- H συνταγή για την έλευση της "ζωής" στην ζωή μας! - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Επειδή υπάρχει η δική του παρεμβολή γι’αυτό και η συμπεριφορά μας δεν αντλεί τα κίνητρά της μόνο απ’ το λογικό .
Υπακούει σε αισθήματα τα οποία οφείλονται στο εγώ μας , σαν πρωτότυπη ανεπανάληπτη κατασκευή , εξαιτίας του πάλι ενεργούμε , ωθούμενοι από την επιθυμία να αποκτήσουμε , να απολαύσουμε , να καταστρέψουμε , από τη ζήλεια , από το μίσος , απ’την επιθετικότητα , το θαυμασμό , την αγάπη , τη συντροφικότητα , κίνητρα έξω από το λογικό .
Το αίσθημα νικάει το λογικό . Είναι καλό , ή κακό ;
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Καλημέρα φίλε μου.
Σε παρακολουθώ πάντα , παρ'ολο που δεν συμμετέχω στους προβληματισμούς σου...
Σήμερα , βλέποντας ότι καταλήγεις σε κεντρικά ζητήματα αποφάσισα να "παρέμβω" ελπίζοντας ότι κάτι θα προσφέρω στην πρόοδο του θέματος...
"Το αίσθημα νικάει το λογικό"...
Έτσι είναι φίλε μου , η λογική κυριαρχείται ή έστω διαμορφώνεται αν όχι πλήρως αλλα ουσιαστικά τις περισσότερες φορές απο το αίσθημα...
Ο άνθρωπος είναι πρωτίστως συναισθηματικό όν και αυτό αποδεικνύεται καθημερινά και μέσα απο όλες τις συνδιαλέξεις του.
Οι όποιες κρίσεις του και οι οποίες εμφανίζονται ως αποτέλεσμα λογικής κρίσης , μόνο τέτοιες δεν είναι και αυτό διότι κατακλύζονται απο το συναίσθημα.
Το βλέπουμε και δώ , καθρέπτης γίνεται η κάθε συζήτηση του καθενός μας αλλα και των όσων καταλήγεις...το αίσθημα άρχει και εξουσιάζει όλο το είναι μας , ωθώντας μας σε σκέψεις και συμπεριφορές για τις οποίες εκ των υστέρων ενδεχομένως να απορούμε και μείς οι ίδιοι...
Εκεί συλλαμβάνουμε εμπειρικά την δύναμη του ασυνειδήτου και την κεντρική ηγεσία του στην οποία όλοι υποκείμεθα...εκεί νοερά διαπιστώνουμε τις δυναμικές που αναπτύσσει ο κάθε άνθρωπος να ορίσει ένα συνειδητό το οποίο θα μπορέσει να πάρει τα γκέμια και να θέσει σε ακινησία τον εαυτό του και να παρατηρήσει τι ακριβώς συμβαίνει και ποιός εκείνη στιγμή -και την κάθε στιγμή- έχει τον γενικό εποπτεύοντα ρόλο....
Το συνειδητό ή το ασυνείδητο...???
Σε κατάσταση ακινησίας μπορεί ο άνθρωπος να ελέγξει την δύναμη αυτής της άγνωστης -ωστόσο τόσο κυρίαρχης- σκηνής η οποία προσπαθεί να τον θέσει υπο την ηγεσία της και να του επιβάλλει σκέψεις και συμπεριφορές...εκεί ακόμα μπορούμε να ορίσουμε την υποκειμενικότητά μας και να αρχίσουμε να ορίζουμε έναν υπερκείμενο εαυτό , ο οποίος με την μέθοδο της ακινησίας να δίνει χρόνο στην σκέψη και στον έλεγχο..."Ποιός μιλάει τώρα"???
Εγώ -ως συνειδητό- ή κάτι άλλο -ασυνείδητο- που χωρίς να το ανατιλαμβάνομαι με χειραγωγεί και με κατευθύνει και είναι αυτό κάτι που θα έχει επωφελή για μένα αποτελέσματα ή με θέτει σε κίνδυνο* κοκ...???
Ο άνθρωπος δια μέσου της σκέψης του και της θέλησής του , μπορεί να σταθεί απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό και ορίσει μια υπερκείμενη θέση έναντι της υποκείμενης επι της οποίας υπόκειται και οροεξαρτάται και καθοδηγείται...έχω την αίσθηση ότι βρίσκεται μπροστά σε αυτήν την χρονική στιγμή που θα αποτελέσει την βάση για περίσκεψη και ανασυγκρότηση του ίδιου του εαυτού του...χρόνος και γνώση μαζί με θέληση και παρατήρηση θα καλωσορίσουν μια νέα εποχή διανόησης , η οποία θα θέσει τις βάσεις για μια νέα πορεία νοητική του ανθρώπου.
Αυτή είναι η αίσθησή μου και θα ήθελα τις παρατηρήσεις σου φίλε μου!
Κίνδυνος*=Απώλεια σχέσης/εων , παρεξήγηση , συγκινησιακές πειρατείες και συναισθηματική εκτροπή ή ακραίες συμπεριφορές οι οποίες μπορούν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για την περιθωριοποίησή μου απο τους άλλους συνανθρώπους μου -την μη αποδοχή μου- ...κοκ!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
Εαρινός :Καλημέρα φίλε μου.
Σε παρακολουθώ πάντα , παρ'ολο που δεν συμμετέχω στους προβληματισμούς σου...
Σήμερα , βλέποντας ότι καταλήγεις σε κεντρικά ζητήματα αποφάσισα να "παρέμβω" ελπίζοντας ότι κάτι θα προσφέρω στην πρόοδο του θέματος...
Και καλά έκανες , Δήμο , γιατί η μοναξιά καμιά φορά γίνεται ανυπόφορη 
.
quote:
Εαρινός :"Το αίσθημα νικάει το λογικό"...
Έτσι είναι φίλε μου , η λογική κυριαρχείται ή έστω διαμορφώνεται αν όχι πλήρως αλλα ουσιαστικά τις περισσότερες φορές απο το αίσθημα...
Ο άνθρωπος είναι πρωτίστως συναισθηματικό όν και αυτό αποδεικνύεται καθημερινά και μέσα απο όλες τις συνδιαλέξεις του.
Είναι όμως έτσι . . . ;
Έρχονται στιγμές που αναρωτιέμαι αν αυτό πράγματι συμβαίνει .
Αν πάλι , όμως , θυμηθούμε ότι ο Άνθρωπος , από την αρχή κιόλας της φυλογενετικής του σειράς , απομακρύνθηκε απ’το ζώο με το λογικό και την καρδιά του , κλίνουμε προς τη σκέψη ότι το μέγα καθοριστικό στοιχείο της συμπεριφοράς μας είναι ακριβώς το αίσθημα , αφού αυτό μόνο την κάνει βαθιά και σωστά ανθρώπινη .
quote:
Εαρινός :Οι όποιες κρίσεις του και οι οποίες εμφανίζονται ως αποτέλεσμα λογικής κρίσης , μόνο τέτοιες δεν είναι και αυτό διότι κατακλύζονται από το συναίσθημα.
Το βλέπουμε και δώ , καθρέπτης γίνεται η κάθε συζήτηση του καθενός μας αλλα και των όσων καταλήγεις... το αίσθημα άρχει και εξουσιάζει όλο το είναι μας , ωθώντας μας σε σκέψεις και συμπεριφορές για τις οποίες εκ των υστέρων ενδεχομένως να απορούμε και μείς οι ίδιοι...
Δεν απορούμε εκ των υστέρων μόνο , αλλά καμιά φορά δυσανασχετούμε ακόμη με τις τόσο άσχημες σκέψεις και συμπεριφορές μας . . .
Τι θα γινόταν ο αλτρουισμός και οι ηθικές επιταγές , αν ο θυμικός άνθρωπος πέθαινε μέσα μας ; Τρομάζει να το διανοηθεί κανείς .
quote:
Εαρινός :Εκεί συλλαμβάνουμε εμπειρικά την δύναμη του ασυνειδήτου και την κεντρική ηγεσία του στην οποία όλοι υποκείμεθα...εκεί νοερά διαπιστώνουμε τις δυναμικές που αναπτύσσει ο κάθε άνθρωπος να ορίσει ένα συνειδητό το οποίο θα μπορέσει να πάρει τα γκέμια και να θέσει σε ακινησία τον εαυτό του και να παρατηρήσει τι ακριβώς συμβαίνει και ποιός εκείνη στιγμή -και την κάθε στιγμή- έχει τον γενικό εποπτεύοντα ρόλο....
Το συνειδητό ή το ασυνείδητο...???
Σε κατάσταση ακινησίας μπορεί ο άνθρωπος να ελέγξει την δύναμη αυτής της άγνωστης -ωστόσο τόσο κυρίαρχης- σκηνής η οποία προσπαθεί να τον θέσει υπό την ηγεσία της και να του επιβάλλει σκέψεις και συμπεριφορές...εκεί ακόμα μπορούμε να ορίσουμε την υποκειμενικότητά μας και να αρχίσουμε να ορίζουμε έναν υπερκείμενο εαυτό , ο οποίος με την μέθοδο της ακινησίας να δίνει χρόνο στην σκέψη και στον έλεγχο... "Ποιός μιλάει τώρα"???
Εγώ -ως συνειδητό- ή κάτι άλλο -ασυνείδητο- που χωρίς να το ανατιλαμβάνομαι με χειραγωγεί και με κατευθύνει και είναι αυτό κάτι που θα έχει επωφελή για μένα αποτελέσματα ή με θέτει σε κίνδυνο* κοκ...???
Λες , φίλε μου . . .
"Ποιός μιλάει τώρα"??? . . . : Το συνειδητό ή το ασυνείδητο...???
Εγώ νομίζω ότι η ενσυνείδητη εμπειρία δεν ρέει απλώς ελεύθερα πάνω σε μια θάλασσα λειτουργικά απομονωμένων ασυνείδητων διαδικασιών .
Αντίθετα , επηρεάζει και επηρεάζεται διαρκώς από πολλές ασυνείδητες διαδικασίες .
Μάλιστα υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα τόσο στην αντίληψη όσο και στη δράση , στη σκέψη και στο συναίσθημα , που δείχνουν ότι οι ενσυνείδητες και οι ασυνείδητες διαδικασίες βρίσκονται συχνά σε επαφή μεταξύ τους και ότι ο διαχωρισμός τους είναι πολλές φορές ελάχιστα σαφής .
quote:
Εαρινός :Ο άνθρωπος δια μέσου της σκέψης του και της θέλησής του , μπορεί να σταθεί απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό και ορίσει μια υπερκείμενη θέση έναντι της υποκείμενης επι της οποίας υπόκειται και οροεξαρτάται και καθοδηγείται...έχω την αίσθηση ότι βρίσκεται μπροστά σε αυτήν την χρονική στιγμή που θα αποτελέσει την βάση για περίσκεψη και ανασυγκρότηση του ίδιου του εαυτού του...χρόνος και γνώση μαζί με θέληση και παρατήρηση θα καλωσορίσουν μια νέα εποχή διανόησης , η οποία θα θέσει τις βάσεις για μια νέα πορεία νοητική του ανθρώπου.
Γράφεις , Δήμο …
“. . . με θέληση και παρατήρηση θα καλωσορίσουν μια νέα εποχή διανόησης , η οποία θα θέσει τις βάσεις για μια νέα πορεία νοητική του ανθρώπου” .
Εύχομαι (και κατά βάθος το πιστεύω) , να συμβεί αυτό . . . Όμως καμιά φορά σκέπτομαι : Πώς να μην ανησυχήσει κανείς απ’την διαρκώς αυξανόμενη πίεση που ασκείται πάνω στην ανθρωπότητα για να ξαναγυρίσει στη ζωώδη κατάσταση απ’την οποία για ν’αποσπαστεί χρειάστηκε τόσες χιλιετίες ;
Η πίεση αυτή γίνεται διαρκώς βίαιη , όσο αναπτύσσεται η πρόοδος της επιστήμης και η συνακόλουθη τελειοποίηση της τεχνικής .
Φαίνεται , και το γράφω μη θέλοντας να το πιστέψω , ότι η επιστήμη διευρυνόμενη απαλλάσσει μεν τον Άνθρωπο από τις υλικές του μέριμνες , αλλά σκοτώνει μέσα του το υπερβατικό στοιχείο .
Στα άδυτα των εργαστηρίων της δεν υπάρχει διαθέσιμο κανένα γιατρικό που να ικανοποιεί τις συναισθηματικές και ηθικές ανάγκες , τόσο πραγματικές και τόσο επιτακτικές όσο η πείνα και η δίψα .
Η αδυναμία της επιστήμης (και η κοινωνία μας όλο και πιο πολύ βασίζεται στην επιστημονική συμβολή) να δει τον εξωλογικό Άνθρωπο είναι , κατά πάσα πιθανότητα , η μεγάλη (και που γίνεται διαρκώς μεγαλύτερη) αιτία της κακοδαιμονίας του σύγχρονου Ανθρώπου .
quote:
Εαρινός :Κίνδυνος*=Απώλεια σχέσης/εων , παρεξήγηση , συγκινησιακές πειρατείες και συναισθηματική εκτροπή ή ακραίες συμπεριφορές οι οποίες μπορούν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για την περιθωριοποίησή μου απο τους άλλους συνανθρώπους μου -την μη αποδοχή μου- ...κοκ!
Αυτό είναι σωστό . Αλλά , νομίζω , ότι αξίζει τον κόπο να το διακινδυνέψει κανείς .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ένταξη, να σας πω δυο (αμποελοφιλοσοφιες), και το γράφω για να σας προλάβω...
1. Υπάρχει περίπτωση ο άνθρωπος να λειτουργει απόλυτα λογικά? ποτε ΕΊΝΑΙ δυνατή μια τέτοια κατάσταση? μπορω να σας πω πως μόνο, όταν έχει να κάνει (αντιμετοπιζει) γεγονότα, ΕΊΝΑΙ...... δυνατόν.
2. το μέσα και το έξω, ΕΊΝΑΙ πραγματικά? ΕΊΝΑΙ σαν να σας ρωτάνε, ρε σεις, είσαστε σιγουροι για το ασυνείδητο? πως όχι, θα απαντήσετε, εδω έχουν γράφει τόμοι κσι τόμοι εκει πάνω....Και εμείς οι ίδιοι, το (νοιώθουμε)
Και σας ρωτώ. Δεν συκωνει κάποια αμφιβολία απο μέρους μας? αν όλα αυτα ΕΊΝΑΙ μια φούσκα, (μια μικρή περιοχή μόνο του μυαλού μας,),μήπως η ανθρωπότητα περνάει το μεγαλύτερο Λουκί της ιστορίας της?
Αν δεν αμφιβαλετε με το πως λειτουργείτε εδω και 40, 400 η 4000 χρόνια, της γνωστής συνειδήσεις, και λέτε έτσι ΕΊΝΑΙ, ( ας καταλαβαίνω κάπου πως κάτι δεν παει καλα) δεν υπάρχει, πως να το πω, διέξοδος.
Αμ όμως πείτε, αυτα ΕΊΝΑΙ τα γνωστά, εκει διλαδη που βασιζομαι, και όλα αυτα, η κουλτούρα μας, οι πεποιθήσεις μας, τα πιστεύω μας, ο ίδιος μας ο εαυτος, τιθονται διλαδη σε (stand by), σε ερώτηματικα....αμέσως αρχίζει μέσα μια κίνηση, που δεν ΕΊΝΑΙ αυτη της συνειθειας, της γνωστής μέχρι σήμερα συνειδησης.
Και αν στη σεινηδειση, το μέσα και το έξω δςν ΕΊΝΑΙ διαφορετικά, ισως το ίδιο να συμβαίνει και με το συνειδητο και το ασυνείδητο, ισως....όπως κοιτάτε έντονα μια όμορφη γυναίκα, να κοιτάτε έντονα το καθετί, ισως η ματια σας, η ακοή σας, αυτο που είσαστε, να μην έμπαινε ποτε σε διαδικασία συνήθειας...ισως η ίδια η ζωη, δεν ήταν μια ρουτίνα, με εξαίρεση λίγες στιγμές απόλαυσης....μα μια κίνηση που το μέσα και το έξω παύουν να υπάρχουν.....μια κίνηση που ο χρόνος (ψυχολογικος) παύει εντελώς να υπάρχει...
quote:
ηταν η μυρωδια της
και ο ηχος της, ακομη και με διπλό με γυρο και απ ολα
quote:
Αν και το θεμα εχει την ελευση της "ζωης" στη ζωη μας σε εισαγωγικα,για μενα αυτη η ζωη ειναι απλα και κυριολεκτικα
μια αλλη υπαρξη(ολα τ'αλλα απλα αλατοπιπερο που προκυπτει απο την τριβη των δυο υπαρξεων).
Μπορει στην αρχη να σαγηνευτηκα απο το ανεπειτηδευτα ομορφο παρουσιαστικο της,να κυριευτηκα απο την απλοτητα της σκεψης της,να παραδοθηκα
στην απαλοτητα του αγγιγματος της μ'αυτο που πραγματικα με εκανε να της συγχωρω καθε προσπαθεια χειραγωγησης ηταν η μυρωδια της (και δεν εννοω το chanel No5)η οποια ενυπαρχει
ακομα και μετα την καταναλωση ενος πιτογυρου με μπολικο τζατζικι(για να πω την αληθεια την εχασα μια μερα που δοκιμασε παστρουμα αλλα ευτυχως δεν της αρεσε....φφφφιου) και παραμενει
αναλοιωτη στο περασμα του χρονου!Ζωακι σιγουρα,το ανθρωπακι ειναι που προσπαθω να αποφυγω!
Κάπου στην αρχή και γώ γοητεύθηκα απο τα λόγια που άρχισα να διαβάζω και προοιώνισαν κάτι που δεν ήρθε , ωστόσο θα παραμείνω εδώ αναμένοντας το θρόϊσμα των φύλλων απο το πέρασμά σου...το χωρίς τζατζίκι ενδεδυμμένο...ελπίζοντας η αύρα σου να μην μυρίζει ge-o-ru*r* 
το νέο άρωμα [ζάλιστικό] της e-κουλτούρας που έγινε συνήθεια...
..κάτι σαν αντιβιοτικό που σμιλεύει συνειδήσεις...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:quote:
Εαρινός :Καλημέρα φίλε μου.
Σε παρακολουθώ πάντα , παρ'ολο που δεν συμμετέχω στους προβληματισμούς σου...
Σήμερα , βλέποντας ότι καταλήγεις σε κεντρικά ζητήματα αποφάσισα να "παρέμβω" ελπίζοντας ότι κάτι θα προσφέρω στην πρόοδο του θέματος...Και καλά έκανες , Δήμο , γιατί η μοναξιά καμιά φορά γίνεται ανυπόφορη
.
.
.
.
.
.
.
Αυτό είναι σωστό . Αλλά , νομίζω , ότι αξίζει τον κόπο να το διακινδυνέψει κανείς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Έχει λογική αλλα και συναίσθημα το ότι είπες Μίλτο και γώ θα προσπαθήσω και να συναισθανθώ το συναίσθημα αλλα και την λογική που οδήγησε το χέρι σου...
Αύριο χρόνο μόνο να βρώ.....ελπίζω και σκέψη!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Όταν έχεις χρόνο διάβασε το κομμάτι της (κουλτούρας) του Πλάτωνα, που ομιλεί για διότιμα.
Ξέρω πως δεν προσευχεσαι ποτε, μα βρες και την προσευχη που αποδίδουν στο σωκρατη,
Μετα πάρε δυο τρία σουβλάκια, και κερασε ολα τα παιδια,
Για να ΕΊΝΑΙ σιγουροι,
Τι είχε μέσα.
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 15/09/2011 01:01:13
Ω φίλε ΠΑΝ τε και άλλοι όσοι τήδε θεοί, δοίητε μοι καλώ γενέσθαι τάνδοθεν έξωθεν δε όσα έχω, τοις εντός είναι μοι φιλία, πλούσιον δε νομιζοιμι τον σοφόν. Το δε χρυσούν πλήθος είη μοι όσον μήτε φέρειν μήτε άγειν δύνατ άλλος ή ο σώφρων.
Ω φίλε(αγαπητέ) ΠΑΝ (Δημιουργέ που έχεις φτιάξει το ΠΑΝ), και σεις άλλοι θεοί, όσοι λατρεύεστε εδώ ,κάνε τε με να γίνω ωραίος εσωτερικά(στην ψυχή). Τα δε υλικά αγαθά, όσα έχω, κάντε τα να βρίσκονται σε αρμονική σχέση με τις ιδέες μου. Να νομίζω πλούσιο μόνο το σοφό, και να έχω τόση περιουσία, όση θα ήταν αρκετή να έχει και να ανέχεται, όχι άλλος άνθρωπος αλλά ο σώφρων.
Πλάτων (Φαίδρος, 279 B-C)
Καλή σας Νύχτα.
Πολύ ενδιαφέρον το όλο θέμα και γενικά συμφωνώ με κάτι από όλες τις απόψεις. Πόσο είμαστε έτοιμοι να το δεχτούμε τη "ζωή" στη ζωή μας? Πόσο μας βοηθάει ή όχι ο τρόπος ζωής μας? Είμαστε έτοιμοι να αλλάξουμε για την έλευσή της? Θα είμαστε ποτέ έτοιμοι γι' αυτό? Δεν ξέρω να σας απαντήσω, αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματά μου. Α, και κάτι ακόμη, πόσο αντικειμενικοί είμαστε άραγε με τον εαυτό μας? Λειτουργεί η συνείδησή μας, το ασυνείδητο και το υποσυνείδητό μας ή όλα έχουν χαθεί μέσα στο τεράστιο "εγώ" που έχουμε καταφέρει να φτιάξουμε? Φίλε μου Πλάτωνα, συμφωνώ απόλυτα με την προσευχή του Σωκράτη δυστυχώς όμως δεν πιστεύω ότι είμαστε "έτοιμοι" να την κάνουμε πράξη!!!
"Μην σταματάς να σπέρνεις αστέρια ακόμα κι' όταν δεν φαίνονται με γυμνό μάτι."
Τα λόγια σου όμορφα , η σκέψη σου απλή και ήρεμη...παραπέμπει σε μέρος όπου τ'αστέρια δρόμους φωτίζουν και ζεσταίνουν την καρδιά και το κορμί απ'την αντάρα του χειμώνα.
Δεν σταματήσαμε να ακολουθούμε την προτροπή σου και ας φάνηκε κάποια στιγμή ότι ίσως την προσπάθεια εγκαταλλείψαμε...η επιστροφή σου και η αύρα που "κουβαλάει" , ραντίζει την καρδιά μας...με αστερόσκονη ... υλικό για να σπείρουμε αστέρια/ελπίδας και ανθρωπιάς.
Με φιλικά και ειλικρινή αισθήματα και πέρνα πιο συχνά απο την γειτονιά μας , ανάγκη έχει απο ζεστασιά!
Καλημέρα!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...