- Γνωριζοντας τα ζωα - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Μου έστειλαν σήμερα με προώθηση το παρακάτω μήνυμα, που απευθύνεται σε όλους τους ζωόφιλους:

ΧΑΡΙΖΟΝΤΑΙ 20 ΣΚΥΛΟΙ ΚΑΘΑΡΟΑΙΜΑ ΜΠΟΞΕΡ, ΛΑΜΠΡΑΤΟΡ, ΚΟΛΕΥ, ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΑ, ΠΟΥΝΤΛΣ ΚΟΥΤΑΒΑΚΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΗΛΙΚΙΩΝ ΣΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΕΙΟ ΑΡΑΔΙΠΠΟΥ. ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ
99023462 - ΤΟΥΛΑ

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕΤΟ !!!!!

Όποιος δεν έχει σκύλο λοιπόν, ή όποιος θέλει και δεύτερο, τρίτο, κ.λπ. ας σπεύσει!!

Τώρα όσο αφορά το μήνυμα για το "καταφύγιο Αραδίππου" βρίσκεται στην Κύπρο, για να πας κάποιο ζώο στη Κύπρο απ' όσο ξέρω υπάρχουν κάποιες χρονοβόρες διαδικασίες με καραντίνα 6 μηνών του ζώου για να μπει στην χώρα , δεν ξέρω αν ισχύει κάτι αντίστιχο και για την εξαγωγή του.
Σε κάποιο forum διάβασα όμως ότι τα ζωάκια έχουν δωθεί και ότι έχει λήξει ευχάριστα η άσχημη αυτή ιστορία.Mακάρι πράγματι να υιοθετήθηκαν τα καημένα.
Η είδηση αυτή έχει κάνει το γύρω του διαδικτύου και έχει γραφτεί σε πολλά ζωοφιλικά forums και blogs.

Η διαιώνιση της ιδέας ότι τα ζώα δεν έχουν δικαίωμα στη ζωή παρά μόνο για να εξυπηρετούν τους δικούς μας σκοπούς, είναι από τους βασικούς παράγοντες για τη στέρηση των δικαιωμάτων τους. Ωστόσο όλα τα ζώα γεννιούνται με ίσα δικαιώματα στη ζωή και στη δυνατότητα ύπαρξης, όμως μέχρι που μπορεί να φτάσει αυτή η ύπαρξη;

O Matthew, ένας 26χρονος χιμπατζής, πρόκειται να παρευρεθεί σε δικαστήριο της Ευρώπης για να διεκδικήσει τα δικαιώματα του και να ταξινομηθεί ως άνθρωπος...

Πέρα από τις νομικές προκλήσεις, οι ανθρωπολόγοι αναφέρουν ότι οι χιμπατζήδες δεν είναι άνθρωποι, παρότι δεν υπάρχει ένας ξεκάθαρος ορισμός του τι σημαίνει να είναι κανείς άνθρωπος, υποστηρίζοντας ότι ένας τέτοιος ισχυρισμός θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα τεράστιο δικαστικό δράμα.

Ακτιβιστές που μάχονται για τα δικαιώματα των ζώων και η καθηγήτρια Paula Stibbe, μαζί με την οργάνωση Association Against Animal Factories αναφέρουν ότι επιθυμούν την επίσημη ονομασία του χιμπατζή ως Matthew Hiasl Pan, αλλά και την απόδοση του ανθρώπινου τίτλου.

Με αυτόν τον τρόπο, αναφέρει η Stibbe, θα μπορέσει να γίνει επίσημος κηδεμόνας του φτωχού Matthew εάν το καταφύγιο υπό πτώχευση που στεγάζεται κλείσει. (Σύμφωνα με τους νόμους της Αυστρίας, μόνοι οι άνθρωποι μπορούν να έχουν κηδεμόνες.)

Η έκκληση αυτή έφτασε έως το Ευρωπαϊκό δικαστήριο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Στρασβούργο. Πριν από αυτό προηγήθηκε μια δίκη από το ανώτατο δικαστήριο της Αυστρίας, το οποίο απέρριψε την αίτηση της κηδεμονίας του χιμπατζή.

«Η ζωή του εξαρτάται από αυτή την απόφαση,» σχολιάζει ο Eberhart Theuer, σύμβουλος ομάδας ανθρωπίνων δικαιωμάτων. «Η υπόθεση αυτή σχετίζεται με το θεμελιώδες ερώτημα: Ποιος είναι αυτός που αξίζει να έχει ανθρώπινα δικαιώματα; Ποιος είναι άνθρωπος σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων;

Για μερικούς επιστήμονες, το ερώτημα αυτό είναι κάπως επικίνδυνο καθώς η ανθρώπινη συμπεριφορά, όπως η κατασκευή εργαλείων, η οποία κάποτε θεωρείτο αποκλειστικά ανθρώπινο προνόμιο, αποδείχθηκε ότι υπάρχει και σε πολλά άλλα πρωτεύοντα. Έτσι ο χιμπατζής, ο οποίος θεωρείται ο κοντινότερος συγγενής του ανθρώπου μοιράζεται ακόμα και το 96% του γενετικού του υλικού.

Παρόλα αυτά, το θέμα είναι, όπως λένε και οι ανθρωπολόγοι, ότι οι χιμπατζήδες είναι χιμπατζήδες και όχι ανθρώποι.

«Όπως όλοι παραδέχονται, οι χιμπατζήδες παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες με τους ανθρώπους,» σχολιάζει ο John Mitani, οικολόγος από το πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν, «όμως είναι χιμπατζήδες όχι άνθρωποι και προφανώς διαφορετικοί.»
Τα χαρακτηριστικά

Το παρόν δίλημμα όμως εγείρει ένα άλλο ζήτημα που αφορά τα δικαιώματα των ζώων.

«Δεν έχουμε μια επίσημη θέση για τους χιμπατζήδες οι οποίοι κατηγοριοποιήθηκαν από τον άνθρωπο σύμφωνα με τη χρησιμότητα τους,» σχολιάζει ο Jonathan Marks από το πανεπιστήμιο της Βόρεια Καρολίνας. «Προφανώς πρόκειται για μια κατάσταση που θα πρέπει να βρεθεί μια λύση για το καλό των ζώων. Η σύγχυση αυτή ποτέ δεν έκανε καλό σε κανέναν.»

Όμως, είναι ο Matthew πραγματικά όπως εγώ και εσείς;

«Όλοι όσοι τον γνωρίζουν τον βλέπουν ως άτομο,» αναφέρει η Stibbe.

Ωστόσο ο ορισμός του ατόμου ως άνθρωπος βρίσκεται ακόμα υπό εξέλιξη.

«Το πιο περίεργο από όλα είναι ότι δεν υπάρχει κάποιο χαρακτηριστικό που θα μπορούσε να κάνει τον άνθρωπο μοναδικό,» αναφέρει η Sarah Brosnan από το πανεπιστήμιο της Τζώρτζια. Η Brosnan μελετάει την κοινωνική συμπεριφορά και ευφυΐα σε μη - ανθρώπινα πρωτεύοντα θηλαστικά.

Και για να κάνουμε τα πράγματα χειρότερα, οι χιμπατζήδες φαίνεται ότι έχουν να επιδείξουν συμπεριφορά, η οποία κάποτε αποτελούσε αποκλειστικά ανθρώπινο προνόμιο, όπως ο αλτρουισμός, η κατασκευή, η ικανότητα μάθησης και προσαρμογής.

Ο τομέας της γενετικής επίσης δεν μπορεί να δώσει μια ξεκάθαρη απάντηση. Εάν επρόκειτο να συγκρίνουμε μια σειρά νουκλεοτιδίων από το γενετικό υλικό ενός χιμπατζή με μια ανθρώπινη αλυσίδα, σχεδόν 96 ή 98 από τα νουλεοτίδια θα ήταν ταυτόσημα.

«Κανείς δεν πρόκειται να μπερδέψει ένα ανθρώπινο γονιδίωμα με αυτό ενός χιμπαζτή, όμως το ανθρώπινο γενετικό υλικό παρουσιάζει ποικιλομορφία, έτσι εξαρτάται που θα τεθούν τα όρια.»
Ο διαχωρισμός

Πριν από περίπου 6 εκατομμύρια χρόνια, οι πρόγονοι του ανθρώπου και του χιμπατζή χωρίστηκαν. Οι χιμπατζήδες ακολούθησαν τον δρόμο τους και εμείς τον δικό μας.

Ο διαχωρισμός οδήγησε σε διάφορες. Για παράδειγμα, οι χιμπατζήδες καλύπτονται από πλούσιο τρίχωμα. Ο εγκέφαλος ενός χιμπατζή φτάνει το 1/3 του μεγέθους ενός μέσου ανθρώπου. Επιπλέον εμείς περπατάμε στα δυο πόδια ενώ οι χιμπατζήδες προχωρούν στα τέσσερα.

«Αυτό που φαίνεται να έγινε αρχικά είναι ότι οι πρόγονοι μας άρχισαν να περιπατάνε τις περισσότερες φορές στα δυο πόδια,» αναφέρει ο Marks.

Στο πέρασμα του χρόνου, οι πρόγονοι μας απέβαλαν το τρίχωμα τους, κάτι το οποίο μας επέτρεψε να διατηρούμε διαφορετική θερμοκρασία σώματος από του χιμπατζήδες. Τα ζώα αυτά όπως και τα περισσότερα θηλαστικά, εκπνέουν για να διατηρήσουν την θερμοκρασία του σώματος τους, οι άνθρωποι απλά ιδρώνουν...

Τα δόντια μας μπορούν να μας διηγηθούν επίσης μια ενδιαφέρουσα ιστορία. Στο μακρύ μονοπάτι της εξέλιξης, οι ανθρώπινοι πρόγονοι ανέπτυξαν πολύ μικρότερους κυνόδοντες ενώ οι χιμπατζήδες διατηρούν ακόμα τα τεράστια δόντια.
Δικαιώματα

Ακόμα και έτσι, η Stibbe υποστηρίζει ότι η νόμιμη οδός είναι η μόνη λύση για να εξασφαλιστεί η επιβίωση του χιμπατζή.

«Στο σπίτι του, στην ζούγκλα της Αφρικής, θα μπορούσε να φροντίσει μόνος τον εαυτό του, αλλά από τη στιγμή που μεγάλωσε και προσαρμόστηκε σε ένα ξένο περιβάλλον, αιχμαλωτισμένο, είναι ευθύνη μου να δράσω για το συμφέρον του.

Ο Marks αντικρούει τις δηλώσεις της Stibbe, λέγοντας ότι στη φύση οι χιμπατζήδες έχουν κηδεμόνες ή άλλα άτομα που τους προστατεύουν. «Είναι γελοίο, οι χιμπατζήδες είναι πολύ κοινωνικά ζώα, μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες που έχει ζήσει ο Matthew είναι ότι μεγάλωσε ξεχωριστά από άτομα του είδους του.»

Εάν ο Matthew ανακηρυχτεί άτομο, οι επιστήμονες αναμένουν ότι αυτό θα ανοίξει το κουτί της Πανδώρας.

«Σε γενικές γραμμές, δε νομίζω ότι είναι καλή ιδέα να αποδώσουμε στους χιμπατζήδες ανθρώπινα δικαιώματα, τα ζώα αυτά είναι γνωστό ότι μερικές φορές αλληλοσκοτώνονται, ποια θα ήταν η τιμωρία ενός τέτοιου δράστη;»

Και τι θα γίνει με τα υπόλοιπα ζώα, όπως τους σκύλους και τα δελφίνια; Η υπόθεση αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει το έναυσμα για ένα σωρό άλλων περιπτώσεων που όπου θα διεκδικούνται τα ανθρώπινα προνόμια.

πηγή:MSNBC- news.pathfinder.gr

AFP

ΠΑΡIΣΙ. Aνακαλύφθηκε ο λόγος για τον οποίο οι θαλάσσιες χελώνες που τρέφονται και αναπαράγονται σε αβαθή ύδατα ή στη στεριά, κατά διαστήματα καταδύονται σε πολύ μεγάλα βάθη. Οπως λένε οι ερευνητές αυτές τις στιγμές είναι σε «αναγνωριστική αποστολή».

Ο Τζόναθαν Χιούτον και οι συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο του Σουάνσι της Βρετανίας πραγματοποίησαν σειρά πειραμάτων για να διαπιστώσουν γιατί αυτά τα θαλάσσια πλάσματα σπανίως επισκέπτονται μεγάλα θαλάσσια βάθη. Τα συμπεράσματά τους δημοσιεύουν σήμερα στην επιθεώρηση Experimental Biology.

Οι ερευνητές τοποθέτησαν σε 13 θαλάσσιες χελώνες ειδικούς αισθητήρες που κατέγραφαν την τοποθεσία, τη θερμοκρασία, το βάθος και τη διάρκεια κατάδυσης. Ολα τα δεδομένα εκπέμπονταν σε δορυφόρους, όταν αναδυόταν από τη βουτιά της η χελώνα.

Οπως αποδείχθηκε από τις 26 χιλιάδες καταδύσεις που καταγράφηκαν στον βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, μόνο 95 –ποσοστό μικρότερο από το 0,5 %– ξεπέρασαν το βάθος των τριακοσίων μέτρων.

Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα αμφίβια που ετοιμάζονται να γεννήσουν τα αυγά τους καταδύονται σε μεγάλα βάθη, προσπαθώντας να διαφύγουν από τους κυνηγούς τους, ενώ άλλοι επιστήμονες πιστεύουν ότι με τον τρόπο αυτό προσπαθούν να δροσιστούν. Σύμφωνα με άλλη θεωρία, τα ζώα που βουτούν σε μεγάλο βάθος αναζητούν «εδέσματα».

Σίγουρα –υποστηρίζουν οι Βρετανοί επιστήμονες– μία χελώνα που θα προσπαθούσε να αποφύγει ένα μεγαλύτερο ψάρι θα προσπαθούσε να κινηθεί με μεγαλύτερη από τη συνηθισμένη ταχύτητα. Ομως, όπως δείχνουν τα συλλεχθέντα στοιχεία, δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Επιπροσθέτως, πριν καταδυθούν οι χελώνες περνούν πολλές ώρες στην επιφάνεια, μάλλον για να ενισχύσουν τις συγκεντρώσεις οξυγόνου στον οργανισμό τους.

Οσον αφορά τη θεωρία σύμφωνα με την οποία τα ζώα θέλουν να δροσιστούν βουτώντας, ο δρ Χιούτον επισημαίνει ότι η θερμοκρασία του νερού δεν μειώνεται ιδιαίτερα μετά τα 300 μέτρα, παραμένει σταθερή.

Κατά τη μελέτη του πανεπιστημίου του Σουάνσι μόνο η υπόθεση που αφορά την τροφή ευσταθεί, εν μέρει. Ακόμα κι αν οι χελώνες δεν καταβροχθίσουν την τροφή τους σε μεγάλο βάθος, με τις καταδύσεις τους εντοπίζουν την τροφή που πρόκειται να φάνε.

Οι θαλάσσιες χελώνες τρέφονται κατά κύριο λόγο με τσούχτρες που παραμένουν στην επιφάνεια. Τους μήνες που ταξιδεύουν από τα μέρη αναπαραγωγής στην Καραϊβική στα ψυχρότερα νερά καταναλώνουν άλλα είδη που μοιάζουν με τσούχτρες. Κατά τη διάρκεια της ημέρας δημιουργούν αποικίες σε βάθος περίπου 600 μέτρων. Λοιπόν, εξηγεί ο δρ Χιούτον, οι χελώνες καταδύονται την ημέρα για να εντοπίσουν τις αποικίες. Στη συνέχεια, περιμένουν στην επιφάνεια μέχρι να αναδυθούν οι «τσούχτρες» τη νύχτα και να τις καταβροχθίσουν. Γι’ αυτό τον λόγο παραμένουν στο ίδιο σημείο πολλές ημέρες μετά τη βουτιά τους.

news.kathimerini.gr

Πίσω από την φαινομενικά κωμική φάτσα ενός χιμπαντζή, βρίσκεται μια διανοητική ικανότητα τεραστίως πιο περίπλοκη απ'ό,τι κι'ο πιο μεγάλος ανθρωπομορφιστής θα τολμούσε να υποθέσει.

1) Αποδείχθηκε ότι στη φύση των πιθήκων ενυπάρχουν πλήρεις οι λογικές δράσεις που υπόκεινται του γλωσσικού ενεργήματος:
Ικανότητα συμβολισμού και ικανότητα μεταφοράς. Μερικές φορές μάλιστα, η δύναμη της λέξης στον πίθηκο είναι εντονώτερη από τη θέα του ίδιου του αντικειμένου.

2) Αποδείχθηκε επίσης ότι υπάρχει γλωσσοπλαστική ικανότητα:
νέες λέξεις, αφηρημένες έννοιες, γενικεύσεις.

3) Αποδείχθηκε ακόμη η ικανότητα των πιθήκων να αναπαριστούν τον κόσμο, όχι μόνο λεκτικά αλλά και "ζωγραφικά".

4) Επικοινωνούν μεταξύ τους με πολλή προθυμία. Θέλουν μάλιστα γι'αυτόν τον σκοπό (απ'το πάθος για επικοινωνία) να εκμάθουν γλώσσα και σ'άλλα ζώα.

5) Αποδείχθηκε αντικειμενικά ότι υπάρχει ένας απερίγραπτος ψυχικός κόσμος:
Το αίσθημα της μοναξιάς, η αγάπη για μουσική κλπ.

6) Τέλος, διανοίγεται ένα ενδεχόμενο "πολιτιστικής" εξέλιξης σ'ένα βιολογικό είδος που ζούσε μέχρι τώρα χωρίς ιστορία. Βεβαίως βρισκόμαστε μάλλον στην αρχή των σχετικών ερευνών. Το σπουδαίο όμως είναι ότι βρέθηκαν επιστήμονες που θέλησαν να ριψοκιδυνεύσουν πάνω σ'έναν ανορθόδοξο δρόμο, που μάλιστα οδηγεί τώρα σε απρόβλεπτες εξελίξεις.

Θα μπορούσε κανείς μέσα απ'αυτές τις εξελίξεις να διαβλέψει και πιο μακριά: Από την εξέλιξη στην ανέλιξη των όντων.

Έτσι, λοιπόν, ελπίζω το σχετικά μικρό αυτό μήνυμα να μπορέσει να συντελέσει στην αρετή της ανθρώπινης σεμνότητας.

ΥΓ.: Βιβλιογραφικές παρπομπές υπάρχουν, οι οποίες μπορούν να παρατεθούν σε άλλο μήνυμα, αν αυτό ζητηθεί από κάποιον συνομιλητή.

Φιλικά

Κηφεύς

Θα ήθελα πραγματικά να μπορώ να είμαι πιό συνεπείς στο esoterica...αλλά δυστυχώς δεν μπορώ πάντοτε να μπώ

Να ευχαριστήσω θερμά όλους τους συμμετέχοντες και είδικα την κεραυνό!

Την αγάπη μου!

Σήμερα θα σας παραθέσω ένα κείμενο που έγραψε η Alba Spirituale (Ρώμη), για τα ζώα:

Ω Άνθρωπε , ανώτερέ μας αδελφέ , που από την ίδια σκάλα ανεβαίνεις : Είμαστε όλοι μας κόκκοι του μεγάλου Κόσμου , ποιος μεγάλος και ποιος μικρός .

Βραδύ και δύσκολο πάντα το ανέβασμα . Μη μας δυναστεύεις με σκληρότητα και με κόπους αδιάκοπους , που να μη μπορούμε ποτέ να σηκώσουμε τα κουρασμένα μάτια μας στ’αστέρια .

Είθε το αίσθημα της συγγένειας και της κοινής καταγωγής μας να σε κάνει να νοιώσεις πως κι’εμείς αισθανόμαστε την πείνα , τη δίψα , τον πόνο , τη θλίψη και τον χαμό ενός αγαπημένου όντος .

Άφησε ν’απολαμβάνουμε , καθώς και συ , τις αμέτρητες χαρές του φυσικού κόσμου , τον αέρα , τον ήλιο , τα δροσερά ρυάκια , τα λιβάδια και τα δάση .

Δος μας , σε παρακαλούμε , τέτοιες συνθήκες που να λειτουργούν τα όργανά μας . Στα γηρατειά μας επίτρεψέ μας να δρέπουμε την ανταμοιβή για την ηπιότητά μας και το ταπεινό πνεύμα υπηρεσίας που σου δείξαμε . Γλύτωσέ μας από την αγωνία του χωρισμού από εκείνους που ζήσαμε πάντα κοντά τους , και αν είμαστε κατάκοπα από τη δουλειά και την αρρώστια , δώσε μας έναν γρήγορο και ανώδυνο θάνατο , καθώς θα το ήθελες και για τον εαυτό σου και για τους προσφιλείς σου .

Πρόθυμα μοιραζόμαστε τα βάρη σου αρκεί να έχουμε την κατάλληλη τροφή και ανάπαυση κι’αυτό για να μπορούμε να ξαναγυρίσουμε κάθε πρωί στην υπηρεσία μας με ανανεωμένη ρώμη .

Μίλα μας καμιά φορά , χάριζέ μας τη συντροφιά σου , καταλαβαίνοντας ότι , για να μετέχουμε στη δική σου ζωή , στερηθήκαμε τη συντροφιά των ομοίων μας : Αλάφρωνε έτσι τον πόνο της μοναξιάς μας . Ενθάρρυνέ μας να αναπτύσσουμε τελείως τις ικανότητές μας , διεύθυνέ μας με υπομονή , για να μπορούμε ν’ανεβαίνουμε ψηλότερα στη σκάλα της Εξέλιξης , καθώς και για σένα το θέλεις .

Είθε τα ευχαριστήρια και οι ευλογίες των αμέτρητων μικρών και μεγάλων πλασμάτων της , γης , της θάλασσας και των αιθέρων , να φτερουγίζουν στα όνειρά σου και να σε υποδεχθούν την ώρα που θα πατήσεις το καινούργιο σκαλοπάτι που θα σε οδηγήσει στο ΑΓΝΩΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ .

Σου στέλνομε την προσευχή μας εν ονόματι της Ευσπλαχνίας , του Οίκτου , της Ειρήνης και της Αγάπης , της Δικαιοσύνης και της Χρηστότητας .

Φιλικά

Κηφεύς

quote:

---

Να ευχαριστήσω θερμά όλους τους συμμετέχοντες και είδικα την κεραυνό!

---

Εγώ σε ευχαριστώ φίλη whiz που η ευαισθησία και η αγάπη που έχεις στα ζώα σε οδήγησαν να ανοίξεις αυτό το τόσο ωραίο και ενδιαφέρον θέμα.

Wolf

Το «χρηματιστήριο» -στον Zωολογικό Κήπο του Bερολίνου- μιας πολικής αρκούδας, που οι... μάνατζερ θα προτιμούσαν να έχει μείνει για πάντα μωρό.

Oταν οι Ρώσοι μπήκαν στο Βερολίνο, τον Απρίλιο του 1945, ο ζωολογικός κήπος της πόλης είχε ήδη κλείσει έναν αιώνα ζωής, όμως τίποτα δεν θύμιζε την αλλοτινή του αίγλη. Το μεγαλύτερο μέρος των εγκαταστάσεων είχε καταστραφεί από τους βομβαρδισμούς των Συμμάχων και τα περισσότερα ζώα είχαν σκοτωθεί. Οι γηραιότεροι κάτοικοι της περιοχής -της Κουρφίρστερνταμ- θυμούνται ακόμα έναν από τους τελευταίους ελέφαντες που σαστισμένος από τις βόμβες που έπεφταν έτρεχε ουρλιάζοντας στους δρόμους μέχρι να πέσει κι αυτός νεκρός. Σήμερα, οι πληγές του παρελθόντος δείχνουν να έχουν κλείσει οριστικά και γι' αυτό το κομμάτι της γερμανικής πρωτεύουσας...

Κυριακή μεσημέρι, οι Βερολινέζοι απολαμβάνουν μία από τις τελευταίες ηλιόλουστες μέρες του καλοκαιριού και δεν φαίνονται να ενοχλούνται από τα υψηλά ποσοστά υγρασίας που κάνουν τη ζέστη ανυπόφορη. Στην Πύλη των Ελεφάντων, μία από τις δύο εισόδους, η ουρά μπροστά στο εκδοτήριο εισιτηρίων ολοένα και μεγαλώνει. Στην «επικράτεια» του μεγαλύτερου ζωολογικού κήπου στην Ευρώπη, ο οποίος, μάλιστα, καυχιέται ότι διαθέτει και τη μεγαλύτερη ποικιλία σε είδη ζώων, μπαίνουν δεκάδες νεαροί γονείς με τα πιτσιρίκια τους, τουρίστες (Γιαπωνέζοι στην πλειονότητά τους) αλλά και ηλικιωμένα ζευγάρια για τον κυριακάτικο περίπατό τους. Μαζί τους κι εγώ, πίσω από μια μητέρα που... τη σέρνουν τα δύο κοριτσάκια της, με το σαφές πρόσταγμα: «Στον Κνουτ να πάμε, στον Κνουτ!»

Ο Κνουτ στο ψυγείο!
Ως γλυκό...

Αποτελεί εδώ και δεκαετίες έναν από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς για όποιον επισκέπτεται την πόλη, όμως πέρα από τη συμβολή του στην τουριστική ανάπτυξη του Βερολίνου, αυτός ο ζωολογικός κήπος είναι μια ανθούσα επιχείρηση, με «επιδόσεις» που θα ζήλευαν αρκετές πολυεθνικές. Η μετοχή της Zoologischer Garten Berlin, της εταιρείας που διαχειρίζεται τον κήπο, κάνει θραύση τον τελευταίο ενάμιση χρόνο στο γερμανικό χρηματιστήριο, σημειώνοντας αύξηση που έχει κατά περιόδους αγγίξει το 80%. Κι όλα αυτά, χάρη στον Κνουτ! Η πρώτη πολική αρκούδα που γεννήθηκε σε καθεστώς αιχμαλωσίας στο Berlin Zoo -εδώ και τέσσερις δεκαετίες- είδε το φως της μέρας μια παγωμένη Τρίτη, τον Δεκέμβριο του 2006. Αλλά τη ζεστασιά και τη φροντίδα που χρειαζόταν για να επιβιώσει δεν την βρήκε από τη μητέρα του, η οποία τον... εγκατέλειψε· αρνήθηκε να τον θηλάσει και απέφυγε έκτοτε κάθε επαφή μαζί του. Η περιπέτειά του μόλις είχε αρχίσει!

Στους μήνες που ακολούθησαν, ο Κνουτ μεγάλωνε σαν ανθρώπινο μωρό. Οι φύλακες του κήπου τον τάιζαν με μπιμπερό (συνήθως μπροστά σε δεκάδες φωτορεπόρτερ) και ο εκπαιδευτής του, Τόμας Ντορφλάιν, του έδινε απλόχερα τα χάδια που λαχταρούσε. Οι εικόνες της μικρής λευκής χνουδωτής μπάλας έκαναν το γύρο του κόσμου. Ακόμα και οι πιο σκληρόκαρδοι λύγιζαν. Ο αριθμός των επισκεπτών άρχισε να αυξάνεται. Ο Κνουτ μπήκε στις καρτ ποστάλ και τους καταλόγους του κήπου, σε αφίσες και καταχωρίσεις στον Τύπο, έγινε στυλό, μολύβι, μπρελόκ, τσάντα, T-shirt, μαξιλάρι, DVD, μέχρι και... γλύκισμα -από την εταιρεία Haribo- το οποίο διατίθεται σε σούπερ μάρκετ και ζαχαροπλαστεία σε ολόκληρη τη χώρα αλλά και την Αυστρία.

Και, φυσικά, έγινε λούτρινος. Κουκλάκια Κνουτ σε τρία μεγέθη κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή στην αγορά. Οι τιμές τους κυμαίνονται από 20 έως 40 ευρώ και υπολογίζεται ότι 800 κατά μέσο όρο πωλούνται κάθε μέρα μόνο στη Γερμανία! Ο «λογιστικός» απολογισμός: 5 εκατομμύρια ευρώ κέρδος μέσα στον πρώτο κιόλας χρόνο. Η φωτογραφία του στο εξώφυλλο του Vanity Fair, δίπλα στον Λεονάρντο ντι Κάπριο, δεν εξέπληξε μάλλον κανένα. Η μικρή πολική αρκούδα είχε ήδη γίνει θεσμός.

Μα, γιατί μεγαλώνει;

Ο σταρ του Berlin Zoo διανύει τον δεύτερο χρόνο της ζωής του. Kαι τα προβλήματα έχουν αρχίσει να εμφανίζονται. Προς απογοήτευση όσων ήλπιζαν ότι θα παραμείνει μικρός και χαρτωμένος -μια αρκούδα... μπονζάι- ο Κνουτ έχει ήδη φτάσει τα 200 κιλά: ένα σαρκοβόρο ζώο λαίμαργο -ενδεχομένως και βουλιμικό, λένε κάποιοι ειδικοί- για το οποίο η παρουσία του ανθρώπου δείχνει να έχει αφύσικα μεγάλη σημασία. Οταν δεν βλέπει πολλούς επισκέπτες γύρω του μελαγχολεί και όταν εκείνοι που τον φροντίζουν απομακρύνονται, κλαίει σπαρακτικά.

O κτηνίατρος που τον παρακολουθεί έσπευσε μερικές εβδομάδες πριν να δηλώσει ότι όλα είναι φυσιολογικά, όμως η απόφαση να αλλάξει πόστο ο Τόμας Ντορφλάιν, ο φύλακας - άγγελός του, τον διαψεύδει. Προφανώς κρίθηκε πως η εξάρτηση του ζώου από έναν άνθρωπο οδηγούσε σε επικίνδυνα μονοπάτια. Ο ίδιος ο Ντορφλάιν αποχαιρέτησε τον Κνουτ μέσω των μίντια, φυσικά: «Κάποια στιγμή έπρεπε να χωρίσουμε. Ελπίζω σύντομα να μεταφερθεί σε έναν άλλο χώρο, παρέα με μια θηλυκιά...»

Ο προβληματισμός των μάνατζερ του Κήπου ολοένα και μεγαλώνει. Αλλωστε, ο ανταγωνισμός είναι πια σκληρός: από τον περασμένο Απρίλιο, στον ζωολογικό κήπο της Νυρεμβέργης, η πολική αρκουδίτσα Φλόκε (Χιονονιφάδα) έχει γίνει πόλος έλξης των επισκεπτών. Μέχρι να αποκτήσει το άχαρο μέγεθος της ενηλικίωσης, η ιστορία (του κέρδους) θα επαναλαμβάνεται...

Ομως, πέρα από την άκρως ενδιαφέρουσα και αναμφισβήτητα εντυπωσιακή οικονομική διάσταση του θέματος, υπάρχει και μία άλλη, εκείνη που εγείρουν οι οργανώσεις προστασίας των ζώων: πώς επηρεάζονται τα άγρια ζώα από τη «συναναστροφή» τους με τους ανθρώπους σε καθεστώς αιχμαλωσίας; Ο Κνουτ μετατράπηκε σε μια πολική αρκούδα που δείχνει να προτιμά να ζήσει σαν άνθρωπος... Κι από την άλλη, τι νόημα έχει η εμπορευματοποίηση της άγριας Φύσης, ο εγκλεισμός της σε μια «βιτρίνα», όταν -εν προκειμένω- σύμφωνα με το Αμερικανικό Γεωλογικό Ινστιτούτο, οι πολικές αρκούδες που ζουν στον αρκτικό κύκλο θα έχουν μειωθεί κατά τα δύο τρίτα, μέχρι το 2050, λόγω της τήξης των πάγων;

πηγή:kathimerini.gr