- Για τον Deva Parinito - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
σαν να κρατώ στην χούφτα μου φραγκόσυκο"
Μ. Ρασούλης
Ο χωρισμός αυτός με βρήκε μ' άλληνη /
σαν του Φιντέλ την φορεσιά την μάλλινη.
Deva Parinito
Edited by - 16thThief on 22/11/2005 19:14:35
και μ΄άγγιξες τόσο απαλά,
ένα χάδι γιορτής,
μιά σταγόνα βροχής
σαν κι αυτές του Νοέμβρη.
Και δες
ο χειμώνας μας
βρήκε μαζί,
σ΄ένα τζάκι
ιδεών
που καίει άσβεστο,
σ΄ένα όνειρο ζωής.
Αγάπη μου,
αργυρή σιγή στιγμών
το χρυσάφι εντός σου.
Το κλειδί
μου έδωσες και το κρατώ.
Το κλειδί σε όλα αυτά
είναι ψυχή μου
η ανεξάντλητη κι ανυπολόγιστη αλήθεια των αληθειών.
που ξέρουμε εγώ κι εσύ,
πάρε με από τις θορυβώδεις καθημερινές μηδαμινότητες,
βύθισέ με
έτσι,
αργά
στην μοναδική ενοποιητική θαλπωρή σου.
Την απελευθερωτική ομορφιά της αγάπης.
Πόσο καιρό με αγαπάς.
Πόσο καιρό δεν
έβλεπα της αρμονία της μουσικής σου.
Και πέθαινα σε φλύαρες και πολύβουες φωνές;
ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΨΕΜΑ ΤΗ ΧΑΡΗ
ΤΟΥ ΟΥΣΙΩΔΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΗ-ΟΥΣΙΩΔΕΣ.
ΑΛΛΟ ΤΟ ΟΝΕΙΡΩΔΕΣ
ΑΛΛΟ ΤΟ ΟΜΙΧΛΩΔΕΣ
ΜΙΛΑ ΜΟΥ...
ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ.
ΕΝΔΟΡΑΜΑΤΙΚΑ ΦΥΣΙΚΑ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
ας πούμε κάτι πιο ζεστό.
Πίσω από όλες πια τις σημασίες,
βρίσκομαι εγώ ... και σ' αγαπώ!
Deva Patrinito
ΜΟΥΣΙΚΗ: Δ. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Δ. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ
Κείνο που με τρώει κείνο που με σώζει
είναι π' ονειρεύομαι σαν τον καραγκιόζη
Ό,τι και να πω κάτι περισσεύει
Τρυπά η αγάπη μας και ποιος μας προστατεύει
Λευκό μου σεντονάκι λάμπα μου τρελή
Ποια αγάπη τάχα μας φυσάει
Βάλε στη σκιά σου τούτο το παιδί
Που δεν έχει απόψε που να πάει που να πάει
Σαν σκιές γλιστρούν λόγια και εικόνες
Κάρα σκουπιδιάρικα, φεύγουν οι χειμώνες
Αν δε ντρέπεσαι να κρατήσεις πίσω
Έλα στη παράσταση να σε γιουχαΐσω
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
ΜΟΥΣΙΚΗ: Θ. ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ
ΣΤΙΧΟΙ: ΑΛ. ΑΛΚΑΙΟΣ
Με μια πιρόγα φεύγεις και γυρίζεις
Τις ώρες που αγριεύει η βροχή
Στη γη των Βησιγότθων αρμενίζεις
Και σε κερδίζουν κήποι κρεμαστοί
Μα τα φτερά σου σιγοπριονίζεις
Σκέπασε αρμυρά το γυμνό κορμί σου
Σου 'φερα απ' τους Δελφούς γλυκό νερό
Στα δυο είπες πως θα κοπεί η ζωή σου
Και πριν προλάβω τρεις να σ' αρνηθώ
Σκούριασε το κλειδί του παραδείσου
Το καραβάνι τρέχει μες τη σκόνη
Και την τρελή σου κυνηγάει σκιά
Πως να ημερέψει ο νους μ' ένα σεντόνι
Πως να δεθεί η μεσόγειος με σκοινιά
αγάπη που σε λέγον Αντιγόνη
Ποια νυχτωδία το φως σου έχει πάρει
Και σε ποιον γαλαξία να σε βρω
εδώ είναι Αττική, θεών καμάρι
Κι εγώ ένα πεδίο βολής φτηνό
Που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι
Ποια νυχτωδία το φως σου έχει πάρει
Και σε ποιον γαλαξία να σε βρω
εδώ είναι Αττική, θεών καμάρι
Κι εγώ ένα πεδίο βολής φτηνό
Που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Δάση φλεγόμενα
στο κάθε βλέμμα σου,
σημαδεύεις το όνειρο.
με τα δάχτυλά σου παίζεις
νωχελικά
με μιά θλίψη μου...
Με απογειώνεις...
Ταξιδεύουμε ψυχή μου άγνοιαστοι...
Εσύ
εγώ
η αλήθεια.
Με κρατάς...
Α.Ρ. ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ
ΕΝΔΟΡΑΜΑΤΙΚΑ. ΙΣΩΣ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
Του λιμανιού ο γιος
Λουδοβίκος των Ανωγείων
Τον έχουν δει να τριγυρνά
στου λιμανιού τα σκοτεινά
κάθε χειμώνα
αν ζει ο Αλέξανδρος ρωτά
κι αν ταξιδεύει στ 'ανοιχτά
η έρημη γοργόνα
Έχει τα μάτια χαμηλά
και ξέρει να σιγομιλά
με τα ζουμπούλια
Σ' αυτό το βλέμμα το βαθύ
έχουν πολλές φορές χαθεί
θαλασσοπούλια
Σκύβει στην άμμο και γροικά
της θάλασσας τα μυστικά
κι οι σφουγγαράδες τον ρωτούν
να δέσουν ή να ξανοιχτούν
Στα μάρμαρα του βασιλιά
και στης γοργόνας την ποδιά
αποκοιμάται
Είναι του λιμανιού ο γιος
δεν έχει σπίτι, ούτε βιός
μην τον ξυπνάτε
Γιατι τώρα??
...Χάνομε στα στίγματα των λέξεων
προτάσεις και φράσεις
προσπαθώντας να γίνουν
Ξεπηδούν εικόνες τριγύρω
Και μια γεύση πικρή αφήνουν
Θύμισες έρχονται και φεύγουν
Αιωρούνται , χορεύουν στο κενό
Ωσότου μια , μια να χωθούν
και να αργοκυλήσουν
να μετουσιωθούν γεμίζοντας
λευκές σελίδες .
Αποτυπώνουν συναισθήματα
σκέψεις , σιωπές .
Ανακατεύονται , περιδιαβαίνουν
την Αχερουσία του μυαλού
και ξεπηδούν πάλί απ’ το χαρτί
και γίνονται Νεράιδες ,
σταγόνες της βροχής γίνονται
λούζοντας αλαφροΐσκιωτους διαβάτες…
...mat...
Γιατι τώρα??
ΔΕΝΤΡΑ ΚΑΘΡΕΦΤΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ.
ΔΕΣ.
ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΗΠΟΥ
ΔΑΚΡΥΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗ ΒΡΟΧΗ
ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ
ΜΕ ΕΝΑ ΑΝΑΛΑΦΡΟ ΧΑΔΙ,
ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ
ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗ ΛΑΜΨΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ...
ΦΩΣ.
ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ.
Α.Ρ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
ΤΙ ΠΑΘΟΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ: Δ. ΛΑΓΙΟΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Δ. ΛΑΓΙΟΣ
Τι πάθος βυθίζει σε πέλαγα το νου
Βραδιάζει κι αλλάζει το χρώμα τ' ουρανού
Βραδιάζει κι αλλάζει το χρώμα τ' ουρανού
Τι πάθος βυθίζει σε πέλαγα το νου
Είν' η αθωότητα μου, είναι μέσα στη σιωπή
Σ' ένα θησαυρό κρυμμένο που γυρεύω μια ζωή
Μην τη ξόδεψα στα ζάρια μην τη πήρε το κρασί
Ίσως φταίει η βροχή που κλαίει με παράπονο κι οργή
Χάνω την ισορροπία ο αέρας με τρυπά
Φταίνε κι οι κραυγές των γλαρών σ' ένα γκρίζο ορίζοντα
Οι αποστάσεις με λυγίζουν δεν υπάρχει επιστροφή
είν ' η αθωότητα μου μέσα στην καταστροφή
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
ΜΟΥΣΙΚΗ: Δ. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Δ. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ
Η οθόνη βουλιάζει, σαλεύει το πλήθος
Εικόνες ξεχύνονται με μιας
Που πας παλικάρι, ωραίο σαν μύθος
Και ολόισια στο θάνατο κολυμπάς
Και όλες οι αντένες μιας γης χτυπημένης
Μεγάφωνα κι ασύρματοι από παντού
Γλυκά σε νανουρίζουν κι εσύ ανεβαίνεις
Ψηλά σους βασιλιάδες τ' ουρανού
Ποιος στ' αλήθεια είμαι εγώ και που πάω
Με χίλιες δυο εικόνες στο μυαλό
Προβολείς με στραβώνουν και πάω
Και γονατίζω και το αίμα σου φιλώ
Που πας παλικάρι, πομπές ξεκινούνε
Κι οι σκλάβες σου ουρλιάζουν στο βωμό
ουρλιάζουν τα πλήθη καμπάνες ηχούνε
Κι ο ύμνος σου τραντάζει το ναό
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
quote:I can sit and watch you dance around
My words are spoken I am on your side
My words are spoken I am on your side
In your room in your room.Στον ομορφότερο δράκο.
Στον φωτεινότερο δράκο.Στην Αφροδίτη μου.
Πάλι ξαγρύπνησες
κοιμάμαι με σκεπάζεις κι αποστήθισες
τραγούδια να μου λες σαν να γεννήθηκες
να δίνεις τη στοργή ωκεανού...
Και με νανούρισες
σαν να μαι ένα παιδί
μύθους μουρμούρισες
αγάπης παραμύθια μου τραγούδησες
δική σου είμαι κι όχι αλλουνού...
Μόνο γιά πάρτη σου
σεβόμενη οποιαδήποτε ανάγκη σου
θα παίρνω με τη βία όλα τα άγχη σου
κι εσύ την μπόρα του πικρού καημού.
Στα μάτια σου ένα κύμα
το σώμα σου είναι νήμα
από ατσάλι
και δένομαι
στα χείλη σου ένα χάδι
στα χέρια σου υφάδι
κράτα με πάλι
να δίνομαι...
Μπαίνω στη σκέψη σου
μπαλάντα που αρμένισα στην τέρψη σου
σεργιάνι στου φιλιού την κάθε γεύση σου
ανάσα και πνοή μεσημεριού.
Μπαίνω στο σκίρτημα
γιά σένα ήμουν κάποτε ένα μήνυμα
μα τώρα τη αγάπης περιτύλιγμα
π΄αγγίζεις την ουσία του αγνού...
ΣΤΟΝ PIXELDREAM MOY...
Που μου έμαθε την αξία της αθόρυβης αποτελεσματικότητας και όχι μόνο...
TIΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ.
Α.Ρ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
...Ψευδαισθήσεων στιγμές .
Ενδοραματικές αγάπες ,
‘αργοκυλούν ανάμεσα
σε στριμωγμένες σταγόνες .
Βρόχινες σκέψεις
απλώνουν στις μαρκίζες ,
διαπλέοντας τα ρείθρα .
Βυθιζόμενες σκιές
έρμαια των κυμάτων .
Σε ποια πέλαγα ενσωματώνεστε ;
...mat...
Γιατι τώρα??
Σε τούτη την πόλη δεν έχει γιορτή
τα παράθυρα κλείσαν
κι οι φίλοι σκορπίσαν
σαν φύλλα στη γη
Σε τούτο το δρόμο χωρίς τελειωμό
βαριά ανασαίνω
μπορώ και σωπαίνω
μα μένω εδώ
Εσύ σε λιμάνι γυρνάς βορινό
κι ο ήλιος θα δύσει
καθώς το καράβι κοιτώ το στερνό
που εδώ θα μ' αφήσει
Τα φώτα που σκάνε στο κύμα ψηλά
σαν βάρκες που παίζουν
στα χείλη σου απάνω
τα θαλασσιά
Στου ανέμου να στείλεις τον πηγαιμό
τη λησμονιά σου
ανέβα και στάσου
σαν τον αφρo
quote:Ατένισμα,αγεριού, που κυματεί μες του Νοέμβρη την κόμη,δροσιά ανυπεράσπιστη, ανέσπερες μνήμες, ερωτικό ταξίδι που ξεγυμνώνει τον ήλιο η αφή μεθά, φλόγα τριανταφυλλιάς αχτινοβόλημα υποσχέσεων μη ξεφτισμένων.The magic in your eyes true love I can't deny.
When you hold me I just lose control.
I want you to know that I'm never letting go.είσαι ο ομορφότερος δρακός.
είσαι η Αφροδίτη μου.
Δεν σκοτεινιάζει πιά γρήγορα.
Φωτιά
Κρυφά λιμάνια, μυστικά κύματα ατένισμα ζωής.
Ξυγυμνώνεις τον ήλιο γιά να ζεσταθώ.
Από την πρώτη μέρα, την πρώτη στιγμή.
Ζήτημα χρόνου να σε ερωτευτώ.
Ζήτημα χρόνου να ανθίζω γιά σένα από σένα με σένα.
ΑΠΛΟ...
ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ
ΕΝΑ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-Τίγρης&Δράκος.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.