- Ταξίδια στην απουσία των λέξεων - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Έχω χαθεί σε μικρούς συνδυασμους γραμμάτων

~Γρηγόρης~

Once you were wild, don't let them tame you

Χωρις ιχνη,γιατι να κρυβομαι πια;
Τωρα ο παλιος καθρεφτης
αντανακλα τα παντα..φθινοπωρινο φως
νοτισμενο απο αχνη παχνη.
***
Η νιρβανα του Βουδδα,
περ απ τα λουλουδια
και τα λεφτα.
... ... ... ...
Το πρωτο τζιτζικι
η ζωη ειναι σκληρη,σκληρη,σκληρη.

|.|.|.|
Συντομη νυχτα
..κοκκινο λουλουδι
στην ακρη του κληματος.
}}}.}}}
Μεσα απ το χιονι
φωτα σπιτιων
που μου κλεισαν τις πορτες.
!!!!!!!!
Μιλια παγωνια
πανω στη λιμνη
το φεγγαρι δικο μου.
*
Μετα τ ονειρο
τι πραγματικη η ιριδα.
* * *
Ιερες νυχτες,
μεσ απ τις μασκες
ασπρες ανασες χορευτων.
!!!!!!!!!
Τ αστρα στην λιμνουλα!
παλι η χειμωνιατικη νεροποντη
χτυπαει το νερο.

______.

Με την βραδυνη αυρα
το νερο πηδαει
στα ποδια του ερωδιου.
+ +
Χαικου

Στο σκοτεινο δασος
ενα βατομουρο πεφτει
ο ηχος του νερου.
.
Πεφτει χιονονερο
απυθμενο,απειρο
μοναχο.
.
Τα φυλλα πεφτουν
το ενα πανω στο αλλο
η βροχη χτυπαει τη βροχη.
.
Το φεγγαρι ειναι το ιδιο παλιο φεγγαρι,
τα λουλουδια οπως ηταν,
κι ομως εχω γινει η πραγματοτητα
ολων των πραγματων που βλεπω.

καλημερα
ΟΜ

~Γρηγόρης~

~Γρηγόρης~

~Γρηγόρης~

Βγαίνω απ τ' αστρο του πρωινού και στο παγκάκι βρίσκομαι.
Κατω οι σταχτες του τσιγάρου.
Μια κουφια ηρεμία.
Τα μάτια μου ουρλιάζουν και ματώνουν,
γυρίζουν αναστροφα στη θέα σας.
Ο αέρας φυσα προς τα πάνω,
να μας δώσει ύψος.
Είναι αργά και νωρίς, δακρύζω...
Παιξε κιθαρα κι εσυ που κοιτάς
τραγούδα..
Περπατάω κι όλοι με προσπερνάνε.
Πόση ευτυχία κρατάς στη χούφτα σου;
Τα ταξί εχουν καταλύσει την εθνική οδό.
Θελω να περπατησω απο πανω τους,
μα κάτι δε μ'αφήνει.
Σε περιμένω στις οχτώ.
Θα κρατώ τη μηχανή που τραγουδάει.
Θα βγω απ' τα Κάστρα
κι ο προβολέας θα ζεσταίνει το σώμα μου.
Ετερόφωτος με την πληγή που στάζει.
Στο πλακόστρωτο πλαγιασε ο ουρανός να κοιμηθεί.
Έλαβα ένα γράμμα με τα μάτια του αγγέλου, ζωγραφισμένα πάνω.
Άνοιξα το ψυγείο και τα 'κλεισα εκεί,
να ξαποστάσω λίγο...

Edited by - 1900 on 10/10/2003 02:08:04

Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον

~Γρηγόρης~

~Γρηγόρης~

quote:

---

Κάποιος είχε πεθάνει μπροστά στο χαρούμενο Βασιλιά, μα ο γελωτοποιός ήταν τόσο θλιμμένος που αποφάσισε να ξεχάσει ποιός ήταν...

---

Η σκέψη τείνει να βαθαίνει, να συμπυκνώνεται...

Ξεκινά σαν μια μεγάλη λίμνη...

Όσο ασκείσαι τόσο απορροφούνται τα νερά της από το έδαφος ωσότου καταλήξει σε στιγμή...

Έδαφος είναι το σύνολο των βιωμάτων, των εμπειριών, των γονιδίων, των γνώσεων ο εαυτός που έχουμε διαμορφώσει διανύοντας τον μέχρι τώρα δρόμο μας..

Η διαδικασία της σμίκρυνσης είναι χρονοβόρα και επώδυνη. Αυτός ο κόκκος άμμου, είναι η τελευταία σκέψη..

Το νερό που απορροφήθηκε είναι οι λέξεις που σβήστηκαν, εκδιώχθηκαν, με σκοπό την απαλλαγή κάθε περιττού...

Ό,τι πετάχτηκε βρισκεται στο υπέδαφος...

να μιλησω μαζι τους-να τις νιωσω,

ομως δεν τις φτανω,η ηχω μου ...

χανεται στο χαος που τις περιβαλλει...,

κυματα σχηματιζουν τα γραμματα...

πανω στο πεπλο του πολικου σελας,...

στην ακρη που τελειωνουν τα χρωματα ,..

της ιριδος , την προταση θα βρεις,...

και μενα που θα κολυμπω στο ποταμι...

της αιωνιας σιωπης........

δικο μου

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣ.

με απερατο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

~Γρηγόρης~

Με της λεξεις η χωρις αυτες,μπορουμε να υπαρχουμε σε πολαπλα επιπεδα
ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΦΩΣ
ΟΜ