόνος στη Φυσική
Επί του παρόντος ο χρόνος νοείται ως θεμελιώδης ποσότητα (παραπομπή 1 - δηλαδή ποσότητες που δεν μπορούν να μετρηθούν μέσω άλλων ποσοτήτων,καθώς δεν υπάρχει κάτι πιο θεμελιώδες επί του παρόντος), και όπως οι άλλες θεμελιώδεις ποσότητες -χώρος και μάζα- καθορίζεται μέσω της μέτρησης. Συνεπώς είναι μέγεθος. Επίσης επί του παρόντος, η στερεότυπη χρονική μονάδα, το συμβατικό δευτερόλεπτο, ορίζεται ως η διάρκεια 9 192 631 770 περιόδων της ακτινοβολίας που αντιστοιχεί στη μετάβαση μεταξύ των δύο ανωτέρων επιπέδων της κατάστασης ελαχίστης ενέργειας του ατόμου 133Cs.
Ένας tesseract (τετραδιάστατος κύβος), ένας κύβος σε 3 διαστάσεις εκτεινόμενος σε μια τέταρτη, σαν περιγραφή του χρόνου.Για την φυσική ο χρόνος είναι διάσταση που επιτρέπει σε δύο ταυτόσημα γεγονότα που συμβαίνουν στο ίδιο σημείο στον χώρο, να διακρίνονται μεταξύ τους. Το διάστημα ανάμεσα σε δύο τέτοια γεγονότα σχηματίζει τη βάση της μέτρησης του χρόνου. Για γενικούς σκοπούς η περιστροφή της γης γύρω από τον άξονά της παρέχει τις μονάδες μέτρησης της ημέρας ώρες και η τροχιά της γύρω από τον ήλιο (ουσιαστικά η φαινόμενη πορεία του ήλιου που παράγεται από τις ιδιαιτερότητες της γήινης τροχιάς) τις ημερολογιακές μονάδες. Όσον αφορά στη χρήση του χρόνου για επιστημονικούς σκοπούς, τα διαστήματα χρόνου καθορίζονται -όπως προαναφέρθηκε- με όρους συχνότητας μιας ιδιαίτερης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας.
Ήδη από την εποχή της δημοσίευσης της ειδικής θεωρίας της σχετικότητας το 1905, θεωρήθηκε ότι ο Άλμπερτ Αϊνστάιν εγκατέλειψε την έννοια του απόλυτου χρόνου. Σε αυτό το εννοιολογικό πλαίσιο ο απόλυτος χρόνος εννοείται ως ο χρόνος που κυλά ισοδύναμα και ανεξάρτητα από την κατάσταση κίνησης του παρατηρητή. Οι επιδράσεις της διαστολής του χρόνου και η κατάρρευση του απόλυτου ταυτόχρονου σημαίνουν ότι υπό αυτή την έννοια ο απόλυτος χρόνος δεν μπορεί να εφαρμοστεί στη μέτρηση ενός χρονικού διαστήματος.
Αν και οι φιλόσοφοι τείνουν να περιγράφουν το έργο του Αϊνστάιν ως έναρξη της επιστημονικής επανάστασης του 20ου αιώνα, πολλές από αυτές τις επαναστατικές ιδέες δεν ήταν ακριβώς πρωτότυπες. Το 1898, για παράδειγμα, ο Ζυλ Πουανκαρέ (Jules Poincaré) (1854–1912), ο Γάλλος μαθηματικός, έθεσε το ζήτημα του απόλυτου ταυτόχρονου σχολιάζοντας ότι δεν έχουμε κάποια άμεση γνώση για την εξίσωση δύο χρονικών διαστημάτων. Ο Πουανκαρέ φαίνεται πως κατανοούσε την ανάγκη του καθορισμού του τοπικού χρόνου για έναν δεδομένο παρατηρητή. Το 1904 παρατήρησε ότι τα ρολόγια που συγχρονίζονταν με φωτεινά σήματα μεταξύ παρατηρητών σε ενιαία σχετική κίνηση δεν δείχνουν την αληθινή ώρα, αλλά μάλλον αυτό που μπορεί να αποκαλέσει κανείς τοπική ώρα.
Αναφέρεται συχνά ότι η θεωρία της σχετικότητας αφαιρεί τον απόλυτο χρόνο από τη μηχανική(*). Αυτό αληθεύει για τις μετρήσεις τους χρόνου που προαναφέρθηκαν, αλλά όχι τον ίδιο τον χρόνο ως οντότητα. Ο ορισμός του Νεύτωνα για τον απόλυτο χρόνο είναι ουσιαστικά φιλοσοφική έννοια και οι όποιες συζητήσεις έγιναν στην εποχή του είχαν φιλοσοφικό και όχι πειραματικό υπόβαθρο. Άλλωστε ίδιος ποτέ δεν ισχυρίστηκε ότι μπορεί κανείς να μετρήσει τον απόλυτο χρόνο. Τούτη η απόλυτη οντότητα έπρεπε να γίνει διακριτή από τα αισθητά, "φυσικά μέτρα" που εφαρμόζονται σε καθημερινές χρήσεις.
Στις απόψεις του Αϊνστάιν για το σύμπαν, οι περιγραφές ενός φυσικού φαινομένου πρέπει να είναι πλήρως σχετικιστικές ως προς τη φύση τους και απαιτούνται οι μετασχηματισμοί Λόρεντζ ανάμεσα στις συντεταγμένες των συστημάτων στην ενιαία σχετική κίνηση. Αντίθετα με το τι πιστεύεται γενικότερα, η νευτώνεια μηχανική δεν βασιζόταν στον απόλυτο χώρο και χρόνο και ήταν πλήρως σχετικιστική, αλλά με τη γαλιλαϊκή έννοια. Δηλαδή, απαιτούντο γαλιλαϊκοί μετασχηματισμοί ανάμεσα στις συντεταγμένες των συστημάτων στην ενιαία σχετική κίνηση.
Εξετάζοντας το ταυτόχρονο ο Αϊνστάιν χρησιμοποίησε ουσιαστικά ένα νοητικό πείραμα. Ως αποτέλεσμα του πειράματος, κατά την άποψή του, έπρεπε να εγκαταλειφθεί η έννοια του ταυτόχρονου. Το σύμπαν του είναι αιτιατό και σε ένα αιτιατό σύμπαν δεν υπάρχει το ταυτόχρονο, όπως και δεν υπάρχουν ταυτόχρονα γεγονότα. Τα γεγονότα έχουν καθορισμένη τάξη, βασισμένη στην αιτιατή σειρά τους,η οποία δεν είναι δυνατόν να αλλαχθεί. Χωρίς να το δηλώνει άμεσα,ο Αϊνστάιν εισήγαγε έναν τρίτο παράγοντα στη θεωρία της σχετικότητας, ότι δηλαδή καμία πληροφορία δεν μπορεί να μεταδοθεί ταχύτερα από την ταχύτητα του φωτός. Τόσο για τον Νεύτωνα όσο και για τον Αϊνστάιν ο απόλυτος χρόνος είναι στην πραγματικότητα η απόλυτη σειρά των γεγονότων, που καθορίζεται από την αιτιότητα, και όχι η μέτρηση του χρόνου, που είναι αντικείμενο συνήθους παρατήρησης (παραπομπή 2 - "time", The Oxford Dictionary of Philosophy, Simon Blackburn, Oxford University Press, 1996)."
(*)Ο αστερίσκος είναι δική μου προσθήκη για παραπομπή και στην "Ενιαία Άχρονη Μηχανική κατά τη θεωρία του Ψηφιδωτού Όντος", Ναούμ Ιωάννου Γκόσδας, εκδ. Ένωση Ελλήνων Φυσικών., που έχει αναφέρει σε μια παλαιότερη συζήτηση σε ένα άλλο θέμα ο φίλος zip.[zip - Απεστάλη: 12/02/2011, 07:59:13]
Διαβάζοντας τα παραπάνω αναφερόμενα για το χρόνο στη φυσική με λίγη προσοχή, η αίσθηση που αφήνει, είναι ότι,
Όπως φαίνεται απο τα παραπάνω γραφόμενα και ο χρόνος στη φυσική δεν είναι ακριβώς καθορισμένη έννοια και δεν υπάρχει καμία εννοιολογικά απόλυτη αντίληψη και πλήρης κατανόηση του.
Ενώ παράλληλα σε όλες τις έρευνες και θεωρίες της φυσικής, φαίνεται να εκφράζεται έντονα και εξ αρχής η αναγκαιότητα μιας έννοιας μη-απολυτότητας για την κατανόηση της απόλυτης οντότητας του Χρόνου.
Ας δούμε και τι γράφει στο γενικό ορισμό της έννοιας του χρόνου:
"Χρόνος
Σύμφωνα με το Λεξικό της Οξφόρδης με τον όρο χρόνος εννοείται "η ακαθόριστη κίνηση της ύπαρξης και των γεγονότων στο παρελθόν, το παρόν, και το μέλλον, θεωρούμενη ως σύνολο".
Γενικά Χρόνος χαρακτηρίζεται η ακριβής μέτρηση μιας διαδικασίας από το παρελθόν στο μέλλον."
Όπως φαίνεται σύμφωνα και μ' αυτόν τον ορισμό του χρόνου, χωρά πολύ έρευνα και πολύ συζήτηση ακόμη ώστε η ανθρωπότητα να προσσεγγίσει ακόμη πιο κοντά σε πιο ακριβή αντίληψη και πιο πλήρη κατανόηση του.
Και επανερχόμαστε πάλι στις βασικές έννοιες παρελθόν, παρόν, μέλλον και στο ότι χρόνος εννοείται η ακαθόριστη κίνηση της ύπαρξης και των γεγονότων στο παρελθόν, το παρόν, και το μέλλον, θεωρούμενη ως σύνολο.
Είπα να μη μακρυγορήσω και μου φαίνεται πως κατέληξα να γράψω ένα ακόμη σεντόνι.
Edited by - trelantonis on 23/12/2011 12:34:06
Edited by - trelantonis on 23/12/2011 12:38:18
Edited by - trelantonis on 23/12/2011 12:51:24
Το φως και οι ποικίλες ακτινοβολίες , που φθάνουν στα επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια , οδήγησαν σε μια βαθύτερη γνώση του έναστρου ουρανού .
Είναι όμως συγκλονιστικό ότι ενώ το φως αποτελεί την μοναδική πηγή πληροφοριών για τα άστρα , δεν απεικονίζει ποτέ την σημερινή τους στιγμή .
Απεικονίζει πάντοτε το παρελθόν τους .
Το δαιμονικό αυτό παιχνίδι του φωτός έχει ως βάση του το γεγονός ότι η ταχύτητά του είναι μεν αδιανόητα μεγάλη , αλλά όχι άπειρη .
Επειδή , λοιπόν , οι αποστάσεις των άστρων και των γαλαξιών είναι τεράστιες , το φως χρειάζεται να ταξιδεύσει πολύ χρόνο για να φθάσει σε μας .
Βλέπομε επομένως κάποιο άστρο , έναν γαλαξία ή τους κβάζαρ , όπως ήταν τότε που το φως εγκατέλειψε την επιφάνειά τους . Τα μάτια και τα αστρονομικά μας όργανα καταγράφουν ουσιαστικά το παρελθόν των αστρικών σωμάτων . Για την σημερινή – ως προς εμάς – κατάσταση ή την εξέλιξή τους , μόνον υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε .
Οι υποθέσεις αυτές αποδεικνύονται συνήθως σωστές . Και αυτό αποτελεί έναν θρίαμβο του ανθρώπινου νου .
Έτσι , ο υπερκαινοφανής αστέρας που έλαμψε αιφνιδιαστικά το 1987 στο Νέφος του Μαγελάνου , σε απόσταση 170.000 ετών φωτός από εμάς , επιβεβαίωσε τις θεωρίες που επικρατούσαν για την αστρική εξέλιξη . Το κατακλυσμικό ωστόσο αυτό γεγονός είχε συμβεί στην πραγματικότητα πριν από 170.000 χρόνια , τότε που τα ανθρώπινα όντα μάθαιναν ακόμα τις τεχνικές της φωτιάς .
Στον αστερισμό άλλωστε του Σκορπιού , ακόμη και με γυμνό μάτι διακρίνεται ο Αντάρης , που είναι ένας ερυθρός γίγαντας . Απέχει από την Γη μερικές εκατοντάδες έτη φωτός . Και το ερυθρωπό του φως , που φθάνει σήμερα στα μάτια ή στα τηλεσκόπιά μας , ξεκίνησε το μακρινό ταξίδι του όταν ΄ Κωνσταντινούπολη ήταν ακόμα η πρωτεύουσα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας .
Η παρατήρηση του ουρανού είναι λοιπόν χαρά μεγάλη , αλλά και κάπου αναστατώνει αναστατώνει την ψυχή μας . Όταν θαυμάζομε τα άστρα στον νυχτερινό ουρανό , μας αγγίζει φως που ίσως άρχισε τη διαδρομή του τότε που χτίζονταν οι πυραμίδες , την εποχή που ανακαλύφθηκε ο τροχός ή όταν ο Πλάτων δίδασκε στην αρχαία Αθήνα .
Όσο για τον πλησιέστερο σε μας γαλαξία της Ανδρομέδας ας αντιστρέψουμε τον συλλογισμό : Αν η Ανδρομέδα κατοικείται και είναι τεχνολογικά ανεπτυγμένη , τα εξελιγμένα τηλεσκόπιά της θα συλλαμβάνουν την εικόνα του πλανήτη Γη όπως ήταν πριν από δύο εκατομμύρια χρόνια . Δεν θα εντόπιζαν μεγάλες γεωλογικές διαφορές . Οι άνθρωποι όμως μόλις τότε στάθηκαν όρθιοι και άρχισαν να βαδίζουν στα δυο τους πόδια .
ΥΓ.: Φίλοι μου, εύχομαι σε όλους σας, ολόψυχα: Καλές γιορτές.
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ούτε γεύση γαλοπούλας δηλαδή αύριο εεε?
Η φασουλάδα με ελιές Καλαμών και ξερό κρεμμύδι είναι υπέροχη
Όσο για την συνταγή με το μέλι και καρύδια, συμφωνώ δουλεύει, το ίδιο καλά δουλεύει και το χταποδάκι στα κάρβουνα με ψιλοκομμένο φρέσκο κρεμμυδάκι και ψιλικά.
Τούρμπο το σύστημα.
Γενικά συμφωνώ μαζί σου, ότι τελικά όλα μια ιδέα είναι.
Και εγώ όταν έκοψα το κάπνισμα, και τον καφέ με ζάχαρι, στην αρχή δυσκολεύτηκα λίγο, τώρα - έπειτα από 15 χρόνια -, ο καπνός του τσιγάρου με ενοχλεί, και το μπρίκι του καφέ πρέπει να πλυθεί καλά, αν έχει χρησιμοποιηθεί πριν για καφέ γλυκύ βραστό.
quote:
Επειδή μου κίνησε την περιέργεια(σκέψη) και επειδή δεν είμαι φυσικός(Γιάννη δε ξέρω αν εσύ είσαι φυσικός?),
Είμαι θα έλεγα ένας φυσιολογικός ερευνητής, με την έννοια πως προσπαθώ να κατανοήσω τήν φύση μου – ψυχοσωματικά – και προσπαθώ να εναρμονίζομαι – όσο μπορώ – με αυτό που μου ετάχθη.
Μια και γίνεται εκτενής αναφορά στην διατροφική συνήθεια και υγιεινή διατροφή του ανθρώπου – η εξέταση της φυσιολογίας του, με οδηγεί στο συμπέρασμα πως ο άνθρωπος , από φυσικής πλευράς, είναι ζώο παμφάγο (γουρουνοφέρνουμε δηλαδή γενικώς ).
Η φυσική ζωή (και φυσιολογική) του ανθρώπου, η υγεία του και μακροζωία του, δεν σχετίζεται με την κρεατοφαγία, αλά με την ποιότητα των τροφών, την ποικιλία τους, αλλά και πάρα πολύ από την σωματική άσκηση.
Κάθε κατάχρηση, διατροφική, σωματική, πνευματική, ενδεχομένως να είναι βλαβερή για το άτομο.
Στο θέμα του χρόνου.
Το ερώτημα που τίθεται, είναι αν η έννοια του χρόνου μπορεί να νοηθεί αφεαυτής.
Μπορεί ο χρόνος να υπάρχει απο μόνος του?
Αν θεωρήσουμε ως χρόνο την “διάρκεια” που απαιτεί ένα σωματίδιο (ας πούμε το φωτόνιο) να βρεθεί από την θέση ή κατάσταση Α στην Β, τότε αυτόματα σχετίζουμε τον χρόνο με τον χώρο (θέση) και την υλοενέργεια (σωματίδιο)
Το πως θα οριστεί η μονάδα μέτρησης της “διάρκειας”, είναι θέμα σύμβασης και σχετικό.
Η μονάδα μετρά τον χρόνο, ΔΕΝ είναι ο χρόνος.
Χρόνος είναι η “διάρκεια” που απαιτείται για την αλλαγή της κατάστασης/θέσης της υλοενέργειας στο χώρο.
Με αυτή την έννοια ο χρόνος δεν υφίσταται από μόνος του χωρίς τον χώρο που μπορεί να θεωρηθεί σαν ενιαίο σύνολο (χωροχρόνος), και χωρίς την υλοενέργεια, που θα διαφοροποιειθεί.
Η ύπαρξη της υλοενέργειας στον ενιαίο χωροχρόνο τον στρεβλώνει, και ο παραμορφωμένος χωροχρόνος ωθεί την υλοενέργεια σε κίνηση, ορίζοντας και πως θα κινηθεί.
Εδώ έχουμε ακόμη μία προϋπόθεση για να νοηθεί ο χρόνος.
Την κίνηση/αλλαγή/ροή.
Ο χρόνος δηλαδή έχει ροή, και κρίνοντας από την βιολογική παράμετρο, φαίνεται να έχει βέλος.
Έχει δειχθεί πειραματικά, πως η ροή του χρόνου σχετίζεται με την ταχύτητα του συστήματος αναφοράς και την θέση του παρατηρητή που τον περιγράφει.
Η ροή του χρόνου για κάθε αυτόνομο σύστημα είναι πάντα ίδια.
Υπό αυτή την έννοια η ύπαρξη ψυχολογικού χρόνου είναι μια υποκειμενική ψευδαίσθηση του ατόμου.
Αυτά πάντα κατά την δική μου άποψη που περιέγραψα όσο ποιο συνοπτικά και απλοποιημένα μπορούσα.
Χρόνια ... Καλά σε όλους!!
quote:
Βρε τρελέ Αντώνη και συ χορτοφάγος?
Ούτε γεύση γαλοπούλας δηλαδή αύριο εεε?
Χορτοφάγο δεν με λες μιας και δεν τρέφομαι μόνο με τη βοσκή χόρτων και βλήτων και όλων των συναφών χορταρικών.
Και το όσπριο γεύομαι,το τυράκι μερικές φορές,το γιαουρτάκι και το ξηροκάρπιον δεν λείπει.
Περισσότερο μη-κρεοφάγο μπορείς να με πείς, περιστασιακό κατά διαστήματα παλαιότερα και τα πρόσφατα λίγα χρόνια πιο συστηματικό.
Μη μου πείς ότι το πας και εσύ σαν τη γιαγιά μου που έλεγε ότι επειδή πεινούσε ο λαός των Ιουδαίων τους οδήγησε ο Μωυσής στο βουνό(δε θυμάμαι αν ήταν το Αραράτ),όπου τους άφησε στους πρόποδες ενώ εκείνος ανέβηκε στην κορυφή και προσευχόταν στο Θεό, και καθώς περνούσαν οι μέρες και ο κόσμος πεινούσε,ξαφνικά μια μέρα εμφανίστηκαν γαλοπούλες να πετάνε ψηλά στον ουρανό, στη συνέχεια άρχισαν να κατεβαίνουν χαμηλά και να πετάνε ανάμεσα τους,οπότε άρχισαν να τις τουφεκάνε και έτσι χόρτασε ο λαός. Και έτσι απο αυτό το γεγονός σαν ένδειξη ευγνωμοσύνης για το θαύμα βγήκε και η ημέρα των ευχαριστιών με τις γαλοπούλες.
Ας αφήσουμε λέω εγώ καλύτερα τα πτηνά στην ησυχία τους.
Αλλά όπως νοιώθει και έχει συνηθίσει κανείς.
quote:
Είμαι θα έλεγα ένας φυσιολογικός ερευνητής, με την έννοια πως προσπαθώ να κατανοήσω τήν φύση μου – ψυχοσωματικά – και προσπαθώ να εναρμονίζομαι – όσο μπορώ – με αυτό που μου ετάχθη.Μια και γίνεται εκτενής αναφορά στην διατροφική συνήθεια και υγιεινή διατροφή του ανθρώπου – η εξέταση της φυσιολογίας του, με οδηγεί στο συμπέρασμα πως ο άνθρωπος , από φυσικής πλευράς, είναι ζώο παμφάγο(γουρουνοφέρνουμε δηλαδή γενικώς ).
Η φυσική ζωή (και φυσιολογική) του ανθρώπου, η υγεία του και μακροζωία του, δεν σχετίζεται με την κρεατοφαγία, αλά με την ποιότητα των τροφών, την ποικιλία τους, αλλά και πάρα πολύ από την σωματική άσκηση.
Κάθε κατάχρηση, διατροφική, σωματική, πνευματική, ενδεχομένως να είναι βλαβερή για το άτομο.
Συμφωνώ γενικά μαζί σου με την έννοια ότι η υγεία και μακροζωία του ανθρώπου δεν είναι αποκλειστικά μόνο θέμα διατροφής αλλά και σωματικής άσκησης.
Επίσης πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η ψυχολογία και όλο το νοητικο-συναισθηματικό πλαίσιο ζωής που ακολουθεί κάθε άνθρωπος.
Όπως εύστοχα λες, είναι και θέμα μη άσκοπης σπατάλης ζωτικής ενέργειας μέσω διατροφικών, σωματικών και πνευματικών καταχρήσεων.
Είναι αναμφισβήτητα συνισταμένη πολλών παραγόντων.
Μόνο που για το ότι ο άνθρωπος είναι ζώο παμφάγο δεν είμαι και τόσο σίγουρος αν ήταν έτσι εξ αρχής ή αν προγραμματίστηκε στην πορεία πριν πολλούς αιώνες(μέσω συνηθειών και σκέψης - κάποιοι το ξεκίνησαν και ακολούθησαν όλοι μετά).
Βλέπεις είναι το σχήμα των δοντιών του ανθρώπου που είναι πλατιά και όχι αιχμηρά,κοφτερά σαν των θηρίων για να μπορεί να ξεσκίζει την σάρκα των ζώων επι τόπου.
Επίσης, ο άνθρωπος χρειάζεται να μασάει την τροφή, ενώ τα σαρκοβόρα ξεσκίζουν κομμάτια σάρκας και τα καταπίνουν αμάσητα.
Τα γαστρικά υγρά του στομάχου των σαρκοβόρων είναι πολλές φορές πιο ισχυρά απ' αυτά του ανθρώπου εξ αιτίας αυτής της ανάγκης για χώνεψη της αμάσητης τροφής.
Το έντερο του ανθρώπου είναι μεγάλο αρκετών μέτρων, ενώ των σαρκοβόρων είναι μικρό για ταχεία χώνεψη και απέκκριση των αποβλήτων.
Οπότε λόγω αυτών των διαφορών διατηρώ πολλές επιφυλάξεις και έχω αμφιβολίες αν ο άνθρωπος έχει στο γενετικό του κώδικα να είναι παμφάγος ή αν κάποια στιγμή προγραμματίστηκε μέσω συνηθειών που ξεκίνησαν κάποιοι πριν αιώνες και ακολούθησαν και οι υπόλοιποι.
quote:
Στο θέμα του χρόνου.
Το ερώτημα που τίθεται, είναι αν η έννοια του χρόνου μπορεί να νοηθεί αφεαυτής.Μπορεί ο χρόνος να υπάρχει απο μόνος του?
Αν θεωρήσουμε ως χρόνο την “διάρκεια” που απαιτεί ένα σωματίδιο (ας πούμε το φωτόνιο) να βρεθεί από την θέση ή κατάσταση Α στην Β, τότε αυτόματα σχετίζουμε τον χρόνο με τον χώρο (θέση) και την υλοενέργεια (σωματίδιο)
Το πως θα οριστεί η μονάδα μέτρησης της “διάρκειας”, είναι θέμα σύμβασης και σχετικό.
Η μονάδα μετρά τον χρόνο, ΔΕΝ είναι ο χρόνος.
Χρόνος είναι η “διάρκεια” που απαιτείται για την αλλαγή της κατάστασης/θέσης της υλοενέργειας στο χώρο.Με αυτή την έννοια ο χρόνος δεν υφίσταται από μόνος του χωρίς τον χώρο που μπορεί να θεωρηθεί σαν ενιαίο σύνολο (χωροχρόνος), και χωρίς την υλοενέργεια, που θα διαφοροποιειθεί.
Η ύπαρξη της υλοενέργειας στον ενιαίο χωροχρόνο τον στρεβλώνει, και ο παραμορφωμένος χωροχρόνος ωθεί την υλοενέργεια σε κίνηση, ορίζοντας και πως θα κινηθεί.
Εδώ έχουμε ακόμη μία προϋπόθεση για να νοηθεί ο χρόνος.
Την κίνηση/αλλαγή/ροή.Ο χρόνος δηλαδή έχει ροή, και κρίνοντας από την βιολογική παράμετρο, φαίνεται να έχει βέλος.
Έχει δειχθεί πειραματικά, πως η ροή του χρόνου σχετίζεται με την ταχύτητα του συστήματος αναφοράς και την θέση του παρατηρητή που τον περιγράφει.
Η ροή του χρόνου για κάθε αυτόνομο σύστημα είναι πάντα ίδια.Υπό αυτή την έννοια η ύπαρξη ψυχολογικού χρόνου είναι μια υποκειμενική ψευδαίσθηση του ατόμου.
Αυτά πάντα κατά την δική μου άποψη που περιέγραψα όσο ποιο συνοπτικά και απλοποιημένα μπορούσα.
Χρόνια ... Καλά σε όλους!!
Συμφωνώ μαζί σου επι της ουσίας με το νόημα όσων γράφεις πιο πάνω. Ετσι είναι όπως τα λες με απλά, κατανοητά λόγια για τον χωροχρόνο, για το βέλος του χρόνου και για την διάρκεια και την κίνηση/αλλαγή/ροή.
Εχει αναλυθεί και σε άλλα θέματα εκτενώς το θέμα του βέλους του χρόνου με τους νόμους της θερμοδυναμικής.
Για το χωροχρόνο, θα μπορούσε να πεί κανείς με διαφορετικά λόγια ότι ο χρόνος είναι οι πίνακες του χώρου.
Το θέμα είναι ότι η σκέψη του ανθρώπου που παίρνει τις παρατηρήσεις,τις επεξεργάζεται,τις αναλύει και βγάζει όλα αυτά τα μέχρι τώρα θαυμαστά επιστημονικά συμπεράσματα, είναι η ίδια σκέψη που εισάγει και την υποκειμενική ψευδαίσθηση στον άνθρωπο και τον κάνει να ζεί και σε ψυχολογικό χρόνο.
Αυτή η σκέψη(σαν λειτουργία) που παράγει όλα αυτά τα θαυμαστά επιστημονικά συμπεράσματα και τις έρευνες, είναι η ίδια που δημιουργεί ψυχολογικό χρόνο και για παράδειγμα κάποιος δεν μπορεί να πεί εύκολα στη γυναίκα του ότι έχασε τη δουλειά του ή ότι την απάτησε. Το process(η διεργασία) της σκέψης όμως μέχρι να το πεί, συνεχίζει να δουλεύει μέσα του στο background(σε δεύτερο επίπεδο,σε δεύτερο χρόνο) και μετά το γενόμενον.
Η φύση της σκέψης που εισάγει και αυτήν την υποκειμενική ψευδαίσθηση στον άνθρωπο είναι που μπλέκει τα πράγματα με το χρόνο.
Είναι ύλη ή ενέργεια, ή ποιά είναι η φύση της και η σχέση της με το χρόνο;
Είναι διάσταση;
Είναι η φύση της πολυδιάστατη;
Και ποιά η χρονική συσχέτιση αν η σκέψη είναι πολυδιάστατη;
Η γέννηση του Χριστού που γιορτάζουμε ας φέρει μια αναγέννηση σε όλους μας.
Καλά Χριστούγεννα σε όλους!!
Edited by - trelantonis on 24/12/2011 22:42:57