- ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΑΘΕΟ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Να μην σε περιμένει κανένας.
Να μην έχεις προσωπική ιστορία. Να μη περιμενουν οι άλλοι κατι απο εσενα. Ελευθερία σημαίνει μοναξιά.
Ο μεγάλος φόβος που μας υπαγορεύει τις ενίοτε άδικες, αδιάφορες, θετικες κλπ πράξεις μας είναι κατα την γνώμη μου ενας. Το οριστικό κι αμετακλητο του θανατου.
Εχουμε μαθει να ζούμε διαρκως με μετακλητές, ως επι το πλείστον, αποφάσεις. Φοβομαστε τον θάνατο λόγω του αγνώστου αφ' ενός, για το οριστικό του αφ' εταίρου. Οταν οι αποφάσεις μας σφραγιζονται από τον επικείμενο θανατό μας, είναι αμετάκλητες. Οι αποφάσεις μας δεν αναιρούνται ακόμα και με θάνατο. Και φυσικά εκλείπει ο φόβος του θανατου.
Τι θα μπορουσε να φοβηθεί κάποιος που θεωρει τον εαυτό του ήδη πεθαμένο;
Αν ήξεραν οι αυτοχειρες, οτι αν χρησιμοποιούσαν την δύναμη που χρειάζεται για να αυτοκτονίσουν στην ζωη, θα μπορούσαν να κάνουν τα παντα, δεν θα το έκαναν.
Edited by - Πελεγκρίνο on 22/06/2011 13:05:23
"η ελευθερια στην καπιταλιστικη κοινωνια ειναι ιδια με αυτη της αρχαιας ελληνικης δημοκρατιας,ισχυει δηλαδη για τους ιδιοκτητες σκλαβων" ΛΕΝΙΝ
εν ολιγοις δηλαδη μηπως ειμαστε τελικα ελευθεροι αλλα ταυτοχρονα κ εγκλωβισμενοι οσο ατοπο καν ακουγεται..??
d.k
quote:
"η ελευθερια στην καπιταλιστικη κοινωνια ειναι ιδια με αυτη της αρχαιας ελληνικης δημοκρατιας,ισχυει δηλαδη για τους ιδιοκτητες σκλαβων" ΛΕΝΙΝ
Σχετικα με την δημοκρατια στην Αρχαια Ελλαδα.
quote:
Hunter
εν ολιγοις δηλαδη μηπως ειμαστε τελικα ελευθεροι αλλα ταυτοχρονα κ εγκλωβισμενοι οσο ατοπο καν ακουγεται..??
Κατά την γνώμη μου είμαστε δέσμιοι γενετικών προδιαγραφών, κοινωνικών επιρροών / επιδράσεων, αδένων , ορμονών και εκκρίσεων, που σε αντιδιαστολή με μια κατευθυνόμενη υποβολή της ιδέας μια ελευθερίας στη βούληση, μα φορτώνουν με ενοχές, και τα βάρη μιας επερχόμενης τιμωρίας.
Αυτή η επαπειλούμενη τιμωρία μας μετατρέπει υποχείρια συγκεκριμένων κέντρων που μας κατευθύνουν κατά το δοκούν, και μας κρατούν μονίμως “μαστουρωμένους” να παρακαλάμε να μας βοηθήσουν να σωθούμε, αναμένοντας κάποιο σωτήρα.
Έτσι ζούμε με την σκέψη πως η σωτηρία της ψυχής, είναι το ποιο σπουδαίο πράγμα της ύπαρξής μας, και ευδαιμονούμε τους δυνάστες μας, που προσφέρονται να μας εξασφαλίσουν την αιώνια ζωή, παίζοντας με την ματαιοδοξία της ολοκληρωτικής εξαφάνισης του αλαζονικού ΕΓΩ μας.
d.k
Αλλά αυτό αφορά όσους βαρύνονται με αμαρτήματα ψυχής, και αναζητούν τον σωτήρα τους, όχι για μας.
Προς τι λοιπόν το άγχος?
Έχεις κουβεντιάσει ειλικρινά με τον εαυτό σου, χωρίς τα κόλπα της εύκολης δικαιολογίας και την επίκληση της αδυναμίας σου?
quote:
ψυχοπλακωθηκα...να το παρουμε αλλιως?d.k
Για πές...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Έχουμε την ελευθερία να οραματιζόμαστε την ελευθερία μας,
γεγονός που μας στερεί την ελευθερία μας να πιστεύουμε πως είμαστε ήδη ελεύθεροι.
Μια σημείωση :
το γεγονός οτι η μελαγχολία είναι η παραγωγή / έκκριση μέλανος χολής στο ήπαρ,
ή η χαρά έκκριση ντοπαμίνης που καταλήγει στον υποθάλαμο,
ή η οποιαδήποτε βιολογική θεώρηση,
είναι ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΣ φαινομένων, και όχι ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ.
Θα μπορούσες να μου εξήγησεις,ας πούμε το φαινόμενο της χαράς - μια και το αναφέρεις,- και επιπλέον να δικαιολογίσεις, γιατί η χαρά εκδηλώνεται με το χαμόγελο, σε όλους τους ανθρώπους?
Θα μπορούσαν οι ίδιοι λόγοι που κάνουν ένα μωρό να γελά, να μην επαληθεύονται 10 στις 10 φορές, με απόφαση του μωρού?
"η σύσπαση των μυών του στόματος προκαλεί το χαμόγελο / γέλιο" είναι περιγραφή της διαδικασίας.
Δεν είναι η εξήγηση της προέλευσης του χαμόγελου, του γέλιου, της χαράς.
Μπορείς να την περιγράψεις ?
Γιατί εκδηλώνεται με τον ίδιο τρόπο?
Θα μπορούσε να ανασταλεί ή ακόμη και να μην εκδηλωθεί, με απόφαση του ατόμου/νηπίου?
Τα σκυλιά γιατί όλα εκδηλώνουν την χαρά τους κουνώντας την ουρά?
Διακρίνεις κάποια σχέση του παιδικού γέλιου, του κουνήματος της ουράς του σκύλου , και της ελευθερίας στην απόφαση/βούληση, γιά την εκδήλωση των συγκεκριμένων πρακτικών?
τώρα που κάθεσαι μπροστά στο πληκτρολόγιο σου, δεν μπορείς να χαμογελάσεις κατά βούληση?????
Δεν μπορεί κάποιος να κλάψει κατά βούληση (βλέπε ηθοποιούς, δλδ με λίγη εξάσκηση) ?
Εσύ ως user δίνεις εντολή στο μηχάνημα σου (σώμα) να ενεργήσει (χαμογελάσει).
Δεν μπορεί να "σου έρθει" να σηκωθείς και να κάνεις μια τούμπα, έτσι, χωρίς εξωτερικό ερέθισμα, ώστε να το θεωρήσεις "φυσικό αντανακλαστικό"?
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η εξήγηση για το χαμόγελο σου, το κλάμα ή την τούμπα ΔΕΝ είναι η σύσπαση των μυών, έτσι δεν είναι?
Για τον ίδιο ακριβώς λόγο, η αναφορά μου και στο σκύλο, - με το κούνημα της ουράς.
quote:
Ω, αυτό είναι εύκολο Γιάννη,τώρα που κάθεσαι μπροστά στο πληκτρολόγιο σου, δεν μπορείς να χαμογελάσεις κατά βούληση?????
Δεν μπορεί κάποιος να κλάψει κατά βούληση (βλέπε ηθοποιούς, δλδ με λίγη εξάσκηση) ?
Εσύ ως user δίνεις εντολή στο μηχάνημα σου (σώμα) να ενεργήσει (χαμογελάσει).
Δεν μπορεί να "σου έρθει" να σηκωθείς και να κάνεις μια τούμπα, έτσι, χωρίς εξωτερικό ερέθισμα, ώστε να το θεωρήσεις "φυσικό αντανακλαστικό"?
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η εξήγηση για το χαμόγελο σου, το κλάμα ή την τούμπα ΔΕΝ είναι η σύσπαση των μυών, έτσι δεν είναι?
Είναι άλλο πράγμα το πηγαίο και άλλο ο μιμητισμός κινήσων κλπ!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Σωστά φίλε Δήμο, αυτό περιγράφω με το όρο “ προσποιητή γκριμάτσα”
Καλημέρα.
Γελάει επειδή αισθάνεται οικιότητα, χαρά, ευχαρίστηση.
Χαίρεται και χαμογελάει επειδή του φέρνεις το παιχνίδι, όχι επειδή εκκρίνεται ντοπαμίνη και συσπώνται οι μύες του.
Έτσι δεν είναι?
Προηγείται η ψυχική / πνευματική κατάσταση και ακολουθεί η σωματική έκφραση.
Εσείς αναφέρεστε , μου φαίνεται, στον λόξυγκα ... (νο οφένς) :)
Προφανώς ΔΕΝ κατάλαβες ακριβώς το θέμα.
Πως γνωρίζει το νήπιο ποιο είναι το ευχάριστο και ποίο το δυσάρεστο, και πως οδηγείται στον ίδιο τρόπο πάντα της ίδιας εκδήλωσης/αντίδρασης?
Πρόκειται για γονιδιακή καταγραφή, και μηχανική/προδιαγεγραμμένη αντίδραση.
Λειτουργεί με λίγα λόγια, όχι αυτοβούλως (ελευθερία της βούλησης) αλά ρομποτικά / προγραμματισμένα.
quote:
Μα το βρέφος / νήπιο κλαίει επειδή νοιώθει δυσφορία, όχι επειδή ο εγκέφαλος δίνει εντολή να εκκριθούν δάκρυα από τους δακρυγόνους ξέρω γω αδένες. Για να ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙ την δυσφορία του.Γελάει επειδή αισθάνεται οικιότητα, χαρά, ευχαρίστηση.
Χαίρεται και χαμογελάει επειδή του φέρνεις το παιχνίδι, όχι επειδή εκκρίνεται ντοπαμίνη και συσπώνται οι μύες του.
Έτσι δεν είναι?
Προηγείται η ψυχική / πνευματική κατάσταση και ακολουθεί η σωματική έκφραση.
Εσείς αναφέρεστε , μου φαίνεται, στον λόξυγκα ... (νο οφένς) :)
Φαινομενικά έτσι αντιλαμβάνονται τα πράγματα απο τον καθημερινό απλό εγκέφαλο των ανθρώπων , ωστόσο η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική -δεν γνωρίζω το φύλλο σου συγγνώμη...-...
Το αντικείμενο της έλλειψης εδράζεται εντός του εγκεφάλου και ο εγκέφαλος και όχι εμείς με την στενή έννοια του όρου..- βλέπει και επιλέγει εκείνο το εξωτερικό άλλο που ταιριάζει με αυτήν την έλλειψη και παράγει αντίστοιχες ορμόνες που επιφέρουν αντίστοιχα συναισθήματα...αγάπης , έρωτα , οργής , μίσους κλπ....
Η δυσφορία -σωματική- την οποία χρησιμοποίησες ως επιχείρημα παράγει αντίστοιχα διάφορες ορμόνες που προκαλούν τόσο τις γκριμάτσες δυσφορίας...κλάμμα...και ασφαλώς το κλάμμα αποτελεί και ενα απροϋπόθετο αίτημα γι'αγάπη εκ μέρους του μωρού..είτε βεβαίως και απο τον/ους ενήλικες...
Λές...
"Μα το βρέφος / νήπιο κλαίει επειδή νοιώθει δυσφορία, όχι επειδή ο εγκέφαλος δίνει εντολή να εκκριθούν δάκρυα από τους δακρυγόνους ξέρω γω αδένες. Για να ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙ την δυσφορία του".
Μα φίλε μου .... ..αν όχι ο εγκέφαλος -μας- ποιός είναι 'κείνος που συλλαμβάνει και επεξεργάζεται οποιοδήποτε εσωτερικό ή εξωτερικό ερέθισμα???
Νοιώθει δυσφορία -τουλάχιστον συμφωνούμε σε κατι... και το θέτουμε ως βάση συζητήσεως..- ... οκ...
....αλλα ποιός την προκαλεί αλήθεια αυτήν δυσφορία αν όχι ο ίδιος ο εγκέφαλος ο οποίος αποτελεί και το γενικό εποπτεύον πρόγραμμα του οργανισμού μας???
Έχεις δεί εσύ κανέναν α-νεγκέφαλο να κλαίει , να γελάει...να κάνει μορφασμούς ή οτιδήποτε άλλο..???
Ασφαλώς φίλε και ο εγκέφαλος είναι κείνος που έχει τον πλήρη έλεγχο...τον πλήρη έλεγχο για όλα όσα αφορούν την επιβίωση και την προστασία όλης της ύπαρξής του...αν θα πετάξεις μια πέτρα σε κάποιον συνάνθρωπό σου , εκείνος -φαινομενικά θα σκύψει να την αποφύγει- και όντως θα σκύψει αλλα κατόπιν εντολής του εγκεφάλου , ο οποίος θα συλλάβει την εικόνα και το ερέθισμα και θα το ταυτοποιήσει....
Δηλαδή κατα την γνώμη σου , τι ακριβώς συμβαίνει δηλαδή...???
Ρωτάς...
"Έτσι δεν είναι"?
Σου απαντώ.."Όχι δεν είναι καθόλου έτσι.."
Το αντίθετο μάλιστα και μπορείς να απευθυνθείς σε επιστημονικά εγχειρίδια-μελέτες για να δείς του λόγου το αληθές...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...