- H συνταγή για την έλευση της "ζωής" στην ζωή μας! - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Η αύξηση του μεγέθους του εγκέφαλου, οδήγησε το ζώο / ανθρωπο σταδιακά, στην απόκτηση συνειδητού, που μαζί με τις υποσυνείδητες (ενστικτώδεις) συμπεριφορές οδήγησε σε αυτό που τώρα ονομάζουμε συνείδηση.
Το συνειδητό δεν δημιουργείται αυτόματα αλά σταδιακά, σε αναλογία με την πρόοδο της εξέλιξης του εγκεφάλου του ανθρώπου.
Το συνειδητό διαμορφώνεται με την γνώση που προέρχεται από την εμπειρία και την δοκιμή καταστάσεων και επιλογών, και την κρίση ως προς το προκύπτον αποτέλεσμα, και αυτό (το αποτέλεσμα) αν είναι καλό και ωφέλιμο για την ομάδα / κοινωνία όπως αυτή διαμορφώνεται, γιατί η ανάγκη επιβίωσης οδήγησε τον άνθρωπο σε οργανωμένους πληθυσμούς / κοινωνίες ανθρώπων
Ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που αποκτά συνείδηση της ύπαρξης του.
Σιγά σιγά το συνειδητό έρχεται σε δυσαρμονία / αντίθεση με το υποσυνείδητο (ένστικτο)
Παράδειγμα. Το συνειδητό οδηγεί τον άνθρωπο στην αναγνώριση των μελών της οικογένειας, που το διαφοροποιεί με την ένια των μελών της ομάδας.
Σαν θηλαστικό έχει καταγραμμένη και ορισμένη γονιδιακά συμπεριφορά.
Η συμπεριφορά αυτή είναι η σοφή της φυσική επιλογή, και ορίζει πως κάθε είδος (κάθε θηλαστικό) οφείλει να αναπαράγεται με συγκεκριμένο τρόπο, που ορίζεται γονιδιακά και καθορίζει και οδηγεί στην διατήρηση των καλυτέρων δυνατών και υγιών χαρακτηριστικών του είδους.
Με βάση αυτό τον γονιδιακό προγραμματισμό κάθε είδος οδηγείται σε μια φυσική επιλογή, που συνοπτικά περιγράφεται και ορίζει συμπεριφορές διαφορετικές για το θηλυκό, και διαφορετική για το αρσενικό.
Κάθε θηλυκό μπορεί να συμμετέχει στην αναπαραγωγή, επιλέγοντας ή υποκύπτοντας στο δυνατότερο και υγιέστερο αρσενικό.
Κάθε αρσενικό για να συμμετέχει στην αναπαραγωγή, θα πρέπει να αποδείξει πως έχει τα χαρακτηριστικά ενός υγιούς και δυνατού ατόμου. Και η απόδειξη αυτή αναδεικνύεται στην πράξη με μάχη με το / τα κυρίαρχο /α αρσενικά.

Σε όλα τα θηλαστικά ο προγραμματισμός αυτός λειτουργεί ομαλά και προς όφελος του είδους.

Στον άνθρωπο δημιουργείται πρόβλημα, γιατί ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που αναγνωρίζει όπως είπα την οικογένεια του και σαν ενήλικος και σε όλη την διάρκεια της ζωής του.
Η μάννα, παράδειγμα, αναγνωρίζει τον γιο της εφόρου ζωής.
Το ένστικτο της μητρότητας (και αυτό βασικό) συγκρούεται με το ένστικτο της αναπαραγωγής.
Το νεαρό αρσενικό αναγνωρίζει τον πατέρα του (αυτόν τουλάχιστό που του υποδειχτεί) σε όλη του την ζωή, και το βασικό ένστικτο (ο βιολογικός προγραμματισμός του) τον οδηγεί σε διαρκή αντιπαλότητα.

Η επίκτητη γνώση της ύπαρξης του, δηλαδή το συνειδητό, τον οδηγεί τον ανθρώπου σε διαρκεί σύγκρουση με το «πρόγραμμά» του – το ασυνείδητο-, έτσι το ζώο άνθρωπος περνά σιγά σιγά σε μια συμπλεγματική υπόσταση, γίνεται δηλαδή το πρώτο και μοναδικό ζώο που αποκτά συμπλεγματική ψυχολογία.
Η συνεχής και αέναη αυτή σύγκρουση, δίνει την εικόνα στον άνθρωπο, πως υπάρχουν μέσα του δύο διαφορετικές τάσεις , τις ονομάζει ο «καλός» εαυτός (το συνειδητό) και ο «κακός» εαυτός (ασυνείδητο)
Πολλές φορές περιγράφει τον «κακό εαυτό» και σαν διαβολικό, που θα πρέπει να τιθασεύσει.

Προσπάθησα να κάνω μια συνοπτική αναφορά σε έναν «μπελά» , υπάρχουν και αρκετοί άλλοι, που για να μην πλατύνουμε πολύ την κουβέντα, δεν αναφέρω προς το παρόν.

Στα συμπεράσματά μου αυτά , οδηγήθηκα μετά από μακρά μελέτη της συμπεριφοράς θηλαστικών που έχουν επιλέξει να ζουν σε οργανωμένες ομάδες, όπως τα περσότερα πρωτεύοντα, και τους λύκους, τα άγρια σκυλιά της Αφρικής, και από τις γάτες, το λεοντάρι.

Θα χρειαζόταν πολύς χρόνος και σελίδες να αναπτύξω εκτενέστερα τα συμπεράσματα αυτής της έρευνάς μου που βασίζεται στη συγκριτική κοινωνική συμπεριφορά και οργάνωση των ζώων που ανέφερα, καθώς και την ψυχολογική ανάλυση της κοινωνική συμπεριφοράς των πρωτόγονων και απομονωμένων φιλών , με την σε βάθος εξέταση και ανάλυση για την προέλευση των «Ταμπού»

Προσπάθησα να έγινα κατανοητός, ως εδώ.
Οι «μπελάδες» αυτοί μπορεί να έχουν μελλοντικές απρόβλεπτες εξελίξεις, στο είδος «άνθρωπος»
Πρόκειται για μια δική μου θεωρία, που δεν υπάρχει διατυπωμένη έως τώρα έστω και σαν σκέψη – από όσα τουλάχιστον εγώ γνωρίζω -

Αγαπητέ μου, δεν είσαι σε θέση να αποφασίζεις για τίποτε.