- Ινδική φιλοσοφία - ΒΙΒΕΚΑΝΑΝΤΑ (Σειρά Γνώσης) - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Με συγκίνησε πολύ το μήνυμά σου που δείχνει ότι μπόρεσα να συνεισφέρω, έστω κι ελάχιστα, στο να λυθούν κάποιες απορίες σου.
Σε ευχαριστώ για την αφιέρωσή σου και τα μηνύματα που μας φανερώνει και καλή συνέχεια σε αυτήν την πορεία που ξεκινάς.
Είμαι σίγουρος ότι αυτό το topic θα σε βοηθήσει κι άλλες φορές.
Εργασία χωρίς προσκόλληση. Ορθή δράση
Εκείνος που προσκολλάται στα αποτελέσματα των έργων του, πάντα γκρινιάζει για τη φύση των καθηκόντων που του έφερε το πεπρωμένο του. Γι' αυτόν που εργάζεται χωρίς προσκόλληση, όλα τα καθήκοντα είναι εξίσου καλά και αποτελούν αποτελεσματικά εργαλεία για την εξολόθρευση της ιδιοτέλειας και της φιληδονίας και για την απελευθέρωση της ψυχής.
Όλοι μας έχουμε μια τάση να υπερεκτιμούμε τους εαυτούς μας. Τα καθήκοντα μας καθορίζονται από την αξία μας πολύ περισσότερο από ότι θα θέλαμε να παραδεχτούμε.
Ο συναγωνισμός γεννάει το φθόνο και σκοτώνει τη καλοσύνη της καρδιάς μας. Για τον γκρινιάρη, όλα τα καθήκοντα είναι δυσάρεστα, ποτέ του δεν θα μείνει ικανοποιημένος και όλη του η ζωή είναι καταδικασμένη στην αποτυχία.
Ας εξακολουθήσουμε λοιπόν να εργαζόμαστε, εκτελώντας το όποιο καθήκον μας και ας είμαστε πάντα έτοιμοι να πέσουμε με τα μούτρα στη δουλειά. Τότε, σίγουρα θα δούμε το Φως. (σ. 66)
quote:
Γι' αυτόν που εργάζεται χωρίς προσκόλληση, όλα τα καθήκοντα είναι εξίσου καλά και αποτελούν αποτελεσματικά εργαλεία για την εξολόθρευση της ιδιοτέλειας και της φιληδονίας και για την απελευθέρωση της ψυχής.
Φίλε thoth, πάντα πίστευα ότι αυτή η πρόταση εμπεριέχει την ύψιστη σοφία, αλλά και τη δυνατότητα, δύσκολη βέβαια, της πρακτικής εφαρμογής.
Ζήσε τη στιγμή!
Είναι όντως από τα πιο δύσκολα αλλά είναι η βάση όλων των άλλων κατακτήσεων και για αυτό είναι τόσο σημαντικό να το εφαρμόσουμε πριν από όλα.
quote:Όλοι μας έχουμε μια τάση να υπερεκτιμούμε τους εαυτούς μας. Τα καθήκοντα μας καθορίζονται από την αξία μας πολύ περισσότερο από ότι θα θέλαμε να παραδεχτούμε.
Ας εξακολουθήσουμε λοιπόν να εργαζόμαστε, εκτελώντας το όποιο καθήκον μας και ας είμαστε πάντα έτοιμοι να πέσουμε με τα μούτρα στη δουλειά. Τότε, σίγουρα θα δούμε το Φως. (σ. 66)
...και αυτα ειναι που συνηθως μας επαναφερουν στην πραγματικοτητα ,μας προσγειωνουν με τετοιο τροπο ωστε να μας δωθει η ευκαιρια να υπερβουμε του μικρου μας "εγω".
Ευχαριστω 
!
Μιλώντας για προσκόλληση, εννοεί ότι πρέπει να εργαζόμαστε έχοντας κατά νου τη διαδικασία της εργασίας και όχι για το αποτέλεσμα ή στόχο;
Δεν εννοεί ότι δεν πρέπει να επιδιώκουμε ένα καλό αποτέλεσμα. Θα ήταν χαζός όποιος το δίδασκε αυτό, εξάλλου.
Εννοεί ότι δεν πρέπει να βλέπουμε την ορθή εργασία ως κάτι που θα μας επιστρέψει ένα προσωπικό κέρδος κι έτσι να δενόμαστε από αυτήν την προσδοκία και να γίνεται αυτή προυπόθεση για να εργαστούμε.
Κάθε εργασία που το κίνητρό της είναι το προσωπικό κέρδος, είναι ένα παζάρι και μια ανταλλαγή. Είναι Κάρμα, είναι αιτία-αποτέλεσμα (θυμηθείτε τον Μεροβίγγειο στο Matrix), συνεπώς ή χρωστάς ή σου χρωστάνε, σε έναν αέναο κύκλο.
Αυτή η θεώρηση της εργασίας είναι κατάλληλη για τον υλικό άνθρωπο αλλά όχι για την Ψυχή. Η Ψυχή ενεργεί και άρα εργάζεται από ένα εσωτερικό κίνητρο. Δεν εξαρτά την δράση της από την προσδοκία μιας προσωπικής ανταμοιβής.
Δεν αντιμετωπίζει την αλήθεια ως ένα εξωτερικό Υποκείμενο αλλά γίνεται, η ίδια, η αλήθεια. Δεν βλέπει την ορθή εργασία ως κάτι που πρέπει να κάνει ή να μην κάνει αλλά ως κάτι που αυτή η ίδια είναι.
Είναι πολύ μεγάλο το θέμα και σίγουρα δεν μπορούμε να το κατακτήσουμε στα ίσα. Πρέπει να το.. πλαγιοκοπίσουμε πολλές φορές με πολλούς τρόπους.
quote:
Η Ψυχή ενεργεί και άρα εργάζεται από ένα εσωτερικό κίνητρο. Δεν εξαρτά την δράση της από την προσδοκία μιας προσωπικής ανταμοιβής.Δεν αντιμετωπίζει την αλήθεια ως ένα εξωτερικό Υποκείμενο αλλά γίνεται, η ίδια, η αλήθεια. Δεν βλέπει την ορθή εργασία ως κάτι που πρέπει να κάνει ή να μην κάνει αλλά ως κάτι που αυτή η ίδια είναι.
-αυτο ακριβως νοιωθω η ψυχη.αυτο ακριβως...-
πως θα ηταν αν οντως καποιος λαμβανε σοβαρα υποψιν οσα μηνυματα μεσω εμου η Ψυχη... μεταφερει...;
αληθεια/ειναι η ειλικρινης απορια αυτου ακριβως που ειμαι/μα ...δεν περιμενω απαντηση συνηθως θαλεγα αποδειχτηκε πως δεχομαι κατηγοριες....-μα αν λεω αληθεια;....χμ...-
οχι! δεν τρεφω φρουδες ελπιδες,ισως επιτελους μιλω η ψυχη.../ υπερβολικο εχμ..αληθινο... ομως οσο κι αν δεν γινεται κατανοητο παρα μονο μεσα απο εννοιες σε βιβλια ...(δηλαδη χωρις υποσταση) ενω οι αλλοι δεν απλα δεν νοιωθουν..ισως δεν μπορουν/ισως δε θελουν.../εξαλλου ειπες...
quote:...
Αυτή η θεώρηση της εργασίας είναι κατάλληλη για τον υλικό άνθρωπο αλλά όχι για την Ψυχή
αρα σε υλιστικα καθοδηγουμενους συνειρμους...η ψυχη ..δεν εισακουγεται...παρα μονο μετα απο..."αφυπνηση"...
hare hare aum!
Σ’ ευχαριστώ thoth για τη διευκρίνιση. Είναι δύσκολη όχι μόνο η πρακτική εφαρμογή της πρότασης όπως λέει ο Στέφανος, αλλά και η κατανόησή της.
Πιστεύω πως μια τέτοια πράξη είναι συντονισμός με τη φύση, με το θείο και δεν ταυτίζεσαι, δεν πορώνεσαι κάνοντάς την. Απλώς, σου αφήνει μια γλυκιά γεύση
Ζήσε τη στιγμή!
Γεια σου Στέφανε.
Με συγχωρείς που καθυστερώ να απαντήσω. Αυτή την εποχή έχω πέσει με τα μούτρα στη δουλεια και δεν προλαβαίνω να σκεφτώ τίποτε άλλο πέραν αυτής.
Ναι έχεις δίκιο σ’ αυτό που λές. Ευτυχώς μου τυχαίνει κάποτε να κάνω πράγματα χωρίς να προσδοκώ όχι μόνο κάποιο όφελος αλλά απολύτως τίποτε απ’ αυτά. Απλά πράγματα . Οταν απολαμβάνω τη συντροφιά μιας παρέας, πίνοντας έναν καφέ, κάνοντας κάποια αγαπημένη δραστηριότητα, βοηθώντας ένα φίλο που έχει ανάγκη. Αυτές είναι και οι πιο ευχάριστες στιγμές.
Στην εργασία όμως είναι διαφορετικά. Εκεί αν δεν έχεις στόχους δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να είσαι αποτελεσματικός σ’ αυτό που κάνεις. Ο thoth το έθεσε κάπως διαφορετικά λέγοντας πως είναι θεμιτοί οι στόχοι στην ορθή εργασία αρκεί να μη συνδέονται με κάποιο προσωπικό κέρδος που σε βάζει σε αν κύκλο προσδοκιών-φόβου-φθόνου.
Είναι πολύ δημιουργική και ευχάριστη αυτή η ανταλλαγή απόψεων όπου οι διδασκαλίες ταξιδεύουν μακριά από τον κόσμο των ιδεών και γίνονται σάρκα και οστά μέσα στον καθένα μας.
Για να βοηθήσω σε αυτούς τους προβληματισμούς θα παρεμβάλλω κάποια αποσπάσματα από ένα άρθρο μέσα στο οποίο συλλέγονται αποσπάσματα από το έργο του Βιβεκανάντα με μορφή ερωταπαντήσεων. Το άρθρο έχει τίτλο "Η Γιόγκα της Δράσης" (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου)
Ερώτηση: Για να εξασκήσουμε την Κάρμα Γιόγκα, θα πρέπει να δουλεύουμε χωρίς κίνητρο;
Απάντηση: Δεν μπορεί να υπάρχει δουλειά χωρίς κίνητρο. Μερικοί άνθρωποι θέλουν δόξα και δουλεύουν για τη δόξα. Άλλοι θέλουν λεφτά και δουλεύουν για λεφτά. Άλλοι θέλουν να έχουν δύναμη και δουλεύουν για δύναμη. Άλλοι θέλουν να πάνε στον ουρανό κι αυτοί δουλεύουν για τον ίδιο λόγο. Άλλοι θέλουν ν’ αφήσουν ένα όνομα όταν πεθάνουν.
Να, όπως γίνεται στην Κίνα, όπου κανείς δεν παίρνει τίτλο μέχρι να πεθάνει. Κι αυτός είναι ένας καλύτερος τρόπος, παρ’ όλα αυτά, από τον δικό μας. Όταν ένας άνθρωπος κάνει κάτι καλό, δίνουν έναν τίτλο τιμιότητας ή τίτλο ευγένειας στον πατέρα του, που είναι πεθαμένος ή στον παππού του. Κάποιοι άνθρωποι δουλεύουν γι’ αυτό.
Μερικοί από τους πιστούς μιας συγκεκριμένης αίρεσης του μωαμεθανισμού δουλεύουν όλη τους τη ζωή για να έχουν ένα μεγάλο μνήμα χτισμένο γι’ αυτούς, όταν θα πεθάνουν. Γνωρίζω αιρέσεις στις οποίες όταν ένα παιδί γεννιέται, ένα μνήμα είναι ήδη έτοιμο γι’ αυτό. Είναι, μεταξύ άλλων, η πιο σημαντική εργασία που ένας άνθρωπος μπορεί να κάνει σ’ αυτή την αίρεση. Και το μεγαλύτερο και πιο καλλιτεχνικό μνήμα υποτίθεται ότι είναι για τον καλύτερο άνθρωπο που είναι θαμμένος. Άλλοι δουλεύουν ως μετανοημένοι. Κάνουν όλων των ειδών τα άσχημα πράγματα και μετά ανεγείρουν έναν ναό ή δίνουν κάτι στους ιερείς για να αγοράσουν αυτοί κάτι. Κι έτσι κερδίζουν ένα διαβατήριο για τον ουρανό. Σκέφτονται ότι ένα τέτοιο είδος αγαθοεργίας θα τους εξαγνίσει κι ότι θα πάνε χωρίς χρέη στον ουρανό, σε πείσμα όλης της αμαρτίας τους. Αυτά είναι από τα διάφορα κίνητρα για εργασία.
Ερώτηση: Ποιο είναι το σωστό κίνητρο, σύμφωνα με το Κάρμα Γιόγκα;
Απάντηση: Εργασία για την αναζήτηση της εργασίας. Υπάρχουν κάποιοι, οι οποίοι είναι αλήθεια το άλας της γης σε κάθε χώρα και οι οποίοι εργάζονται για το καλό της εργασίας. Δεν ενδιαφέρονται για όνομα, φήμη ή ακόμα να πάνε στον ουρανό. Αυτοί εργάζονται γιατί η καλή θέληση πρέπει να έρθει.
Υπάρχουν άλλοι που κάνουν καλό στους φτωχούς και βοηθούν την ανθρωπότητα με υψηλότερα κίνητρα, επειδή πιστεύουν στο να κάνουν καλό και αγαπούν το καλό. Η δουλειά που γίνεται για όνομα και φήμη, σπάνια φέρνει άμεσα αποτελέσματα, κατά κανόνα. Το όνομα και η φήμη έρχονται σε μας όταν είμαστε γέροι και σχεδόν έχουμε τελειώσει αυτή την ζωή. Αλλά θα έρθει κάποια στιγμή, έτσι δεν είναι;
Απ’ την άλλη, τι κερδίζει ένας άνθρωπος με μη εγωιστική εργασία; Τίποτα, απλά μπορεί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους άλλους. Πραγματικά όμως, αυτός κερδίζει το ανώτατο. Ο ανεγωισμός είναι περισσότερο κερδοφόρος, αλλά οι άνθρωποι δεν έχουν την υπομονή να εξασκηθούν σ’ αυτό. Είναι ακόμα πιο κερδοφόρος κι από την άποψη της υγείας επίσης. Αγάπη, αλήθεια κι ανεγωισμός δεν είναι σχήματα λόγου περισσότερο, αλλά αποτελούνται από ανώτατα ιδεώδη, γιατί σ΄ αυτά βρίσκεται εκείνη η εκδήλωση της δύναμης.
Ερώτηση: Δύναμη; Θα μπορούσες, παρακαλώ, να μας το εξηγήσεις;
Απάντηση: Ένας άνθρωπος που μπορεί να δουλέψει για πέντε μέρες ή ακόμα για πέντε λεπτά, χωρίς οποιοδήποτε εγωιστικό κίνητρο και χωρίς να σκέπτεται το μέλλον, τον ουρανό, την τιμωρία ή οτιδήποτε άλλο, έχει την δυνατότητα να γίνει ένας ισχυρός ηθικός γίγαντας.
Είναι δύσκολο να το κάνει, αλλά στην καρδιά αυτών των καρδιών εμείς γνωρίζουμε την αξία της και το καλό που προκαλούν. Είναι η μεγαλύτερη εκδήλωση της δύναμης. Αυτή η τρομακτική χαλιναγώγηση, η αυτοσυγκράτηση, είναι μια εκδήλωση δύναμης μεγαλύτερης από οποιαδήποτε άλλη εξωτερική δράση.
Ερώτηση: Πώς μπορείς να το λες, αυτό δεν είναι καθόλου φανερό. Σε μένα το αντίθετο φαίνεται αληθινό.
Απάντηση: Μια άμαξα με τέσσερα άλογα μπορεί να τρέξει προς τα κάτω σε έναν λόφο, χωρίς χαλινάρια. Ή, ο αμαξηλάτης μπορεί να χαλιναγωγήσει τα άλογα. Ποια είναι η μεγαλύτερη εκδήλωση της δύναμης; Να τα αφήσει να φύγουν ή να τα συγκρατήσει; Μια μπάλα κανονιού ρίχνεται μέσω του αέρα σε μια μεγάλη απόσταση και πέφτει, μια άλλη ανακόπτεται στον αέρα χτυπώντας πάνω σ’ έναν τοίχο και το αποτέλεσμα είναι μια έντονη θερμότητα.
Όλη η εξωτερική ενέργεια που ακολουθεί ένα εγωιστικό κίνητρο σπαταλιέται μακριά. Δεν θα προκαλέσει την δύναμη να επιστρέψει σε μας. Αλλά αν αυτή χαλιναγωγηθεί, συγκρατηθεί, θα προκαλέσει την ανάπτυξη της δύναμης. Αυτός ο αυτοέλεγχος θα τείνει να παράγει μια ισχυρή θέληση, έναν χαρακτήρα ο οποίος θα κάνει έναν Χριστό ή έναν Βούδα.
Ερώτηση: Αν η αυτοσυγκράτηση μπορεί να κάνει τέτοιο καλό, γιατί οι άνθρωποι δεν την εξασκούν;
Απάντηση: Οι ανόητοι άνθρωποι δεν γνωρίζουν αυτό το μυστικό. Αυτοί, παρ’ όλα αυτά, θέλουν να κυβερνήσουν την ανθρωπότητα. Ακόμα και ένας ανόητος μπορεί να κυβερνήσει όλο τον κόσμο αν δουλεύει και περιμένει. Αφήστε τον να περιμένει λίγα χρόνια, χαλιναγωγείστε και περιορίστε αυτή την ανόητη ιδέα της διακυβέρνησης και όταν αυτή η ιδέα φύγει, αυτός θα έχει δύναμη πάνω στον κόσμο.
Η πλειονότητα από μας δεν μπορεί να δει πέρα από λίγα χρόνια, όπως πολλά ζώα δεν μπορούν να δουν πέρα από λίγα βήματα, μόνο ένα μικρό στενό κύκλο, αυτός είναι ο κόσμος μας. Δεν έχουμε την υπομονή να κοιτάξουμε μακριά κι έτσι γινόμαστε ανήθικοι και κακοί. Αυτή είναι η αδυναμία μας, αυτή είναι η έλλειψη της ισχύος μας.
(...)
Ερώτηση: Κάνω τόσα πολλά για να μάθω το μυστικό της εργασίας. Από πού πρέπει να ξεκινήσω;
Απάντηση: Πρέπει να ξεκινήσουμε από την αρχή. Να αναλάβουμε τις εργασίες όπως έρχονται σε μας και σιγά-σιγά να κάνουμε τους εαυτούς μας περισσότερο ανεγωιστές κάθε μέρα. Πρέπει να κάνουμε την εργασία και να ανακαλύψουμε την κινητήρια δύναμη η οποία μας παρακινεί και, σχεδόν χωρίς εξαίρεση, τα πρώτα χρόνια θα βρούμε ότι, τα κίνητρά μας είναι πάντα εγωιστικά.
Αλλά, βαθμιαία, αυτός ο εγωισμός θα λιώσει με την επιμονή, μέχρι επιτέλους να έρθει ο χρόνος που θα είμαστε ικανοί να κάνουμε πραγματικά ανεγωιστική εργασία. Μπορεί να έχουμε όλη την ελπίδα ότι κάποια μέρα, την μία ή την άλλη, καθώς αγωνιζόμαστε μέσα στα μονοπάτια της ζωής, θα έρθει μια στιγμή που θα γίνουμε τέλειοι ανεγωιστές και τη στιγμή κατά την οποία θα το κατορθώσουμε, όλες μας οι δυνάμεις θα συγκεντρωθούν και η γνώση που είναι δική μας θα εκδηλωθεί.
Στην πορεία ανάπτυξης αυτού του topic θα δώσω πολλές ακόμα σκέψεις του Βιβεκανάντα που ανήκουν στο πνεύμα της Ινδικής Σοφίας και, ακόμα πιο εξειδικευμένα, στο πνεύμα της Advaita Vedanta (Μη-Δυιστική Βεδάντα). Οι "σπίθες" από αυτήν την "φωτιά" θα έχουν ως σκοπό (το ελπίζω) να πέσουν σε κάποια ξερά κλαδιά της άγνοιάς μας και να τα κάψουν για να ανυψώσουν, μαζί με την φωτιά, την συνείδησή μας, λίγο πιο ψηλά.
Ας τολμήσουμε να κρατήσουμε ανοιχτό το νου μας στην γόνιμη αμφιβολία. Έξω από αυτά τα κλειστά παράθυρα του νου μας, η σοφία χτυπάει δειλά αλλά σταθερά τα παντζούρια μας, για να τα ανοίξουμε και να την αφήσουμε να μπει. Ας τα ανοίξουμε λοιπόν και "ας στείλουμε στο διάολο" τον εγωισμό μας λέγοντας το μαγικό ξόρκι "Δεν γνωρίζω αλλά θέλω να μάθω".
Ας εργαστούμε για αυτό γιατί είναι ένας δρόμος για την ελευθερία από το "εγώ" μας.
Το κύριο αποτέλεσμα της εργασίας που κάνουμε για τους άλλους είναι ότι μας εξαγνίζει. Μέσα από εξακολουθητική προσπάθεια να κάνουμε καλό στους άλλους, προσπαθούμε να ξεχάσουμε τους εαυτούς μας, κι αυτή η λησμονιά του εαυτού είναι το σημαντικότερο μάθημα που οφείλουμε να μάθουμε από τη ζωή. (ΚΑΡΜΑ ΓΙΟΓΚΑ, σ. 82)
quote:. Πραγματικά όμως, αυτός κερδίζει το ανώτατο. Ο ανεγωισμός είναι περισσότερο κερδοφόρος, αλλά οι άνθρωποι δεν έχουν την υπομονή να εξασκηθούν σ’ αυτό. Είναι ακόμα πιο κερδοφόρος κι από την άποψη της υγείας επίσης. Αγάπη, αλήθεια κι ανεγωισμός δεν είναι σχήματα λόγου περισσότερο, αλλά αποτελούνται από ανώτατα ιδεώδη, γιατί σ΄ αυτά βρίσκεται εκείνη η εκδήλωση της δύναμης.
............................................................................
Η πλειονότητα από μας δεν μπορεί να δει πέρα από λίγα χρόνια, όπως πολλά ζώα δεν μπορούν να δουν πέρα από λίγα βήματα, μόνο ένα μικρό στενό κύκλο, αυτός είναι ο κόσμος μας. Δεν έχουμε την υπομονή να κοιτάξουμε μακριά κι έτσι γινόμαστε ανήθικοι και κακοί. Αυτή είναι η αδυναμία μας, αυτή είναι η έλλειψη της ισχύος μας.
Μια μικρη παρεμβολη σχετικη με τα παραπανω....
Ειναι πραγματι πολυ κερδοφορος ο ανεγωισμος και μπορουμε να το εντοπισουμε αυτο και στην καθημερινοτητα μας.
Αρκει να αφησουμε τον εαυτο μας ελευθερο και ως κινητρο (ή΄αλλιως ως αναγκη)να μην εχουμε τιποτα ,παρα μονο την επιθυμια να ειμαστε ο,τι καλυτερο μπορουμε ...και θα δουμε πως ολα θα κυλησουν καλα,ολα θα ερθουν μονα τους.
Μερικες φορες νομιζω οτι υπαρχει ο νομος της ανταποδωσης (κατω απο συνθηκες)κι αν εχουμε τη φρονηση και την υπομονη ,θα το δουμε και οι ιδιοι...
Ενας μεγαλος ανθρωπος της Τεχνης, ελεγε οτι...η υπομονη ειναι ενεργεια
Ευχαριστω..
quote:
Ενας μεγαλος ανθρωπος της Τεχνης, ελεγε οτι...η υπομονη ειναι ενεργεια
Σοφή φράση. Η υπομονή είναι μια από τις βασικές αρετές της ψυχής.
έδωσες μία ωραία διάσταση στο θέμα της εργασίας
Ζήσε τη στιγμή!
Μια εικόνα χίλιες λέξεις Στέφανε;
Ανέμελο το σκυλάκι απολαμβάνει τη διαδρομή εναρμονισμένο με τη φύση του και την τεχνολογία.
quote:
Απ’ την άλλη, τι κερδίζει ένας άνθρωπος με μη εγωιστική εργασία; Τίποτα, απλά μπορεί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους άλλους.
Έχω όμως την υποψία ότι ο άνθρωπος που εργάζεται εγωιστικά, πάντα γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους άλλους.
quote:
Ας εργαστούμε για αυτό γιατί είναι ένας δρόμος για την ελευθερία από το "εγώ" μας.
thoth, η ιδέα της ελευθερίας ανέκαθεν στριφογύριζε στο μυαλό μου ως η κορυφαία. Είχα καταλάβει από προσωπικό βίωμα πως το "εγώ" είναι ο μεγάλος αντίπαλος. Ήταν ολοφάνερη και διαυγέστατη η λύση αλλά... είναι μακρύς ο δρόμος. 
quote:
Μια εικόνα χίλιες λέξεις Στέφανε;Ανέμελο το σκυλάκι απολαμβάνει τη διαδρομή εναρμονισμένο με τη φύση του και την τεχνολογία.
Με καταλαβαίνεις απόλυτα Δημήτρη
Και να προσθέσω ότι αυτή η εικόνα μού δημιουργεί την αίσθηση της απόλυτης αλλά και χαλαρής βίωσης
Για να επανέλθουμε...
quote:
Έχω όμως την υποψία ότι ο άνθρωπος που εργάζεται εγωιστικά, πάντα γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους άλλους.
Αρχικά, μπορεί αυτός που εργάζεται εγωιστικά να απολαμβάνει, σε υλικό επίπεδο, τους καρπούς της...εργασίας του, όμως, αργά ή γρήγορα, σε αυτήν ή σε κάποια άλλη ζωή, θα αντιληφθεί το μάταιο και τη δυστυχία του πράγματος.
Επί τη ευκαιρία, έχετε διαβάσει το βιβλίο "η κοιλάδα των ρόδων" του Παπαχατζή; Εκδ. δε θυμάμαι, μπορώ να το βρω, όμως.
Αναφέρεται και στο τρόπο που οι άνθρωποι, ίσως, θα μπορούσαν να εργάζονται.
Σε έναν άλλον κόσμο
Ζήσε τη στιγμή!
quote:
thoth, η ιδέα της ελευθερίας ανέκαθεν στριφογύριζε στο μυαλό μου ως η κορυφαία. Είχα καταλάβει από προσωπικό βίωμα πως το "εγώ" είναι ο μεγάλος αντίπαλος. Ήταν ολοφάνερη και διαυγέστατη η λύση αλλά... είναι μακρύς ο δρόμος
Έχεις δίκιο Δημήτρη. Είναι μακρύς ο δρόμος... αλλά μέσα στο σύμπαν είναι και αυτός. Που θα πάει θα τον βρούμε;
Άσε που μπορεί να είναι κάτω από την... μύτη μας αλλά τον αναζητάμε συνεχώς σε φαντασμαγορικές και εντυπωσιακές τουριστικές διαδρομές που εμπορεύονται την ανθρώπινη δίψα για ελευθερία.
Ένα άλλο απόσπασμα από το βιβλίο ΚΑΡΜΑ ΓΙΟΓΚΑ.
Χρωστάμε στον κόσμο. Υπάρχει Θεός. Όχι μίσος και φανατισμό. Να είμαστε ατάραχοι
Ας ανακεφαλαιώσουμε τώρα τα κύρια σημεία της σημερινής ομιλίας:
Πρώτος, πρέπει να θυμόμαστε ότι είμαστε όλοι χρεώστες του κόσμου, ο κόσμος δεν μας οφείλει τίποτε. Η ευκαιρία να κάνουμε οτιδήποτε για τον κόσμο είναι μεγάλο προνόμιο για τον καθένα μας. Βοηθώντας τον κόσμο, αληθινά βοηθάμε τους εαυτούς μας.
Το δεύτερο σημείο είναι ότι αυτό το σύμπαν έχει ένα Θεό. Δεν είναι καθόλου αλήθεια ότι αυτό το σύμπαν περιφέρεται άσκοπα και περιμένει βοήθεια από σας κι εμένα. Ο Θεός είναι παντοτινά παρών μέσα στο σύμπαν. Εκείνος είναι αθάνατος, δρα ασταμάτητα και είναι διαρκώς άγρυπνος. Όταν όλο το σύμπαν κοιμάται, Εκείνος δεν κοιμάται. Εκείνος εργάζεται ακατάπαυστα. Όλες οι μεταβολές και οι εκδηλώσεις μέσα στον κόσμο οφείλονται σ' Αυτόν.
Τρίτον, δεν πρέπει να μισούμε κανέναν. Τούτος ο κόσμος θα εξακολουθήσει παντοτινά να είναι ένα μίγμα από καλό και κακό. Το καθήκον μας είναι να συμπονούμε τον αδύναμο και να αγαπάμε ακόμα και τον φταίχτη. Ο κόσμος είναι ένα απέραντο ηθικό γυμναστήριο όπου όλοι μας οφείλουμε να εξασκηθούμε για να γίνουμε όλο και πιο δυνατοί πνευματικά.
Τέταρτον, δεν πρέπει να τρέφουμε τον οποιονδήποτε φανατισμό, γιατί ο φανατισμός είναι το αντίθετο της αγάπης. Ακούμε κάποιον φανατικό να δηλώνει με ευκολία "Δεν μισώ τον αμαρτωλό, μισώ την αμαρτία". Εγώ όμως είμαι έτοιμος να ταξιδέψω οπουδήποτε για να δω το πρόσωπο του ανθρώπου που είναι σε θέση αληθινά να ξεχωρίσει τον αμαρτωλό από την αμαρτία. Τέτοια λόγια είναι εύκολα! Αν μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε την ιδιότητα από την ουσία, θα γινόμασταν τέλειοι άνθρωποι. Αλλά αυτό δεν είναι εύκολο πράγμα.
Τέλος, όσο περισσότερο ήρεμοι είμαστε και όσο περισσότερο ατάραχα είναι τα νεύρα μας, τόσο περισσότερη αγάπη θα νιώθουμε και τόσο καλύτερη θα είναι η εργασία μας. (σ. 76-77)
quote:
Επί τη ευκαιρία, έχετε διαβάσει το βιβλίο "η κοιλάδα των ρόδων" του Παπαχατζή; Εκδ. δε θυμάμαι, μπορώ να το βρω, όμως.
Αναφέρεται και στο τρόπο που οι άνθρωποι, ίσως, θα μπορούσαν να εργάζονται.
Σε έναν άλλον κόσμο
Στέφανε, ωραίο βιβλίο και γεμάτο μυστήριο.
Δες την βιβλιοπαρουσίαση που του κάναμε
Δες κι ένα μικρό αρθράκι μας για τις προφητείες του βιβλίου
ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ: Από τον Πάουλ Αμαντέους Ντήναχ και το βιβλίο του "Η Κοιλάδα των Ρόδων"
quote:
Στέφανε, ωραίο βιβλίο και γεμάτο μυστήριο.Δες την βιβλιοπαρουσίαση που του κάναμε
Τίτλος: "Η κοιλάδα των Ρόδων
Δες κι ένα μικρό αρθράκι μας για τις προφητείες του βιβλίου
ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ: Από τον Πάουλ Αμαντέους Ντήναχ και το βιβλίο του "Η Κοιλάδα των Ρόδων"
Thoth, συνεχώς το esoterica με εκπλήσσει θετικά
Ζήσε τη στιγμή!