- Το μυστικό των Ναϊτών - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

The Mystical Knight Templar
stood in coat of mail, white tunic
and cross in red relief
In awe I stared in disbelief
For there within a stone
The Excalibur Sword all glittering and hone.
Dare I, for it's only me, I wept.
Can I be honored the courageous life?
Be given Truth and Serve My Christ?
Centuries have past and I have slept,
For it is only now that Christ I met.
He hugged me great, arms so strong,
Light so Bright and Love so strong.
He welcomed me and called me brother.
I looked around and saw no other.
My chest did swell, the tears they fell.
The love I felt! And to the call, I have knelt.

Περισσότερες πληροφορίες εντός:

http://www.templechryses.org/mystical.html

«Πριν πεθάνει, ο Ζακ ντε Μολαί είχε διορίσει τον Γιόχαν Μάρκους Λαρμάνιο διάδοχό του στο αξίωμα του Μεγάλου Διδασκάλου. Οι Ιππότες, όμως, που διέφυγαν τη δίωξη και είχαν βρει καταφύγιο στη Σκωτία, στην Αυλή του Βασιλιά Ρόμπερτ Μπριούς, αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν την εξουσία του. Με τον ισχυρισμό ότι επανιδρύουν το Τάγμα του Ναού, υπό την αλληγορία και τον τίτλο των Αρχιτεκτόνων, και με την προστασία του Βασιλιά, έθεσαν τα θεμέλια του Τάγματος των Ελευθέρων και Αποδεδεγμένων Τεκτόνων του Σκωτικού Δόγματος το 1314.

Η νέα αυτή εταιρεία γρήγορα λησμόνησε το νόημα του αποτρόπαιου όρκου όπου τα μέλη ήταν υποχρεωμένα να δίδουν κατά την μύησή τους. Οι θάνατοι του Κλήμεντος V, του Φιλίππου του Ωραίου, των κατηγόρων και των εχθρών του Ζακ ντε Μολαί και των υπολοίπων Ιπποτών που είχαν εκτελεσθεί, τους είχαν στερήσει πια το αντικείμενο της εκδικήσεώς τους. Παρ’ όλα αυτά, συνέχιζαν να διακοσμούν τις Στοές τους με αναμνηστικά του θανάτου του Μεγάλου Διδασκάλου, προκειμένου να επιβάλλουν σε όλα τα νέα μέλη την υποχρέωση της εκδικήσεως, την οποία σηματοδοτούσαν χτυπώντας αόρατα όντα με γυμνό εγχειρίδιο. Τα αόρατα αυτά όντα ήταν οι υποτιθέμενοι δολοφόνοι. Όλες τους, πάντως, οι προσπάθειες κατευθύνονταν τώρα στην αποκατάσταση της τιμής της οργανώσεώς τους. Η αλληγορία αυτή είναι πολύ γνωστή στους Ιππότες Καδώς.»

(Αύγουστος λε Πλονζόν, «Τα μυστήρια των Μάγια και των Κίτσε», εκδ. Τετρακτύς)

Παρεμπιπτόντως, ιδού και το σπίτι όπου γεννήθηκε ο Ζακ ντε Μολαί, όπως τουλάχιστον διατείνεται κάποιος που το φωτογράφισε:

Κατά δήλωση του ερευνητή, το σπίτι βρίσκεται στο γαλλικό χωριό Gourgeon και αν κρίνουμε από τις φωτογραφίες δεν βρίσκεται στα καλύτερά του, φαίνεται μάλιστα ότι χρησιμοποιείται (όσο απέμεινε) ως βοηθητικό κτίσμα. Πώς και δεν έχει γίνει μνημείο;

Περισσότερες φωτογραφίες και πληροφορίες εδώ:

http://perso.club-internet.fr/esiblote/index136.htm

Νομίζω ότι και το παρόν τόπικ χρειάζεται ένα reloading, έχετε καμιά καλή ιδέα;

quote:

---

Αφιερωμένο εξαιρετικά στο φίλο Αvatargr: H θρυλική λοιπόν είσοδος της Ακαδημίας 58Α, ανήκει σε ένα διώροφο κτίσμα (που στο πέρασμα του χρόνου «καπελώθηκε» από το κτίριο του ξενοδοχείου). Το κτίσμα συνδέεται με το κτίριο της Μαυρομιχάλη 6, όπου ήταν και η κύρια είσοδος και είναι έργο του Τσίλλερ. Μπαίνοντας από την Ακαδημίας και περνώντας από ένα στενό διάδρομο, κατέληγες σε ένα εκκλησάκι με μυσταγωγική ατμόσφαιρα. Η εικόνα ενός ιππότη σε μια αίθουσα που βρίσκεται πάνω από την είσοδο, παραπέμπει στο Τάγμα των Ιπποτών του Ναού. Δεν είναι γνωστό σε τι εξυπηρετούσαν το εκκλησάκι και το κτίριο… Πάντως, η περιοχή όπου σήμερα υπάρχουν το Πανεπιστήμιο, η Ακαδημία και η Βιβλιοθήκη (και άλλα παλιά κτίρια) ήταν γνωστή με το όνομα Αγία Σιών (!) και είναι πιθανό τα κτίρια να συνδέονταν μεταξύ τους με υπόγειες στοές. (Οι έχοντες καλή μνήμη θα θυμούνται και το περίπτερο που… καταποντίστηκε στην Πανεπιστημίου!)
Πηγή των παραπάνω πληροφοριών το βιβλίο του Ιωάννη Γιαννόπουλου «Μυστική Αθήνα & Αττική», εκδόσεις Έσοπτρον. O συγγραφέας αναφέρει ότι το σημείο αυτό στην Ακαδημίας διαπνέεται (σωστή η λέξη;) από ένα τελλουρικό ρεύμα. To βιβλίο περιλαμβάνει και χάρτη της υπόγειας Αθήνας, παρακαλώ. :)

---

Όποιος συχνάζει στο «Παράξενο», αυτά παθαίνει.

Θα υποκλέψω από εκεί μια φωτογραφία για να την αφιερώσω στο φίλο μας Oculatis Abis:

Δεν μου λέτε, τι έγιναν οι άλλες σελίδες του «Γνώση»; Τίποτα δεν βρίσκω!

Λευτέρη, χρόνια πολλά.

quote:

---

Tα forums έπαθαν ένα reloaded και θα ήθελα να συγχαρώ το Esoterica για την αναβάθμιση.

Νομίζω ότι και το παρόν τόπικ χρειάζεται ένα reloading, έχετε καμιά καλή ιδέα;

---

Φίλη spirit,

μάλλον περί παρεξήγησης πρόκειται...

Φίλε Spiral,

τί τον κάναμε τον ιπποτισμό μας;
Μη μας περάσουν και για hôspitaliers vilains...

.
.

Ή θα της αφιερώσω ένα χασάπικο:

"...μη νομίζετε ότι καθετί το παράξενο είναι αναγκαστικά και δυσπρόσιτο. Αντιθέτως, τα περισσότερα απ' αυτά είναι εκτεθειμένα σε κοινή θέα, τόσο κοινή που κάποια πράγματα τείνουν να γίνουν αόρατα σε 'μας, όχι από κάποια υπερφυσική ιδιότητα τους αλλά λόγω της δικής μας τάσης να μην αξιολογούμε τα "ήδη ιδωμένα", να μην τα αφήνουμε καν να περάσουν από τις αισθήσεις στη συνείδηση μας. Όμως οι δίοδοι προς το υποσυνείδητο παραμένουν πάντα ανοιχτές, κανένας φρουρός δε φυλάει αυτά τα μονοπάτια

Φανταστείτε τον κόσμο που περνάει μπροστά από ένα χασάπικο. Είναι ένα κλασικό ελληνικό χασάπικο, με τα σφραγισμένα σφάγια να κρέμονται από τα τσιγκέλια τους προκειμένου ο υποψήφιος πελάτης να εκτιμήσει την (υποτιθέμενη) καλή ποιότητα του κρέατος. Συκωταριές, κεφαλάκια και έντερα φιγουράρουν στη βιτρίνα ενώ ο καλοθρεμμένος χασάπης φορώντας τη λεκιασμένη από παλιές και πρόσφατες πιτσιλιές αίματος, θεωρητικά λευκή, ποδιά του, ξέγνοιαστα τεμαχίζει με το μπαλτά τις νεοαφιχθείσες ποσότητες κρέατος επάνω στο λιγδιασμένο ξύλινο πάγκο. Πολυάριθμες μύγες περιφέρονται στο μαγαζί ενώ κάποιες άλλες που είχαν την ατυχή έμπνευση να πλησιάσουν πολύ το όμορφο εκείνο μωβ φως, λεκιάζουν τώρα τα γυμνά σύρματα της μυγοπαγίδας. Τζζζζτ. Ο κόσμος περνά από μπροστά. Οι περισσότεροι δε γυρνούν καν να κοιτάξουν ενώ όσοι το κάνουν είναι για να διαβάσουν τα ταμπελάκια με τις τιμές, αγνοώντας όλο το υπόλοιπο σκηνικό. Πω πω, πάλι ακρίβυνε το κατσίκι...

Κι όμως, ανάμεσα σε όλους αυτούς, υπάρχουν και άνθρωποι που λιποθυμούν στη θέα και μόνο του αίματος, άτομα που αποφεύγουν τα έργα με φυσική βία, φιλόζωοι, παιδιά που οι γονείς τους δεν τα αφήνουν να φορέσουν τρομακτικές μάσκες τις απόκριες για να μη διαταραχθεί ο ψυχικός τους κόσμος. Κανείς τους όμως δε φαίνεται να επηρεάζεται από τη θέα του χασάπικου, κανείς δε δείχνει να το προσέχει καν. Είναι κάτι το συνηθισμένο και ως τέτοιο απορρίπτεται από τη "security" της συνείδησης ως ανάξιο να καταναλώσει τον πολύτιμο της χρόνο. Τώρα, το τι συμβαίνει σε επίπεδο υποσυνειδήτου είναι μια μεγάλη και μπερδεμένη ιστορία. Ίσως κάποιοι περαστικοί διαλέξουν την επόμενη φορά κάποιον άλλο δρόμο για να πάνε σπίτι τους. Ίσως κάποιοι δουν περίεργα, εφιαλτικά όνειρα το βράδυ. Ίσως κάποιοι αρχίσουν να αποφεύγουν το δρόμο με το χασάπικο, χωρίς να ξέρουν και οι ίδιοι το γιατί. Το υποσυνείδητο είναι η μεγάλη δεξαμενή στην οποία καταλήγουν όλες οι στιγμές.

Δείτε όμως κι εκείνους τους νεοαφιχθέντες ξένους τουρίστες που στέκονται και κοιτούν απορημένοι. Κοιτούν με αποτροπιασμό το χασάπικο. Κοιτούν με απορία τους βιαστικούς περαστικούς. Πως μπορούν όλοι αυτοί οι περαστικοί να περνούν απαθείς μπροστά από ένα τόσο φρικτό θέαμα; Δεν τους ενοχλεί η οσμή; Ναι, οι τουρίστες θα πρόσεχαν το χασάπικο αλλά ακόμη περισσότερο θα απορούσαν με τη στάση των περαστικών. Θα απορούσαν με την αδιαφορία που αυτοί επιδεικνύουν μπροστά σε κάτι το οποίο θα έπρεπε να τραβάει την προσοχή και να προκαλεί την αντίδραση τους. Αλλά βέβαια, οι τουρίστες έχουν έρθει ακριβώς για να δουν και ν' ακούσουν. Δεν υπάρχουν "ήδη ιδωμένα" γι' αυτούς και κανένας πονηρός μηχανισμός δε φιμώνει τις αισθήσεις ή φιλτράρει τη συνείδηση τους. Ακόμα. Γιατί σε λίγες ημέρες οι ίδιοι τουρίστες θα περνούν μπροστά από το χασάπικο απαθείς και βιαστικοί για να προλάβουν το λεωφορείο που θα τους πάει στην επόμενη ξενάγηση.

Αυτό είναι το πρόβλημα για τους περισσότερους απ' όσους καταπιάνονται με την έρευνα. Ξεκινούν με όλες τις καλές προθέσεις και τα μάτια ανοιχτά, σύντομα όμως μεταβάλλονται και αυτοί σε "περαστικούς" προσπερνώντας αδιάφορα αυτό που υποτίθεται ότι ψάχνουν να βρουν..."

(από το πολύ γνωστό www.iranon.gr)

Όπως βλέπουμε, oι "Ναΐτες" είναι ένα εναλλακτικό τόπικ που χωράει όλες τις σκέψεις. Στο μεταξύ, όπως δεν βλέπουμε, εξαφανίστηκε η φωτογραφία που είχα επιμελώς ενθέσει στην κορυφή της σελίδας 24, οπότε την αντικαθιστώ με κάτι παραπλήσιο:

Μιας και έρχονται γιορτές, σημειώνω δυο βιβλία για όσους θέλουν να κάνουν ένα δώρο στον εαυτό τους:

"Ο πλήρης Οδηγός του Παγκόσμιου Μυστικισμού" των Timothy Freke & Peter Gandy, εκδόσεις Ενάλιος. Είναι και πλήρης, είναι και παγκόσμιος, η χαρά του αναγνώστη. Μια καλή σύνοψη δι' αρχαρίους. Για Ναΐτες δεν αναφέρει και εξενευρίσθην πάλι.

"Το χρονικόν του Μορέως" σε επιμέλεια Πέτρου Καλονάρου, εκδόσεις Εκάτη. Το all-time-classic σε μια εξαιρετική έκδοση.

Spiral,πρωτον νομιζω πως δεν ειμαι το κοριτσι σου και δευτερον παρακολουθω με ενδιαφερον την συζητηση σας και η εκπληξη μου ηταν μεγαλη να δω τα στοιχεια του υπολογιστη μου καθως και το σχολιο απο κατω.
Ε οσο για την στραβομαρα που λες,επετρεψε μου να μην ξερω το συγκεκριμενο κακογουστο προγραμματακι που κυκλοφορει στο Ιντερνετ,γι αυτο και η αντιδραση μου,λοιπον τωρα που το εμαθα και προς αποφυγη παρεξηγησης,σας ευχομαι καλη συνεχεια.

Θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία!

Σήμερα νοιώθω λίγο μπερδεμένος κι αιτία είναι κάποια προσπάθεια που κάνω τελευταίως για να βρω μια άκρη με τα περίφημα Eλευσίνια Mυστήρια. Tώρα, βεβαίως, θα αναρωτηθείτε τί σχέση έχουν με τους Nαίτες. Mα, όπως πολύ εύστοχα έχει επισημάνει σε παρελθόντα topics, o σύντροφος (λέτε να μου βγήκε κάτι το κρυφοκουμμουνιστικό στην επιφάνεια;) Spiral, «οι Nαίτες πάντα έχουν σχέση». Tέλος πάντων.

Eνα από τα μεγαλύτερα αναπάντητα ερωτήματα, στην πορεία της ιστορίας, είναι το τί συνέβαινε στο Tελεστήριον, των περίφημων Eλευσινίων Mυστηρίων.
Aς ξεκινήσω όμως από κάπου και συγκεκριμένα από τους Oρφικούς Yμνους, οι οποίοι αποτελούν, σύμφωνα με πολλούς ερευνητές, ένα μικρό μέρος της σωσμένης διδασκαλίας. Διαβάζοντάς τους, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι στο ελληνικό δωδεκάθεο, οι θεοί συμβολίζουν αστρονομικά και άλλα φυσικά φαινόμενα ως μέρη του Eνός σύμπαντος. Tο επόμενο ερώτημά μου είναι: Mήπως ο Mονοθεισμός και το Δωδεκάθεον είναι ένα νόμισμα με δύο όψεις;
(«Είς Ζευς, είς Αίδης, είς Ήλιος, είς Διόνυσος, είς Θεός εν πάντεσσι, τι σοί δίχα αγορεύω; »).
Όλοι οι αρχαίοι σοφοί που εμυήθησαν στα Ελευσίνια Μυστήρια, ομιλούν για Μονοθεϊσμό. («Εις Θεός, εν τε Θεοίσι και ανθρώποισι μέγιστος...» γράφει ο Ξενοφάνης.)

Eπίσης, έχουμε αρκετά διαφωτιστικούς υπαινιγμούς, όπως για παράδειγμα του Δίωνα του Χρυσόστομου που κάνει λόγο για μεγάλη φωτιά που άναβε την ώρατης μύησης. Για «Ηλιο του Μεσονυχτίου» κάνει λόγο και ο Απουλήιος. Ο Πλάτων, πάλι, υπαινίσσεται, ότι στα μυστήρια η ψυχή θυμάται την θεία καταγωγή και τις προηγούμενες ενσαρκώσεις της. Mε τούτη την ανάμνηση, ο θνητός άνθρωπος γίνεται «μύστης». Η εμπειρία αυτή έπειθε τους μύστες περί της Αθανασίας της ψυχής, αλλά για το πώς γινόταν αυτό, δεν γνωρίζουμε τίποτα. Η επιστημονική έρευνα φθάνει - δυστυχώς ή ευτυχώς - μέχρι την πόρτα του Αδύτου. Από κει και πέρα αρχίζουν οι εικασίες.

Aπό τα λίγα και συνήθως έμμεσα, που έχουν διασωθεί, γνωρίζουμε(;) ότι η πλέον σημαντική ημέρα ήταν η 8η, όπου κατά το μεσονύκτιο, ετελείτο στο Τελεστήριο, η Εποπτεία. Το τί γινόταν στην Εποπτεία χάθηκε με το θάνατο του τελευταίου Ιεροφάντη Ιλάριου. Θα σταθώ, όμως, λίγο στον εν λόγω ιεροφάντη. Γνωρίζουμε ότι Ιλάριος ήταν μυημένος και στο Μιθραισμό και μάλιστα είχε φτάσει μέχρι τον 7ο και ανώτατο βαθμό του Πατρός. Η παράδοση σημαντικών ταγμάτων, αναφέρει ότι όλη η γνώση των Ελευσινίων Μυστηρίων, πέρασε στον Μιθραισμό και από κει στον Γνωστικισμό. Mετά τους Γνωστικούς έχουμε τους Μανιχαίους και κατόπιν τους Παυλικιανούς. Aκολουθούν οι Καθαροί και μετά απ' αυτούς guess who? Oι φίλοι μας οι Ναίτες. Kαι μετά ;

Σίγουρα λόγω των πολλών μεταφορών κάποια στοιχεία χάνονται. Aλλά αν δεχτούμε την ακολουθία, ακόμη και «εξωτερικώς», πολλά από τα εν χρήσει τυπικά επιγενόμενων ταγμάτων, περιέχουν στοιχεία από τα αρχαία μυστήρια, τα οποία έγκειται στον καθένα να αποκωδικοποιήσει.

Edited by - Oannes on 16/12/2004 21:16:31