- Η λύτρωση της ανθρώπινης ψυχής - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
Φίλε μου loveworks, σε χαιρετώ!
γεια χαρά!
quote:
Αν δεχθούμε οτι ο άνθρωπος, ερχόμενος στον κόσμο τούτο έχει γνώση της ύπαρξης του και του σκοπού που ήρθε να επιτελέσει σ' αυτόν τον κόσμο, τι επιδρά και τα ξεχνάει όλα αυτά ή έστω τα θάβει βαθιά μέσα του και για να τα ανακαλύψει ξανά πρέπει να ακολουθήσει μια μεγάλη διαδικασία?
Είναι μια διαδικασία η οποία γίνεται δηλαδή κατά έναν αυτόματο τρόπο?
αυτά που λέμε εδώ είναι απλά γνώμες και θεωρίες και αυτά που γράφω δεν είναι παρά η προσωπική μου άποψη. δεν σημαίνει ότι είναι και σωστή. ίσως προσεγγίζει λίγο την αλήθεια, όσο μπορεί να την καταλάβει ένα ανθρώπινο μυαλό, ίσως και όχι. όπως και να έχει όμως, κάθε ιδέα και θεωρία είναι απλά μια ιδέα ή μια θεωρία, που την φτιάχνουμε εμείς, με πρόθεση να εξηγήσουμε την ύπαρξή μας.
όμως η ύπαρξή μας, δεν χρειάζεται εξήγηση, δεν χρειάζεται τίποτα. εμείς μόνο χρειαζόμαστε αυτή την εξήγηση, αν φυσικά νομίζουμε ότι τη χρειαζόμαστε.
η ανθρωπότητα ζει ένα όνειρο. το όνειρο του κάθε ανθρώπου και της κάθε μορφής ζωής του πλανήτη, συνιστούν το όνειρο του πλανήτη. ερχόμαστε και λαμβάνουμε μέρος και ζούμε αυτό το όνειρο με δική μας επιλογή.
στους καιρούς μας, ίσως έχουμε καταλάβει ότι πρόκειται για το όνειρο του πλανήτη αυτό που αποκαλούμε ζωή. επίσης ότι ίσως μπορούμε να αποκτήσουμε τον έλεγχο του ονείρου μας, αντί να τον αναθέτουμε στις "φωτεινές" ή τις "σκοτεινές" ψυχικές υπερ-δυνάμεις, όπως κάναμε μέχρι πριν από λίγα χρόνια.
όταν ένα παιδί έρχεται στον κόσμο, "κατεβάζει" στο μυαλό του τα δεδομένα του ονείρου του πλανήτη και αυτά το προγραμματίζουν κατάλληλα ώστε να γίνει μέλος της κοινωνίας. αυτό δεν γίνεται αυτόματα, γίνεται με την επιρροή που δέχεται από το περιβάλλον του, δηλαδή γονείς, φίλοι, οικογένεια, κοινωνικές ομάδες, πόλη, χώρα, φύση κλπ. αν π.χ. το παιδί γεννηθεί και μεγαλώσει στο δάσος, έχει εντελώς διαφορετική άποψη για τη ζωή από αυτή που έχει το παιδί της πόλης.
ο,τι μας λένε όταν είμαστε παιδιά, το πιστεύουμε. μας λένε -και είναι και πολύ πειστικοί- ότι οι "μεγάλοι" τα γνωρίζουν όλα και ότι ό,τι μας λένε είναι αλήθεια και ότι εμείς πρέπει να γίνουμε σαν κι εκείνους. όλες οι επιρροές που δεχόμαστε από το περιβάλλον μας, μας λένε την ίδια ιστορία, ότι πρέπει να σπουδάσουμε, να γίνουμε ιατροί ή δικήγόροι και να βγάλουμε λεφτά, να παντρευτούμε και να κάνουμε παιδιά και να "αποκατασταθούμε".
δηλαδή "μας εξηγούν το όνειρο" στο οποίο καλούμαστε να λάβουμε μέρος. εμείς το πιστεύουμε, το κάνουμε "δικό μας" και προσπαθούμε να φανούμε αντάξιοι στις προσδοκίες όλων.
αυτό το κάνουμε προγραμματίζοντας το μυαλό μας κατάλληλα, ώστε να συμετέχουμε στο ίδιο όνειρο με όλους, ώστε η προσωπική μας πραγματικότητα, να είναι συμβατή με εκείνη των υπολοίπων, κατ'αρχήν των "δικών" μας και κατ'επέκταση όλου του πλανήτη.
δεν είναι κάτι κακό και υποχθόνιο, ούτε ήρθε ο σατανάς στη γη για να μας καταστρέψει, αυτό το κάνουμε μόνοι μας αν θέλουμε. εμείς είμαστε αυτοί που κατευθύνουμε το όνειρο του πλανήτη, οι απλοί άνθρωποι - πολίτες, που δεν γνωρίζουμε τι κάνουμε. είμαστε άξιοι των δικών μας επιλογών.
φαντάσου ότι είσαι ένα πολύ όμορφο όν, με απεριόριστες δυνατότητες, με τη δύναμη να δημιουργείς αυτό που επιθυμείς και στη συνέχεια να το βιώνεις, γνωρίζοντας ακριβώς τι και πως το κάνεις. όμως τι θα γινόταν αν ζούσες, χωρίς να γνωρίζεις; δεν είναι μια μεγάλη πρόκληση; δεν είναι ένα παιχνίδι γεμάτο εκπλήξεις και γεμάτο διαφορετικές εμπειρίες, από τις οποίες μπορείς να μάθεις πάρα πολλά πράγματα;
quote:
Ας αναλογιστούμε όμως οτι πολλές φορές μια ατομική βούληση μπορεί να είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με την συλλογική βούληση η οποία έχει επικρατήσει.
Σε αυτή την περίπτωση νομίζω πως θα γίνει κάποια υποχώρηση από την πλευρά του ενός ατόμου.
Αν δεν γίνει, είναι ένα άλλο θέμα, ίσως λίγο μεγάλο....
όλα είναι μέσα στο παιχνίδι. το πρόβλημα είναι ότι δεν το βλέπουμε σαν παιχνίδι, αλλά το παίρνουμε πολύ στα σοβαρά. βλέπεις, η ζωή είναι ένα αδιάκοπο παιχνίδι και εμείς είμαστε πάντα τα παιδιά που ήμασταν. όμως, όταν μεγαλώνουμε, μας μαθαίνουν ότι πρέπει να είμαστε σοβαροί και ότι πρέπει να παίρνουμε πολύ στα σοβαρά τον εαυτό μας και να ζούμε κάνοντας αγγαρείες (δουλειά = δουλεία) και έτσι να αφήνουμε το παιχνίδι οποιασδήποτε μορφής έξω από τη ζωή μας. στην κυριολεξία δεν ζούμε, γινόμαστε ρομπότ που επαναλαμβάνουν συνέχεια τις ίδιες ενέργειες και δεν δίνουμε στο μυαλό μας πολλές ευκαιρίες για να καθαρίσει από τα προβλήματα και να ηρεμήσει. είμαστε συνέχεια μέσα στο άγχος και δουλεύουμε με στόχο το σαββατοκύριακο ή την επόμενη αργία, μπας και καταφέρουμε να ξεκουραστούμε.
η φύση όμως, που είναι σοφή και γνωρίζει τα πάντα, μας έχει προικίσει με ένα χάρισμα, το οποίο το έχουν όλα τα ζωντανά. όταν κάτι δεν είναι καλό για τη ψυχή μας, τότε το νιώθουμε. γιαυτό και νιώθουμε άγχος, γιατί κάτι δεν πάει καλά. γιαυτό και το άγχος και ο φόβος μας προκαλούν ασθένειες σωματικές και ψυχολογικές, γιατί ο φόβος για το άγνωστο είναι ανούσιος. όταν αυτός ο φόβος (άγχος) γίνεται τρόπος ζωής, τότε η ζωή γίνεται πολύ δύσκολη. όταν εμείς οι ίδιοι τον τροφοδοτούμε, κάνουμε από μόνοι μας τη ζωή μας δύσκολη, πολλές φορές δεν μπορούμε να καταλάβουμε ότι δεν μας φταίνε οι άλλοι για ο,τι παθαίνουμε και το μόνο που κάνουμε είναι να ρίχνουμε τις ευθύνες μας στο κράτος, στην κοινωνία, στον συνάνθρωπό μας.
δεν υπάρχει κανένας λόγος να ζήσεις ευτυχισμένος, μπορείς να ζήσεις όπως θέλεις και όπως επιλέγεις. δεν θα σε μισήσει ο θεός επειδή επιλέγεις να ζεις με φόβο προς τη ζωή. μπορεί εσύ να μισήσεις τη ζωή, αλλά δεν σου φταίει η ζωή, γιατί η ζωή είσαι εσύ. οπότε αν θέλεις να αγαπήσεις τη ζωή, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να αγαπήσεις τον εαυτό σου.
quote:
Σχετικά με τις αρρώστιες, δεν ξέρω, φίλε μου!
Μου φαίνεται κάπως παράδοξο για την δική μου κοσμοαντίληψη αυτό.
Το AIDS για παράδειγμα, η ελονοσία, ο τύφος, η πανούκλα είναι ασθένειες μεταδοτικές.
Πως γίνεται να τις προκαλέσει αυτές ο άνθρωπος?
τα πράγματα δεν είναι όπως δείχνουν. αν ποτέ καταφέρουμε να δούμε πως το κάνουμε, θα πάθουμε πλάκα. είναι τόσο περιορισμένη η αντίληψή μας, που μπορούμε να πιστέψουμε και να δεχθούμε τα πάντα ως αλήθεια και μάλιστα να επιμένουμε για όλη μας τη ζωή.
δες για παράδειγμα το παρακάτω video σχετικά με το aids, είναι πολύ ενδιαφέρον και πιθανώς να αλλάξεις άποψη για πολλά.
http://video.google.com/videoplay?docid=-6100849606222443259
και ένα link για να το κατεβάσεις αν θες: http://javimoya.com/blog/youtube_en.php
quote:
Επέτρεψε μου εδώ να προσθέσω οτι έχουμε ξεχάσει και ποιά είναι τα πνευματικά αγαθά ή έστω τα έχουμε παραγκωνίσει.
Οπότε τα υλικά αγαθά λειτουργούν ως ένα υποκατάστατο.
επειδή έχουμε ξεχάσει ποιοί είμαστε και επίσης έχουμε ξεχάσει ότι δεν υπάρχει τίποτα σε αυτόν τον πλανήτη που να μπορούμε να αποκτήσουμε και ότι ό,τι μπορούμε ποτέ να έχουμε, το έχουμε ήδη.
αυτή τη στιγμή, όπως έχω ξαναγράψει, είμαστε σε ένα όνειρο. θα το συνεχίσουμε όπως θέλουμε και όπως επιλέγουμε ή θα το αφήσουμε να αυτοκαταστραφεί; εγώ πιστεύω το πρώτο.
μη σου πω ότι ήδη το έχουμε κάνει. μη κοιτάς τι λέει η τηλεόραση, σε λίγα χρόνια θα τραγουδάει και αυτή το ίδιο τραγούδι.
:)
μη μου το dna τάρατε
Φυσικά και τα όσα καταθέτουμε σ' αυτό το θέμα (όπως και σε κάθε άλλο) είναι οι προσωπικές μας γνώμες.
Η δόση αλήθειας που εμπεριέχουν εξαρτάται από το κατά πόσο τις πιστεύουμε εμείς που τις καταθέτουμε.
Σχετικά με το όνειρο που αναφέρεις, νομίζω κι εγώ πως έτσι είναι.
Το όνειρο αυτό έχει πάντα ως κεντρικό του άξονα κάτι το σταθερό το οποίο ίσως να μη μεταβάλλεται παρά τις αλλαγές που μπορεί να επέλθουν σε κάποια επιμέρους χαρακτηριστικά του.
Τις αλλαγές αυτές τις επιφέρουν οι αλλαγές στην ίδια την κοινωνία με το πέρασμα του χρόνου.
Τα παιδιά είναι δεκτικά απέναντι στα ερεθίσματα που τους δίνουμε και σε όποιες πληροφορίες λαμβάνουν.
Μεγαλώνοντας ένα παιδί βλέπουμε οτι γίνεται πιο διστακτικό να πιστέψει όλες τις πληροφορίες που δέχεται και να αναπτύσσει ένα κριτικό πνεύμα ώστε να μπορεί να δεί τι απ' όσα μαθαίνει είναι κοντά στην δική του πραγματικότητα για να το δεχθεί ή να το απορρίψει.
Φαντάσου έναν άνθρωπο και γύρω του ένα νοητό κύκλο.
Τα ερεθίσματα κι οι γνώσεις που ανήκουν μέσα σ' αυτόν τον κύκλο του είναι όχι μόνο δεκτά αλλά είναι κι αυτά τα οποία έχει οικειοποιηθεί κι έχει μπορέσει να δεχθεί.
Έξω από τον κύκλο αυτό μπορεί να υπάρχουν χιλιάδες πράγματα τα οποία μπορεί να βλέπει αλλά επειδή δεν ανήκουν στην δική του σφαίρα δε μπορεί και να τα κατανοήσει και να τα δεχθεί.
Όσο περισσότερο λοιπόν μεγαλώσει την διάμετρο του κύκλου αυτού τόσο περισσότερα πράγματα μπορεί να γνωρίσει καλύτερα.
Το όνειρο που αναφέρεις οτι έμμεσα μας επιβάλλεται είναι όντως το δικό μας όνειρο?
Πραγματικά θέλουμε να το ζήσουμε, πραγματικά μας αντιπροσωπεύει?
Κι ο κεντρικός πυρήνας του ποιός πρέπει να είναι?
Μια καλύτερη διαβίωση ή μια καλύτερη ζωή?
quote:
φαντάσου ότι είσαι ένα πολύ όμορφο όν, με απεριόριστες δυνατότητες, με τη δύναμη να δημιουργείς αυτό που επιθυμείς και στη συνέχεια να το βιώνεις, γνωρίζοντας ακριβώς τι και πως το κάνεις. όμως τι θα γινόταν αν ζούσες, χωρίς να γνωρίζεις; δεν είναι μια μεγάλη πρόκληση; δεν είναι ένα παιχνίδι γεμάτο εκπλήξεις και γεμάτο διαφορετικές εμπειρίες, από τις οποίες μπορείς να μάθεις πάρα πολλά πράγματα;
Ομολογώ οτι εδώ με μπέρδεψες λίγο...
Για αυτό αν κατάλαβα λάθος μπορούμε να το συζητήσουμε περαιτέρω.
Αν γνωρίζω τις δυνατότητες μου, τις συνέπειες των πράξεων μου αλλά και το τι πραγματικά πράττω έχω συνειδητότητα.
Αν δεν τα γνωρίζω αυτά δεν προχωρώ στην μη συνειδητότητα?
Και γιατί να μην έχουμε την πρόκληση και τις εκπλήξεις και στην πρώτη περίπτωση?
Αλήθεια, φίλε μου, νομίζεις πως δουλειά = δουλεία?
Για μένα η δουλειά πέραν από το σημαντικότερο μέσο επιβίωσης είναι ένας τρόπος για να παρατηρώ τον εαυτό μου, να κρίνω τις αντιδράσεις μου σε διάφορες περιστάσεις αλλά και να εργάζομαι για τη σχέση μου με τους υπόλοιπους ανθρώπους, προσπαθώντας να κατανοήσω και τις δικές τους αντιδράσεις.
quote:
δεν υπάρχει κανένας λόγος να ζήσεις ευτυχισμένος, μπορείς να ζήσεις όπως θέλεις και όπως επιλέγεις. δεν θα σε μισήσει ο θεός επειδή επιλέγεις να ζεις με φόβο προς τη ζωή. μπορεί εσύ να μισήσεις τη ζωή, αλλά δεν σου φταίει η ζωή, γιατί η ζωή είσαι εσύ. οπότε αν θέλεις να αγαπήσεις τη ζωή, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να αγαπήσεις τον εαυτό σου.
Σε αυτό συμφωνώ απόλυτα! 
Το να αγαπήσεις τον εαυτό σου, όπως έχω ξαναπεί, είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα για να επιτύχεις πολλά πράγματα στην ζωή σου.
Δυστυχώς το video που μου προτείνεις δε μπορώ να το δώ από αυτόν τον υπολογιστή.
Θα το κατεβάσω όμως από τον υπολογιστή στο σπίτι μου γιατί πραγματικά θα με ενδιέφερε να το δώ.
quote:
μη κοιτάς τι λέει η τηλεόραση, σε λίγα χρόνια θα τραγουδάει και αυτή το ίδιο τραγούδι.
Πίστεψε με, αυτό θα ήταν πραγματικά πολύ ενδιαφέρον! 
In anticipation of my resurrection...
quote:
Καλημέρα, φίλε μου!
καλημέρα, μετά απο 3 μήνες, που δεν μπήκα καθόλου στο forum, αν και προσπάθησα, αλλά καθυστερούσε πολύ να ανοίξει..
quote:
Το όνειρο που αναφέρεις οτι έμμεσα μας επιβάλλεται είναι όντως το δικό μας όνειρο?
είναι το δικό μας όνειρο. τολμώντας να φανταστώ το πως συμβαίνει για να το περιγράψω, θα έλεγα ότι η θεότητα που μας ονειρεύεται, ονειρεύεται τον πλανήτη με όλα τα όντα πάνω του και μέσα του και γύρω του ορατά και αόρατα, μαζί και εμάς. και αυτή η "θεότητα" είμαστε στην ουσία της εγώ κι εσύ και όλοι μας. δεν υπάρχει "μέσα" και "έξω", "πάνω" και "κάτω" στο σύμπαν. όλο είναι ένα ενιαίο ζωντανό ον. ο κάθε ένας από εμάς είναι ένα άστρο στο σύμπαν και ό,τι συμβαίνει εδώ (στην τρίτη διάσταση) συμβαίνει και σε κάποιο άλλο πεδίο αδιάστατο, ή μάλλον απεριόριστο, αλλά άρρηκτο με το "εδώ".
quote:
Πραγματικά θέλουμε να το ζήσουμε, πραγματικά μας αντιπροσωπεύει?
θα έλεγα ότι πρόκειται για μια παθιασμένη και ερωτική σχέση με το αντικείμενο.. τη ζωή δηλαδή, το όνειρο αυτό.
quote:
Κι ο κεντρικός πυρήνας του ποιός πρέπει να είναι?
Μια καλύτερη διαβίωση ή μια καλύτερη ζωή?
απλά αυτός που θέλεις να είναι :)
quote:
Ομολογώ οτι εδώ με μπέρδεψες λίγο...
Για αυτό αν κατάλαβα λάθος μπορούμε να το συζητήσουμε περαιτέρω.
Αν γνωρίζω τις δυνατότητες μου, τις συνέπειες των πράξεων μου αλλά και το τι πραγματικά πράττω έχω συνειδητότητα.
Αν δεν τα γνωρίζω αυτά δεν προχωρώ στην μη συνειδητότητα?
Και γιατί να μην έχουμε την πρόκληση και τις εκπλήξεις και στην πρώτη περίπτωση?
αυτό περιέγραφα ότι κάνουμε εμείς εδώ στη γη. λέμε "γιατί όχι" και το κάνουμε. υπάρχει όμως και ένα σημαντικό πρόβλημα σε αυτό. το οποίο όμως τελικά ίσως να μην είναι πρόβλημα όπως το καταλαβαίνω, απλά φαίνεται ως τέτοιο. και αυτό είναι ότι λόγω "θέσεως", ο πλανήτης μετατράπηκε σε "παγίδα"..
quote:
Αλήθεια, φίλε μου, νομίζεις πως δουλειά = δουλεία?
όχι, εκτός όμως αν είναι. δηλαδή άλλο είναι να δουλεύεις με χαρά και "παίζοντας" αξιοποιώντας πλήρως τις δικές σου δυνατότητες, το ταλέντο και τη φαντασία και άλλο να κάνεις καταναγκαστικό έργο με μόνο κίνητρο το χρήμα (που δεν είναι χρήμα στην τελική. χρήμα=χρήσιμο αντικείμενο).
quote:
Για μένα η δουλειά πέραν από το σημαντικότερο μέσο επιβίωσης είναι ένας τρόπος για να παρατηρώ τον εαυτό μου, να κρίνω τις αντιδράσεις μου σε διάφορες περιστάσεις αλλά και να εργάζομαι για τη σχέση μου με τους υπόλοιπους ανθρώπους, προσπαθώντας να κατανοήσω και τις δικές τους αντιδράσεις.
και για εμένα. δεν είναι βέβαια ο μόνος τρόπος για να κάνεις όλα αυτά που αναφέρεις. σήμερα μπορείς και να σερφάρεις στο διαδίκτυο και να κάνεις το ίδιο πράγμα, ή απλά να κάθεσαι σε μια πλατεία και να παρατηρείς τι συμβαίνει τριγύρω.
πρέπει να γνωρίζεις όμως και ανθρώπους που δεν είναι ικανοποιημένοι καθόλου από τη δουλειά τους και από τη ζωή τους ή που δεν τα βλέπουν έτσι τα πράγματα. συναντώ ανθρώπους που πιστέυουν ότι το μόνο που μετράει στη ζωή είναι "τα λεφτά και οι γκόμενες". τώρα βέβαια τι σημαίνει αυτό, δεν έχω καταλάβει, αλλά για αυτούς ίσως σημαίνει κάτι. εμείς δίνουμε το νόημα στη ζωή μας.
μη μου το dna τάρατε
Χαίρομαι που σε βλέπω και πάλι!
Μα, πως ένα όνειρο το οποίο μας επιβάλλεται έμμεσα είναι δικό μας αν δεν το νιώσουμε, αν δεν το κατανοήσουμε κι αν δεν ενεργοποιήσει την βούληση μας?
Δεν είναι αυτά απαραίτητα στοιχεία προκειμένου να οικειοποιηθούμε αυτό το όνειρο κι εμείς?
Σε αυτό όμως που αναφέρεις για την θεότητα και το σύμπαν δεν έχω να προσθέσω τίποτα περαιτέρω καθώς πιστεύω οτι τα είπες όλα εσύ!
Σχετικά με την ζωή και την επιβίωση όλα είναι θέμα επιλογών αλλά και διάκρισης του καθενός μας.
Αν επιθυμείς να μείνεις προσκολλημένος στην επιβίωση σου θα αγνοήσεις το νόημα αλλά και την φύση της ζωής.
Αν επιλέξεις την ζωή και στραφείς προς τα εκεί, νομίζω οτι για να κάνεις κάτι δεν θα χρειαστεί ποτέ ξανά να πεις αβίαστα "και γιατί όχι" προτού κάνεις κάτι.
Θα αποκτάς ολοένα και μεγαλύτερη συνείδηση του τι κάνεις και γιατί.
Σχετικά με την δουλειά, το ιδανικότερο θα ήταν να μας ικανοποιούσε προκειμένου να εκφραζόμαστε μέσω αυτής.
Και σίγουρα έχουμε γνωρίσει ανθρώπους οι οποίοι είτε είναι δυσαρεστημένοι με αυτήν ή δεν βρίσκουν ενδιαφέρον στο να την κάνουν.
Φυσικά κι η ικανότητα να παρατηρείς τόσο τον εαυτό σου όσο και τους γύρω σου δεν σου προσφέρεται μόνο στο εργασιακό σου περιβάλλον.
Μπορείς να να το πετύχεις αυτό παντού αν ανοίξεις τα μάτια σου...
In anticipation of my resurrection...
quote:
Φίλε μου loveworks, σε καλωσορίζω και πάλι μετά από 3 μήνες περίπου!
Χαίρομαι που σε βλέπω και πάλι!
να σαι καλά :)
quote:
Μα, πως ένα όνειρο το οποίο μας επιβάλλεται έμμεσα είναι δικό μας αν δεν το νιώσουμε, αν δεν το κατανοήσουμε κι αν δεν ενεργοποιήσει την βούληση μας?
Δεν είναι αυτά απαραίτητα στοιχεία προκειμένου να οικειοποιηθούμε αυτό το όνειρο κι εμείς?
αυτό είναι σαν να αναρρωτιόμαστε αν πραγματικά θέλουμε να ζήσουμε ή αν η ζωή μας επιβάλλεται με το ζόρι. πολλοί άνθρωποι λένε ότι η ζωή τους δεν είναι δική τους επιλογή, ότι δεν επέλεξαν εκείνοι να γεννηθούν και ότι είναι άδικο αυτό που τους συμβαίνει. ("μάνα γιατί με γέννησες" :))
θεωρούν εαυτούς τα "θύματα" της ζωής, του θεού, των άλων ανθρώπων και κατ'επέκταση του εαυτού τους. αρνούνται την κατάσταση που βιώνουν ειδικά όταν τους φαίνεται δύσκολη και προσπαθούν να ξεφύγουν νιώθωντας πως η ζωή και ο χρόνος τους κυνηγάει και μερικές φορές έχουν τάσεις αυτοκτονίας.
εσύ πως το βλέπεις; μήπως η οικειοποίηση του ονείρου έχει (ή μπορεί να έχει) σαν αποτέλεσμα τη "λύτρωση της ανθρώπινης ψυχής", που είναι και το θέμα μας; μήπως είναι το ίδιο ή συνυφασμένο με το "γνώθι σαυτόν";
μη μου το dna τάρατε
Στην περίπτωση που μας επιβάλλεται ένα όνειρο, μπορούμε μέσως αυτού να ανακαλύψουμε το δικό μας όνειρο.
Μπορεί για παράδειγμα να ταυτιστούμε μαζί του, έστω και με κάποιες μικρές παραλλαγές.
Μπορεί να το ακολουθήσουμε χωρίς να το κατανοήσουμε απλά να το βιώσουμε επειδή αυτό μαθαίνουμε να κάνουμε ή φοβόμαστε την αφύπνιση.
Σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσε να ανήκει ένας άνθρωπος με την αντίληψη που περιέγραψες παραπάνω.
Μπορεί πάλι μέσα από την κατανόηση οτι του έχει επιβληθεί ένα όνειρο το οποίο δεν τον εκφράζει, να φράσει στο δικό του όνειρο...
quote:
εσύ πως το βλέπεις; μήπως η οικειοποίηση του ονείρου έχει (ή μπορεί να έχει) σαν αποτέλεσμα τη "λύτρωση της ανθρώπινης ψυχής", που είναι και το θέμα μας; μήπως είναι το ίδιο ή συνυφασμένο με το "γνώθι σαυτόν";
Ναι, νομίζω οτι μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα τη λύτρωση της ανθρώπινης ψυχής, φίλε μου.
Το όνειρο όμως μπορεί να είναι το ίδιο σε όλη μας την ζωή ή να μας εκφράζει πάντοτε?
In anticipation of my resurrection...