- Αρχές ή Συνείδηση? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Συμφωνώ - όπως άλλωστε νομίζω ότι όλοι θα συμφωνούν.. Όμως όλοι συγχρόνως …διαφωνούμε και τούτο γιατί στέκουμε στο προφανές της ομοιότητας και δεν εμβαθύνουμε ώστε να φτάσουμε να δούμε και να αναγνωρίσουμε την ετερότητα που κάνει το κάθε τι μοναδικό.. στο Ίδιον! Κι όταν το κάνουμε πάλι το κάνουμε αποσπασματικά με αποτέλεσμα να μη μπορούμε να συνεννοηθούμε. Πολλές φορές μάλιστα πολλοί αναρωτιούνται πως είναι δυνατόν να διαφωνούμε χμμ.. συμφωνώντας {κατά την ελλιπή οπτική τους βέβαια πάντοτε!}
Πράγματι είναι απαράδεκτο σε ένα φόρουμ μάλιστα που πραγματεύεται τον εσωτερισμό να παρατηρούνται συνεχώς τέτοια ...προβλήματα!

Οσο για τις πρόσφατες και συνεχιζόμενες εμπλοκές/συμπλοκές, φίλε μου ούτε οι πρώτες είναι ούτε οι τελευταίες θα είναι. Στο χέρι του καθενός μας είναι να ψαχτεί ο ίδιος να δει πού σφάλλει, πού υπερβάλλει, πού στέκεται σε τελική ανάλυση.

Ασφαλώς δεν πρόκειται να υπάρξει βελτίωση όσο η θεάσεις μας είναι επίπεδες, μονοδιάστατες, δυσδιάστατες το πολύ κι όχι διεισδυτικές τρισδιάστατες τουλάχιστον, τετραδιάστατες>+ {επέκεινα} το ζητούμενο κι απαραίτητο για κάποιον που θέλει να θεωρεί εαυτόν ..εσωτεριστή.

Αυτή την δουλειά δεν μπορεί να την κάνει κανένας άλλος για σένα ή για μένα, άρα πρέπει να υπάρχει προσωπική θέληση για επίγνωση.

Σύμφωνοι αλλά με μια τροποποίηση στη διατύπωση σου ως προς το εξής. Για να υπάρξει – ενεργοποιηθεί η θέληση στον καθένα μας, θα πρέπει να υπάρξει κατ’ αρχήν η αναγνώριση της ανάγκης προς τούτο. Και αυτό απαιτεί "καινούργια" γνώση, και βεβαίως αποδοχή της νέας γνώσης ως ορθής, ώστε γινόμενη αποδεκτή πέραν πάσης προς στιγμήν αμφιβολίας να γίνει Επίγνωση πλέον, ώστε να ωθήσει τον έχοντα πλέον επίγνωση, της έως τότε λανθασμένης – στρεβλής θέασης του, να ΘΕΛΗΣΕΙ να λειτουργήσει... να προσαρμοστεί στο καινούργιο, τροποποιώντας και βελτιώνοντας κατ' επέκταση και το "παλιό" του Εγώ…

Όλα αυτά τα λέω για να αιτιολογήσω την ανάγκη που με ώθησε να παραθέσω όλο αυτό το "σεντόνι" όπως το χαρακτήρισε κι ο αγαπητός wendigo χαριτολογώντας..

Φιλία κ εκτίμηση
lorenzo

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius

Edited by - lorenzo on 01/03/2006 23:14:27

Edited by - lorenzo on 01/03/2006 23:24:42

quote:

---

Πράγματι είναι απαράδεκτο σε ένα φόρουμ μάλιστα που πραγματεύεται τον εσωτερισμό να παρατηρούνται συνεχώς τέτοια ...προβλήματα!

---

Πριγκοζιν (νομπελ φυσικης)

Οταν αυτος ο μεγαλος επιστημονας δυσκολευετε να απαντηση
σε κατι τοσο ..χειροπιαστο.
Τι να πουμε εμεις στο τι ειναι συνειδηση.

Φιλε Lorenzo ωραιο το κειμενο σου, αλλα βλεπω πως χρεισημοποιεις
πολυ συχνα την μαγικη λεξη (ΕΙΝΑΙ, 'ειναι').
Να σου θυμησω πεντε-εξη φιλοσοφους που δινουνε διαφορετικη
ερμηνεια σε αυτη τη λεξη?

Εσυ πως την ερμηνευεις?

Σας χαιρετω

ΥΓ. Στο πανεπιστημιο του Σαντιαγκο(Χιλη) εχω ακουση οτι
καποιος επιστημονας κανει καλη δουλεια πανω στο θεμα συνειδηση.
Ξερει κανεις φιλος να με πληροφορησει?

Φιλε Lorenzo ωραιο το κειμενο σου, αλλα βλεπω πως χρεισημοποιεις
πολυ συχνα την μαγικη λεξη (ΕΙΝΑΙ, 'ειναι').
Να σου θυμησω πεντε-εξη φιλοσοφους που δινουνε διαφορετικη
ερμηνεια σε αυτη τη λεξη?
Εσυ πως την ερμηνευεις?

Φίλε zagreas,

Δεν μπορώ να καταλάβω πως Εσύ εισέπραξες - κατάλαβες, την ερμηνεία που εγώ δίνω στο "Είναι", αν Eσύ δεν μου πεις..
Γίνε πιο συγκεκριμένος αν θέλεις για να μπορέσω να τοποθετηθώ επί του συγκεκριμένου ερωτήματος που θα ήθελες περεταίρω διευκρινήσεις..
Καλό θα ήταν επίσης να αναφερόσουν και στους συγκεκριμένους φιλοσόφους που θεωρείς ότι έχουν διαφορετική θέαση από την δική μου και που??..

Να 'σαι καλά

quote:

---

Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΕΙΝΑΙ, ανήκει στον χώρο του "Καθαρού Είναι",

---

Φίλε zagreas,
Το ερώτημα σου ανοίγει ένα θέμα τεράστιο αυτό της οντολογίας κ της γνωσιολογίας. Το οντολογικό πρόβλημα αφορά το ον καθεαυτό. Έτσι τέθηκε από τον Παρμενίδη, κι από τότε ουδείς απάντησε σε αυτό. Και ούτε θα απαντήσει. Το ερώτημα δεν μπορεί να απαντηθεί έτσι όπως τίθεται. Ο Παρμενίδης μάλλον έθεσε το ερώτημα, δεν έδωσε απάντηση – με την προϋπόθεση ότι η δυναμική αυτού που είπε ξεπέρασε αυτό που είπε. Η γνωσιολογία του Παρμενίδη είναι μια δευτερογενής, μια παράγωγη γνωσιολογία, που έπεται του όντος -του συγκεκριμένου όντος στο πλαίσιό της- δεν προηγείται.

Και εδώ έρχεται ο Ηράκλειτος: συγκεφαλαίωσε το παλιό Γίγνεσθαι με το Είναι του Παρμενίδη δίνοντας το Είναι εν τω Γίγνεσθαι. Συνένωσε το Ον-Είναι (καθεαυτό ον) και το Ον-Γίγνεσθαι (γνώση). Το οντολογικό παράδοξο –το βασικό παράδοξο του Είναι, και όπως και το κάθε παράδοξο- μας φέρνει αντιμέτωπους με την Πρωταρχική Αντίφαση του Είναι. Μας προκαλεί να υπερβούμε το ανυπέρβλητο βάσει της τυπικής λογικής, αυτής που απαιτεί κάτι είτε να είναι είτε να μην είναι: δεν μπορεί αυτά τα δύο –Ον και μη Ον- να ισχύουν συγχρόνως, απαραιτήτως θα πρέπει να ισχύει μόνο το ένα από τα δύο.

Αν η σκέψη του Παρμενίδη αγγίζει το Ον, η σκέψη του Ηρακλείτου αγγίζει την Οντολογία του Όντος».
• ΞΥΝΟΝ ΓΑΡ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΠΕΡΑΣ ΕΠΙ ΚΥΚΛΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ.
• ΟΔΟΣ ΑΝΩ ΚΑΤΩ ΜΙΑ ΚΑΙ ΩΥΤΗ
• ΠΑΛΙΝΤΡΟΠΟΣ ΑΡΜΟΝΙΗ ΟΚΩΣΠΕΡ ΤΟΞΟΥ ΚΑΙ ΛΥΡΗΣ
• ΓΝΑΦΕΙΩ ΟΔΟΣ ΕΥΘΕΙΑ ΚΑΙ ΣΚΟΛΙΗ ΜΙΑ ΕΣΤΙ ΚΑΙ Η ΑΥΤΗ
• ΠΟΤΑΜΟΙΣ ΤΟΙΣ ΑΥΤΟΙΣ ΕΜΒΑΙΝΟΜΕΝ ΤΕ ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΜΒΑΙΝΟΜΕΝ, ΕΙΜΕΝ ΤΕ ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΙΜΕΝ

Αλλά... ούτως ή άλλως, αφού ΠΟΤΑΜΩ ΓΑΡ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΕΜΒΗΝΑΙ ΔΙΣ ΤΩ ΑΥΤΩ, αφού ούτως ή άλλως ποτέ δεν μπαίνουμε δύο φορές στο ΙΔΙΟ ποτάμι, και τι θα «κερδίζαμε» -«κερδίζαμε» βάσει της ίδιας της τυπικής λογικής που ισχυρίζεται ότι δεν αντιφάσκει- αν ανακαλύπταμε, ορίζαμε, κατανοούσαμε το ποτάμι;
Το ποτάμι –το Ον- είναι αλλά και αλλάζει: είναι μεν εκεί, υπάρχει αλλά και δεν υπάρχει, Είναι αλλά και δεν Είναι!

Αν η σκέψη του ανθρώπου Παρμενίδη προσεγγίζει το μη ανθρώπινο («υπερ-ανθρώπινο») Είναι, η σκέψη του Ηράκλειτου υπερβαίνει την ανθρώπινη σκέψη. Ο χρόνος ως «αντιληπτικό δημιούργημα» του ανθρώπου επιστρέφει στον άνθρωπο γυρίζοντας πίσω: ΑΙΩΝ ΠΑΙΣ ΕΣΤΙ ΠΑΙΖΩΝ, ΠΕΣΣΕΥΩΝ, ΠΑΙΔΟΣ Η ΒΑΣΙΛΙΗ. Η ώριμη σκέψη γυρίζει στη στιγμή της γέννησης, επιστρέφει στην υπαρξιακή αρχή της:
• ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΕΟΝΤΟΣ ΞΥΝΟΥ ΖΩΟΥΣΙΝ ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΩΣ ΙΔΙΑΝ ΕΧΟΝΤΕΣ ΦΡΟΝΗΣΙΝ.
• ΓΙΝΟΜΕΝΩΝ ΓΑΡ ΠΑΝΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΟΝΔΕ ΑΠΕΙΡΟΙΣΙΝ ΕΟΙΚΑΣΙ, ΠΕΙΡΩΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΕΠΕΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΩΝ ΤΟΙΟΥΤΩΝ, ΟΚΟΙΩΝ ΕΓΩ ΔΙΗΓΕΥΜΑΙ ΚΑΤΑ ΦΥΣΙΝ ΔΙΑΙΡΕΩΝ
• ΟΚΟΣΩΝ ΛΟΓΟΥΣ ΗΚΟΥΣΑ ΟΥΔΕΙΣ ΑΦΙΚΝΕΙΤΑΙ ΕΣ ΤΟΥΤΟ, ΩΣΤΕ ΓΙΝΩΣΚΕΙΝ ΟΤΙ ΣΟΦΟΝ ΕΣΤΙ ΠΑΝΤΩΝ ΚΕΧΩΡΙΣΜΕΝΟΝ

Η αλήθεια αυτοτροφοδοτείται:
• ΨΥΧΗΣ ΕΣΤΙ ΛΟΓΟΣ ΕΑΥΤΟΝ ΑΥΞΩΝ
• ΚΑΙ ΕΚ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝ ΚΑΙ ΕΞ ΕΝΟΣ ΠΑΝΤΑ
Η παλιά κληρονομιά, που άρχισε ως ο δυισμός του Ορφισμού και έφτασε μέχρι το τυπικό ορθολογικό πρότυπο, ξεπεράστηκε. Το βασικό παράδοξο έχει κατανοηθεί, γιατί έχει κατανοηθεί η Ενότητα του Ενός.

Η αντίφαση έγινε σύνθεση:
• ΤΑΥΤΟΝ ΕΝΙ ΖΩΝ ΚΑΙ ΤΕΘΝΗΚΩΣ

Αυτά τα ολίγα .. πάλι άπλωσα ..σεντόνι αλλά πως αλλιώς.. το θέμα βλέπεις είναι τεράστιο

ΑρχΗδια συνείδηση!

quote:

---

Η συνείδηση είναι το λιγότερο ανεπτυγμένο "όργανο" του ανθρώπου.Φαίνεται όλο και πιό πολύ οτι το ξεχνάμε αυτό.Είναι ατελές δηλαδή ενα όργανο που δεν έχει βρεί την ακριβή χρησιμότητα του μέσα στον άνθρωπο,μπλοκάρει συχνά πυκνά στην πορεία της εξελιξεώς του.

Ε,όταν μπλοκάρει φτιάχνει Αρχές.

Όταν ξεμπλοκάρει Συνείδητοποιεί τι έφτιαξε και κραυγάζει:

Αρχές ή συνειδηση;(κλασικός προβληματισμός του δημιουργού για την αιτιότητα και την χρησιμότητα του δημιουργηματός του)

Και τότε απαντά:

ΑρχΗδια συνείδηση!

Edited by - Αχιλλέως_Μήνις on 10/03/2006 00:17:26

---

Το υπερ-ον έχει μια και μόνο ιδιότητα να διαιρείται! Όσες διαιρέσεις και να κάνει είναι αθάνατο, παραμένει ον! Το υπερ-ον ΔΕΝ υπάρχει σε κάποιο άλλο ον, παρά στον εαυτό του! Ο χαρακτηρισμός "νεκρός", δεν του ταιριάζει γιατί ένα νεκρό ον θα έπρεπε να ήταν ζωντανό, και τότε να επικοινωνούσε με το περιβάλλον, πράγμα που το υπερ-ον ουδέποτε είχε και θα έχει! Έτσι ο χαρακτηρισμός "αθάνατο" ταυτίζεται εδώ με το άψυχο, όπως είναι και μια πέτρα.
Οι διαιρέσεις του υπερ-όντος, γι΄αυτό είναι ανούσιες. Για μας τα επιμέρους όντα είναι ο κόσμος μας, το περιβάλλον μας και μείς. Η γέννηση και ο θάνατος, είναι συνειδήσεις "διαιρέσεων" από διαιρέσεις, κατάλληλα διαιρεμένες ώστε να "μετράνε" άλλες διαιρέσεις.
Σαν "συνειδητά" λοιπόν όντα είμαστε τα όντα-μετρητές. Κάθε μέτρηση είναι και μια συνείδηση. Μέσα στον μηχανισμό διαίρεσης υπάρχουν πολλοί μετρητές. Σκοπός των μετρητών είναι να "προσφέρουν" νέες διαιρέσεις. Έτσι ένας φαύλος κύκλος δημιουργείται: διαίρεση-μετρητές-νέες διαιρέσεις-νέοι μετρητές....ο οποίος κύκλος "ζωγραφίζει" ξανά το υπερ-ον. Η ίδια η διαίρεση του υπερ-όντος είναι η ζωή του! Η αντίφαση εδώ είναι ότι το ον είναι ζωντανό (ζωγραφίζει τον εαυτό του) χωρίς να χρειάζεται ένα περιβάλλον για να ζήσει, να γεννηθεί και να πεθάνει!
Το υπερ-ον ζει για τα επιμέρους του όντα, ενώ του είναι αδιάφορο αν αυτά πεθαίνουν, αφού φτιάχνει συνέχεια νέα όντα.

Δείτε πως η προηγούμενη πρόταση ταιριάζει και για έναν άνθρωπο ως υπερ-ον και τα κύτταρα του ως επιμέρους όντα. Εμείς ζούμε χωρίς να μας ενδιαφέρει ο θάνατος των επιμέρους κυττάρων μας...που συμβαίνει καθημερινά, όπως συμβαίνει και η γέννηση νέων κύτταρων. Ο δικός μας θάνατος μας ενδιαφέρει σε σχέση με το περιβάλλον μας: Τι θα χάσουμε αν πεθάνουμε, και τι θα χάσουν άλλοι από το θάνατό μας. Γι΄ αυτό τον λόγο και το υπερ-ον δεν έχει συνείδηση. Ουδέποτε θα αναρωτηθεί τι θα χάσει αν πεθάνει ή τι θα χάσουν άλλοι από τον θάνατό του. Άρα δεν έχει λόγο να σκέφτεται!
Η πέτρα -υπερ ον- γεννάει την συνείδηση, χωρίς να έχει!

Κάθε συζήτηση δεν υποχρεούται να καταλήγει στο "συνεπάγεται", αλλά μπορεί να φθάνει μέχρι το "ορίζω".
Έτσι αν ψάχνουμε το τρόπο δημιουργίας της λογικής, με μέθοδο που να μην την περιέχει μέσα, τότε αφαιρούμε το "συνεπάγεται" που είναι η ουσία της λογικής και πάμε στο "ορίζω" που είναι ο σπόρος της λογικής!
Παρατηρούμε και ορίζουμε τα παρατηρούμενα, ονομάζοντάς τα. Αυτό δεν έχει "λογική" μέσα του. Το όνομά σου δηλαδή δεν έχει "λογική"...δεν είναι συμπέρασμα.

Η λογική είναι το μέσο για να δώσουμε υπόσταση στα οράματά μας, τα οποία ΔΕΝ έχουν λογική.
Και οι ορισμοί και οι ορ-αματ-ισμοί έχουν λογική, εφόσον γίνονται κατανοητοί. Υπάρχουν, όμως, ορισμοί και οραματισμοί αντιφατικοί όπως ο Θεός, τα ορθογώνια τετράγωνα, το 1+1=3 κ.λπ. γιατί εναντιώνονται στο υποκείμενο της πρότασης, Π.χ. ο Θεός που δημιουργεί τα πάντα είναι λογικό σκάνδαλο γιατί δε μπορεί να έχει δημιουργήσει την ουσία της ενέργειας απ' την οποία εξαρτάται η ύπαρξή του, τη δημιουργική ενέργεια. Το κατηγόρημα εναντιώνεται στο υποκείμενο της πρότασης. Tο Ον δε μπαίνει στη λογική, λέμε α-νοησίες. Κι αυτό αποδεικνύεται απ' τα άπειρα παράδοξα που έχουν ειπωθεί για το Θεό.

Η λογική δουλεύει πάνω σε προτάσεις.
Λέμε πως ένα και ένα κάνουν δύο. Αυτή είναι μια πρόταση που ΔΕΝ χρειάζεται να αποδειχθεί, και ούτε μπορεί να αποδειχθεί!
Λέμε πως έχουμε ένα μοσχάρι. Αυτό μπορεί να αποδειχθεί!
Λέμε πως έχουμε και ένα άλλο μοσχάρι....Αυτό μπορεί να αποδειχθεί!
Λέμε πως έχουμε δύο μοσχάρια. Αυτό μπορεί να αποδειχθεί αναλύοντας το δύο σε "ένα" και "ένα άλλο".
Η πρόταση "ένα και ένα κάνουν δύο" θα έπρεπε να είναι λειψή! Λείπει η λέξη "άλλο". Θα έπρεπε να λέμε "ένα και ένα άλλο κάνουν δύο". Το ότι δεν το λέμε και μπορούμε να καταλάβουμε ότι το εννοούμε, γίνεται γιατί ο σύνδεσμος "ΚΑΙ" συνδέει δυο ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ παρουσίες του ίδιου πράγματος!

Έτσι από αυτό το "λογοπαίγνιο" βγάζουμε το συμπέρασμα πως αρχή της λογικής είναι η ταυτοποίηση των πραγμάτων σε ίδια!

Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν την ύπαρξη δυο όντων, το ένα και το περιγραφόμενο. Εμείς περιγράφουμε το ον για να δείξουμε ότι "έτσι είναι το ον", το ένα.
Εφόσον οι εικόνες και όλες οι αισθήσεις μας δείχνουν ένα μεταβαλλόμενο είναι, οι περιγραφές μας αδυνατούν να σταθεροποιήσουν το ον. Άρα το περιγραφικό ον είναι ασταθές. Αυτό γίνεται εύκολα αντιληπτό, από την ιστορία! Δεν υπάρχει μια κατάθεση περιγραφής πως το ον είναι σταθερό, ίσως και με μόνιμες υποδιαιρέσεις.
Υπάρχει Είναι για τον Ηράκλειτο! Μόνο που είναι διαφορετικό -- Είναι εν τω Γίγνεσθαι. Σου λέει κάτι απλό: δεν μπορείς να μπεις δυο φορές στο ίδιο ποτάμι, γιατί το ποτάμι διαρκώς αλλάζει. Υπάρχει ένα Στιγμιαίο Είναι, ένα Ακαριαίο Είναι, που αυτό δεν είναι εύκολο να το συλλάβεις, γιατί θα πρέπει να σκεφτείς έξω από τον τυπικό ανθρώπινο χρόνο. Πρέπει να ανοίξεις αυτή την πόρτα, για να γίνει η γνωσιολογία οντολογία.

Για να τον καταλάβεις βγες έξω από τον χρόνο. Το ίδιο δεν έκανε και ο Παρμενίδης; Ένα πέρασμα σε άλλο χρόνο. Όταν περάσεις το γεφύρι στο ποτάμι του Ηράκλειτου τότε η αντίφαση παίρνει άλλο νόημα στην άλλη όχθη...

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius

Με ρωτατε τι ειναι ενα ....... ε? Λοιπον, στην
αρχη αισθανεσαι μια ανατριχιλα σε ολο σου το
σωμα, μια αλλαγη στην περιστροφικη φυση των
οπτικων βολβων και των ακουστικων σου πορων.

Επειτα ερχεται η μεγαλη ανακαλυψη οτι εισαι
ενα πνευμα που κατοικει μεσα σε ενα τεραστιο
σωμα ζωου, που εχει τεραστια ανοιγματα,
τρυπες, κυκλοφοριακα συστηματα, εσωτερικα
καναλια και μυστηριωδη μονοπατια στα βαθη
του μυαλου.
Καθε ενα απο τα μονοπατια μπορει να ερευνηθει
για πολυ ωρα και πηγαινει
πολυ μακρια προς τα πισω, σε αναμνησεις της
παιδικης ηλικιας, και πολυ προς τα μπροστα,
βαθεια στο μελλον.
Μπορει να φανταστει κανεις ολων των ειδων
τις αλλαγες στο σωμα, στη ψυχη
η στον εξωτερικο κοσμο, επινοωντας φανταστικους
τοπους η ενθυμουμενος αλλους που
υπηρξαν καποτε, οπως η Αιγυπτος.

Επειτα ανακαλυπτεις οτι ολα συμβαινουν
ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ μεσα στο μυαλο σου.

Σιγα-σιγα πλησιαζεις το μυστηριωδης ερωτημα:

Αν ολες αυτες οι ιστοριες και οι κοσμοι
υπαρχουν ταυτοχρονα μεσα στο μυαλο σου,
τοτε τι γινεται με τον κοσμο, μεσα στον
οποιο βρισκεσαι πραγματικα-η νομιζεις πως
βρισκεσαι; Μηπως κι αυτος βρισκεται μεσα
στο μυαλο σου. Ειναι δημιουργημα του
πνευματος σου.

Και τοτε αναρωτιεσαι:

Ποιο ειναι αυτο το Πνευμα;

Στο αποκορυφωμα της εμπειριας αντιλαμβανεσαι
οτι το πνευμα σου ειναι το ιδιο πνευμα που υπηρχε
παντοτε μεσα σε ολους τους ανθρωπους, σε ολους
τους καιρους,σε ολα τα μερη του κοσμου:
Αυτο ειναι το ανωτατο πνευμα, το ιδιο πνευμα
που οι ανθρωποι ονομαζουν Θεο.

Και τοτε σου ερχεται μια εξωφρενικη υποψια:

Ειναι αυτο το πνευμα που ονομαζουν Θεο
η εκεινο που αποκαλουν διαβολο;

Αυτη μπορει να ειναι η αρχη ενος κακου
ταξιδιου, αν αποφασισεις οτι προκειται
για ενα κακο Δημιουργο. Κολας στη σκεψη
αν θα επρεπε να υπαρχει η οχι.

Για να ξεκολισεις: Ανοιγεις τα ματια σου και
βλεπεις οτι καθεσαι στο καναπε του σαλονιου σου
και πρασινα φυτα ανθιζουν πανω στον παγκο.
Εξω απο το παραθυρο ο αερας φυσαει στο δρομο,
ανθρωποι περπατουν κατω απο τα ανεμοδαρμενα
δεντρα και τα παντα συμετεχουν στην κινηση.

Οσο παρακουλουθεις τις λεπτομεριες
του κοσμου γυρο σου, τοσο αντιλαμβανεσαι
οτι ολα ειναι ζωντανα.
Βλεπεις οτι υπαρχει εκει κοντα σου ενα
τεραστιο φυτο με ποροδη φυλλα που κρεμονται
απο τον παγκο, σαν ενα πελωριο
απαρατηρητο πλασμα και νιωθεις μια ξαφνικη
συμπαθεια και μια εσωτερικη ταυτιση με αυτο
το κακομοιρο φυλλο. Και αναρωτιεσαι:
Τι εμπειρια και αυτη να γερνεις και να
κρεμεσαι απο τον παγκο ολη σου τη ζωη!

Τοτε καταλαβαινεις οτι ολα τα ζωντανα
ζουνε μια παρομοια υπαρξιακη εμπειρια,
τοσο σπουδαια για αυτα, οσο η δικη σου
για σενα.
Ξαφνικα αρχιζεις να συμμεριζεσαι την
εμπειρια τους και να αισθανεσαι μια
στοργικη αδερφικη σχεση για ολες
αυτες τις ψυχες.
Οσο αστειο και να φαινεται, οι εμπειριες
της δικιας σου ζωης δεν ειναι ουτε
περισοτερο ουτε λιγοτερο παραξενες απο
τις εμπειριες αυτου του φυτου.
Αντιλαμβανεσαι οτι εσυ και το φυτο εισαστε,
και οι δυο μαζι, αντιμετωπα με αυτη την
παραξενη υπαρξη, ενω τα δεντρα ανθιζουν στο
απλετο φως και υψωνονται προς τον ουρανο.

Αν ομως πας αρκετα μακρυα σε καποιο μονοπατι,
μπορει και να βρεθεις αντιμετωπος με την ιδια
την υστατη ερωτηση:

Μηπως η ζωη μας ειναι ενα ονειρο;
Το προβλημα: Τι ειναι η ζωη μας;
Ποιοι ειμαστε;
Και τοτε ερχεται-οπως την ονομασε ο Τιμοθι
Λιρι-η εμπειρια του 'καθαρου φωτος' η
οπως το λενε στη Ν.Αμερικη 'κοιταζοντας την
κυρια με το πεπλο στα ματια',που σε κανει να
ψαχνεις για κεινον που τα κανει η ειναι
ολα αυτα.

Αυτη ειναι η πλευρα της ψυχοδηλωτικης εμπειριας
που δεν περιγραφεται με λογια και ουτε εχω την
καταλληλη πειρα για να περιγραψω.

ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΠΩς ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ,
ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΟΝ, ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ
ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΖΩΝΤΑΝΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ, ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ
ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΝ ΝΑ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ
ΜΕ ΚΑΘΕ ΔΥΝΑΤΟ ΤΡΟΠΟ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ-ΚΑΤΙ ΤΟ
ΑΣΥΛΛΥΠΤΟ.

Paides.. Etuxe autes tis imeres.. na asxolithw me Tin istoria tou Voudismou..(Mia thriskia h opoia dimiourgithike 500-!- Xronia nwritera apo ton xristianismo)
Ka8ws diavaza..paratirisa oti ta stixoia pou dinei..(dimiourgias voudismou) einai sxedwn i.. [AKRIVWS] idia me tin istoria tou xristianismou.. (apo ti stigmi tis genisis tou xristou..mexri ta "erga" tou)
Me vasi tin istoria tou voudismou.. einai OLOFANERO pws o Xristianismos einai ena metalagmeno ANTITUPO! tou VOUDISMOU! (opws eipa kai prin o voudismos einai 500 xronon megaliteros) :::AKOMA::: kai ton tropo dimiourgias twn eikonwn! (parte paradigma ena Mandala (voudistiko) 8a paratirisete mia sketi antigrafi)! px to stefani guro apo to kefali twn ag. tis thesis.. tropo texnikis. ktlp.

Pragmatika ta logia DEN mou ftanoun..

Mipws oi...(mi to aneferw..kai gonomai kakos) otan "dimiourgousan" tin...istoria... tou xristianismou.. ka8ws eidan pws o voudismos eixe Petixei na "epireasei" psixika tous anthrwpous.. eipan na paroun stixoia tou kai na ta prosthesoun stin...diki tous istoria...gia na "epireasoun" kai autoi? (Min pws to giati.. auto einai thema gia alli sizitisi).
Tespa.
Paidia sas ---protinw--- pragmatika na diavasete ena vivlio(Istorias voudismou).. i na rwtisete kapion pou asxoleite me Voudismo... na deite kai Moni sas. kai na katalavete pws auta pou lew den einai se KAMIA periptwsi psemata alla MONO i alithia.. xeretw!-.

***

ΕΧΟΥΝ ΚΟΙΝΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥ

ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΟ...........................ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ

ΔΙΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΣΧΕΤΑ ΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

ΤΙΣ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΕΙ..................................

ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ

***

ΕΧΩ ΑΡΧΙΣΕΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΝΑ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΜΕ ΤΙΣ ΘΡΗΣΚΙΕΣ.
ΕΑΝ ΜΕΛΕΤΗΣΕΙΣ ΑΡΚΕΤΑ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΘΡΗΣΚΙΕΣ ΤΟΤΕ ΘΑ ΔΕΙΣ ΟΤΙ ΟΛΕΣ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ.ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΛΙΓΑ ΚΟΙΝΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ.ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΟΙ ΙΔΙΕΣ,ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΥΠΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ.
ΕΑΝ ΜΕΛΕΤΗΣΕΙΣ ΜΙΑ ΘΡΗΣΚΙΑ ΠΙΟ ΠΑΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΟΥΔΙΣΜΟ ΤΟΤΕ ΘΑ ΔΕΙΣ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΣ.
ΕΠΕΙΔΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΕΧΩ ΣΧΟΛΑΣΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΞΑΝΤΛΗΤΙΚΟ ΔΕΚΑΕΞΑΩΡΟ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ ΣΤΙΣ 7 ΘΑ ΞΑΝΑΠΑΩ ΔΟΥΛΕΙΑ ΘΑ ΜΕΙΝΩ ΩΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΒΡΩ ΧΡΟΝΟ ΘΑ ΣΟΥ ΓΡΑΨΩ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ.

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ.

***

ΣΩΣΤΑ ΕΙΝΑΙ ΟΣΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ.ΣΥΜΦΩΝΩ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΙNDIGO BOY ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΠΩΣ ΚΑΤΙ ΑΝΑΛΟΓΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.ΑΝ ΨΑΞΕΙΣ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΠΟΛΛΑ ΚΟΙΝΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ.ΘΑ ΣΤΑΘΩ ΟΜΩΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΚΟΠΙΜΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ.ΔΥΟ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ.ΕΙΤΕ ΟΝΤΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΜΟΝΤΕΛΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΕΙΧΤΕΙ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟ,ΟΠΟΤΕ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΟ ΚΑΙ Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ,ΕΙΤΕ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΕΟΣ ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟΣ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ Η' ΘΕΟΣ,ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΟΔΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ.

quote:

---

ΘΑ ΣΤΑΘΩ ΟΜΩΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΚΟΠΙΜΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ.

---

_________________________________________
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΜΕΤΑ
ΑΠΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
17/1/2019

Ας κρατήσω τη θέση των περισοτέρων που συγκλινουν σε αυτό που ανέφερε ο φίλος μας ο Ιντιγκο...

quote:

---

ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ

ΕΧΟΥΝ ΚΟΙΝΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥ

ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΟ...........................ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ

ΔΙΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΣΧΕΤΑ ΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

ΤΙΣ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΕΙ..................................

---

1) Το "Αγαπάτε αλλήλους" των Ορφικών μυστηρίων, των οποίων η ρίζες χάνονται στα βάθη των αιώνων.

2) Όλη τη διδασκαλία του Σωκράτη, του γνωστού και με το χαρακτηρισμό "πρό Χριστού χριστιανός".

Δεδομένου του ότι ο Χριστιανισμός γεννήθηκε κι αναπτύχθηκε στη λεκάνη της Μεσογείου, δεν θα ήταν πιο λογικό να επηρεάστηκε από τις εδώ υπάρχουσες καταβολές κι όχι από θρησκείες τις Άπω Ανατολής;

"ΑΕΙ Ο ΘΕΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΕΩΜΕΤΡΕΙ" π

ME ΑΓΑΠΗ
ARCHON