- Λέξεις και Έννοιες. Το πρώτο βήμα. - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

13/11/2015, 12:47:11

Ωραία... πάμε παρακάτω..

13/11/2015, 13:09:14

Άντε να βοηθήσω λίγο ...

Αν και όπως σου λέω, δεν έχει σημασία για μένα να σου πω σε ποιες περιπτώσεις οι άνθρωποι αποζητούν* [ βέβαια, το ρήμα ζητώ, αποζητώ, είναι λάθος εδώ, δεν χρησιμοποιείται σωστά, "αποδέχονται" θα ταίριαζε καλύτερα ] τον πόνο, αφ' ενός γιατί δεν αποτελούν εξαίρεση για μένα, αφ' ετέρου γιατί καταδεικνύοντάς τους μπορεί κάποιος αναγνώστης να θεωρήσει πως τους περιθωριποιώ [ πράγμα που δεν το θέλω να γίνει ], εντούτις, θα σου πω ένα ακόμη παράδειγμα ελαττωματικότητας των κέντρων. Σ' αυτό το παράδειγμα, δεν είναι το νοητικό που προσπαθεί να επιβληθεί στα υπόλοιπα, αλλά το σεξουαλικό.

Η ομοφυλοφιλία. Θα μου πεις, γιατί η ομοφυλοφιλία αποτελεί παράδειγμα περίπτωσης στην οποία οι άνθρωποι ~~αποζητούν~~ αποδέχονται τον πόνο ; Γιατί σκέψου, πόσο συναισθηματικό πόνο αισθάνονται αυτοί οι άνθρωποι, τι μάχη δίνουν μέσα τους, [ δηλ. τι πίεση ασκεί το σεξουαλικό τους κέντρο στα υπόλοιπα κέντρα τους, στο συναισθηματικό ή στο νοητικό ] την στιγμή - πρόσεξε! όχι της αποδοχής της κατάστασής τους (σε εκείνη την στιγμή σταματάει η πίεση, το σεξουαλικό έχει ήδη επιβληθεί) - που αναρρωτιούνται οι ίδιοι για τον εαυτό τους. Την στιγμή δηλ. που παρατηρούν οι ίδιοι τον εαυτό τους. Είναι κλασικό παράδειγμα ελαττωματικότητας των κέντρων και σ' αυτήν την περίπτωση, το σεξουαλικό δεν προσποιείται απλώς τα υπόλοιπα. Καταλαμβάνει σε αρκετά μεγάλο βαθμό την θέση τους εώς ότου πετύχει την αποδοχή του από τα υπόλοιπα.

"enlighted mind sees the endless emptiness"

13/11/2015, 13:32:48

Τώρα νομίζω, γίνεται περισσότερο κατανοήτο αυτό :

quote:
zip
Αν υποτεθεί πως υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι αποζητούν* τον πόνο [ και υπάρχουν, δεν λέω ότι δεν υπάρχουν, απλά δεν έχει σημασία για μένα να τους καταδείξω ή να τους υποδείξω σε ένα παράδειγμά μου λόγω εξαιρεσιμότητας γιατί δεν αποτελούν για μένα εξαίρεση ], αυτό συμβαίνει λόγω ελαττωματικότητας των κέντρων τους. Για κανέναν άλλο λόγο.

Βέβαια, εδώ, εγώ αφήνω να εννοηθεί πως υπάρχουν άνθρωποι που αποζητούν τον πόνο, όχι απλώς πως τον αποδέχονται. Δηλ. θα μπορούσα ήδη να σε είχα σταματήσει εκεί. Όμως, αν παρατηρήσεις, στην 6η σελίδα του θέματος, σε ρωτάω :

quote:
zip
Αλλά ρε Πύρινε, ξέρεις εσύ κανέναν [ πλην όσων ψιλο-σαδομαζοχίζονται δηλ. ] που να ο νους του να προσδοκά τον πόνο, τον εξευτελισμό π.χ ή την υποδούλωση ; Να προσδοκά ο νους του να πονέσει δηλ. ;

Δηλ. στην αρχή χρησιμοποιείς το προσδοκώ, μετά αυτό [ στο παράδειγμά σου με τον βιασμό μιας κοπέλας] το "προσδοκώ", το κάνεις "αποζητώ" και το κάνεις στην προσπάθειά σου να μου απαντήσεις σ' αυτό που σε ρωτάω. Άλλο πράγμα είναι να προσδοκάς κάτι, άλλο πράγμα να το αποζητάς. Συνεπώς, όταν εσύ λες :

quote:
Πύρινος
Όπως και 'χει χτες (σήμερα δηλ.) δούλεψα λίγο το τι είναι σκέψη.
Έκανα λοιπόν τις εξής.. σκέψεις:
(Σημείωση: μπορεί εσύ να ακολουθήσεις μια διαφορετική προσέγγιση και να έχεις διαφορετικά αποτελέσματα)
1) Η σκέψη προϋποθέτει κίνητρο.
2) Το κίνητρο του νου για σκέψη είναι η προσδοκία κάποιας ηδονής ή προσδοκία κάποιου πόνου.
3) Η προσδοκία κάποιας ηδονής οδηγεί τον νου να αναζητεί τον τρόπο να την αποκτήσει (όσο μικρή και αν είναι) γεγονός που δίνει κίνητρο για σκέψη ή/και για φαντασία. Το ίδιο και στην αντίθετη περιπτώση της προσδοκίας κάποιας αρνητικής κατάστασης.

κάπου υπάρχει λάθος.

"enlighted mind sees the endless emptiness"

13/11/2015, 13:36:18

Σωστή η διατύπωση αποδέχονται τον πόνο!
Είχα αρχίσει και εγώ να σκέφτομαι οτι η διατύπωση "αποζητούν" είναι λάθος, καθώς ο κόσμος δεν αποζητά τον πόνο, τον αποδέχεται ώστε να έχει το "όφελος" που έρχεται μαζί με τον πόνο. Ίσως βέβαια το όφελος αυτό να μην είναι παρά η αποφυγή ενός μεγαλύτερου πόνου (;).

quote:
Η ομοφυλοφιλία. Θα μου πεις, γιατί η ομοφυλοφιλία αποτελεί παράδειγμα περίπτωσης στην οποία οι άνθρωποι αποζητούν αποδέχονται τον πόνο ; Γιατί σκέψου, πόσο συναισθηματικό πόνο αισθάνονται αυτοί οι άνθρωποι, τι μάχη δίνουν μέσα τους, [ δηλ. τι πίεση ασκεί το σεξουαλικό τους κέντρο στα υπόλοιπα κέντρα τους, στο συναισθηματικό ή στο νοητικό ] την στιγμή - πρόσεξε! όχι της αποδοχής της κατάστασής τους (σε εκείνη την στιγμή σταματάει η πίεση, το σεξουαλικό έχει ήδη επιβληθεί) - που αναρρωτιούνται οι ίδιοι για τον εαυτό τους. Την στιγμή δηλ. που παρατηρούν οι ίδιοι τον εαυτό τους. Είναι κλασικό παράδειγμα ελαττωματικότητας των κέντρων και σ' αυτήν την περίπτωση, το σεξουαλικό δεν προσποιείται απλώς τα υπόλοιπα. Καταλαμβάνει σε αρκετά μεγάλο βαθμό την θέση τους εώς ότου πετύχει την αποδοχή του από τα υπόλοιπα.

Πιστεύεις δηλαδή οτι η ομοφυλοφιλία είναι μια "επιλογή" που έχει κάνει η νοημοσύνη του σεξουαλικού κέντρου;
Αυτό είναι ένα πολύ ενδιαφέρον σενάριο.

13/11/2015, 13:56:43

Μιας και καπνίζεις, θα ήθελες να μου εξηγήσεις ποιος είναι ο λόγος που καπνίζεις;

13/11/2015, 14:32:54

Νομίζω οτι ο άνθρωπος, δίνει αξία σε πράγματα που δεν την έχουν.
Έβλεπα χτες ένα σίριαλ, στο οποίο ένας τύπος πηγαίνει σε ένα κλαμπ. Εκεί πέρα μετά απο κάποια ώρα βαριέται και αποφασίζει να φύγει. Φτάνοντας στην είσοδο ρωτάει μια κοπέλα γιατί θεωρείται διασκεδαστικό να πηγαίνει κάποιος στα κλαμπ. Και η κοπέλα του απαντάει "Γιατί τα περισσότερα πράγματα που ο κόσμος θεωρεί διασκεδαστικά, δεν είναι."

Άρα συμπεραίνουμε οτι κάθε πράγμα έχει την αξία που έχει αφ εαυτού αλλά έχει και μια "υπεραξία" ή μια άλλη αξία εν πάση περιπτώση, την οποία εκλαμβάνει υποκειμενικά, σύμφωνα με τον αποδέκτη του.
Έτσι έχουμε το φαινόμενο του "να βγάζεις κάτι από το τίποτα", δηλαδή κάτι που φυσιολογικά δεν έχει καμία αξία αποκτάει αξία στην ψυχολογική σφαίρα του ανθρώπου. Και το ερώτημα είναι, πώς γίνεται αυτό;

Μια ερμηνεία είναι αυτή που είχα δώσει οτι ο άνθρωπος έχει μια φύση ηδονιστική. (Αποτελεί άραγε αυτό, μια δυσλειτουργία των κέντρων;)
Ο άνθρωπος λοιπόν εκλαμβάνει ως ηδονή αυτό που είναι ευχάριστο στις αισθήσεις. Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί ένας άνθρωπος να θέλει να τρώει π.χ. junk food, να θέλει να καπνίσει (αν θεωρήσουμε οτι είναι ευχάριστο στις αισθήσεις), να θέλει να κάνει σεξ κοκ.
Είναι όμως σχεδόν μεταφυσικό, ο άνθρωπος να αποκτάει ηδονή χωρίς να υπάρχει κανένας ερεθισμός των αισθήσεων.
Π.χ. ένας άνδρας να νιώθει ωραία επειδή ο κόσμος κοιτάει το αμάξι του - ακόμα και αν το αμάξι αυτό δεν είναι καθόλου πρακτικό σαν εργαλείο για μετακίνηση. Ή να νιώθει ωραία επειδή η ομάδα του έβαλε ένα γκολ.

Αυτές είναι καταστάσεις, που μπορεί να φαίνονται απλοϊκές, όμως μας κάνουν να διερωτόμαστε από πού πραγματικά πηγάζουν τα κίνητρα του ανθρώπου.
Για να απαντήσουμε αυτό το ερώτημα κατά τη γνώμη μου, δεν αρκεί να χρησιμοποιήσουμε ένα έτοιμο πλαίσιο αναφορών (κάποιας φιλοσοφίας ή κάποιας σχολής) αλλά πρέπει παράλληλα να δούμε πώς θα απαντούσαμε μέσα και έξω από τέτοια πλαίσια. Γιατί τα πλαίσια συχνά περιορίζουν το πού μπορούμε να φτάσουμε

Edited by - Πύρινος on 13/11/2015 14:52:07

13/11/2015, 15:08:34

Πύρινος,

quote:
Πιστεύεις δηλαδή οτι η ομοφυλοφιλία είναι μια "επιλογή" που έχει κάνει η νοημοσύνη του σεξουαλικού κέντρου;

Ναι. Ακριβώς αυτό πιστεύω. [ περισσότερα, όπως καταλαβαίνεις, δεν γνωρίζω να σου πω ... ]

quote:
Μιας και καπνίζεις, θα ήθελες να μου εξηγήσεις ποιος είναι ο λόγος που καπνίζεις;

Δεν υπάρχει λόγος. Είναι μια απλή (κακή) συνήθεια που έχω, όπως τόσες άλλες ...

"enlighted mind sees the endless emptiness"

13/11/2015, 16:34:50

quote:
Πύρινος
Νομίζω οτι ο άνθρωπος, δίνει αξία σε πράγματα που δεν την έχουν.

Αυτά που για σένα είναι εντελώς ανάξια, για κάποιον άλλον μπορεί να είναι απείρως πολύτιμα.

"enlighted mind sees the endless emptiness"

13/11/2015, 16:43:04

quote:

quote:
Πύρινος
Νομίζω οτι ο άνθρωπος, δίνει αξία σε πράγματα που δεν την έχουν.
Αυτά που για σένα είναι εντελώς ανάξια, για κάποιον άλλον μπορεί να είναι απείρως πολύτιμα.
"enlighted mind sees the endless emptiness"

πχ αυτό που για εσάς είναι απλό παράδειγμα ,

quote:
quote:
Ας δούμε ένα άλλο παράδειγμα (αν μπορεί αυτό το παράδειγμα να έχει κάποια αντιστοιχία σε αυτό που περιγράφεις) μια γυναίκα/άνδρας που χορεύει π.χ. σε ένα κλαμπ. Αυτό είναι μια έκφραση του κινητικού κέντρου, του ενστικτώδους κέντρου, του σεξουαλικού...; Θα μπορούσε δηλαδή σε αυτή τη κατάσταση, να υπάρχει ένα (ή περισσότερα) κέντρο που να προσποιείται ένα άλλο;
Είναι μια συνηθισμένη συμπεριφορά Κανείς δεν θα μπορούσε να στο απαντήσει αυτό, παρά μονάχα αυτός/οι ~~οι δύο~~ που χορεύει/ουν. Ο χορός βέβαια, είναι μεγάλη υπόθεση ...

Για εμένα και την γυναίκα μου είναι το θέμα των τελευταίων ημερών😈😈😈
Εντάξει απο τη μεριά της, δεκαετιών

We seldom stop to think that we are
still creatures of the sea, able to
leave it only because, from birth to
death, we wear the water-filled
space suits of our skins.

Edited by - Osmosis on 13/11/2015 16:43:57

13/11/2015, 16:54:57

Και δυστυχώς εγώ δεν ξέρω να χορεύω καθόλου.

"enlighted mind sees the endless emptiness"

13/11/2015, 17:03:51

Ούτε εγώ ήξερα,γι'αυτό χόρεψε με άλλον

Κακό emotion κακό

We seldom stop to think that we are
still creatures of the sea, able to
leave it only because, from birth to
death, we wear the water-filled
space suits of our skins.

13/11/2015, 20:49:27

O Κηφέας πάντως και μόνο που μου μετέφερε τα λόγια του <<Ο Ντε Μυσσέ είχε πει : «Όλοι οι άνθρωποι είναι ψεύτες , επίορκοι , υποκριτές , μωροί , κομπαστές . Όλες οι γυναίκες είναι ματαιόδοξες , επιπόλαιες , άπιστες . . . κτλ>>
Ντε Μυσσέ,άντε να ήξερα εγώ τον ντε μυσσέ που είχε κάνει μια τόσο ξεκάθαρη ΔΙΑΚΡΙΣΗ,πωπω λέμε, ο Κηφέας λοιπόν επιτέλεσε σπουδαίο έργο!☺

We seldom stop to think that we are
still creatures of the sea, able to
leave it only because, from birth to
death, we wear the water-filled
space suits of our skins.

14/11/2015, 01:25:07

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?whichpage=12&ARCHIVEVIEW=&TOPIC_ID=12020
Δεχτήκαμε τρομοκρατικό χτύπημα!

We seldom stop to think that we are
still creatures of the sea, able to
leave it only because, from birth to
death, we wear the water-filled
space suits of our skins.

14/11/2015, 18:04:00

quote:
zip
Η ομοφυλοφιλία. Θα μου πεις, γιατί η ομοφυλοφιλία αποτελεί παράδειγμα περίπτωσης στην οποία οι άνθρωποι ~~αποζητούν~~ αποδέχονται τον πόνο ; Γιατί σκέψου, πόσο συναισθηματικό πόνο αισθάνονται αυτοί οι άνθρωποι, τι μάχη δίνουν μέσα τους, [ δηλ. τι πίεση ασκεί το σεξουαλικό τους κέντρο στα υπόλοιπα κέντρα τους, στο συναισθηματικό ή στο νοητικό ] την στιγμή - πρόσεξε! όχι της αποδοχής της κατάστασής τους (σε εκείνη την στιγμή σταματάει η πίεση, το σεξουαλικό έχει ήδη επιβληθεί) - που αναρρωτιούνται οι ίδιοι για τον εαυτό τους. Την στιγμή δηλ. που παρατηρούν οι ίδιοι τον εαυτό τους. Είναι κλασικό παράδειγμα ελαττωματικότητας των κέντρων και σ' αυτήν την περίπτωση, το σεξουαλικό δεν προσποιείται απλώς τα υπόλοιπα. Καταλαμβάνει σε αρκετά μεγάλο βαθμό την θέση τους εώς ότου πετύχει την αποδοχή του από τα υπόλοιπα.

quote:
ο κόσμος δεν αποζητά τον πόνο, τον αποδέχεται ώστε να έχει το "όφελος" που έρχεται μαζί με τον πόνο.

Άλλη μια άστοχη σκέψη γιατί γενικεύει τον πόνο ενώ παραπάνω γίνεται αναφορά σε ένα συγκεκριμένο είδος πόνου, τον συναισθηματικό πόνο. Αν π.χ κάποιος έχει πονοκέφαλο, θα ήταν πολύ ενδιαφέρον αν μάθαινε και τι "όφελος" του φέρνει ο πονοκέφαλός του, ε, για να τον αποδεχτεί και να μην πονάει.

O κόσμος (ο άνθρωπος δηλ.) αποδέχεται τον συναισθηματικό πόνο - και μάλιστα είναι λίγες οι φορές που το κάνει - για έναν και μοναδικό λόγο : Γιατί μονάχα έτσι σταματά να πονάει. Ούτε γιατί έχει κάποιο "όφελος", ούτε για τίποτε άλλο. Κατ' αρχήν, πως γίνεται να γνωρίζει ο άνθρωπος το "όφελος" που θα του φέρει - αν του φέρει φυσικά - κάποιος συναισθηματικός πόνος του ; Δεν γίνεται.

Κάποιος μπορεί να σκεφτεί πως οι ομοφυλόφιλοι έχουν συμφέρον να συμβιβαστούν με αυτό που αισθάνονται. Ε, και γι' αυτό, αποδέχονται και τον όποιο συναισθηματικό πόνο αντιμετωπίζουν μέσα τους γιατί έχουν "όφελος" από αυτήν την αποδοχή. Όμως ο συναισθηματικός πόνος δεν φέρνει τίποτε. Ούτε όφελος, ούτε ζημία.

Η αποδοχή ενός συναισθηματικού πόνου που έχει ως αποτέλεσμα την παύση του, ουσιαστικά σημαίνει αποδοχή μιας καινούργιας συμφωνίας και ομοφωνίας των εμπλεκόμενων κέντρων. Με αυτόν τον τρόπο, αυτό που πριν χαρακτηριζόταν ως "δυσλειτουργία" των κέντρων, γίνεται τώρα με την αποδοχή "λειτουργία" των κέντρων. Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε πίεση σταματά να υπάρχει και ο συναισθηματικός πόνος σταματάει. Σ' αυτήν ακριβώς την διαδικασία, δεν υπάρχει πουθενά το όφελος και πουθενά η ζημία.

Όμως η ... ιστορία, δεν σταματάει εδώ. Αυτή η συμφωνία των εμπλεκόμενων κέντρων, μπορεί να "θυμώσει" κάποιο άλλο και να προκαλέσει μια άλλη δυσλειτουργία*. [ Στο παράδειγμα της ομοφυλοφιλίας, η συμφωνία του σεξουαλικού, νοητικού και συναισθηματικού κέντρου μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργία στο κινητικό. ]

*[ εμ, έτσι πάει το "γίγνεσθαι" καρντάσια μου ... ]

Πολλοί άνθρωποι, μόλις διαβάσουν για τις λειτουργίες των κέντρων και δουν πως μαζί με τις λειτουργίες υπάρχουν και δυσλειτουργίες, ψάχνουν να βρουν αυτές τις δυσλειτουργίες των κέντρων ξεκινώντας όμως όχι από τους ίδιους τους εαυτούς τους αλλά παρατηρώντας τους άλλους. Νομίζουν δηλ. ότι θα είναι ευκολότερο να παρατηρήσουν μια δυσλειτουργία ενός κέντρου στον συνάνθρωπό τους, απ' ότι να την παρατηρήσουν στον ίδιο τους τον εαυτό.

Ε, 'ντάξει, είναι μια από τις υπέρτατες αυταπάτες του ανθρώπου να ~~νομίζει~~ νομίζουμε πως ~~εντόπισε~~ εντοπίσαμε το "πρόβλημα" στους άλλους, παρά στον εαυτό ~~του~~ μας ...

"enlighted mind sees the endless emptiness"

*edit

Edited by - z_i_p on 14/11/2015 20:00:29

14/11/2015, 23:48:32

quote:
[ Στο παράδειγμα της ομοφυλοφιλίας, η συμφωνία του σεξουαλικού, νοητικού και συναισθηματικού κέντρου μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργία στο κινητικό. ]

😂😂😂😂😂😂
Δεν έχω πιο εμπεριστατωμένη ανάλυση για το λόγο που κουνιούνται...

We seldom stop to think that we are
still creatures of the sea, able to
leave it only because, from birth to
death, we wear the water-filled
space suits of our skins.

15/11/2015, 00:22:26

quote:
zip
Άλλη μια άστοχη σκέψη γιατί γενικεύει τον πόνο ενώ παραπάνω γίνεται αναφορά σε ένα συγκεκριμένο είδος πόνου, τον συναισθηματικό πόνο. Αν π.χ κάποιος έχει πονοκέφαλο, θα ήταν πολύ ενδιαφέρον αν μάθαινε και τι "όφελος" του φέρνει ο πονοκέφαλός του, ε, για να τον αποδεχτεί και να μην πονάει.

Κάποιος ο οποίος έχει έναν συναισθηματικό πόνο μπορεί να προσφύγει στο αλκόολ, ώστε αυτό να μειώσει τον συναισθηματικό του πόνου. Αυτός γνωρίζει οτι καταναλώνοντας μεγάλες ποσότητες αλκόολ αργότερα θα έχει πονοκέφαλο, όμως ο πονοκέφαλος (που αφορά το φυσικό σώμα) μπορεί να είναι για αυτόν μικρότερος πόνος από τον ψυχολογικό (που αφορά τη συναισθηματική του υπόσταση).

quote:
O κόσμος (ο άνθρωπος δηλ.) αποδέχεται τον συναισθηματικό πόνο - και μάλιστα είναι λίγες οι φορές που το κάνει - για έναν και μοναδικό λόγο : Γιατί μονάχα έτσι σταματά να πονάει.

Αν κάποιος αποδεχτεί την αιτία του πόνου (αυτό προϋποθέτει ειλικρίνια με τον εαυτό του) αυτό πιθανότατα δημιουργεί τις βάσεις για την εξάλειψη, ίσως, του πόνου.
Δεν αντιλαμβάνομαι όμως (χωρίς κάποιο παράδειγμα) πώς να μπορεί να ελαττωθεί ή να εξαλειφθεί ένας πόνος χωρίς να υπάρξει καμία εργασία πάνω στην αιτία του.
Πρέπει να κρατησούμε ανοιχτό και το ενδεχόμενο οτι ο πόνος απλά απωθείται δηλαδή κρύβεται αλλά το στοιχείο μέσα μας που τον προκαλεί, η εντύπωση δηλαδή αν θες, παραμένει κάπου στην ψυχολογική μας χώρα και μας ασκεί κεκαλυμμένη επιρροή.
Αυτό το στοιχείο μπορεί να ξαναενεργοποιηθεί όταν οι συνθήκες το ευνοήσουν.

quote:
Νομίζουν δηλ. ότι θα είναι ευκολότερο να παρατηρήσουν μια δυσλειτουργία ενός κέντρου στον συνάνθρωπό τους, απ' ότι να την παρατηρήσουν στον ίδιο τους τον εαυτό.

Δεν έχουμε απαντήσει όμως τι είναι αυτό το πράγμα ή αυτά τα πράγματα που προκαλούν τις δυσλειτουργίες εξ αρχής

15/11/2015, 08:02:53

quote:
Πύρινος
Κάποιος ο οποίος έχει έναν συναισθηματικό πόνο μπορεί να προσφύγει στο αλκόολ, ώστε αυτό να μειώσει τον συναισθηματικό του πόνου. Αυτός γνωρίζει οτι καταναλώνοντας μεγάλες ποσότητες αλκόολ αργότερα θα έχει πονοκέφαλο, όμως ο πονοκέφαλος (που αφορά το φυσικό σώμα) μπορεί να είναι για αυτόν μικρότερος πόνος από τον ψυχολογικό (που αφορά τη συναισθηματική του υπόσταση).

Ναι, γιατί νομίζει πως με αυτόν τον τρόπο θα ξεπεράσει το συναισθηματικό του πόνο. Αλλά το "όφελος" σε όλο αυτό, που είναι ;

quote:
Δεν αντιλαμβάνομαι όμως (χωρίς κάποιο παράδειγμα) πώς να μπορεί να ελαττωθεί ή να εξαλειφθεί ένας πόνος χωρίς να υπάρξει καμία εργασία πάνω στην αιτία του.

Ναι, εντάξει, λογικό είναι αυτό. Οι άνθρωποι πάντα ψάχνουν τις αιτίες για ότι τους συμβαίνει ...

quote:
Δεν έχουμε απαντήσει όμως τι είναι αυτό το πράγμα ή αυτά τα πράγματα που προκαλούν τις δυσλειτουργίες εξ αρχής

Οι δυσλειτουργίες προκαλούνται από την διαφωνία των κέντρων. Από την προσπάθεια κάποιου να επιβληθεί στα άλλα ή να κάνει την δουλειά των άλλων. Το έχουμε πει παραπάνω.

Εσύ ψάχνεις τώρα να βρεις κάτι πριν από αυτό. Πριν από αυτό είναι οι λειτουργίες των κέντρων. Άμα κάποιος ξεκινήσει από τις λειτουργίες των κέντρων, μπορεί να κατανοήσει και τις δυσλειτουργίες τους. Άμα ξεκινάει πρώτα από τις δυσλειτουργίες ... σε λάθος δρόμο βαδίζει.

"enlighted mind sees the endless emptiness"

15/11/2015, 08:25:13

Πύρινε,

φίλε ... στο είπα και παραπάνω. Δεν πρόκειτε ποτέ να κατανοήσεις ούτε τις λειτουργίες των κέντρων, ούτε τις δυσλειτουργίες τους αν πρώτα δεν τις παρατηρήσεις και τις μεν και τις δε, εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου. Πρέπει πρώτα να μάθεις εσύ ο ίδιος να ξεχωρίζεις τα κέντρα σου και τις λειτουργίες τους παρατηρώντάς τα σε κάθε τι που κάνεις. Είναι κάτι που πρέπει πρώτα να γίνει από σένα τον ίδιο.

"enlighted mind sees the endless emptiness"

15/11/2015, 16:47:56

quote:
z_i_p
quote:
Πύρινος
Κάποιος ο οποίος έχει έναν συναισθηματικό πόνο μπορεί να προσφύγει στο αλκόολ, ώστε αυτό να μειώσει τον συναισθηματικό του πόνου. Αυτός γνωρίζει οτι καταναλώνοντας μεγάλες ποσότητες αλκόολ αργότερα θα έχει πονοκέφαλο, όμως ο πονοκέφαλος (που αφορά το φυσικό σώμα) μπορεί να είναι για αυτόν μικρότερος πόνος από τον ψυχολογικό (που αφορά τη συναισθηματική του υπόσταση).
Ναι, γιατί νομίζει πως με αυτόν τον τρόπο θα ξεπεράσει το συναισθηματικό του πόνο. Αλλά το "όφελος" σε όλο αυτό, που είναι ;

Αντικειμενικό όφελος δεν υπάρχει, απλά αυτός το εκλαμβάνει ως όφελος.
Βέβαια, αν όντως το αλκόολ προκαλεί τη μειωση ενός ψυχολογικού πόνου, τότε υπάρχει αντικειμενικό όφελος, ως προς αυτό το πράγμα: Τη μειωση του Α ή Β ψυχολογικού πόνου. Όμως δεν με απασχολεί το αντικειμενικό ή μη όφελος.
Λέω οτι ένας άνθρωπος αποδέχεται έναν πόνο, που του προκαλεί κάτι, επειδή εκλαμβάνει οτι θα έχει κάποιο όφελος αποδεχόμενος αυτόν τον πόνο.

quote:
Ναι, εντάξει, λογικό είναι αυτό. Οι άνθρωποι πάντα ψάχνουν τις αιτίες για ότι τους συμβαίνει ...

Όχι δεν τις ψάχνουν πάντα, αυτό που κάνουν συχνά είναι οτι προσπαθούν να εκλογικεύσουν, οπότε κάποιος θα σου πει οτι μου συνέβη αυτό επειδή ήταν στο "κάρμα" μου ή επειδή μεγάλωσα στο τάδε περιβάλλον ('σύμφωνα με τους ψυχολόγους') αλλά ο περισσότερος κόσμος, έτσι όπως το βλέπω, απωθεί την αιτία, την πραγματική αιτία δηλαδή. Ίσως κάποιοι να βρίσκουν κάποια παρηγοριά στην εκλογίκευση αλλά στην εκλογίκευση δημιουργείς κάτι (ένα κανούριο νοητικό-ψυχολογικό σχήμα) ενώ στην κατανόηση ανα-λύεις κάτι, δηλαδή μπαίνεις στον "πυρήνα" του.
Αυτό που λέω είναι οτι αν κάποιος αποδεχτεί την πραγματική αιτία για την οποία νιώθει πόνο, μπορεί να πάει παρακάτω. Πολλές φορές (τις περισσότερες;) είναι πολύ δύσκολο να την εντοπίσει κάποιος αυτή. Έτσι μου φαίνεται.

Edited by - Πύρινος on 15/11/2015 16:50:34