- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Edited by - zip on 01/12/2009 15:35:49
quote:
zip Γιατί πιστεύεις πως όλοι αυτοί οι άνθρωποι που σε διαβάζουν ρε τραχανά έχουν την ίδια ανάγκη με σένα ; Ποιος σου είπε πως αναζητούν την "φώτιση" δια φωτιάς και σιδήρου ;
Μου αρέσει που βγάζεις συμπεράσματα από το πουθενά. Δεν πιστεύω τίποτα τέτοιο. Συζητάμε με άλλους ανθρώπους που έχουν κοινές εμπειρίες κι λέμε αυτά που βιώνουμε. Όταν δω ότι κάποιος λέει πράγματα που προσανατολίζουν οδηγώντας τους σε μια λάθος κατεύθυνση..τοτε λέω αυτά που έχω ζήσει.
Εξάλλου δεν βάλαμε κανέναν με το ζόρι να διαβάζει εδώ μέσα. Ο τίτλος λέει
«Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ» Θα μπει αυτός που ενδιαφέρεται. Όλοι οι άλλοι θα μπουν για να διασκεδάσουν και για αποπροσανατολίσουν την κουβέντα.
Διάβασε αυτά που σου είπα πριν και έλα να τα συζητήσουμε σοβαρά.
quote:
ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ Όλα αυτά που λες ζιπ έχουν νόημα αν τα δούμε ότι ανήκουν στην περιφέρεια. Δηλ έχουμε ένα μέρος που λέμε συνειδητό άλλο που το λέμε ασυνείδητο και ένα άλλο που το λέμε ασυνείδητο.Όλα αυτά όμως ανήκουν στην περιφέρεια επειδή σε κανένα από αυτά που ονομάζομε σαν συνειδητό,υποσυνειδητο,ασυνείδητο δεν υπάρχει επίγνωση..γιατί αν υπήρχε δεν θα υπήρχε υποσυνείδητο και ασυνείδητο ή αυτο που εννωουμε σαν συνειδητο!
Αυτές οι περιοχές είναι οι σκοτεινές. Ο βυθός και η επιφάνια που λες είναι στην περιφέρεια και όχι στο κέντρο. Είναι πολύ διαφορετικά πράγματα. Για να δει κάποιος στην περιφερεια και μέσα στα σκοταδια του και τα βαθύ του υποσυνείδητου και του ασυνείδητου χρειάζεται το φως της επίγνωσης που είναι το «κέντρο» .
Περιμένω τα σχόλια σας.
quote:
zip Τους εαυτούς τους ψάχνουν, που τους 'χασαν - και πως να μην τους χάσουν δηλ ; - μέσα στην κοινωνία που φτιάξατε εσύ και οι όμοιοί σου : μια κοινωνία μέσα στην αμπελοφιλοσοφία, στο αλλαλούμ και στην σούπα της Εσωτερικίστικης γνώσης μακρυά από την αληθινή ζωή, από τον βίο, από το αληθινό δάκρυ, από το αληθινό γέλιο της πεντακάθαρης ύπαρξης, από την αληθινή αγάπη, από την αληθινή συνύπαρξη των ποικιλόμορφων και πολύχρωμων λόγων και εννοιών.
Θέλω επίσης να σου πω πως φτιάχνεις αμπελοφιλοσοφία και απομακρίνεις τον κόσμο μεσα από όλα αυτά που κατηγορείς.
Που είναι το κακό στο να έχει κάποιος επίγνωση του εαυτού του; Το να μην θες να έχεις, είναι δικαίωμα σου, δεν σου είπε κανείς ότι πρέπει να έχεις. Όταν μιλάμε όμως με ανθρώπους που θέλουν να έχουν τότε θα μιλήσουμε για αυτό.
Η αληθινή ζωή, το αληθινό γέλιο της πεντακάθαρης ύπαρξης, η αληθινή αγάπη «έρχονται» από αυτό που δεν έχει καμιά έννοια.
Αν εσύ πιστεύεις ότι η Η αληθινή ζωή, το αληθινό γέλιο της πεντακάθαρης ύπαρξης, η αληθινή αγάπη είναι η συνύπαρξη των εννοιών …καλά κανείς… αυτό που θα έλεγα επάνω σε αυτό...είναι η συγχώνευση και όχι η συνύπαρξη, μιας και μιλάμε για αληθινή ζωη.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 01/12/2009 16:34:27
zip :
quote:
Ο φωτισμένος άνθρωπος είναι ένας άνθρωπος κοινός, συνηθισμένος, απλός και καθημερινός. Έχει βουτήξει στον εαυτό του, έχει ανάψει τις λάμπες των σκοτεινών δωματίων του, αλλά έχει επιστρέψει στην επιφάνεια, έχει κλείσει τον διακόπτη. Γνωρίζει πλέον τα σκοτάδια του, τα έχει δει, γνωρίζει πλέον τον βυθό του, γνωρίζει τον εαυτό του. Μπορεί να βρίζει, να αγανακτεί, να ψάχνει για parking. Δεν κάνει τίποτε διαφορετικό απ' ότι έκανε και πριν να "φωτιστεί". Τίποτε διαφορετικό.
Για αυτό επιμένω πως όλα αυτά που λες ανήκουν στο ψευδοεσωτερισμο που είναι βγαλμένα από έναν νου από μια συνείδηση που δεν έχει εμπειρία του εαυτού της.
Έτσι όπως τα λες δεν χρειάζεται να φωτιστή κανείς αφού τα ιδία θα κάνει με πριν.
Όλα αυτά που λες αποπροσανατολίζουν και οδηγούν στα σκοτάδια.
Γιατί δεν σχολιάζει και κανείς άλλος;
Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 01/12/2009 15:06:57
alfa-omega :
Ως πλήρως φωτισμένο άνθρωπο αντιλαμβανόμαστε συνήθως (αν δεν απατώμαι ) εκείνον που έχει αποβάλλει όλα τα ελαττώματα από μέσα του ,όλες τις αρνητικές ιδιότητες και αυτό που του έχει απομείνει είναι αρετές, ή θετικές ιδιότητες .
Ως σκοτεινό άνθρωπο εκείνον που σπάνια μπορείς να ανακαλύψεις κάτι θετικό μέσα του , π.χ μία αρετή , αλλά μονάχα ελαττώματα και αρνητικές ιδιότητες .
Ανάμεσα στις δύο στάσεις ,τρόπους ζωής και συμπεριφορές των φωτισμένων ανθρώπων και των σκοτεινών υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία διαβαθμισμένων τάξεων συμπεριφοράς .
Όπως για παράδειγμα τον τύπο που περιέγραψε άνωθεν ο zip .
Θα μπορούσε ο καθένας μας να περιγράψει με τον δικό του ,μοναδικό τρόπο έναν φωτισμένο, η έναν σκοτεινό άνθρωπο.
Ο κυριαρχικά και παθολογικά εγωιστής, ζηλιάρης, φθονερός, ιδιοτελής, βλαβερός, λάγνος, σκληρός, στενόμυαλος... οπωσδήποτε είναι ένας σκοτεινός .
Ο κυριαρχικά καλοσυνάτος, χαρούμενος, ανιδιοτελής, ταπεινός και απλός, ανεκτικός, ανοιχτόμυαλος... οπωσδήποτε είναι ένας φωτισμένος άνθρωπος.
Οι φωτισμένοι και οι σκοτεινοί άνθρωποι βρίσκονται μέσα σε όλους τους χώρους και όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες παντού στον κόσμο.
quote:
alfa-omegaΩς πλήρως φωτισμένο άνθρωπο αντιλαμβανόμαστε συνήθως (αν δεν απατώμαι ) εκείνον που έχει αποβάλλει όλα τα ελαττώματα από μέσα του ,όλες τις αρνητικές ιδιότητες και αυτό που του έχει απομείνει είναι αρετές, ή θετικές ιδιότητες .
Η κατάσταση της "φώτισης" δεν σου επιτρέπει να αποβάλλεις τα ελαττώματά σου, σου επιτρέπει όμως να τα δεις, να τα γνωρίσεις ώστε να τα αποφεύγεις. Κάθε ελάττωμα που έχει ένας άνθρωπος, καλώς το έχει. Όμως αυτό το ελάττωμα μοιάζει με ένα εμπόδιο γι' αυτόν στον δρόμο της ζωής του. Για να περάσει κάποιος αυτό το εμπόδιο, για να το πηδήξει και να συνεχίσει την πορεία του, πρώτα πρώτα θα πρέπει να το δει, να το γνωρίσει μέσα του απ' όλες τις πλευρές του. Δεν μπορεί κανένας μας να δει στο σκοτάδι αυτά τα εμπόδια. Γι' αυτό συνεχώς πέφτουμε επάνω τους, σκοντάφτουμε και χάνουμε τον δρόμο μας. Η "φώτιση" κάνει αυτό που λέει η λέξη : Φωτίζει τον δρόμο, κάνει τα εμπόδια εμφανή, τα φέρνει στην επιφάνεια ώστε να τα δούμε και να τα αποφύγουμε με τον ίδιο τρόπο που ένας δρομέας αποφεύγει τα εμπόδιά του σε μια κούρσα μετ' εμποδίων.
Το ζήτημα ξέρεις, alfa-omega, δεν είναι να αποβάλλουμε τα ελαττώματά μας. Δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό, γιατί θα είναι σαν να αρνούμαστε το άλλο μας μισό. Ο άνθρωπος έχει το καλό και το κακό μέσα του. Είναι φτιαγμένος από το καλό και το κακό. Το ζήτημα είναι αυτές οι αντίθετες έννοιες - οι όποιες αντίθετες έννοιες - να συμφιλιωθούν, να μονιάσουν, να τα βρουν μεταξύ τους. Να κάτσει ο Θεος κι ο Σατανάς μας στο ίδιο τραπέζι. Να σταματήσει δηλ. αυτός ο αιώνιος πόλεμος του καλού με το κακό και οι δύο αντίπαλοι να κάνουν ειρήνη μέσα μας. Αν συμβεί αυτό, τότε ο μισητός με τον αγαπημένο θα συμφιλιωθούν, ο Εντός θα τα βρει με τον Εκτός, ο λυπημένος θα τα βρει με τον χαρούμενο, ο νηστικός θα τα βρει με τον χορτάτο, ο πλούσιος θα τα βρει με τον φτωχό. Θα κάθονται μαζί, θα συζητάνε μαζί, θα πράττουν μαζί, θα ζουν μαζί, θα είναι ο ένας με τον άλλον, μαζί με τον άλλον - - αυτό που έλεγα πριν στον Γκουρού δηλ. - σαν ΕΝΑ, ενωμένοι, συμφιλιωμένοι, θα συνυπάρχουν αρμονικά.
Πρόσεξε τώρα : Αν ο Θεος κι ο Σατανάς γίνουν ΕΝΑ, τότε ποιος θα είναι ο Θεός και ποιος ο Σατανάς ; Δεν θα ξέρεις, δεν θα μπορείς να πεις, δεν θα μπορείς να διαχωρίσεις, δεν θα μπορείς να κρίνεις. Γιατί όταν βλέπεις την λάσπη, μπορείς να δεις με το μάτι σου ποιο από τα δύο είναι χώμα και ποιο είναι νερό ; Αν πάρεις νερομπογιά λευκή και νερομπογιά μαύρη και τα αναμίξεις, θα βγάλεις νερομπογιά γκρι. Το μαύρο χάνει τον εαυτό του, το λευκό χάνει τον εαυτό του, γίνονται ΕΝΑ. Ένα άλλο χρώμα. Αυτό είναι το ζήτημα. Αυτό ψάχνουμε : Ένα άλλο χρώμα, έναν άλλον άνθρωπο, μια άλλη κοινωνία, μια άλλη κατάσταση, μιαν άλλη κουβέντα. Αυτό το "άλλο", αυτός ο "άλλος" - εκτός του ότι είναι ευεργέτης μου μεγάλος - μπορεί να προκύψει από την ενότητα των αντιθέτων. Το ζήτημα λοιπόν είναι να βρούμε μέσα μας αυτόν τον Άλλον που κατά πάσα πιθανότητα, όλοι μας κρύβουμε.
Δεν βαρέθηκε η Γνώση να πολεμά την Άγνοια ; Δεν βαρέθηκε ο "μυημένος" να πολεμά τον "αμύητο" ; Γιατί λοιπόν δεν ακολουθούμε το παράδειγμα του φυσικού μαγνήτη; Προσπάθησε alfa-omega να διαχωρίσεις έναν φυσικό μαγνήτη. Προσπάθησε να απομονώσεις τους πόλους του. Δεν μπορείς! Δεν μπορείς φίλε. Στο καλύτερο εργαστήριο του κόσμου να πας, τα καλύτερα μέσα να έχεις, τζίφος, δεν μπορείς. Πάντα θα παίρνεις έναν μικρότερο μαγνήτη, με 2 πόλους, θετικό και αρνητικό.
Θες άλλο παράδειγμα ; Ηλεκτρικό ρεύμα. Τι είναι το ηλεκτρικό ρεύμα που χωρίς αυτό η ζωή μας θα ήταν πολύ διαφορετική ; Διαφορά δυναμικού. Αυτό είναι το ηλεκτρικό ρεύμα, το "φως" δηλ. που λέμε - έστω με εισαγωγικά. Και τι είναι διαφορά δυναμικού ; H κίνηση φορτισμένων σωματιδίων από τον έναν πόλο στον άλλο. Αυτή η κίνηση πυρακτώνει το έλασμα της λάμπας σου και ... φωτίζεται το σκοτεινό δωμάτιό σου. Αυτή η κίνηση κάνει εσένα, εμένα και όλους μας να βλέπουμε μέσα στα σκοτάδια μας. Άμα εμείς αποβάλλουμε, όπως λες τον έναν πόλο, θα έχουμε ρεύμα ; Θα έχουμε μαγνήτη ; Όχι. Τίποτε απ' όλα αυτά δεν θα έχουμε.
Γιατί νομίζεις στον Χριστιανισμό υπάρχει ο συμβολισμός του πρωπατορικού αμαρτήματος με την Εύα και τον Αδάμ, με το μήλο και το Φίδι ; Μ' αυτό το Φίδι ο άνθρωπος πρέπει κάποια στιγμή να συμφιλιωθεί. Αυτό είναι το ζήτημα.
Η Φύση σου λέει πως υπάρχει σαν τον μαγνήτη. Έχει δύο πόλους. Μην πολεμάς να διαχωρίσεις τον θετικό από τον αρνητικό της. Δεν μπορείς! Δέξου την όπως είναι, σαν ΕΝΑΝ μαγνήτη με δύο πόλους, σαν ΕΝΑ νόμισμα με δύο όψεις. Δέξου τον νηστικό με τον χορτάτο σαν ΕΝΑ, τον Θεό με τον Σατανά σαν ΕΝΑ, την πόρνη με την παρθένα σαν ΜΙΑ. Σαν ΟΛΟ, σαν ολότητα. Μην διαχωρίζεις, μην κρίνεις. Αυτή η κατάσταση είναι η άλλη κατάσταση, η άλλη όχθη, η τρίτη δύναμη, η Τριάδα (στον Χριστιανισμό ως σύμβολο).
Γιατί νομίζετε πως ζούμε σε 3 διαστάσεις ; Πάρ' τε πάλι ένα μαγνήτη, βάλτε ένα χαρτί από πάνω του και ρίξ' τε πάνω στο χαρτί ρινίσματα σιδήρου. Ένα απλό πείραμα που το κάναμε και στο σχολείο. Παρατηρήστε, όχι την συγκέντρωση των ρινισμάτων στους πόλους, αλλά την καμπύλη που σχηματίζεται μεταξύ των πόλων, το μαγνητικό πεδίο δηλ. Η "καμπύλη" είναι η λέξη - κλειδί. Ο χώρος μας είναι καμπυλομένος. Η 3η διάσταση είναι η καμπύλη των άλλων δύο.
Αυτή την "καμπύλη" λοιπόν πρέπει να εφαρμόσουμε στις σχέσεις μας - μεταφορικά. Ο νηστικός με τον χορτάτο, θα πρέπει να "καμπυλωθούν", να έρθουν πιο κοντά. Να φτιάξουν ένα "νηστικο-χορτασμένο" πεδίο. Μέσα απ' αυτό το πεδίο θα ξεπηδήξει αυτή η Δύναμη που όλοι μας αναζητούμε.
Θέλετε άλλο παράδειγμα ; - Απλά παραδείγματα, κατανοητά, χωρίς να στραμπουλάς το μυαλό σου για να τα καταλάβεις - Πάρτε ένα μολύβι κι ένα χαρτί. Ξεκίνηστε να σχεδιάζετε μια γραμμή, συνεχής γραμμή, χωρίς να σηκώσετε την μύτι του μολυβιού από το χαρτί, με σκοπό όμως να ενώσετε την Αρχή της γραμμής σας με το Τέλος της. Τι θα φτιάξετε ; Έναν κύκλο ή ένα οβάλ σχήμα. Η γραμμή σας αναγκαστικά θα καμπυλωθεί έτσι ώστε η αρχή της να βρει το τέλος της. Και μην βιαστείτε να μου πείτε πως μπορεί να φτιάξετε ένα τρίγωνο ή ένα τετράγωνο ή ένα ορθογώνιο, γιατί και η γωνία, καμπύλη είναι.
Ενώστε τις τελείες μέσα σας και θα πάρετε την εικόνα που θέλετε. Όπως ακριβώς γίνεται στα Quiz, ενώστε τις τελείες, δεν λέγεται εκείνο το παιχνίδι ; Ένωστε τα κομμάτια του puzzle. Τότε μόνο θα σχηματιστεί η εικόνα. Και τα κομμάτια του puzzle δεν είναι όλα "καλά". Είναι και κάποια "κακά". Όμως ούτε χωρίς τα μεν, ούτε χωρίς τα δε, δεν μπορείς να φτιάξεις το puzzle. Το παιχίδι θέλει 2 παίχτες. Με έναν δεν μπορείς να παίξεις. Αν το πάιξεις με έναν, τότε αυτό που κάνεις - για να αστειευτώ δηλ - ονομάζεται "συμπαντικός αυνανισμός".
συνεχίζεται...
Edited by - zip on 02/12/2009 09:35:24
quote:
zip....Η κατάσταση της "φώτισης" δεν σου επιτρέπει να αποβάλλεις τα ελαττώματά σου, σου επιτρέπει όμως να τα δεις, να τα γνωρίσεις ώστε να τα αποφεύγεις. Κάθε ελάττωμα που έχει ένας άνθρωπος, καλώς το έχει.
Όλα αυτά που λες για εμένα αποπροσανατολίζουν τον άνθρωπο από την εμπειρία του ΕΙΝΑΙ.
Όμορφα λόγια με λογικά συμπεράσματα που δεν σε οδηγούν πουθενά.
Αυτός είναι ο διανοητικός ψευδοεσωτερισμος. Λόγια που σε κρατούν στην περιφέρεια των πραγμάτων και δεν έχουν ένα τρόπο ή να σου δείξουν το πώς να «κεντραριστείς»!!!
quote:
zip....Η κατάσταση της "φώτισης" δεν σου επιτρέπει να αποβάλλεις τα ελαττώματά σου, σου επιτρέπει όμως να τα δεις, να τα γνωρίσεις ώστε να τα αποφεύγεις. Κάθε ελάττωμα που έχει ένας άνθρωπος, καλώς το έχει.
Αυτός που αποκτά την αυτοπραγμάτωση εξαλείφει τα εγώ και δεν χρειάζεται να κάνει καμιά προσπάθεια για να τα αποφύγει. Δείτε τι λέει ο ψευδοεσωτερισμος « ώστε να τα αποφύγει»
Ένας άνθρωπος που έχει επιτύχει την αγνότητα δεν έχει εγώ δεν έχει ελαττώματα να αποφύγει.. έχει μονό αρετές που είναι της συνείδηση.
Έχω πει και παλαιότερα ότι τα εγώ πρέπει να τα παρατηρήσουμε να τα κατανοήσουμε και να τα εξαλείψουμε. Αν όμως ο άνθρωπος δεν έχει ένα κέντρο δεν έχει επιγνωση ή αφυπνισμένη συνείδηση δεν μπορεί πραγματικά να δει επειδή ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΑΛΛΑ ΚΑΠΟΙΟ ΑΛΛΟ ΕΓΩ.
Για του λόγου του αληθες επειδή αυτά που λέω δεν είναι ομορφα λόγια αλλά μια εμπειρία που κάποιος μπορεί να δει αν είναι έτσι όπως τα λέω. Το μονό που χρειάζεται είναι να μπει κάποιος στο κοπο να το δει!
Αυτό λοιπών που λέω είναι ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΟΤΙ ΘΑ ΕΧΕΤΕ ΤΗΝ ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΟΤΙ ΕΙΣΤΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΚΟΙΤΑ;
Δηλ να έχετε την ενθύμηση της παρουσίας σας ως παρατηρητή;
Αν το δοκιμάσετε θα δείτε ότι δεν μπορείτε να διατηρήσετε αυτήν την ενθύμηση της παρουσίας σας ως παρατηρητή επειδή κάτι σας κλέβει την προσοχή!!
Όταν κάτι σας κλέβει την προσοχή και χάνετε την ενθύμηση της παρουσίας σας ως παρατηρητή ,τότε η συνείδηση κοιμάται.
Όταν μετά από κάποιο χρονικό διάστημα αποκτάτε πάλι την ενθύμηση της παρουσίας σας ως παρατηρητή ,τότε η συνείδηση αφυπνίζετε και μέσα από αυτήν την αφύπνιση και την συνειδητή προσπάθεια να μην χάνουμε την ενθύμηση της παρουσίας σας ως παρατηρητή αποκτάμε σιγά σιγά ένα κέντρο.
Ένα κέντρο συνείδησης!
Αυτή η αφυπνισμένη συνείδηση είναι ικανή να δει ,να παρατηρήσει, να κατανοήσει όλα τα ελαττώματα, τα εγώ κι τις μηχανικοτητες που της κλέβουν την προσοχή μέσω της ταύτιση… με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να ζει στην περιφέρεια.
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Το κλειδί είναι η αφύπνιση της συνείδησης. Χωρίς αυτήν…όλα τα αλλά είναι αποπροσανατολισμός από αυτήν.
Δεν θα σχολιάσω όλα τα λόγια του zip αλλά και του κάθε zip που κινούνται στην περιφέρεια των πραγμάτων παγιδεύοντας την συνείδηση μέσα σε ένα μια διανοητική παγίδα που υφαίνετε από έναν παγιδευμένο!!
Τα πράγματα είναι απλά! Μπορείτε να έχετε ενθύμηση της παρουσίας σας ως παρατηρητή; Τότε θα δείτε αν αυτά που λέω είναι έτσι όπως τα λέω.
Αν μπορείτε να έχετε ενθύμηση της παρουσίας σας ως παρατηρητή και μετά την χάνετε τότε θα δείτε τι είναι αυτό που σας «κλέβει» την συνείδηση.
Όταν μπορείτε να έχετε ενθύμηση της παρουσίας σας ως παρατηρητή τότε μπορείτε να παρατηρήσετε πως τα εγώ δρουν μέσα στο νοητικό σας ,μέσα στο συναισθηματικό σας και το πώς γενικά αντιδράτε σαν άνθρωπος!!
Αυτή η ενθύμηση της παρουσίας σας ως παρατηρητή σιγά σιγά αποκρυσταλλώνεται σαν ένα μόνιμο κέντρο βαρύτητας.. που στο τέλος μπορεί να οδηγήσει στην ΑΔΙΣΠΑΣΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΑΥΘΟΡΜΗΤΗ ΕΠΙΓΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ.
Αυτό γίνετε επειδή η συνείδηση μπορεί να διατηρεί την ίδια της την συνειδητοτητα χωρίς να υπάρχει διάσπαση προσοχής από κάτι .
Όταν η μη κατευθυνόμενη προσοχή εμμένει στην πηγή της τότε το άτομο βιώνει την ουσία του μέσα στην ευδαιμονία της αυταπόδεικτης παρουσίας.
Περιμένω τα σχόλια σας και τις παρατηρήσεις σας από όλους αυτούς που καταλαβαίνουν τι λέω.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Φίλε αλεξ στην «φύση» σαν νόμοι δεν υπάρχει καλό και κακό.. υπάρχουν δυνάμεις που είναι αντίθετες και ουδέτερες επειδή αυτή η τρίτη δύναμη είναι η άλλες δυο μαζί.
Στην ψυχολογία του ανθρώπου υπάρχει το καλό και το κακό και αυτά είναι μέσα στο νου του ανθρώπου στην ψυχολογία του. Και υπάρχει και το ούτε καλό ούτε κακό.
Αυτό που παλεύει είναι στην ψυχολογία του ανθροπου..στον νου του. Στο κέντρο υπάρχει σιωπή όπως στο κέντρο ενός τυφώνα.
Η «φύση» του ανθρώπου είναι πέρα από το καλό και το κακό επειδή αυτά ανήκουν στον νου .στην ανασφάλεια ,στον φόβο του θανάτου, στον φόβο του να χάσουμε αυτό που νομίζουμε ότι είμαστε.
Η «φύση» δεν έχει να χάσει κάτι!! Η «φύση» δεν αντιμάχεται τον εαυτό της όπως στο παράδειγμα με τον μαγνήτη. Ο μαγνήτης είναι δεν αντιμάχεται τίποτα από αυτό που είναι.
Αλλά ο μαγνήτης είναι ένα φυσικό αυθόρμητο φαινόμενο χωρίς ψυχολογικά ελαττώματα. Ο άνθρωπος είναι γεμάτος από ψυχολογικά ελαττώματα και δεν γνωρίζει τι είναι το να είναι αυθόρμητα φυσικός με επίγνωση αυτής της φυσικότητας!
Χωρίς επίγνωση δεν θα μάθει ποτέ επειδή το καλό και το κακό θα αντιμάχονται για πάντα στο μυαλό του επισκιάζοντας την «φύση» του.
Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 02/12/2009 10:26:03
Αυτό το πράγμα, αυτή η ισορροπία δηλ. είναι αυτό που πρέπει να εμφανιστεί μέσα στις ψυχές των ανθρώπων. Οι άνθρωποι είναι ανισόρροποι. Θεωρούν ότι μέσα τους, πρέπει το καλό να "νικήσει" το κακό, να το εξαφανίσει, να το εκμηδενίσει, να μην υπάρχει. Μα ... αν από μέσα σου βγάλεις το κακό, τότε και το καλό θα ακολουθήσει. Θα είναι σαν να έχεις βγάλει και το καλό. Δεν μπορούν αυτές οι δύο έννοιες να διαχωριστούν. Πάνε πακέτο. Θες κι άλλο παράδειγμα ;
Πως περπατάς άνθρωπέ μου ; Έχεις δύο πόδια. Ποιο είναι μπροστά και ποιο πίσω όταν περπατάς ; Την μια στιγμή το δεξί σου πόδι προηγείται, το αριστερό ακολουθεί. Την άλλη το αριστερό προηγείται, το δεξί ακολουθεί. Τι σημαίνει αυτό ; Το βήμα σου, ο βηματισμός σου, η κίνησή σου, προέρχεται μονάχα από την εναλλαγή του "μπρος" και του "πίσω". Πότε το ένα, πότε το άλλο. Μονάχα έτσι περπατάς, προχωράς, keep walking που λέει και η διαφήμιση.
Η "φώτιση" είναι ένα είδος συν-εργασίας. Συνεργάζονται τα πόδια σου για να περπατήσεις, για να προχωρήσεις. Αλλιώς, δεν μπορείς.
Γι' αυτό λέω πως ένας "φωτισμένος" άνθρωπος, πράττει ακριβώς όπως έπραττε πριν να "φωτιστεί". Αλλάζει μόνο η ποιότητα των πράξεών του. Αυτή η ποιότητα προέρχεται από την συν-είδηση. Ειδοποιήθηκε αυτός ο άνθρωπος τι υπάρχει στα σκοτάδια της ψυχής του, γνώρισε, πήρε πρέφα. Η συνείδηση είναι ακριβώς η είδηση του τι ύπαρχει στο σκοτάδι, ποια εμπόδια υπάρχουν, από που πρέπει να πας για να τα αποφύγεις, για να μην σκοντάφτεις, να μην σκουντουφλάς, να μην χάνεις τον δρόμο σου. Εμπεριέχει την είδηση του σκοταδιού, του κακού. "Σου φέρνω μήνυμα", σου λέει, "σου φέρνω είδηση ! Σε ενημερώνω, σου γνωστοποιώ κάτι, "φωτίζω" αυτό το εμπόδιο, κοίτα να το αποφύγεις, τώρα ξέρεις που είναι, που βρίσκεται, μην πέσεις πάλι πάνω του!". Αυτή είναι η συνείδηση και κάπως έτσι θα μιλούσε αν είχε στόμα.
Οι πράξεις λοιπόν ενός "φωτισμένου" ανθρώπου, παρ' ότι φαίνονται ίδιες με αυτές που έκανε πριν την "φώτισή" του, εμπεριέχουν αυτήν την είδηση. Είναι συν-ειδητές. Είναι γεμάτες επίγνωση. Ο "φωτισμένος" πράττει, αλλά γνωρίζει τι πράττει. Μιλάει ξέροντας ότι λέει κάτι, δεν μιλάει για να μιλάει, δεν γράφει για να γράφει. Δεν κάνει τίποτε για να το κάνει. Πίσω από κάθε πράξη του κρύβεται Λόγος, αλήθεια δηλ. Πίνει νερό : Νομίζετε πως ένας "φωτισμένος" πίνει νερό με τον ίδιο τρόπο που πίνετε εσείς ; Η αληθινή απάντηση είναι "ΟΧΙ", αλλά αυτό εσείς δεν το αντιλαμβάνεστε. Βλέπετε έναν άνθρωπο απλά να πίνει νερό. Ε, το ίδιο κάνετε κι εσείς. ΌΧΙ, δεν κάνετε το ίδιο. Βλέπετε το ίδιο. Η πράξη του είναι πολύ διαφορετική από την δική σας. Ολόκληρη η ύπαρξή του είναι διαφορετική από την δική σας.
Δεν μπορείτε να καταλάβετε έναν "φωτισμένο" άνθρωπο. Δεν μπορείτε να τον αναγνωρίσετε. Χιλιάδες τέτοιοι περνάν κάθε μέρα από μπροστά σας, αλλά χαμπάρι ... στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα. Δεν τους βλέπετε, δεν τους καταλαβαίνετε. Γιατί κάνουν στα μάτια σας, αυτό που κάνετε κι εσείς. Φαίνονται όπως εσείς. Βρίζουν, ψάχνουν για parking, αγανακτούν, φωνάζουν, θυμώνουν, κλαίνε, γελάνε. Με μια διαφορά : Αυτοί ξέρουν τι κάνουν. Εσείς όχι.
quote:
alfa-omega :
Ως πλήρως φωτισμένο άνθρωπο αντιλαμβανόμαστε συνήθως (αν δεν απατώμαι ) εκείνον που έχει αποβάλλει όλα τα ελαττώματα από μέσα του ,όλες τις αρνητικές ιδιότητες και αυτό που του έχει απομείνει είναι αρετές, ή θετικές ιδιότητες .
Ως σκοτεινό άνθρωπο εκείνον που σπάνια μπορείς να ανακαλύψεις κάτι θετικό μέσα του , π.χ μία αρετή , αλλά μονάχα ελαττώματα και αρνητικές ιδιότητες .
Ανάμεσα στις δύο στάσεις ,τρόπους ζωής και συμπεριφορές των φωτισμένων ανθρώπων και των σκοτεινών υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία διαβαθμισμένων τάξεων συμπεριφοράς .
Όπως για παράδειγμα τον τύπο που περιέγραψε άνωθεν ο zip .
Θα μπορούσε ο καθένας μας να περιγράψει με τον δικό του ,μοναδικό τρόπο έναν φωτισμένο, η έναν σκοτεινό άνθρωπο.Ο κυριαρχικά και παθολογικά εγωιστής, ζηλιάρης, φθονερός, ιδιοτελής, βλαβερός, λάγνος, σκληρός, στενόμυαλος... οπωσδήποτε είναι ένας σκοτεινός .
Ο κυριαρχικά καλοσυνάτος, χαρούμενος, ανιδιοτελής, ταπεινός και απλός, ανεκτικός, ανοιχτόμυαλος... οπωσδήποτε είναι ένας φωτισμένος άνθρωπος.
Οι φωτισμένοι και οι σκοτεινοί άνθρωποι βρίσκονται μέσα σε όλους τους χώρους και όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες παντού στον κόσμο.
Θα συμφωνήσω μαζί σου , φίλε alfa-omega , με αυτά που ωραία και περιεκτικά γράφεις . Είναι , όμως , μερικά πράγματα τα οποία με κάνουν επιφυλακτικό για το εάν ο Άνθρωπος με οιονδήποτε τρόπο και με οιαδήποτε μέθοδο εφαρμόσει αν θα μπορέσει ποτέ να βελτιώσει τον εαυτό του πρώτα και στη συνέχεια τη ζωή του .
Η τύφλωση του κατάντησε τόσο μεγάλη , ώστε ο Άνθρωπος καμαρώνει κιόλας για την ταπεινωτική μεταχείριση της προσωπικότητάς του από τους εκάστοτε επαΐοντες του κόσμου . Ντοπαρισμένος , υποχείριος , υποκείμενος στην πλύση εγκεφάλου του από τα ΜΜΕ , τι απογίνεται ο Άνθρωπος μέσα σ’αυτό το κομφούζιο ;
Ο μακάβριος χορός συνεχίζεται με φωνές για ελευθερία και για δικαιώματα αυτοδιάθεσης . Η τρέλα ποζάρει για κόρη της γενναιοφροσύνης . Η ευτέλεια , η αχρειότητα , η βρωμιά , η ακολασία έχουν αρπάξει στα νύχια τους την ανθρωπότητα . Αν προς τα εκεί τείνουμε, είναι χάρμα ο βάλτος όπου πάει ο Άνθρωπος να βουλιάξει και να πνιγεί.
Αφού πρώτα κατάστρεψε την ομορφιά , αρνήθηκε το καλό , δοξολόγησε το κακό , ο Άνθρωπος , κενός από αισθήματα , που μόνο αυτά δίνουν αξία στη ζωή , κατατρυχόμενος από βαρεμάρα , αηδιασμένος απ’τον εαυτό του κι από τους διπλανούς του πάει να καταποντιστεί μέσα στην απελπισία . Για μερικούς μάλιστα το έργο έχει ήδη συντελεστεί .
Αυτά είναι λίγα από την κατάσταση που επικρατεί (κατά την γνώμη μου) σήμερα στον κόσμο μας . Πώς διαγράφεται το μέλλον του ανθρώπου ;
Μερικές σκέψεις έκανα …
Θα διακινδυνέψω και μια τελευταία σκέψη . Μήπως από τη φύση του ο άνθρωπος , σαν οντότητα , είναι κτητικός , βίαιος , επιθετικός και όλα τα άλλα τα οποία εσύ εντάσσεις στα χαρακτηριστικά του σκοτεινού ανθρώπου ; Και μήπως όλα αυτά τα (φυσικά , αν τέτοια είναι) χαρακτηριστικά του είναι ανυπέρβλητα εμπόδια για να οδηγηθεί στη φώτιση ;
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά