- Το μυστικό των Ναϊτών - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

quote:

---

...κατά μία ατεκμηρίωτη εκδοχή...

---

Έτσι, πάνω που λίγο ως πολύ είχα εμπεδώσει ότι υποκινητές της ναϊτικής ιδεολογίας ήταν οι Prieure de Sion ή έστω οι κοντοχωριανοί τους Rex Deus (οι οποίοι, δεν χωρεί αμφιβολία περί τούτου, είναι μικρά πράσινα ανθρωπάκια), διαβάζω κάτι άλλο και όχι, υποστηρίζει αυτό το κάτι άλλο, υπήρχαν και άλλοι παραπίσω.

Μωρέ καλά κάνει η προσφιλής μου φανερή μυστική εταιρία και ανάγει την ίδρυσή της κατευθείαν στον Αδάμ και ξεμπερδεύει, τι θέλουν άλλοι και παρεμβάλλουν ενδιάμεσους.
Τέλος πάντων, ας ξεχάσουμε την αρχαία Αίγυπτο περί της οποίας πολλοί κόπτονται και λένε "από εκεί ξεκινήσαμε, ήμασταν προμηθευταί της αιγυπτιακής αυλής". Υπήρχαν και άλλοι στην περιοχή, ακόμα πιο αρχαίοι ("καθρέφτη - καθρεφτάκι μου, πες μου ποιος είναι ο αρχαιότερος" έλεγε η μελανή μάγισσα που εποφθαλμιούσε την άσπιλη Χιονάτη) από τους οποίους ξεκινάει η παράδοση. Αλλά και πάλι ας μην είμαστε σίγουροι.

Κάτι τέτοιες αρχαίες παραδόσεις ξετρύπωσαν οι Ναΐτες, που τα γύρευε κι αυτών ο οργανισμός τους, βρήκαν λοιπόν pure mysticism χωρίς χημικά συντηρητικά. Κι έτσι συνέθεσαν ένα μυστικιστικό patchwork, έργο τέχνης, που πολύ άρεσε και είχε σουξέ.

Σε γενικές γραμμές το ξέρουμε. Σε ειδικές γραμμές γιατί να το μάθουμε; Όταν ένα μυστικό πάψει να είναι μυστικό, είπαμε, χάνει τη γοητεία του.

Και η γοητεία είναι να βλέπουμε τους κόσμους μέσα στους κόσμους, τους κύκλους μέσα στους κύκλους, και αν τους κύκλους τάραττε θα δούμε και τη μεταμόρφωση.

Χουμφ!
(Αυτό μου κόλλησε από ένα ιπποτικό βιβλίο που διάβαζα χτες.)

Σε ότι αφορά τώρα το θέμα των Ναϊτών και του μυστικού που αυτοί είτε ανακάλυψαν είτε άφησαν να εννοηθεί ότι ανακάλυψαν, ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή μέσω του βιβλίου του Έκο "Το εκκρεμές του Φουκώ". Το συγκεκριμένο βιβλίο δεν αποτελεί έρευνα πάνω στο θέμα αλλά μέσα απο την πλοκή του ( η οποία παρεπιπτόντως βασίζεται στην "βιοτεχνία" παρασκευής βιβλίων αποκρυφιστικού περιεχομένου ) ο συγγραφέας παραθέτει όλα τα ιστορικά διασταυρωμένα στοιχεία για την ίδρυση , την πορεία και το τέλος (;) του τάγματος, αρκετές δικές του σκέψεις πάνω στο θέμα και την χριστιανική πίστη γενικότερα, και βέβαια μια σεβαστή δόση παγκόσμιων συνομωσιών, μυστικών, μαγείας και διαφόρων άλλων "ελκυστικών" για τον αναγνώστη στοιχείων. Απο τα καλύτερα μυθιστορήματα που έχω διαβασει.

Δεν μπορώ να μιλήσω με βεβαιότητα για το αν οι Ναΐτες ανακάλυψαν κάποιο Μυστικό (μπορεί κανένας άραγε;) ούτε αν το Τάγμα ιδρύθηκε με σκοπό να ανακαλύψει κάτι. Το σίγουρο είναι ότι πολλοί πείστηκαν πως κάτι τέτοιο συνέβη, με αποτέλεσμα την ευρεία "δημοτικότητα" του θέματος σήμερα, και την αθρόα παραγωγή σχετικών βιβλίων, ιστοσελίδων κλπ.

Προσωπικά πιστεύω πως η διάλυση του τάγματος απο τον Φίλιππο, τον Πάπα και την Ιερά Εξέταση είναι αυτό που συνέβαλε τα μέγιστα (αν δεν είναι εξ' ολοκλήρου υπεύθυνη) για την δημιουργία του Ναϊτικού μύθου. Μου φαίνεται αρκετά πιθανό οι επιζήσαντες Ναΐτες , οι περισσότεροι των οποίων προσχώρησαν σε άλλα τάγματα, σε μια προσπάθεια είτε να "εκδικηθούν" τον νεκρό τους μάγιστρο και τους αδερφούς τους, που έπεσαν θύματα της Ιεράς Εξετασης ( και κατ' επέκταση της πλεονεξίας του Παπικού και κοσμικού κράτους), είτε απλώς να διατηρήσουν ζωντανή την ανάμνηση του Τάγματός τους, να διέδωσαν εντέχνως την ύπαρξη ενός Μυστικού.

Και για να πιθανολογήσω λίγο ακόμη...
Δεν μπορώ να ξέρω το κατά πόσον η αλληλεπίδραση μεταξύ Ναϊτών και Ασσασίνων έχει τεκμηριωθεί, αλλά μου φαίνεται περισσότερο πιθανό οι Ναΐτες να επιρεάστηκαν από τους Ασσασίνους παρά το αντίθετο. Είναι γνωστό ότι η η συντριπτική πλειονότητα των Δυτικών, που βρέθηκαν στους Άγιους Τόπους, ήταν αν όχι αγράμματοι, τουλάχιστον χαμηλού μορφωτικού επιπέδου. Αντίθετα η πνευματική καλλιέργεια των μουσουλμάνων (και ειδικότερα ενός μυστικιστικού τάγματος όπως οι Ασσασίνοι) ήταν έκδηλη και επομένως είναι λογικό να υποθέσουμε ότι επιρέασαν τους Ναΐτες ποικιλοτρόπως.
Όταν λοιπον ο Jacques Des Molais προανήγγειλε (η παρήγγειλε ;)από την πυρά, τον θάνατο του Φιλίππου και του Πάπα, ίσως κάποιοι Ναΐτες ανέλαβαν να εκπληρώσουν την κατάρα. Σε μια τέτοια περίπτωση η αλληλεπίδραση με τους Ασσασίνους πιθανόν να έπαιξε κάποιο ρόλο. Όπως και να 'χει τα τελευταία λόγια του Molais επιβεβαιώθηκαν πανυγηρικά και ποιά καλύτερη απόδειξη για τις δυνάμεις(;) του τελευταίου Μαγίστρου;

Στην όλη φιλολογία τώρα περί Ναϊτικού Μυστικού, το οποίο θα κλόνιζε τα θεμέλια της χριστιανικής πίστης, έπαιξε σίγουρα ρόλο και η καταδίκη του τάγματος σαν αιρετικού. Από τη στιγμή βέβαια που ο Φίλιππος και ο Πάπας αποφάσισαν να ιδιοποιηθούν την Ναϊτική περιουσία , ο μόνος τρόπος να γίνει κάτι τέτοιο ήταν η διάλυση του τάγματος. Εφ' όσον όμως όπως ξέρουμε οι Ναΐτες τύγχαναν της καθολικής αποδοχής του Δυτικού κόσμου σαν υπερασπιστές των Αγίων Τόπων, μία οδός υπήρχε για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο: να κατηγορηθούν ως βλάσφημοι και αιρετικοί. Ακόμα και αν δεχτούμε ότι όντως οι Ναΐτες είχαν ανακαλύψει κάτι που κλόνιζε τα χριστιανικά δόγματα αυτό το κάτι δεν ήταν δυνατόν να ανακοινωθεί δημόσια από τον Πάπα και την Ιερά εξέταση, οπότε προτιμήθηκε να ανακοινωθούν οι γνωστές κατηγορίες ( λατρεία της κεφαλής, φτύσιμο του σταυρού, σοδομία κλπ). Και φυσικά υπάρχει και η πιθανότητα, το τάγμα να είχε παρεκλίνει και όντως να διέπρατε όσα του προσάπτουν (αλλά αυτό χαλάει όλο τον ρομαντισμό και το μυστήριο οπότε....απορρίπτεται με συνοπτικές διαδικασίες).

Να ζητήσω συγνώμη προκαταβολικά αν κάπου κάνω λάθος ή αν κάτι που φαίνεται σαν δική μου σκέψη το έχω διαβάσει στο παρελθόν
Για όλα αυτά βέβαια που έχουν αναφερθεί στο topic όσο καιρό είναι ανοιχτό και πάνω στα οποία έχω απορίες, αν δεν καταφέρω να τις απαντήσω μέσω διαδικτύου επιφυλασσομαι να ρωτήσω στο μέλλον.

Prologos, καλώς ήρθες, μη μας βλέπεις έτσι, είμαστε πολύ σοβαροί άνθρωποι.

"Το εκκρεμές του Φουκώ" έχει κάνει μεγάλη ζημιά σε όλους μας και εξακολουθεί τις ταλαντώσεις του. Συμφωνώ ότι είναι από τα καλύτερα μυθιστορήματα, αν και ουσιαστικά ο ευφυής Έκο δεν είναι μυθιστοριογράφος. (Τότε, τι είναι; Τι είναι;)

Δεν είναι όμως μόνο ο εκκρεμής Έκο, είναι και αυτοί καθαυτοί οι Ναΐτες που κλέβουν την καρδιά του αναγνώστη. Το ίδιο βιβλίο αναφέρεται και στους Ροδόσταυρους, για παράδειγμα, αλλά οι Ροδόσταυροι δεν έχουν καμιά τσαχπινιά. Ναΐτες-Ροδόσταυροι 1-0, πάντα οι Ναΐτες κερδίζουν στα σημεία.

Ο Έκο (και η εξαιρετική μετάφραση) καλά μας τα λέει:

"Τρυφερότητα, μελαγχολία, ωχρότητα μιας φθίνουσας δόξας, γιατί τάχα να μην αφουγκραστούν τα απόκρυφα δόγματα των μυστικιστών μουσουλμάνων, στην ιερατική συσσώρευση κρυμμένων θησαυρών; Ίσως από εκεί να γεννήθηκε ο θρύλος των Ιπποτών του Ναού, που ακόμα κατατρύχει τις πλανημένες και αχόρταγες διάνοιες..."

Σίγουρα, αγαπητέ φίλε, το τραγικό, άδοξο και ασαφές τέλος (τέλος;) του Τάγματος συνέβαλε τα μέγιστα (ή, με μέτρα λιτότητας στην κρίση, συνέβαλε κατά πολύ) στην ύφανση του θρύλου. "Γιατί να μιλούν όλοι για τους Ναΐτες και όχι για τους Ιππότες της Μάλτας;" (Έκο και πάλι.) Πόσο θα μας συγκινούσαν οι Ναΐτες αν ξέραμε ότι σήμερα ζουν και βασιλεύουν (αλλά ας μη λέμε και μεγάλα λόγια), αν ξέραμε ότι σκάβοντας στο Ναό είχαν βρει πετρέλαιο και γι' αυτό είχαν γίνει πλούσιοι, αν ξέραμε ότι είχαν βρει την Κιβωτό της Διαθήκης και αυτή εκτίθεται στο Βρεταννικό Μουσείο;

Η διάδοση περί ενός μυστικού δεν είναι ανάγκη να προήλθε από τους Ναΐτες, μπορεί να διαδόθηκε και από μόνη της. Τις ίδιες απορίες που έχουμε εμείς σήμερα θα τις είχαν και οι άνθρωποι της εποχής, που θα προβληματίζονταν τι στο καλό κάνουν αυτοί οι λεβέντες εκεί πέρα, αγροτουρισμό; Τι στο καλό μένουν στα ερείπια του Ναού, χάθηκε ένα μοτέλ της προκοπής πάνω στους δρόμους των προσκυνητών; Πώς έφτιαξαν όλη αυτήν την περιουσία, από μπαξίσια ή βρήκαν μέχρι και τους θησαυρούς του Σολομώντα, τους οποίους ο μακαρίτης από αφηρημάδα είχε ξεχάσει στα υπόγεια;

Οι κατάρες ή έστω οι προβλέψεις του Ζακ ντε Μολαί δεν είναι σίγουρο ότι εκστομίστηκαν. Μοιάζει πιο σίγουρο ότι κάποιοι έβαλαν ένα εκδικητό χεράκι. Άντε λοιπόν ένα άλογο που ήταν μοντέλο ανατρεπόμενο, άντε λίγα μεταλλαγμένα σε ένα φαγητό, άντε μια αιφνίδια κρίση υγείας χωρίς σοβαρή ιατροδικαστική εξέταση, πολύ θέλει ο άνθρωπος;

Ναι, πάντα υπάρχει η πιθανότητα όλα αυτά να είναι εντελώς μύθος. Τι θυμήθηκα τώρα, κάποτε ένας τεχνοκριτικός ένιωθε πολύ υπερήφανος που είχε αποσυμβολίσει το έργο ενός εν ζωή ζωγράφου. Όταν ρωτήθηκε και ο ζωγράφος με τη σειρά του, είπε ότι δεν είχε καμιά συμβολιστική πρόθεση και ότι, απλά, το έργο έτσι του προέκυψε.

Τελικά, είμαστε εμείς που έχουμε ανάγκη από μύθους.

Λοιπόν, ανακάλυψα ότι κυκλοφορεί και άλλο μυθιστόρημα στα ελληνικά του φίλου μας Νταν Μπράουν που λέγεται "Ιλλουμινάτοι" (ευτυχώς υπάρχουν πολλά και διάφορα τάγματα και μπορούμε να αναμένουμε ότι ο καλός συγγραφέας θα τα πάρει με τη σειρά). Δεν είναι εκεί όμως το θέμα, το θέμα είναι ότι πήγα στο βιβλιοπωλείο για να πάρω ένα ακόμα βιβλίο, νέας εσοδείας, που τα εξηγεί όλα με το νι και με το σίγμα. Ευτυχώς που δεν το έχει πάρει είδηση ο φίλος μας ο Κυνικός, διότι θα του λύνονταν αυτόματα όλες οι απορίες και θα έπαυε να γράφει στο τόπικ. Τέλος πάντων, όπως κάνουμε συνήθως, ανοίγω τυχαία το βιβλίο και πέφτω πάνω στους Ασσασσίνους. Αυτοί οι άνθρωποι με κυνηγάνε, ευτυχώς επί του παρόντος μόνο μέσα από τις σελίδες που διαβάζω.
Και τώρα λοιπόν που θα τα μάθω όλα για τους Ναΐτες, θα σας τα μεταφέρω διακριτικά σιγά-σιγά για να σας κάνω καλή εντύπωση με τις γνώσεις μου.
Το βιβλίο ο συγγραφέας το αφιερώνει στη γυναίκα του και στο γυιο του, ο έλληνας εκδότης το αφιερώνει στο γυιο της μεταφράστριας (μα τι αβρότητα), εγώ πάλι ας το αφιερώσω στους καημένους τους Ροδόσταυρους τους οποίους η μεταφράστρια μεταφράζει "Οργάνωση του Σταυρού του Ρόδου". Μα καλά, δεν ρωτούσε το γυιο της;

Και το καθιερωμένο μας ρεπορτάζ: Ναΐτες με παραδοσιακές ενδυμασίες και κομψά αμπαζούρ στο κεφάλι, τα οποία τα έχουν αγοράσει από το Praktiker, βγαίνουν άσπιλοι από τα υπόγεια του Ναού για να αναπνεύσουν αέρα φρέσκο.

Πρωινή ενδυμασία για τις δουλειές της ημέρας, το μεταλλικό πλέγμα είναι διάτρητο για καλύτερο αερισμό τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού.

Βραδυνή επίσημη ενδυμασία, αυστηρό μαύρο με satin-velvet ανάγλυφο εσωτερικό, ζώνη με υποδοχή για το Ξίφος.

...H δε περικεφαλαία έχει υποδοχή για το κινητό.

Ωραίο πράγμα να είσαι Ναΐτης (ή οτιδήποτε άλλο) σήμερα, είσαι εκ του ασφαλούς και κάνεις και το εφφέ σου.

Πίσω όμως από τη μελαγχολική φαιδρότητα ή τη φαιδρή μελαγχολία, μήπως μπορούμε να δούμε κάτι άλλο; Ότι "ο χορός καλά κρατεί", οι ιδέες παραμένουν και -έστω και μέσα από αδέξιες εκδηλώσεις- η αναζήτηση συνεχίζεται.

quote:

---

μήπως μπορούμε να δούμε κάτι άλλο; Ότι "ο χορός καλά κρατεί", οι ιδέες παραμένουν και -έστω και μέσα από αδέξιες εκδηλώσεις- η αναζήτηση συνεχίζεται.

---

Ο κακός λύκος

ΤΟΣΟ ΑΙΜΑ ΠΟΥ ΧΙΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΑΪΤΕΣ ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΛΥΣΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ;

τωρα δηθεν για την περιουσια τους θα λεμε εκεινη που αρπαξαν απο τους σκωτομους!