- Γήινοι και Εξωγήινοι - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

quote:

---

Ακριβώς φίλε.
Για αυτό έχουμε περιορίσει τα...ποσοστά στο 2%...!!!

---

.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "

Το σιγουρο ειναι οτι δεν υπαρχουν εξωγηινοι στον κοσμο το δικο μας
.Δεν μπορουν να δουν τα ματια στον φυσικο κοσμο φαντασματα και πνευματα.

Οτι αυτο που ειδες ειναι αποτελεσμα αστρικης προβολης ειμαι 100% σιγουρος.Δεν χρειαζεται να κοιμασαι...

Εγω παθαινα το εξης,οταν κοιμομουν ημουν στο μεταιχμιο να κανω αστρικη προβολη.Τοτε πεταγομουν απο το κρεβατι ,και για ενα δευτερολεπτο εβλεπα τον αστρικο κοσμο,παρολο που ημουν στο φυσικο πεδιο.Ηταν μια κλεφτη ματια.

Εβλεπα απο το παραθυρο τις λευκες δεσμες του φωτος να μπαινουν.
Στο φυσικο κοσμο δεν μπορεις να τις δεις,παρα μονο τις αναλυσεις του φωτος και τα διαφορα χρωματα .Οχι το ιδιο το φως.

Επισης ,εβλεπα και εναν ιστο αραχνης ,οποιος χανοταν.Μου πηρε καιρο να το καταλαβω και μ φοβιζε πολυ γιατι νομιζα οτι υπαρχουν κακοι μηχανισμοι που με επηρεαζουν στο φυσικο σωμα...

Οι ιστοι αραχνης τελικα,ειναι μηχανισμος στον αστρικο κοσμο που σε βαζει πισω ξανα στο σωμα σου .Εχω δει απειρες εμπειριες μελων,να λενε οτι ειδαν ενα ονειρο πολυ πραγματικο κοντα στο κρεβατι τους ,οπου κατι τους κυνηγουσε και ειχαν το αισθημα του φοβου και του κυνηγητου.Αυτο που ειχαν δεν ηταν ονειρο αλλα αστρικη προβολη.Υπαρχει μηχανισμος στο ματριξ που σε ξαναβαζει πισω στο σωμα σου.
Και μορα εχω και εχουμε δει.Και ειναι σαν μαυρο γυναικειο πνευμα,που σε πλακωνει σοτ στηθος,μαλλον για να μην κανεις αστρικη προβολη και ελευθερωθεις.Στα αγγλικα υπαρχει και το succubus που υποτιθεται ειναι το μαυρο γυναικειο φαντασμα που κανει ερωτα με ανδρες τη νυχτα.Και ναι το πιστευω...

Ανακάλυψη του βρετανικού πανεπιστήμιου του Λέστερ υποδεικνύει πως η σκοτεινή ύλη αποτελείται από αξιόνια, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την πληρέστερη κατανόηση του σύμπαντος.

Ένα «αφύσικο» σήμα από το ευρωπαϊκό διαστημικό τηλεσκόπιο XMM-Newton φαίνεται να αποτελεί την πρώτη άμεση ανίχνευση σκοτεινής ύλης και να εξηγεί από ποια σωματίδια αυτή αποτελείται, υποστηρίζουν αστρονόμοι από το βρετανικό πανεπιστήμιο του Λέστερ.

Τα ευρήματα των επιστημόνων, τα οποία περιγράφονται σε άρθρο τους στην επόμενη έκδοση του περιοδικού «Monthly Notices» της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας, είναι πιθανό να χρειασθούν χρόνια για να επιβεβαιωθούν. Ωστόσο, σε μια τέτοια περίπτωση, θα πρόκειται για μια ιστορική ανακάλυψη, που θα δώσει τη δυνατότητα να κατανοηθεί το σύμπαν πολύ πληρέστερα απ’ ό,τι σήμερα.

Η σκοτεινή ύλη είναι αόρατη, καθώς δεν εκπέμπει ούτε ανακλά ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία. Παρ’ όλα αυτά παίζει καταλυτικό ρόλο στη δομή του σύμπαντος, αφού η ύπαρξή της αποτελεί τη μοναδική εξήγηση για την περιστροφική κίνηση των αστέρων που βρίσκονται στις παρυφές των γαλαξιών. Έτσι, αν και μέχρι σήμερα δεν έχει ανιχνευθεί άμεσα, υπολογίζεται πως αναλογεί στο 23% του σύμπαντος, συγκριτικά με το 4% που αντιστοιχεί στη συμβατική «ορατή» ύλη.

Το σήμα εντοπίσθηκε από τους αστρονόμους του πανεπιστημίου του Λέστερ κατά την ανάλυση των δεδομένων από το διαστημικό τηλεσκόπιο XMM-Newton της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας, το οποίο καταγράφει την ακτινοβολία Χ. Πιο συγκεκριμένα, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι οι μετρήσεις παρουσίαζαν 10% αύξηση όταν το τηλεσκόπιο «σάρωνε» τα όρια του γήινου μαγνητικού πεδίου που βρίσκονται απέναντι από τον Ήλιο.

Η παρατήρηση αυτή ήταν αναπάντεχη, αφού αφαιρώντας την ακτινοβολία Χ από τις πιο ισχυρές πηγές, όπως τους αστέρες και τους γαλαξίες, κανονικά οι μετρήσεις θα έπρεπε να είναι παρόμοιες σε όλες τις περιοχές. Επειδή κανένα συμβατικό μοντέλο δεν μπορούσε να εξηγήσει την ανωμαλία, οι επιστήμονες στράφηκαν σε εναλλακτικές θεωρίες, διαπιστώνοντας πως μόνο ένας συγκεκριμένος μηχανισμός θα μπορούσε να την εξηγήσει.

Ο μηχανισμός αυτός προβλέπει την ύπαρξη των αξιονίων, θεωρητικών σωματιδίων τα οποία έχουν προταθεί εδώ και χρόνια για συστατικά της σκοτεινής ύλης. Τα αξιόνια εκπέμπονται από τον Ήλιο, προτείνουν οι επιστήμονες, αφού πρώτα παραχθούν στον πυρήνα του. «Ταξιδεύοντας» στο διάστημα, όσα σωματίδια φτάνουν στις παρυφές του γήινου μαγνητικού πεδίου εκπέμπουν ακτινοβολία Χ, κάτι που θα δικαιολογούσε την αύξησή της που παρατηρείται τοπικά.

Όπως είναι φυσικό, για να αποκλειστεί οποιαδήποτε άλλη πιθανή εξήγηση, η θεωρία θα πρέπει να επαληθευτεί από επόμενα ανεξάρτητα πειράματα. «Πάντως, η ανακάλυψη θέτει σοβαρή υποψηφιότητα να επιδράσει με καταλυτικό τρόπο όχι μόνο στην καλύτερη κατανόηση των πηγών ακτινοβολίας Χ στο σύμπαν, αλλά και στον προσδιορισμό της φύσης της σκοτεινής ύλης», σημειώνει στο σάιτ του βρετανικού πανεπιστημίου ο καθηγητής και επικεφαλής της έρευνας Άντι Ριντ.

Την ίδια άποψη συμμερίζεται ο Μάρτιν Μπάρστοου, πρόεδρος της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας και επίσης καθηγητής στο Λέστερ. «Πρόκειται για ένα συναρπαστικό αποτέλεσμα. Αν επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για την πρώτη φορά που εντοπίσθηκαν άμεσα και ταυτοποιήθηκαν τα σωματίδια σκοτεινής ύλης, με τεράστιες συνέπειες για τις θεωρίες μας για το σύμπαν».

Υστερόγραφο: Μας έλειπαν πέντε, βρίσκαμε τα δύο το περίπου Higgs, και τα αξιόνια, μας έμειναν άλλα τρία, μέχρι το 2017 θα τα έχουμε βρει και αυτά, τότε ίσως βγούμε από το καβούκι μας (τον πλανήτη εννοώ).

panosfromlydian1080: η Σάρα η Μόρα και το κακό συναπάντημα κάθε πικραμένου (το μαύρο γυναικείο φάντασμα)

Μόλις διάβασα τη νέα δημοσίευση στο arxiv από τον συνάδελφό μου στο INFN, Massimo Passera και τους συνεργάτες του, με τίτλο “Περιορίζοντας τα μοντέλα δύο διπλετών Higgs“, και σκέφτηκα να σας εξηγήσω εδώ για ποιον λόγο τη θεωρώ πολύ ενδιαφέρουσα, αλλά και να αναφερθώ στα συμπεράσματα τους.

Πρώτα απ’ όλα, όμως, τι είναι αυτά τα μοντέλα δύο διπλετών Higgs και γιατί να ασχοληθεί κανείς μαζί τους; Θα θεωρήσω, για αρχή, δεδομένο πως γνωρίζετε ότι πριν από δύο χρόνια ανακαλύψαμε μέσω των CMS και ATLAS, των δύο γιγαντιαίων πειραμάτων στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων του CERN, ένα νέο σωματίδιο. Το σωματίδιο αυτό προσπαθήσαμε για αρκετό καιρό να μην το αποκαλούμε “μποζόνιο Higgs” (μάλιστα, τα πρώτα papers έκαναν λόγο για την ανακάλυψη ενός μποζονίου “κατά τις έρευνες για το μποζόνιο Higgs”), αλλά πλέον δεν υπάρχει κανένας λόγος για αυτό.

Το σωματίδιο Higgs είχε προταθεί πριν από περίπου 50 χρόνια από μερικούς θεωρητικούς φυσικούς με στόχο να δοθεί λύση σε μία σειρά από προβλήματα. Τα ευρήματα του CERN το 2012 συμφωνούσαν από την πρώτη στιγμή αρκετά καλά με τις προβλέψεις, και πλέον είμαστε απόλυτα βέβαιοι πως πρόκειται για ένα μποζόνιο Higgs. Προσέξτε, όμως, “ένα” μποζόνιο Higgs, όχι “το” μποζόνιο Higgs. Υπάρχει σημαντική διαφορά ανάμεσα στα δύο.

Στην πραγματικότητα, η ύπαρξη του μποζονίου Higgs ήταν μία απαίτηση ενός απλού τρόπου να γίνει η θεωρία συνεπής σε μαθηματικό επίπεδο με φαινόμενα που πριν από 50 χρόνια ήταν υποθέσεις και που αργότερα επιβεβαιώθηκαν, όπως η ύπαρξη μποζονίων ασθενούς αλληλεπίδρασης με ιδιαίτερα μεγάλη μάζα (δηλαδή τα W και Z, τα οποία ανακαλύφθηκαν το 1983 από τον Rubbia στο πείραμα UA1). Αλλά αυτός δεν ήταν ο μοναδικός τρόπος: ήταν ο απλούστερος. Η απλότητα είναι μία ιδιαίτερα μεγάλης εκτίμησης ιδιότητα του φυσικού κόσμου, αλλά πιθανόν να υπάρχουν λόγοι για τους οποίους η Φύση να επέλεξε κάτι λίγο πιο σύνθετο.

Για την περιγραφή των ιδιοτήτων ενός φυσικού συστήματος, ακόμα και ενός μακροσκοπικού, οι φυσικοί χρησιμοποιούν μία συνάρτηση η οποία ονομάζεται “Λαγκρανζιανή” (από τον Ιταλό μαθηματικό Giuseppe Ludovico Lagrangia) και η οποία καθορίζει τη δυναμική του συστήματος. Η Λαγκρανζιανή λέει τα πάντα για τη συμπεριφορά του συστήματος, και επομένως είναι ένας πολύ συμπαγής και κομψός φορμαλισμός.

Στο καθιερωμένο πρότυπο, το μποζόνιο Higgs (το μοναδικό) είναι απόρροια ενός μηχανισμού σπασίματος της συμμετρίας, ο οποίος κατά έναν μαγικό τρόπο μετατρέπει την ωραία και συμμετρική Λαγκρανζιανή της ηλεκτρασθενούς θεωρίας, που μπορεί να περιλαμβάνει μία διπλέτα μιγαδικών βαθμωτών πεδίων (τέσσερις βαθμοί ελευθερίας), σε μία πιο άσχημη εκδοχή της, όπου το μοναδικό φυσικό σωμάτιο χωρίς spin (ένα “βαθμωτό” μποζόνιο) προκύπτει από τη διπλέτα. Οι τρεις εναπομείναντες βαθμοί ελευθερίας χρησιμοποιούνται ώστε να παραχθεί η μάζα των μποζονίων W και Ζ. Αυτό το μαγικό είναι φανταστικό, αλλά εάν ξεκινήσει κανείς με δύο διπλέτες από μιγαδικά βαθμωτά πεδία στην συνάρτηση (δίνοντας έτσι οκτώ βαθμούς ελευθερίας) ο μηχανισμός σπασίματος της συμμετρίας θα έδινε πέντε μποζόνια Higgs, αφού τα W και Ζ θα χρειάζονταν και πάλι μόνο τρεις βαθμούς ελευθερίας.

Τα μοντέλα δύο διπλετών Higgs (2DHM) είναι εμφανέστατα λιγότερο οικονομικά από το αντίστοιχο του καθιερωμένου προτύπου. Παρ’ όλα αυτά, θα μπορούσαν να δώσουν στη θεωρία επιπλέον χαρακτηριστικά, τα οποία και να οδηγήσουν στην επέκταση της σε κάτι ισχυρότερο. Για παράδειγμα, η Υπερσυμμετρία στις απλούστερες εκδοχές της είναι κι αυτή ένα μοντέλο δύο διπλετών Higgs: στην υπερσυμμετρία υπάρχουν πάντοτε τουλάχιστον πέντε μποζόνια Higgs. Όμως τα 2DHMs δεν περιορίζονται μόνο στην SUSY, και συνεπώς είναι ένας πιο γενικός φορμαλισμός, αρκετά χρήσιμος για να μελετηθεί λεπτομερώς.

Μέχρι τώρα αυτό που έχουμε βρει είναι ένα μποζόνιο Higgs στα 125 GeV. Είναι ουδέτερο, είναι βαθμωτό (μηδενικό spin), και συμπεριφέρεται όπως η μοναδική φυσική κατάσταση που αναδύεται από το σπάσιμο ενός μοντέλου με μόνο μία διπλέτα. Αλλά δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην είναι αυτό το ένα από αυτά τα πέντε. Το paper του Passera και των συνεργατών του χρησιμοποιεί το δεδομένο εισόδου (πως υπάρχει δηλαδή ένα ελαφρύ ουδέτερο Higgs στα 125 GeV) και λαμβάνει υπόψιν όλες τις παρατηρήσιμες ιδιότητες της ηλεκτρασθενούς φαινομενολογίας – μετρηθείσες τιμές των ιδιοτήτων του Ζ, ανώμαλη μαγνητική ροπή μιονίου, παρατηρήσιμα μεγέθη της φυσικής των Β μεσονίων, άμεσοι περιορισμοί για την ύπαρξη άλλων καταστάσεων Higgs – με στόχο να βρουν ποια περιοχή του παραμετρικού χώρου των 2DHMs δεν έχει αποκλειστεί ακόμα άμεσα ή έμμεσα.

Το paper είναι πολύ τεχνικό οπότε θα σταματήσω εδώ και θα κάνω μία περίληψη των συμπερασμάτων τους. Μία πολύ σημαντική παρατήρηση είναι πως η απόκλιση που παρατηρήθηκε στη μαγνητική ροπή του μιονίου σε σχέση με τις προβλέψεις του Καθιερωμένου Προτύπου, εάν εξεταστεί στο πλαίσιο των 2DHMs, δείχνει προς μία πολύ συγκεκριμένη κατεύθυνση: η απόκλιση, επιπέδου 3 σίγμα, μπορεί να εξηγηθεί εντός ενός συγκεκριμένου είδους μοντέλων δύο διπλετών, τα “τύπου X”, ή “lepton-specific”. Δε θα μπω σε λεπτομέρειες, αλλά αυτά είναι ένα υποσύνολο όλων των 2DHMs που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς. Αυτά συμβιβάζουν την παρατηρούμενη ανωμαλία του μιονίου με τους περιορισμούς σε ένα συγκεκριμένο κανάλι διάσπασης του bottom κουάρκ που περιλαμβάνει s-quarks και φωτόνια. Έτσι, οι ερευνητές καταλήγουν στα εξής:

Ο παραμετρικός χώρος o οποίος ευνοείται από το muon g-2 στα μοντέλα τύπου X είναι σχετικά περιορισμένος όσον αφορά τα εύρη μαζών για το βαρύ ουδέτερο και το φορτισμένο βαθμωτό: M(H0),M(H+)<200 GeV (με χαμηλό MA και υψηλό tan(β)). Η ύπαρξη αυτών των μποζονίων μπορεί να ερευνηθεί στα προσεχή πειράματα του επιταχυντή, ακόμα και εάν αυτή η περιοχή παραμέτρων μπορεί να είναι φευγαλέα, διότι η παραγωγή των επιπλέον μποζονίων Higgs A, H, και H+ ελαττώνεται είτε από το 1/ tan^2 β (σε single productions, πχ μέσω gluon fusion), είτε από το cos(β-α) (σε associated productions των Vφ και hφ). Τα καλύτερα κανάλια, λοιπόν, για την έρευνα για επιπλέον μποζόνια θα είναι pair ή associated productions μέσω της pp -> HH,HA [...] η οποία θα ακολουθείται από [λεπτονικές διασπάσεις], και μπορεί να ερευνηθεί άμεσα στην επόμενη περίοδο λειτουργίας του LHC.

Αυτή είναι μία πολύ συγκεκριμένη πρόβλεψη και αξίζει νομίζω προσοχής. Φυσικά, τα ATLAS και CMS θα εξερευνήσουν αυτές τις τελικές καταστάσεις στη δεύτερη περίοδο λειτουργίας του LHC (Run2), η οποία θα ξεκινήσει μέσα στο 2015, αλλά αυτή η δημοσίευση προσδίδει ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε αυτές τις υπογραφές.

Τέλος, με χαροποίησε ιδιαίτερα το γεγονός πως, απ’ ό,τι βλέπω, συμπεριλαμβάνεται και το όνομα μου στις Ευχαριστίες της δημοσίευσης… Τους ευχαριστώ πολύ για αυτήν τη τιμή!

ΠΗΓΗ: http://qdepizwn.wordpress.com/2014/10/25/%CE%B7-%CE%B6%CF%89%CE%AE-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC-%CF%84o-higgs-%CF%83%CF%84%CE%B1-125-gev-%CF%84%CE%B9-%CE%AD%CF%87%CE%B5%CE%B9-%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84/

Υστερόγραφο: Θεώρησα υποχρέωση μου να σας αναδημοσιεύσω το άρθρο, πραγματικά μου έκανε εντύπωση το πόσο κοντά είναι στην Συμπαντική Φυσική, προφανώς στα τέλη του 2015 τα σπουδαία.

Ακολουθεί η επίσημη ανακοίνωση του Cornell σχετικά με την παραπομπή σου.

quote:

---

We update the constraints on two-Higgs-doublet models (2HDMs) focusing on the parameter space relevant to explain the present muon g−2 anomaly, Δaμ, in four different types of models, type I, II, "lepton specific" (or X) and "flipped" (or Y). We show that the strong constraints provided by the electroweak precision data on the mass of the pseudoscalar Higgs, whose contribution may account for Δaμ, are evaded in regions where the charged scalar is degenerate with the heavy neutral one and the mixing angles α and β satisfy the Standard Model limit β−α≈π/2. We combine theoretical constraints from vacuum stability and perturbativity with direct and indirect bounds arising from collider and B~physics. Possible future constraints from the electron g−2 are also considered. If the 126 GeV resonance discovered at the LHC is interpreted as the light CP-even Higgs boson of the 2HDM, we find that only models of type X can satisfy all the considered theoretical and experimental constraints.

---

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

Δομή της ύλης

Η ύλη αποτελείτε από τέσσερα βασικά στοιχεία, το ηλεκτρόνιο (Lang) τα up/down κουάρκ (Quarks , Quants) και το νετρίνο του ηλεκτρονίου (Jong).

Τα τέσσερα αυτά βασικά στοιχεία, δημιουργούν 17 διαφορετικά «βασικά δομικά υλικά» (από αυτά σήμερα γνωρίζουμε τα 12), κάθε ένα από αυτά τα 17 βασικά δομικά στοιχεία αποτελείτε από συνδυασμούς των Quarks , Quants , Lang και Jong.

Ο Σύμπαν μας αποτελείται από 68 βασικά διαφορετικά είδη της ύλης, τέσσερις γενιές των 17 βασικών δομικών υλικών.

Τα Quarks , Quants, Lang και Jong, τα τέσσερα αυτά βασικά στοιχεία αποτελούν το βασικό υλικό που δημιουργεί το σύμπαν, αλλά και κάθε μορφή ύλης.

Όλες οι μορφές ύλης είναι διπολικές, και πάντα είναι ζευγαρωμένες, αυτές οι διπολικές καταστάσεις είναι αποτελέσματα που προέρχονται από τα Quants και τα Quarks.

Τα συμπλέγματα που δημιουργούνται από τις διάφορες μορφές ύλης είναι δισεκατομμύρια.

Τι εννοείς αν είναι ΛΑΘΟΣ τα 68 βασικά είδη της ύλης τότε είναι 60 ;;;

Αλλά αν είναι 60 τότε οι γενεές πρέπει να είναι 5 των 12 ήδη γνωστών βασικών δομικών στοιχείων και να έχουμε και 5 «πανταχού παρόν και τα πάντα πληρών» δομικά στοιχεία, είναι έτσι ;;;

Επίσης αν είναι έτσι πρέπει να έχουμε 36 διαφορικές επιλογές (σύμπαντα) ή κάνω ΛΑΘΟΣ ;;;