- Περί Αγάπης... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
σ' Εσένα
Θα 'θελα, πριν μεσ' το άπειρο χαθώ,
στο αιώνιο φως δυο στίχων να σε κλείσω,
Εσένα, που ήταν απ' τη μοίρα μου γραφτό,
τόσο πολύ να σε...μισήσω!
Κι αν με τα χρόνια ξεχαστούν οριστικά,
αυτά που λέγαμε κι όσα μαζί σου ζούσα,
δυο στίχοι μου θα μαρτυρούν παντοτεινά,
πόσο παράλογα κι απελπισμένα, σε...ΜΙΣΟΥΣΑ!
Το αγαπημένο μου θέμα και το έχω παραμελήσει...δεν θα έπρεπε...παραθέτω ποίημα...τώρα το έβγαλα...είναι φρέσκο, πρωινό!
Να φας, να νιώσεις, σε αυτό να χαθείς...
Αγάπη την νιώθω στον κόσμο τριγύρω...
Σαν ανθός μυρίζω τον εξαίσιο κρίνο...
Ζέστη και αγάπη, η ίδια εικόνα...
Στα μάτια φέρνω μια ωραία γοργόνα...
Αγγίζεις το όνειρο μόνο αν το σκεφτείς...
Πως μες την αγκαλιά της ξανά θα βρεθείς!
Εύχομαι να ερωτευτείτε και να σας αγαπήσουν!
Edited by - cube on 06/11/2003 10:15:32
quote:
σ' ΕσέναΘα 'θελα, πριν μεσ' το άπειρο χαθώ,
στο αιώνιο φως δυο στίχων να σε κλείσω,
Εσένα, που ήταν απ' τη μοίρα μου γραφτό,
τόσο πολύ να σε...μισήσω!Κι αν με τα χρόνια ξεχαστούν οριστικά,
αυτά που λέγαμε κι όσα μαζί σου ζούσα,
δυο στίχοι μου θα μαρτυρούν παντοτεινά,
πόσο παράλογα κι απελπισμένα, σε...ΜΙΣΟΥΣΑ!
Moebius... 
ε, πειράζει που είσαι φοβερός??!!! Ε.. όχι δεν πειράζει!! χαχαχα
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
ΣΤΙΣ ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΕΣ ΜΕΛΟ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ...
ΜΑ ΤΑ ΛΑΜΠΕΡΑ ΑΠΟ ΠΟΘΟ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ
ΕΛΕΓΑΝ ΠΩΣ ΣΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΤΗΣ ΚΡΑΥΓΗΣ ΑΥΤΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΘΗΚΑΝ...
MOEBIOUS..ΣΕ ΠΕΘΥΜΗΣΑ!
-ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΥ ΜΙΛΑΓΑΜΕ ONCE, ΓΙΑ ΤΕΧΝΗ-
ΑUM
Πόσα μπορείς να δεις, πίσω από τις λέξεις της καρδιάς, βαθιά μέσα στα μάτια των ανθρώπων...
Αγριεμένος ωκεανός ο κόσμος της ψυχής μας...
Πόσο μακρυνός μου φαίνεται ο καιρός που μιλούσαμε για τις περιπέτειες της Τέχνης...
Παράλληλοι οι δρόμοι μας και ποτέ δεν διασταυρώθηκαν...
Ήρθε ο καιρός...
Μoebius
Η Τέχνη μακρά, ο βίος βραχύς...
Ανοιξα και εγω ενα θεμα αγαπης... προφανως θα ηταν καλυτερο να ειχα κανει search... τελος παντων, τι εχω να παρατηρησω.
Απο αυτα που εχω διαβασει μεχρι στιγμης εχω βγαλει το συμπερασμα οτι η "αληθινη αγαπη" ειναι απλα ενας ακομη τροπος να πουμε "υπεραναπαντυχτη αγαπη" και οχι κατι ιδαιτερο ή θεοσταλτο.Απλα θεωρειτε ιδαιτερο γιατι οσες περισσοτερες φορες το νιωσεις και οσο πιο δυνατα την καθε μία τοσο λιγοτερες πιθανοτητες εχεις να το ξανανιωσεις.Κάπως ετσι πανω κατω.
quote:
Η αγάπη είναι κτητική! Όταν αγαπάς έναν άνθρωπο είναι το κέντρο του κόσμου για σένα και θέλεις να είσαι το ίδιο κι εσύ για 'κείνον...
Η αγάπη ζηλεύει! Ένα συναίσθημα απόλυτα φυσικό γι' αυτόν που αγαπάει και γι' αυτό όχι κατακριτέο...
Χμμμ... Ξερεις πριν καιρο ειχα ρωτησει καποιο θρησκευομενο ατομο για το πώς θα ικανοποιησει ο θεος την αναγκη του ανθρωπου για ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΓΑΠΗ.Δε μου δοσε ξεκαθαρη απαντηση.Εγω σκεφτηκα 2 απαντησεις.
1:Η αγαπη του θεου για καθε ανθρωπο ειναι τοσο δυνατη οσο αν αυτος ο ανθρωπος ηταν το μοναδικο ατομο με το οποιο μπορουσε να επικοινωνησει στην υπαρξη.
2:Η 2η απαντηση ειναι καπως tricky.Σκεφτηκα οτι-με βαση την παλαια διαθηκη-του Αδαμ ΔΕΝ του εφτανε η θεϊκη αγαπη.Χρειαζοταν την Ευα.(θα φτιαξω μαλλον ενα θεμα πανω σε αυτο στο "μυθος&θρησκεια")
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 26/07/2008 02:24:40
Από τότε που συστήθηκαν οι πρώτες ανθρώπινες κοινωνίες , οι άνθρωποι προσπάθησαν και προσπαθούν συνεχώς να βρούν το δρόμο της ειρήνης και της ευημερίας .
Στην Αρχαία Ελλάδα γεννήθηκε για πρώτη φορά η ιδέα της συμφιλιώσεως των ανθρώπων με τις Αμφικτιονίες (στην Αρχαία Ελλάδα, πολιτικός και θρησκευτικός σύνδεσμος πόλεων μιας περιοχής, όπου υπήρχε ναός κοινής λατρείας).
Το σύστημα των Αμφικτιονιών φαίνεται ότι υπήρχε στην Ελλάδα προ αμνημονεύτων χρόνων , αφού συνεστήθη από την εποχή του Δευκαλίωνα και της Πύρας , οι οποίοι βασίλευσαν στην Θεσσαλία και επί της βασιλείας των οποίων έγινε ο κατακλυσμός .
Υιοί του Δευκαλίωνα και της Πύρας ήταν ο Έλλην , από τον οποίο πήραν τα διάφορα ονόματα οι κατοικούσες φυλές της Ελλάδας και ο Αμφικτύων , ο ιδρυτής του πρώτου Αμφικτιονικού Συνεδρίου .
Τόσο παλιά είναι η προσπάθεια του ανθρώπου για μια ειρηνική συμβίωση .
Τα Αμφικτιονικά συνέδρια , ενώ στην αρχή είχαν σαν απασχόληση την διοργάνωση θρησκευτικών τελετών και αθλητικών αγώνων , στο τέλος έτειναν στη συμφιλίωση και την αποτροπή συγκρούσεων και πολέμων μεταξύ των Ελληνικών πόλεων .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
για να νιωσουμε πραγματικη αγαπη ΠΡΕΠΕΙ πρωτα ν αγαπησουμε τον εαυτο μας .δεν ειναι ευκολο .πιο ευκολο ειναι ν αγαπησεις τον εχθρο σου παρα τον εαυτο σου !!οι μισοι απο δω ισως καποια φορα ειτε στα παιδικα χρονια , ειτε πιο μεγαλοι σιγουρα εφτιαξαν μια λιστα με τα πραγματα που αγαπουν στον συντροφο τους .ΟΜΩς ποσοι απο μας εφτιαξαν μια λιστα με τα πραγματα που αγαπαμε στον εαυτο μας ??? και μαλιστα οχι με τα πραγματα που μας λενε οι αλλοι οτι εχουμε ομορφα εμεις , με τα πραγματα που εμεις θεωρουμε οτι εχουμε καλα ...χμ ...πιστευω οτι δυστυχως κανεις .απο εκει ξεκινουν ολα .αν δεν αγαπαμε, αν δεν εκτιμαμε τον εαυτο μας πως θα αγαπησουμε τους αλλους ????
εχω μια κολλητη πραγματικα κουκλα .ομως δεν υπαρχει γυναικα που να μη την εχει κραξει . που να μην εχει βρει κατι αρνητικο .ομως αυτη η κουκλα , απο το σχολειο θυμαμαι να μου λεει ποσο ασχημη θεωρει οτι ειναι , ποσο ασχημα ποδια εχει κτλ ...αυτη η γυναικα ποτε δεν αγαπησε τον εαυτο της .πως να αγαπησει τους αλλους ανθρωπους .???εγω συνεχεια της το λεω .νομιζω οτι οταν μου πει " ειμαι ομορφη " ολες οι γυναικες του κοσμου θα ειναι ομορφες στα ματια της ...
ετσι ειναι κατα τη γνωμη μου ...πρωτα αγαπη για τον εαυτο μας και μετα για τους υπολοιπους !!
αγαπα τον εαυτο σου και μετα αγαπα αλληλους!!
quote:
ετσι ειναι κατα τη γνωμη μου ...πρωτα αγαπη για τον εαυτο μας και μετα για τους υπολοιπους !!
αγαπα τον εαυτο σου και μετα αγαπα αλληλους!!
Καλωσόρισες στην παρέα μας, αγαπητή kiriku
Σωστό αυτό που αναφέρεις, γι'αυτούς που αγαπούν τον εαυτό τους λιγότερο απ'ό,τι αγαπούν τους άλλους. Πάντως αυτό που έχω παρατηρήσει, για τους περισσότερους, είναι ότι συμβαίνει το αντίθετο. Δηλαδή οι περισσότεροι αγαπούν τον εαυτό τους πιο πολύ απ'ότι αγαπούν τους άλλους .
Ας δώσουμε όμως μια συνέχεια σ'αυτά που έλεγα στο τελευταίο μου μήνυμα:
Η ιδέα της συμφιλιώσεως των ανθρώπων επέζησε δια μέσου των αιώνων , αφού και σήμερα λειτουργούν παρόμοιοι οργανισμοί , όπως ο Ο.Η.Ε. , το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και άλλα , όπως παλαιότερα η «Κοινωνία των Εθνών» .
Έτσι , η προσπάθεια για να βρουν οι άνθρωποι το δρόμο της ειρήνης και της ευημερίας εξακολουθεί .
Ποια είναι όμως τα ελατήρια αυτής της κινήσεως ;
Προ παντός ο φόβος ενός νέου καταστρεπτικού πολέμου , τα αποτελέσματα του οποίου θα έφερναν καταστροφές ανυπολόγιστης έκτασης .
Δηλαδή , κίνητρο όλων αυτών των ενεργειών είναι , αφ’ενός το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και της άμυνας , κατά των απειλούμενων κινδύνων και αφ’ετέρου , το ένστικτο της επικράτησης , με την χρησιμοποίηση της βίας .
Τις ενέργειες αυτές δεν διέπει ο νόμος της πραγματικής αλληλεγγύης και συνεργασίας . Δεν παρατηρείται τίποτε το πνευματικό, το ευγενές, το λογικό. Οι ενέργειες αυτές δεν προέρχονται από κατανόηση της σημασίας της ζωής και άνθηση ευγενών συναισθημάτων , αλλά μόνο από το κακώς εννοούμενο συμφέρον .
Παρ’όλα δε όσα λέγονται και συμφωνούνται στα διάφορα συμβούλια και οργανισμούς, ο λόγος και το λογικό χρησιμοποιούνται σαν υπηρέτες των κακών ενστίκτων και όχι σαν ρυθμιστές των φυσιολογικών .
Συγχρόνως δε τα Κράτη προετοιμάζονται πολεμικά και συναγωνίζονται στα μέσα μαζικής καταστροφής .
Πάντως , το να συνέρχονται αντιπρόσωποι εθνών , να συζητούν και να προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα τρόπο ζωής ανεκτό , είναι δείγμα , ότι υπάρχει στις συνειδήσεις μια ατελώς υποφαινόμενη αντίληψη της πανανθρώπινης αλληλεγγύης , η οποία με φυσικό τρόπο διέπει τις σχέσεις των ανθρώπων , χωρίς να έχουν επίγνωση αυτής ούτε αυτοί οι ίδιοι .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.