- Ο ασταθής δίσκος, οι εύθραυστες εγγραφές και η στοχαστική απόγνωση. - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

Σε προσωπική περίπτωσις, κάποια στιγμή πριν 25 χρόνια, νόμιζα πως έμαθα. Ψιλογαμήθηκα βέβαια, αλλά το πέρασα το μπουρδέλο. Ως επόμενον, εβρέθην εις το υποτεθίστω πως κατέχομεν.

Ας μείνουμε επ ολίγον στο νόμιζα, και κάνε μια καλή να θυμηθείς που σου έλεγα για τις στιγμές που φτιάχνουν χρόνους.

Έχεις δει, πως νομίζουμε οτι βλέπουν το σύμπαν κόσμος οι μύγες και οι αράχνες? Αυτή η εξίσωση είναι το καλύτερο σενάριο για να πιάσεις σε επίπεδο εικόνας το κόλπο. Αλλά αν κάνεις και μια δεύτερη καλή, σου έχω πει και για τον θέμα της εικόνας.

Προφανώς κι όλα δένουσι κάπου, ειδάλλως και δεν ξέρω τί σου λέω, παρά παραληρώ ασυστόλως. Και δεν είναι ακριβώς του χαραχτήρα μου. Όχι το ασυστόλως. Το ειδάλλως.

Αν ξεπεράσεις το νομίζουμε -γενικώς- και το κατέχομεν -εντελώς-, παίζει και να συνεννοηθούμε. Εικονικά χρονικώς. Των στιγμών.

Η ειρωνία της υπόθεσις, ξέρεις ποιά είναι? Που τα τεράστια Σ της εξίσωσης δεν μιλάνε για Συνέχεια, αλλά για Σειρά. Η οποία προκύπτει από τον κατακερματισμό της Συνέχειας. Η Σειρά.

Ως μάθημα το πέρασα. Ως δίδαγμα το παλεύω.

quote:

---

Ως μάθημα το πέρασα. Ως δίδαγμα το παλεύω.

---

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

quote:

---

Ως μάθημα το πέρασα. Ως δίδαγμα το παλεύω.

---

.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "

quote:

---

Είναι δυο τύπων οι αθρώποι που σιχαίνομαι. Οι δάσκαλοι, κι αυτοί που λένε πως δεν είναι. Δάσκαλοι.

Κατ’ακολουθία, κι επειδής κάποτε θα σου τεκμηριώσω και τη φρακταλική λειτουργία του κόσμους, ο πατσάς είναι η απόλυτη κατάντια της εντοιαύτη συγκυρία παρουσίας μας.

Μην αγχώνεσαι. Ο πατσαδόρος δασκαλεύει, ο πατσοκοίλης διακονεύει, την των τοιούτων αγραμμάτων πλήρωσις. Εν πλήρη αναστατική ευδαιμονία οπωσδήποτα, αλλά κι απόλυτη άγνοια της εις απλώ τω τρόπω χρήσης του πυρός. Του καθημάς εννοώ. Στυλ κάρβουνα κι αναθηματική εντόσθια προσφορά.

Κοίτα, δεν ξέρω, αλλά μπορώ με λίγο σκορδοστούμπι να στα πω. Όλα. Ως διακονοκήρυκας κι αυτοεκπληρούμενος μαλακιστής, στερούμενος γευστικών και μολυβόφερνων καλύκων.

Διότι η μέθεξις σύντροφε, άμα και επέρασε το στάδιον του τσίρου του μπαγλαμαδάτου, έφτασεν ωρίμως εις την εν Αθηνάς πατσακαρία, after fendeρικού ηλεκτροψυχαναγκαστικού τσιφτετελιού.

Και δεν εγκατέλειψε εισέτι. Αντιθέτως, ανεπαράχθη. Φανατικώ κι εντελώς συνεπή τω τρόπω. Ξέρω που σε λέω. Για ρώτα κι εσένα...

Είμαι εντελώς διανοούμενος σε λέω. Γνωρίζω τουλάχιστον τρεις τρόπους να δένω τα κορδόνια των παπουτσιών μου.

There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.

---

Αυτός όμως που κυνηγάει τις μύγες δεν είναι πάντα δίκαιος, γι' αυτό στο κλούβιο αυγό βάζουν ημερομηνία κατανάλωσης από μπροστά. Δηλαδή από πίσω έρχεται η κάθοδος των Δωριέων και εμπρός στέκουν τα παράλια στο όρος της Μεγιδδώ.

Πάντα να στέκεσαι κάτω και όχι αριστερά της οδού. Της ευφροσύνης και της Αμάλθειας το κέρας κέρασε ένα σουβλάκι σμυρνέικο σε κοσμοπολίτικο κέντρο. Το γιαταγάνι όμως άρπαξε και απειλούσε γιατί το αγγούρι έχει δικαιώματα που δεν αναγράφονται στο κουτί.

Αντιαθλητικό φάουλ είναι και αυτό.

Τί ανόητοι που είναι οι έξυπνοι. Και νομίζουν θα τους ανοίξει ο μπαγκάλης βραδιάτικα. Ε ας περιμένουν και το πρωινό τρένο.

Υπάρχει και το ζήτημα των ψιλών διαφορών.

Κάθε στιγμή -από αυτές που φτιάχνουν χρόνους- οι προσλαμβάνουσες και οι κατανοήσεις αλλάζουν, πληθαίνουν, και εις την τελικήν, οδηγούν σε νέες εικόνες μιας αυτασφαλούς πραγματικότις.

Αυτή είναι η μία εκδοχή.

Η άλλη είναι, που απαιτούνται νέες εικόνες της πραγματικότις για να αποκτήσεις μιαν αυτασφαλή κατανόησις των προσλαμβανουσών σου.

Το πρόβλημα είναι σαν την απορία που έχει το παγάκι μπροστά στη φλόγα.

Η εμπειρία της φλόγας δεν ανήκει στο παγάκι, αλλά στο νερό που απομένει.

Υ.Γ. Οι αποχρώσεις δεν έχουν την ίδια τονικότητα.