- Ολυμπιακή Λαμπαδιοδρομία - Αθήνα 2004 - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
η Λαμπαδιοδρομία "εφευρέθηκε" για τις ανάγκες της Ολυμπιάδας του Βερολίνου, το 1936. Olympischer Fackellauf.
(Ά,ρε Βοημέ Υποδεκανέα, τό'κανες το θαύμα σου το κωλοβό, πάλι...)
Προφανώς, επειδή "έπιασε", το έκαναν "έθιμο" από τότε.
Vril.
Τέσσερεις σελίδες τώρα κανείς δεν το 'χε σκεφτεί!!! 
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Τρέχω στο φαρμακείο για χάπια...
Κατά πόσο λοιπόν «αγκαλιάζει» και περιβάλει με αισθήματα «αγάπης» η διανόηση του ορθόδοξου μοναχισμού τους ελληνικούς ολυμπιακούς αγώνες? Τι πιστεύουνε ότι θα πρέπει να γίνει?
Είναι οι απόψεις αυτές κύκλων ΦΙΛΕΛΛΗΝΩΝ "ελληνοχριστιανών" (όπως κόπτονται) ή είναι απόψεις ΑΝΘΕΛΛΗΝΩΝ ιουδαιοχριστιανών που απλά αποδέχονται τον ελληνισμό και τα ιδεώδη του ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΒΑΘΜΟ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΟΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΚΑΙ ΕΠΟΧΗΣ?
Ας επισκεφτεί λοιπόν ο καθένας την παρακάτω διεύθυνση για να απολαύσει τις ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ (!) απόψεις και πιστεύω του ιερομόναχου Θεόκλητου Διονυσάτου, ενός εκ των ακρογωνιαίων λίθων της ορθόδοξης διανόησης, και να αντιληφθεί ΤΙ ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΕΖΗΣΕ ΤΟΥΤΟΣ Ο ΙΕΡΟΣ ΤΟΠΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΤΑΝ ΟΙ ΡΑΣΟΦΟΡΕΜΕΝΟΙ ΣΚΟΤΑΔΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΕΞ ΑΝΑΤΟΛΩΝ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΕΚΟΒΑΝ ΚΑΙ ΕΡΑΒΑΝ……«ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ» ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!
http://www.greatlie.com/gr/articles.cfm?action=detail&id=35
Οι απόψεις αυτές εξηγούν και σε μεγάλο βαθμό το κατά πόσο υπήρξε ποτέ, ή δύναται να υπάρξει, το φανταστικό κατασκεύασμα του «ελληνοχριστιανισμού».
Αίντε ρε ελλάδα ΤΙ σέρνεις στο λαβωμένο κόρφο σου…….
The only certain thing about the future is uncertainty.
Θυμίζεις ένα ανέκδοτο που είχα ακούσει πριν καιρό. Η ιστορία ξεκινά με κάποιον που απευθύνεται σε ένα αγιοργάφο για να του φιάξει την εικόνα του Αγ. Νικολάου. Του λέει ο αγιογράφος "Κοιτάξτε εγώ έχω ειδικευτεί στον Αγ. Χαράλαμπο. Μπα, του λέει ο πρώτος, εγώ τον Αγ. Νικόλαο θα ήθελα. Κοιτάξτε να δείτε του λέει ο αγιογράφος, εγώ και το μεταπτυχιακό μου στον Αγ. Χαράλαμπο το έχω κάνει. Κοίτα ανθρωπέ μου του λέει ο πρώτος, τον Αγ. Νικόλαο μπορείς να μου τον φιάξεις, ναι ή όχι. Να σου τον φιάξω, του λέει ο αγιογράφος, αλλά θα χαραλαμπίζει λίγο!
Έτσι και ο Schwabe, ότι και αν πει, ότι και αν κάνει, σε όποια συζήτηση και να συμμετάσχει, ένα μόνο πράγμα έχει μάθει και αυτό λέει. Και σε οποιαδήποτε συζήτηση και αν μπει, ασχέτως αν είναι σχετική περισσότερο ή λιγότερο, πάλι τα ίδια λέει και στρέφει την συζήτηση προς τα ίδια και τα ίδια.
Τι άλλο είναι όμως ο φανατικός παρά αυτός, που όχι μόνο δεν αλλάζει απόψεις, αλλά δεν αλλάζει και θέμα.
Φιλικά,
Με ποια ιδιότητα με συμβουλεύεις; Του πατέρα ή του consultant;
Συμβουλές και υποδείξεις αυτής της μορφής να δίνεις στους φίλους σου και στον εαυτούλη σου.
Όταν λαμβάνεις μέρος σε δημόσια συζήτηση, αφού πρώτα μάθεις να κάνεις ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥΣ, μετά να μάθεις όχι να να δίνεις συμβουλές, αλλά επιχειρήματα.
Είναι άλλο να λαμβάνει κανείς γενικές θέσεις για ένα λόγο ευπρέπειας και άλλο να χρησιμοποιεί το βαρύγδουπο ρήμα "συμβουλέυω". Γιατί έτσι κινδυνεύεις να σου απαντήσει κανείς, ότι θα πρέπει να διαθέτεις την απαραίτητη πείρα και τις αναγκαίες γνώσεις για να συμβουλέψεις.
Φιλικά,
Δίχως να θέλω να σε συμβουλέψω, βγάλε αυτό το άθλιο αγγλικό μότο.
Έλληνας είσαι, δεν είναι άγγλος, ούτε αμερικάνος. Βρες κάτι ελληνικό, εσύ που έτρεξες και με τη φλόγα!
Φιλικά,
καλό είναι φίλτατε να ακούγεται που και που απο κανέναν αστείο. Γιατί όχι άλλωστε?
Το θέμα είναι όμως να...μήν ασχολείσαι ΜΟΝΟ ΜΕ ΑΣΤΕΙΑ
Τι έγινε τελικά, σου χάθηκε η λαλιά? Δέν θα μας σχολιάσεις την "ιεροπρέπεια" που αναδύουνε τα φωτισμένα λόγια των "εκπροσώπων Του"?
Δέν θα μας σχολιάσεις το εάν τελικά ομιλούνε οι προπομποί της ορθοδοξίας σύμφωνα με τη "χάρη Του" ή όχι?
Αϊντε ντε, δώσε τα φώτα σου athakandr
Μιλάω με την ιδιότητα ενός μέλους του forum που είδε σε μία συζήτηση την εξής φράση γραμμένη:
quote:
Καραγκιόζης είσαι, poet! .. με όλη την ευγένεια που επιβάλλουν οι κανόνες του forum
η οποία κατ' εμέ δεν είναι σωστή. Επίσης δεν νομίζω το να δεχτεί κάποιος μια συμβουλή έιναι τόσο τρομερό και μειωτικό γι' αυτόν. Και κάτι άλλο, είναι το ρήμα συμβουλεύω τόσο βαρύγδουπο; Δηλαδή πώς θα έπρεπε να το ονομάσω; "Παραίνεση"; Έπειτα η δική σου φράση:
quote:
βγάλε αυτό το άθλιο αγγλικό μότο.
δεν είναι συμβουλή; Αν όχι τότε πώς το ονομάζεις; (Ασχέτως αν υπήρχε μέσα η λέξη "άθλιο". Δεν θυμάμαι να είπα εγώ κάτι που σε αφορά ότι έιναι άθλιο ή γενικότερα κάτι άσχημο για σενα). Επίσης, να θυμάσαι ότι εγώ δεν κάνω διαχωρισμούς. Σε ήξερα κι από πριν που θα σε διαχωρίσω από τους άλλους; Όλοι εδώ είστε για μένα το ίδιο. Άνθρωποι με τους οποίους συζητάω. Τέλος να ξέρεις ότι κατα πόσο εγω είμαι Έλληνας ή τι κάνει το μότο μου δεν νομίζω να σε επηρεάζει άσχημα εκτός του ότι το βλέπεις. Ενώ όταν βλέπει κάποιος κουβέντες του είδους που συνηθίζεις να αναφέρεις δεν έιναι κι ό,τι καλύτερο. Κι εγώ θα μπορουσα άνετα να βρίσω αλλά δεν το έκανα. Συγγνώμη λοιπόν που δεν έχω την πείρα να "συμβουλέυω" τους άλλους, συγγνώμη που δεν κάνω διαχωρισμούς, συγγνώμη που χρησιμοποιώ "βαρύγδουπα" ρήματα, συγγνώμη που πίστευα ότι δεν είναι σωστό να βρίζουμε ανοιχτά σε μια δημόσια συζήτηση και συγγνώμη που δεν έχω ένα ωραίο ελληνικό μότο. Γι' αυτό λοιπόν δεν πρόκειται να ξαναδημοσιεύσω απάντηση σε αυτό το θέμα μιας και δεν έχω τα ανάλογα προσόντα.
Σημ.: Εγώ το μότο μου το ξέρω και στα ελληνικά (Το μόνο βέβαιο πράγμα για το μέλλον είναι η αβεβαιότητα) αλλά εμένα μου αρέσει στα αγγλικά και έτσι θα το κρατήσω. Αν εσένα δε σου αρέσει, να μην το κοιτάς.
The only certain thing about the future is uncertainty.
Edited by - Nerio on 20/04/2004 15:52:15
Edited by - Nerio on 21/04/2004 14:02:22