- ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ: ΤΙ ΕΣΤΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΙΑ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Αλήθεια, ποια είναι τελικά η ερμηνεία της Θεοπνευστίας στη χριστιανική πίστη?
Οι πιστοί δέχονται την Θεοπνευστία των Ευαγγελιστών π.χ. ως αναμφίβολο κριτήριο για την ορθότητα των όσων μεταφέρονται από τη γραφή τους. Θεωρούνε πως τα όσα περιγράφονται στις σελίδες της Καινής Διαθήκης για τη ζωή και την ανάληψη του Ιησού είναι μια ιστορική αλήθεια, μια αλήθεια η οποία δεν επιδέχεται κενά και αντιφάσεις.
Εξάλλου, τι είδους διδασκαλία της αλήθειας θα ανέμενε κανείς εάν θα έπρεπε να αμφιβάλει ως προς την αλήθεια, και άρα την ειλικρίνεια των περιγραφών.
Θεωρούνε πως τους μεταφέρονται τα όσα έλαβαν χώρα, είτε μέσω αυτόπτων μαρτύρων είτε μέσω Αποστόλων που επιλέχθηκαν υπό την καθοδήγηση και Θεία Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Σε κάθε περίπτωση, αναγνωρίζεται από τους πιστούς ως Θέσφατο και Αληθές το περιεχόμενο της Καινής Διαθήκης.
Είναι λοιπόν όντως έτσι?
Πρόκειται περί πραγματικών περιστατικών ή περί μιας χαμένης συμβολικής ανάγνωσης που θυσιάστηκε?
Θα ήθελα να καταθέσετε τις γνώμες σας καθώς και εάν υπάρχουνε σχετικά τεκμήρια.
Αγαπητέ Schwabe, μάλλον θα βρείς αξιόλογο το παρακάτω άρθρο..
http://www.freechristians.com/FC_Greece/bible/bibleproblem.htm
Τα ιερά κείμενα μάλλον πρέπει να είναι η γνωμη που έχουν οι άνθρωποι για τον Θεό, και όχι η γνώμη του Θεού για τον εαυτό του...!
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
sakhs3Μέλος
φοβερη η σελιδα που εδειξες ΠΛΩΤΙΝΕ!
φιλτατε schwabe πολυ δυσκολα θα βρεθει κατι να αποδυκνειυει, οτι ο
ανθρωπινος λογισμος με απλα παραδειγματα ΚΑΤΑΡΙΠΤΕΙ! ΑΝΑΙΡΕΙ!
τα περι θεοπνευστιας ενος κειμενου!καταριπτωνται εξ αρχης
με τον ακολουθο λογισμο¨
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΕΝΑΣ ΘΕΟς ΕΝΩ ΕΙΧΕ ΤΟΣΗ ΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΑ ΚΤΙΣΜΑΤΑ,ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΕΙΧΕ ΤΟΣΟ ΛΙΓΟ ΜΥΑΛΟ ΩΣΤΕ Η ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΜΕΣΩ ΤΗς ΑΝΑΓΝΩΣΗς ΕΝΟς ΚΕΙΜΕΝΟΥ!!???
ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΒΡΕΙ ΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΛΑΒΕΙ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟς ΤΗς ΓΝΩΣΗςΤΟΥ ΘΕΟΥ,ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕ ΑΝΑΓΝΩΣΗ,Η ΗΤΑΝ ΓΙΟς
ΝΑΥΑΓΩΝ ΣΕ ΕΡΗΜΟ ΝΗΣΙ,ΧΩΡΙς ΑΝΘΡΩΠΟΥς.
ΑΦΟΥ ΕΧΕΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ,ΚΑΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ
ΕΤΣΙ ΜΕ ΑΠΛΟΥς ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΥς!!
μιας και ιστορικα στοιχεια δεν γνωριζω!
αλλα ορθολογισμο μπορω να κανω!!
sakhs3
Πλωτίνε,
σε ευχαριστώ φίλε μου για την πραγματικά πολύ καλή σελίδα που επεσήμανες. Περιέχει μια μεστή ερμηνεία του Χριστολογικού θέματος αποδίδοντας στον κάθε κατεργάρη τις ευθύνες του.
Το θέμα είναι…….ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ!
Ακολούθως, επισυνάπτω κάποια σημεία που χρωματίζουν με απαράμιλλο τρόπο τις απόψεις και το σκεπτικό που έχτισαν αυτό ανομοιόμορφο κατασκεύασμα.
« Όταν ο Θεόφιλος της Αλεξάνδρειας πρότεινε στον Συνέσιο της Κυρήνης να γίνει επίσκοπος, ο Συνέσιος απάντησε: «Η φιλοσοφική νοημοσύνη, ενώ κοιτάει προς την αλήθεια, παραδέχεται την ανάγκη να ψεύδεται. Το φως έχει να κάνει με την αλήθεια, αλλά το μάτι έχει περιορισμένη όραση και δεν μπορεί να κοιτάξει κατευθείαν στο φως χωρίς να τραυματισθεί. Καθώς το μισόφωτο είναι πιό υποφερτό για το μάτι, έτσι πιστεύω, είναι και το ( οφέλημο ) ψέμα για τους απλούς ανθρώπους. Η αλήθεια βλάπτει εκείνους που δεν μπορούν να κοιτάξουν προς την πραγματικότητα. Εάν οι κανονισμοί της ιεροσύνης μου επιτρέπουν να διατηρήσω μία τέτοια θέση, τότε δέχομαι την χειροτόνηση, εφόσον μπορώ να κρατώ την φιλοσοφία μου ως ιδιωτική υπόθεση στο σπίτι μου και να κηρύττω παραμύθια όταν βρίσκομαι έξω. »
Χρειάζονται σχόλια?
ΔΩΡΙΕΥΣΜέλος
ΦΙΛΤΑΤΕ : Schwabe
ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΘΑ ΥΠΟΔΕΙΞΩ ΚΙ ΕΓΩ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ «ΤΡΥΠΕΣ» ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΟ ΣΚΑΡΙ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ «ΜΠΑΖΕΙ ΝΕΡΑ» ΚΑΙ ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ ΔΙΑΡΚΩΣ.
ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΣΤΟ ΠΛΟΙΟ ΑΥΤΟ, Ο ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ…… ΦΕΥΓΕΙ ΠΑΝΤΑ ΠΡΩΤΟΣ.
ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΟΙ ΑΠΛΟΙ ΕΠΙΒΑΤΕΣ.
ΜΑΤΘΑΙΟΣ (κεφ. Γ 13-14)
«Τότε έρχεται ο Ιησούς από της Γαλιλαίας εις τον Ιορδάνην προς τον Ιωάννην δια να βαπτισθεί υπ’ αυτόν. Ο δε Ιωάννης εκώλυεν αυτόν, λέγων, Εγώ χρείαν έχω να βαπτισθώ υπό σου και συ έρχεσαι προς εμέ»
ΛΟΥΚΑΣ (κεφ. Γ, 21-22)
Βαπτισθέντος και του Ιησού, και προσευχομένου, ηνοίχθη ο ουρανός, και κατέβει το πνεύμα το Άγιων εν σωματική μορφή ως περιστερά επ’ αυτόν, και έγεινε φωνή εκ του ουρανού, λέγουσα, Συ είσαι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις σε ευηρεστήθην.
(κεφ. ΙΑ, -3)
Ο δε Ιωάννης ακούσας εν τω δεσμωτηρίω τα έργα του Χριστού έπεμψε, δυο των μαθητών αυτού και είπε προς αυτόν. Συ είσαι ο ερχόμενος ή άλλον προσδοκώμεν;
(κεφ. Ζ, 19-20)
Και προσκαλέσας ο Ιωάννης δυο τινάς των μαθητών αυτού, έπεμψε προς τον Ιησού, λέγων. Συ είσαι ο ερχόμενος, ή άλλον προσδοκώμεν;
Και ελθόντες προς αυτόν οι άνθρωποι ειπών, Ιωάννης ο Βαπτιστής απέστειλεν ημάς προς σε λέγων, Συ είσαι ο ερχόμενος ή άλλον προσδοκώμεν;
ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ (εδώ βέβαια είναι το ζήτημα…ότι δεν τα έγραψε αυτός αλλά… ΑΛΛΟΙ και πολύ αργότερα, σε διαφορετικές από μεταξύ τους εποχές ο ΚΑΘ’ ΕΝΑΣ) ΜΙΑ – ΔΥΟ ΣΕΛΙΔΕΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ «ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ» ΚΑΙ ΤΗ ΦΩΝΗ ΠΟΥ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΤΗ («Εγώ χρείαν έχω να βαπτισθώ υπό σου»), ΒΑΖΕΙ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΝΑ ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΝΑ ΡΩΤΟΥΝ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ
Η ΑΝΤΙΦΑΣΗ ΑΥΤΗ ΕΚΑΝΕ ΤΟΥΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥΣ ΝΑ……..«ΜΑΣΑΝΕ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥΣ».
Ο ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕ ΠΩΣ Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ ΕΧΑΣΕ ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΑΜΦΕΒΑΛΕ ΓΙΑ ΤΟ «ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΟ» ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ.
Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟ ΚΥΡΟΣ ΤΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΩΝ ΣΚΑΡΦΙΖΕΤΑΙ ΑΛΛΗ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ…..ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΜΦΕΒΑΛΕ Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΛΛΑ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΕΣΤΕΙΛΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.
ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΑ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥΣ.
ΑΛΛΑ ΟΙ ΛΟΓΗΣ ΛΟΓΗΣ ΤΕΤΟΙΕΣ «ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ» ΔΕΝ ΛΥΝΟΥΝ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ.
Η ΑΝΤΙΦΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΦΑΝΕΡΗ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ΧΩΡΑΕΙ.
ΟΙ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΛΑΚΕΡΗ Η ΚΔ. ΕΙΝΑΙ ΣΥΡΡΑΦΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΣΤΗΘΕΝΤΟ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΑΝΑΛΟΓΩΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ.
Μη ψεύδου, αλλ’ αλήθευε.
ΣΟΛΩΝ ΕΞΗΚΕΣΤΙΔΟΥ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ ΕΦΗ
filosofos3Μέλος
Η άποψη ότι ένα θεόπνευστο κέιμενο είναι και απολύτως και κατά γράμμα αλάνθαστο δεν ανήκει στην Ορθοδοξία και στον αρχαίο χριστιανισμό. Αυτό που λέει ο sakhs είναι η ουσία και ταυτίζεται και με τη δική μου άποψη αλλά και με των αγίων ,όπως πχ του Χρυσοστόμου που μελέτησε όσο λίγοι την Αγία Γραφή. Η θεοπνευστία κατά το Χυσόστομο είναι η αποδοση των νοημάτων με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μπορούν να παρερμηνευτούν σε ζωτικής σημασίας θέματα. Δεν αποκλ΄λειει ιστορικές ή άλλες ανακρίβειες σε συγκεκριμένα σημεία όχι όμως εκ προθέσεως αλλά από άγνοια των συγγραφέων. Η διαφορετική περιγραφή ιδίων γεγονότων όπως η ανάσταση πχ του Χριστού δε σημαίνει ότι δεν είναι και θεόπνευστο το κέιμενο ή ότι δεν έγινε το γεγονός. Οι πληροφορίες που είχαν για τα γεγονότα οι ευαγγελιστές προήλθαν από διαφορετικές πηγές και γιαυτό υπάρχουν και διαφορές στις περθγραφές των ιδίων γεγονότων. Ο Θεός δεν τους τα παρουσίαζε σαν "τηλεόραση". Αυτή είναι η γνώμη του Χρυσοστόμου. Όσον αφορά το κέιμενο όμως έλεγε ότι πρέπει να μένει αναλοίωτο μέχρι και το κάθε σημείο στίξης γιατί η αλλαγή και ενός τέτοιου μπορέι να αλλάξει ριζικά το νόημα σε μερικές περιπτώσεις. Γιαυτό και στην ερμηνεία της ποτέ οι πατέρες της εκκλησίας δεν βασίζονταν σε ένα μόνο χωρίο για να βγάλουν συμπέρασμα αλλά σε όσο περισσότερα γίνεται καθώς και στη γραπτή ή άγραφη παράδοση.
Σας φαίνεται τίποτε παράλογο στα προηγούμενα;
Σας φαίνεται τίποτε παράλογο στα προηγούμενα;
Εμένα όμως δε μου φαίνεται και πολύ λογικό να μας παραθέτεις Schwabe ένα κείμενο που δε λες από που,επειδή το είδες στο σάιτ λες και όσα δημοσιεύονται στο ιντερνετ είναι και αξιόπιστα, όπου ο Συνέσιος λέει ότι θα λέει "παραμύθια" και θα το βλέπει και σαν σωστό μάλιστα,τη στιγμή που ήταν και φιλοσοφος. Γιατί δε μας λες από που το βρήκες,αν το έλφξες και αν το βρήκες πουθενά σε πραγματικό κείμενο, για να δούμε αν είναι έτσι;
Όλα είναι τέλεια
KrisnnaΜέλος
Ευχαριστούμε και τον φίλο Πλωτίνο για την ενδιαφέρουσα Σελίδα, εγώ να αναφερθώ με την σειρά μου σε κάτι διαφορετικό.
Η Καινή Διαθήκη είναι έργο κυρίως των ΕΣΣΑΙΩΝ. Οι Εσσαίοι σύμφωνα με έρευνες του Μπράιαν Ντεσμπορόου ζούσαν χαμηλά στις ακτές της Νεκρής Θάλασσας. Τα χειρόγραφα της Νεκρής Θάλασσας που ανακαλύφθηκαν το 1947 σε σπηλιές στο Κουμράν πρόσφεραν πολλές πηγές για την ζωή τους, και τις ιδέες τους παρά την προσπάθεια των αρχών να κρατηθούν μυστικές. Έκρυψαν οι Εσσαίοι τα χειρόγραφα για να μήν πέσουν στα χέρια των Ρωμαίων με την πτώση της Ιερουσαλήμ το 70π.χ. Τα χειρόγραφα λένε οτι οι Εσσαίοι είναι φανατικοί οπαδοί της Παλαιάς Διαθήκης και ακολουθούν κατα γράμμα αυστηρά την Λευίτικη ερμηνεία της, θεωρώντας μεγάλο εχθρό τους οποιονδήποτε άλλον δέν το έκανε. Συνεργάζονταν με μιά ακραία Αιγυπτιακή ομάδα τους ΘΕΡΑΠΕΥΤΕΣ που χρησιμοποιούσαν το Σύμβολο του Δράκοντα-Κροκόδειλου της Αιγύπτου!
Οι Εσσαίοι-Θεραπευτές είχαν τελετουργίες όμοιες με αυτές του μετέπειτα Χριστιανικού βαπτίσματος κάνοντας στα μέτωπα των μυημένων το σημάδι του Σταυρού. Είναι το Σημείο της Φώτισης που εμφανίζεται στην Παλαιά Διαθήκη στο βιβλίο του Ιεζεκιήλ.
Οι Εσσαίοι θεωρούσαν αηδιαστικές όλες τις λειτουργίες του Ανθρώπινου Σώματος και την ερωτική πράξη περισσότερο, και η άποψη αυτή είναι εξαίρετος πρόδρομος της Καθολικής Εκκλησίας. Δύο χειρόγραφα επίσης αποκαλύπτουν την πεποίθηση τους οτι οι κινήσεις των Πλανητών επηρεάζουν τον χαρακτήρα και την τύχη του Ανθρώπου.
Με τους Εσσαίους σχετίζεται και μιά άλλη μυστική οργάνωση οι ΝΑΖΩΡΑΙΟΙ στην οποία φημολογείται οτι ανήκαν ο Ιησούς και οι Απόστολοι πρόσωπα αμφισβητούμενης ύπαρξης. Οι Εσσαίοι και οι Ναζωραίοι εμφανίζονταν σαν διαφορετικά παρακλάδια και σύμφωνα με τον Ιουδαίο Ιστορικό Ιώσηπο οι Εσσαίοι φορούσαν λευκά, ενώ οι Ναζωραίοι μαύρα. Το όνομα του Ιησού δέν αναφέρεται σε κανένα Ρωμαικό Αρχείο ή Ιστορικό κείμενο της εποχής της οποίας λέγεται οτι έζησε ,συσχετιζόταν όμως με την οργάνωση των Ναζωραίων - ονομασία των πρώτων Χριστιανών. Το μαύρο ένδυμα των Ναζωραίων κληρονόμησαν οι Χριστιανοί ιερείς. Στο Κουμράν έκαναν τελετουργικά λουτρά να ξεπλύνουν τις Αμαρτίες τους, Ιδού και η Χριστιανική βάπτιση! Έτρωγαν τελετουργικά ψωμί και έπιναν κρασί συνήθειες που κληρονομήθησαν απο τον Χριστιανισμό σάν Θεία Ευχαριστία.
Οι περισσότεροι Χριστιανικοί όροι προήλθαν απο την Ελληνική γλώσσα όπως: Χριστός, Εκκλησία, Απόστολος, Πρεσβύτερος!
Ο Ιούδας ο Ισκαριώτης πήρε το όνομα του απο την Λατινική λέξη (Σικάριους = Δολοφόνος). Υπήρχε μιά τρομοκρατική ομάδα οι Σικάριοι που έκαναν επιδρομές σε Ρωμαικές πομπές ή έστηναν έφοδο στους Στρατιώτες.
Οι Άνθρωποι δέν Σταυρώνονταν για τις κλοπές γεγονός που καθιστά επινόηση την Σταύρωση των δύο ληστών δεξιά και Αριστερά του Χριστού. Η ποινή που επιβάλλετο για τα αδικήματα που ήταν κατηγορούμενος ο Χριστός ήταν όχι Σταύρωση αλλά λιθοβολισμός μέχρι Θανάτου απο τους Ιουδαίους. Το πλύσιμο των χεριών του υποτιθέμενου Ποντίου Πιλάτου σάν ένδειξη της αθωότητας του ήταν επίσης Εσσαικό έθιμο.
Η Καινή Διαθήκη είναι έργο κυρίως των ΕΣΣΑΙΩΝ. Οι Εσσαίοι σύμφωνα με έρευνες του Μπράιαν Ντεσμπορόου ζούσαν χαμηλά στις ακτές της Νεκρής Θάλασσας. Τα χειρόγραφα της Νεκρής Θάλασσας που ανακαλύφθηκαν το 1947 σε σπηλιές στο Κουμράν πρόσφεραν πολλές πηγές για την ζωή τους, και τις ιδέες τους παρά την προσπάθεια των αρχών να κρατηθούν μυστικές. Έκρυψαν οι Εσσαίοι τα χειρόγραφα για να μήν πέσουν στα χέρια των Ρωμαίων με την πτώση της Ιερουσαλήμ το 70π.χ. Τα χειρόγραφα λένε οτι οι Εσσαίοι είναι φανατικοί οπαδοί της Παλαιάς Διαθήκης και ακολουθούν κατα γράμμα αυστηρά την Λευίτικη ερμηνεία της, θεωρώντας μεγάλο εχθρό τους οποιονδήποτε άλλον δέν το έκανε. Συνεργάζονταν με μιά ακραία Αιγυπτιακή ομάδα τους ΘΕΡΑΠΕΥΤΕΣ που χρησιμοποιούσαν το Σύμβολο του Δράκοντα-Κροκόδειλου της Αιγύπτου!
Οι Εσσαίοι-Θεραπευτές είχαν τελετουργίες όμοιες με αυτές του μετέπειτα Χριστιανικού βαπτίσματος κάνοντας στα μέτωπα των μυημένων το σημάδι του Σταυρού. Είναι το Σημείο της Φώτισης που εμφανίζεται στην Παλαιά Διαθήκη στο βιβλίο του Ιεζεκιήλ.
Οι Εσσαίοι θεωρούσαν αηδιαστικές όλες τις λειτουργίες του Ανθρώπινου Σώματος και την ερωτική πράξη περισσότερο, και η άποψη αυτή είναι εξαίρετος πρόδρομος της Καθολικής Εκκλησίας. Δύο χειρόγραφα επίσης αποκαλύπτουν την πεποίθηση τους οτι οι κινήσεις των Πλανητών επηρεάζουν τον χαρακτήρα και την τύχη του Ανθρώπου.
Με τους Εσσαίους σχετίζεται και μιά άλλη μυστική οργάνωση οι ΝΑΖΩΡΑΙΟΙ στην οποία φημολογείται οτι ανήκαν ο Ιησούς και οι Απόστολοι πρόσωπα αμφισβητούμενης ύπαρξης. Οι Εσσαίοι και οι Ναζωραίοι εμφανίζονταν σαν διαφορετικά παρακλάδια και σύμφωνα με τον Ιουδαίο Ιστορικό Ιώσηπο οι Εσσαίοι φορούσαν λευκά, ενώ οι Ναζωραίοι μαύρα. Το όνομα του Ιησού δέν αναφέρεται σε κανένα Ρωμαικό Αρχείο ή Ιστορικό κείμενο της εποχής της οποίας λέγεται οτι έζησε ,συσχετιζόταν όμως με την οργάνωση των Ναζωραίων - ονομασία των πρώτων Χριστιανών. Το μαύρο ένδυμα των Ναζωραίων κληρονόμησαν οι Χριστιανοί ιερείς. Στο Κουμράν έκαναν τελετουργικά λουτρά να ξεπλύνουν τις Αμαρτίες τους, Ιδού και η Χριστιανική βάπτιση! Έτρωγαν τελετουργικά ψωμί και έπιναν κρασί συνήθειες που κληρονομήθησαν απο τον Χριστιανισμό σάν Θεία Ευχαριστία.
Οι περισσότεροι Χριστιανικοί όροι προήλθαν απο την Ελληνική γλώσσα όπως: Χριστός, Εκκλησία, Απόστολος, Πρεσβύτερος!
Ο Ιούδας ο Ισκαριώτης πήρε το όνομα του απο την Λατινική λέξη (Σικάριους = Δολοφόνος). Υπήρχε μιά τρομοκρατική ομάδα οι Σικάριοι που έκαναν επιδρομές σε Ρωμαικές πομπές ή έστηναν έφοδο στους Στρατιώτες.
Οι Άνθρωποι δέν Σταυρώνονταν για τις κλοπές γεγονός που καθιστά επινόηση την Σταύρωση των δύο ληστών δεξιά και Αριστερά του Χριστού. Η ποινή που επιβάλλετο για τα αδικήματα που ήταν κατηγορούμενος ο Χριστός ήταν όχι Σταύρωση αλλά λιθοβολισμός μέχρι Θανάτου απο τους Ιουδαίους. Το πλύσιμο των χεριών του υποτιθέμενου Ποντίου Πιλάτου σάν ένδειξη της αθωότητας του ήταν επίσης Εσσαικό έθιμο.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΧΩΡΙΣ ΑΓΚΑΘΙΑ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΦΕΛΗ
filosofos3:
«Η άποψη ότι ένα θεόπνευστο κέιμενο είναι και απολύτως και κατά γράμμα αλάνθαστο δεν ανήκει στην Ορθοδοξία και στον αρχαίο χριστιανισμό.»
«Η άποψη ότι ένα θεόπνευστο κέιμενο είναι και απολύτως και κατά γράμμα αλάνθαστο δεν ανήκει στην Ορθοδοξία και στον αρχαίο χριστιανισμό.»
Μήπως θα’θελες να μας το τεκμηριώσεις με σχετικά στοιχεία-αναφορές? Αλήθεια, πόθεν η ορθή μαρτυρία περί του «αρχαίου χριστιανισμού»?
filosofos3:
«Αυτό που λέει ο sakhs είναι η ουσία και ταυτίζεται και με τη δική μου άποψη αλλά και με των αγίων ,όπως πχ του Χρυσοστόμου που μελέτησε όσο λίγοι την Αγία Γραφή.»
Ο Χρυσόστομος (που κάθε άλλο παρά τέτοιος υπήρξε..), μιας και λες πως μελέτησε όσο λίγοι την Αγία Γραφή, όπως εξάλλου και ο Κύριλλος Ιεροσολύμων και ο Μ.Βασίλειος, απαξίωσε να αναφερθεί έστω και μια φορά στα συγγράμματα του στην Αποκάλυψη του Ιωάννη. Μέχρι και τον 6ο αιώνα όλες οι οικουμενικοί σύνοδοι αρνούνταν την ένταξη της στον Κανόνα της Α.Γ.
Είναι ταυτόσημος ο χριστιανισμός τότε και τώρα?
filosofos3:
«Η διαφορετική περιγραφή ιδίων γεγονότων όπως η ανάσταση πχ του Χριστού δε σημαίνει ότι δεν είναι και θεόπνευστο το κέιμενο ή ότι δεν έγινε το γεγονός.»
Αυτό σε πρακτικούς όρους δηλαδή πως εξηγείται αγαπητέ? Έχει η Θεία Χάρη άλλοτε πλήρη παροχή πληροφοριών και άλλοτε ελλιπή? Επιλέγει το Άγιο Πνεύμα άλλοτε να περιγράψει τα ακριβή περιστατικά και άλλοτε να παραπλανήσει, θέλοντας (ας πούμε) να δοκιμάσει την πίστη όσων θα συγκρίνουνε?
Και για ποιόν λόγο να μην ισχύει το προφανές, πως όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει? Με άλλα λόγια, για ποιόν λόγο να μην υποθέσουμε πως κανείς από όλους αυτούς τους αυτόκλητους τσαρλατάνους δεν έτυχε κάποιας «Χάρης»?
Λογικά επιχειρήματα θέλω και όχι υποθέσεις επί υποθέσεων.
filosofos3:
«Οι πληροφορίες που είχαν για τα γεγονότα οι ευαγγελιστές προήλθαν από διαφορετικές πηγές και γιαυτό υπάρχουν και διαφορές στις περθγραφές των ιδίων γεγονότων. Ο Θεός δεν τους τα παρουσίαζε σαν "τηλεόραση»
Αυτή δηλαδή η δικαιολογία σε ικανοποιεί αγαπητέ? Τελικά, πολύ φθηνά πουλάς φιλόσοφε!
Ο Ματθαίος και ο Ιωάννης υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες των γεγονότων, γνώρισαν και συναναστράφηκαν προσωπικά με τον Ιησού. ΠΩΣ γίνεται δηλαδή να είχαν από «διαφορετικές πηγές» τη γνώση τους? Δεν θεωρείς πως όταν κάποιος αποκαλείται και αναγνωρίζεται ως αυτόπτης μάρτυρας, όταν επιπλέον έχει λάβει και τη Θεία Χάρη, θα πρέπει να αναφέρει επακριβώς τα όσα συνέβησαν?
Εάν δηλαδή δεν συμφωνούν ούτε καν οι (δήθεν?) αυτόπτες μεταξύ τους, τότε μήπως θα πρέπει να αναζητήσουμε άλλου είδους…..«πηγές»? Και ξέρεις τι εννοώ!
PHILOSOFOS-1Μέλος
ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΦΙΛΟΙ
ΟΝΤΩΣ ΑΝΑΡΩΤΙΟΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΤΟ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΟ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΕΙΝΑΙ
ΑΛΗΘΙΝΟ Η ΟΧΙ!
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΤΙΚΟ ΓΙΑΤΙ Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΑΛΗΘΙΝΑ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΗ!!
Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕΙ
ΑΣΧΕΤΑ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΟΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΕΒΡΑΙΟΙ ΚΑΙ ΜΗ!
ΘΕΩΡΩ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ
ΠΟΛΛΑ ΚΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΗΡΞΕ ΜΕ ΤΕΤΟΙΟ ΤΡΟΠΟ
ΑΝΤΙΘΕΤΑ Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΕΧΕΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΕΣ !!
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΝΟΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΩΣΕΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΜΕ ΣΥΜΒΟΛΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΜΦΥΣΙΣΕΙ ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΜΠΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΨΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΓΝΟΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΟΔΗΓΗΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ
ΙΣΩΣ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ "ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟΣ" ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙ ΜΑΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΚΑΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ !!
Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΗΣΟΥΜΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ
ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΕΧΕΙ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΥΠΟΚΕΙΤΑΙ
ΣΤΗΝ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΝΑ ΘΕΩΘΕΙ Η ΑΝ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΜΑΙΑ ΤΩΝ ΣΚΟΤΙΝΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ
ΜΑΣ ΒΟΗΘΑ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΣ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ!!
Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΝ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ!!
Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ
gh
sakhs3Μέλος
αγαπητε φιλοσοφε!
απο οτι καταλαβα,εισαι απο αυτους που πιστευουν,οτι τελικα υπαρχει
βαθυτερο νοημα καθως και θεοπνευστια στα κειμενα της καινης διαθηκης!!
φυσικα και η αποψη σου ειναι σεβαστη,αλλα υπαρχουν αρκετα αναπαντητα ερωτηματα που θα πρεπει να μου απαντησεις,και κατοπιν θα
την αποδεχθω ισως και εγω.
ετσι λοιπον θα σου θεσω μονο ΕΝΑ!
αφου λοιπον ασπαζεσαι τον αρχαιο χριστιανισμο, τοτε σαφως θα πρεπει να επικεντρωθουμε στα λογια του αρχηγου ,ιδρυτη της ,χριστου!
ειναι ο χριστος υποστηρικτης του αναχωρητισμου???
εσυ τον αποδεχεσαι ???!?
εχει πει μια ντουζινα απο παροτρυνσεις ,εγκαταλειψης ,τυρρανιας ,του ,και στον εγκοσμιο βιο??
με εναντια στη φυση λογικη???
αν θελεις μπορω να σου παραθεσω μια ντουζινα απο αυτες!!
αν παλι θεωρεις οτι τα οσα αναφερουν τα ευαγγελια περι ορισμενων
αναφορων του ιησου ειναι αλλαγμενα,τροποποιημενα.
τοτε απο που πηγαζει η ισχυς της καινης Δ. ως ισχυων θεοπνευστο κειμενο ,αλλα και να θεωρει εαυτο του καποιος χριστιανος ,ως γνωστης
κατι συγκεκριμενου και θεοπνευστου ,κατα την ιδια λογικη θα μπορουσες να επικαλεστεις ως ορθα ιερα κειμενα των βουδιστων,και μουσουλμανων ?!? ποια η διαφορα?!?!
ασε που η καινη διαθηκη δεν σου αφηνει και πολλα περιθωρια για τετοιες εξηγησεις νομιζω?!!
απο οτι καταλαβα,εισαι απο αυτους που πιστευουν,οτι τελικα υπαρχει
βαθυτερο νοημα καθως και θεοπνευστια στα κειμενα της καινης διαθηκης!!
φυσικα και η αποψη σου ειναι σεβαστη,αλλα υπαρχουν αρκετα αναπαντητα ερωτηματα που θα πρεπει να μου απαντησεις,και κατοπιν θα
την αποδεχθω ισως και εγω.
ετσι λοιπον θα σου θεσω μονο ΕΝΑ!
αφου λοιπον ασπαζεσαι τον αρχαιο χριστιανισμο, τοτε σαφως θα πρεπει να επικεντρωθουμε στα λογια του αρχηγου ,ιδρυτη της ,χριστου!
ειναι ο χριστος υποστηρικτης του αναχωρητισμου???
εσυ τον αποδεχεσαι ???!?
εχει πει μια ντουζινα απο παροτρυνσεις ,εγκαταλειψης ,τυρρανιας ,του ,και στον εγκοσμιο βιο??
με εναντια στη φυση λογικη???
αν θελεις μπορω να σου παραθεσω μια ντουζινα απο αυτες!!
αν παλι θεωρεις οτι τα οσα αναφερουν τα ευαγγελια περι ορισμενων
αναφορων του ιησου ειναι αλλαγμενα,τροποποιημενα.
τοτε απο που πηγαζει η ισχυς της καινης Δ. ως ισχυων θεοπνευστο κειμενο ,αλλα και να θεωρει εαυτο του καποιος χριστιανος ,ως γνωστης
κατι συγκεκριμενου και θεοπνευστου ,κατα την ιδια λογικη θα μπορουσες να επικαλεστεις ως ορθα ιερα κειμενα των βουδιστων,και μουσουλμανων ?!? ποια η διαφορα?!?!
ασε που η καινη διαθηκη δεν σου αφηνει και πολλα περιθωρια για τετοιες εξηγησεις νομιζω?!!
sakhs3
PHILOSOFOS-1Μέλος
quote:
αγαπητε φιλοσοφε!
απο οτι καταλαβα,εισαι απο αυτους που πιστευουν,οτι τελικα υπαρχει
βαθυτερο νοημα καθως και θεοπνευστια στα κειμενα της καινης διαθηκης!!
φυσικα και η αποψη σου ειναι σεβαστη,αλλα υπαρχουν αρκετα αναπαντητα ερωτηματα που θα πρεπει να μου απαντησεις,και κατοπιν θα
την αποδεχθω ισως και εγω.
ετσι λοιπον θα σου θεσω μονο ΕΝΑ!
αφου λοιπον ασπαζεσαι τον αρχαιο χριστιανισμο, τοτε σαφως θα πρεπει να επικεντρωθουμε στα λογια του αρχηγου ,ιδρυτη της ,χριστου!
ειναι ο χριστος υποστηρικτης του αναχωρητισμου???
εσυ τον αποδεχεσαι ???!?
εχει πει μια ντουζινα απο παροτρυνσεις ,εγκαταλειψης ,τυρρανιας ,του ,και στον εγκοσμιο βιο??
με εναντια στη φυση λογικη???
αν θελεις μπορω να σου παραθεσω μια ντουζινα απο αυτες!!
αν παλι θεωρεις οτι τα οσα αναφερουν τα ευαγγελια περι ορισμενων
αναφορων του ιησου ειναι αλλαγμενα,τροποποιημενα.
τοτε απο που πηγαζει η ισχυς της καινης Δ. ως ισχυων θεοπνευστο κειμενο ,αλλα και να θεωρει εαυτο του καποιος χριστιανος ,ως γνωστης
κατι συγκεκριμενου και θεοπνευστου ,κατα την ιδια λογικη θα μπορουσες να επικαλεστεις ως ορθα ιερα κειμενα των βουδιστων,και μουσουλμανων ?!? ποια η διαφορα?!?!
ασε που η καινη διαθηκη δεν σου αφηνει και πολλα περιθωρια για τετοιες εξηγησεις νομιζω?!!
αγαπητε σακη 3
η απαντηση που θα σου δωσω ειναι αντικειμενικη η υποκειμενικη!
σε ολες τις ερωτησεις υπαρχει βαθος μαθησης αποστηθισης και κατανοησης το ιδιο υπαρχει και με τις απαντησεις μια σχεση!
η αληθεια ειναι μονο "μια" αλλα ποια ειναι?
οταν μιλανε συμβολικα τι εννουνε?
ολα ειναι σχετικα μεταξυ τους γιατι να υπαρχουν μυστικα
γυρω απο την παλαια και καινη διαθηκη?
μπορω να σε κατανοησω με βαθος της σκεψης αλλα λες αν υποστηριζω
τον αναχωριτισμο του ιησου.
αυτο εχει να κανει με την υπαρξη του ιησου και αν τον αποδεχομαι!
πιστευω την υπαρξη του ιησου αλλα οχι με την εννοια της καινης διαθηκης γιατι ειναι συμβολικος και παραβολικος!!
οταν λεμε συμβολο τι εννουμε κατι το οποιο δεν φαινεται με την πραγματικη διασταση του γεγονοτος!!
αποτελεσμα ειναι να αναλυεις αυτο που δεν κατανοεις!!
οι ευαγγελιστες δεν κατασκεαζουν αλλα ερμηνευουν γεγονοτα!!
εχω φτασει στο συμπερασμα οτι η παλαια διαθηκη ειναι κατασκευασμα
αλλα οχι και η καινη τωρα πως γινεται το ενα χωρις το αλλο!
ποσα βιβλια που μας δινουν εξω στα βιβλιοπωλεια δεν ειναι κατασκευασματα πολλων συγγραφεων!
δεν ασπαζομαι τον αρχαιο χριστιανισμο αλλα τον ελληνικο αρχαιο πολιτισμο οχι οτι δεν αποδεχομαι την θρησκεια μου!!
να καταλαβουμε οτι αλλο εβραικος χριστιανισμος και αλλος ο ελληνικος
χριστιανισμος ειναι αντιθετα!!
φυσικα η καινη διαθηκη εχει περιγραφες μη αγαπης αλλα ολα στην καινη
διαθηκη ειναι συμβολικα!!
ολες οι προσπαθειες της καινης διαθηκης εχουν κατι θεοπνευστο!!
μουσουλμανοι και βουδιστες εχουν "παραπλησια" λογικη στα ιερα κειμενα
τους φισικα δεν γινεται συγκριση!!
η ερευνα ειναι καλη αλλα δεν ειναι μονοσημαντη εχει και παραμετρους
που δεν γνωριζουμε και ισως δεν μαθουμε ποτε!!
ποτε μην εισαι σιγουρος για κατι αν δεν το δεις με τα ματια σου!!
η διαισθηση του νου και της ψυχης μου λεει οτι κατι παιζεται
πολυ πιο σοβαρο απο αυτο που φανταζομαστε!
ο βουδισμος και ο μουσουλμανισμος εχουν στοιχεια θεοπνευστα!!
μπορουμε να αναπτυξουμε την συζητηση σε πλαισια αντιληψης με τον
δικο σου τροπο ετσι ωστε να καταλαβω αναλυτικα πως αποδεχεσαι τον
χριστιανισμο και το εργο του πες μερικα αποθαρρυντικα στοιχεια
που σε οδηγησαν στο να μην πιστευεις την καινη διαθηκη!!
συζητηση κανουμε δεν θελω να σου επιβληθω παντα η αληθεια
ειναι σχετικη οταν κατι δεν το εχεις δει με τα ματια σου!!
η αγαπη ειναι παντοτινη
gh
sakhs3Μέλος
quote:
αυτο εχει να κανει με την υπαρξη του ιησου και αν τον αποδεχομαι!
πιστευω την υπαρξη του ιησου αλλα οχι με την εννοια της καινης διαθηκης γιατι ειναι συμβολικος και παραβολικος!!
δηλαδη για να καταλαβω θεωρεις οτι ο ιησους ειναι φανταστικο πρωσοπο?!
δεν ξερω !?
ε!ρε και να σε ακουγαν τιποτα αρχιμανδριτες!
quote:
εισαι σιγουρος για κατι αν δεν το δεις με τα ματια σου!!
η διαισθηση του νου και της ψυχης μου λεει οτι κατι παιζεται
πολυ πιο σοβαρο απο αυτο που φανταζομαστε!
αυτο σωστο αγαπητε καθ΄ολα
quote:
ο βουδισμος και ο μουσουλμανισμος εχουν στοιχεια θεοπνευστα!!
μπορουμε να αναπτυξουμε την συζητηση σε πλαισια αντιληψης με τον
δικο σου τροπο ετσι ωστε να καταλαβω αναλυτικα πως αποδεχεσαι τον
χριστιανισμο και το εργο του πες μερικα αποθαρρυντικα στοιχεια
που σε οδηγησαν στο να μην πιστευεις την καινη διαθηκη!!
συζητηση κανουμε δεν θελω να σου επιβληθω παντα η αληθεια
ειναι σχετικη οταν κατι δεν το εχεις δει με τα ματια σου!!
αγαπητε ,με αυτη την λογικη του προυγουμενου μηνυματος σου ,σου απαντω,ο βουδισμος εχει σαν αιχμη του δορατος ,ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ,και μαλιστα
απευθυνομενη προς καθε τι ζωντανο στον πλανητη,και οχι μονο προς τους ανθρωπους (εστω και τυπολατρικα)οπως ο χριστιανισμος,αλλα μιλαει για αγαπη απεναντι σε φυτα ,ζωα ,εντομα.
δεν θεωρεις αγαπητε οτι οι βουδιστες ειναι πιο κοντα στην αληθεια??
εκτος και αν θεωρεις οτι τα παντα στο συμπαν επικεντρωνονται γυρω απο τον ανθρωπο??
τωρα κατι αλλο!
αποθαρυντικα στοιχεια στην καινη .διαθηκη??!!
ποσα θες??
ο χριστος δεν ηταν εκεινος που ειπε"οποιος δεν ειναι μαζι μου ειναι εναντιον μου,και θα εισπραξει σαν αμοιβη του την κολαση"
(εδω που ειμαι τωρα,δεν εχω δυνατοτητα στοιχειων για την πρωτοτυπη
φραση) ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΑΓΑΠΗΤΕ??!!ΠΟΥ ΠΗΓΕ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΠΙΛΟΓΩΝ?
ΑΤΙΜΩΡΗΣΤΙ!!
δεν θα μπορουσε να πει "εγω πιστευω οτι γνωριζω κατι το σωστο,αλλα ισως οχι μονο εγω ,η τελος παντων η αποψη μου ταυτιζεται και με αλλονων?!!κατι τετοιο!!
δεν ειναι ο χριστος εκεινος που αποκαλεσαι την ελληνιδα "σκυλα"
λεγοντας οτι "δεν ειναι σωστο να στερεις το ψωμι σου απο τα παιδια σου και να το ριχνεις στα ΣΚΥΛΙΑ?!! οταν η ελληνιδα ζητησε την
βοηθεια του?!!ανεξαρτητα αν αυτη ηταν η οχι ελληνιδα
ΗΤΑΝ ΟΜΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ?! ΠΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ??
τι ειναι αυτο εξαρση "ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ"!!
αν θες μπορω να σου αναφερω περισσοτερα?!!
απλα τωρα ειμαι μακρια απο το σπιτι μου και στερουμαι την δυνατοτητα
προσβασης στα στοιχεια μου!!
αυτα τα λιγα !
και να σαι καλα!
sakhs3
PHILOSOFOS-1Μέλος
quote:απευθυνομενη προς καθε τι ζωντανο στον πλανητη,και οχι μονο προς τους ανθρωπους (εστω και τυπολατρικα)οπως ο χριστιανισμος,αλλα μιλαει για αγαπη απεναντι σε φυτα ,ζωα ,εντομα.
δεν θεωρεις αγαπητε οτι οι βουδιστες ειναι πιο κοντα στην αληθεια??
εκτος και αν θεωρεις οτι τα παντα στο συμπαν επικεντρωνονται γυρω απο τον ανθρωπο??
φιλε σακη
αυτα που σου λεω ειναι σχετικα με την υπαρξη του ανθρωπου και του
θεου ειχα μια εμπειρια ενος φιλου μου απο τον βουδισμο και τι εστι οχι μονο με διαβασμα αλλα και την ασκηση αφου αν νιστεψεις και κανεις καποιες "ασκησεις" αποκτας καποια "δυναμη" και "αισθηση"
τωρα ποιες υπονοιες δημιουργουνται στην καινη διαθηκη δεν θα ημουν
δικαιος να πω οτι ο θεος ειναι μονο το συμπαν αφου επενεργουν
πολλες δυναμεις και ενεργειες.
αν δεν δω αποδειξεις δεν αποκλειω κατι.
μην ξεχνας οτι η πηγη εμπνευσης διδασκαλιας και σοφιας υπαρχει και
στον βουδισμο μουσουλμανισμο και χριστιανισμο.
ας ειμαστε λιγακι επιφυλακτικοι !
μην εισαι προκατελλημενος ο ιησους οταν λεει κατι δεν το λεει
για να μειωσει τον ανθρωπο αλλα μην ξεχνας οτι ηταν θεανθρωπος
αρα εκανε λαθη οπως και εμεις αρα ειχε επιφοιτηση του αγιου πνευματος
και γινοταν θεος ετσι διδασκε και επρατε!!
ο θεος ειναι μια δυναμη πανισχυρη οχι μονο συμπαντικη!!
αν θελει μας δινει "μια" ολους μαζι και εξαφανιζομαστε
ειναι ο πατερας μας και εμεις τα παιδια του και λεει σας μαλωνω
ετσι οταν μεγαλωσετε να γινετε καλα παιδια αν δεν με ακουσετε
εσεις θα χασετε ωραια εε?
οταν μπορεσεις γραψε μερικα στοιχεια να τα συζητησουμε
η αγαπη ειναι παντοτινη
gh
sakhs3Μέλος
quote:quote:
ας ειμαστε λιγακι επιφυλακτικοι !
μην εισαι προκατελλημενος ο ιησους οταν λεει κατι δεν το λεει
για να μειωσει τον ανθρωπο αλλα μην ξεχνας οτι ηταν θεανθρωπος
θεανθρωπος??!! μαλλον ξεφυγαμε αγαπητε?!!
υπαρχουν κατι εκατονταδες που ισχυριστηκαν το ιδιο,
απο διαφορετικες θρησκειες ,οπου εκαναν και θαυματα?!!
και μαλιστα μερικοι απο αυτους αναστησαν και νεκρους?!!
ολοι τους χρησιμοποιησαν την ιδια δυναμη ,μιας εγκεφαλικης ικανοτητας του ανθρωπου,μεσω της δυναμης της πιστης κατω απο το επιστημονικο κεκτημενο,και ΚΑΝΕΝΟς ΘΕΟΥ?!!?
quote:
θελει μας δινει "μια" ολους μαζι και εξαφανιζομαστε
ειναι ο πατερας μας και εμεις τα παιδια του και λεει σας μαλωνω
ετσι οταν μεγαλωσετε να γινετε καλα παιδια αν δεν με ακουσετε
εσεις θα χασετε ωραια εε?
απο ΦΟΒΙΣΜΕΝΕς λογικες πας καλα και εσυ αδερφε!!
μονο που ενας θεος πρεπει να μπορει να πεισει με επιχειρηματα,λογικα ,οπως αλλωστε αρμοζει σε ανθρωπους,και πολυ περισσοτερο ενας θεος της αγαπης ,
ειναι φανερα τα διληματα του φοβου που διακατεχουν ολους εσας ,υποστηρικτες του χριστιανισμου!?
μονο που αν θα ειχατε να κανετε με "θεο αγαπης "
αλλη θα ηταν η επιχειρηματολογια σας ,καθως και η φρασεολογια σας
βλεπεις αγαπητε γνωσεις ιστορικες και σε θεματα ιερων κειμενων ,μπορει να μην εχω καλες,αλλα ΚΑΘΑΡΟ ΝΟΥ ΔΙΑΘΕΤΩ?!!!!
οπως και να εχει το πραγμα μονοΜΕ ΦΟΒΟ πειθει ο θεος σας!!?
με επιχειρηματα λογικα ,και ανεκβιαστα ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ!!
να τον χαιρεστε!τετοιον θεο
sakhs3
tptΜέλος
Τα «θεόπνευστα» γραπτά κείμενα που ονομάζουμε Καινή Διαθήκη, αποτελούν μαζί με τα «θεόπνευστα» κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης την Αγία Γραφή (Βίβλος). Τα γραπτά αυτά κείμενα θεωρούνται θεόπνευστα επειδή πολλές απο τις μαρτυρίες που περιέχουν είναι φανερά «εκ Θεού». Για παράδειγμα η μαρτυρία της Αγίας Γραφής ότι «ο Θεός είναι αγάπη» αποδεικνύεται από μόνη της ως θεόπνευστη, καθώς εάν όντως υπάρχει Θεός, δεν θα περιμέναμε τίποτα λιγότερο για τη φύση Του. Δεν ισχύει όμως το ίδιο με διάφορα αποσπάσματα της Αγίας Γραφής που αποδεικνύονται ως μη θεόπνευστα καθώς αντανακλούν τις ανθρώπινες αδυναμίες όσων τα έγραψαν. Για παράδειγμα όταν διαβάζουμε συχνά στους Ψαλμούς τον συγγραφέα τους να προσεύχεται την καταστροφή των εχθρών του ( ακόμα και η συντριβή των νηπίων τους επάνω σε βράχια! Βλέπε ΨΑΛΜ 137:8-9 «μακαριος ος κρατησει και εδαφιει τα νηπια σου προς την πετραν», κλπ ) είμαστε υποχρεωμένοι να απορρίψουμε το μηνυμά τους ως βάρβαρο και απάνθρωπο. Σίγουρα ο συγγραφέας του μακάβριου αυτού ψαλμού ήταν άρρωστος στο μυαλό. Μονάχα ένας ψυχοπαθής μπορεί να χαίρεται με την εικόνα να συντρίβονται τα κρανία μικρών παιδιών και να χύνονται στο έδαφος τα μυαλά τους, και όχι κάποιος που εμπνέεται απο Πνεύμα Άγιο. Επίσης πρέπει να απορρίψουμε ως απάνθρωπα και ως ανάξια του Θεού αγάπης εδάφια που φέρουν τον Θεό να λέει «κοπτετε και μη φειδεσθε τοις οφθαλμοις υμων και μη ελεησητε, πρεσβυτερον και νεανισκον και παρθενον και νηπια και γυναικας αποκτεινατε εις εξαλειψιν...» ( ΕΖΕΚ 9: 5 – 6 ). Το ίδιο ισχύει και με οποιεσδήποτε άλλες «γραφές» παρουσιάζουν τον αγαθό και φιλάνθρωπο Θεό ως ανθρωποκτόνο, ως εξολοθρευτή, ως γενοκτόνο, ως οργισμένο, ως εκδικητικό, και γενικά ως κατώτερο των περιστάσεων... Πρέπει με άλλα λόγια, όταν διαβάζουμε το οποιοδήποτε σύγγραμα της Εκκλησίας, συμπεριλαμβανομένης και της Βίβλου, να διαχωρίζουμε το σιτάρι απο τα ζιζάνια... Αυτό άλλωστε έκανε και ο Χριστός όταν με χαρακτηριστική άνεση, απέρριψε τις αναχρονιστικές διδασκαλίες της Παλιαιάς Διαθήκης ( π.χ οφθαλμόν αντί οφθαλμού ) αντικαθιστώντας τες με ένα νέο, πιό ανθρώπινο όραμα σχετικά με την αγαθή φύση του Θεού. Ο Θεός του Ιησού Χριστού, σε αντίθεση με πολλές απο τις γραφές της Παλαιάς Διαθήκης, αγαπάει όλους τους ανθρώπους, ακόμα και τους εχθρούς Του και εργάζεται ασταμάτητα για να ευλογήσει τελικά τους πάντες και τα πάντα. Δυστυχώς η νέα αυτή αποκάλυψη του Θεού, ως Θεού αγάπης, δεν έγινε απόλυτα κατανοητή απο τους μαθητές του Χριστού γιαυτό βλέπουμε ίχνη του παλαιού Θεού της οργής ακόμα και στα «θεόπνευστα» γραπτά της Καινής Διαθήκης. Επίσης, αξίζει να επαναλάβουμε τη διαπίστωση ότι η θεοπνευστία δεν περιορίζεται στον χώρο της θρησκείας αλλά και στην οποιαδήποτε άλλη ανθρώπινη δραστηριότητα ( π.χ επιστήμη, φιλοσοφία, ιατρική, καλές τέχνες, φιλανθρωπία, ψυχαγωγία, εκπαίδευση, κλπ ) σε οτιδήποτε συμβάλλει στην πρόοδο της ανθρωπότητας. Με άλλα λόγια, καμμία θρησκεία δεν έχει μονοπώλιο στην θεία έμπνευση. Το Πνεύμα του Θεού «πνέει όπου θέλει»! Γιατί η Βίβλος δεν είναι ο Λόγος του Θεού Ο προφήτης Άμως προειδοποίησε τον λαό του Ισραήλ: «ιδου ερχονται ημεραι λεγει Κυριος ο Θεος και θελω εξαποστειλει πειναν επι την γην, ουχι πειναν αρτου ουδε διψαν υδατος αλλ ακροασεως των Λογων του Κυριου. Και θελουσι περιπλανασθαι απο θαλασσης εως θαλασσης και απο βορρα εως ανατολης θελουσι περιτρεχει ζητουντες τον Λογον του Κυριου και δεν θελουσιν ευρει» ( ΑΜΩΣ 8: 11, 12 ). Οι αρχαίοι Ισραηλίτες είχαν βέβαια τις ιερές γραφές ( το TORAH ) αλλά οι γραφές δεν είναι ο Λόγος του Θεού. Ο Λόγος του Θεού είναι ζωντανός και ακούγεται μέσω των ανθρώπων οι οποίοι μιλάνε «εις το όνομα του Κυρίου». Ο Θεός μας μιλάει μέσω των ανθρώπων του, όχι μέσω ενός βιβλίου... Σύμφωνα με την μαρτυρία των ίδιων των γραφών, ο Λόγος του Θεού «ακούγεται». Ο Λόγος του Θεού δεν «διαβάζεται». Ο Λόγος του Θεού είναι άμεσος και ανταποκρίνεται στις ανάγκες της κάθε «παρούσας πραγματικότητας». Κατα την διάρκεια της περιόδου «πείνας ακροάσεως των Λόγων του Κυρίου» άρχισε το Ιουδαϊκό ιερατείο να προβάλλει τις γραφές ως Λόγο του Θεού. Άρχισαν να κυκλοφορούν Ραββινικές διδασκαλίες ότι το TORAH, δηλαδή οι γραφές, ήταν ο Λόγος του Κυρίου, ήταν το φως του κόσμου, ήταν ο άρτος της ζωής, κλπ. Μάλιστα έφτασαν στο σημείο να διδάξουν ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο μέσω του TORAH. Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε και στις δεκαετίες μετά απο την καταστροφή του 70 μ.Χ όταν έχοντας μείνει χωρίς Ναό οι Ιουδαίοι Ραββίνοι έδωσαν για άλλη μία φορά υπερβολική έμφαση στο TORAH. Γράφοντας προς το τέλος του 1ου αιώνα, ο συγγραφέας του Κατα Ιωάννη ευαγγελίου απάντησε στην αναβιωμένη βιβλιολατρεία των Ιουδαίων αποδίδοντας όλες αυτές τις τιμές ( Λόγος του Θεού, φως του κόσμου, άρτος της ζωής, κλπ ) στον Θεάνθρωπο. Για τον συγγραφέα του κατα Ιωάννη ευαγγελίου, ( ο οποίος σύμφωνα με τους ειδικούς είχε στη διαθεσή του αρκετό αυθεντικό υλικό απο την προφορική παράδοση που άφησε πίσω του ο Ιωάννης ο θεολόγος ), ο Λόγος του Θεού δεν ήταν δυνατό να χωρέσει σε κάποιο βιβλίο, καθώς «ούτε όλα τα βιβλία του κόσμου δεν θα έφταναν για να χωρέσουν τα όσα είπε και έκανε ο Ιησούς». Δυστυχώς όμως δεν άργησαν και οι Χριστιανοί να κάνουν το ίδιο λάθος. Χάνοντας τον προφητικό λόγο, η Εκκλησία δημιούργησε το δικό της TORAH, το οποίο ονόμασε Καινή Διαθήκη. Η Καινή Διαθήκη όμως δεν είναι ένα βιβλίο, όπως λανθασμένα ονομάζουμε τις Χριστιανικές γραφές. Η Καινή Διαθήκη είναι ο ζωντανός Λόγος που κατοικεί μέσα στις καρδιές των Χριστιανών. Έτσι τουλάχιστον πίστευαν οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνα. Γιαυτό ο συγγραφέας της ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ επιστολής υπενθύμισε στους συμπατριώτες του τις αρχαίες προφητείες σχετικά με την Καινή Διαθήκη και τους εξήγησε ότι η Καινή Διαθήκη δεν γράφτηκε επάνω σε πέτρα, όπως οι Δέκα Εντολές της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά γράφεται επάνω στις καρδιές των πιστών: «ιδου ερχονται ημεραι λεγει Κυριος και θελω συντελεσει... Διαθηκην Καινην.. θελω δωσει τους νομους μου εις την διανοιαν αυτων και θελω γραψει αυτους επι της καρδιας αυτων ... και δεν θελουσι διδασκει εκαστος τον πλησιον αυτου και εκαστος τον αδελφον αυτου λεγων γνωρισον τον Κυριον διοτι παντες θελουσι με γνωριζει απο μικρου εως μεγαλου αυτων...» ( βλέπε ΕΒΡ 8: 8-13 ) Βλέπουμε λοιπόν ότι η Καινή Διαθήκη δεν είναι απολιθωμένη μέσα στις σελίδες ενός βιβλίου. Δεν είναι γραμμένη απο μελάνη. Είναι γραμμένη μέσα στις καρδιές των πιστών. Τα θεόπνευστα συγγράματα της Εκκλησίας μπορούν βέβαια να θεωρηθούν κατα δευτερεύοντα τρόπο ως «Καινή Διαθήκη» ή «Λόγος του Θεού» καθώς μαρτυρούν για την Καινή Διαθήκη και αναφέρονται σε αυτήν αλλά στην πραγματικότητα, τα συγγράμματα αυτά δεν είναι η Καινή Διαθήκη. Η Καινή Διαθήκη είναι κάτι το διαφορετικό. Είναι γραμμένη μέσα στις καρδιές μας. Γιαυτό γράφει ο Απ. Παύλος προς τους Χριστιανούς της εποχής του «σεις εισθε η επιστολη ημων εγγεγραμμενη εν ταις καρδιαις ημων γινωσκομενη και αναγινωσκομενη υπο παντων ανθρωπων» ( Β ΚΟΡΙΝΘ 3: 1 ). Στις επιστολές του, ο Απ. Παύλος αναφέρεται συνέχεια στον «Λόγο του Θεού», χωρίς όμως να εννοεί τις γραφές. Ο Λόγος του Θεού για τον Απόστολο των εθνών δεν είναι άλλος απο το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης. Ο μεγάλος αυτός μάρτυρας του ευαγγελίου εξάπλωσε τον Χριστιανισμό κηρύττοντας το μήνυμα της ανάστασης. Τους μεν Ιουδαίους παρέπεμπε βέβαια στις καταγεγραμμένες προφητείες του TORAH ( για να αποδείξει την Μεσσιανική ταυτότητα του Ιησού ), αλλά τους εθνικούς τους έπειθε απλά κήρυττοντας το μήνυμα της ανάστασης «μετα σημείων και τεράτων». Για τον Απ. Παύλο οι έννοιες TORAH, Νόμος, «το γράμμα», οι Γραφές, κλπ, είναι ταυτόσημες και αναφέρονται στην παρελθούσα Παλαιά Διαθήκη η οποία ήταν γραμμένη απο μελάνη και η οποία θανατώνει. Μονάχα η Καινή Διαθήκη δίνει πνευματική ζωή ακριβώς επειδή δεν είναι γραμμένη απο μελάνη, αλλά είναι Πνεύμα που καθοδηγεί τον κάθε πιστό. Το να ζούμε σύμφωνα με το γράμμα του TORAH είναι σημάδι πνευματικής σκλαβειάς και ανωριμότητας σύμφωνα με την διδασκαλία του Απ. Παύλου. Τον αδικούμε σε μεγάλο βαθμό όταν μετατρέπουμε τις επιστολές του σε ένα νέο TORAH, Νόμο, «γράμμα», ή γραφή. Ο Brinsmead εξηγεί τους κινδύνους που παραμονεύουν πίσω απο την θεοποίηση γραπτών κειμένων: «Τα κείμενα της Καινής Διαθήκης γράφτηκαν αρχικά από την εκκλησία, και στη συνέχεια συλλέχθηκαν και εγκρίθηκαν ( ως κανονικά ) από την εκκλησία...( Τα κείμενα αυτά ) δεν είναι ο Λόγος του Θεού. Τα κείμενα αυτά είναι η μαρτυρία της εκκλησίας στον Λόγο του Θεού. Είναι η μαρτυρία της εκκλησίας στην Αποκάλυψη που δόθηκε εν Χριστώ. Ο Θεός είναι υπερβατικός, πάνω από τις σκέψεις και τη φαντασία μας. Η αποκάλυψη του άπειρου, του ασύλληπτου και του απερίγραπτου Θεού δεν μπορεί να λάβει μέρος σε ένα βιβλίο. Ο Λόγος του Θεού είναι Πνεύμα και Ζωή και αποκαλύπτεται μονάχα στο πνεύμα και στη ζωή των δημιουργημάτων. Ο ισχυρισμός ότι ο Λόγος του Θεού μπορεί να διατυπωθεί ως ένα ξερό κείμενο είναι ήδη άσχημο. Το να προχωρήσουμε όμως και να πούμε ότι ο Λόγος του Θεού μπορεί να υποστεί φιλολογική ανάλυση, εξέταση και επιστημονική έρευνα είναι βλασφήμεια... Επιπλέον, η άποψη ότι οποιοδήποτε γραπτό κείμενο είναι ο Λόγος του Θεού υποβιβάζει τον Λόγο σε έναν ορισμό ή σε μία πρόταση. Ο Λόγος του Θεού είναι ο ίδιος ο Θεός ( ΙΩΑΝ 1:1 ) και δεν μπορεί να διατυπωθεί ως μία πρόταση ή να υπόκειται σε κάποιον ορισμό. Τα κείμενα της Καινής Διαθήκης δεν κάνουν κανέναν τέτοιον βλάσφημο ισχυρισμό για τον εαυτόν τους. Είναι η μαρτυρία της Εκκλησίας στον Λόγο και στην αποκάλυψη που δεν βρίσκονται σε κάποιο βιβλίο αλλά σε ένα πρόσωπο ‘ο Θεός φανερώθηκε εν σαρκί’, ‘και ο Λόγος σαρξ εγένετο’. Πουθενά δεν ισχυρίσθηκαν στην αρχέγονη εκκλησία ότι ‘ο Λόγος έγινε βιβλίο’!» «Αυτή η διαπίστωση μας σπρώχνει να αναλογιστούμε την περιβόητη διαφωνία μεταξύ των Καθολικών/Ορθοδόξων και των Προτεσταντών. Φυσικά και οι Καθολικοί έχουν δίκαιο όταν λένε πως η Βίβλος δημιουργήθηκε από την Εκκλησία και ότι η αποδοχή της Βίβλου ως εξουσίας ισοδυναμεί με αποδοχή της Εκκλησίας ως εξουσίας. Πολλοί Χριστιανοί απορρίπτουν το αλάθητο της εκκλησίας, αλλά υποστηρίζουν το αλάθητο των γραπτών κειμένων της εκκλησίας ( Καινή Διαθήκη ). Αυτό αποτελεί ανακολουθία και φυσικά δεν στέκει. Τόσο οι Καθολικοί όσο και οι Προτεστάντες έχουν σφάλλει στην προσπαθειά τους να βρούν μία κάθετη εξουσία μέσω της οποίας να ζούν επειδή όλες οι κάθετες εξουσίες είναι απο τη φύση τους απάνθρωπες και ενάντιες στον Θεό. Πρέπει φυσικά να σεβόμαστε την μαρτυρία της Εκκλησίας που έζησε και έδρασε κατα τη διάρκεια της συγγραφής των κειμένων της Καινής Διαθήκης, αλλά όχι πέραν του δεόντος, καθότι παραμένουν ανθρώπινες μαρτυρίες. Η Εκκλησιολατρεία και η Βιβλιολατρεία είναι στην πραγματικότητα το ίδιο πράγμα. Δεν είναι παρά η λατρεία του κτίσματος. Όπως η λατρεία του κτίσματος ( ειδωλολατρεία ) συναντάται σε διαφορετικές μορφές στις διάφορες θρησκείες έτσι έχουμε και την Χριστιανική έκδοση της ειδωλολατρείας» (1) Η Αγία Γραφή είναι ένα ανθρώπινο βιβλίο, με όλη τη σημασία των λέξεων. Όταν το δεχτούμε ως ανθρώπινο έργο μπορούμε να αποκομήσουμε κάποιο όφελος καθώς έχει διαφυλάξει την μαρτυρία ανθρώπων που ήρθαν σε επαφή με την θεότητα. Ούτε σκανδαλιζόμαστε με τα διάφορα λάθη και ατέλειες, ούτε ακόμα και απο τη σκοτεινή πλευρά της μαρτυρίας τους, καθώς αναγνωρίζουμε το γεγονός ότι τα λάθη είναι ανθρώπινα. Είναι απόλυτο φυσιολογικό για τους μάρτυρες της πίστεως να προβάλλουν τις αδυναμίες τους, τα πάθη τους, τις φοβίες τους και γενικά την νοοτροπία της εποχής τους στην εικόνα που περιέγραφαν για τον Θεό. Και εμείς το ίδιο θα κάναμε. Μονάχα όταν ειδωλοποιούμε την Βίβλο, μετατρεποντάς την σε κάποια αυθεντία, σκανδαλιζόμαστε απο τα λάθη που περιέχονται σ’αυτήν και υποφέρουμε απο την σκοτεινή πλευρά της. Οι ιστορίες που καταγράφθηκαν στις σελίδες της Αγίας Γραφής περιέχουν βέβαια ιστορικά γεγονότα, πολλά με υπερβολές και άλλες ανακρίβειες, καθώς και πολλούς μύθους ή παραβολές, χωρίς οι αρχικοί συγγραφείς και οι μετέπειτα συντάκτες των κειμένων να νοιάζονταν να προσθέσουν διευκρινήσεις, ή ακριβείς λεπτομέρειες ( όπως για παράδειγμα όταν κατέγραφαν στατιστικές πληροφορίες τα νούμερα των οποίων συχνά στρογγύλευαν ή «φούσκωναν» για έμφαση ή για συμβολισμό σύμφωνα με τους κανόνες της αριθμολογίας ). Ούτε ενδιαφέρονταν να περιγράψουν γεγονότα σε αυστηρή χρονική ακολουθία, όπως φαίνεται και στα τέσσερα ευαγγέλια, αλλά τοποθετούσαν την κάθε ιστορία στο ανάλογο μοτίβο. Για παράδειγμα το «Κατα Ματθαίον» ευαγγέλιο, το οποίο γράφτηκε απο άγνωστους συγγραφείς προς τα τέλη του πρώτου αιώνα απευθυνόμενο προς τους Ιουδαίους Χριστιανούς, χωρίζεται σε πέντε ενότητες, κάτι δηλαδή ως Χριστιανική Πεντάτευχος ( τα πρώτα πέντε βιβλία της Π.Δ θεωρούνταν απο την Ιουδαϊκή παράδοση ως γραμμένα απο τον Μωησή ). Έπειτα, οι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης ακολουθούσαν το παράδειγμα των Ραββίνων όσον αφορά τις λογοτεχνικές μεθόδους Targum και Midrash. Σύμφωνα με τη μέθοδο του Targum, ο κάθε αναγνωρισμένος διδάσκαλος ( Ραββίνος ) απολάμβανε μεγάλη ελευθερία στην ερμηνεία και μεθερμηνεία των ιερών γραφών και έτσι μάζευε εδάφια από διάφορα ιερά κείμενα, πρόσθετε διάφορα άλλα στοιχεία και ιδέες και τα ένωνε όλα μαζί με δημιουργικό τρόπο σε ένα εννιαίο σύνολο. Περιττό να προσθέσω ότι με τη μέθοδο αυτή, οι Ραββίνοι ερμηνεύανε τις ιερές γραφές όπως ήθελαν. Η ιδέα πίσω από το Targum ήταν ότι οι Ραββίνοι οδηγούνταν από το Άγιο Πνεύμα στις ερμηνείες που έδιναν σχετικά με το νόμο και τους προφήτες. Αυτή η ελεύθερη ερμηνεία εδαφίων της Γραφής φαίνεται και στον τρόπο με τον οποίον οι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης χρησιμοποιούσαν αποσπάσματα από τις Γραφές της Παλαιάς Διαθήκης. Η άλλη μέθοδος που συχνά χρησιμοποιούσαν οι συγγραφείς των θεόπνευστων κειμένων της Βίβλου ονομαζόταν Midrash. Σύμφωνα με την μέθοδο αυτή, οι συγγραφείς στόλιζαν ελεύθερα τις διάφορες ιστορίες που αφηγούνταν με φανταστικά και μυθολογικά στοιχεία με σκοπό να τους δώσουν μεγαλύτερη έμφαση. Φυσικά μας είναι σήμερα αδύνατο να γνωρίζουμε ποιές απο τις ιστορίες της Βίβλου, τόσο της Παλαιάς Διαθήκης όσο και της Καινής Διαθήκης, αναφέρονται σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα, ή κατα πόσο είναι στολισμένες με μυθολογικά στοιχεία. Για παράδειγμα, όλο και περισσότεροι θεολόγοι αναγνωρίζουν ότι ιστορίες όπως του Ιώβ και του προφήτη Ιωνά, δεν είναι παρά περίτεχνες παραβολές που γράφτηκαν με σκοπό να σατυρίσουν τις επικρατούσες θεολογικές και εθνικιστικές αντιλήψεις. Το ίδιο ισχύει και με τα τέσσερα ευαγγέλια που περιέχουν αρκετή δόση Midrash. Οι τότε λαοί της Ανατολής δεν είχαν ψύχωση ούτε με την «επιστημονική μέθοδο» των μοντέρνων Δυτικών ούτε και με την κυριολεκτική ακρίβεια των γεγονότων που περιέγραφαν, αλλά αρκούνταν στην κεντρική ουσία και στα ηθικά διδάγματα των ιστοριών που άκουγαν. Αυτοί και άλλοι πολλοί λόγοι καθιστούν το οποιοδήποτε έργο διαχωρισμού των περιεχόμενων της Αγίας Γραφής σε «κυριολεκτικές αλήθειες» και σε «μή-κυριολεκτικές αλήθειες» ως πρακτικά αδύνατο. Ακόμα και η ιδέα του «αλάθητου» της Αγίας Γραφής ως τεχνικός όρος δεν στέκει. Ο Frank Tipler μάλλον έχει δίκηο όταν γράφει: «Τα κυριότερα ‘ιερά βιβλία’ γράφτηκαν πριν παραπάνω από χίλια χρόνια. Μονάχα στα τελευταία χίλια χρόνια έχουν συμβεί πάρα πολλές εξελίξεις. Η επιστήμη, ο πολιτισμός και η κοινωνία έχουν αλλάξει σε μεγάλο βαθμό από όταν γράφτηκαν τα βιβλία αυτά. Όταν γράφτηκε η Καινή Διαθήκη, οι άνθρωποι νόμιζαν ότι η γη ήταν το κέντρο του σύμπαντος, ενώ τώρα γνωρίζουμε ότι είναι απλά ο τρίτος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος... Διαβάζουμε λοιπόν την Βίβλο έχοντας διαφορετικό τρόπο σκέψης από τους αρχαίους μας προγόνους. Αυτό σημαίνει ότι τα ίδια σύνολα λέξεων περιέχουν διαφορετικές έννοιες στους ανθρώπους διαφορετικών εποχών. Υπάρχουν εδάφια στην Βίβλο που πριν απο την Κοπερνίκια επανάσταση ( όταν διαπιστώθηκε ότι η γη κινείται ) ερμηνεύονταν με τέτοιο τρόπο που αποδείκνυαν ότι η γη ήταν ακίνητη. Αυτά τα εδάφια ερμηνεύονται τώρα ως ποιητικές εκφράσεις, οι οποίες δεν πρέπει να διαβάζονται κυριολεκτικά. Επειδή ένα οποιοδήποτε βιβλίο συνηθισμένου μεγέθους περιέχει μεγάλες ποσότητες πληροφοριών είναι λογικά αδύνατο για το οποιοδήποτε βιβλίο να μην παρερμηνευθεί. Ακόμα και αν ένα βιβλίο ήταν εμπνευσμένο από τον Θεό, υποχρεωτικά θα περιέχει διάφορες πληροφορίες που σε διάφορες χρονικές περιόδους θα παρερμηνευθούν από τους πιστούς. Αυτό δε σημαίνει ότι ο Θεός είναι ατελής και περιορισμένος, απλά σημαίνει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ατελείς. Το μόνο βιβλίο που δεν υποφέρει από τέτοιου είδους περιορισμούς είναι το βιβλίο της φύσεως, το μόνο βιβλίο που ο Θεός έγραψε με τα ίδια του τα χέρια, χωρίς την παραμικρή ανθρώπινη βοήθεια» (2) Όσοι υπερασπίζονται το «αλάθητο» της Βίβλου, στην ουσία υπερασπίζονται το αλάθητο των ερμηνειών τους Ακόμα και αν υπήρχε «αλάθητο» δεν θα είχε καμμία πρακτική σημασία καθώς βλέπουμε αμέτρητες αντιφατικές ερμηνείες σχεδόν για κάθε εδάφιο της Αγίας Γραφής τόσο στον χώρο του Προτεσταντισμού, όσο και στον χώρο του Καθολικισμού και της Ορθοδοξίας ( οι αρχαίοι πατέρες είχαν ο καθένας διαφορετικές ερμηνείες για τις Γραφές ). Στην πράξη, κάθε θρησκευτική οργάνωση που προβάλλει την Αγία Γραφή ως «αλάθητη» ουσιαστικά προβάλλει τις δογματικές της ερμηνείες ως «αλάθητες». Αυτό φαίνεται και στις διάφορες μεταφράσεις που κυκλοφορούν, οι οποίες διαφωνούν η μία με την άλλη. Στο σημείο αυτό η κριτική που ασκούν οι Ορθόδοξοι στους Προτεστάντες Χριστιανούς φαίνεται να είναι βάσιμη: «Είναι συχνότατο να ακούμε ανθρώπους διαφόρων Προτεσταντικών ομάδων, να λένε: ΄΄Εμείς δεχόμαστε μόνο την Αγία Γραφή. Δεν λέμε τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο΄΄... Πώς είναι δυνατόν ΄΄να μην ξεφεύγουν από την Αγία Γραφή΄΄, κι όμως να διαφωνούν μεταξύ τους; Αν η Αγία Γραφή είχε δοθεί από το Θεό ως ΄΄καταστατικό πίστεως΄΄, ως πλήρης οδηγός για το τι πρέπει να πιστεύουμε, θα έπρεπε να συμφωνούν όλοι στο τι πραγματικά γράφει. Στην πραγματικότητα όμως, οι διαφωνίες τους είναι τεράστιες... Αν ο Θεός ήθελε να έχουμε την Αγία Γραφή ως μόνο οδηγό πίστεως, θα φρόντιζε να γράφει τα ίδια σε όλες τις γλώσσες, και σε όλες τις μεταφράσεις. Όμως, εκτός από τις διαφορετικές μεταφράσεις τής Ελληνικής και τής Εβραϊκής που αποδίδουν διαφορετικά τις λέξεις, υπάρχουν και διαφορές στις μεταφράσεις από γλώσσα σε γλώσσα» (3) Το ζήτημα της μετάφρασης της Αγίας Γραφής φέρνει στο φώς και ένα άλλο «Προτεσταντικό μύθο», αυτόν του Sola Scriptura, δηλαδή ότι μονάχα η Αγία Γραφή είναι θεόπνευστη πηγή αλήθειας για τους Χριστιανούς. Η «Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας» ισχυρίζεται ότι οι Προτεστάντες Χριστιανοί στηρίζουν το Sola Scriptura σε μία παρερμηνεία ενός εδαφίου: «Πρόκειται για το Β΄ Τιμόθεον 3/γ΄ 16, που σύμφωνα με το κείμενο λέει: "Πάσα γραφή θεόπνευστος, και ωφέλιμος προς διδασκαλίαν, προς ελεγμόν, προς επανόρθωσιν, προς παιδείαν την εν δικαιοσύνη..." Διάφορες μεταφράσεις όμως, γράφουν το εδάφιο ως εξής: "Όλη η Γραφή είναι θεόπνευστος και ωφέλιμος, προς διδασκαλίαν, προς έλεγχον"...Οι μεταφράσεις αυτές, προσθέτουν το οριστικό άρθρο ΄΄η΄΄ και τοποθετούν τη λέξη: ΄΄ΕΙΝΑΙ΄΄ πριν από τη λέξη: ΄΄θεόπνευστος΄΄, ώστε να δίνουν την εντύπωση, πως το εδάφιο μιλάει για ΄΄ΤΗΝ΄΄ Αγία Γραφή. Με αυτή την αλλαγή προσπαθούν να υποστηρίξουν τις απόψεις τους, πως ΜΟΝΟ η Αγία Γραφή είναι θεόπνευστη. Όμως, και πάλι το εδάφιο δεν υποστηρίζει πως ΜΟΝΟ η Αγία Γραφή είναι θεόπνευστη. Στην πραγματικότητα σημαίνει ότι: ΄΄Κάθε θεόπνευστο σύγγραμμα, (πάσα γραφή θεόπνευστος), (είναι) και ωφέλιμη΄΄. Το εδάφιο δεν μιλάει καθόλου περί τής Αγίας Γραφής! Μιλάει για οποιοδήποτε θεόπνευστο σύγγραμμα! Άλλωστε, όταν το εδάφιο αυτό γραφόταν, ως Αγία Γραφή θεωρείτο μόνο η Παλαιά Διαθήκη... Στην πραγματικότητα, η Αγία Γραφή δεν γράφει πουθενά ότι μόνο αυτή είναι θεόπνευστη, ούτε γράφει πουθενά πως πρέπει να δεχόμαστε μόνο την Αγία Γραφή και τίποτα άλλο!» (4) Οι Προτεστάντες βέβαια δεν συμφωνούν με το επιχείρημα αυτό και επιμένουν ότι η κάθε γραφή ( ακόμα και κάθε γράμμα! ) είναι θεόπνευστη και αλάθητη. Το ότι δεν είναι όμως πάσα γραφή θεόπνευστος φαίνεται και απο εδάφια όπως «ταδε λεγει Κυριος ο Θεος Ισραηλ, θεσθε εκαστος την εαυτου ρομφαιαν επι τον μηρον και διελθατε και ανακαμψατε απο πυλης επι πυλην δια της παρεμβολης και αποκτεινατε εκαστος τον αδελφον αυτου και εκαστος τον πλησιον αυτου και εκαστος τον εγγιστα αυτου, και εποιησαν οι υιοι Λευι καθα ελαλησεν αυτοις Μωυσης και επεσαν εκ του λαου εν εκεινη τη ημερα εις τρισχιλιους ανδρας, και ειπεν αυτοις Μωυσης επληρωσατε τας χειρας υμων σημερον Κυριω εκαστος εν τω υιω η τω αδελφω δοθηναι εφ υμας ευλογιαν» ( ΕΧΟΔΟΣ 32: 27-29 ). Είναι τα παραπάνω λόγια θεόπνευστα; Είπε ή έκανε ο Θεός τέτοια πράγματα; Φυσικά και όχι. Στους Ψαλμούς ( 58:10-11 ) διαβάζουμε ότι «ο δικαιος θελει ευφρανθη οταν ιδη την εκδικησιν τους ποδας αυτου θελει νιψει εν τω αιματι του ασεβους και εκαστος θελει λεγει επ αληθειας ειναι καρπος δια τον δικαιον επ αληθειας ειναι Θεος κρινων επι της γης». Είναι αυτά θεόπνευστα λόγια; Προέρχονται απο το Άγιο Πνεύμα, ή μήπως απο την άβυσσο του μίσους; Όπως φαίνεται ο «θεόπνευστος» συγγραφέας των παραπάνων εδαφίων δεν είχε υπ όψιν του μία άλλη «θεόπνευστη» γραφή «εις την πτωσιν του εχθρου σου μη χαρης και εις το ολισθημα αυτου ας μη ευφραινεται η καρδια σου» ( ΠΑΡΟΙΜ 24:16-18 ). Ποιά απο τις δύο γραφές είναι θεόπνευστη; Σίγουρα όχι και οι δύο. Στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ ( 24. 19-20 ) διαβάζουμε «και εαν τις καμη βλαβην εις τον πλησιον αυτου καθως εκαμεν ουτω θελει γεινει εις αυτον συντριμμα αντι συντριμματος οφθαλμον αντι οφθαλμου οδοντα αντι οδοντος καθως εκαμε βλαβην εις τον ανθρωπον ουτω θελει γεινει εις αυτον». Είναι αυτός ο νόμος καλός; Είναι αυτές οι γραφές θεόπνευστες ή αλάθητες ή τελος πάντων ο «αιώνιος Λόγος του Θεού»; Φυσικά και όχι, γιαυτό και τις απέρριψε ο Ιησούς. Υπάρχουν αμέτρητα άλλα παρόμοια παραδείγματα μη-θεόπνευστων γραφών. Μιάς και αναφερθήκαμε και στο Sola Scriptura αξίζει να προσθέσουμε ότι ο «πατέρας του Προτεσταντισμού» Λούθηρος, αναγνώρισε το γεγονός ότι η επιλογή των βιβλίων της Βίβλου είχε γίνει από την εκκλησία του 4ου αιώνα της οποίας την εξουσία φυσικά αμφισβητούσε. Ως αποτέλεσμα ο Λούθηρος αμφισβήτησε και τις επιλογές που έκαναν αναφορικά με ποιά βιβλία έπρεπε να συμπεριληφθούν στον «κανόνα». Ο Λούθηρος υποστήριξε ότι ορισμένα βιβλία ( όπως η επιστολή προς Εβραίους, η επιστολή προς Ρωμαίους, η επιστολή του αδελφόθεου Ιακώβου και η Αποκάλυψις Ιωάννου ) θα έπρεπε να αφαιρεθούν απο την Βίβλο. Αν και βιβλιολάτρης, σε κάποια στιγμή της πολυτάραχης καρριέρας του ο Λούθηρος επίσης ισχυρίσθηκε ότι η Βίβλος ήταν χρήσιμη ουσιαστικά μονάχα για τις πληροφορίες που περιείχε σχετικά με τον Χριστό. Είπε επίσης ότι εάν η ανάγνωση της Βίβλου προκαλούσε ανυσυχία σε κάποιους, θα ήταν καλύτερα να σταματήσουν αμέσως να την διαβάζουν και να διαβάσουν κάτι άλλο, λιγότερο ενοχλητικό! Αυτά για τον πατέρα του Προτεσταντισμού. Όσο για τον Κανόνα της Βίβλου, αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι τον 4ο αιώνα όταν αποφασίσθηκε τελικά ποιά βιβλία θα ανήκουν, κυκλοφορούσαν ένα σωρό καταλόγοι με θεόπνευστα κείμενα, ανάλογα με τις προτιμήσεις της κάθε κοινότητας Χριστιανών. Οι ηγέτες της επίσημης Ορθόδοξης Εκκλησίας γνωρίζουν πολύ καλά ότι η Βίβλος δεν είναι «ο αλάθητος Λόγος του Θεού». Επειδή όμως ενδιαφέρονται περισσότερο για την επιβίωση της εξουσίας τους παρά για την αλήθεια, συνεχίζουν να επικαλούνται το αλάθητο της Βίβλου. Φυσικά χωρίς αλάθητη Βίβλο, καταρρέει και το αλάθητο της Εκκλησίας. Απο την άλλη μεριά δεν είναι και εύκολο πράγμα να βγεί ολόκληρος Πατριάρχης ή Αρχιεπίσκοπος και να πεί ότι η Βίβλος δεν είναι ο αλάθητος Λόγος του Θεού. Μέχρι και εμφύλιος πόλεμος μπορεί να ξεκινήσει. Μπρος γκρεμός λοιπόν και πίσω ρέμα. Άντε να βρεις μετά άκρη με τις τόσες ερμηνείες που προκύπτουν επάνω σε ένα τεράστειο όγκο γραπτών κειμένων που είναι γεμάτα αντιφάσεις και λάθη. Το πρόβλημα της αίρεσης, για το οποίο η Εκκλησία κόπτεται τόσο πολύ, δημιουργείται απο την εσφαλμένη ιδέα ότι η Βίβλος είναι ο αλάθητος Λόγος του Θεού. Κανένα δόγμα, και σίγουρα καμμία ορθοδοξία, δεν μπορεί να στηριχθεί επάνω σε ένα σύνολο κειμένων που είναι γεμάτα αντιφάσεις και λάθη. Οποιοδήποτε δόγμα και να διατυπωθεί, θα υπάρξουν εδάφια της Βίβλου που θα είναι αντίθετα προς αυτό. Φυσικά και θα προκύψουν αιρέσεις! Το ζήτημα αυτό δεν είναι μικρό, είναι τεράστειο. Έχει χυθεί αίμα για τις ερμηνείες της Βίβλου. Ο μόνος τρόπος για να πάψουν να δημιουργούνται και να διαιωνίζονται αιρέσεις είναι να παραδεχθούν όλοι οι «μεγάλοι» ότι το παραμύθι με το αλάθητο της Βίβλου δεν πάει άλλο. Χωρίς αλάθητη Βίβλο, δεν υπάρχει πλέον ανάγκη για αλάθητες ερμηνείες. Ακόμα καλύτερα, χωρίς ανάγκη για αλάθητες ερμηνείες δεν υπάρχει πια ανάγκη για αλάθητες εξουσίες ( εκεί είναι που πονάει τους ηγέτες των εκκλησιών ). Κρίμα, έχουν περάσει 2000 χρόνια και ακόμα η Χριστιανοσύνη δεν έχει μάθει απο τα παθηματά της. Άχ αυτός ο ερπετώδης εγκέφαλος... Αφού λοιπόν συνεχίζει το παραμύθι με την αλάθητη Βίβλο, η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι υποχρεωμένη να αναλώνεται σε ατέλειωτες συζητήσεις και απολογητικές προσπάθειες προκειμένου να υπερασπισθεί την ιδιόμορφη λατρευτική και δογματική της παράδοση. Πόσο πιο απλά θα ήταν εάν έλεγαν «παιδιά, δεν υπάρχει αλάθητο, μονάχα ο Θεός είναι αλάθητος, οπότε αφήστε μας να κάνουμε τη δουλειά μας όπως ξέρουμε εμείς καλύτερα». Φυσικά και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τις εικόνες, με τα μνημόσυνα, με τα λείψανα, και με την προσκύνηση των αγίων και της Παναγίας! Είμαστε ελεύθεροι να λατρεύουμε την Θεότητα όπως θέλουμε. Δεν χρειαζόμαστε την έγκριση ή επικύρωση απο καμμία εξωτερική εξουσία, επειδή η βασιλεία του Θεού βρίσκεται μέσα μας, είναι δηλαδή εσωτερική υπόθεση. Δεν υπάρχει καμμία απόλυτη ή αλάθητη εξουσία που να μας επιβάλλει το πώς θα λατρεύουμε τον Θεό. Απο τη στιγμή όμως που πέφτουμε στον πειρασμό να στηρίξουμε την ελευθερία μας επάνω σε κάποια κάθετη εξουσία ή αυθεντία, αμέσως χάνουμε την τόσο πολύτιμη ελευθερία μας, για την οποία αγωνίσθηκε με τόσο πάθος ο Χριστός, και σκλαβωνόμαστε «στα στοιχεία αυτού του κόσμου». Επειδή όμως οι ηγέτες της Ορθόδοξης Εκκλησίας δεν έχουν το θάρρος να απορρίψουν τις κάθετες εξουσίες ( καθώς στηρίζουν επάνω τους την δική τους εξουσία ), υποχρεώνονται να υπερασπισθούν τον τρόπο με τον οποίο λατρεύουν τον Θεό, λες και του πέφτει κανενός το δικαίωμα να τους κρίνει για το πώς λατρεύουν τον Θεό... Επειδή όμως η Ορθόδοξη Εκκλησία επιμένει στην αποκλειστικότητα ( σε αυτό μου θυμίζει εκείνον τον κατεργάρη σε μία απο τις παραβολές του Ιησού που αφού ελευθερώθηκε απο τα τεράστεια χρέη του - με απόφαση του μεγαλόκαρδου βασιληά! - πήγε ο αθεόφοβος και απαίτησε ένα μικρό χρέος απο έναν άλλον κακομοίρη ), αναπόφευκτα κρίνει και απορρίπτει τις άλλες θρησκευτικές ομάδες ως αιρετικές. Επόμενο είναι και αυτές με τη σειρά τους να αμφισβητούν την ορθότητα της Ορθόδοξης θρησκείας. Έτσι παραμένει η Εκκλησία μας εγκλωβισμένη στον φαύλο κύκλο της αυτο-επιβεβαίωσης. Κλασσικό παράδειγμα της κυκλικής σκέψης που αναπόφευκτα χαρακτηρίζει τους απολογητές της Εκκλησίας είναι το επιχείρημα «η Εκκλησία εγγυάται για την αξιοπιστία της Βίβλου και η Βίβλος εγγυάται για την αξιοπιστία της Εκκλησίας» όπως βλέπουμε και στο ακόλουθο παράδειγμα. Βασιζόμενη στην Βίβλο ( Α ΤΙΜΟΘ 3. 15 ) ότι η Εκκλησία είναι «στύλος και εδραίωμα τής αληθείας», η Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας προτείνει την Εκκλησία ως αξιόπιστη βάση ερμηνείας της Βίβλου: «Σύμφωνα με τα λόγια αυτά (του Απ. Παύλου), αν θέλουμε να μάθουμε την αλήθεια, η βάση τής πίστης μας δεν είναι η Αγία Γραφή, αλλά η Εκκλησία! Αγία και θεόπνευστη η Γραφή, όμως δε γράφτηκε για να στηρίζουμε πάνω της τα δόγματά μας. Τα δόγματα στηρίζονται στην Εκκλησία. Η Αγία Γραφή, είναι απλώς ένας από τους τρόπους με τους οποίους εκφράζεται η Εκκλησία! Και η Εκκλησία, έχει πολλούς τρόπους θεόπνευστης έκφρασης. Το παραπάνω εδάφιο, απαντάει και στο ερώτημα που θέτουν κάποιοι: ΄΄Ακόμα και αν γίνει δεκτό το ότι υπάρχουν κι άλλα θεόπνευστα συγγράμματα πέραν τής Αγίας Γραφής, πώς μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για οποιοδήποτε άλλο εκτός τής Αγίας Γραφής που γράφτηκε τόσο κοντά στην εποχή τού Κυρίου;΄΄. Η απάντηση είναι ότι όπως η Εκκλησία εγγυήθηκε για την αξιοπιστία τής Αγίας Γραφής, κατά τον ίδιο τρόπο, εγγυάται για την αξιοπιστία και τής υπόλοιπης Εκκλησιαστικής παραδόσεως. Αν η Εκκλησία θεωρηθεί αναξιόπιστη να εγγυηθεί για κάποιο σύγγραμμα, θα είναι κατ' ανάγκην αναξιόπιστη και στην επιλογή τών βιβλίων που αποτελούν την Αγία Γραφή! Εφ' όσον η ίδια η Αγία Γραφή δεν περιέχει κάποιο κατάλογο τών βιβλίων της, ο αναγνώστης, πρέπει αναγκαστικά να καταφύγει σε παραδοσιακές πηγές έξω από την Αγία Γραφή. Ως γνωστόν, η Καινή Διαθήκη πήρε τη σημερινή της μορφή τον 4ο αιώνα μ.Χ., καθώς επικράτησε ο κανόνας τού αγίου Αθανασίου, που για πρώτη φορά συμπεριέλαβε στην Καινή Διαθήκη το βιβλίο τής Αποκάλυψης. Οι ως τότε κανόνες, δεν το συμπεριελάμβαναν. Πώς λοιπόν κάποιος μπορεί να δέχεται την Αποκάλυψη που είναι επιλογή τού 4ου αιώνα, και να απορρίπτει παλαιότερα κείμενα τής Εκκλησίας ως αναξιόπιστα;» Για να λέμε την αλήθεια, το παραπάνω επιχείρημα αποστομώνει τους Προτεστάντες Χριστιανούς. Δεν παύει όμως να έχει και τα προβληματά του. Υποφέρει κατ αρχάς απο τα πορίσματα της επιστημονικής έρευνας αναφορικά με την αξιοπιστία πολλών απο τα βιβλία του Κανόνα της Κ.Δ.. Πριν καν «απογειωθεί», το επιχείρημα καταρρέει. Πέρα απο τα τέσσερα ευαγγέλια, όλα απο τα οποία σύμφωνα με τους ειδικούς γράφτηκαν μετά απο 70 μ.Χ απο ανθρώπους που δεν ήταν αυτόπτες μάρτυρες των γεγονότων που περιγράφονται, αμφισβητείται και η αξιοπιστία των λεγόμενων καθολικών επιστολών, καθώς επίσης και μίας εκ των επιστολών του Απ. Παύλου - και φυσικά η Αποκάλυψις Ιωάννου η οποία δεν γράφτηκε απο τον απόστολο Ιωάννη. Οι αμφισβητούμενες επιστολές (5) είναι: 1. ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ ( η συγγραφή της χρονολογείται την περίοδο 80-100 μ.Χ ) 2. Α ΤΙΜΟΘ ( η συγγραφή της χρονολογείται ‘μετά απο το 100 μ.Χ’ ) 3. Β ΤΙΜΟΘ ( η συγγραφή της χρονολογείται ‘μετά απο το 100 μ.Χ’ ) 4. ΤΙΤΟΝ ( η συγγραφή της χρονολογείται ‘μετά απο το 100 μ.Χ’ ) 5. ΙΑΚΩΒΟΥ (η συγγραφή της χρονολογείται ‘μετά απο το 95 μ.Χ’ ) 6. Α ΠΕΤΡΟΥ ( η συγγραφή της χρονολογείται ‘την περίοδο 90-95 μ.Χ’ ) 7. Β ΠΕΤΡΟΥ ( η συγγραφή της χρονολογείται ‘την περίοδο 125-150 μ.Χ’ ) 8. ΙΟΥΔΑ ( η συγγραφή της χρονολογείται ‘γύρω στο 100 μ.Χ’ ) Ακόμα και αν κάποιες απο τις παραπάνω ημερομηνίες τελικά αποδειχθούν λανθασμένες, ακόμα και αν κάποιες απο τις αμφισβητούμενες επιστολές πραγματικά να γράφτηκαν ολόκληρες ή κατα μέρος απο τους αποστόλους, αποκλείεται όλες να είναι εντελώς έγκυρες ή αξιόπιστες. Επίσης είναι και το τεράστειο ζήτημα της παραποίησης κειμένων, μεταξύ των οποίων και όσων ανήκουν στον Κανόνα της Κ.Δ.. Μερικοί επιστήμονες ισχυρίζονται ότι οι παραποιήσεις και οι προσθήκες στα κείμενα της Κ.Δ γίνονταν μέχρι και τον 4ο αιώνα! Πολλοί πάντως συμφωνούν ότι τα κείμενα της Κ.Δ συντάχθηκαν και ξανασυντάχθηκαν αρκετές φορές, κυρίως κατα τη διάρκεια των 2 πρώτων αιώνων. Όπως φαίνεται, το αγαπημένο σπορ των Χριστιανών ηγετών ήταν το fraus pia (ιερή απάτη). Ο ερπετώδης εγκέφαλος ( ένα απο τα χαρακτηριστικά του οποίου είναι η τάση προς το ψέμα ) πραγματικά οργίαζε μέσα στα κρανία των πατέρων. Το ψαλίδι έπεφτε σύνεφο! Όλοι οι μεγάλοι ιστορικοί συμφωνούν ότι οι πατέρες της εκκλησίας ακολούθησαν πιστά την Πλατωνική ιδέα του οφέλημου ψέματος ( το ψέμα «ως φάρμακο» ). Ο Mosheim για παράδειγμα έγραψε τα εξής: «Δεν μπορώ να βρώ αθώο ούτε και τον πιό αυστηρά ορθόδοξο ( πατέρα ) απο την συμμετοχή στο εγκληματικό αυτό είδος συμπεριφοράς ( fraus pia ), καθώς όπως φαίνεται απο τα πάμπολα αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία δεν επιτρέπουν για καμμία εξαίρεση, ότι κυριαρχούσε ( την εποχή των πρώτων αιώνων της εκκλησίας ) μία θλιβερή νοοτροπία, ότι δηλαδή όσοι αναλάμβαναν να εξαπατούν με σκοπό την προώθηση της αλήθειας άξιζαν συγχαρητήρια αντί για κατάκριση». Όταν ο Θεόφιλος της Αλεξάνδρειας πρότεινε στον Συνέσιο της Κυρήνης να γίνει επίσκοπος, ο Συνέσιος απάντησε: «Η φιλοσοφική νοημοσύνη, ενώ κοιτάει προς την αλήθεια, παραδέχεται την ανάγκη να ψεύδεται. Το φως έχει να κάνει με την αλήθεια, αλλά το μάτι έχει περιορισμένη όραση και δεν μπορεί να κοιτάξει κατευθείαν στο φως χωρίς να τραυματισθεί. Καθώς το μισόφωτο είναι πιό υποφερτό για το μάτι, έτσι πιστεύω, είναι και το ( οφέλημο ) ψέμα για τους απλούς ανθρώπους. Η αλήθεια βλάπτει εκείνους που δεν μπορούν να κοιτάξουν προς την πραγματικότητα. Εάν οι κανονισμοί της ιεροσύνης μου επιτρέπουν να διατηρήσω μία τέτοια θέση, τότε δέχομαι την χειροτόνηση, εφόσον μπορώ να κρατώ την φιλοσοφία μου ως ιδιωτική υπόθεση στο σπίτι μου και να κηρύττω παραμύθια όταν βρίσκομαι έξω» (6 Το βασικό πρόβλημα με την αξιοπιστία των βιβλίων της Κ.Δ είναι ότι βασίζεται κυρίως στις μαρτυρίες μεταποστολικών πατέρων, των οποίων τα γραπτά, γνωρίζουμε πέραν κάθε αμφιβολίας ότι έχουν κατακρεουργηθεί απο την λογοκριτική μανία των ζηλωτών υπερασπιστών του ορθόδοξου status quo των μετέπειτα αιώνων. Είναι αδύνατον να γνωρίζουμε κατα πόσο το κάθε κείμενο της Κ.Δ περιέχει προσθήκες, ψαλιδίσματα, κλπ. Για ποιά αξιοπιστία μιλάμε λοιπόν; Δε λέω, σίγουρα τα κείμενα της Κ.Δ έχουν μία σχετική αξιοπιστία, αλλά σίγουρα όχι «απόλυτη» αξιοπιστία. Πέρα απο όλα αυτά, το επιχείρημα των Ορθοδόξων ( ότι η Εκκλησία είναι η μοναδική αξιόπιστη πηγή ερμηνείας της Αγίας Γραφής ), αν και είναι σαφέστατα λογικότερο απο αυτό των Προτεσταντών, στην πράξη αποδεικνύεται ανεπαρκές. Όπως είδαμε και νωρίτερα, λόγω ελεύθερης βούλησης η Εκκλησία δεν είναι αλάθητη. Εάν η Εκκλησία ήταν αλάθητη τότε δεν θα χρειαζόταν να σκεπτόμαστε για οποιοδήποτε θέμα καθώς θα υπήρχαν για όλα έτοιμες απαντήσεις. Μία αλάθητη Εκκλησία θα αποτελούταν απο μαριονέττες, και όχι απο ελεύθερα σκεπτόμενους ανθρώπους. Το δόγμα του αλάθητου της Εκκλησίας είναι επικίνδυνο καθώς οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ολοκληρωτικά καθεστώτα και σε θρησκευτική καταπίεση. Όχι, η Εκκλησία δεν είναι αλάθητη. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι η Εκκλησία έχει υποπέσει πάρα πολλές φορές σε σφάλματα, τόσο σε λόγια όσο και σε πράξη. Με άλλα λόγια δεν υπάρχει καμμία εγγύηση ότι η ερμηνεία που θα λάβουμε απο την Εκκλησία είναι οπωσδήποτε αλάθητη. Επιπλέον, προκύπτει το ερώτημα: με ποιόν τρόπο μπορεί να μας βοηθήσει η Εκκλησία στην σωστή ερμηνεία της Βίβλου; Δεν αναφέρομαι στα κλασσικά θεολογικά ζητήματα όπως το δόγμα της Αγίας Τριάδος, όπου η απάντηση θα είναι σχεδόν η ίδια απο κάθε Ορθόδοξο θεολόγο ή ποιμένα. Αναφέρομαι στα περίπλοκα ζητήματα που απασχολούν τον μοντέρνο άνθρωπο, όπου ο κάθε παπάς και θεολόγος έχει την δική του άποψη. Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα με την άποψη ότι η Εκκλησία είναι σχετικά αξιόπιστη στην ερμηνεία της Βίβλου. Δεν πιστεύω όμως ότι είναι εντελώς αξιόπιστη, καθώς κάτι τέτοιο είναι πρακτικά και λογικά αδύνατον. Το ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι ενδεχομένως η πιό αξιόπιστη βάση ερμηνείας της Αγίας Γραφής - σε σύγκριση με άλλα δόγματα/θεσμούς - δεν λύνει όλα τα προβλήματα. Η εκκλησιαστική παράδοση περιέχει ένα τεράστειο σώμα πληροφοριών. Οι αναπόφευκτες αντιφάσεις, τα σφάλματα και οι διαφωνίες που υπάρχουν μέσα στα διάφορα γραπτά των πατέρων ( καθώς και στις άλλες «θεόπνευστες» πηγές της εκκλησιαστικής παράδοσης ) είναι αμέτρητες. Απο πρακτικής πλευράς λοιπόν είναι αδύνατο να βρει κανείς άκρη σχετικά με το πώς να ερμηνεύσει διάφορα «δύσκολα» εδάφια της Βίβλου όσον αφορά τα περίπλοκα ζητήματα της εποχής μας. Ανέκαθεν υπάρχουν μέσα στην Εκκλησία διαφωνίες επάνω στην ερμηνεία και εφαρμογή των εκκλησιαστικών παραδόσεων. Αυτό φάνηκε ιδιαίτερα με τις διαφωνίες που ξέσπασαν μέσα στον κόλπο της Εκκλησίας με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη του Πάπα στην Ελλάδα. Όπως αναφέραμε και πρωτύτερα, η συντηριτική παράταξη ( βλέπε τη δήλωση/διαμαρτυρία του Πρωτοπρεσβύτερου Θεοδώρου Ζήση ) θεωρεί την συμπροσευχή με αλλόδοξους Χριστιανούς ως «έγκλημα» επικαλούμενη βέβαια την εκκλησιαστική παράδοση. Η επίσημη Εκκλησία όμως ερμηνεύει την ίδια παράδοση με διαφορετικό τρόπο, πιό ανθρώπινο, πιό οικουμενικό και πιό προοδευτικό. Ποιά λοιπόν είναι η «αυθεντική» φωνή της Εκκλησίας επάνω στο δύσκολο ζήτημα του οικουμενισμού; Η κάθε παράταξη φυσικά ισχυρίζεται ότι κατέχει την αλήθεια. Σύμφωνα με τον Θ. Ζήση, ο οποίος αντιπροσωπεύει ένα μεγάλο ποσοστό της Ορθόδοξης ιεραρχίας, «η Μήτηρ Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως,ξέκοψε και ξεστράτισε από τον Ορθόδοξο δρόμο τον 20ο αι... Σε θέματα πίστεως και Ορθοδόξων παραδόσεων δεν υπακούουμε ούτε στους Επισκόπους, ούτε στις Συνόδους, ούτε ακόμη και αν κατεβεί κανένας άγγελος από τον ουρανό και μας διδάξει διαφορετικά από ό,τι παραλάβαμε από τους Αποστόλους και τους Αγίους Πατέρες,... Διαφορετικά θα είχε επικρατήσει η αίρεση και η πλάνη, γιατί υπάρχουν και σύνοδοι και πατριάρχες και άλλοι επίσκοποι που έπεσαν σε αίρεση και πλάνη. Τί θα γινόταν, αν τους ακολουθούσαν και τους υπάκουαν όλοι; Θα υπήρχε Ορθοδοξία και Αλήθεια;». Εάν, όπως ισχυρίζεται η συντηρητική παράταξη, η επίσημη Εκκλησία βρίσκεται σε πλάνη, τότε πώς είναι δυνατόν να εμπιστευθούμε τις ερμηνείες των σημερινών εκπροσώπων της; Βλέπουμε λοιπόν ότι στην πράξη, δεν ισχύει ο ισχυρισμός ότι η Εκκλησία είναι η μόνη αξιόπιστη πηγή ερμηνείας της Βίβλου και των υπολοίπων θεόπνευστων πηγών της. Ακόμα και εάν οι ερμηνείες της Εκκλησίας ήταν εντελώς αξιόπιστες, θα υπήρχε πρόβλημα καθώς ο καθένας μας σε τελική ανάλυση ερμηνεύει ακόμα και τις ερμηνείες που τυχόν προτείνει η Εκκλησία. Μπορεί δηλαδή να λέει ένα πράγμα ο θεολόγος ή ο παπάς, αλλά ο πιστός, ανάλογα με το πνευματικό του επίπεδο, τις προκαταλήψεις του, κλπ, να καταλαβαίνει άλλο πράγμα. Επίσης πώς είναι δυνατόν να θεωρήσουμε τις ερμηνείες της Εκκλησίας ως αξιόπιστες ή αλάθητες όταν η ίδια η Βίβλος είναι αποδεδειγμένα γεμάτη απο λάθη, τόσο θεολογικά, όσο και ιστορικά/επιστημονικά; Όταν λοιπόν ούτε η Αγία Γραφή, ούτε η Εκκλησία είναι «αλάθητες» εξουσίες, προς τί όλη η φασαρία για την ερμηνεία της Αγίας Γραφής; Φυσικά δεν το παραδέχονται όλοι αυτό και έτσι συνεχίζεται η διαμάχη για τον τρόπο ερμηνείας της Βίβλου. Πίσω απο όλα αυτά κρύβεται φυσικά η «ερπετώδης» ανάγκη των ανθρώπων να ελέγχουν και να ελέγχονται μέσω κάποιας κάθετης «απόλυτης» εξουσίας. Όσο οφέλιμη και να είναι, η εκκλησιαστική παράδοση δεν μπορεί να δώσει έτοιμες απαντήσεις στα περίπλοκα προβλήματα της σύγχρονης εποχής, με αποτέλεσμα η Εκκλησία να υποχρεώνεται να ζητήσει την εκ νέου καθοδήγηση του Άγιου Πνεύματος. Οι γραπτές πηγές της αρχαίας Εκκλησίας είχαν κυρίως να κάνουν με προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι τότε Χριστιανοί. Για ολόκληρους αιώνες η Εκκλησία αναλώθηκε σε ατέλειωτες συζητήσεις και θεολογικές διαμάχες επάνω στην ορθή διατύπωση του δόγματος της Αγίας Τριάδος, αποτέλεσμα των οποίων είναι σχεδόν η πλειοψηφία των γραπτών πηγών της εκκλησιαστικής παράδοσης. Σήμερα όμως, τα ζητήματα που απασχολούν τους Χριστιανούς είναι κυρίως υπαρξιακά και όχι δογματικά. Πώς μετατρέπεται η Βίβλος σε ένα χάρτινο είδωλο Όλο και περισσότεροι θεολόγοι αναγνωρίζουν ότι οι εκκλησίες, ιδιαίτερα οι Διαμαρτυρόμενες, έχουν παρερμηνεύσει εντελώς την ουσία και το ρόλο που πρέπει να παίζει η Αγία Γραφή στις ζωές των Χριστιανών. Ακολουθούν μερικά αποσπάσματα από τα γραπτά τέτοιων θεολόγων τα οποία κατα τη γνώμη μου διατυπώνουν εύστοχα το όλο πρόβλημα: «Ο Φονταμενταλισμός συχνά ταυτίζει διάφορες Βιβλικές αναφορές στην αλήθεια με την ίδια την Αλήθεια...με αποτέλεσμα η ζωντανή αποκάλυψη του Θεού μέσω του Ιησού Χριστού και μέσα από το Πνεύμα να θεωρείται δευτερεύουσας σημασίας σε σύγκριση με τις Γραφές» (7) «Δεν πρέπει να μετατρέψουμε τον Νόμο ( the Torah ) σε Θεό, ούτε την Βίβλο σε έναν ‘χάρτινο Πάπα’. Η Βίβλος είναι μονάχα αποτέλεσμα του Λόγου του Θεού. Μπορούμε να έχουμε την εμπειρία του Λόγου του Θεού στο εδώ και στο τώρα. Μπορούμε να έχουμε την συνεχόμενη επιστροφή του Πραγματικού, Ζωντανού και Αλάθητου Λόγου ο οποίος μας κάνει ικανούς να δώσουμε τη μαρτυρία μας, αλλά ποτέ δεν πρέπει να θεωρήσουμε τη Βίβλο ως κάποιο μαγικό βιβλίο ή ως κάποιον χρησμό που βρίσκεται πάντα στη διαθεσή μας και που αρκεί απλά να το ανοίξουμε και να το διαβάσουμε για να έρθουμε σε επαφή με τον Λόγο του Θεού και τον ίδιο τον Θεό» (8) «Εάν κινηθούμε προς την κατεύθυνση του Βιβλικού απολυταρχισμού ( στην ‘θρησκεία του βιβλίου’ ), πώς είναι δυνατόν να αποφύγουμε την μετατροπή της καινής Διαθήκης σε κάποιο είδος Χριστιανικού Torah και του Ευαγγελίου σε κάποιο νέο Νόμο; Μόλις το κάνουμε αυτό αμέσως ξεπροβάλλει το άσχημο πρόσωπο του θρησκευτικού φασισμού με όλα τα απαίσια επακόλουθα του σεκταριανισμού. Καλύτερα να είμαστε λανθασμένοι Χριστιανοί ( αιρετικοί ) που όμως έχουν συλλάβει κάπως το Πνεύμα του Χριστού, παρά να είμαστε ‘ορθόδοξοι’...που νομίζουν ότι το Πνεύμα μεταδίδεται μέσω του γράμματος και της σωστής θεολογίας» (9) «Η επιβολή απόλυτης εξουσίας στην γραπτή μαρτυρία ήταν τότε και συνεχίζει να είναι ένα σύστημα θρησκευτικού απολυταρχισμού ή φασισμού. Ήταν τότε και συνεχίζει ακόμα και σήμερα να είναι ειδωλολατρεία στην χειροτερή της μορφή. Όταν παίρνουμε αυτό που ανήκει μονάχα στον Ζωντανό Λόγο, την αιώνια και αλάθητη ουσία του Θεού, και το θέτουμε επάνω σε κάποιο γραπτό κείμενο, σε κάποια Γραφή, υπονομεύουμε τη μοναδικότητα της ενσάρκωσης του Λόγου» (10) «Πρέπει να πάψουμε να χρησιμοποιούμε τη Βίβλο λές και είναι ένα Ποτ-Πουρί από αλάθητες προτάσεις με τις οποίες μπορούμε να σκλαβώνουμε τους ανθρώπους στις θρησκευτικές μας παραδόσεις. Άλλωστε, στην πραγματικότητα το μόνο αλάθητο που υπερασπιζόμαστε είναι το αλάθητο των θρησκευτικών μας παραδόσεων και του τρόπου με τον οποίο διαβάζουμε τη Βίβλο. Δεν πρέπει λοιπόν να χρησιμοποιούμε την Βίβλο όπως οι Φαρισσαίοι χρησιμοποιούσαν τον Νόμο ( Torah ) δινοντάς του απόλυτη και τελική εξουσία. Ο Χριστιανικός Βιβλισμός δεν διαφέρει καθόλου από τον Ιουδαϊκό Νομικισμό. Πρόκειται για τον παλαιό τρόπο ‘του γράμματος’ και όχι για το νέο τρόπο ‘του Πνεύματος ( ΡΩΜ 7: 6 )» (11) «Πότε επιτέλους θα μπορέσει ο κλάδος της Εκκλησίας που τόσο υπερήφανα αυτοαποκαλείται «ευαγγελική εκκλησία» να αναγνωρίσει ότι η εξουσία και η βεβαιότητα δεν βρίσκονται στην μετάδοση ‘αλάθητων πληροφοριών’ που μετατρέπουν το ευαγγέλιο σε κάποια ιδεολογία ή σε κάποια επιστημονική φόρμουλα; Η αληθινή Χριστιανική βεβαιότητα είναι προϊόν του Αγίου Πνεύματος. Ο Αναστημένος Κύριος είναι παρών όταν κηρύτετται το μήνυμα της αναστασής Του και σφραγίζει ο ίδιος στην καρδιά την αλήθεια της Αποστολικής μαρτυρίας. Άρα λοιπόν η προσπάθεια να αποκομισθεί η αίσθηση βεβαιότητας με την ύπαρξη ή κατοχή κάποιας ‘αλάθητης’ Γραφής είναι εντελώς εσφαλμένη και φανερώνει την έλλειψη του προφητικού Πνεύματος» (12) «Ένας από τους κινδύνους από τους οποίους η Εκκλησία πρέπει να προσευχηθεί για να απελευθερωθεί είναι η ειδωλολατρεία ‘του γράμματος’ της Βίβλου. Το γράμμα υπάρχει για το πνεύμα, και όχι το Πνεύμα για το γράμμα. Ο κυριολεκτισμός είναι ο τάφος όπου θάβεται η πνευματική εμπειρία. Η Καινή Διαθήκη είναι ένα βιβλίο το οποίο πρέπει να ερμηνεύεται πνευματικά. Ο χειρότερος εχθρός του βιβλίου αυτού δεν είναι άλλος από τον κυριολεκτιστή που φυλακίζει την ελεύθερη σκέψη των συγγραφέων του κρυσταλλοποιώντας την σε αρχαϊκούς όρους. Αντίθετα, ο καλύτερος φίλος του βιβλίου αυτού είναι ο δάσκαλος εκείνος που μπορεί να ξαναδώσει φρεσκάδα, δύναμη και ζωή στα απαρχαιωμένα σχήματα λόγου μεταφραζοντάς τα στην σημερινή γλώσσα» (13) Πολλές από τις διδασκαλίες των Αποστόλων είχαν προσωρινή φύση και ίσχυαν μονάχα μέσα στα πλαίσια της τότε Ανατολίτικης κοινωνίας. Σε ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Newsweek διαβάζουμε: «Οι νέες γενιές των ακαδημαϊκών ερευνητών της Βίβλου, αμφισβητούν πολλές από τις παραδοσιακές αντιλήψεις σχετικά με τον Απ. Παύλο και την διδασκαλία του. Οπλισμένοι με ακριβέστερες πληροφορίες σχετικά με τον ιστορικό Απ. Παύλο και την εποχή του, οι επιστήμονες αυτοί παρουσιάζουν μία ενδιαφέρουσα περιγραφή του πώς ο Απ. Παύλος έβλεπε τον εαυτό του, μεταξύ άλλων, και ‘...ως έναν ποιμένα που ενδιαφερόταν περισσότερο για την ομαδική συμπεριφορά των πιστών στις κοινότητες που είχε δημιουργήσει παρά για την ατομική σωτηρία τους και ως έναν σύμβουλο που σίγουρα ποτέ δεν θα περίμενε ότι οι περιστασιακές συμβουλές του θα γινόντουσαν μία μέρα ‘ιερή γραφή’. Επειδή η Χριστιανική θεολογία έχει διαμορφωθεί σε μεγάλο βαθμό από την σκέψη του Απ. Παύλου, επικρατεί η τάση να γίνονται συζητήσεις και διαφωνίες για την παραμικρότερη λεπτομέρεια των γραπτών του. Αυτή η τάση είναι βασισμένη επάνω στην αντίληψη ότι ο Απ. Παύλος ήταν ένας συστηματικός θεολόγος που κατέγραφε μία για πάντα κάποιες απόλυτες αλήθειες... Στην πραγματικότητα όμως, οι επιστολές του ήταν περιστασιακές ανταποκρίσεις σε διάφορα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι Χριστιανικές κοινότητες της εποχής του... Μερικά απο τα προβλήματα εκείνα δεν έχουν πλέον καμμία σημασία για τους Χριστιανούς» (14) Τα κείμενα της Καινής Διαθήκης περιέχουν πολλές σχετικές διδασκαλίες, οι οποίες δεν έχουν καμμία πρακτική αξία για μας σήμερα, όπως το ευαγγέλιο της περιτομής, που απευθυνόταν μονάχα στους Ιουδαϊζοντες Χριστιανούς. Ακόμα και πολλά από τα φερόμενα ως λόγια του Χριστού φαίνεται να ίσχυαν μονάχα για τους Ιουδαίους της εποχής Του, στους οποίους παρουσιάσθηκε με σκοπό - μεταξύ άλλων - την ολοκλήρωση και κατάργηση του Μωσαικού νόμου. Γιαυτό πιθανότατα και ο Απ. Παύλος έγραψε τα περίεργα λόγια «ωστε ημεις απο του νυν ουδένα οίδαμεν κατα σάρκα, ει και εγνώσαμεν κατα σάρκα Χριστόν, αλλα νυν ουκέτι γινώσκομεν...» ( Β ΚΟΡΙΝΘ 5: 16 ). Η αλληγορική φύση των γραφών και το σφάλμα του κυριολεκτισμού Από την άλλη πλευρά όμως πρέπει να τονίσω ότι δεν ισχύει το ίδιο για τις διάφορες ( ιδιαίτερα τις κυριολεκτικές ) ερμηνείες που κυκλοφορούν σχετικά με τα περιεχόμενα της Βίβλου. Εδώ ταιριάζει τέλεια το ρητό, «ήταν στραβό το κλίμα, το έφαγε και ο γάϊδαρος». Ένα τόσο μεγάλο και περίπλοκο βιβλίο όπως η Βίβλος δεν ερμηνεύεται εύκολα και ούτε τρέφω την ψευδαίσθηση ότι κατανοώ όλα τα περιεχόμενα του. Τα ιερά κείμενα αυτά γράφτηκαν μέσα σε μία περίοδο πολλών αιώνων από πολλούς συγγραφείς και υπο διαφορετικές συνθήκες. Η λογοτεχνία της Βίβλου είναι βασικά Ανατολίτικη, δηλαδή είναι πολύχρωμη, ελαστική και πλέον εκφραστική με κάθε είδους σχήματος λόγου, δηλαδή με έντονες υπερβολές, «αποκαλυπτική γλώσσα», μεταφορές, παρομοιώσεις, γρίφους, σύμβολισμούς, ανθρωπομορφισμούς ( όπως ότι ο Θεός έχει χέρια και πόδια, ότι έχει οργή, μίσος και εκδικητικότητα, ότι ξεχνάει, ότι αλλάζει γνώμη κλπ ), ποιητικά σχήματα, κλπ. Όπως γράφει και η συγγραφέας Karen Armstrong: «Απο τη στιγμή που θα πάψουμε να ερμηνεύουμε την Βίβλο αλληγορικά και αρχίσουμε να την ερμηνεύουμε κυριολεκτικά, η ιδέα του Θεού της καταντάει αδύνατη» (20). Ο μεγάλος Ιουδαίος ιστορικός Φίλος, ο οποίος έζησε την εποχή του Χριστού, έγραψε ότι ο Νόμος του Μωησή είχε δύο νοήματα, ένα εξωτερικό/κυριολεκτικό για τον απλό λαό και ένα εσωτερικό/συμβολικό για τους πνευματικά ώριμους: «Ο Νόμος του Μωησή είναι σαν ένα ζωντανό πλάσμα του οποίου το σώμα είναι η κυριολεκτική έννοια, αλλά η ψυχή είναι το πιό εσωτερικό και μυστικό νόημα, το οποίο κρύβετται κάτω απο το γράμμα». Τόσο οι μεγάλοι Ιουδαίοι Ραββίνοι όσο και πολλοί απο τους πατέρες της Εκκλησίας αναγνώρισαν την αλληγορική έννοια των ιερών γραφών. Σε ένα αρχαίο απόκρυφο ευαγγέλιο ( κατα Φίλιππον ) διαβάζουμε «η αλήθεια δεν ήλθε στον κόσμο γυμνή αλλά ήλθε μέσα σε τύπους και σε σύμβολα. Ο κόσμος δεν μπορεί να δεχτεί την αλήθεια αλλιώς». Ο Krossa γράφει ότι οι μύθοι είναι σημαντικοί για να γνωρίζουμε και να επικοινωνούμε τα περι Θεού: «Κάθε προσπάθεια να περιγράψουμε τον Θεό με κυριολεκτική γλώσσα καταλήγει σε διαστρέβλωση της πραγματικότητας του Θεού. Οι μύθοι όμως κάνουν χρήση της φαντασίας, της διαίσθησης, και του συναισθήματος μέσω των οποίων αντιλαμβανόμαστε καλύτερα τον Θεό. Οι μύθοι χρησιμοποιούν αλληγορική γλώσσα η οποία μας βοηθάει να φανταστούμε τον Θεό. Όταν όμως ερμηνεύουμε την μυθική γλώσσα με κυριολεκτικό τρόπο αμέσως διαστρεβλώνουμε την εικόνα του ασύλληπτου Θεού. Όταν αναγνωρίζουμε κάποια ιστορία ως μύθο που δεν αναφέρεται κυριολεκτικά σε κάποιο ιστορικό γεγονός δε σημαίνει ότι ο μύθος είναι ψέμα ή πλάνη. Απλά φανερώνει μία πνευματική πραγματικότητα με αλληγορικό τρόπο» Ως λογοτεχνικό έργο, η ανθολογία των κειμένων που οναμάζουμε «Βίβλος» περιέχει ιστορική αφήγηση, ποίηση, μύθους, παροιμίες, προφητείες, ψαλμούς, επιστολές, διατάξεις, καθώς και νομικούς/ιερατικούς κώδικες. Η τακτική που παρατηρούμε σήμερα ιδιαίτερα στον χώρο της Δύσης να ερμηνεύεται η Αγία Γραφή με κυριολεκτικό τρόπο οφείλεται σε ιστορικές συγκυρίες: «Με την εμφάνιση της εποχής της επιστήμης και την εξάπλωση του ορθολογισμού ως μοναδικό μέσο αντίληψης της πραγματικότητας, συμπεριλαμβανομένου και του Θεού, οι άνθρωποι άρχισαν να επιμένουν στην κυριολεκτική ερμηνεία της Βίβλου αγνοώντας εντελώς την έντονα συμβολική και μεταφορική της φύση... Αφού λοιπόν επιβλήθηκε η επιστημονική προσέγγιση της πραγματικότητας, κατέστη σχεδόν αδύνατο για τους ανθρώπους ( της Δύσης ) να διαβάσουν την Βίβλο με οποιονδήποτε άλλο τρόπο εκτός απο τον κυριολεκτισμό. Οι Χριστιανοί της Δύσης δεσμεύθηκαν λοιπόν σε μία κυριολεκτική κατανόηση της πίστης τους... Γιαυτούς η οποιαδήποτε ιστορία της Βίβλου είτε ήταν κυριολεκτικά αληθινή είτε ήταν ένα ψέμα» (21) Ως αποτέλεσμα η Βίβλος απορρίπτεται σήμερα απο Δυτικούς διανοούμενους ως «αντι-επιστημονική» και ως γεμάτη λάθη. Στην πραγματικότητα αυτό που είναι αντι-επιστημονικό και λανθασμένο είναι η κυριολεκτική ερμηνεία της Βίβλου απο ανθρώπους που αγνοούν την αλληγορική φύση της. Η θεότητα δεν μπορεί να περιγραφθεί με κυριολεκτικά λόγια. Όπως αναγνωρίζουν και οι ικανότεροι πατέρες και θεολόγοι της Εκκλησίας, η α-περίγραπτη και α-σύλληπτη θεότητα μπορεί να περιγραφθεί μονάχα κατα προσέγγιση και μονάχα με σύμβολα και με μεταφορική γλώσσα. Η θεότητα περιγράφεται με ανθρωπομορφικά σύμβολα, τα οποία όμως δεν είναι απόλυτα ή στατικά, αλλά εξελισσόμενα σε αναλογία με την πολιτιστική και πνευματική πρόοδο των ανθρώπων. Ως αποτέλεσμα μερικά απο τα σύμβολα του παρελθόντος είναι για τα σημερινά δεδομένα ως αναχρονιστικά, καθώς οι αντιλήψεις περί Θεού συνέχεια βελτιώνονται «απο δόξα προς δόξα» πάντα βέβαια με την βοήθεια και καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος. Το γράμμα σκοτώνει Η Αγία Γραφή είναι όντως ένα βιβλίο «θαύμα» αλλά δυστυχώς έχει παρεξηγηθεί. Γιά πολλούς Χριστιανούς θεωρείται λανθασμένα ως «το βιβλίο της ζωής» νομίζοντας ότι μελετώντας το θα βρούνε την αιώνια ζωή. Την λανθασμένη αυτή νοοτροπία επέκρινε με έξυπνο τρόπο ο συγγραφέας του Κατα Ιωάννη ευαγγελίου παρουσιάζοντας τον Χριστό να λέει: «Ερευνάτε τις γραφές, επειδή εσείς νομίζετε ότι μέσα σ' αυτές έχετε αιώνια ζωή και εκείνες είναι που δίνουν μαρτυρία για μένα. 'Ομως, δεν θέλετε να έρθετε σε μένα, για να έχετε ζωή» ( ΙΩΑΝ 5: 39,40 ) Συγκρίνοντας την ελευθερία του Πνεύματος με την υποδούλωση του γράμματος, o Απ. Παύλος είπε τα εξής: «αλλά, οι διάνοιές τους τυφλώθηκαν επειδή, μέχρι σήμερα μένει το ίδιο κάλυμμα κατά την ανάγνωση της παλαιάς διαθήκης, που δεν ανασηκώνεται, επειδή, διαμέσου τού Χριστού καταργείται. Αλλά, μέχρι σήμερα, όταν διαβάζεται ο Μωυσής, ένα κάλυμμα κείτεται επάνω στην καρδιά τους. 'Οταν, όμως, επιστρέψει στον Κύριο, το κάλυμμα θα αφαιρεθεί. Ο δε Κύριος είναι το Πνεύμα και όπου είναι το Πνεύμα τού Κυρίου, εκεί υπάρχει ελευθερία» ( Β ΚΟΡΙΝΘ 3: 14-17 ). Στην ίδια επιστολή ο Απ. Παύλος εξήγησε την τεράστεια διαφορά που έχει η ζωντανή αποκάλυψη που δίνει ο Θεός μέσω του Αγίου Πνεύματος με την απλή ανάγνωση «του γράμματος» από «μελάνη»: «και φανερώνεστε ότι είστε επιστολή τού Χριστού, που έγινε με τη διακονία μας, καταγραμμένη όχι με μελάνη, αλλά με το Πνεύμα τού ζωντανού Θεού, όχι σε πέτρινες πλάκες, αλλά σε σάρκινες πλάκες τής καρδιάς. Τέτοιου είδους δε πεποίθηση έχουμε διαμέσου τού Χριστού στον Θεό. 'Οχι ότι είμαστε ικανοί να καταλάβουμε κάτι από μόνοι μας, σαν να προέρχεται από μας τούς ίδιους, αλλά η ικανότητά μας είναι από τον Θεό ο οποίος και μας έκανε ικανούς να είμαστε διάκονοι της καινής διαθήκης, όχι του γράμματος, αλλά του πνεύματος επειδή, το γράμμα θανατώνει, ενώ το πνεύμα ζωοποιεί» ( Β ΚΟΡΙΝΘ 3: 3-6 ) Η κατά γράμμα ανάγνωση της Αγίας Γραφής θανατώνει. Πρέπει κάθε φορά που διαβάζουμε την Βίβλο, ή οποιοδήποτε άλλο εκκλησιαστικό σύγγραμα, να ρωτάμε τους εαυτούς μας «τίνος πνεύματος είμαι;». Το πρόβλημα με τους περισσότερους Χριστιανούς είναι ότι αντικαθιστούν την αποκάλυψη που δίνει το Άγιο Πνεύμα μέσα στις καρδιές τους με την αποκάλυψη που νομίζουν ότι τους δίνει η Αγία Γραφή όταν τη διαβάζουν φορώντας τα δογματικά γυαλιά της εκκλησίας όπου ανήκουν. Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο καθώς μετατρέπουν την Αγία Γραφή σε ένα είδωλο που παίρνει τη θέση του Αγίου Πνεύματος. Επειδή η πίστη των Χριστιανών αυτών βασίζεται σε ένα βιβλίο αντί να βασίζεται στο ζωντανό Πνεύμα του Θεού, φθάνουν σε σημείο να καταπατούν την ίδια τους τη συνείδηση όταν δε βρίσκουν το ψυχικό σθένος να απορρίψουν οποιαδήποτε ερμηνεία ή και διδασκαλία της Αγίας Γραφής εναντιώνεται στο Άγιο Πνεύμα: «Γιατί πρέπει κάποιος να αποδεχθεί την εξουσία της Βίβλου, ή κάποιου κειμενού της, ανεξάρτητα από το τί διδάσκεται; Γιατί πρέπει να αποδεχθώ την εξουσία του Ιησού ή του Απ. Παύλου, ανεξάρτητα από το τί λένε; Εάν παρουσιάσω μία τέτοια δουλική υποταγή, τότε στην τελική ουσία υπονομεύω την ίδια εξουσία που προσπαθώ να τιμήσω. Με άλλα λόγια ισχυρίζομαι ότι θα πιστεύω στην αγία Γραφή ακόμα και εάν είναι γεμάτη από ξεκάθαρα ψέμματα. Πολλοί που αποδέχονται την Αγία Γραφή ως θρησκευτική εξουσία το κάνουν επειδή βρίσκουν στις σελίδες της κάτι που αξίζει να γίνει αντικείμενο πίστης, κάτι που εμπνέει την ψυχή και που ανυψώνει το νού. Το κάνουν επειδή βρίσκουν κάτι που αν και σε πολλές περιπτώσεις γκρεμίζει τις διάφορες προκαταλήψεις τους, τις γκρεμίζει με έναν θαυμαστό τρόπο, όπως όταν ο Χριστός μας διδάσκει να αγαπάμε τους εχθρούς μας όπως αγαπάμε και τους φίλους μας… Εάν λοιπόν οι Χριστιανοί αποδέχονται κάποιο κείμενο ως πνευματική εξουσία για τους λόγους αυτούς, δεν έχουν εξίσου την υποχρέωση να αμφισβητούν οποιοδήποτε κείμενο του οποίου η διδασκαλία φαίνεται να είναι ηθικά αποκρουστική και ανάξια αποδοχής; Τέτοια αμφισβήτηση ή εξέταση δεν οδηγεί αναγκαία στην αυτόματη απόρριψη του εν λόγω κειμένου, αλλά θα οδηγήσει στο ακόλουθο συμπέρασμα: Είτε έχουμε παρερμηνεύσει το συγκεκριμένο κείμενο είτε η διδασκαλία του δεν αποτελεί αλάθητη αποκάλυψη από τον Θεό» (22)
PHILOSOFOS-1Μέλος
ΑΓΑΠΗΤΕ ΣΑΚΗ
ΔΕΝ ΕΧΩ ΦΟΒΙΣΜΕΝΗ ΛΟΓΙΚΗ ΑΛΛΑ ΕΝΛΟΓΗ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΛΟ ΕΕ?
ΑΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΕΣΥ ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΜΗΠΩΣ ΤΟΝ ΒΟΥΔΙΣΜΟ?
ΞΕΡΕΙΣ Η ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΚΑΠΟΥ!
ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΝΩΣΤΕΣ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΜΕ ΕΕ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΧΕΤΑΙ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΑΠΛΑ ΝΑ ΚΟΙΤΑΜΕ ΕΕ ΣΕ ΚΟΥΦΑΝΑ?
ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΜΕ ΔΙΑΚΑΤΕΧΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΜΟΥ!!
Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ
gh
sakhs3Μέλος
ΑΝΑΦΕΡΑ ΦΟΒΙΣΜΕΝΗ ΛΟΓΙΚΗ!
ΦΙΛΕ ΦΙΛΟΣΟΦΕ!
ΔΙΟΤΙ ΕΣΥ ΜΙΛΗΣΕΣ ΠΡΩΤΟΣ ,ΓΙΑ "ΘΕΟ ΠΟΥ ΑΜΑ ΘΕΛΕΙ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΜΙΑ
ΚΑΙ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΚΟΜΜΑΤΙΑ,ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ,!"
ΚΑΙ ΥΠΕΘΕΣΑ ΟΤΙ ΣΕ ΔΙΑΚΑΤΕΧΕΙ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΝΔΟΜΥΧΟΣ ΦΟΒΟΣ,ΑΝ ΟΧΙ ΕΧΕΙ ΚΑΛΩΣ,ΑΝΑΦΕΡΩ ΑΥΤΟ ΔΙΟΤΙ,ΟΤΑΝ ΥΠΗΡΞΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΑΠΟΤΕ ΕΝΘΕΡΜΟΣ
ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ,ΚΑΙ ΕΨΑΞΑ ΒΑΘΙΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ,ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ, ΟΤΙ ΜΕ ΕΙΧΑΝ ΠΕΙΣΕΙ
ΤΕΛΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΦΟΒΟ,ΚΑΙ ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΑ ΔΙΛΗΜΑΤΑ,ΑΥΤΗ ΤΕΛΙΚΑ ΗΤΑΝ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΘΩ,ΑΛΛΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝΕ?!!
ΔΙΟΤΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΚΤΥΠΑΝ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΣΦΑΙΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ,ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΙΠΤΟΝΤΑΙ?!!
ΟΥΤΕ ΒΟΥΔΙΣΤΗΣ ΕΙΜΑΙ ΟΥΤΕ ΤΙΠΟΤΑ,!?
ΑΡΧΙΖΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ ,ΔΟΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ,!!
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ,ΚΑΙ ΜΑΘΑΙΝΩ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ!
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ ΣΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΑΥΤΑ?!
ΚΙΝΟΥΜΑΙ ΚΑΤΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ ENDORAMA,SCHWABE,ΠΛΩΤΙΝΟΥ,ΔΩΡΙΕΥΣ,
ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΑΥΤΕΣ ΒΡΙΣΚΩ ΣΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΕΣ ΠΟΥ ΝΑ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΚΡΙΤΙΚΗΣ,ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΠΑΓΗΣ ΣΤΑ ΝΟΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ,
ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΑ ΕΙΜΑΙ ΣΤΗΝ ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ,ΚΑΙ ΑΝΟΙΚΤΟΣ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΑΠΟΨΗ!
ΣΥΝΤΟΜΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΘΑ ΕΧΩ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΕΙΚΟΝΑ,ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ
ΚΑΤΑΛΗΞΑ!
ΝΑ ΣΑΙ ΚΑΛΑ!
ΦΙΛΕ ΦΙΛΟΣΟΦΕ!
ΔΙΟΤΙ ΕΣΥ ΜΙΛΗΣΕΣ ΠΡΩΤΟΣ ,ΓΙΑ "ΘΕΟ ΠΟΥ ΑΜΑ ΘΕΛΕΙ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΜΙΑ
ΚΑΙ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΚΟΜΜΑΤΙΑ,ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ,!"
ΚΑΙ ΥΠΕΘΕΣΑ ΟΤΙ ΣΕ ΔΙΑΚΑΤΕΧΕΙ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΝΔΟΜΥΧΟΣ ΦΟΒΟΣ,ΑΝ ΟΧΙ ΕΧΕΙ ΚΑΛΩΣ,ΑΝΑΦΕΡΩ ΑΥΤΟ ΔΙΟΤΙ,ΟΤΑΝ ΥΠΗΡΞΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΑΠΟΤΕ ΕΝΘΕΡΜΟΣ
ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ,ΚΑΙ ΕΨΑΞΑ ΒΑΘΙΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ,ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ, ΟΤΙ ΜΕ ΕΙΧΑΝ ΠΕΙΣΕΙ
ΤΕΛΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΦΟΒΟ,ΚΑΙ ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΑ ΔΙΛΗΜΑΤΑ,ΑΥΤΗ ΤΕΛΙΚΑ ΗΤΑΝ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΘΩ,ΑΛΛΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝΕ?!!
ΔΙΟΤΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΚΤΥΠΑΝ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΣΦΑΙΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ,ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΙΠΤΟΝΤΑΙ?!!
ΟΥΤΕ ΒΟΥΔΙΣΤΗΣ ΕΙΜΑΙ ΟΥΤΕ ΤΙΠΟΤΑ,!?
ΑΡΧΙΖΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ ,ΔΟΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ,!!
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ,ΚΑΙ ΜΑΘΑΙΝΩ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ!
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ ΣΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΑΥΤΑ?!
ΚΙΝΟΥΜΑΙ ΚΑΤΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ ENDORAMA,SCHWABE,ΠΛΩΤΙΝΟΥ,ΔΩΡΙΕΥΣ,
ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΑΥΤΕΣ ΒΡΙΣΚΩ ΣΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΕΣ ΠΟΥ ΝΑ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΚΡΙΤΙΚΗΣ,ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΠΑΓΗΣ ΣΤΑ ΝΟΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ,
ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΑ ΕΙΜΑΙ ΣΤΗΝ ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ,ΚΑΙ ΑΝΟΙΚΤΟΣ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΑΠΟΨΗ!
ΣΥΝΤΟΜΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΘΑ ΕΧΩ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΕΙΚΟΝΑ,ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ
ΚΑΤΑΛΗΞΑ!
ΝΑ ΣΑΙ ΚΑΛΑ!
sakhs3
PHILOSOFOS-1Μέλος
quote:ΑΝΑΦΕΡΩ ΑΥΤΟ ΔΙΟΤΙ,ΟΤΑΝ ΥΠΗΡΞΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΑΠΟΤΕ ΕΝΘΕΡΜΟΣ
ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ,ΚΑΙ ΕΨΑΞΑ ΒΑΘΙΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ,ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ, ΟΤΙ ΜΕ ΕΙΧΑΝ ΠΕΙΣΕΙ
ΤΕΛΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΦΟΒΟ,ΚΑΙ ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΑ ΔΙΛΗΜΑΤΑ,ΑΥΤΗ ΤΕΛΙΚΑ ΗΤΑΝ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΘΩ,ΑΛΛΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝΕ?!!
ΔΙΟΤΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΚΤΥΠΑΝ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΣΦΑΙΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ,ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΙΠΤΟΝΤΑΙ?!!
ΦΙΛΕ ΣΑΚΗ 3
γιατι σε επεισαν με τον φοβο και οχι με την αγαπη?
η λογικη ειναι κατι που βασανιζει τον νου !
την ψυχη τι την βασανιζει πιστευεις?
εσυ πιστευεις οτι δεν πρεπει να πιστευεις σε ενα θεο η θρησκεια?
η αγαπη ειναι παντοτινη
gh
ΔΩΡΙΕΥΣΜέλος
ΦΙΛΤΑΤΕ sakhs3 :
ΓΙΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΤΩΝ ΦΙΛΟΨΕΥΔΩΝ ΙΕΡΑΤΕΙΩΝ, ΜΕ ΑΠΟΛΙΘΩΜΕΝΕΣ Ή ΚΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΠΤΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, ΠΑΡΑΣΙΤΟΥΝ ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΕΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΟΡΜΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΞΗΣ ΑΠΛΟ ΤΡΟΠΟ :
ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΑ ΤΟΥΣ.
ΤΩΡΑ ΒΕΒΑΙΑ ΠΟΙΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΔΙΠΛΗΣ ΦΥΣΕΩΣ «ΠΡΟΣΩΠΑ»….
ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΠΤΗ Ο ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΗΣΥΧΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ, ΠΕΡΝΑ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΑΠ’ ΤΟΝ ΑΝΕΛΕΗΤΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ.
ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΟΙ ΚΑΛΟΖΥΓΙΣΜΕΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΧΡΗΣΤΕΥΣΟΥΝ ΤΟ ΔΑΙΔΑΛΟΓΛΩΣΣΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΨΕΥΔΟΣ.
ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ ΝΑ ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΤΟΝ ΣΙΓΟΥΡΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ ΤΟΥΣ.
Μη ψεύδου, αλλ’ αλήθευε.
ΣΟΛΩΝ ΕΞΗΚΕΣΤΙΔΟΥ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ ΕΦΗ
sakhs3Μέλος
quote:
ΦΙΛΕ ΣΑΚΗ 3γιατι σε επεισαν με τον φοβο και οχι με την αγαπη?
η λογικη ειναι κατι που βασανιζει τον νου !
την ψυχη τι την βασανιζει πιστευεις?
εσυ πιστευεις οτι δεν πρεπει να πιστευεις σε ενα θεο η θρησκεια?
αγαπητε ολοι τους για αγαπη μιλουσαν!!
με αυτη την κουβεντα με επεισαν να τους ακολουθω χρονια!!
περαν αυτης ομως σαν "φραση" με εσπρωξαν και σε ολα υπολοιπα που συναμα με την "αγαπη"προωθουν,
σε καταστασεις εναντια στην φυση μου!
και τελικα η "αγαπη "τους κατεληξε να ειναι η "γλυκεια τρουφα"
στο δηλητηριο που με ποτιζαν!
ψυχη!! αμφισβητω την πιθανη υπαρξη της αγαπητε!
να πιστευω σε εναν θεο?!?
πλην του ανθρωπου (λογω μεθοδευμενου και χειραγωγημενου ψυχισμου)
σε ερωτω υπαρχει ενα αλλο πλασμα,που να πιστευει σε κατι τετοιο?!?
ειδες πουλια .καθε ειδους ζωα? η φυτα??
να προσκυνουν εικονες,αγαλματα,να βαφτιζονται ,η να κανουν αγιασμο??
σε ερωτω??
πουθενα !σε καμια μορφη ζωης στο συμπαν!!
δεν σου λεει κατι !αυτο?
να στε καλα
sakhs3