ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- 2015:Έτος του 3ου Παγκοσμίου Πολέμου! - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

- 2015:Έτος του 3ου Παγκοσμίου Πολέμου! - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

DSM50 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 3/3
axaparoudaΝέο Μέλος
15/04/2006, 22:25:19
Δεν έχω που αλλού να απευθυνθώ γι'αυτό γράφω εδω.. Είμαι ερωτευμένη με ενα αγόρι..Μου έλεγε πως πριν να με γνωρίσει ήθελε να πεθάνει και εγώ του έλεγα πως όλα τα αγόρια με πλήγωσαν. Αυτός μου έλεγε πως ποτέ δεν θα με πλήγωνε. Όμως τώρα, στα ξαφνικά χωρίς να του εχω κάνει ΑΠΟΛΥΤΩΣ τίποτα μου ζήτησε χρόνο για να σκεφτεί.. Σταμάτησε να με φωνάζει "μωράκι μου και αγάπη μου" και μου μιλά ψυχρά. Τον αγαπάω πάρα πολύ..ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ..Δεν μπορώ χωρίς αυτόν,Κλαίω συνέχει ακόμη και τώρα που σας γράφω.. Θυμούμαι το χαμόγελό του, το φιλί του, την αγκαλιά του..... ="""""""""""(
Τι να κάνω;;; Δεν μπορώ να τον ξεχάσω..ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ="""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""''(

HoNeY

16/04/2006, 02:10:28
Αγαπητή axaparouda, ισως να μην ταιριάζει αυτή η χροιά στο θέμα που δημιούργησες....
Όλοι ερωτευόμαστε, ξαναερωτευόμαστε και μεγαλώνοντας βλέπουμε καταστάσεις αλλά και τον εαυτό μας να αλλάζει.
Οπότε θα μπορούσαμε να επικεντρωθούμε και σε άλλα θέματα.
Τι λές?

In anticipation of my resurrection...

LOGOSΜέλος
16/04/2006, 10:33:04
quote:

Δεν έχω που αλλού να απευθυνθώ γι'αυτό γράφω εδω.. Είμαι ερωτευμένη με ενα αγόρι..Μου έλεγε πως πριν να με γνωρίσει ήθελε να πεθάνει και εγώ του έλεγα πως όλα τα αγόρια με πλήγωσαν. Αυτός μου έλεγε πως ποτέ δεν θα με πλήγωνε. Όμως τώρα, στα ξαφνικά χωρίς να του εχω κάνει ΑΠΟΛΥΤΩΣ τίποτα μου ζήτησε χρόνο για να σκεφτεί.. Σταμάτησε να με φωνάζει "μωράκι μου και αγάπη μου" και μου μιλά ψυχρά. Τον αγαπάω πάρα πολύ..ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ..Δεν μπορώ χωρίς αυτόν,Κλαίω συνέχει ακόμη και τώρα που σας γράφω.. Θυμούμαι το χαμόγελό του, το φιλί του, την αγκαλιά του..... ="""""""""""(
Τι να κάνω;;; Δεν μπορώ να τον ξεχάσω..ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ="""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""''(

HoNeY



Aγαπητή Αχαπαρούδα...δεν ξέρω ακριβώς την ηλικία σου...αλλά ίσως αυτή η κατάσταση που περνάς είναι ένα ακόμα μάθημα ζωής που στόχο του έχει να σου διδάξει ότι κανείς άνθρωπος δεν είναι θεός...ή τουλάχιστον περισσότερο θεός απ τον ίδιο μας τον εαυτό.Μπορεί το αγόρι σου να περνάει κάποια δικιά του φάση...και φυσικά είναι ελεύθερος να διαχειριστεί όπως θέλει τη ζωή του,να κάνει τα δικά του λάθη και μέσα απο τις διαθέσιμες επιλογές του να πάρει αυτός τις αποφάσεις του.Το ίδιο όμως ισχύει και για σένα...πρέπει να λάβεις τις δικές σου αποφάσεις...και βάση αυτών θα κριθεί και η μορφή του μαθήματος που θα ακολουθήσει για να σε κάνει ακόμα τελειότερη...Άν συνεχίσεις να μοιρολογάς για ένα ακόμα αγόρι που στάθηκε αδύναμο και κατώτερο των περιστάσεων...τότε πολύ πιθανόν να ξαναβρεθεί στο δρόμο σου ένα ίδιο αγόρι....μόνο και μόνο για να σου ξαναδιδάξει ότι η σχέση δεν είναι ένα καταφύγιο εξάρτησης σε κάποια φιγούρα που εξιδανικεύουμε....αλλά ένα σχολείο που μας βοηθάει να βελτιωθούμε συναισθηματικά ,να ολοκληρωθούμε σαν άνθρωποι.Το ζητούμενο στη σχέση δεν είναι να μην μείνουμε μόνοι...μιας και όσο έχουμε απενεργοποιημένη την επικοινωνία με τον εαυτό μας...θα νιώθουμε πάντα μόνοι.Το ζητούμενο είναι να γίνουμε καλύτεροι απο μια σχέση....και με βάση αυτόν τον άξονα μπορούμε να κρίνουμε αν μας ωφελεί μια σχέση ή όχι.Το αγόρι που έχεις τώρα...με τη στάση του...μάλλον δεν σου εγγυάται μια τέτοια σχέση...Ωστόσο αν παραμείνεις κολλημένη σε αυτήν...μη νομίσεις οτι αυτό είναι η απόλυτη ένδειξη μιας ιδανικής και ώριμης αγάπης....αλλά πολύ πιθανόν να είναι μια εξάρτηση και ένα καλό άλλοθι για να μην μπείς στην διαδικασία (ρίσκο) να βρείς κάτι καλύτερο.Όμως μην ξεχνάς οτι έτσι προδιαγράφεις και τις εμπειρίες που θα ακολουθήσουν...εσύ επιλέγεις τι θα διδαχτείς...

Edited by - LOGOS on 16/04/2006 10:34:34

ALFΜέλος
17/04/2006, 01:17:04

Χμ ερωτας ενα απο τα ποιο ομορφα συναισθηματα στον ανθρωπο...
Αγαπη . οταν αγαπαμε καποιον η καποια και μας το ανταποδιδει με αγαπη τοτε δεν υπαρχει φοβος για τιποτα.
μηπως ομως καμια φορα ανοιγουμε τον εαυτο μας γρηγορα λογο του οτι ειμαστε ερωτευμενοι με καποια, καποιον.
Μας εκτημαει σαν προσωπικοτητα ο συνανθρωπος μας που αγαπαμε μας το ανταποδιδει ? Βαζει τον εγωισμο του η της πανο απο ολλα και αδιαφορει για μας τοτε δεν αξηζει ουτε καλημερα .
Θα συμφωνησω με τους ποιο πανο LOGOS kai Dying_Incubus.
Ολοι διαφερουμε απο ατομο σε ατομο σε καποια στιγμη ομως της ζωης μας θα βρεθει το σωστο ατομο που θα μας τεριαζει.
stefa_1Νέο Μέλος
27/04/2006, 22:44:51
Εγω παιδια θα ηθελα να βγαζω χρηματα μεσω του ιντερνετ απο το σπιτι μου.Πως γινεται?

Ζειστε την στιγμη σαν να ειναι μοναδικη...

AINEIAN06Μέλος
21/05/2006, 23:08:02
ΑΠΟ ΑΙΝΕΙΑΝ06
ΑΝ ΑΓΑΠΑΣ ΚΑΤΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ
ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΝΑ ΦΥΓΕΙ
ΑΝ ΓΥΡΙΣΕΙ ΠΙΣΩ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
ΑΝ ΔΕΝ ΓΥΡΙΣΕΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΟΤΕ...

ΑΓΑΠΗΣΕΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΟΥ
ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΟΥ
ΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΠΟΥ ΣΕ ΧΑΡΑΚΩΝΕΙ
ΚΙ ΕΠΕΙΤΑ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ [ ΠΟΡΝΟ , ΤΣΟΝΤΑ]
ΚΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑΣΕΣ ΕΡΩΤΑ

ΛευκίππηΝέο Μέλος
23/05/2006, 13:33:45
Αχ!!
Αγαπητή Axaparouda.
Πιθανόν αυτά που θα διαβάσεις να σε κάνουν να σκεφτείς "Όποιος είναι έξω απ'το χορό.... Εγώ πονάω, όχι εσείς.." Θα σου πω ένα παραμύθι για να ξεχαστείς...
Μια φορά και έναν καιρό υπήρχαν δύο παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, που γνωρίστηκαν στα 16 τους, ερωτεύθηκαν, πέρασαν από 1000 κύματα αλλά τα κατάφεραν, αγαπήθηκαν και έγιναν ανδρόγυνο στα 21 τους. Μιλάμε για πολύ μεγάλη αγάπη. Όλη η τοπική κοινωνία θεωρούσε τον ένα προέκταση του άλλου και τους μακάριζαν! Ωραία χρόνια!!! Ξαφνικά, το ένα έγινε δύο και τό αδύνατο, έγινε δυνατό. ΧΩΡΙΣΑΝ!! Χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Και δεν ξανάσμιξαν ΠΟΤΕ από εγωισμό του ενός!!Δεν ξέρω να σου πω για το αγόρι, όμως το κορίτσι έφτασε σε καταστάσεις τραγικές. Άπειρες φορές σκέφτηκε να αυτοκτονήσει και 2 φορές το προσπάθησε. Κυριολεκτικά είχε φτάσει στην πάράνοια, του αγόραζε δώρα τα οποία θα του έδινε "όταν θα είμαστε ξανά μαζί" όπως έλεγε. Η ζωή της είχε νόημα μόνο κοντά του....!!
Πέρασαν 4 χρόνια, που μπορεί τώρα να φαίνεται μικρό χρνικό διάστημα , όμως για εκείνη ήταν αιώνας....Πόνεσε, έκλαψε, ούρλιαξέ, έσκισε τις σάρκες της, καταράστηκε θεούς , δαίμονες και ανθρώπους, ικέτεψε και απείλησε, και στο τέλος....ΑΝΑΣΤΗΘΗΚΕ!!

Από την ημέρα του χωρισμού έχουν περάσει 6 χρόνια (παρά 64 ημέρες). Τώρα ξέρω ότι ότι έγινε είχε λόγο για να γίνει. Ξέρω ότι εαν δεν έφτανα στον πάτο -κυριολεκτώ - τώρα δεν θα ήμουν τόσο δυνατή. Τον αγαπάω ακόμα και εύχομαι να μην τον ξαναδω ποτέ στη ζωή μου γιατί φοβάμαι ότι οι πληγές μου δεν έχουν γιατρευτεί τελείως. Όμως αισθάνομαι αναγενημένη, αναστημένη!! Ϊσως ακούγεται επιπόλαιο, όμως έτσι νιώθω. Τότε κατηγορούσα την ανώτερη δύναμη ότι με μισεί και με βασανίζει, τώρα την ευχαριστώ που μου έδωσε την ευκαιρία βνα ζήσω κάτι τόσο όμορφο (τη σχέση εννοώ).

Άκουσέ με, σαν να είμαι κάποια που σε επισκέφθηκε στο όνειρό σου. Περνάς μια πολύ σκληρή δοκιμασία. Πονάς και ίσως θα πονέσεις πολύ περισσότερο στο εγγυς μέλλον. Θα νιώσεις να διαλύεται το σύμπαν, μέσα και έξω από εσένα. Υπομονή... Και πίστη ότι στο τέλος θα έχεις γίνει δυνατότερη. Όπως πολύ λαϊκά λένε: Ο καμένος δεν φοβάται τη φωτιά. Θα φτάσεις να κάνεις πράγματα για τα οποία θα ντρέπεσαι. Αν θες μια συμβουλή (πρακτική: κάνε ότι πραγματικά νιώθεις με σκοπό να τον ξανακερδίσεις, ακόμα και άν όλοι σου λένε ότι είναι λάθος. Όσο και αν "ξεφτιλίζεσαι" μέσα από αυτό. Το μόνο που δεν θα έπρεπε να κάνεις είναι να προσπαθήσεις να αφαιρέσεις τη ζωή σου. Όλα τα άλλα επιτρέπονται, αν νιώθεις ότι θες πραγματικά να τα κάνεις.

Αργότερα ίσως μετανιώσεις, όμως τουλάχιστον θα τα έχεις καλά με τον εαυτό σου. Θα ξέρεις ότι προσπάθησες, ότι έκανες ότι μπορούσες. Υπομονή γλυκειά μου. Μακάρι να ήμουν κοντά σου, να σου σκουπίζω τα δάκρυα και να σου σφίγγω το χέρι. Μακάρι να μπορούσα να μοιραστώ τον πόνο σου. Όμως ο αγώνας είναι δικός σου!!!

ethanΝέο Μέλος
28/05/2006, 21:03:40
quote:

Άκουσέ με, σαν να είμαι κάποια που σε επισκέφθηκε στο όνειρό σου. Περνάς μια πολύ σκληρή δοκιμασία. Πονάς και ίσως θα πονέσεις πολύ περισσότερο στο εγγυς μέλλον. Θα νιώσεις να διαλύεται το σύμπαν, μέσα και έξω από εσένα. Υπομονή... Και πίστη ότι στο τέλος θα έχεις γίνει δυνατότερη. Όπως πολύ λαϊκά λένε: Ο καμένος δεν φοβάται τη φωτιά. Θα φτάσεις να κάνεις πράγματα για τα οποία θα ντρέπεσαι. Αν θες μια συμβουλή (πρακτική: κάνε ότι πραγματικά νιώθεις με σκοπό να τον ξανακερδίσεις, ακόμα και άν όλοι σου λένε ότι είναι λάθος. Όσο και αν "ξεφτιλίζεσαι" μέσα από αυτό. Το μόνο που δεν θα έπρεπε να κάνεις είναι να προσπαθήσεις να αφαιρέσεις τη ζωή σου. Όλα τα άλλα επιτρέπονται, αν νιώθεις ότι θες πραγματικά να τα κάνεις.

Αργότερα ίσως μετανιώσεις, όμως τουλάχιστον θα τα έχεις καλά με τον εαυτό σου. Θα ξέρεις ότι προσπάθησες, ότι έκανες ότι μπορούσες. Υπομονή γλυκειά μου. Μακάρι να ήμουν κοντά σου, να σου σκουπίζω τα δάκρυα και να σου σφίγγω το χέρι. Μακάρι να μπορούσα να μοιραστώ τον πόνο σου. Όμως ο αγώνας είναι δικός σου!!!


Ναι...συμφωνώ. Αγαπητή axaparouda δώσε προσοχή στη παραπάνω απάντηση της Λευκίππης. Μακάρι να υπήρχε άλλη πιο εύκολη λύση. Όλοι το περνάνε, και ξανά και ξανά, όμως κάθε φορά είναι λίγο πιο δυνατοί από την προηγούμενη.

Να σκέφτεσαι ότι τα καλύτερα έρχονται, φτάνουν. Όλα θα παν καλά! Βρες κάτι να τραβήξει την προσοχή σου, και φρόντισε τον εαυτό σου. Αυτό που περνάς είναι φυσιολογικό!

Μακάρι να μπορούσα να βρω κάτι πιο ποιητικό, αλλά είναι σαν τον..οδοντίατρο! Κλείσε τα μάτια σου, και θα περάσει! Το δοντάκι θα βγεί και θα μεγαλώσει κάτι πιο δυνατό. Εσύ!

Έϊ! Δεν είσαι μόνη σου, αυτό είναι το σίγουρο! Όλοι στην ίδια θάλασσα κολυμπάμε...διάβασε ξανά την απάντηση της Λευκίππης. Άμα έχεις κι άλλες ερωτήσεις στείλτες αμέσως!

Και χαμογέλα! Ποτέ δεν ξέρεις ποιος ερωτεύεται το χαμόγελό σου!

cassiopeiaΜέλος
31/05/2006, 00:40:28
quote:


Και χαμογέλα! Ποτέ δεν ξέρεις ποιος ερωτεύεται το χαμόγελό σου!



Ό,τι δε γράφει η μοίρα δεν μπορεί να το φτάσει το χέρι σου
και ό,τι είναι γραμμένο θα σ'εύρει όπου κι αν είσαι..

ethanΝέο Μέλος
01/06/2006, 04:39:53
quote:

quote:


Και χαμογέλα! Ποτέ δεν ξέρεις ποιος ερωτεύεται το χαμόγελό σου!



Ό,τι δε γράφει η μοίρα δεν μπορεί να το φτάσει το χέρι σου
και ό,τι είναι γραμμένο θα σ'εύρει όπου κι αν είσαι..


thank y