- ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΘΕΟ/ΘΡΗΣΚΕΙΑ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Καλα παιδι μου, ερχεσαι στο Μυθος και θρησκεια χωρις διαφωνιες??
Με παραμυθια κ μπετοβεν θα τη βγαλουμε? Δηλαδη τι θα γινοταν αν ολοι μας συμφωνουσαμε? Να το θεσω αλλιως.. Τι θα γινοταν αν ολοι πετουσαμε κατω τα σκουπιδια μας κ δεν υπηρχε ενας να μαζεβει? Θα γεμιζαμε σκουπιδια! Αισχος.. θες ο κοσμος μας να γεμισει σκουπιδια?? Ντροπη απολιτιστε.. μονο αυτο εχω να πω
quote:
Μπερδευτικα.. επειδη το διαβασα βιαστικα.. και ξερεις με μια πρωτη ματια δεν καταλαβαινεις το "λογοπαιγνιο" οπότε κ γω εδοσα απαντηση με βάση ο,τι καταλαβα
μμμ.. τελικώς τι κατάλαβες?
quote:
Πολύ ωραία λοιπόν!
Αρχικά πρέπει να σκεφτούμε από ποιά οπτική γωνία πρέπει να δούμε το συγκεκριμένο θέμα...
Έχουμε και λέμε, μέχρι στιγμής η επιστήμη δεν έχει καταφέρει να αποδείξει κάτι απ'όλα αυτά που συζητάμε...
Υποθέσεις και κοσμοθεωρίες υπάρχουν πολλές...
Μέχρι λοιπόν ν'αποδειχτεί κάτι, έχουμε τα εξής δεδομένα.
Δεν γνωρίζουμε τίποτα, υποθέσεις κάνουμε...
Η επιστήμη (και εμείς παράλληλα) τι χρησιμοποιεί?
Τη λογική.
Με βάση λοιπόν τη λογική, ούτε η επιστήμονες αλλά ούτε και μείς έχουμε κατορθώσει να βγάλουμε τελειωτικά συμπεράσματα, να πούμε, ''αυτό είναι και τέλος.''
Μήπως με αυτό που λες, θέτεις ως προϋπόθεση ότι οι απόψεις σου (ως προς το αναπόδεικτο από πλευράς επιστήμης) τοποθετούνται στο ίδιο επίπεδο με την άποψη περί ύπαρξης Θεού όπως τουλάχιστον τον δέχεται ο Χριστιανισμός;
quote:
Οπότε, αφού βλέπουμε πως η λογική κάπου χωλαίνει, τι μας μένει?
Η φαντασία!
Εγώ θα έλεγα πως μας μένει και κάτι άλλο. Η Πίστη.
quote:
Την έχουμε παραγκωνισμένη και διαμαρτύρεται, αλλά έχουμε υψώσει το φράγμα της λογικής και δεν την αφήνουμε να μας λύσει το πρόβλημα...
Ας της δώσουμε μια ευκαιρία, της το χρωστάμε...
Ο Πατέρας Παΐσιος λέει πως από τότε που άνθρωπος εμπιστεύθηκε τη λογική, έχασε την πίστη του.
quote:
Κάνω την αρχή...
Φανταστείτε λοιπόν έναν πλανήτη όπου ΟΛΟΙ οι κάτοικοί του, έχουν τηλεπάθεια!
(τώρα το γιατί η συγκεκριμένη λέξη αντηχεί στ'αυτιά μας σαν καμία αρρώστια, αυτό μου λέει πολλά, σε σας πιθανόν τίποτα...)
Φαντάσου ψηλέ έναν κόσμο όπου τα λόγια και οι λέξεις περιττεύουν...
Γιατί?
Γιατί όλοι συννενοούνται μέσω της τηλεπάθειας...
Τι μπορεί να κάνει η τηλεπάθεια?
Καταργεί την ανάγκη της ομιλίας καθότι διαβάζοντας τη σκέψη του άλλου, ξέρουμε ανα πάσα στιγμή τι θα ήθελε να πεί...
Επιπρόσθετα, αντιλαμβανόμαστε συναισθήματα, εικόνες και κυριολεκτικά είναι τόσο βαθιά η κατανόηση, που το συνάνθρωπό μας, τον ''βλέπουμε'' διάφανο.
Δεν χρειάζεται να μας αφηγηθεί μια περιπέτεια 'η ένα ταξίδι.
Αν μας επιτρέψει να εισχωρήσουμε στο μυαλό του έχουμε αυτόματα μοιραστεί τις ίδιες εμπειρίες με τον ίδιο...
Το φαντάζεσαι αυτό?
Το φαντάζεσαι να γίνεται μεταξύ 2 ανθρώπων?
Το φαντάζεσαι να γίνεται καθολικό, σ'εναν ολόκληρο πλανήτη?
Όλοι θα ήταν ένας, και ένας θα ήταν όλοι, αφού θα μοιράζονταν τις ίδιες σκέψεις και εμπειρίες...
Με τα σημερινά δεδομένα, μου είναι δύσκολο να φανταστώ κάτι τέτοιο. Πιο πολύ προς ένα αλαλούμ βλέπως πως θα μας οδηγούσε κάτι τέτοιο. Το λέω αυτό γιατί πιστεύω πως ο άνθρωπος, όπως τον γνωρίζω, απέχει πάρα πολύ από το να διανοηθεί καν αυτό που λες «’Όλοι θα ήταν ένας, και ένας θα ήταν όλοι».
quote:
Ωραία, θα μου πείς, πως τα παραπάνω είναι φανταστικά!
Έλα όμως που και οι ίδιοι οι επιστήμονες πλέον αποδέχονται την ύπαρξη ''ψυχικών'' και μάλιστα τους χρησιμοποιούν σε διάφορα πειράματα?
Τι μας λέει αυτό...???
Ότι απ'τη στιγμή που ένας άνθρωπος το κατέχει, το κατέχουν όλοι...
Απλά δεν το γνωρίζουν και σαφώς δεν το αποδέχονται.
Αυτό δεν το κατάλαβα. Τι κατέχει ο ένας άνθρωπος, το οποίο το κατέχουν όλοι;
quote:
Πάμε πάλι πίσω στον υποθετικό μας κόσμο!
Ενας τέτοιος κόσμος θα είχε την ανάγκη θεού?
Θα χρειαζόταν κάποιον έξωθεν της ενωμένης Ανθρωπότητας για να τους βοηθήσει στα προβλήματα τους?
Θα επέρριπταν, ο ένας ευθύνες στον άλλο?
Θα είχαν ανάγκη την επιστήμη για να τους λύσει προβλήματα?
Θα είχαν ανάγκη διαστημόπλοιων για να πάνε σε άλλους κόσμους, έχοντας την ικανότητα της τηλεπάθειας?
Ψήλε δεν ξέρω αν σε κάλυψα...
Ο τωρινός άνθρωπος έχει την ανάγκη του Θεού. Ο προ-πτωτικός άνθρωπος, σύμφωνα με τη χριστιανική διδασκαλία, δεν είχε την ανάγκη Θεού, αν κατάλαβα καλά έτσι όπως το θέτεις το ερώτημα. Έπειτα, ο Θεός, όπως τουλάχιστον τον αντιλαμβάνομαι εγώ, κινείται στο επίπεδο του μετα-φυσικού και όχι στο επίπεδο των υλικών αναγκών ή/και διευκολύνσεων.
Παραμένει όμως ακόμη το ερώτημα, πώς θα έλυνε ή τι απαντήσεις θα έδινε ο κόσμος που παρουσιάζεις, στα ερωτήματα μεταφυσικής φύσης;
Η τηλεπάθεια θα ξερίζωνε τον εγωϊσμό από τον άνθρωπο; Την απληστία; Τα πάθη γενικότερα;
quote:
Πάντως φαντάζομαι πως αποτελούμε μέρος μιας δημιουργίας μέσα σε πολλές άλλες...
Φαντάζομαι τον Δημιουργό ως κάτι που ασταμάτητα ποιεί σύμπαντα!
Φαντάζομαι πως η δική μας δημιουργία έχει αυτούς που αποκαλούμε θεούς γιατί κάνουν πράγματα που εμείς οι ίδιοι δεν φανταζόμαστε πως μπορούμε να τα κάνουμε,
και δεν μας χαρακτηρίζει τίποτα το ιδιαίτερο σε σχέση με τις άλλες δημιουργίες που λες;
Κατά τη γνώμη σου, από ποια ανάγκη κινείται ο Δημιουργός να ποιεί ασταμάτητα καινούργια σύμπαντα;
Θες να πεις πως οι θεοί είναι άνθρωποι που επιτύχει αυτά που εσύ παρουσιάζεις ως φαντασίωση;
quote:
όπως φαντάζομαι πως υπάρχουν άλλες δημιουργίες ή σύμπαντα στα οποία οι ίδιοι οι άνθρωποι είναι ταυτόχρονα και θεοί...
Δηλαδή θες να πεις πως εμείς, εγώ και εσύ, κινούμαστε σε παράλληλα σύμπαντα, στα οποία είμαστε ταυτόχρονα και θεοί; Πάνω σε τι στηρίζεις αυτή σου τη «φαντασία»;
quote:
Έχω αφήσει τη φαντασία μου να οργιάζει, και τσούπ, ξεπηδούν πολλές λύσεις σε αναπάντητα ερωτήματα που ταλανίζουν τον εμβρυακό μας πολιτισμό!
Το πολύ πολύ να με πούν φαντασιόπληκτο αλλά το προτιμώ απ'το στυγνό και ρομποτικά αυτοματοποιημένο πραγματιστή...
Σε ποια αναπάντητα ερωτήματα της ανθρωπότητας αναφέρεσαι;
Τι είναι αυτό που ταλανίζει τον «εμβρυακό μας πολιτισμό»; Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος, ποια είναι η απάντηση/λύση που μπορεί να προσφέρει η φαντασία σου π.χ. στο γονιό που έχασε το παιδί του ή στον άνθρωπο που γεννιέται στη δυστυχία, μεγαλώνει στη δυστυχία και πεθαίνει στη δυστυχία, τι απάντηση/λύση μπορούμε να του δώσουμε, κάνοντας χρήση της «φαντασίας» μας, η οποία θα πείσει τους ανθρώπους ατούς πως αυτό που εμείς τους λέμε είναι η αλήθεια και όχι εκείνα που τους λέει π.χ. η Ορθοδοξία;
quote:
Εσύ φαντάζεσαι ή εξακολουθείς να χρησιμοποιείς την ανάπηρη λογική?
Μήπως να την αφήσεις λίγο στην άκρη?
Σου είπα φίλε μου, εγώ προσπαθώ να χρησιμοποιώ την πίστη μου. Αλλά αφού το λες ....
quote:
Κάντο σαν πείραμα βρε αδερφέ, αφού η λογική δε σε πάει πουθενά, ακόμη έχεις αναπάντητα ερωτήματα, αλλιώς δε θα συζητούσες, δε θα ψαχνόσουν, θα γνώριζες και θα σιωπούσες ή θα γνώριζες και θα προσπαθούσες να τα πείς και στους άλλους για να τους βοηθήσεις...
Ετσι δεν είναι?
..... θα προσπαθήσω αν και νομίζω πως θα μου είναι δύσκολο να ξεκινήσω έτσι στο ξεκάρφωτο γιατί δεν γνωρίζω τον τρόπο. Εκτός κι αν παρακολουθήσω και μιμηθώ το γιο μου να δω πώς το κάνει αφού με τη φαντασία του, έχοντας στο χέρι του ένα αυτοκινητάκι, χαράζει δρόμους, γέφυρες, σιδηρόδρομους, περνά από όμορφα τοπία .... και όλα αυτά στο πάτωμα του δωματίου του.
Το ερώτημα όμως παραμένει .... θα πεθάνω αύριο; Ματαιότης;
- - - - - - - - - - - - - - -
Δεν με κάλυψες σε αυτά:
quote:quote:
helios2012
Το αν γίνουμε μετάνθρωποι ή Άνθρωποι(δηλαδή να κόψουμε τον ομφάλιο λώρο και να γίνουμε αυτάρκεις, περνώντας απ'το στενό σύμπαν της μήτρας σε ένα απείρως μεγαλύτερο, γεμάτο φως) εξαρτάται από μας...Πώς;
quote:quote:
helios2012
Αλλιώς, εδώ είναι το σύμπαν, θα ξανάρθουμε...
Τώρα πού ακριβώς, πώς και πότε...αυτό είναι άλλο θέμα!Μιλάς για μετενσάρκωση;
Αν σου πήρε τόσο πολύ, μόνο για να μου θέσεις ερωτήματα, φαντάσου πόσο θα μου χρειαστεί εμένα για να κατορθώσω να σου απαντήσω, πόσο μάλλον να καταφέρω μέσω του λόγου να δώσω ικανοποιητικές απαντήσεις.
Θα προσπαθήσω λοιπόν, αν και μου φαίνεται πως δεν θα φανώ αντάξιος των προσδοκιών σου...
Και αυτό θα συμβεί για τον απλούστατο λόγο ότι δεν είμαι κάτι παραπάνω από σένα, ούτε και συ κάτι λιγότερο από μένα.
Εξάλλου, το αποδεικνύεις περίτρανα σε 2 σημεία που θα τονίσω με αστερίσκο παρακάτω...
Το μόνο που με στενοχώρησε είναι η αναφορά σου στο χριστιανισμό μιας και το παρον θέμα πραγματεύεται απόψεις για ένα κόσμο χωρίς θεό-θρησκεία.
Υπάρχουν τόσα άλλα όπου συζητείται ο χριστιανισμός...
Αφού λοιπόν έκανες την αρχή μου δίνεις την ευκαιρία να σου απαντήσω και στο άλλο ερώτημα που εκκρεμεί:
Κατά μια ειδική συγχρονιστική, όλοι οι μεγάλοι Ανθρωποι π.χ. Σωκράτης, Πυθαγόρας, Χριστός κ.α. ''έφυγαν'' χωρίς ν'αφήσουν πίσω τους γραπτά ή αποδείξεις.
Όλοι αυτοί, για όσο περπατούσαν στη Γή, είχαν ανθρώπινο σώμα.
Ηταν άνθρωποι.
Το τί έγιναν μετά (δεν αμφισβητώ ότι ο Χριστός μπορεί και να αναστήθηκε) δεν το ξέρει κανείς, για τον απλούστατο λόγο ότι από τότε που έφυγαν δεν έχουν ξαναγυρίσει.
Ετσι, αμφισβητούνται ακόμη και σαν υπαρκτά πρόσωπα.
Ή, απ'την αντίθετη πλευρά, θεοποιούνται και λατρεύονται...
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν πως ο Σωκράτης στην πραγματικότητα δεν υπήρξε, αλλά ήταν φτιαχτός απ'τον Πλάτωνα!
Ομοίως, τα ίδια λένε και για τον Πυθαγόρα και για το Χριστό!
Θα'ταν πλεονασμός να μιλήσω για λατρευτικά πρόσωπα άλλων θρησκειών.
Οπότε στην ουσία, έχουμε ανθρώπους, να μιλάνε για ανθρώπους...
Αποψή μου λοιπόν είναι πως, απ'τη στιγμή που όλα βασίζονται σε εικασίες και σχόλια ανθρώπων, την ίδια βαρύτητα δίνω και στα λόγια όλων...
Και σε όλες τις θρησκείες βρίσκονται κομμάτια της αλήθειας, αλλά όλο το πάζλ, η κάθε μια ξεχωριστά, δεν το συμπληρώνει.
Για μένα απλά είναι ελλιπείς αφού είναι ανθρώπινα κατασκευάσματα.
Οπότε είναι ανώφελη η όποια αντιπαράθεση, αφού βασίζεται σε ανθρώπινα δημιουργήματα.
Με άλλα λόγια έχουμε αναγάγει τις πανανθρώπινες και αυτονόητες ιδιότητές μας, σε κάτι υποχρεωτικό και έξωθεν από εμάς.
Και στην τελική ο Χριστός, όπως και άλλοι, βρίσκονται αλλού, και μείς έχουμε μείνει ξοπίσω να ''σφαζόμαστε'' για την πάρτη τους.
Κάτι που πιστεύω πως κανείς τους δεν θα το ήθελε...
Από μόνοι μας δρούμε διαχωριστικά και αλληλοτρωγόμαστε, εμείς οι άνθρωποι. Και εφόσον οι θρησκείες, αντί να σταματήσουν τον αλληλοσπαραγμό, τον δυναμιτίζουν, για μένα είναι όλες άκυρες...
Δε μου αρέσει το ''μη χείριστον βέλτιστον''...
Αυτά ως παρένθεση.
Πάμε λοιπόν στα ερωτήματά σου.
Καταρχήν άλλο πράγμα η πίστη και άλλο η φαντασία, και μπορούν να συνυπάρχουν,να αληλεπιδρούν ή και να δρούν ανεξάρτητα το ένα από το άλλο.
Π.χ. αν εγώ φτιάξω με τη φαντασία μου ένα τέρας, η μετέπειτα ύπαρξή του είναι θέμα πίστης. Αν εγώ δηλαδή πιστέψω πως το τέρας είναι υπαρκτό, άσχετα με το αν είναι αποκύημα της φαντασίας μου ή όχι, κανείς δεν μπορεί να ξεριζώσει αυτή μου την πίστη, ό'τι και πεί, ό'τι και αν κάνει.
Ή μπορεί και πιό απλά να πιστεύω βαθιά σε κάτι, αλλά να στερούμαι γενικότερα φαντασίας.
Τα μικρά παιδιά είναι τρανταχτό παράδειγμα του αντιθέτου, δηλαδή ενω δεν πιστεύουν πουθενά, έχουν τεράστια αποθέματα φαντασίας.
Ο Παϊσιος, χαίρει της δικής μου προσωπικής εκτίμησης, όντας, άλλος ένας Ανθρωπος που μίλησε Ανθρώπινα.(υπαρχουν και άλλοι όμως...)
quote:
Με τα σημερινά δεδομένα, μου είναι δύσκολο να φανταστώ κάτι τέτοιο. Πιο πολύ προς ένα αλαλούμ βλέπως πως θα μας οδηγούσε κάτι τέτοιο. Το λέω αυτό γιατί πιστεύω πως ο άνθρωπος, όπως τον γνωρίζω, απέχει πάρα πολύ από το να διανοηθεί καν αυτό που λες «’Όλοι θα ήταν ένας, και ένας θα ήταν όλοι».
Είναι πολύ πιθανό,το αλαλούμ που λες να ίσχυε, αλλά σκέψου, αν οι άλλοι μπορούσαν να διάβασουν τη σκέψη σου, δύσκολα θα σκεφτόσουν κάτι βλαβερό, άρα οι νόμοι θα ήταν περιττοί.
Επιπλέον, προκειμένου να μη σκεφτείς κάτι βλαβερό και σε πάρουν χαμπάρι, όποτε γινόταν αυτό, εσύ ο ίδιος θα το σταματούσες.
Και ποιός είναι ο καλύτερος τρόπος για να σταματήσει κάποιος να σκέφτεται αρνητικά?
Να σταματήσει τη σκέψη.
Οταν λοιπόν κάποιος σταματήσει τη σκέψη,(είναι πολύ δύσκολο, αλλά γίνεται...!) έστω και για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου αυτόματα, ανοίγει ''πύλη'' και περνάει ''αλλού''.
Μ'ενα σμπάρο 2 τρυγόνια λοιπόν....
Υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που έχουν το χάρισμα (για μένα ικανότητα που ενυπάρχει σε όλους τους ανθρώπους) να συνδέονται νοερά με άλλους ανθρώπους. Να ξέρουν τί σκέφτεται, πως αισθάνεται, κ.τ.λ. ένας άλλος άνθρωπος.
Άρα, μένει στους υπόλοιπους να ξετρυπώσουν απ'τα βάθη του είναι τους, την ικανότητα αυτή, και να την εξασκήσουν.
Ηδή την εξασκούν εδώ και χιλιάδες χρόνια πολλοί μυστικιστές!
Και αυτό είναι άδικο για όλη την ανθρωπότητα.
quote:
Η τηλεπάθεια θα ξερίζωνε τον εγωϊσμό από τον άνθρωπο; Την απληστία; Τα πάθη γενικότερα;
Αν και απάντησα παραπάνω, πιστεύω πως ναι, αφού η αυτοβελτίωση στα όρια του τέλειου θα ήταν μονόδρομος, μιας και οτιδήποτε μιαρό ή άσχημο θα γινόταν αυτόματα αντιληπτό απ΄'τους άλλους ανθρώπους.
Η απόλυτη διαφάνεια και ο τέλειος αυτοκαθαρισμός!
quote:
και δεν μας χαρακτηρίζει τίποτα το ιδιαίτερο σε σχέση με τις άλλες δημιουργίες που λες;
Οχι κατ'εμέ, φαντάζομαι πως υπάρχουν ανάλογα υπέροχες δημιουργίες και κόσμοι, δεν έχουμε αποκλειστικότητα σε κάτι ιδιαίτερο. Όσο ιδιαίτεροι είμαστε εμείς, άλλο τόσο και περισσότερο μπορεί να είναι πλάσματα σε άλλους κόσμους...!
quote:
από ποια ανάγκη κινείται ο Δημιουργός να ποιεί ασταμάτητα καινούργια σύμπαντα;
Από καμία!!!
Γιατί πρέπει να κατεβάζουμε το δημιουργό σε ανθρώπινο επίπεδο?
Για να τον κατανοήσουμε?
Οι άνθρωποι έχουν ανάγκες, ο Δημιουργός δεν έχει!
Η περιορισμένη αντιληπτικότητά μας, δεν μας επιτρέπει να ''πιάσουμε'' κάτι το ασύλληπτο, όποτε είναι μάταιο να του προσδίδουμε ανθρώπινες ικανότητες, όπως η ανάγκη.
quote:
Θες να πεις πως οι θεοί είναι άνθρωποι που επιτύχει αυτά που εσύ παρουσιάζεις ως φαντασίωση;
Θεωρώ πως όλα τα μυθολογικά πλάσματα ακόμα και οι θεοί όλων των θρησκειών, είτε είναι άνθρωποι, είτε όχι, είναι υπαρκτά!
Το αν ζούν στον κόσμο μας ή σε άλλους παράλληλους ή και ταυτόχρονους κόσμους, αυτό το γνωρίζουν όσοι μπαινοβγαίνουν σε ''πύλες'' και τα συναντούν.
Στο σημείο αυτό έρχεται ο πρώτος αστερίσκος*!
Είπα:''όπως φαντάζομαι πως υπάρχουν άλλες δημιουργίες ή σύμπαντα στα οποία οι ίδιοι οι άνθρωποι είναι ταυτόχρονα και θεοί...''
Και είπες:''Δηλαδή θες να πεις πως εμείς, εγώ και εσύ, κινούμαστε σε παράλληλα σύμπαντα, στα οποία είμαστε ταυτόχρονα και θεοί; Πάνω σε τι στηρίζεις αυτή σου τη «φαντασία»;''
Εδώ χαμογέλασα γιατί αυτό που είπες δεν το είχα σκεφτεί όταν έγραφα τις συγκεκριμένες αράδες!!!
Στο μυαλό μου είχα άλλους κόσμους όπου υπάρχουν άνθρωποι, σαν και μας, και οι οποίοι είναι τόσο ανεπτυγμένοι πνευματικά, που δεν χρειάζονται κάποιο θεό, μιας και έχουν τελειοποιηθεί!
Και επειδή αυτό που φαντάστηκες, τό'χω φανταστεί και γώ, άρα είμαστε 2 και αυτόματα η ατομική πραγματικότητα του ενός μετατρέπεται σε συλλογική, άρα ισχυροποιείται η πιθανότητα του να είναι πραγματικά πραγματική!
Ναι, μπορεί να ισχύει και αυτό που εσύ φαντάστηκες!
Μπορεί δηλαδή ένας άλλος εαυτός σου, σε ένα παράλληλο σύμπαν να ζεί ανεξάρτητα απο σένα, και να μην γνωρίζει ο ένας την ύπαρξη του άλλου.
Και αυτό μπορεί να γίνεται σε άπειρες πραγματικότητες.
Απειροι εαυτοί! - όπως όταν στεκόμαστε μπρός σε έναν καθρέφτη , κρατώντας έναν άλλο καθρέφτη, βλέπουμε ατελείωτα είδωλα του εαυτού μας - ή ακόμα καλύτερο παράδειγμα, είναι αυτό με τους αντικρυστούς καθρέφτες στα λούνα πάρκ, όπου ''χάνεσαι'' μέσα στα είδωλά σου και ένας άλλος παρατηρητής δεν ξέρει ποιός είναι ο αληθινός και ποιά τα είδωλα! (είναι άραγε ψεύτικα είδωλα ή μέσα στον καθρέφτη, μεταλλάσσονται και υλοποιούνται?- δεν ξέρω...)
quote:
στο γονιό που έχασε το παιδί του
Στο γονιό που έχασε το παιδί του ή δικό του άτομο προτείνω ανεπιφύλακτα να διαβάσει την επιστολή του Πλούταρχου στον Απολλώνιο, που την έγραψε, έχοντας ο ίδιος χάσει δύο παιδιά, και παρηγορεί τον Απολλώνιο που έχασε το γιό του.
''Παραμυθητικός πρός Απολλώνιον'' ονομάζεται η επιστολή και συνήθως τυπώνεται μαζί με την επιστολή που έστειλε στη γυναίκα του όταν έχασαν την 2 ετών κορούλα τους απο ασθένεια, και την οποία έστειλε απ'την Ιταλία που βρισκόταν μιας και δεν μπορούσε να παρευρεθεί και να συμπαρασταθεί στη γυναίκα του.Ονομάζεται ''Παραμυθητικός πρός την εαυτού γυναίκα''.
Τι πιό αληθινό απ'τα λόγια ενός πατέρα που έχει χάσει δυο παιδιά?
Όποιος το διαβάσει θα αναθεωρήσει πολλά για την μεταθάνατον πορεία του ανθρώπου και σίγουρα θα παρηγορηθεί!
quote:
στον άνθρωπο που γεννιέται στη δυστυχία, μεγαλώνει στη δυστυχία και πεθαίνει στη δυστυχία
Πρός αυτόν τον άνθρωπο δεν έχω να πώ τίποτα, μιας και είναι άξιος της μοίρας του, αφού αυτός τη καθορίζει.
Αν μου επέτρεπε να βοηθήσω, θα του χάριζα το ντοκυμαντέρ-ταινία ''What the bleep do we know''.
Από κεί και πέρα...αυτός θα είναι υπεύθυνος για τη δυστυχία του!
Εδώ έρχεται ο δεύτερος αστερίσκος*!
Έπαθα πλάκα όταν διάβασα τα παρακάτω:
quote:
θα προσπαθήσω αν και νομίζω πως θα μου είναι δύσκολο να ξεκινήσω έτσι στο ξεκάρφωτο γιατί δεν γνωρίζω τον τρόπο. Εκτός κι αν παρακολουθήσω και μιμηθώ το γιο μου να δω πώς το κάνει αφού με τη φαντασία του, έχοντας στο χέρι του ένα αυτοκινητάκι, χαράζει δρόμους, γέφυρες, σιδηρόδρομους, περνά από όμορφα τοπία .... και όλα αυτά στο πάτωμα του δωματίου του.
Φίλε μου δε έχεις παρα να δοκιμάσεις, μια μέρα που θα'σαι μόνος σου στο σπίτι, να παίξεις με το αυτοκινητάκι του γιού σου και που ξέρεις..., ίσως και να καταφέρεις να ''περάσεις'' σ'έναν κόσμο που θα τον έχεις ΕΣΥ δημιουργήσει, και να ζήσεις μέσα σ'αυτόν για όσο εσυ θελήσεις!!!!!
Φίλε μου, είδες που κατά βάθος, γνωρίζεις έναν τρόπο???
Και πρίν μερικοί βιαστούν να γελάσουν, ας επιδιώξουν να το κάνουν, εξάλλου είναι τόσο απλό!
Μόνο γερή δόση φαντασίας χρειάζεται, ένα αυτοκινητάκι και ένα πάτωμα!
(ααα, και κανέναν γύρω για να μην μας αποσπάσει την προσοχή ή έστω για να μας κοροϊδέψει!)
Τέλος, αφήνω δύο ερωτήματα αναπάντητα, το ''ματαιότης?'' και το ''Πώς?'', αλλιώς θα χρειαστώ αλλά τόσα για ν'απαντήσω αξιοπρεπώς...και θ'απαντήσω στο τελευταίο σου ερώτημα:
quote:
Μιλάς για μετενσάρκωση;
NAI...!
Ούφ, τελείωσα...
Ξέρω Ψηλέ, δε σε κάλυψα, αλλά τι να κάνω και γώ ο έρμος, ένας απλός άνθρωπος είμαι και γώ όπως και σύ...προσωπικές πεποιθήσεις εκφράζω και τίποτε άλλο...Όσο νιώθω την αίσθηση του ανικανοποίητου και έχω αναπάντητα ερωτήματα, θα νιώθω ταυτόχρονα και ζωντανός, όταν θα κατασταλλάξω κάπου, αυτόματα θα έχω νεκρωθεί. Για μένα αυτός είναι ο πραγματικός θάνατος...!
Ο άλλος, ο γνωστός, είναι ένα απλό μεταβατικό στάδιο, πρός μια μεταλλαγή, ή έστω ένα στενό πέρασμα πρός μια άλλη κατάσταση!
quote:
allzzaro -Στην παραπλάνηση αυτή φίλε μου elo υπάρχει κάτι το κακό.
Αναμφισβήτητα ούτε μπορεί να αλλάξει τη σύσταση της θεικής ουσίας αλλά και ούτε αποσκοπεί σε αυτό. Αυτό που αποσκοπεί είναι ακριβώς να παραπλανήσει το ανθρώπινο γένος στο ποιός είναι ο σκοπός του.
Το κακό (παραπλάνηση) υπάρχει όταν η κάθε «χ» αντίληψη που πλάθουμε με τον νου μας, μας κρατάει σε μια στασιμότητα, εγκλωβίζοντας μας σε έναν υποτιθέμενο ασφαλή χώρο που έχουμε δημιουργήσει μην αφήνοντας να τον διαπεράσει τίποτε άλλο…
Όσο για τον «σκοπό» που λες, ποιος μπορεί να πει ότι γνωρίζει απόλυτα το αν υπάρχει ή και ποιος είναι αυτός ο συμπαντικός (θεϊκός) σκοπός (σχέδιο), αλλά και τι ρόλο παίζει σε αυτόν το ανθρώπινο γένος… 
quote:
helios2012 -Και σε όλες τις θρησκείες βρίσκονται κομμάτια της αλήθειας, αλλά όλο το πάζλ, η κάθε μια ξεχωριστά, δεν το συμπληρώνει.
Για μένα απλά είναι ελλιπείς αφού είναι ανθρώπινα κατασκευάσματα.
Οπότε είναι ανώφελη η όποια αντιπαράθεση, αφού βασίζεται σε ανθρώπινα δημιουργήματα.
Με άλλα λόγια έχουμε αναγάγει τις πανανθρώπινες και αυτονόητες ιδιότητές μας, σε κάτι υποχρεωτικό και έξωθεν από εμάς.
Και στην τελική ο Χριστός, όπως και άλλοι, βρίσκονται αλλού, και μείς έχουμε μείνει ξοπίσω να ''σφαζόμαστε'' για την πάρτη τους.
Κάτι που πιστεύω πως κανείς τους δεν θα το ήθελε...
Φίλε helios θα συμφωνήσω με αυτά που λες, ο σκοπός της κάθε διδασκαλίας δεν είναι να συμπληρώσει τα κομμάτια από το πάζλ της αλήθειας, μιας εξ άνωθεν αλήθειας , αλλά να σε μάθουν να ανακαλύψεις τα κομμάτια από το πάζλ του εαυτού σου (Εγώ), ίσως η μεγαλύτερη και ποιο πρωτεύων αλήθεια, που δεν μπαίνουμε καθόλου σε αυτήν την διαδικασία γιατί πολλές φορές είναι και πολύ επώδυνη..
Και κάτι άλλο, μιας και σου αρέσει να χρησιμοποιείς την φαντασία σου…
θα σου πρότεινα ένα βιβλίο που μου άρεσε πολύ όταν το πρωτοδιάβασα… «ΧΑΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΟΣΜΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ»
R. Sheldrake
T. McKenna
R. Abraham
quote:
NAI...!
Εγω πάλι προσπαθω να καταλαβω, αν η πιστη σου στην υπαρξη μετανσαρκωσης βασιζεται στην α.π. κ με ποια κριτιρια πάντα..
Εμενα αυτο που μου αρεσει στα λεγομενα σου, ή μαλλον αυτο που μου αρεσει στη λογικη σου, ειναι οτι πάει σε διάφορες γωνιες.. Απ την αλλη δεν βλεπω να μας δίνεις κατι πιο χειροπιαστο οσον αφορα τις αποψεις που θετεις. Βλεπω ενα μπερδεμα κ μια στρογγυλοποιηση.
Αλλα οσον αφορα τη τηλεπαθεια εγω σου λεω οτι μπορει να κατεληγε κ σε ομαδικες αυτοκτωνιες. Ξερεις, αν πουμε οτι ανθρωπος=θεος αλλα μετα εχουμε ανθρωπος=10%θεος δεν θα υποθεσουμε οτι κατι εγινε στο ενδιαμεσο? Ναι.
Πώς πάμε λοιπόν απο την παντοδυναμια στην αδυναμια?
Τι εγινε στο ενδιαμεσο, και κυριως ΓΙΑΤΙ εγινε?
Κατι προς Αδαμ κ Ευα μου θυμιζει
Η προσπάθεια που καταβάλλεις για να καταλάβεις τι εννοώ , με τιμά!
Αν θες, δέξου μια μικρή συμβουλή: προσπάθησε να μειώσεις το ποσοστό της λογικής που χρησιμοποιείς και ίσως η προσπάθειά σου, γίνει ευκολότερη.
Γενικότερα όταν αναφερόμαστε σε άϋλους κόσμους, χειροπιαστές αποδείξεις δεν υπάρχουν, για ευνόητους λόγους.
Μιλώντας υποθετικά πάντα, ας φανταστούμε πως ένας άνθρωπος ''περνάει'' σ'εναν άλλο κόσμο, όπου τα πράγματα είναι χειροπιαστά, και γυρνάει πίσω με κάποιο αντικείμενο ως απόδειξη.
Ακόμα και αν στο δείξει, θα τον πιστέψεις?
Ασε που αυτοί που το καταφέρνουν αυτό, δεν ενδιαφέρονται, ν'αποδείξουν τίποτα και σε κανέναν, αφού οι ίδιοι έχουν πειστεί.
Τα πειστήρια είναι γι'αυτούς τους ίδιους, που οι ίδιοι αμφιβάλλουν για την ατομική πραγματικότητα που έχουν βιώσει.
Τα άτομα που έχουν βιώσει τέτοιες εμπειρίες, σιωπούν διότι δεν έχουν ανάγκη να μιλήσουν γι'αυτές, τις διαμοιράζονται όμως με άλλα άτομα που έχουν ανάλογα βιώματα...
Αλλά τι λέω???
Ερμηνείες δε δίνουμε εδώ???
Όλο μ@λ@κίες κάνω, παρασύρομαι και λέω άλλα ντ'άλλων!
Να με συμπαθάτε, η παρ-όρμηση γαρ!
Υ.Γ elo: το βιβλίο το σημείωσα στη λίστα με τα top10!
Ευχαριστώ, πιστεύω πως θα το βρώ εν-δια-φέρον...
Ορίστε..., πώς να μας φτάσει μια ζωή!
Μόνο τα βιβλία που θέλουμε να διαβάσουμε, χρειάζονται 2-3 ζωές τουλάχιστον!
quote:
χειροπιαστές αποδείξεις δεν υπάρχουν, για ευνόητους λόγους.
Ναι, σκεφτηκα οτι ισως επρεπε να το διευκρινισω αυτο. Οταν λέω "χειροπιαστες" δεν εννοω να φερεις ενα στρινγκ απ τη μετασαρκωση του χιτλερ σε παραλληλο συμπαν απλα πχ να αναφερεις καποια ίσως προσωπικη σου εμπειρια(εξου κ γιατι αναφερα την α.π.) ή κατι τετοιο τεσπα, που να αποδεικνυει ή να υποστηριζει τα λεγομενα σου. Απ'τη πλευρα μου ο,τι είναι ειλικρινες ειναι και ευπροσδεκτο. Εγω προσωπικα έχω καποια εμπειρια που καταρριπτει τη μετασαρκωση(για μεταψυχωση δεν ξερω, αν κ δεν νομιζω οτι διαφερει στην ουσια) οπότε πιστευω οτι ο υλικός θανατος είναι ενας κ μονο.. Τωρα αν εσυ εχεις καποια αντ-εμπειρια θα με εκανε να διερωτηθω για τη δικια μου και ισως να βοηθουσε.. δε ξερω..
η ουσια ειναι ο,τι πιο "χειροπιαστο" εχεις που μπορει να βοηθησει.. παραθεσε το.. για να ξερουμε σε ποιο επιπεδο θα σκεφτομαστε: στο φανταστικο, στο υποθετικο, στο πιθανο, στο σιγουρο
Δύσκολα μου βάζεις...
Καταρχήν 2 λεξεις κρατώ απ΄τα λόγια σου: προσωπική εμπειρία!
Έπειτα, δεν γνωρίζω ούτε εγώ ο ίδιος να σου πώ σε τι επίπεδο σκέφτομαι...
Σε φανταστικο? Μπορεί!
Σε υποθετικό? Μπορεί!
Σε πιθανόν? Μπορεί!
Μπορεί και σ'όλα τα παραπάνω!
Στο σίγουρο πάντως, όχι.
Εσύ τι αντιλαμβάνεσαι?
Υ.Γ. δεν ήξερα πως υπάρχουν αντ-εμπειρίες! Το'μαθα και αυτό!
Μέχρι τώρα νόμιζα πως οι ανθρώπινες εμπειρίες δρούν ενοποιητικά και όχι διασπαστικά!
Μπορεί να έκανα λάθος...
Μπορείς να μοιραστείς μαζί μας την αντ-εμπειρία σου?
Να καταλάβω τουλάχιστον αν έχω λαθεμένη αντίληψη περί ''εμπειρίας''!
Υ.Γ.2. Α, και να μην ξεχάσω να σου πώ πως πρακτικά δεν μπορώ ούτε να ξέρω, ούτε ν'άλλαξω, το επίπεδο που σκέφτεσαι!
) ισχυει το εξης απλο:δεν γινεται να ισχυουν και οι δύο! Η μια πρεπει να ειναι απατη. Εγω εχω δυο γεγονοτα να αναφερω. Τωρα βεβαια χρειζονται πολλες επεξηγησεις, οποτε θα αρκεστω στο να κανω απλη αναφορα των γεγονοτων γνωριζοντας ομως οτι ετσι ισως θα ακουστω αφελης κ θα κανω τα πραματα αρκετα πιο απλοϊκά. Στο ψητό όμως..
Ενα ατομο που εχει επικοινωνια με το θεο(δεν ειναι βεβαια μονο ενα που εχει αυτην την "ικανοτητα"(κ δεν ειναι ικανοτητα))... αναμεσα σε αλλες απαντησεις που μου εδοσε σε ερωτηματα για τη προσωπικη μου ζωη κ άλλα, μου ειπε καθαρα οτι η μετανσαρκωση ειναι μία μεγάλη πλανη. Τελεία.
Το 2ο γεγονος στο οποιο εμπλεκεται ενα αλλο ατομο που επισης εχει την ιδια "ικανοτητα"(αυτος θα μπορουσαμε να πουμε οτι εχει "χαρησμα" επειδη ο,τι κανει του δοθηκε κατα χαρην σαν αντιβαρο πολλων νοητικων, ψυχικων και άλλων προβληματων που εχει) του οποίου όλη η ζωη ειναι ο θεος(δεν ασχολειτε ουτε εχει τη δυνατοτητα να ασχοληθει με οτιδηποτε αλλο) αυτο το ατομο δε μπορει να ανταπεξελθει σε μια "κοσμικη" συζητηση το μονο πραμα που γνωρίζει κ ξέρει να λέει ειναι ο θεός κ τα θαυματα του.
Οταν τον ρωτησα λοιπον για την μετανασαρκωση μου ειπε για ενα οραμα(ας πούμε οραμα) που ειχε οταν μπηκε στο σπιτι καποιων ανθρωπων. Θα το πω επιγραμματικα. Μπαινει κ αφου του δίνονται διαφορες πληροφοριες για τη κατάσταση της οικογενειας που έμενε εκει(γενικα ακουσε καλά λογια) βλεπει σαν εικονα στο μυαλο του ενα μεγάλο μαυρο "Μ" το οποιο συμβολιζε τη λέξη "μετασαρκωση" κ ήταν ας πουμε απ τα λίγα "μελανά σημεία" της οικογενειας αυτης. Θα μου πειτε και επειδη καποιος ειπε κατι εσυ πρεπει να το πιστεψεις? Το θεμα ειναι οτι εχω δει διαφορα θαυματα απ τα ατομα που αναφερονται(καποια απ τα πιο συχνα ειναι να κ δεν βρισκω καποιο λογο να θέλουν να ψευδονται(και παλι θα έπρεπε να εχουν ψυχικες δυναμεις),αφου δε κερδιζουν κ τπτ. Επισης το κανουν μεσα σε συγκεκριμενους κύκλους ανθρωπων οι οποιοι μεν ειναι προσιτοι σε όλους αλλα υπαρχει καποια διακριτικοτητα λογω εκκλησιας(η εκκλησια δεν εγκρινει..). Θα μπορουσαμε να πουμε οτι ειναι καποιου είδους "παραθρησκεια" της ορθοδοξιας που.. δεν αποκλινει σε τπτ απο τα διδαγματα της ορθοδοξίας καθ'αυτης παρα μονο στο οτι ο θεος κανει θαυματα και στους "φτωχους τω πνευματι"..