- Οι τρεις ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ιεράρχες - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Σού έχω πει επανειλημμένα φίλτατε ότι μαζί μου δεν θα καταφεύγεις στην προστασία επικοινωνιακών τρικ όταν υπερασπίζεσαι τις αθλιότητες του χριστιανισμού. Καλύτερα μην απαντάς ή πες απλά την αλήθεια.

Σκοπός αυτού του έργου του Βασιλείου ήταν να διδάξει στους νέους χριστιανούς, εκείνους που σπούδαζαν, πώς να κάνουνε «σωστή» χρήση των ελληνικών γραμμάτων, δηλαδή των Ελλήνων ειδωλολατρών όπως τους έλεγε, υποδεικνύοντας τον τρόπο στην μελέτη τους αυτήν ώστε να «μην χάσουνε την ψυχή τους» και να συμβιβάσουνε τα όσα θα διαβάζουνε με την χριστιανική ηθική.

Πρόκειται δηλαδή για μια λογοκρισία επί των κειμένων και μιας εκ των προτέρων δαιμονοποιήσεως μεγάλου μέρους της φιλοσοφίας.

Πολλοί λοιπόν σήμερα, όπως και η αφεντιά σου, θεωρούνε και διαδίδουνε πως γράφτηκε από τον Βασίλειο για να εξάρη ή να υπερασπιστή την κοσμική ελληνική φιλολογία. Πρόκειται για ένα τεράστιο λάθος!

Ο ορίζοντας του βασιλείου είναι πολύ περιορισμένος. Το έργο δεν περιέχει ΚΑΝΕΝΑ παράδειγμα δανεισμένο από τους ρήτορες, τους κοσμικούς ή τον Πίνδαρο, ενώ από τους τραγικούς περιέχει μόλις δυο ή τρία. Επιπλέον, η πονηριά και η δολιότητα του έγκειται στο ότι δεν αντλεί πολλά απ’ευθείας από τις πηγές αλλά δανείζεται από τις λογοκριμένες απόψεις του Πλούταρχου ή από κάποιο ανθολόγιο.

Στην ΙΔ’ ομιλία «Κατά Μεθυόντων» κατακρίνει τους Ελληνικούς χορούς και τα τραγούδια, χαρακτηρίζοντας τις γυναίκες άσεμνες, βρωμερές, μολυσμένες και χορεύοντας με πορνικά άσματα.

Στην «επιστολή» 22 η’ θ’ λέει: «Τα αστεία, το γέλιο και οι γελωτοποιοί είναι πράγματι ακατάλληλα για μοναχούς και ασκητές», θέτοντας έτσι και τα όρια της χριστιανικής ηθικής.

Ας μην κουράσουμε με περαιτέρω στοιχεία λοιπόν αγαπητέ. Εάν θέλεις να μάθεις τι είπαν αυτοί οι Σοφοί Άνδρες τότε πάρε κάλλιστα τα πρωτότυπα.

Κανείς δεν θα σε αφορίσει θαρρώ!

Σκοπός αυτού του έργου του Βασιλείου ήταν να διδάξει στους νέους χριστιανούς, εκείνους που σπούδαζαν, πώς να κάνουνε «σωστή» χρήση των ελληνικών γραμμάτων, δηλαδή των Ελλήνων ειδωλολατρών όπως τους έλεγε, υποδεικνύοντας τον τρόπο στην μελέτη τους αυτήν ώστε να «μην χάσουνε την ψυχή τους» και να συμβιβάσουνε τα όσα θα διαβάζουνε με την χριστιανική ηθική.
Πρόκειται δηλαδή για μια λογοκρισία επί των κειμένων και μιας εκ των προτέρων δαιμονοποιήσεως μεγάλου μέρους της φιλοσοφίας.

Και ο Πλάτων το ίδιο λέει για τους παίδας ότι πρέπει να προφυλασσονται από μυθολογίες και άλλα κείμενα της εποχής. Η διαφορά είναι ότι ο Πλάτων απαγορεύει και τον Ισίοδο ενώ ο Βασίλειος πιο ελαστικός γράφει (Και... τα έργα του Ησίοδου "α πάντες άδουσι" – και οι χριστιανοί της εποχής δηλαδή προτρέπουν στην αρετή).

Πολλοί λοιπόν σήμερα, όπως και η αφεντιά σου, θεωρούνε και διαδίδουνε πως γράφτηκε από τον Βασίλειο για να εξάρη ή να υπερασπιστή την κοσμική ελληνική φιλολογία. Πρόκειται για ένα τεράστιο λάθος!
Ο ορίζοντας του βασιλείου είναι πολύ περιορισμένος. Το έργο δεν περιέχει ΚΑΝΕΝΑ παράδειγμα δανεισμένο από τους ρήτορες, τους κοσμικούς ή τον Πίνδαρο, ενώ από τους τραγικούς περιέχει μόλις δυο ή τρία. Επιπλέον, η πονηριά και η δολιότητα του έγκειται στο ότι δεν αντλεί πολλά απ’ευθείας από τις πηγές αλλά δανείζεται από τις λογοκριμένες απόψεις του Πλούταρχου ή από κάποιο ανθολόγιο.

Την ελληνική φιλολογία την υπερασπίστηκαν όλοι οι εκκλησίαστικοί και κοσμικοί του βυζαντίου με τον καλύτερο τρόπο. Απλά, διάβαζαν , μάθαιναν , έγραφαν τα έργα τους σε αρχαιοελληνική.
Δεν μπορείς να τους κατακρίνεις όταν δεν μπορείς να γράψεις μια πρόταση αρχαία ελληνικά.
Φυσικά δεν ασπάστηκαν την αρχαία θρησκεία , θεωρίες, και τον τρόπο άσεμνο τρόπο ζωής.

Στην ΙΔ’ ομιλία «Κατά Μεθυόντων» κατακρίνει τους Ελληνικούς χορούς και τα τραγούδια, χαρακτηρίζοντας τις γυναίκες άσεμνες, βρωμερές, μολυσμένες και χορεύοντας με πορνικά άσματα.
Και ο Πυθαγόρας και οι μαθηταί του ήσαν εγκρατείς. Γράφει λίγο πιο κάτω στο ίδιο κεφάλαιο ότι με τη μέθη γίνονται σαν τα άλογα ζώα παρασυρόμενοι μόνο από την σάρκα. Δε νομίζω να λέει για χορούς σεμνούς ελληνικούς αλλά διονυσιακού τυπου.
“Να αποφεύγεις τη μέθη όπως αποφεύγεις την τρέλα”. Σέξτος

Προσπάθησε τουλάχιστον ρε Δημήτρη να διατηρήσεις μια κάποια σοβαρότητα στα όσα λες επιτέλους. Ο Πλάτων δεν κήρυττε Σωτηριολογία, Παραδείσους και προσδοκίες νεκραναστάσεων αλλά μια ιδεαλιστική φιλοσοφία! Μια φιλοσοφία που δεν διεκδίκησε κανένα αλάθητο και δεν χώρισε τους ανθρώπους σε πιστούς και απίστους. Αυτί που κάνεις λέγεται καπηλεία και τίποτα άλλο.

Χαίρομαι πάντως που έστω και με αυτόν τον τρόπο παραδέχεσαι την δολιότητα και τον βαθύτερο σκοπό του βασιλείου.

dimitris2:
«Δεν μπορείς να τους κατακρίνεις όταν δεν μπορείς να γράψεις μια πρόταση αρχαία ελληνικά. Φυσικά δεν ασπάστηκαν την αρχαία θρησκεία , θεωρίες, και τον τρόπο άσεμνο τρόπο ζωής.»

Πάντως να’σαι σίγουρος πως μια πρόταση την γράφω και μάλιστα πολύ άνετα (!). Κατά τα άλλα, ασπάστηκαν δηλαδή το…«ήθος» της Πεντατεύχου ας πούμε? Το «ήθος» που προκύπτει από την αέναη αιμομιξία των πρωτόπλαστων? Το «ήθος» του Αβραάμ και της επαναλαμβανόμενα εκδιδομένης Σάρας? Το «ήθος» των υιών Αβραάμ? Το «ήθος» της οικογένειας Λωτ? Το «ήθος» του Κωνσταντίνου? Το «ήθος» περί γάμου και γυναικών του Παύλου?

dimitris2:
«Γράφει λίγο πιο κάτω στο ίδιο κεφάλαιο ότι με τη μέθη γίνονται σαν τα άλογα ζώα παρασυρόμενοι μόνο από την σάρκα. Δε νομίζω να λέει για χορούς σεμνούς ελληνικούς αλλά διονυσιακού τυπου.»

Έχεις δει ποτέ σου κανέναν εκ των διαφόρων «Αγίων» σας να χορεύει και να διασκεδάζει? Έχεις δει ποτέ σου καμία ζωγραφιά σας που να παρουσιάζει χαμογελαστά πρόσωπα? Έχεις δει ποτέ σου κανέναν «Άγιο» σας να αθλείτε και να παρουσιάζει κάτι περισσότερο από…..τον αστράγαλο του??

Μήπως γνωρίζεις το ΓΙΑΤΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΔΕΝ ΓΕΛΑΣΕ ΠΟΤΕ ΤΟΥ?? Γιατί δεν αισθάνθηκε ποτέ του την ανάγκη ως άνθρωπος, ως σάρκα και συναίσθημα, να γελάσει?

Ο χριστιανισμός φίλτατε είναι μια θρησκεία δίχως χαρά. Ο χριστιανός ποτέ δεν χαίρετε. Ποτέ δεν γελά. Ποτέ δεν χορεύει. Ποτέ δεν θαυμάζει το σώμα του. Απλά λυπάται για το ότι ζει, λυπάται για το ότι βρίσκετε εγκλωβισμένη η ψυχή του στην σάρκα, και ζει αναμένοντας την μεταθανάτια σωτηρία του!

Με λίγα λόγια, είναι η ζωή για τον θάνατο.

dimitris2:
«Ο ασκητισμός είναι δρόμος και ασκήσεις που δεν μας αφορά.»

Ο χριστιανικός ασκητισμός είναι μια αρρώστια της κοινωνίας. Ένα καρκίνωμα στον κόρφο της νεολαίας. Να σου υπενθυμίσω ότι ο Ο Άγιος Αντώνιος ο Μέγας, αιγυπτιακής καταγωγής, πέρασε τη ζωή του μέσα σε μια σπηλιά της Ερυθραίας, προσευχόμενος στον Θεό. Στο διάστημα που ασκήτευε ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ ΠΟΤΕ ΕΝΔΥΜΑ (!) ΔΕΝ ΕΠΛΥΝΕ ΠΟΤΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ (!!) ΚΑΙ ΤΡΕΦΟΤΑΝ ΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑ ΗΜΕΡΑ ΜΕ ΕΝΑ ΠΑΞΙΜΑΔΙ (!!!) . ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΣΕ ΠΟΤΕ.

Ο όσιος Συμεών ο Στυλίτης πέθανε, αφού έζησε επί σαράντα χρόνια ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΣΤΥΛΟΥΣ, ΧΕΙΜΩΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, ΚΗΡΎΤΤΟΝΤΑΣ….ΤΟΝ «ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»! ΑΦΗΝΕ ΤΑ ΕΝΤΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΝΑ ΤΡΩΝΕ ΤΙΣ ΣΑΡΚΕΣ ΤΟΥ. Ο θάνατος του ήταν φρικτός και επήλθε, ΑΦΟΥ ΑΠΕΜΕΙΝΑΝ ΣΤΟΝ ΣΤΥΛΟ ΜΟΝΟ ΤΑ ΚΟΚΑΛΑ ΤΟΥ !!!

Το αποτέλεσμα αυτών των μεθόδων είναι χιλιάδες θύματα που καταντούν ανέραστα, άγαμα, εχθρικά προς τις οικογένειες τους, άβουλα θύματα ΑΜΕΙΛΙΚΤΩΝ ΡΑΣΟΦΟΡΩΝ.

dimitris2:
«Ο ασκητισμός είναι δρόμος και ασκήσεις που δεν μας αφορά.»
Ο χριστιανικός ασκητισμός είναι μια αρρώστια της κοινωνίας. Ένα καρκίνωμα στον κόρφο της νεολαίας. Να σου υπενθυμίσω ότι ο Ο Άγιος Αντώνιος ο Μέγας, αιγυπτιακής καταγωγής, πέρασε τη ζωή του μέσα σε μια σπηλιά της Ερυθραίας, προσευχόμενος στον Θεό. Στο διάστημα που ασκήτευε ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ ΠΟΤΕ ΕΝΔΥΜΑ (!) ΔΕΝ ΕΠΛΥΝΕ ΠΟΤΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ (!!) ΚΑΙ ΤΡΕΦΟΤΑΝ ΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑ ΗΜΕΡΑ ΜΕ ΕΝΑ ΠΑΞΙΜΑΔΙ (!!!) . ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΣΕ ΠΟΤΕ.
Ο όσιος Συμεών ο Στυλίτης πέθανε, αφού έζησε επί σαράντα χρόνια ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΣΤΥΛΟΥΣ, ΧΕΙΜΩΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, ΚΗΡΎΤΤΟΝΤΑΣ….ΤΟΝ «ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»! ΑΦΗΝΕ ΤΑ ΕΝΤΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΝΑ ΤΡΩΝΕ ΤΙΣ ΣΑΡΚΕΣ ΤΟΥ. Ο θάνατος του ήταν φρικτός και επήλθε, ΑΦΟΥ ΑΠΕΜΕΙΝΑΝ ΣΤΟΝ ΣΤΥΛΟ ΜΟΝΟ ΤΑ ΚΟΚΑΛΑ ΤΟΥ !!!

Τζάμπα προσπαθείς να μπερδέψεις το λάδι με το νερό αγαπητέ. Όσο και εάν φαίνεται ένα, μόλις ηρεμήσουνε τα πράγματα το καθένα παίρνει την θέση του. Η Σωτηριολογία, η Εσχατολογία, η Μεσσιανική Προσδοκία και η νεκρανάσταση είναι θέματα ΑΣΥΜΒΑΤΑ με τα όσα διακαώς θέλεις να ομοιάσεις.

dimitris2:
«Μια πρόταση σίγουρα.»

Μα, μόλις πριν έλεγες κάτι άλλο βρε Δημήτρη……

dimitris2:
«Δεν υπάρχουν ημίθεοι στην παλαιά αλλά ανθρώποι με ελαττώματα και πάθη που προσπαθούν προς το καλύτερο. Οσο για το γάμο οι αρχαίοι είχαν κάποια σοβαρότητα σ' αυτό το θέμα (δε νομίζω όλοι να είχαν παλακίδες) το ίδιο προτείνει και ο Παύλος.»

Μόνο που οι προαγωγοί και οι εκπορνευόμενοι της Παλαιάς Διαθήκης είναι…….οι εκλεκτοί του Θεού σας που έμελε να αποτελέσουνε πνευματικούς πατέρες των χριστιανών!!!!

Όσον αφορά τον γάμο και την γυναίκα άστο καλύτερα διότι δεν είναι και…η καλύτερη πλευρά σας! Την γυναίκα την καταραστήκατε, κανένας εκ των μαθητών Του δεν παντρεύετε, χιλιάδες μοναχών αποτρέπουνε από τα κοινά και τη συμβολή στην κοινωνία. Επίσης, πουθενά δεν υπάρχει θηλυκό, ούτε καν στην Αγία Τριάδα.

Διαβάζοντας π.χ. κανείς τον Κλήμη τον Άλεξανδρέα («Παιδαγωγός» 2:33): «Μία γυναίκα, αν λάβουμε ύπ'οψιν ποια είναι ή φύση της, πρέπει να αίσχύνεται γι' αυτήν».

Ο Τερτυλλιανός (De Cultum Feminarum 1.1) ισχυρίζεται, πώς οi γυναίκες αποτελούν «τήν πύλη μέσα από τήν οποία έρχεται ό Διάβολος». Ό πατέρας επίσης της Εκκλησίας επίσκοπος Κύπρου Έπιφάνειος (Ρ.Ο. 42,740) γράφει, πώς οί γυναίκες «άποπλανωνται εύκολα, είναι αδύναμες και τους λείπει ή λογική. Ό Διάβολος ξερνά το χάος του μέσα από αυτές»!

Ρίξε μια ματιά στην ισότιμη μεταχείριση του 12θεού και θα αντιληφθείς τον μισογυνισμό που διέπει το δόγμα.

dimitris2:
«Οι άγιοί μας αθλούνται από μικρά παιδιά και βγάλαμε και ολυμπιονίκες. Άγιος δεν είναι όποιος φοράει ράσα. Ο άγιος αντώνιος ζούσε στην έρημο, μέγας ασκητής. Μα πάνω απ τον άγιο αντώνιο ήταν ο πνευματικός καθοδηγητής του, ένας τσαγκάρης με αρκετά παιδιά που τον συμβούλευε.»

Τι κάνουνε οι «Άγιοι» σας?? Σε ΤΙ...«αθλούνται»? Εις την πίστη του Θεού μήπως? Έχεις έστω και μια λέξη να μας επισημάνεις από τις Γραφές σας που να ομιλούν για την άθληση, για τον χορό, για το θέατρο, για το τραγούδι? Δείξε μας ρε Δημήτρη μια μονάχα απεικόνιση που να αθλείται κάποιος «Άγιος» σας. ΜΙΑ ΜΟΝΑΧΑ! Όχι μόνο δεν αθλούνται, αλλά ντρέπονται για το σώμα τους. Σκεπάζουνε ακόμα και τους αστράγαλους τους ενώ οι εικόνες σας αναδεικνύουνε και το αποτέλεσμα της «άθλησης» σας: σκυθρωπά πρόσωπα, αγέλαστα πρόσωπα, κοκαλιασμένα κορμιά, γενειάδες και μακριά μαλλιά, και γενικά καχεξία και πτώση.

Έχεις δει πολλούς τέτοιους…«αθλητές» φίλτατε π.χ. στους Ολυμπιακούς αγώνες??

dimitris2:
«Δεν είναι αλήθεια, δεν έχει γραφεί πουθενά, ίσως σε κανένα απόκρυφο, αλλά είναι σίγουρο ότι έκανε το πρωτο του θαύμα ευλογόντας το κρασί να πιούν και να χορέψουν να χαλαρώσουν και να διασκεδάσουν εν αντιθέσει με όσα γράφεις παραπάνω.»

Δεν είναι αλήθεια? Πες καλύτερα φίλτατε πως δεν θέλεις να ακούς την αλήθεια, και άσε τα «θα» και τα «ίσως» για κανέναν αδαή. Ούτε ο Ιησούς γελάει ποτέ Του μα ούτε και οι μαθητές Του! Εάν είχε το δόγμα την ανάγκη τέτοιας έκφρασης και καταγραφής τότε πολύ εύκολα θα μπορούσανε να το προσθέσουνε οι πλαστογράφοι του Κωνσταντίνου στα Ευαγγέλια. Γι’αυτό εξάλλου και ΠΟΥΘΕΝΑ στις απεικονίσεις σας δεν γελάει κανείς. Το γέλιο είναι ΑΝΑΘΕΜΑ στον χριστιανισμό.

Όσο για τα «θαύματα» και τις προσθήκες σου («να πιούν και να χορέψουν..») μείνε στα γραφόμενα καλύτερα και άσε την συσκότιση.

dimitris2:
«Δεν έζησε 40 χρόνια κρεμασμένος, δεν αναφέρεται στο βιβλίο γκινες. Εζησε σε μικρό οίκημα πάνω σε στύλο. Οι διάφορες ασκήσεις που κάνουν λαοί προ και μετά Χριστού είναι πρόβλημα των ασκουμένων και όχι δικό σου.»

Ώστε «ασκήσεις» κάνουνε οι διάφοροι αναχωρητές της ζωής έ? Για να δούμε!

Η νέα Ιουδαϊκή αίρεση των Χριστιανών κατάφερε, με την επιβολή του καισαροπαπισμού, να αναστρέψει αξίες και πρότυπα πανάρχαια τα οποία και ξεπέσανε ανεπανόρθωτα. Η υπερηφάνεια θα αντικατασταθεί από την ταπείνωση, η χαρά της ζωής από την λύπη και τη μελαγχολία, ο αθλητισμός θα γίνει μοναχισμός, ο ήρωας μάρτυρας, η έρευνα άλογη πίστη, το θάρρος φόβος, και η λογική και το κριτικό πνεύμα παράνοια.

ΕΡΗΜΙΤΕΣ, ΣΠΗΛΑΙΟΒΙΟΙ, ΑΝΑΧΩΡΗΤΕΣ-ΑΣΚΗΤΕΣ και ΤΡΩΓΛΟΔΥΤΕΣ θα αποτελέσουνε ξαφνικά τους εκφραστές των «νέων συμβολισμών» αλλά και ταυτόχρονα το πρότυπο του μεσαιωνικού ανθρώπου που θα «ακολουθήσει» τη νέα ασιατική λαίλαπα.

ΤΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟ που κυριαρχούσε και διαπότιζε την νέα αίρεση του Ιουδαϊσμού, οδήγησε τους μοναχούς-ασκητές ΣΕ ΠΑΡΑΛΟΓΕΣ ΑΚΡΟΤΗΤΕΣ:

• Ο Αιγύπτιος ασκητής Παχώμιος ΜΑΣΤΙΓΩΝΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΩΣ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΤΟΥ ΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ !

•Ο Βησσαρίων αυτοβασανιζόταν με αγκάθια ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΑΜΑΡΤΙΕΣ!

• Ο Άγιος Αντώνιος ο Μέγας, αιγυπτιακής καταγωγής, πέρασε τη ζωή του μέσα σε μια σπηλιά της Ερυθραίας, προσευχόμενος στον Γιαχβέ. Στο διάστημα που ασκήτευε ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ ΠΟΤΕ ΕΝΔΥΜΑ (!) ΔΕΝ ΕΠΛΥΝΕ ΠΟΤΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ (!!) ΚΑΙ ΤΡΕΦΟΤΑΝ ΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑ ΗΜΕΡΑ ΜΕ ΕΝΑ ΠΑΞΙΜΑΔΙ (!!!). ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΣΕ ΠΟΤΕ.

• Ο εκ Σαξωνίας Άγιος Γορδικός τρεφόταν αποκλειστικά με ΣΑΠΙΟ ΦΑΓΗΤΟ!!!

• Η καλόγρια Ελισάβετ ΕΠΙΝΕ ΤΑ ΟΥΡΑ ΤΗΣ ΑΠΟ ΕΥΛΑΒΕΙΑ !!!

•Ο Σύριος Βαραδάτος ζούσε μονίμως μέσα σε ένα σάκκο ΜΕ ΜΙΑ ΤΡΥΠΑ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΝΕΠΝΕΕ, ΤΡΕΦΟΤΑΝ, ΟΥΡΟΥΣΕ ΚΑΙ ΑΦΟΔΕΥΕ !!!

• Ο Μακάριος ο Αλεξανδρινός, δεμένος πάντοτε με αλυσίδες βάρους σαράντα και πλέον κιλών, ΖΟΥΣΕ ΣΕ ΕΝΑ ΠΗΓΑΔΙ ΑΛΕΙΦΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΤΟΥ ΜΕ ΜΕΛΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΒΑΣΑΝΙΖΟΥΝ ΟΙ ΜΥΓΕΣ !!!

Αλήθεια βρε Δημήτρη, ΠΟΤΕ είπε ο Ιησούς να ακολουθείτε όλες αυτές τις ακρότητες, όλους αυτούς τους παραλογισμούς?

Τέλος, για να καταλάβουνε οι αναγνώστες μας ΤΙ ΠΑΘΑΙΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ από αυτά τα κοινόβια των «ΑΓΙΩΝ» και «ΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΩΝ» Γερόντων που εκθειάζεις, ας διαβάσουμε λίγα από το μηνιαίο χριστιανικό περιοδικό «Λόγοι περί Υπακοής» της Μονής Κυπριανού και Ιουστίνης (σελ, 18):

«Αναφέρεται για παράδειγμα στον βίον του οσίου Συμεών, ότι ο μαθητής και υποτακτικός του Αρσένιος, ο μετέπειτα διάδοχος του στην ηγουμενία, εδοκίμασε κάποτε τον ισχυρότερον πειρασμό της ζωής του. Η κατά σάρκα μητέρα του, αφού επληροφορήθη μετα από πολλή έρευνα τον τόπον ασκήσεως του υιού της, ήλθε στο μοναστήρι και έπεσε μπρούμυτα στην εξωτερικήν πύλη της μονής και ζητούσε επίμονα με δάκρυαν να ιδή τον υιό της, με σκοπόν βεβαίως να τον συγκινήσει και έτσι να τον αποσπάση απ’την μοναχικήν ζωήν…Μετα από τρείς ημέρες η μητέρα του, αφού τελικώς απεγοητεύθη, ανεχώρησε άπρακτη. Έτσι ο ευλογημένος Αρσένιος ελυτρώθη από μία μεγάλη παγίδα του εχθρού, επειδή εβίωνε νε συνέπειαν την πνευματικήν συγγένειαν με τον γέροντα του»

Θαύμασε τους Δημήτρη! Θαύμασε τις υποδείξεις αντιμετώπισης…..του εχθρού ενός ασκητή!! Θαύμασε το ΠΟΥ τοποθετούνε οι «Γέροντες» σου την οικογένεια!! Αλλά ας μην πάμε μακριά: το παράδειγμα τους το έδωσε ο Μεσσίας τους, ο οποίος μισούσε το γάμο (βασικός θεσμός του Αρχαίου Πελασγικού κόσμου μας!) και αποκαλούσε την ίδια του τη μητέρα «γύναι», μη αναγνωρίζοντας την ως μητέρα του……

Αυτά τα λίγα προς το παρόν φίλτατε.