- photoshop - η ένατη τέχνη - ΕΙΚΟΝΕΣ
Edited by - ellovos on 23/03/2007 02:40:05
αξιοποιώντας τις δυνατότητες του διαδικτύου θα ήθελα να θίξω κάτι που θεωρώ ότι στις μέρες μας εξελίσσεται σε πολύ σοβαρό ζήτημα.
Είναι το θέμα των σχέσεων των φύλων και η τροπή και εξέλιξη που φαίνεται να παίρνει.
Θα ήθελα τις απόψεις σας για το ζήτημα αυτό:
Αν πιστεύετε δηλαδή ότι υπάρχει πρόβλημα στις σχέσεις των δύο φύλων, που συνίσταται αυτό το πρόβλημα, ποιες είναι οι απαρχές του και τι θα μπορούσαμε να κάνομε γι αυτό.
Πολλοί άνθρωποι αξιόλογοι και με ωραία εμφάνιση είναι για πολύ καιρό χωρίς κάποια σχέση. Πιστεύετε ότι σημαίνει κάτι αυτό ή εντάσσεται στο γενικότερο ζήτημα των ανθρώπινων σχέσεων, που ούτως ή άλλως είναι δύσκολες...
Έχω μια κάποια άποψη, την οποία θα προτιμούσα να παραθέσω αφού ακούσω και τις δικές σας.
Υ.Γ. Πιθανόν να έχουν γίνει παρόμοιες συζητήσεις. Αν είναι κάποιο σχετικό θέμα ανοιχτό ενημερώστε με.
Η φωτιά και το ρόδο είναι ένα.
T.S.Eliot
ΨΕΜΑ, ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΠΛΑΝΗ.
ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΜΕ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ.
ΙΣΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΕΙΛΟΙ ΣΤΟ ΝΑ ΔΟΘΟΥΜΕ.
ΕΧΩ ΒΙΩΣΕΙ ΧΩΡΙΣΜΟ ΠΟΥ ΜΕ ΔΙΕΛΥΣΕ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
***
ΖΗΛΩΤΟΝ ΜΕΝ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΙΜΙΟΝ ΜΕΝΤΟΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
***
Μ.Β.σε ευχαριστώ,όντως τα εμπόδια είναι χάρτινα. Σοφότατο.
πραγματικά το ίδιο ερώτημα, αλλά με μια προέκταση, με απασχόλησε και μένα πολλές φορές...
Και λέγοντας προέκταση εννοώ, το γιατί...????
Έχω και εγώ παρατηρήσει πως πολλοί αξιόλογοι και σωστοί άνθρωποι, και των δύο φύλων, είναι μόνοι...
Αλλά το χειρότερο από όλα είναι, ότι και αυτοί που έχουν κάποια σχέση..., ή ερωτική, ή συζυγική, ή οποιαδήποτε μορφής προσωπική σχέση και όχι μόνο, κατά κανόνα, δεν είναι ικανοποιημένοι. Δεν επικοινωνούν όπως πρέπει, δεν συζητούν μεταξύ τους και τις περισσότερες φορές δεν μένουν σ΄ αυτήν την σχέση γιατί περνούν καλύτερα από το να ήταν μόνοι τους..., αλλά μένουν ή από συμφέρον, ή από συνήθεια, ή από αδυναμία να αντέξουν τη μοναξιά..., η οποία τελικά, μπορεί να είναι και μεγαλύτερη... παρέα με έναν ξένο ή ανύπαρκο ουσιαστικά σύντροφο....
Το αποτέλεσμα είναι, κάποια στιγμή, να συνειδητοποιούν πως έχουν χάσει ακόμα και χρόνια ολόκληρα από τη ζωή τους..., σε μια κατάσταση που σε τίποτα δεν έμοιαζε με αυτό που θα τους κάλυπτε συναισθηματικά και ακόμα περισσότερο δεν έμοιαζε με τίποτα σε αυτό... που θα τους έκανε ευτυχισμένους....
Σκεπτόμενη λοιπόν όλα αυτά, τα οποία δυστυχώς θεωρώ ότι συμβαίνουν σε πολύ - πολύ μεγάλο ποσοστό..., καταλήγω σε μία και μόνο εξήγηση...
Πιστεύω λοιπόν, πως πράγματι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι δύσκολες από την ίδια τους τη φύση, μιας και οι άνθρωποι χαρακτηρίζονται, όλοι ανεξαιρέτως από τη μοναδικότατητα.... Μονάδικότητα στην εμφάνιση, στην ιδιοσυγκρασία, στον χαρακτήρα, στις εμπειρίες, αλλά κυρίως στην προσωπικότητα....
Λαμβάνοντας υπόψη μας αυτό, μπορούμε να καταλάβουμε πως ο καθένας μας, βλέπει το καθε τι, από μια εντελώς προσωπική οπτική γωνία...
Η διαφορετική άποψη και θέση του καθενός, αντί για λόγος επικοδομητικής συναναστροφής..., γίνεται ένα αόρατο κελί που μέσα σε αυτό καθημερινά, όλο και περισσότερο, αυτοεγκλοβίζεται...
Έτσι με τον καιρό η απομόνωση αυτή φτάνει να είναι τόσο ισχυρή και ολοκληρωτική, που δεν μπορεί πια να την σπάσει...
Προκειμένου δε να αντέξει, υποβάλει τον εαυτό του σε ένα μεγάλο ψέμα που λέγεται εγωισμός... και που θεωρεί πως είναι ο μόνος φίλος του, αλλά τελικά αποδεικνύεται ο μεγαλύτερος και σκληρότερος εχθρός του... από τον οποίο όμως είναι πολύ δύσκολο, για να μην πω ακατόρθωτο, να απαλλαγεί..., όσο και αν το θέλει, αν βέβαια δεν προβεί σε ριζοσπαστικές για την καθημερινότητά του ενέργειες....
Επίσης ένας ακόμα σοβαρός λόγος αυτής της δυσκολίας των ανθρώπινων σχέσεων είναι, κατά τη γνώμη μου πάντα, το συμφέρον...
Η καταναλωτική κοινωνία, στην οποία ζούμε, μας έχει κάνει να χάνουμε το μέτρο και να γινόμαστε, πολλές φορές ακόμα και άθελά μας, δηλαδή χωρίς να το συνειδητοποιούμε, δούλοι του υλικού συμφέροντος.
Αυτό δεν μας αφήνει και πολλά περιθώρια ειλικρίνιας... και κατά συνέπεια δεν μπορούμε να αφήσουμε τον εαυτό μας ελεύθερο, να συμπεριφερθεί και να εκφραστεί, έτσι όπως πραγματικά νιώθει και θέλει η ψυχή του...
Αυτοί είναι κατά τη γνώμη μου, κάποιοι από τους λόγους που δυσκολεύουν τις ανθρώπινες σχέσεις, αλλά το σίγουρο είναι πως πάντα, το κάθε τί, είναι πάνω από όλα, και ζήτημα πρωτεραιοτήτων και επιλογών μας...
Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι σίγουρα δύσκολες, αλλά καλό είναι να προσπαθούμε να τις κάνουμε καθημερινά έστω και λίγο ευκολότερες, όσο τουλάχιστον περνάει από το χέρι μας και όχι δυσκολότερες..., υιοθετόντας ότι μπορεί να μας απομονώνει και σταδιακά, να μας καταδικάζει σε αυτό, όλο και περισσότερο....
Θα μπορούσα να αναφέρω και άλλες πολλές αιτίες..., αλλά νομίζω πως θα είναι καλύτερο, πριν ολοκληρώσω τις σκέψεις μου..., να διαβάσω και άλλων απόψεις, αλλά και την γνώμη του "Asteri tou Vorra" που έβαλε αυτό το ερώτημα και που θεωρώ πως είναι ένα από τα μεγάλα προβλήματα της καθημερινότητας της εποχής μας, που όσο πάει και χειροτερεύει όλο και περισσότερο!!!!!
They can really make you mad,
Other things just make you swear and curse,
When you're chewing life's gristle,
Don't grumble,
Give a whistle
And this'll help things turn out for the best.
And...
Always look on the bright side of life.
[whistle]
Always look on the light side of life.
[whistle]
If life seems jolly rotten,
There's something you've forgotten,
And that's to laugh and smile and dance and sing.
When you're feeling in the dumps,
Don't be silly chumps.
Just purse your lips and whistle.
That's the thing.
Always Look on the Bright Side of Life
The Life of Brian
Monty Python
ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ
ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΚΑΙ ΕΨΑΞΑ ΛΙΓΑΚΙ...ΕΥΤΗΧΩΣ...ΕΙΔΑ ΜΕΡΙΚΑ "ΦΛΟΓΟΒΟΛΑ".
Asteri tou Vorra ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΔΥΟ ΦΥΛΛΑ...ΑΛΛΑ ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ...Η ΜΟΔΑ ΠΡΟΣΤΑΖΕΙ ΑΠΟΜΑΚΡΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.
ευχαριστώ για την παρουσία σας και για τις σκέψεις και τα συναισθήματα που μοιραζόμαστε όλοι μαζί.
Σαν όντα φαίνεται να κουβαλάμε μέσα μας μια απίστευτη ειρωνία. Μόλις οι επιστήμες ανακάλυψαν ότι δεν μπορεί να υπάρχομε μόνοι μας, ότι τα πάντα καθορίζονται μέσα στη σχέση και ουσιαστικά δεν υπάρχει ούτε άνθρωπος ουτε κόσμος παρά σχέσεις που συνεχώς επαναπροσδιορίζονται και επαναπροσδιορίζουν τον εαυτό, βιαζόμαστε να αποδείξουμε το αντίθετο.
Ολοι σχεδον επισημαίνετε ότι τα προβλήματα δεν είναι στις σχέσεις των δύο φύλων, αλλά γενικά στις σχέσεις...
Πράγματι, υπάρχει όμως νομίζω μια ειδοποιός διαφορά:
Στη δεύτερη περίπτωση η μοναξιά - τουλάχιστον εδώ στην Ελλάδα - είναι επιλογή, ενώ στην πρώτη όχι και τόσο. Ίσως είναι αυτό που λέει η Αφροδίτη ότι φοβόμαστε να δοθούμε, όμως κατά βάθος πιστεύω ότι έχομε εμποτιστεί με μια πολύ επικίνδυνη στάση για το θέμα.
Είναι φυσικό ζώντας σε μια καπιταλιστική κοινωνία να έχομε αρκετά ενσωματώσει στον τρόπο δράσης μας τη λογική της... Σε παλαιότερες εποχές αυτό θα το έλεγαν αλλοτρίωση. Όπως και αν το ονομάσουμε εγώ νομίζω ότι έχομε γίνει άκρως καταναλωτικοί στις σχέσεις του είδους αυτού.
Και ενώ είναι μια ελευθερία η ευκαιρία που μας δίνει η εποχή αν δεν "πάει" κάτι να το διακόπτουμε... εμείς είμαστε στο άλλο άκρο και ακόμη παραπέρα. Χρησιμοποιούμε δηλαδή αυτή τη δυνατότητα με τον χειρότερο τρόπο: καταναλώνουμε τους άλλους χωρίς να αναλαμβάνομε καμιά ευθύνη, διότι ενδόμυχα πιστεύομε ότι στην αγορά υπάρχει και καλύτερη έκδοση του προϊόντος... και γινόμαστε όλο και πιο επιφανειακοί...
Αυτό και όλα αυτά που έγραψε η Ισιδώρα .
quote:
Πιστεύω λοιπόν, πως πράγματι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι δύσκολες από την ίδια τους τη φύση, μιας και οι άνθρωποι χαρακτηρίζονται, όλοι ανεξαιρέτως από τη μοναδικότατητα.... Μονάδικότητα στην εμφάνιση, στην ιδιοσυγκρασία, στον χαρακτήρα, στις εμπειρίες, αλλά κυρίως στην προσωπικότητα....
Λαμβάνοντας υπόψη μας αυτό, μπορούμε να καταλάβουμε πως ο καθένας μας, βλέπει το καθε τι, από μια εντελώς προσωπική οπτική γωνία...Η διαφορετική άποψη και θέση του καθενός, αντί για λόγος επικοδομητικής συναναστροφής..., γίνεται ένα αόρατο κελί που μέσα σε αυτό καθημερινά, όλο και περισσότερο, αυτοεγκλοβίζεται...
νομίζω καταδεικνύουν ότι όλα όσα μας δόθηκαν για να γίνουν εποικοδομητικά , ο τρόπος που τα χειριζόμαστε τα στρέφει εναντίον μας.
Εν προκειμένω, ενώ μας δίνεται πλέον η δυνατότητα να σκεφτούμε, να στοχαστούμε, να δοκιμαστούμε, να συνειδητοποιήσομε, εμείς είμαστε με το κουτάλι στο βάζο σαν τα παιδάκια που χωρίς επιτήρηση από τους μεγάλους τρώνε, τρώνε, και καθόλου δεν νοιάζονται αν θα τελειώσει ποτέ. Δεν είναι στον προβληματισμό τους.... Ε, τώρα μου φαίνεται ότι το βάζο πλέον λείπει ....
Δεν μου αρέσει να γκρινιάζω. Πιστεύω ότι αυτή η εποχή είναι θαυμαστή για την ποικιλία και την ελευθερία της.
Ο όλος προβληματισμός μου είναι ακριβώς εκεί. Ποιό μάθημα δεν παίρνομε; αυτό για τον εγωισμό μας;
Ισιδώρα περιμένω τη συνέχεια....
Pixeldream,
quote:
Η ΜΟΔΑ ΠΡΟΣΤΑΖΕΙ ΑΠΟΜΑΚΡΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
όχι μόνο απόμακρους, αλλά και δυσάρεστα απαιτητικούς. Και εξουσιαστικούς.... (το λέω επειδή συχνά το ένα δημιουργεί το άλλο).
Υ.Γ. ωραίο ποίημα, τι είναι κάποιο τραγούδι;;
Φίλοι μου σας ευχαριστώ και περιμένω νέα σας. Θα ήθελα να θέσω έναν ακόμη παράγοντα, αλλά θα το κάνω στη συνέχεια της συζήτησης....
Έχει σχέση με την αλλαγή προσανατολισμών, ταυτότητας και στρατηγικών των δύο φύλων.
Σαφώς παίζει κάποιο ρόλο στο θέμα...
Η φωτιά και το ρόδο είναι ένα.
T.S.Eliot
quote:
διότι ενδόμυχα πιστεύομε ότι στην αγορά υπάρχει και καλύτερη έκδοση του προϊόντος... και γινόμαστε όλο και πιο επιφανειακοί...
ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΣΚΕΦΤΩ ΚΑΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ.
ΑΠΛΑ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΩ ΚΑΤΙ...ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΙΟΝΤΟΣ...ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΡΟΙΟΝ.
ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ...ΟΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΟΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ...ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟ "ΠΑΝΩ" ΧΕΡΙ ΓΙΑ ΝΑ ΝΟΙΩΘΟΥΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ.
ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ ΣΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ "Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΜΠΡΑΙΑΝ" ΤΩΝ ΜΟΝΤΙ ΠΑΙΘΟΝΣ
ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ. ΟΣΟ ΓΙΝΕΤΑΙ.
ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΑΠΛΑ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
***
ΖΗΛΩΤΟΝ ΜΕΝ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΙΜΙΟΝ ΜΕΝΤΟΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
***
Μ.Β.σε ευχαριστώ,όντως τα εμπόδια είναι χάρτινα. Σοφότατο.
quote:
ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΡΟΙΟΝ
χαχα αυτό να λέγεται!!!
quote:
ΚΙ ΑΝ Η ΜΟΔΑ ΜΑΣ ΘΕΛΕΙ ΑΠΟΜΑΚΡΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ, ΤΙ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟΤΕΡΟ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΡΟΣΙΤΟΙ
αυτό είναι το πιο δύσκολο Αφροδίτη... γι αυτό και μεις κάνομε την ... ανεπάρκειά μας ..μόδα
Θα ήθελα τη γνώμη σας σε κάτι: πιστεύετε ότι υπάρχει εγγενής διακριτότητα στα φύλα??? Υπάρχει δηλαδή θηλυκό και αρσενικό στην ψυχή και το πνεύμα μας ή είναι κάτι που καθορίζεται από τη βιολογία και τις κοινωνικές επιταγές (που διαφέρουν κιόλας σε εποχή , κοινωνική τάξη, πολιτισμό κλπ)?? Ίσως έπρεπε να το θέσω από την αρχή αυτό ....
Υ.Γ. για να σας προλάβω λένε ότι το πνεύμα είναι αρσενικο και η ψυχή θηλυκή. Εγώ δεν έχω πειστεί όμως γι αυτές τις διαφορές στα φύλα.....
Η φωτιά και το ρόδο είναι ένα.
T.S.Eliot
dark banishing