- ΕΠΙΣΤΗΜΗ-ΔΙΑΣΤΗΜΑ Νο 2 - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Πολλές ζωές θα μπορούσαν να είχαν σωθεί εάν είχε δοθεί περισσότερη προσοχή στην περίεργη συμπεριφορά των ζώων, όταν ο εγκέλαδος χτύπησε τη βόρεια Κίνα το 1976, υποστηρίζουν επιζήσαντες της καταστροφής.

Οι επιζήσαντες του σεισμού που σημειώθηκε στο Τανγκσάν, κοντά στο Πεκίνο, κάνουν λόγο για μια σειρά από προειδοποιητικά σημάδια που μπορεί να θεωρηθεί ότι προαναγγέλλουν σεισμό.

Οι σκύλοι ούρλιαζαν άγρια, ώρες πριν από τον σεισμό, τα ποντίκια και τα φίδια βγήκαν από τις κρυψώνες τους, ενώ τα άλογα και οι αγελάδες κλωτσούσαν τα τοιχώματα των στάβλων τους, διηγείται ο Φου Γουενράν, η σύζυγος του οποίου χάθηκε μαζί με 240.000 ανθρώπους στην καταστροφή της 28ης Ιουλίου 1976.

"Τα ζώα προσπαθούσαν να μας πουν κάτι. Αν το ξέραμε, δεν θα υπήρχαν τόσοι νεκροί", επισημαίνει ο Φου, ο οποίος μαζί με άλλους επιζήσαντες του σεισμού του 1976 λέει ότι οι κάτοικοι του Σιτσουάν θα έπρεπε να ακούσουν τα ζώα της περιοχής τους.

Λίγες ημέρες πριν από τη 12η Μαΐου, εκατοντάδες χιλιάδες βάτραχοι κατέκλυσαν τους δρόμους της πόλης Μιανγιάνγκ, κοντά στο επίκεντρο, γεγονός που θεωρήθηκε από τους μπλόγκερς προειδοποιητικό σημάδι για τον επικείμενο σεισμό.

Αν και οι ειδικοί εξέφρασαν επιφυλάξεις εάν η συμπεριφορά των βατράχων της περιοχής συνδέεται με τον σεισμό, παραδέχονται ότι τα ζώα, ευαίσθητα στις χαμηλές ηχητικές συχνότητες, μπορούν να αισθανθούν επικείμενες φυσικές καταστροφές.

"Τελικά, η μελέτη της συμπεριφοράς των ζώων θα μπορούσε να οδηγήσει στην ανεύρεση περισσότερο αποτελεσματικών και εξειδικευμένων εργαλείων βραχυπρόθεσμης πρόβλεψης", υποστηρίζει ο πρόεδρος του Tsunami Society με έδρα τη Χονολουλού.

Οι επιστήμονες μπορούν να εκτιμήσουν τους αυξημένους κινδύνους για σεισμό μελετώντας τη συγκέντρωση σεισμικών πιέσεων, τις κλίσεις του εδάφους ή τις μετατροπές των μαγνητικών πεδίων, αλλά κανένας σεισμός δεν έχει προβλεφθεί με ακρίβεια με βάση αυτές τις τεχνικές, καταλήγει ο επιστήμονας.

πηγή:www.skai.gr

Αναφορές για ανήσυχη συμπεριφορά των σκυλιών από το προηγούμενο βράδυ, και εμφανίσεις φιδιών, είχαμε από μαρτυρίες των κατοίκων, και στις περιοχές της Πελοποννήσου στον πρόσφατο σεισμό.

O πληθυσμός του σφυροκέφαλου στη Μεσόγειο έχει μειωθεί κατά 99,99%

Λονδίνο




Ακούγεται περίεργο, αλλά κάποτε υπήρχαν στη Μεσόγειο σφυροκέφαλοι και γαλάζιοι καρχαρίες. Σήμερα, τα περισσότερα είδη καρχαριών έχουν σχεδόν εξαφανιστεί, δείχνει μελέτη που βασίστηκε στα αρχεία των ψαράδων για τους τελευταίους δύο αιώνες.

«Μέχρι πρόσφατα, τα είδη αυτά δεν είχαν εμπορική αξία» σχολιάζει στο BBC ο επικεφαλής της έρευνας Φρανσέσκο Φερέτι του Πανεπιστημίου Ντάλουσι στον Καναδά. Οι καρχαρίες της Μεσογείου ήταν «παράπλευρες απώλειες των αλιευτικών που κυνηγούσαν σημαντικά είδη όπως ο τόνος -οπότε μειώνονταν χωρίς να το αντιληφθεί κανείς» εξηγεί.

Οι καρχαρίες και οι συγγενείς τους τα σαλάχια είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι καθώς αναπτύσσονται και αναπαράγονται αργά, επισημαίνουν οι ερευνητές.

Στη θάλασσα της Μεσογείου υπάρχουν 47 διαφορετικοί καρχαρίες, από τους οποίους οι 20 είναι κυνηγοί στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας. Για 5 από αυτά τα 20 είδη, τα ιστορικά αρχεία είναι επαρκή ώστε να τεκμηριωθούν οι απώλειες, γράφουν οι επιστήμονες στην επιθεώρηση Conservation Biology.

O πληθυσμός του σφυροκέφαλου μειώθηκε κατά 99,99% τα τελευταία 200 χρόνια. Εξαφανίστηκαν από τα παράλια νερά γύρω στο 1900 και τα τελευταία 20 χρόνια φαίνεται να απουσιάζουν και από το ανοιχτό πέλαγος. Από τα παράλια ύδατα έχουν επίσης εξαφανιστεί ο γαλάζιος καρχαρίας και δύο είδη σκομπροκαρχαρία (λάμνες).

Για τα υπόλοιπα 15 από τα είδη που εξετάστηκαν, τα αρχεία δεν ήταν επαρκή, ωστόσο η παρακμή τους είναι εμφανής.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Lenfest Ocean Program.

Newsroom ΔΟΛ

Ακρωτήριο Κανάβεραλ
Το νέο διαστημικό τηλεσκόπιο ακτίνων γάμμα της NASA εκτοξεύτηκε την Τετάρτη από τη Φλόριντα για να προσφέρει μια νέα ματιά σε μερικά από τα πιο βίαια φαινόμενα του Σύμπαντος.

Το GLAST (Διαστημικό Τηλεσκόπιο Ακτίνων Γάμμα Μεγάλης Επιφάνειας) αναχώρησε στις 19.05 ώρα Ελλάδας από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ, τοποθετημένο στην κορυφή ενός πυραύλου Delta ΙΙ. Περίπου μία ώρα αργότερα επρόκειτο να τεθεί σε τροχιά σε ύψος 565 χιλιομέτρων.

Το όργανο των 690 εκατ. δολαρίων θα σαρώνει ολόκληρο τον ουρανό κάθε τρεις ώρες, καταγράφοντας διαρκώς τα αόρατα φωτόνια των ακτίνων γάμμα.

Μεταξύ άλλων, θα μεταδώσει πολύτιμα στοιχεία για τη γέννηση μαύρων τρυπών, για τη μυστηριώδη σκοτεινή ύλη και για την ακόμα πιο μυστηριώδη σκοτεινή ενέργεια.

«Το GLAST θα μας προσφέρει μια ξεχωριστή ικανότητα όρασης στις ακτίνες γάμμα υψηλής ενέργειας» είχε δηλώσει νωρίτερα ο επιστήμονας της αποστολής Ντέιβιντ Τόμσον σε συνέντευξη τύπου που παρακολούθησε το AFP. «Το Σύμπαν φαίνεται εντυπωσιακά διαφορετικό έξω από το στενό εύρος των χρωμάτων στο φάσμα που μπορούμε να δούμε με τα μάτια μας» είπε.

Εκλάμψεις

Ο δορυφόρος των τεσσάρων τόνων θα βοηθήσει στην εξήγηση των εκλάμψεων ακτίνων γάμμα, πανίσχυρων ηλεκτρομαγνητικών λάμψεων που προέρχονται από τις πιο βίαιες εκρήξεις που έχουν καταγραφεί ποτέ.

Μεγάλο μέρος των λάμψεων ακτίνων γάμμα προέρχονται από άγνωστες πηγές. Ορισμένες πιστεύεται ότι εκπέμπονται από συγκρούσεις άστρων νετρονίων ή από ύλη που περιδινίζεται καθώς πέφτει σε μαύρες τρύπες.

Αλλες λάμψεις ακτίνων γάμμα ίσως προέρχονται από συγκρούσεις της μυστηριώδους σκοτεινής ύλης, η οποία πιστεύεται ότι αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο μέρος της μάζας του Σύμπαντος.

Η σκοτεινή ύλη, άγνωστης προς το παρόν σύστασης, δεν μπορεί να γίνει άμεσα ορατή επειδή δεν εκπέμπει φως ή θερμότητα. Η παρουσία της γίνεται αντιληπτή από τη μάζα της, που διαταράσσει το βαρυτικό πεδίο των γαλαξιών μέσα στους οποίους βρίσκεται.

Το GLAST ίσως προσφέρει στοιχεία και για τη σκοτεινή ενέργεια, μια μυστηριώδη δύναμη που δρα αντίθετα από τη βαρύτητα και αντιστοιχεί στο 75% της ενεργειακής πυκνότητας του Σύμπαντος.

Η αποστολή είναι προϊόν πολυετούς συνεργασίας ανάμεσα στη NASA, άλλους αμερικανικούς φορείς και επιστήμονες και μηχανικούς στην Ιταλία, τη Γαλλία, την Ιαπωνία και τη Σουηδία.

Μεγάλη πρόκληση για την ανθρωπότητα αποτελεί η πρώτη μη επανδρωμένη διαστημική αποστολή στον Ηλιο, κατά την οποία, ένα εξερευνητικό σκάφος θα αποπειραθεί να προσεγγίσει το μητρικό μας άστρο σε απόσταση αναπνοής, αντιμετωπίζοντας θερμοκρασίες που ξεπερνούν τους 1.400 Βαθμούς Κελσίου.

ΝΑΣΑ θα κληθεί να φέρει εις πέρας τη φιλόδοξη αποστολή «Solar Ρrobe», ρίχνοντας φως στα δύο μεγαλύτερα μυστήρια της αστροφυσικής: τη δημιουργία του ηλιακού ανέμου και του ηλιακού στέμματος (είναι μία άλως λευκού γενικά χρώματος, που αποτελεί το τελευταίο στρώμα της ηλιακής ατμόσφαιρας).

Επί 400 χρόνια, οι αστρονόμοι μελετούσαν τον Ηλιο, μία τεράστια μπάλα αερίων που αποτελείται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο. Τώρα, όμως, οι αξιωματούχοι της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας αποφάσισαν να κάνουν βουτιά στην ατμόσφαιρά του.

«Στόχος μας είναι να επισκεφθούμε το μητρικό μας άστρο, για πρώτη φορά», υποστηρίζει ο επικεφαλής της διαστημικής αποστολής της ΝΑΣΑ, Λίκα Γκουχατακούρτα, επισημαίνοντας πως πρόκειται μία ανεξερεύνητη περιοχή του ηλιακού μας συστήματος.

Η κατασκευή του σκάφους θα κοστίσει πάνω από 750 εκατομμύρια δολάρια και, σύμφωνα με αξιωματούχους της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας, το ταξίδι του στον Ηλιο θα ξεκινήσει, αν όλα πάνε καλά, το 2015.

Βασική αποστολή του σκάφους θα είναι η μελέτη των περιοχών όπου δημιουργείται ο ηλιακός άνεμος. Η μελέτη του Ηλιου θα διαρκέσει επτά χρόνια και, κάποια στιγμή, το σκάφος θα αποπειραθεί να βρεθεί στην εξωτερική επιφάνεια του Ηλιου, προσεγγίζοντάς τη στην κοντινότερη απόσταση που έχει φθάσει ποτέ διαστημικό σκάφος.

Οι μηχανικοί και οι τεχνικοί που θα κατασκευάσουν το σκάφος από το Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς στις ΗΠΑ

θα λάβουν σοβαρά υπόψη ότι, όταν αυτό θα πλησιάζει στον Ηλιο, θα αντιμετωπίσει θερμοκρασίες που αγγίζουν τους 1.400 βαθμούς Κελσίου (στην επιφάνεια, το θερμόμετρο μπορεί να δείξει ακόμα και 6.000 Βαθμούς Κελσίου!). Στόχος των μηχανικών είναι η δημιουργία ασπίδων που θα προστατεύουν το σκάφος και τα όργανά του από τις θερμοκρασίες στις οποίες θα εκτεθεί.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΣΤΑΘΜΟΙ

585 π.Χ. Για πρώτη φορά προβλέφθηκε με επιτυχία ηλιακή έκλειψη.

1610: Ο Γαλιλαίος παρατηρεί με το τηλεσκόπιό του τις ηλιακές κηλίδες.

1942: Παρατηρήθηκε η πρώτη ραδιοακτινοβολία από τον Ηλιο.

1973-4: Ο διαστημικός σταθμός Skylab παρατηρεί τον Ηλιο ανακαλύπτοντας τις οπές στην κορώνα του.

1994-5: Το διαστημόπλοιο «Ulysses» παρατηρεί τις πολικές περιοχές του Ηλιου.

1995: Εκτοξεύεται το διαστημόπλοιο «Solar and Heliospheric Οbservatory» ( SOHO ) για εντατική μελέτη του Ηλιου.

2015: Αναμένεται η εκτόξευση διαστημικού σκάφους της ΝΑΣΑ, που θα πλησιάσει τον Ηλιο στην κοντινότερη απόσταση που έχει φθάσει ποτέ διαστημικό σκάφος.

Έπειτα από ημέρες ανεπιτυχών προσπαθειών, το ρομπότ Phoenix της NASA κατάφερε να ρίξει το πρώτο δείγμα αρειανού εδάφους μέσα στον θερμαινόμενο θάλαμο όπου θα αναλυθεί.

Η ομάδα της αποστολής πανηγύρισε όταν επιβεβαίωσε την ξαφνική επιτυχία τα ξημερώματα της Πέμπτης (ώρα Ελλάδας). «Ο φούρνος είναι γεμάτος» ανακοίνωσε ο Ουίλιαμ Μπόιντον του Πανεπιστημίου της Αριζόνα στο Τούσον, όπου σχεδιάστηκαν τα πειράματα.

Το δείγμα ήταν υπερβολικά συμπαγές και σβωλιασμένο για να χωρέσει μέσα από τη «σχάρα» του οργάνου TEGA και το Phonix προσπαθούσε από την Παρασκευή να ταρακουνήσει το χώμα με μια συσκευή δόνησης.

«Δεν κατανοούμε πλήρως γιατί το έδαφος είναι τόσο συνεκτικό και έχει την τάση να κολλάει» σχολίασε ο Μπόιντον. Το δείγμα τελικά έσπασε πιθανώς επειδή ξεράθηκε πάνω στη σχάρα, εξήγησε.

Τους τρεις μήνες που προγραμματίζεται να διαρκέσει η αποστολή το στατικό ρομπότ της NASA θα χρησιμοποιεί έναν βραχίονα 2,4 μέτρων για να μεταφέρει δείγματα εδάφους σε μια σειρά από θαλάμους. Κάτω από την επιφανειακή σκόνη οι επιστήμονες πιστεύουν ότι βρίσκεται ένα στρώμα πάγου.

Οι ατμοί που αναδύονται από το χώμα με σταδιακή θέρμανση μέχρι τους 1.000 βαθμούς Κελσίου εδάφους θα αναλυθούν για να διαπιστωθεί μεταξύ άλλων αν ο Αρης διαθέτει τα οργανικά συστατικά που θα απαιτούνταν για την εμφάνιση μικροβιακής ζωής.

Τεστ αυτού του είδους στο αρειανό έδαφος δεν έχουν πραγματοποιηθεί από την εποχή των αποστολών Viking τη δεκαετία του 1970.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

Νέα Υόρκη




Η αμερικανική εταιρεία Space Adventures («Διαστημικές Περιπέτειες») ανακοίνωσε ότι αγοράζει το δικό της σκάφος Soyuz από τη Ρωσία για να μεταφέρει τουρίστες σε τροχιά. Κράτηση σε μελλοντική αποστολή έκανε ο συνιδρυτής της Google Σεργκέι Μπριν καταβάλλοντας προκαταβολή 5 εκατ. δολαρίων.

Αν και ο μεγιστάνας του Διαδικτύου δεν διευκρίνησε για το πότε ή πού σκοπεύει να ταξιδέψει, προορισμός του θα είναι πιθανότατα ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός (ISS), τον οποίο έχουν επισκεφτεί ήδη πέντε ακόμα ιδιώτες.

Όλες τις αποστολές έχει οργανώσει η Space Adventures, η οποία ανακοίνωσε τώρα ότι συνεχίζει τη συνεργασία της με τη ρωσική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαστήματος και αγοράζει δικό της σκάφος για αμιγώς ιδιωτικές αποστολές.

Η Ρωσία είχε προηγουμένως εκτιμήσει ότι δεν θα μπορούσε να μεταφέρει άλλους ιδιώτες στις επίσημες αποστολές του ISS, καθώς οι θέσεις είναι πολύτιμες. Το 2009 το πλήρωμα του σταθμού θα αυξηθεί στα έξι άτομα και το 2010 η NASA θα αποσύρει οριστικά τα διαστημικά λεωφορεία, οπότε θα βασίζεται στα ρωσικά σκάφη.

Νωρίτερα από τον 35χρονο πρώην Μοσχοβίτη Σεργκέι Μπριν θα ταξιδέψει στο Διάστημα ο σχεδιαστής βιντεοπαιχνιδιών Ρίτσαρντ Γκάριοτ, ο οποίος θα αναχωρήσει για τον ISS τον Οκτώβριο, έχοντας πληρώσειτο ναύλο των 35 εκατ. δολαρίων. Ο επίδοξος τουρίστας είναι αντιπρόεδρος της Space Adventures και γιός του αστροναύτη της NASA Όυεν Γκάριοτ.

Το 2009 είναι πιθανώς να ξεκινήσουν και οι τουριστικές υποτροχιακές πτήσεις της Virgin Galactic, η οποία θα χρησιμοποιεί σκάφος δικού της σχεδιασμού.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

Πως ζήσαμε κατά τη διάρκεια της μεγαλύτερης περιόδου της ύπαρξης μας; Υπήρξαμε ως ένα ενιαίο είδος ή χωριστήκαμε σε μικρές ομάδες; Σήμερα στις ήδη γνωστές θεωρίες έρχονται να προστεθούν νέα στοιχεία.

Στη θεωρία της Αφροκεντρικής προέλευσης του ανθρώπινου είδους σήμερα έρχονται να προστεθούν νέα στοιχεία, με την ανθρώπινη φυλή να έχει διαχωριστεί σε δυο κυρίαρχες ομάδες για ένα χρονικό διάστημα σχεδόν μισό από αυτό της ύπαρξης της.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι κλιματικές αλλαγές, η μείωση του πληθυσμού και οι δριμύτατες περιβαλλοντικές αλλαγές ήταν οι αιτίες που συνέβαλαν στη δημιουργία και τη διατήρηση του διαχωρισμού αυτού.

Ο Δρ. Saharon Rosset, από τη Σχολή Μαθηματικών Επιστημών του πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ, εργάστηκε μαζί με τον Doron Behar από το ιατρικό κέντρο Rambam για τη ανάλυση του αφρικανικού DNA.

Ο Rosset, ο οποίος υπολόγισε τα νούμερα και πραγματοποίησε τη βασική στατιστική ανάλυση για το National Geographic Society's Genographic Project, είπε ότι η ερευνητική ομάδα προσπαθούσε να κατανοήσει το χρόνο και τη δυναμική του διαχωρισμού σε δυο τουλάχιστον ομάδες.

«Θέλαμε να μελετήσουμε την αρχαία ιστορία των ειδών μας. Υπήρξαμε ως ένα ενιαίο είδος ή χωριστήκαμε σε μικρές ομάδες; Έως σήμερα δεν ήταν εντελώς ξεκάθαρο,» σχολιάζει ο Rosset.

Μια εικόνα από το παρελθόν

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι πριν από περίπου 60.000 χρόνια, ο σύγχρονος άνθρωπος ξεκίνησε τα επικά ταξίδια του για να κατακτήσει τον κόσμο. Αυτή η χρονική περίοδος αποτελεί το επίκεντρο της ανθρωπολογικής και γενετικής έρευνας. Ωστόσο σχετικά λίγα είναι γνωστά για την δημογραφική ιστορία των ειδών τα τελευταία 140.000 χρόνια στην Αφρική.

Η συγκεκριμένη μελέτη καταλήγει να εστιάζει στην Αφρική και γι' αυτό το λόγο ρίχνει φως στην ιστορία του σύγχρονου Homo sapiens.

Ο Rosset, ο οποίος συμμετείχε στην έρευνα της IBM T.J. Watson Research Center στην Νέα Υόρκη, αναφέρει ότι η μελέτη προσφέρει βαθιά γνώση στην δημογραφική ιστορία του ανθρώπινου πληθυσμού πριν μετακινηθεί από την Αφρική. «Αυτοί οι πρώιμοι πληθυσμοί ήταν περιορισμένοι και απομονωμένοι ο ένας από τον άλλο για περισσότερα από 10.000 χρόνια,» σχολιάζει ο Rosset.

Η έρευνα της ομάδας βασίστηκε σε μελέτη του Αφρικανικού μιτοχονδριακού DNA (mtDNA) και αποτελεί την πιο εκτενή έρευνα του είδους της. Η μελέτη αυτή συμπεριλαμβάνει πάνω από 600 ολοκληρωμένα γονιδιώματα από εγχώριους πληθυσμούς σε όλη την ήπειρο.

«Mitochondrial Eve»

Το μιτοχονδριακό DNA χρησιμοποιήθηκε το 1987 για τον προσδιορισμό της ηλικίας της διάσημης γυναίκας "Mitochondrial Eve," μια γυναίκα που έζησε πριν από 200.000 χρόνια και είναι πρόγονος κάθε σημερινού ανθρώπου. Από τότε αυτή η έρευνα επεκτάθηκε για να αποδειχθεί η αφρικανική προέλευση της "Mitochondrial Eve" αλλά και η χρονική περίοδος κατά την οποία έζησε.

Πρόσφατα δεδομένα αποδεικνύουν ότι την Ανατολική Αφρική έπληξαν μαζικά φαινόμενα ξηρασίας πριν από 90.000 έως 135.000 χρόνια. Είναι πιθανό αυτές οι κλιματικές αλλαγές να συνέβαλαν στο διαχωρισμό του πληθυσμού. Αυτό που μας εκπλήσσει είναι το χρονικό διάστημα για το οποίο οι πληθυσμοί αυτοί ήταν διαχωρισμένοι.

Ο Δρ. Spencer Wells, υπεύθυνος του Genographic Project και μέλος της National Geographic Society, είπε: «Αυτή η νέα μελέτη περιγράφει την εξαιρετική ικανότητα της γενετικής να αποκαλύπτει γεγονότα που αφορούν την ιστορία του είδους μας. Οι μικρές ομάδες ανθρώπινων πληθυσμών, χάθηκαν λόγω των έντονων περιβαλλοντικών συνθηκών και επέστρεψαν από το χείλος της καταστροφής για να καταλάβουν όλο τον κόσμο. Δεν πρόκειται παρά για ένα επικό δράμα το οποίο είναι γραμμένο στο DNA μας.»

Ο Rosset τελειώνει προσθέτοντας: «Οι Ισραηλινοί και οι Εβραίοι αναζητούν πάντα τις ρίζες τους με άσβεστο πάθος, απλά σε αυτή τη μελέτη εμβαθύναμε περισσότερο απ' ότι συνήθως.»

πηγή:Science Daily-news.pathfinder.gr

Αν κάποιος ευφάνταστος, μεγαλομανής ή παρανοϊκός επιστήμονας ήθελε να δημιουργήσει έναν κλώνο του νεαρού (και διάσημου) βασιλιά Τουταγχαμών, της πανέμορφης Νεφερτίτης ή οποιουδήποτε άλλου Φαραώ, Αιγύπτιας βασίλισσας, Αιγύπτιου αξιωματούχου, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα μπορούσε να τα καταφέρει.

Δεν είναι θέμα ταξικών διακρίσεων. Ούτε και με τη μούμια κάποιου από τους κοινούς θνητούς θα είχε καλύτερα αποτελέσματα.

Η διαδικασία που κράτησε (σχετικά) άφθαρτα τα σώματά τους, η μουμιοποίηση, κατέστρεψε βασικά στοιχεία του DNA τους. Με αποτέλεσμα σήμερα να χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα - με την καλή έννοια.

Ποια ήταν η μητέρα του Τουταγχαμών; Ποια είναι η μούμια της βασίλισσας Νεφερτίτης, της βασίλισσας Τίγιε, γιαγιάς του Τουταγχαμών, του Φαραώ Τούθμοσι του πρώτου, πατέρα της Χατσεπσούτ;

Ενα πρόγραμμα έρευνας στο DNA κάθε μούμιας που έχει εντοπιστεί επί αιγυπτιακού εδάφους αναμένεται να δώσει αποτελέσματα. Εδώ, οι «ταξικές» διακρίσεις χωρούν: πρώτα εξετάζονται οι μούμιες των βασιλικών τάφων.

Ωστόσο, ο Ζάχι Χαουάς, ο επικεφαλής του Αρχαιολογικού Συμβουλίου της Αιγύπτου, που εμπνεύστηκε και εφαρμόζει αυτό το πρόγραμμα, έχει και τις αμφιβολίες του.

Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν κατά την αρχαιότητα για την ταρίχευση, λένε οι ειδικοί επιστήμονες, έχουν καταστρέψει για πάντα σημαντικά στοιχεία του DNA, από αυτά που δείχνουν την καταγωγή του ατόμου, είτε από την πλευρά της μητέρας (μιτοχρονδριακό DNA) είτε από την πλευρά του πατέρα (Χρωμόσωμα Υ). Παρ' όλα αυτά δεν παύουν να ελπίζουν.

Οι πρώτες εξετάσεις, που συνδυάζονται και με αξονικές τομογραφίες, θα γίνουν στις κυρίες που βρέθηκαν στους βασιλικούς τάφους της Κοιλάδας των Βασιλέων, θαμμένες σε στάση βασιλισσών: με το αριστερό χέρι λυγισμένο από τον αγκώνα επάνω στο στέρνο και με το δεξί σε παράλληλη γραμμή με το σώμα.

Εκεί αναμένεται να βρουν, αν είναι τυχεροί και αν τα στοιχεία που έχουν απομείνει τους βοηθήσουν, τη μούμια της Νεφερτίτης, πρώτης συζύγου του πατέρα του Τουταγχαμών, της Κίγια, που θεωρείται ότι ήταν η μητέρα του, ή της Τίγιε, της γιαγιάς του.

Μπορεί να υπάρξει λάθος; Ε, αυτά συμβαίνουν και στις καλύτερες των οικογενειών. Επί παραδείγματι, οι αρχαιολόγοι πίστευαν μέχρι τώρα ότι η μούμια του Φαραώ Τούθμοσι του πρώτου, πατέρα της Χατσεπσούτ, αναπαυόταν (καθόλου εν ειρήνη) στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Καϊρου.

Μια έρευνα τους έπεισε περί του αντιθέτου. Ο Φαραώ, λέει η Ιστορία, πέθανε 50 χρόνων. Επομένως, αποκλείεται να είχε σώμα τριαντάρη, όπως αυτό που εκτίθεται στο μουσείο ως Τούθμωσις ο πρώτος.

Οσο για την κόρη του; Η έρευνα για το δικό της DNA έγινε πέρυσι, αλλά ακόμα δεν έχουμε αποτελέσματα ως προς το οικογενειακό της δέντρο. Εννοείται ότι θα καθυστερήσουν και τα αποτελέσματα από τις τωρινές έρευνες. Αλλά η επιστήμη, ευτυχώς, προχωράει.

Νέα Yόρκη

Σε συμφωνία με την Google για χρήση από τη Yahoo της τεχνολογίας διαδικτυακής διαφήμισης της πρώτης κατέληξαν οι δύο εταιρείες, ενώ και οι νέες συνομιλίες για την εξαγορά της Yahoo από τη Microsoft περιήλθαν, όπως αναμενόταν, σε αδιέξοδο.

Η συμφωνία ορίζει ότι μαζί με αποτελέσματα της μηχανής αναζήτησης της Yahoo σε ΗΠΑ και Καναδά θα εμφανίζονται διαφημίσεις της Google.

Η Yahoo ανακοίνωσε ότι η συμφωνία με την Google θα επιφέρει επιπλέον έσοδα 800 εκατομμυρίων δολαρίων κάθε χρόνο.

«Αυτή η εμπορική συμφωνία δίνει στη Yahoo τη δυνατότητα να προσφέρει περισσότερο σχετικές διαφημίσεις στους χρήστες και να προσφέρει στους διαφημιστές και στους διαφημιζόμενους με καλύτερη τεχνολογία» δήλωσε από την πλευρά του ο διευθύνων σύμβουλος της Google Έρικ Σμιντ.

Η συμφωνία ισχύει για τρία χρόνια, αλλά θα μπορούσε να ανανεωθεί εάν η Yahoo το θελήσει.

Η ανακοίνωση ήρθε την ώρα που οι συνομιλίες για εξαγορά της Yahoo από τη Microsoft έφτασαν σε αδιέξοδο. Η Yahoo προσπάθησε να ξεκινήσει ξανά τις συνομιλίες από την τελευταία προσφορά της Microsoft ύψους 47,5 δισ. δολαρίων (33 δολάρια η μετοχή), όμως η Microsoft δεν φάνηκε διατεθειμένη να προσφέρει ξανά ένα τέτοιο ποσό.

Αντιθέτως η Microsoft προσφέρθηκε να αγοράσει τη μηχανή αναζήτησης της Yahoo, μια υπηρεσία που η δεύτερη θεωρεί πολύτιμη για να την πουλήσει ξεχωριστά.

Μετά τις τελευταίες άκαρπες συνομιλίες, η μετοχή της Yahoo έπεσε περισσότερο από 10% στα 23,52 δολάρια.

Τον προηγούμενο μήνα η Microsoft είχε αποσύρει την προσφορά της για πλήρη εξαγορά της Yahoo μετά από άκαρπες συνομιλίες.

Newsroom ΔΟΛ

O Πλούτωνας και οι δορυφόροι του παραμένουν δυσδιάκριτοι ακόμα και για τα ισχυρότερα τηλεσκόπια

Όσλο




Μια μικρή παρηγοριά για τον Πλούτωνα, που πριν από δύο χρόνια έχασε την επίσημη θέση του ως πλανήτης. Στο εξής, ο ίδιος και τα άλλα σώματα του είδους του θα ονομάζονται «πλουτωνοϊδείς» (plutoids).

Ο νέος όρος που ανακοίνωσε την Τετάρτη η Διεθνής Αστρονομική Ένωση (IAU) αφορά σώματα που κινούνται περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα και είναι πολύ μικρά για να χαρακτηριστούν πλανήτες, αλλά αρκετά μεγάλα ώστε η βαρύτητα να τους έχει δώσει σφαιρικό σχήμα.

Δύο σώματα περνούν έτσι στην κατηγορία των πλουτωνοϊδών: Ο Πλούτωνας και η Έριδα, ένα μεγαλύτερο σώμα που ανακαλύφθηκε το 2003 και προκάλεσε τη διαμάχη που οδήγησε στον εξοστρακισμό του Πλούτωνα από τη λίστα των πλανητών.

Ένα άλλο σώμα παρόμοιο μεγέθους, η Δήμητρα, ονομάζεται απλώς «πλανήτης νάνος», καθώς βρίσκεται πιο κοντά στον Ήλιο, στη ζώνη των αστεροειδών ανάμεσα στον Αρη και τον Δία.

Στη συνάντηση της IAU, που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στο Όσλο, αρκετοί αστρονόμοι επέμειναν ότι ο Πλούτωνας θα έπρεπε να παραμείνει στη λίστα των πλανητών για ιστορικούς και συναισθηματικούς λόγους.

«Πλουτωνοϊδείς ή αιμορροΐδες, όπως και να το πουν, είναι άσχετο» σχολίασε ο Αλαν Στερν, βασικός επιστήμονας σε αποστολή της NASA στον Πλούτωνα.

Επισήμως, πάντως, το σκορ σήμερα είναι: Πλανήτες 8, πλουτωνοϊδείς 2.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

quote:

---

Κηφεύς :

Έχουμε δει πως το φαινομενικό κάτι είναι στην πραγματικότητα ένα κομψά αναδιοργανωμένο τίποτε , και ότι το καθαρό περιεχόμενο του σύμπαντος είναι αυτή τη στιγμή το ίδιο που ήταν πάντοτε , και θα είναι πάντοτε , είτε ο κόσμος έχει τέλος είτε δεν έχει : συγκεκριμένα , τίποτε .

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

Ο ένας είναι να παραδεχτούμε την ήττα μας - η εύκολη επιλογή για τους λιπόψυχους και μερικές φορές η σοφότερη .

Θα μπορούσαμε να καταφύγουμε στον ασθενή βαθύ δομισμό , να υποθέσουμε ότι τα μαθηματικά μπορούν να δημιουργήσουν ένα σωρό κατηγορίες αντικειμένων , και μετά να αποδεχτούμε πως ορισμένα μόνο από αυτά τα αντικείμενα έχουν τα φυσικά τους αντίστοιχα .

Αυτός είναι ο άκρως ασθενής βαθύς δομισμός .

Πρέπει να διακρίνουμε το σύμπαν - το οποίο θα πρέπει να είναι αυτοσυνεπές καθολικά - από μια τοπική οντότητα , έναν εγκέφαλο , που μπορεί να δημιουργεί μαθηματικές δομές ελεύθερες από τον περιορισμό να είναι συνεπείς με τη δομή κάθε ηλεκτρονίου και την κίνηση κάθε πλανήτη .

Η μαθηματική δομή που ονομάζουμε σύμπαν ίσως πρέπει να είναι ταυτόχρονα , καθολικά , και ίσως όχι τοπικά αυτοσυνεπής .

Τα «δικά μας» μαθηματικά , οι προτάσεις που γράφουμε στο χαρτί , ίσως αρκεί να είναι υπό κάποια έννοια μόνο τοπικά αυτοσυνεπή .

Έτσι , αντί να θεωρήσουμε ότι το πυθαγόρειο θεώρημα στις χίλιες διαστάσεις απαλείφει τον ισχυρό βαθύ δομισμό , η θεωρητική , τοπική ύπαρξή του ίσως υποδεικνύει πως η θεωρία του σύμπαντος πρέπει να είναι μη τοπικός ισχυρός βαθύς δομισμός .

Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι ένα μέρος του θεωρητικού πλαισίου του βαθέως δομισμού συνίσταται στο ότι οι εγκέφαλοι μπορούν να δημιουργήσουν μαθηματικά , διότι είναι με κάποια έννοια χημικές (οι βιολόγοι θα έλεγαν βιολογικές και οι φυσικοί φυσικές) αναπαραστάσεις της υποκείμενης λογικής δομής : οι εγκέφαλοι είναι υλικές πραγματώσεις της λογικής .

Το ότι μπορούμε να έχουμε συνείδηση του κόσμου είναι , στο βαθύτατο επίπεδο , μια εκδήλωση του συντονισμού της βαθιάς δομής ενός εγκεφάλου με τη βαθιά δομή του σύμπαντος .

Η Αλίκη συνάντησε στη χώρα των θαυμάτων μια πόρτα στην οποία υπήρχε η επιγραφή «Φάε με» .

Μια παρόμοια επικίνδυνη είσοδος μας περιμένει ανοιχτή εδώ και θα μπορούσαμε να πέσουμε στην παγίδα μιας ψευδούς διαφώτισης υιοθετώντας την άποψη ότι , αφού οι εγκέφαλοι είναι κατασκευασμένοι από την ίδια ουσία με τα μαθηματικά , έχουν τη φυσική τάση να τα κατανοήσουν και να τα δημιουργήσουν .

Αυτή η προσέγγιση είναι υπερβολικά απλοϊκή .

Υποπτεύομαι πως υπάρχει ένας βαθύτερος λόγος για τον οποίο ο εγκέφαλος έχει την ικανότητα να συντονίζεται με την πραγματικότητα και να την ερμηνεύει .

Αν οι ανεμώνες δεν μπορούν να διαλογίζονται , ενώ εμείς , κατασκευασμένοι από την ίδια θεμελιώδη ουσία , μπορούμε , η διαφορά μας πρέπει να έγκειται στην πολυπλοκότητα των δομών μας που προέκυψε από τη διαδικασία της εξέλιξης .

Εγκέφαλοι ικανοί να δημιουργούν μαθηματικά τα οποία αντανακλούν την πραγματικότητα αναπτύσσονται ως υποπροϊόν μιας εξέλιξης που αποσκοπεί στην καλύτερη προσαρμογή στο περιβάλλον .

Το ότι εξελίχθηκαν ανθρώπινοι εγκέφαλοι ικανοί για μαθηματικά δεν οφείλεται στο ότι η ικανότητα επίλυσης δευτεροβάθμιων εξισώσεων ή η καταγραφή εξισώσεων τανυστικού πεδίου αποτελεί εξελικτικό πλεονέκτημα .

Δεν είναι αναγκαίο να μπορείς να λύσεις τις εξισώσεις του Νεύτωνα , πόσο μάλλον του Αϊνστάιν . Όταν είσαι πίθηκος είναι προτιμότερο να ανεβαίνεις απλώς γρήγορα στο δέντρο .

Εντούτοις , με κάποιον τρόπο οι δεξιότητες που χρειάζονταν για την επιβίωση ανέπτυξαν αυτήν ακριβώς την ικανότητα .

Εξαιτίας της μη γραμμικότητάς τους , οι εγκέφαλοι φαίνεται πως έχουν υπερβεί τις εξελικτικές απαιτήσεις .

Σε κάποιο βαθμό , η ικανότητα είναι κληρονομική , αλλά μια συνιστώσα της είναι περιβαλλοντική .

Για μία ακόμη φορά , μια αναλογία από τη γλωσσολογία μπορεί να μας προσφέρει την ένδειξη που χρειαζόμαστε .

Ένα παιδί έχει την ικανότητα να μάθει ως μητρική οποιαδήποτε γλώσσα , ενώ ένας ενήλικος , ως επί το πλείστον , δεν έχει αυτή την ικανότητα .

Ορισμένα τουλάχιστον είδη μάθησης συνδέονται νευροφυσιολογικά με την απώλεια των συνάψεων .

Αν είναι σωστή η θεωρία της ωρίμανσης των νευρωνικών δικτύων μέσω της επιλεκτικής σταθεροποίησης κάποιων συνάψεων και της εξάλειψης των πλεοναζόντων , τότε μπορούμε να φανταζόμαστε την εκμάθηση των ιαπωνικών ως ένα είδος μαρασμού της δομής που αντιστοιχεί στους κανόνες μετασχηματισμού οι οποίοι δεν είναι απαραίτητοι για τα ιαπωνικά , και τη διαδικασία εκμάθησης των ελληνικών ως μαρασμό της συναπτικής δομής που αντιστοιχεί σε όσους κανόνες μετασχηματισμού δεν είναι αναγκαίοι για τη δημιουργία των ελληνικών ως επιφανειακής δομής .

Αυτή η εξαλειπτική προσέγγιση της μάθησης φαίνεται να εξηγεί τη δυσκολία που υπάρχει στην εκμάθηση μιας γλώσσας πέρα από τη μητρική , καθώς επίσης και το γεγονός ότι διαφορετικοί άνθρωποι , παρότι διαθέτουν νευρωνικά δίκτυα με πολύ διαφορετικές μορφολογίες , μπορούν να κάνουν παρόμοιες σκέψεις και να μιλούν την ίδια γλώσσα .

Ο εγκέφαλος έχει εξελιχθεί σε ένα αρκούντως πλεονάζον δίκτυο , έναν γενικευμένο , εύπλαστο υπολογιστή , που μπορεί να έχει εντυπωμένες κάποιες πλευρές του περιβάλλοντός του σε ένα εξαιρετικά ανέπτυγμένο και μόνο εν μέρει γενετικά προκαθορισμένο δίκτυο .

Ίσως αρχίζουμε τώρα να διακρίνουμε αμυδρά ότι ο εγκέφαλος αναπτύσσεται ως καθολικά αυτοσυνεπές δίκτυο , όπως και το ίδιο το σύμπαν .

Κατά την ανάπτυξη αυτών των ικανοτήτων επεξεργασίας , απορρίπτει ασυνείδητα εκείνες τις συνάψεις που δεν του επιτρέπουν να είναι καθολικά αυτοσυνεπής , και καθίσταται ένας μικρόκοσμος μέσα στον μακρόκοσμο .

Δηλαδή , η βαθιά δομή του εγκεφάλου μπορεί να είναι συντονισμένη με τη βαθιά δομή όχι μόνο των μαθηματικών αλλά και του φυσικού σύμπαντος .

Σ’ αυτό το σημείο , όμως , βρέθηκα σε αδιέξοδο .

Πρέπει να ομολογήσω ότι αισθάνομαι μάλλον αμήχανος σ’ αυτό το σημείο .

Κανείς δεν γνωρίζει ακόμη τι είναι συνείδηση , αλλά το να την αντιλαμβανόμαστε με όρους ενός μη τοπικού ισχυρού βαθέως δομισμού , με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο ίσως σκεφτόμαστε την ενότητα των μαθηματικών και της φυσικής πραγματικότητας , μπορεί να αποδειχτεί ότι είναι η βάση μιας εξυπηρετικής , καθολικής , συστηματικής προσέγγισης στην κατανόηση της κατανόησης .

Ένα θετικό στοιχείο είναι ότι μπορούμε να αντιληφθούμε την ανάδυση ενός νέου Παραδείγματος της επιστήμης , το οποίο αντιμετωπίζει τα βαθιά προβλήματα που διερευνούμε .

Υποπτεύομαι πως οι μέρες της αναλυτικής προσέγγισης της φυσικής είναι πια μετρημένες .

Ο κύριος στόχος της μαθηματικής φυσικής μέχρι πρόσφατα ήταν η διατύπωση διαφορικών εξισώσεων και η ανακάλυψη των αναλυτικών λύσεών τους .

Το θαύμα της φυσικής ήταν (και είναι ακόμη) η ισχύς με την οποία μια αναλυτική έκφραση συνοψίζει ένα μεγάλο πλήθος παρατηρήσεων και προβλέψεων .

Το νέο Παράδειγμα ερμηνείας που βλέπουμε να αναδύεται βασίζεται στην άποψη ότι ακόμη και οι απλές εξισώσεις μπορεί να έχουν συνέπειες βαθύτατης πολυπλοκότητας .

Έτσι , λοιπόν , αν και γνωρίζουμε ίσως ποιο είναι εκείνο το στοιχείο που γεννά ένα πρότυπο και έχουμε τη δυνατότητα να προσδιορίσουμε τους πολύ απλούς κανόνες μετασχηματισμού του , είναι αδύνατον να προβλέψουμε το αποτέλεσμα της επαναλαμβανόμενης εφαρμογής αυτών των κανόνων στο αρχικό στοιχείο .

Από αυτή την εσώτερη απλότητα μπορεί να ανθήσει μια εξαιρετική πολυπλοκότητα , όπως μπορούμε να διαπιστώσουμε εξετάζοντας τις εκθαμβωτικές εικόνες που αναδύονται από τα φράκταλ , το σύνολο Mandelbrot και τα κυψελωτά αυτόματα .

Έχουν δημοσιευτεί (H. O. Peitgen και D. Saupe , επιμ. , “The science of fractal images”, Springer - Verlag , 1988 — H. O. Peitgen και P. H. Richter , “The beauty of fractals”, Springer - Verlag , 1986) , αρκετές από αυτές τις εκθαμβωτικές εικόνες , που έχουν γεννήσει ένα νέο Παράδειγμα και για την τέχνη όπως και για την επιστήμη , και μάλιστα διαθέσιμες σε μορφή κάδρων για τους τοίχους .

Τα μαθηματικά των εικόνων έχουν διερευνηθεί από τον Schroeder (M. Schroeder , “Fractals , chaos , and power laws” , W. H. Freeman , 1991) .

Η διαφορά ανάμεσα σε μια εικόνα φράκταλ και τη Μόνα Λίζα έγκειται στο ότι όταν εξετάζουμε από κοντά τη δεύτερη βλέπουμε ολοένα και πιο όμορφες κηλίδες χρώματος , ενώ όταν εξετάζουμε μια εικόνα φράκταλ βλέπουμε ολοένα και περισσότερες λεπτομέρειες .

Η τέχνη φράκταλ είναι μια τέχνη χωρίς τέλος .

Το να κοιτάζουμε ένα φράκταλ μοιάζει σαν να βρισκόμαστε στο χείλος ενός γκρεμού συναρπαστικής ομορφιάς , πάνω από ένα χάσμα άπειρου βάθους .

quote:

---

Αυτό αποτελεί , ίσως , μια ένδειξη πως η φυσική δομή του εγκεφάλου είναι μια υλική απεικόνιση της λογικής την οποία το όν συναντά στον κόσμο .

---

quote:

---

Κηφεύς :

Ωστόσο , ας δούμε μερικές συνέπειες του βαθέως δομισμού .

Ένα θετικό στοιχείο είναι ότι μπορούμε να αντιληφθούμε την ανάδυση ενός νέου Παραδείγματος της επιστήμης , το οποίο αντιμετωπίζει τα βαθιά προβλήματα που διερευνούμε .

Υποπτεύομαι πως οι μέρες της αναλυτικής προσέγγισης της φυσικής είναι πια μετρημένες .

Ο κύριος στόχος της μαθηματικής φυσικής μέχρι πρόσφατα ήταν η διατύπωση διαφορικών εξισώσεων και η ανακάλυψη των αναλυτικών λύσεών τους .

Το θαύμα της φυσικής ήταν (και είναι ακόμη) η ισχύς με την οποία μια αναλυτική έκφραση συνοψίζει ένα μεγάλο πλήθος παρατηρήσεων και προβλέψεων .

Το νέο Παράδειγμα ερμηνείας που βλέπουμε να αναδύεται βασίζεται στην άποψη ότι ακόμη και οι απλές εξισώσεις μπορεί να έχουν συνέπειες βαθύτατης πολυπλοκότητας .

Έτσι , λοιπόν , αν και γνωρίζουμε ίσως ποιο είναι εκείνο το στοιχείο που γεννά ένα πρότυπο και έχουμε τη δυνατότητα να προσδιορίσουμε τους πολύ απλούς κανόνες μετασχηματισμού του , είναι αδύνατον να προβλέψουμε το αποτέλεσμα της επαναλαμβανόμενης εφαρμογής αυτών των κανόνων στο αρχικό στοιχείο .

Από αυτή την εσώτερη απλότητα μπορεί να ανθήσει μια εξαιρετική πολυπλοκότητα , όπως μπορούμε να διαπιστώσουμε εξετάζοντας τις εκθαμβωτικές εικόνες που αναδύονται από τα φράκταλ , το σύνολο Mandelbrot και τα κυψελωτά αυτόματα .

Έχουν δημοσιευτεί (H. O. Peitgen και D. Saupe , επιμ. , “The science of fractal images”, Springer - Verlag , 1988 — H. O. Peitgen και P. H. Richter , “The beauty of fractals”, Springer - Verlag , 1986) , αρκετές από αυτές τις εκθαμβωτικές εικόνες , που έχουν γεννήσει ένα νέο Παράδειγμα και για την τέχνη όπως και για την επιστήμη , και μάλιστα διαθέσιμες σε μορφή κάδρων για τους τοίχους .

Τα μαθηματικά των εικόνων έχουν διερευνηθεί από τον Schroeder (M. Schroeder , “Fractals , chaos , and power laws” , W. H. Freeman , 1991) .

Η διαφορά ανάμεσα σε μια εικόνα φράκταλ και τη Μόνα Λίζα έγκειται στο ότι όταν εξετάζουμε από κοντά τη δεύτερη βλέπουμε ολοένα και πιο όμορφες κηλίδες χρώματος , ενώ όταν εξετάζουμε μια εικόνα φράκταλ βλέπουμε ολοένα και περισσότερες λεπτομέρειες .

Η τέχνη φράκταλ είναι μια τέχνη χωρίς τέλος .

Το να κοιτάζουμε ένα φράκταλ μοιάζει σαν να βρισκόμαστε στο χείλος ενός γκρεμού συναρπαστικής ομορφιάς , πάνω από ένα χάσμα άπειρου βάθους .

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

Ίσως οι αρχαίοι Έλληνες είχαν δίκιο .

Μπορεί να αποδειχτεί ότι η προέλευση των αριθμών από το καθαρό κενό είναι κάτι βαθύτερο από μια απλή αναλογία ανάμεσα στην ανάδυση ενός συστήματος και την ανάδυση του κόσμου : είναι πιθανό να μπορέσουμε να διακρίνουμε στην ανάπτυξη του κενού τη μελλοντική μορφή μιας επιστημονικής θεωρίας της δημιουργίας .

Η εμφάνιση του χώρου και του χρόνου είναι το κεντρικό γεγονός της δημιουργίας .

Γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να εξετάσουμε το πρόβλημα που αφορά τις διαδικασίες οι οποίες οδήγησαν στη γέννησή τους .

Πρώτα θα πρέπει να σκεφθούμε κάτι που μπορεί να διευθετηθεί σε χωρόχρονο όπως τον αντιλαμβανόμαστε .

Έπειτα θα δούμε ότι ο άπειρα οκνηρός δημιουργός δεν χρειάζεται να βάλει όχι μόνο το χέρι του , αλλά ούτε και το μικρό του δαχτυλάκι για να βοηθήσει στη δημιουργία .

Το σύμπαν μπορεί να αναδυθεί χωρίς καμία εξωτερική επέμβαση , από το απόλυτο τίποτε .

quote:

---

Το σύμπαν μπορεί να αναδυθεί χωρίς καμία εξωτερική επέμβαση , από το απόλυτο τίποτε .

---