- ΝΕΟ ΜΕΛΟΣ (Χαιρετισμός) - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

quote:

---

Δε σου μύριζε Ελλάδα;

---

Γλυκειά πατρίδα, σπιτικό
μια ιστορική αρλούμπα
σε εικονοστάσι τα 'κλεισε
καημένη κάτω Τούμπα

Από τραγούδι του Ν.Παπάζογλου
Αφιερώνεται στην "1η γενιά"...
(γι'αυτούς που ξέρουν και θέλουν να ξέρουν...)
Deva καλωσήλθες στο topic

Η Πηνελόπη Δέλτα για την αντίδραση του Βενιζέλου στο αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 1920

Οι εκλογές της 1ης Νοεμβρίου έριξαν το Βενιζέλο. Η Ελλάδα όλη φόρεσε την άγκυρα, φώναξε «Ζήτω ο Βενιζέλος» και ψήφισε μαύρο...
Πήγαμε να τον δούμε. Ίσιος, αλύγιστος, έστεκε σα δέντρο που το δέρνει η φουρτούνα και που δε λυγά. Ήταν όλοι συντριμμένοι...
Μας είδε ο Βενιζέλος και πετάχθηκε απάνω, και ήλθε να μας χαιρετίσει με το συνηθισμένο γρήγορο βήμα του, με τη συνηθισμένη ζωηρή φωνή του. Στα συγκινημένα λόγια του Στεφάνου, αποκρίθηκε διακόβοντάς τον:
-«Όχι, όχι, δε θέλω ούτε επί μια στιγμή να φανταστείτε πως φεύγω επειδή δείλιασα! Ελάτε μέσα, και είμαι έτοιμος να συζητήσω τη γνώμη σας, να σας αποδείξω πως είναι ανάγκη, πως πρέπει να φύγω, για χατήρι αυτού του δυστυχισμένου τόπου».
Και στην τραπεζαρία όπου μας πήγε, κάθησε σε ένα καρεκλάκι και με τη συνηθισμένη του ευφράδεια, αλύγιστος και απτόητος, θλιμμένος ως την ψυχή, συντριμμένος, αλλ' όχι δαμασμένος μας μίλησε.
-«Επλανήθηκα», μας είπε. «Ενόμιζα πως αλήθεια είχα το λαό μαζί μου, πως στο μεγάλο αυτό έργο που γίνηκε, με ακολουθούσε ο λαός. Επλανήθηκα' ο λαός κουράστηκε, βαρέθηκε. Δεν κακίζω το λαό, του ζήτησα θυσίες μεγαλύτερες από τις δυνάμεις του. Εγώ δεν υπολόγισα καλά τις δυνάμεις του, τον παρέσυρα σε έργο πολύ βαρύ.
Είμαι συντριμμένος, δεν έχω πια δυνάμεις ν' αντιπαλαίσω' είχα σχηματίσει τ' όνειρο πως ο ελληνικός λαός μ' ακολουθεί στην κατάκτηση των ελληνικών μερών' μα ο ελληνικός λαός δε μ' ακολουθεί' πήγε διά της βίας... Του πήρα το παιδί του για πολλά χρόνια' δεν αντέχει πια στις θυσίες ο κουρασμένος λαός. Και δεν είναι αυτό το χειρότερο' το χειρότερο είναι που ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται. Προ 30 ετών υπήρχε ακόμη η Μεγάλη Ιδέα' τότε ακόμα ο κόσμος θα δέχουνταν τις μεγάλες θυσίες για τη Μεγάλη Πατρίδα. Σήμερα πια την παράτησε τη Μεγάλη Ιδέα. Το ξέρω πως η Ελλάδα κακοδιοικήθηκε' μα τους είπα πως τώρα που τελειώνουν τα εξωτερικά προβλήματα, θα στρέψω στα εσωτερικά. Το ξέρουν πως ποτέ δεν είπα ένα πράμα και δεν το έκανα' πίστευα πως θα μου δώσουν δυο μήνες για να κάνω και την εσωτερική αναδιοργάνωση. Μα δε με πίστωσαν με δυο μήνες, δε με πίστεψαν' ή δεν τους ενδιέφερε αρκετά το εξωτερικό ζήτημα ώστε να δεχθούν την προσωρινή κακή διοίκηση. Δεν τους μέλει' δεν καταλαβαίνουν οι αντίθετοι τι θα πει Σμύρνη! Ακούν Σμύρνη και σου λεν Σύρα, Μύκονος, και το βλέπουν ένα πράμα. Δε βλέπουν, δε βλέπουν τη σημασία της! Δε νιώθουν τι θα πει η κατάκτηση της Μικρασίας! Αυτό του είπαν μερικοί, «Μικρή Ελλάδα, αλλά τίμια», αυτό που έκανε ο Κουμουνδούρος, που έσχισε το χάρτη της Μεγάλης Ελλάδας, δεν ήταν λόγια, σκέψεις, καμώματα ενός ή δύο απάτριδων' είναι η ψυχολογία του λαού ολόκληρου. Δε ζητά μεγάλα όνειρα που να τα πραγματοποιήσει. Ζητά το σπίτι του να καλοδιοικείται, το παιδί του να γυρίσει πίσω, να φύγει από το στρατό.
Και ξέρετε; Έχω ταραγμένη τη συνείδηση' φέρω βαρειά ευθύνη απέναντι της ιστορίας, γιατί το μεγάλο αυτό έργο που επιδίωξα, χρειαζόταν μεγάλες θυσίες, περισσότερες, βαρύτερες από όσες μπορούσε να σηκώσει ο ελληνικός λαός. Δεν υπολόγισα σωστά, του παραφόρτωσα τους ώμους. Δε φταίγει ο λαός, φταίγω εγώ που δεν υπολόγισα σωστά ως πού παν οι δυνάμεις του και η αντοχή του. Και φέρω βαρειά την ευθύνη, γιατί ενώ τώρα τρέχει τον κίνδυνο να χάσει τα κερδισμένα αποτελέσματα, οι θυσίες θα μείνουν.
Φεύγω όχι επειδή δειλιάζω' αλλά, όπως το είπα και πριν γίνουν οι εκλογές, αν με καταψηφίσει ο λαός, θα φύγω και θα αποσυρθώ από τον πολιτικό βίο. Είμαι συντριμμένος. Ο ελληνικός λαός κατεψήφισε την πολιτική μου. Ολόκληρη ιδεολογία κατακρημνίζεται, δεν έχω πια λόγο υπάρξεως εδώ, η διαμονή μου μόνο που θα δυσκολέψει το έργο της νέας Κυβερνήσεως. Και πρέπει να είναι ελευθέρα εντελώς για το δυσχερέστατο έργο της».

και ένα απόσπασμα μιας επιστολής του πρίγκηπα Ανδρέα στον Μεταξά :

Απόσπασμα επιστολής του Πρίγκηπα Ανδρέα προς τον Ιωάννη Μεταξά
(Ι. Μεταξά, Ημερολόγιο, Παράρτημα 1921-1922, σ. 757-60):

Απαίσιοι πραγματικώς είναι οι εδώ Έλληνες, εκτός ελαχίστων. Επικρατεί Βενιζελισμός ογκώδης και κατά την l5ην Δεκεμβρίου [σημ.: εορτή του Αγίου Ελευθερίου] είχον κλείσει σχεδόν όλα τα καταστήματα. Θα ήξιζε πράγματι να παραδώσωμεν την Σμύρνην εις τον Κεμάλ δια να τους πετσοκόψη όλους αυτούς τους αχρείους, οι οποίοι φέρονται ούτω κατόπιν του φοβερού αίματος όπερ εχύσαμεν εδώ.

ευχαριστώ για το γράμμα που ανέβασες...
Όντως κι εγώ αυτό είχα κατά νου, και το είχα διαβάσει χρόνια πριν γι'αυτό δεν το θυμόμουν επακριβώς.

Όπως και να'χει κρύβει μεγάλες αλήθειες, αλλά εγώ θα σταθώ στο σημείο όπου ο Βενιζέλος λέει:

quote:

---

Φεύγω όχι επειδή δειλιάζω' αλλά, όπως το είπα και πριν γίνουν οι εκλογές, αν με καταψηφίσει ο λαός, θα φύγω και θα αποσυρθώ από τον πολιτικό βίο. Είμαι συντριμμένος. Ο ελληνικός λαός κατεψήφισε την πολιτική μου. Ολόκληρη ιδεολογία κατακρημνίζεται, δεν έχω πια λόγο υπάρξεως εδώ, η διαμονή μου μόνο που θα δυσκολέψει το έργο της νέας Κυβερνήσεως. Και πρέπει να είναι ελευθέρα εντελώς για το δυσχερέστατο έργο της

---

Μακάρι να το κάνανε όλοι οι πολιτικοί, δημόσιοι άρχοντες, επιχειρηματίες, ως και ποδοσφαιρικοί παράγοντες αυτό...
Θα είχανε ξεπαστρεφτεί κάθε είδους Μητσοτάκηδες, Μητρόπουλοι και οι συν αυτοίς και δεν θα ανακυκλωνόντουσαν συνεχώς...

.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "

Edited by - PY8AGORAS on 22/08/2005 15:38:26

Edited by - PY8AGORAS on 22/08/2005 15:48:08

Θα πρέπει πυθαγόρα να πούμε και τη στάση του ΚΚΕ εκείνη την εποχή. Υπάρχουν δημοσιεύματα που αποκαλούν τη μικρασιατική εκστρατεία αποικιοκρατική πολιτική, ότι δεν είχαμε δουλειά εκεί και άλλα κουραφέξαλα. Δήλωναν μάλιστα χαρούμενοι για την έκβαση της υπόθεσης. Ήταν δηλαδή ευχάριστοι οι βιασμοί, οι βανδαλισμοί, οι βεβυλώσεις των εκκλησιών, τα τάγματα εργασίας.

Ο Βενιζέλος ήλπιζε ότι η Ελλάδα των 2 ηπείρων και των 5 θαλασσών θα έδινε ένα όραμα στους Έλληνες και πως τώρα που είχε φθάσει κοντά θα τον αφήναν να ολοκληρώσει.

quote:

---

Είναι αλήθεια ότι όταν πήγα στην Πόλη αισθάνθηκα έτσι. Σαν να με "τράβαγε" ο τόπος περισσότερο. Συντελούσε ίσως η ψυχολογία μου που είχε καλλιεργηθεί όλον αυτό τον καιρό, συντελούσαν τα βυζαντινά και μεταβυζαντινά μνημεία, η "αύρα" του τόπου, ακόμα και πολλοί από τους Τούρκους με την ανιδιοτελή ή και ιδιοτελή οικειότητα και φιλικότητά τους...Δεν ξέρω, μάλλον όλα μαζί συνετέλεσαν, πάντως έτσι ακριβώς αισθανόμουν, ότι ήμουν στο φυσικό μου περιβάλλον!

---

<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>

Περνούσαμε τα διάφορα μέρη πηγαίνοντας για τη Σμύρνη κι έλεγα να τώρα θα δούμε τον ελληνικό στρατό κατοχής. Η Σμύρνη πάλι μυρίζει Ελλάδα κι οι Τούρκοι όπου σταθείς κι όπου βρεθείς έχουν βάλει σημαίες και την αφίσα του Κεμάλ για να μας θυμίζουν ότι κατέχουν κάτι δικό μας.

Εσείς βουνά της Άγκυρας και της Μικράς Ασίας,
Ποτέ να μην ανθίσετε, ποτέ μη λουλουδίστε
Με το κακό που πάθαμε στις δεκατρείς τ' Αυγούστου.
Γιόμισαν τα βουνά κορμιά κι οι κάμποι παλικάρια.
Κι άλλα παιδιά 'ν' αιχμάλωτοι και άλλα 'ναι λαβωμένα.
Κι ένα παιδί απ' τον τόπο μας άλλων παιδιώνε λέει:

Βλέπω κι ετοιμαζόσαστε στον τόπο μας να πάτε,
Τουφέκι να μην ρίξετε, τραγούδι μην ειπείτε,
Κι αν σας ρωτήσει η μάνα μου κι ο δόλιος μου πατέρας,
Πέστε τους πως παντρεύτηκα εδώ μες την Τουρκιά,
Την πλάκα πήρα πεθερά, τη μαύρη γη γυναίκα,
δυο κυπαρίσσια αγκαλιά στο μνήμα μου απάνου.

<<Εκείνοι που μείνανε>.
Λαικό τραγούδι

quote:

---

Τόσο λίγη απήχηση έχει αυτό το θέμα όταν αποτελεί τη μεγαλύτερη εθνική τραγωδία της Ελλάδας αλλά και όταν πολύς κόσμος κατάγεται από εκείνα τα μέρη;

---

.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "