- ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΟΤΑΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΜΙΛΑΜΕ??? - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Η αυτοκριτική είναι ενα βήμα προς την αυτοκυριαρχία.

Αυτοκριτική δεν είναι η επιδειξη αυτοκριτικής για τα μάτια του κόσμου, αλλά μια εσωτερική face to face (μερικές φορες τσαμπουκαλεμένη) κουβεντούλα με τον εαυτό σου.

Όταν έχει γίνει μια σωστή αυτοκριτική, δηλ. όταν τα 'χεις ξεκαθαρίσει με τον εαυτό σου αισθάνεσαι αμιγής, σταθερός, στέκεσαι καλά στα πόδια σου κι οποιαδήποτε εξωτερική κριτική είναι καλοδεχούμενη και μπορεί να μπει σε χρησιμότητα.

Ενω αν δεν έχει γίνει σωστή αυτοκριτική ή και καθόλου (συνήθως) νιώθεις οτι έστω και μία ελάχιστα αρνητικη κριτική είναι νταλικα που περασε απο πάνω σου, σα μαχαιριές στην πλάτη σου, σαν να καταρέεις.

Γιατί η ανασφάλεια πάντα μεγενθύνει τις καταστάσεις.
Και πώς να μην είσαι ανασφαλής μ' ένα άτομο που κουβαλάς πάντα μαζί σου αλλά ποτέ δε κάθησες να γνωριστείτε πραγματικα (δηλ. τον εαυτό σου)

quote:

---

ομως ενω δεν μπορουμε να κρινουμε τον εαυτο μας αντικειμενικα
κρινουμε πανευκολα τον διπλανο μας
παραξενα πραγματα.

---

κι αυτό στην ανασφάλεια ωφείλεται, αλλά όχι μόνο.
Είναι πιο εύκολο να κρίνεις τον άλλο απ' τον εαυτό σου.
Γιατι οι εργασίες εσωτερικής καυσεως (αυτοκριτική, αυτογνωσία, αυτοκυριαρχία) θέλουν πολύ προσπάθεια κι οδύνη μερικές φορές
και 'μεις είμαστε φυγόπονοι.

Πάντα κυνηγάμε την ευκολία ως κάτι θετικό...
Πόσο βαθία ριζωμένη αυτή η ιδέα
Πόσο βαθιά νυχτωμένοι ζούμε

Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος

quote:

---

δεν ξερω αν ακουγομαι αγαθος παντως σιγουρα ακουγομαι σαν να ξεφυγα απο το θεμα

συγνωμη cybermaster

---

Όταν σκέφτομαι διαβάζω/γράφω. Βλέπω τις σκέψεις μου σαν λέξεις
τυπωμένες να περνάνε μέσα απ' το μυαλό μου. Σκέφτομαι "δύο"
και βλέπω Δ Υ Ο.

Άλλοι άνθρωποι σκέφτονται με εικόνες. Σκέφτονται "δύο" και
στο μυαλό τους έρχονται δύο ακαθόριστα μισοθολά "πράματα".

Άνθρωποι που να σκέφτονται με ήχους; Υπάρχουν και
αυτοί, αλλά ο ήχος έχει πολύ μικρότερο σημασιολογικό
εύρος από την εικόνα ή τα γράμματα.

Όσο για τις μυρωδιές είναι κυρίως συσχετισμένες με
συναισθήματα και όχι με σκέψεις. Και τέλος οι περισσότεροι
δεν περιοριζόμαστε σε ένα μόνο τρόπο αντίληψης των σκέψεών μας,
αλλά χρησιμοποιούμε πότε-πότε και τους άλλους. Καμιά φορά σκέφτομαι
κι εγώ με εικόνες.

Άνθρωποι που όταν σκέφτονται μιλάνε όμως δε νομίζω ότι υπάρχουν.

Αυτό που έκανες εσύ δεν ήταν σκέψη, αλλά προσπάθεια να μιλήσεις
"από μέσα σου". Σε αυτήν την περίπτωση η γλώσσα συχνά κάνει
μερικές κινήσεις που θα έκανε και στην περίπτωση πραγματικής
ομιλίας.

(Νομίζω ήμουν ο μόνος από το θέμα που κατάλαβε τι ήθελες να
ρωτήσεις. Ή ο μόνος που είναι τόσο πολύ εκτός θέματος.
Έχω αρχίσει να με ανησυχώ. )

και του μυαλου που κουβαλαει..

ΦΙΛΕ ΜΟΥ junk95 ΕΙΣΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΤΙ ΡΩΤΑΩ ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΥΝΔΙΑΣΕΙ ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΣΟΥ ΜΕ ΑΥΤΑ ΤΗΣ ΛΙΛΙΘ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΠΑΙΡΝΕΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ!!!!!

Ε ΞΕΝΙΤΙΑ ΕΝΤΑΞΕΙ ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΑΛΛΕΣ ΦΑΣΑΡΙΕΣ ΕΔΩ ΜΕΣΑ!!!(ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΤΣΙ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΦΟΥ ΚΑΙ Η ΑΡΙΑΔΝΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΙ ΝΑ ΠΕΙ ΚΑΙ ΦΕΡΕΤΑΙ ΣΑΝ ΤΟΝ NGW ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΤΑΞΕΙ!!!!

quote:

---

quote:
--------------------------------------------------------------------------------
και ο καθένας είναι άξιος της μοίρας του.
--------------------------------------------------------------------------------

και του μυαλου που κουβαλαει..

---

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΝ ΘΕΩΡΕΙ ΨΕΜΜΑ!!!

Αγαπητέ CYBERMASTER,
θα προσπαθήσω να σου εξηγήσω πώς το σκέπτομαι:

Ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα της βούλησης.
Η βούληση είναι η ελευθερία και η ίδια η πράξη της επιλογής σε μία δεδομένη κατάσταση. Όταν επιλέγουμε κάτι, τότε μπαίνουμε σε μια διαδικασία, όπου είτε παίρνουμε, είτε όχι αυτό που επιλέγουμε...
Η βούληση, ως δυνατότητα υπάρχει σε όλες τις σφαίρες ή επίπεδα, όπου βρίσκεται ο άνθρωπος.
στο σώμα, στην ψυχή, στο νου, στο πνεύμα...

Η βούληση του σώματος είναι η επιλογή του σώματος να πράξει με κάποιον συγκεκριμένο τρόπο.

Έχουμε όμως και τη σκέψη. Η σκέψη είναι ένα προσωπικό γιά τον καθένα
νοητικό κατασκεύασμα, που στηρίζεται σε κανόνες λογικής, εμπειρίας, συνηθειών, κλπ. κλπ.

Ενώ η βούληση του σώματος -ως βρισκόμενη στο επίπεδο του σώματος και έτσι εναρμονισμένη μαζί του- επιλέγει γιά το σώμα,
η σκέψη έρχεται και μπλοκάρει αυτή τη σωματική βούληση, τη σκεπάζει, και τελικά εκφράζεται μέσα από το σώμα αυτή.

Ενώ η βούληση είναι καθαρή επιλογή, η σκέψη επηρεάζεται από διάφορους εξωγενείς παράγοντες.

Όταν σκεπτόμαστε και μιλάμε δεν το συνειδητοποιούμε, ή αλλιώς δεν το επιλέγουμε, ή αλλιώς δεν κινητοποιείται η σωματική βούληση, που αποφασίζει συνειδητά,
δε δρα η βούληση του σώματος, αλλά η σκέψη.

αυτό ονομάζω μπλοκάρισμα του σώματος από τη σκέψη.

Ο δάσκαλος των πολεμικών τεχνών μου έκανε την εξής επίδειξη:

κρατούσε στην ανοιχτή παλάμη του χεριού του μιά μικρή πέτρα,
και μου ζήτησε να προσπαθήσω να του την πάρω.
αδύνατον, όσο και να προσπαθούσα, μιάς και λόγω της ιδιότητάς του
ήταν πολύ γρήγορος.
τότε μου μίλησε γιά το μπλοκάρισμα του σώματος από τη σκέψη.
μου είπε ότι ο φόβος, η ανασφάλεια, η νοητική στρατηγική του πώς θα αρπάξω την πέτρα από το χέρι του
καθιστερούσαν -μπλόκαραν- το σώμα μου πριν δράσει, όπως η ταχύτητα ελέγχει την κίνηση ενός αυτοκινήτου.
αν άφηνα όμως τη βούληση - επιθυμία- του σώματός μου ελεύθερη
να δράσει,
τότε θα έπερνα την πέτρα.

πράγματι, μετά από πολλές προσπάθειες, κάποια στιγμή ξεχάστηκα
από το λαβύρινθο των σκέψεών μου
και το χέρι μου άρπαξε την πέτρα,
πριν ακόμη το μυαλό μου καταλάβει τι συνέβαινε εκείνη τη στιγμή!!!