- Λέξεις και Έννοιες. Το πρώτο βήμα. - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:
ο κόσμος δεν αποζητά τον πόνο, τον αποδέχεται ώστε να έχει το "όφελος" που έρχεται μαζί με τον πόνο.
Βασικά εγώ ερμήνευσα την λέξη αποδοχή που χρησιμοποίησες σαν ανοχή.
Κάποιος ανέχεται τον πονοκέφαλο της επόμενης μέρας για να έχει σήμερα την "ανακούφιση" που του προσφέρει το αλκόολ.
Είχες πει (1) αν δεν κάνω λάθος οτι κανένας άνθρωπος δεν αποζητά τον πόνο αλλά αποδέχεται τον πόνο.
Σαν υπόθεση εργασίας, το δέχομαι αυτό. Αλλά πρέπει να υπάρχει και κάποια λογική πίσω απ' το οτι κάποιος αποδέχεται τον πόνο. Εδώ ξεκινάει το πρώτο πρόβλημα, γιατί εγώ δεν μπορώ να ανακαλέσω κάποιο περιστατικό, στη δική μου ζωή, που να έχω "αποδεχτεί" κάποιον πόνο. Ή τουλάχιστον αν υπάρχει κάποιο τέτοιο περιστατικό δεν μου είναι εύκολο να το ταυτοποιήσω. Άρα δυσκολεύομαι να έχω ένα σημείο αναφοράς για να δουλέψω πάνω σε αυτή την υπόθεση εργασίας, άρα χρειάζομαι να χρησιμοποιήσω κάποιον ή κάτι άλλο ως σημείο αναφοράς ή ένα παράδειγμα από τη δική μου ζωή.
Επιπλέον, αν δεν κάνω λάθος, έχεις πει (2) οτι η αποδοχή του ψυχολογικού πόνου, οδηγεί στην εξαφάνισή του (ή τη μείωσή του;). Αυτό πώς μπορούμε να το επαληθεύσουμε είτε απ' τη δικιά μας εμπειρία είτε από αυτή των άλλων; Γιατί στη δική μου περίπτωση, μείωση ή/και εξάλειψη (ίσως) ενός ψυχολογικού πόνου θα μπορούσα να εντοπίσω σε τρεις περιπτώσεις:
α) Αναγνώριση της πραγματικής αιτίας του πόνου.
β) Αποδοχή του χειρότερου σεναρίου (αυτό συνέβη/αυτό μπορεί να συμβεί, πάει και τελείωσε, πάμε παρακάτω).
γ) Ελπίδα που εκπορεύεται από τη δυνατότητα να αλλάξω μέσα απο δράσεις (ή σε βάθος χρόνου) τη παρούσα κατάσταση.
Θα μπορούσα ίσως να τοποθετήσω "γ" την "Αποδοχή του πόνου" όμως δεν νομίζω οτι αυτό εξαλείφει τον πόνο και δεν είμαι βέβαιος ούτε για το αν τον μειώνει σε σημαντικό βαθμό.
Π.χ. κάποιος ανέχετε να του φέρονται άσχημα στη δουλειά, γιατί απο εκεί κερδίζει χρήματα. Κάποιος ανέχεται να βρίσκεται σε μια κακή σχέση γιατί το να βγει από αυτή τη σχέση θα προκαλούσε μεγαλύτερο πόνο (και μπορεί όντως βραχυπρόθεσμα να προκαλούσε έναν πόνο "μεγαλύτερο" από αυτόν της καθημερινότητας).
Αν τώρα κάποιος εμμένει σε μια αρνητική κατάσταση, χωρίς ούτε και ο ίδιος να θεωρεί (σε κάποιο απ' τα "επίπεδα" του νου του) οτι υπάρχει κάποιο όφελος, τότε αυτός ο άνθρωπος βρίσκεται σε ένα μονοπάτι αυτοκαταστροφής. Εδώ βέβαια πάλι δεν μπορούμε να το πούμε απόλυτα αυτό, δηλαδή οτι κάποιος δεν αποσκοπεί σε κάποιο όφελος από την αυτοκαταστροφική συμπεριφορά του. Θα μπορούσε να πει κάποιος οτι μια αυτοκαταστροφική συμπεριφορα απαλλάσσει κάποιον από τους πόνους και απ' τους κόπους αλλαγής της εσωτερικής του κατάστασης.
Η ενέργεια που πρέπει να καταβάλει κάποιος για να συνεχίσει μια αυτοκαταστροφική συμπεριφορά είναι μικρότερη από την ενέργεια, συνολικά, που χρειάζεται να καταβάλει κάποιος για να την αλλάξει.
Αυτή η απλή "συνάρτηση" μπορεί να εξηγεί το φαινομενικά παράλογο φαινόμενο του να εμμένει κάποιος στον πόνο.
Edited by - Πύρινος on 16/11/2015 11:07:50
quote:
Θα μπορούσα ίσως να τοποθετήσω"γ""δ" την "Αποδοχή του πόνου" όμως δεν νομίζω οτι αυτό εξαλείφει τον πόνο και δεν είμαι βέβαιος ούτε για το αν τον μειώνει σε σημαντικό βαθμό.
Θα ήτα ευκολότερο αν βλέπαμε το συναισθηματικό και ποια κέντρα δραστηριοποιούνται εκεί ή απλά να ξετυλίξουμε το τελευταίο πέπλο που θα μας φέρει αντιμέτωπους με την ανάγκη μας!
Ορίζεται η ανάγκη;
Είναι εύκολα διακριτή;
Απο που πηγάζει η ανάγκη και ποιο σκοπό εξυπηρετεί;
https://m.youtube.com/watch?v=fNLhxKpfCnA
still creatures of the sea, able to
leave it only because, from birth to
death, we wear the water-filled
space suits of our skins.
quote:αδαμάντινο αδράχτι ρε φίλε,πιο πέπλο😕😕😕
Ειδικότερα ο Πλάτωνας στο έργο του «Πολιτεία» παρουσιάζει την θεά Ανάγκη να φέρει στα γόνατά της αδαμάντινη άτρακτο μέσα στην οποία περιστρέφεται το Σύμπαν."Απο εδώ"
Δύσκολα τα πράγματα.
Της βγήκε στη γωνία ο έρως!!!!
Που θεραπεύει κάθε ανάγκη😊
Γαμώ την
still creatures of the sea, able to
leave it only because, from birth to
death, we wear the water-filled
space suits of our skins.
Edited by - Osmosis on 17/11/2015 21:20:30
death, we wear the water-filled
space suits of our skins.
Edited by - Osmosis on 18/11/2015 00:55:06
quote:
Είχες πει (1) αν δεν κάνω λάθος οτι κανένας άνθρωπος δεν αποζητά τον πόνο αλλά αποδέχεται τον πόνο.
Ναι.
quote:
Σαν υπόθεση εργασίας, το δέχομαι αυτό. Αλλά πρέπει να υπάρχει και κάποια λογική πίσω απ' το οτι κάποιος αποδέχεται τον πόνο.
Γιατί να υπάρχει κάποια λογική ;
quote:
Εδώ ξεκινάει το πρώτο πρόβλημα, γιατί εγώ δεν μπορώ να ανακαλέσω κάποιο περιστατικό, στη δική μου ζωή, που να έχω "αποδεχτεί" κάποιον πόνο..
Δεν έχεις ψάξει καλά ... 
Μάλλον, δεν έχεις ψάξει ... βαθειά 
quote:
Ή τουλάχιστον αν υπάρχει κάποιο τέτοιο περιστατικό δεν μου είναι εύκολο να το ταυτοποιήσω.
Πιο σωστό αυτό που λες, από το προηγούμενο.
quote:
Άρα δυσκολεύομαι να έχω ένα σημείο αναφοράς για να δουλέψω πάνω σε αυτή την υπόθεση εργασίας, άρα χρειάζομαι να χρησιμοποιήσω κάποιον ή κάτι άλλο ως σημείο αναφοράς ή ένα παράδειγμα από τη δική μου ζωή.
Φυσικά. Γι' αυτό σου λέω πριν πως δεν έχεις κάνεις σωστή έρευνα του εαυτού σου. Άμα ψάξεις βαθύτερα, θα δεις πως όσες φορές έχεις ξεπεράσει έναν συναισθηματικό πόνο, τον έχεις ξεπεράσει επειδή ... πολύ απλά, [ απλά Πύρινε, απλά ... ] τον αποδέχτηκες. Δεν συμβαίνει απολύτως τίποτε άλλο. Όλα τα υπόλοιπα, είναι απλώς μια προσπάθεια ερμηνείας του, που φυσικά γίνεται από το νοητικό μας [ πώς ήρθε αυτός ο πόνος, γιατί ήρθε, ποια η αιτία του, γιατί έτσι κι όχι αλλιώς, μήπως αυτό, μήπως εκείνο ... ξυσ' τα τέτοια σου με τον κασμά δηλ. ].
Για το 2ο ... Tο πιο σωστό που λες από όλα τα παραπάνω είναι αυτό :
quote:
β) Αποδοχή τουχειρότερουσεναρίου (αυτό συνέβη/αυτό μπορεί να συμβεί, πάει και τελείωσε, πάμε παρακάτω).
Αποδοχή του ... σεναρίου. Απλά ... πολύ απλά, αυτό συνέβη, τέλος, πάμε παρακάτω. So simple ... και ο πόνος παύει να υπάρχει [ για το συναισθηματικό κέντρο δηλ. στο οποίο πριν συνέβαινε ].
Όλα τα υπόλοιπα που λες (α, γ, δ κτλ) είναι φαντασίες. [ δεν το λέω κακοπροαίρετα ] Είναι φαντασίες, γιατί αν κάποιος σε ρωτήσει μια βδομάδα μετά ή έναν μήνα μετά για ακριβώς το ίδιο πράγμα, θα του δώσεις μια άλλη, διαφορετική ερμηνεία και θα βάλεις άλλα πράγματα στο (α), άλλα στο (β), και άλλα στο (γ) ή στο (δ). Γι' αυτό είναι φαντασίες. Εσύ πιστεύεις πως θα του δώσεις την ίδια ερμηνεία. Όχι. Θα του δώσεις μια διαφορετική ...
Για το 3o ...
quote:
Επίσης είπες και κάτι άλλο (3), οτι εσύ αναφέρεσαι στον ψυχολογικό πόνο ενώ εγώ στον σωματικό.
Αυτό δεν το είπα.
quote:
Στην πραγματικότητα χρησιμοποίησα ως υπόθεση εργασίας οτι ο άνθρωπος αντιδρά με τον ίδιο τρόπο* είτε έρχεται αντιμέτωπος με σωματικό πόνο είτε έρχεται αντιμέτωπος με ψυχολογικό πόνο.
Γιατί το υπέθεσες αυτό ;
quote:
Θεώρησα δηλαδή οποιαδήποτε και να έιναι η φύση του πόνου, ο άνθρωπος πάντα τείνει προς την αποφυγή του** (ή την ανακούφισή του αν θες) και οτι η μοναδική περίπτωση ένας άνθρωπος να ανεχτεί έναν πόνο, είναι αν απο αυτή την ανοχή θα εξάγει κάποιο άλλο όφελος.
Σωστό είναι αυτό. Άλλο όμως είναι η αντίδραση*, άλλο η τάση**. Κάποιος μπορεί να τείνει προς την αποφυγή ενός πόνου αλλά δεν σημαίνει πως θα αντιδράσει και το ίδιο όταν αυτός ο πόνος τον βρει.
quote:
Αν τώρα κάποιος εμμένει σε μια αρνητική κατάσταση, χωρίς ούτε και ο ίδιος να θεωρεί (σε κάποιο απ' τα "επίπεδα" του νου του) οτι υπάρχει κάποιο όφελος, τότε αυτός ο άνθρωπος βρίσκεται σε ένα μονοπάτι αυτοκαταστροφής. Εδώ βέβαια πάλι δεν μπορούμε να το πούμε απόλυτα αυτό, δηλαδή οτι κάποιος δεν αποσκοπεί σε κάποιο όφελος από την αυτοκαταστροφική συμπεριφορά του. Θα μπορούσε να πει κάποιος οτι μια αυτοκαταστροφική συμπεριφορα απαλλάσσει κάποιον από τους πόνους και απ' τους κόπους αλλαγής της εσωτερικής του κατάστασης.
Η ενέργεια που πρέπει να καταβάλει κάποιος για να συνεχίσει μια αυτοκαταστροφική συμπεριφορά είναι μικρότερη από την ενέργεια, συνολικά, που χρειάζεται να καταβάλει κάποιος για να την αλλάξει.
Αυτή η απλή "συνάρτηση" μπορεί να εξηγεί το φαινομενικά παράλογο φαινόμενο του να εμμένει κάποιος στον πόνο.
Είναι λάθος όλο αυτό το σκεπτικό. Χρησιμοποιείς την έννοια της εμμονής. Δεν έχουμε πεί τίποτε ως τώρα γι' αυτό.
Κάθε φορά, βάζεις καινούργιες λέξεις στις σκέψεις σου. Τις εφευρίσκει δηλ. ο νους σου και τις ρίχνει ... τις σκορπάει.
Την καλημέρα μου!
[ ρε τον ερ'μο τον ΝΙΚΟΜΑΧΟ τι έπαθέεεε ... ]
Edited by - z_i_p on 18/11/2015 09:15:30
quote:Μμμ.. έχεις δίκαιο τώρα που το σκέπτομαι
z_i_p
Φυσικά. Γι' αυτό σου λέω πριν πως δεν έχεις κάνεις σωστή έρευνα του εαυτού σου. Άμα ψάξεις βαθύτερα, θα δεις πως όσες φορές έχεις ξεπεράσει έναν συναισθηματικό πόνο, τον έχεις ξεπεράσει επειδή ... πολύ απλά, [ απλά Πύρινε, απλά ... ] τον αποδέχτηκες.
