- Τι εστί Ποιηση... - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

κι η ποίηση το παυσίπονο

κι άλλοι χειτοκροτούν απ' έξω

Ο ποιητής χωρίζεται στα δύο"

ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

quote:

---

Ξέρw πως γράφω, σημαίνει αναζητώ.

Αν ανθίσει κάτι, θα ΄χει ανθίσει αβίαστα στον καιρό του κι ίσως να μην είναι κανείς τριγύρω.

Η φύση έχει τον τρόπο να εντάξει ότι αξίζει στην ιστορία της.

Γράφω σημαίνει ψηλαφώ κι ελπίζω μια μέρα να βρω την τομή του εαυτού μου με τον ρυθμό του κόσμου.

Γι’ αυτό η μόνη χαρά είναι η στιγμή της συνάντησης.

Η σκέψη ντύνεται την ποιητική της μορφή και βγαίνει να επικοινωνήσει με τους ανθρώπους.
Αν γίνει η συνάντηση αυτή τότε έχει λόγο ύπαρξης το ποίημα. Τότε «γεννιέται».

Ο λόγος του, ο χρόνος του, πώς τον μοιράζει, όλα εναρμονίζονται με την αύρα και το βάρος της προσωπικότητάς του, που είναι ο δείκτης της πνευματικότητας και της ποιητικής του δύναμης.

Ο ποιητικός νους έχει αντισώματα.
Δεν προσβάλλεται από τον ιό της έπαρσης.

Αντίθετα ο γράφων αγγίζει το χαρτί με κίνητρο μια αγάπη για την ποίηση, που στην ουσία είναι αγάπη για το γράψιμο και ακόμα βαθύτερα αγάπη του εαυτού του μέσα από το γράψιμο..

Ο σπόρος της ποίησης όμως γονιμοποιείται μεσα απο τη σιωπή.

Το λάθος κίνητρο όμως, βοά σε κάθε του ποίημα.

Συχνά διαβάζω ποιήματα «άδειες κορνίζες».
Όσο όμορφα κι αν είναι δεν έχουν φτερά να ανοίξουν για να πετάξουν. Όσο όμορφα κι αν είναι δεν παύω ποτέ να αναζητώ τη φωτογραφία.
Δεν παύω ποτέ να αναζητώ τον θαυμαστό ποιητικό νου που φωτίζει με χιλιάδες ήλιους το βλέμμα του ποιητή και καθρεφτίζει τη Ζωή όλου του

---

Edited by - Destiny on 13/01/2004 12:24:41

Ενδιαφέρον το θέμα σου αλλά δεν θα σου απαντήσω στο ερώτημα Τι εστί Ποιηση αλλά στο ερώτημα Τί είναι οι ΛΕΞΕΙΣ. Στην Ποίηση οι λέξεις μεταμορφώνονται σε ΖΩΗ.
Η κάθε λέξη δεν είναι απλά συνδυασμός γραμμάτων αλλά είναι το Ανοιγμα και η Δημιουργία ΕΝΟΣ ΑΠΕΙΡΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
Μέσα απο αυτον τον ΚΟΣΜΟ, οι ΛΕΞΕΙΣ Δημιουργουνται
και Διαχύνονται στην Μαγεία των Αισθήσεων Μας
Για να μας παρασύρουν
ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ
ΝΑ ΔΟΥΜΕ
και
ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ
Τον Απειρο Κόσμο της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ>

Τα βιβλία του Εμπεδοκλη είναι γραμμένα σε Ποιήματα.
Αν δεν κάνω λάθος είναι απο τους μοναδικούς φιλοσόφους τησ Αρχαίας Ελλάδας που έχει γράψει τα κείμενα του σε μορφή Ποιημάτων.
Μέσα στα Ποιήματα του κρύβεται Το ΆΠΕΙΡΟ....

quote:

---

..... αλλά δεν θα σου απαντήσω στο ερώτημα Τι εστί Ποιηση αλλά στο ερώτημα Τί είναι οι ΛΕΞΕΙΣ.
Στην Ποίηση οι λέξεις μεταμορφώνονται σε ΖΩΗ.

---

Η ποίηση είναι ένας θεός

γι αυτο
σαπισα νωρις αποψε...

ποιηση..........το χαμογελο ,της ψυχης των ανθρωπων........

ποιηση..........ο ανεξερευνητος πλανητης,του ειναι μας.....

ποιηση..........ολα οσα αφηνουμε,για να μας θυμουνται ,με αγαπη.

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

Ω μασκοφορε...
να 'σουν εσύ που θα 'φερνες την ξεχασμένη αυγή!

Ε. Μορέν

"He is a solitary figure, robed in simplicity and
Kindness; He sits upon the lap of Nature to draw his
Inspiration, and stays up in the silence of the night,
Awaiting the descending of the spirit.

He is a sower who sows the seeds of his heart in the
Prairies of affection, and humanity reaps the
Harvest for her nourishment.

This is the poet -- whom the people ignore in this
life,
And who is recognized only have he bids the earthly
World farewell and returns to his arbor in heaven"

Kahlil Gibran

ΣΤΟΥΣ ΑΔΟΞΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ

Από θεούς κι ανθρώπους μισημένοι,
σαν άρχοντες που εξέπεσαν πικροί,
μαραίνονται οι Βερλαίν· τους απομένει
πλούτος η ρίμα πλούσια και αργυρή.
Οι Ουγκό με «Τιμωρίες» την τρομερή
των Ολυμπίων εκδίκηση μεθούνε.
Μα εγώ θα γράψω μια λυπητερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που 'ναι

Αν έζησαν οι Πόε δυστυχισμένοι,
και αν οι Μπωντλαίρ εζήσανε νεκροί,
η Αθανασία τούς είναι χαρισμένη.
Κανένας όμως δεν ανιστορεί
και το έρεβος εσκέπασε βαρύ
τους στιχουργούς που ανάξια στιχουργούνε.
Μα εγώ σαν προσφορά κάνω ιερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που' ναι.

Του κόσμου η καταφρόνια τούς βαραίνει
κι αυτοί περνούνε αλύγιστοι κι ωχροί,
στην τραγική απάτη τους δομένοι
πως κάπου πέρα η Δόξα καρτερεί,
παρθένα βαθυστόχαστα ιλαρή.
Μα ξέροντας πως όλοι τούς ξεχνούνε,
νοσταλγικά εγώ κλαίω τη θλιβερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που 'ναι

Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί:
«Ποιος άδοξος ποιητής» θέλω να πούνε
«την έγραψε μιαν έτσι πενιχρή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που 'ναι;»

Καρυωτάκης

Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ

Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......

Κατα την ταπεινη μου γνωμη:
Ποιηση = Δημιουργία (εκ του ποιω;; αν δε κανω λαθος)

οχι ομως οποιαδηποτε δημιουργια, αλλα κατι θεοπνευστο, κατι ευλογημενο... αν η μουσικη εξημερωνει τα ζωα, τοτε η ποιηση αφανιζει τους ασπλαχνους, τους ακαταλληλους να την ακουσουν..

Ισως να μην ειναι πολυ δυσκολο να κανει κανεις ποιηση, το δυσκολο ειναι να ψαξει καθε χαραμαδα σε καθε πτυχη της ψυχης του και να δει που θα τον αγγιξει...