mystic
ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Όταν φεύγουν άνθρωποι σαν τον Βλάσση Μπονάτσο ο κόσμος μας γίνεται φτωχότερος.
Ήταν ένας άνθρωπος γεμάτος ενέργεια, πάθος και όρεξη για δουλειά. Ήταν ένας από εμάς, ψαχνόταν για παραφυσικά και ανεξήγητα φαινόμενα και είχε πάρει αρκετές φορές μέρος σε σχετικές εκπομπές.
quote:
υπνωτισατή
υπνωτιστή. Αχ edit πότε θα επανέλθεις εν ζωή.
καταρχήν συμφωνώ ότι τα όνειρα είναι προφητικά, σου ανήγουν έναν δίαυλο στο μέλλον αλλά εκτός αυτού μπορούν να σε γυρίσουν και πολύ πολύ πιο πίσω... σε προηγούμενες ζωές.
Έχω ασχοληθεί με το συγκεκριμένο θέμα, όταν ξεκίνησα να βλέπω όνειρα τα οποία αφορούσαν την ζωή ενός άλλου ανθρώπου που ενώ δεν ήμουν εγώ μέσα μου ήξερα ότι ήμουν. Οι σκηνές που έχω δει είναι πολύ λίγες και χαρακτηριστικές, τα στιγμιότυπα αυτά αφορούν γεγονότα έντονα και πάντα ή τελευταία σκηνή είναι ο θάνατος.
Μέχρι τώρα σε διάστημα περίπου 5 χρόνων έχω δει 3 τέτοια όνειρα. Πάντα ξυπνώντας από ένα τέτοιο όνειρο αντί να νιώσω τρόμο εφόσον βίωνω τον θάνατο του συγκεκριμένου ατόμου, νιώθω μια βαθιά θλίψη αλλά παράλληλα και ανακούφιση.
Μου έχουν μείνει χαραγμένα στην μνήμη μέχρι τελευταία λεπτομέρεια και τα συναισθήματα είναι πολύ έντονα. Την τελευταία φορά είχα πάει σε γνωστό υπνωτισατή και τον είχα ρωτήσει τι μπορεί να σήμαιναν και μου είχε πει ότι ήταν στιγμιότυπα από προηγούμενες ζωές.
Εκτός αυτού μέσω του ονείρου έχω επικοινωνήσει και με συγγενικό πρόσωπο που είχε πεθάνει. Όταν όμως πέρασαν οι σαράντα μέρες δεν το ξαναείδα.
Αυτό που πιστεύω για τα όνειρα είναι ότι είναι ίσως το μόνο μέσο που ανοίγει τις πύλες του υποσυνείδητου.
quote:
Τα εμπόδια όμως, τα κλαράκια, & τον βράχο τα βάζει και αυτά το Ανώτατο Όν;;; ... Δέν το νομίζω!!
Ας πούμε για διάφορα τραγικά συμβάντα τις τύχης (αρρώστιες, δυστυχήματα, θάνατοι κτλπ) φταίει & σ'αυτά το Ανώτατο Όν ή μήπως Εμείς που δέν προσέξαμε τον Εαυτό μας;;;
ή κάποιοι άλλοι που δέν μας πρόσεξαν;;;
ή κάποιοι εχθροί που ήθελαν το κακό μας;;;
Αλλά & με το να ρθούμε στην ζωή δέν είναι αποκλειστικό έργο του Ανώτατου Όντος ... κάποιοι γονείς συμβάλλουνε!!
Αγαπητέ Krisna,
την τύχη του κάθε ανθρώπου που την κατατάσεις; Την κατατάσεις σαν ενέργεια του ανθρώπινου δυναμικού ή σαν ενέργεια που από κάπου μας έρχεται;
Σίγουρα δεν είναι ανθρώπινη επιτευξη γιατί όλοι θα είχαμε πιάσει το τζόκερ, άρα από κάπου πηγάζει που εμείς δεν μπορούμε να συμβάλουμε ώστε να μας αγγίξει. Τι είναι αυτό που δεν αλλάζει; Η μοίρα μας. Άρα έρχεσαι στα λόγια μου.
Όσο για τις αρρώστιες ναι συμβάλλουμε και εμείς με κακή διατροφή, κακές συνήθειες αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις που δεν φταίμε πάντα εμείς. Υπάρχουν αρρώστιες που μαστίζουν και οδηγούν στο θάνατο παιδάκια ανυπεράσπιστα, είτε μόλις γεννηθούν είτε λίγα χρόνια μετά. Ποιος τις δίνει αυτές; Ο Θεός; Και αυτοί που δεν πιστεύουν σε αυτόν σε ποιον να τα ρίξουν. Η μοίρα είναι κάτι προδιαγεγραμένο. Άλλοι καπνίζουν σαν φουγάρα και πεθαίνουν από βαθιά γεράματα και άλλοι νέοι γεμάτοι ζωή πεθαίνουν από ανίατες ασθένεις που απλά τυχαίνει να τους χτυπήσουν την πόρτα.
Τώρα όσο για τους εχθρούς που αναφέρεις, δεν νομίζω να σοβαρολογείς.
Αν το πας στην αρνητική ενέργεια μπορείς να ξεπεράσεις τα πάντα με περίσεια θετική από το ίδιο σου τον εαυτό. Εδώ άρρωστοι γίνοται καλά έτσι και δεν θα αντιμετωπίσεις τον κακό τον γείτονα;
Το ότι συμβάλλουν κάποιοι γονείς όπως λες στο να έρθουμε στην ζωή είναι σωστό αλλά και πολύ εγωϊστικό να συμβαίνει μόνο αυτό. Είναι αναμφισβήτητο ότι υπάρχει μια ανώτερη δύναμη στην δημιουργία ενός ανθρώπου. Σε αυτό δεν χωράει καμία αμφιβολία.
Ότι εσύ έχεις γεννηθεί όμως από τους συγκεκριμένους γονείς και όχι από κάποιους άλλους είτε πλουσιότερους είτε φτωχότερους φταίει η γιαυτό μοίρα.
Αυτο που εγώ πιστεύω είναι ότι η μοίρα δρα υπόγεια μέσα στην συνείδηση του ανθρώπου. Όταν οδηγάς μέσα στον ήλιο και ξαφινκά σε τυφλώσει και τρακάρεις, δεν φταίει φυσικά ό ήλιος γιατί πάντα ήταν και θα είναι παρών εσένα όμως κάποιος θα σε παρακινήσει να οδηγήσεις την συγκεκριμένη ώρα. Και με το άγριο θηρίο το ίδιο είναι. Μπορεί κάποιος να είναι όλη μέρα μέσα στην ζούγκλα και εσύ μόλις πατήσεις το πόδι σου την συγκεκριμένη ώρα να έρχεται το άγριο ζώο και να σε κάνει μαμ.
Βλέπεις εσύ παίρνεις τις αποφάσεις αλλά κάτι σε παρακινεί να τις πάρεις χωρίς να το αντιλαμβάνεσαι. Δεν πάει να πει όμως ότι πάντα θα είναι κατά σου.
quote:
Κανένα Ανώτατο Όν δέν επεμβαίνει ούτε κατευθύνει την μοίρα μας.
Την μοίρα μας σε αυτόν τον Κόσμο ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ την δημιουργούμε.
Εγώ πιστεύω στην Απόλυτη Αγαθότητα & καλοσύνη του Απόλυτου Όντος ... και γι'αυτόν ακριβώς τον λόγο δέν επεμβαίνει ανεξάρτηρα απο Εμάς!
quote:
Το ΠΟΤΑΜΙ της ΖΩΗΣ ρέει με την δική μας Συμβολή και Όχι ανεξάρτητα απο μάς.
Ασφαλώς και μας παρασύρει στο διάβα του αλλά Όχι με τόσο πολύ Αγάπη γιατί με την δική μου πείρα παρατηρώ οτι η ζωή τα φέρνει καλύτερα σε Ανθρώπους ανίκανους και Τιποτένιους, έχουν μεγαλύτερη εύννοια της Τύχης!
Ίσως έχουν μελετήσει αυτοί περισσότερο τα μυστικά της!
Αγαπητέ krisna,
ανάμεσα στα 2 posts σου βλέπω κάποιες αντιφάσεις. Από την μια μας λες ότι εμείς ορίζουμε την μοίρα μας και από την άλλη επισημαίνεις ότι υπάρχουν άνθρωποι ανάξιοι της εύνοιας που τους καταλογίζεται.
Αναφέρεις ότι η ζωή είναι ένα ποτάμι που σε παρασύρει. Συμφωνώ. Προσθέτω όμως ότι στο ποτάμι μπορείς να βρεις βραχάκια ή κλαδιά που ή θα σε στηρίξουν και θα καταφέρεις μειώσεις ταχύτητα ώστε να διασχίσεις το ποτάμι πιο σιγά για να μην χτυπήσεις ή τα συγκεκριμένα βραχάκια θα σε χτυπήσουν κατακέφαλα και θα σε αφήσουν στον τόπο.
Το ποτάμι είναι σίγουρο ότι θα το διασχίσεις. Ο τρόπος που θα το διασχίσεις διαφέρει. Αν μπροστά σου βρεθεί βράχος έχεις περισσότερες πιθανότηες να χτυπήσεις επάνω του. Εάν σου βρεθεί κάποιος κορμός ή κλαδί πιο πιθανό είναι να πιαστείς και να έχεις καλύτερη πορεία.
Ποιος άραγε ορίζει τι θα υπάρξει μέσα στο ποτάμι; Ποιος καταρχήν σε έριξε στο ποτάμι. Μήπως αυτό το Ανώτατο Όν σε έβαλε στο ποτάμι και η μοίρα σου σου στέλνει τα εμπόδια;
Πάντα υπάρχει ενεργός ο ανθρώπινος παράγοντας στην πορεία της μοίρας και αυτός είναι οι αποφάσεις που παίρνει ο καθένας στην ζωή του αλλά σε ότι και αν αποφασίσει η μοίρα του δεν τον αποχωρίζεται. Ακόμα και αν πιαστεί από το κλαδί μπορεί παρακάτω να τον περιμένει ο βράχος αλλά μπορεί και να τον περιμένει και ένας βαρκάρης να τον σώσει.
quote:
οχι δεν αναφερομαι στην παραπομπη σου με παρεξηγησες παλι
αναφερομαι στις κλασσικες copy paste απαντησεις
Αγαπητέ μου endorama δεν σε παρεξήγησα. (Εξάλλου υπάρχει μεταξύ μας η αληλεγγύη των αριστερόχειρων
)
quote:
νομίζω ότι είναι σημαντικό να μην παίρνουμε τόόόσο προσωπικά κάποια ζητήματα, που να φτάνουμε στο σημείο να θεωρούμε ότι εμείς γνωρίζουμε να αγαπάμε και οι άλλοι όχι.
Αγαπητή Zadok λυπάμαι αν βγήκε κάτι τέτοιο από τα γραφώμενά μου, δε ήταν αυτός ο σκοπός μου.
quote:
Ο προβληματισμός μου επίσης, είναι απλά αγνός προβληματισμός.
Δεν ισχυρίστηκα ότι τελικά είναι καλό να μη δωρίζουμε όργανα ή ότι εγώ δε θα το έκανα.
Συμφωνώ στο ότι ο προβληματισμός σου είναι απλός και κατανοητός ως λέξεις και διατύπωση είναι όμως πολύπλοκος στην πράξη και στην ουσία των πραγμάτων. Όλη αυτή η συζήτηση γίνεται εκ του ασφαλούς και εύχομαι πάντα να είναι έτσι αλλά όταν κάποιος δικός σου ή ακόμα και εσύ (χτύπα ξύλο) θα είχες την ανάγκη ενός οργάνου τότε ο προβληματισμός σου θα σου φάνταζε σαν σταγόνα στον ωκεανό.
quote:
Μπορεί να κάνω λάθος, που έβγαλα τέτοιο συμπέρασμα, αλλά νομίζω ότι οποιοσδήποτε θάνατος δεν ενδείκνυται για δωρεά οργάνων. (π.χ. ένας ηλικιωμένος, ο οποίος φεύγει πλήρης ημερών, δεν έχει κάτι να προσφέρει - ή τουλάχιστον όχι και πολλά - σε έναν πιθανό λήπτη 25 χρονών)
Δεν κατάλαβα που θέλεις να καταλήξεις. Μήπως στο ότι οι γιατροί ίσως δεν προσέξουν όσο πρέπει έναν νέο άνθρωπο για να του πάρουν τα όργανα; Ή έχει να κάνει με αυτό που έγραψες σχετικά με την ευχή για εύρεση οργάνου που συνεπάγεται με τον θανάτο ενός νέου ανθρώπου;
Προσδιόρισέ μου για να σου απαντήσω.
Καταρχάς,
quote:
Αλήθεια, έχουμε σκεφτεί ότι όταν παρακαλάμε να βρεθεί μόσχευμα για κάποιον, ουσιαστικά ευχόμαστε να πεθάνει κάποιος άλλος;
αγαπητή Zadok δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος άνθρωπος που βρίσκεται στο κατώφλι του θανάτου και να εύχεται να το περάσουν άλλοι πρώτοι για να κατέβει από εκεί αυτός.
Η προσέγγιση της galadriel είναι πολύ σωστή. Ευχή όλων των πασχόντων αλλά και εμάς είναι να συνειδητοποιήσουν όλοι οι Έλληνες ότι η δωρεά των οργάνων τους δεν σημαίνει εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου αλλά λύτρωση.
Καθημερινά καλώς ή κακώς πεθαίνουν πολλοί άνθρωποι που έστω το 1/10 αυτών να ήταν δωρητές θα είχαμε 20% μείων στις λίστες αναμονής.
Αν θες μπορείς να βοηθήσεις τον συνάνθρωπο χωρίς καν να πεθάνεις γίνοντας δότης μυελού των οστών. Η ζήτηση μυελού των οστών είναι πάρα πολύ μεγάλη και ιδιαίτερα δύσκολη εφόσον υπάρχει μικρή εςπιτυχία ιστοσυμβατότητας. Στο εξωτερικό έχουν τράπεζες μυελού των οστών με εκατομμύρια δείγματα σε αντίθεση με εμάς που έχουμε ελάχιστα. Άντε να βρεις συμβατότητα.
quote:
Όπως ανέφερα και πιο πάνω για αρκετούς σοβαρούς αποκρυφιστές αυτό δεν είναι αληθές και λέγεται ότι αντιθέτως κάτι τέτοιο είτε επιβαρύνει το κάρμα, είτε υποδηλώνει επιβαρυμένο κάρμα.
Δεν είμαι αποκρυφιστής και δεν το γνωρίζω αυτό που αναφέρεις αλλά γνωρίζω ότι γενικότερα το καλό κάρμα υποδηλώνει και τις καλές πράξεις που έχεις κάνει. Αυτοί που με τον θάνατό τους (ή και χωρίς θάνατο) κατάφεραν να σώσουν μια ζωή σίγουρα θα έχουν πολύ καλό και ''ελαφρύ'' κάρμα.
quote:
αν ειχατε προβλημα θα σκεφτοσασταν τετοια πραγματα?
ειλικρινα περιμενω μια λογικη απαντηση
δικη σας
οχι copy paste
αγαπητέ φίλε endorama, χαλάρωσε, εμείς δεν περιμένουμε να έχουμε το πρόβλημα για να ευαισθητοποιηθούμε αλλά μαγειρεύουμε πολύ νωρίτερα. Τώρα αν η Zadok έχει κάποιες αμφιβολίες δεν είναι κακό να τις συζητάμε. Αυτό δεν σημαίνει ότι τις υιοθετούμε.
Αν αναφέρεσαι ως copy/paste την παραπομπή μου, δυστηχώς δεν έχω τον χρόνο για να γράψω εκτενώς ένα θέμα έτσι το δανείζομαι έτοιμο για να μην υπάρχουν ασάφειες και απορίες.
Με εκτίμηση και φιλική διάθεση.
βλέπω ότι το θέμα της δωρεάς οργάνων απασχολεί αρκετούς και χαίρομαι ιδιαίτερα.
quote:
Η μεταμόσχευση μπορεί να πραγματοποιηθεί, εάν το μόσχευμα ληφθεί μέχρι και λίγες ώρες (για να μην πω λεπτά) από το θάνατο του δότη. Το όργανο ή το όποιο υλικό δεν πρέπει να έχει χάσει τελείως τη ζωτικότητά του.Για τον αποκρυφισμό, αυτό σημαίνει ότι και το αιθερικό σώμα το οποίο συνοδεύει ακόμη αυτό το υλικό από το σώμα του δότη, θα αποχωρισθεί του συνόλου της ανθρώπινης ύπαρξής του (η οποία ακόμη δεν έχει διαχωρισθεί τελείως από το φυσικό της φορέα) και θα τοποθετηθεί σε μία άλλη ύπαρξη.
Θυμίζω εδώ, ότι ο βιολογικός θάνατος ή θάνατος του υλικού φορέα για τον αποκρυφισμό είναι απλά ένα από τα πρώτα στάδια μίας μετάβασης σε μία άλλη συνειδησιακή κατάσταση. Υπάρχουν και άλλα στάδια πριν ολοκληρωθεί αυτό το φαινόμενο, το οποίο στο σύνολό του καλείται θάνατος.
Αγαπητή Zadok πολύ σωστός ο προβληματισμός σου.
Όσον αφορά το αιθερικό σώμα λοιπόν, έχοντας διαβάσει αρκετές near death experiencies, όλοι αναφέρουν ότι κατά τον αποχωρισμό του αιθερικού σώματος απο το υλικό, δεν μπορούν να αισθανθούν τίποτα. Είναι σε σύγχηση, όχι γιατί δεν αισθάνονται τα μέλη τους ή πόνο αλλά γιατί βλέπουν κάτι ξαπλωμένο σε ένα κρεβάτι το οποίο έχουν την αίσθηση ότι ήταν το σώμα τους που τους αφήνει πλήρως αδιάφορους.
Οι περισσότεροι βλέπουν τους γιατρούς να προσπαθούν να τους επαναφέρουν και τους αφήνει τόσο αδιάφορους η θέα αυτού που την κάνουν από το δωμάτιο και κόβουν βόλτες στο νοσοκομείο.
Θέλω λοιπόν να καταλήξω ότι κατά την γνώμη μου και σε σχέση με ότι έχω διαβάσει το αιθερικό σώμα δεν μπορεί να υποστεί τις φθορές του υλικού.
Ένα άλλο παράδειγμα είναι ότι αν ρωτήσεις έναν ανάπηρο τι όνειρα βλέπει θα σου πει ότι κάθε βράδυ περπατάει. Αυτό είναι μεν μια επιθυμία του υποσυνείδητου αλλά εκφράζεται στο όνειρο μέσω του αιθερικό σώματος, το οποίο κάθε άλλο από ανάπηρο είναι.
Όπως πιστεύω ότι κάποιος με ακρωτηριασμένα μέλη, πεθαίνοντας το αιθερικό του σώμα θα είναι ακέραιο.
http://health.in.gr/news/article.asp?lngArticleID=44640
Είναι πολύ σημαντικό να αυξηθούν στην χώρα μας οι δωρητές οργάνων αφού κατέχουμε ως έθνος την τελευταία θέση στον πίνακα των πραγματοποιούμενων μεταμοσχεύσεων.
Προσωπικά είμαι δωρητής οργάνων, μυελού των οστών και αιμοδότης από τότε που έκλεισα τα 18. Οι περισσότεροι τουλάχιστον σε αυτό το site πιστεύουν ότι το σώμα μας είναι το όχημα και η ψυχή ο οδηγός, μετά θάνατον ο οδηγός την έχει κάνει για άλλες πολιτείες (όπως λέει και ένα λαϊκό άσμα)οπότε το σώμα μας είναι άχρηστο, ας το εκμεταλευτούμε να βγάλουμε κάτι καλό.
quote:
Πιστεύω στην αγάπη και πιστεύω ότι πάντα την συναντάμε...όμως, πως ξέρουμε ότι είναι αυτή που ψάχνουμε? Εχει τρόπο η ψυχή να την αναγνωρίσει? Και έχει τρόπο, αφού την αναγνωρίσει να γίνει συνείδηση?
Και εγώ πιστεύω ότι πάντα την συναντάμε.
Ναι έχει τρόπο η ψυχή να την αναγνωρίσει και είναι πάντα αλάνθαστη. Ακόμα όταν και το μυαλό παίζει παιχνίδια η ψυχή είναι αυτή που το καθοδηγεί στην σωστή κατεύθυνση.
quote:
κι αν το Εγώ λέει ψέμματα για να δικαιολογήσει την ύπαρξη του?
...κι αν η ψυχή απλά βαρέθηκε την μοναξιά της?
...κι αν η καρδιά ζητάει να γεμίσει το κενό της?
...και το μυαλό ακολουθεί παίζοντας παιχνίδια?
Με τόσα ...αν, δεν αφήνεις περιθώρια στην ψυχή σου να δράσει. Γιατί τόση επιφυλακτικότητα και αυτοσυγκράτηση; Είναι άμυνα του μυαλού μπροστά σε ενδεχόμενο κίνδυνο; Μήπως το μυαλό έχει μνήμη και για αυτό το συμβουλεύεσαι σε αντίθεση με την ψυχή που είναι αγαθή;
Στην αγάπη δεν υπάρχει λογική άρα το μυαλό κάνει απλά πέρα.
''Ο Θεός είναι ένας κύκλος που το κέντρο του είναι παντού και η περιφέρεια του πουθενά''
Η καλύτερη μέρα της ζωής μου ήταν όταν γέννησα τον γιο μου πριν 8 μήνες.
Η χειρότερη όταν έφυγε από την ζωή ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο.
Πες μας όμως και για σένα
Είμαι σίγουρη ότι αυτή ήταν και η τελευταία μεταμψύχωσή του.
Σίγουρα κάποτε θα τα ξαναπούμε.
quote:
Το νιωθει κανεις εντονα οταν ταξιδευει σε αλλες Ευρωπαικες χωρες.
Δεν εχω προσδιορισει τι ειναι αυτο που μας σπρωχνει σε αυτη την συμπεριφορα αλλα μονο αν αλλαξει θα προοδευσουμε και σαν ατομικες υπαρξεις και σαν χωρα.
αγαπητή nst, αυτό που έχω εντοπίσει ως αίτιο αυτής της συμπεριφοράς είναι κατά την γνώμη μου η ανασφάλεια που νιώθει ο Έλληνας και αυτό πηγάζει από την έλλειψη μόρφωσης, ενημέρωσης, οργάνωσης κ.α
Είναι ένα άλλο θέμα, το οποίο θέλει πολύ ανάλυση.
Πολλοί θέλουν να επιτύχουν με λάθος κριτήρια όπως καριέρα,χρήματα,δόξα,καλοπέραση κ.α. εκείνοι κατά την γνώμη μου έχουν χάσει το νόημα. Βέβαια η απάντηση θα έρθει μετά θάνατον μέχρι τότε πρέπει να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι για να ζήσουμε μια καλύτερη ζωή.
μια ακόμα πρόταση είναι να σταματήσουμε να καταναλώνουμε αμερικάνικα προϊόντα. Να σταματήσουν όλες οι εισαγωγές.
Πρέπει να αφυπνήσουμε τους Έλληνες που ζουν στην Αμερική και να κάνουν τις δικές τους πορείες. Όλοι μαζί ίσως ακουστούμε.
Τέτοια εθνικά θέματα πρέπει να μας ενώνουν σαν μια γροθιά.
Δυστηχώς εμείς οι άνθρωποι δεν θα μπορέσουμε ποτέ να βιώσουμε με τελεοιότητα ευτυχώς όμως που υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν για το καλύτερο.
quote:
Κάπου το άκουσα στην τηλεόραση...δεν θυμάμαι, πρόσφατα πολύ πάντως!
Η ύπνωση χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες:
-Χαλάρωση
-Ύπνωση
-Υποβολή ή αυθυποβολή...γνωρίζει κανένας λεπτομέρεις γιαυτήν την κατηγορία;
-Αναδρομή...Τον Αύγουστο θα πάω ως κατασκηνωτής στο Υδρύλι(Νέα Φώκαια, Χαλκιδική)...θα ήθελα να δοκιμάσω μία από αυτές τις κατηγορίες τις ύπνωσης...Ποια πιστεύετε είναι η πιο ακίνδυνη;
Αγαπητέ συνομιλητή σε χαιρετώ. Το ερώτημα που θέτεις εξαρτάται από πολλούς και διάφορους παράγοντες. Καταρχήν δεν πρέπει να είσαι μόνος σου και πάνω άπ'όλα πρέπει να σε καθοδηγήσει κάποιος έμπειρος υπνωτιστής. Αυτό που μπορείς να καταφέρεις μόνος σου είναι η χαλάρωση που είναι και η πιο ακίνδυνη. Η ύπνωση και η αναδρομή κατά την γνώμη μου είναι ακίνδυνα μόνο εάν έχεις πλήρη εμπιστοσύνη στον υπνωτιστή σου. Η υποβολή είναι επικίνδυνη και δεν νομίζω να εξασκούνται ελεύθερα ως αυτούσια έννοια. Στην υποβολή μπορεί να σου περάσει ότι θέλει κανείς στο υποσυνείδητο και να σε κάνει ότι αυτός θέλει. Είναι μερικοί υπνωτιστές της δεκάρας οι οποίοι υποβάλουν τους υπνωτισμένους να δουν διαφόρα πράγματα που στην ουσία αυτοί τους οδηγούν σε αυτά χωρίς να υφίστανται. Ξέρω περιπτώσεις αναδρομών που οι υπνωτισμένοι συγκεκριμένου υπνωτιστή είχαν παρόμοιες εμπειρίες, δεν μιλούσαν ξένη γλώσσα εάν ήταν από άλλη χώρα και γενικότερα ήταν κοινότυπες οι ιστορίες τους. Πρέπει πραγματικά να έχει μεγάλη δύναμη ο υπνωτιστής για να σε ανατρέξει σε πραγματική αναδρομή και όχι να σε υποβάλει.
Τώρα η ανθυποβολή είναι στο χέρι του καθένα μας κατά πόσο είναι τόσο δυνατός εσωτερικά ώστε να ανθυποβάλει τον εαυτό του. Θέλει τρομερή εξάσκηση και είναι τρομερά κουραστικό. Εγώ δεν έχω δοκιμάσει τίποτα από τα παραπάνω εκτός της βαθιάς χαλάρωσης που είναι και πολύ ξεκούραστο. Σου προτείνω να κάνεις και εσύ το ίδιο.