- Βλαστικά κύτταρα - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
Γράφεις «....υπάρχει και μια πιο "εσωτεριστική" άποψη, που λέει "η ενέργεια ακολουθει την σκέψη"». Και συμφωνώ! Είναι από τα «περίεργα», όμως μου έχει συμβεί αρκετές φορές.
Ειλικρινά, σ’ αυτή την φάση που βρίσκομαι, λόγω της εγκυμοσύνης, ζω λες και είμαι πάνω στο συννεφάκι μου και δεν μπορεί να με «ρίξει» τίποτα. Από την στιγμή όμως που μας τέθηκε αυτό το θέμα κατάλαβα ότι θα πρέπει να το «δω» και ν αποφασίσω (μαζί με τον σύντροφό μου, εννοείται) τώρα. Είναι κάτι που δεν μπορώ να αναβάλλω, πρέπει να το σκεφτώ και να πράξω ανάλογα. Και αν δεν ήταν για το μέλλον αυτού του μωρού, δεν θα έμπαινα καν στην διαδικασία να «αγχωθώ» ή να το σκεφτώ δεύτερη φορά. Όμως έτσι είναι... δυστυχώς ή ευτυχώς.
Γράφεις επίσης «Εξ άλλου η εκμετάλλευση του φόβου σου είναι από τα πιο αγαπημένα τεχνάσματα του πωλητή» και πάλι συμφωνώ απόλυτα, έχεις τόσο δίκιο. Από την άλλη η σκέψη «αν κάποια στιγμή καταλάβω ότι μπορούσα να το θεραπεύσω και δεν το έκανα...»... με κυριεύει. Είναι δίκοπο μαχαίρι.
Εννοείται ότι συμφωνώ και πάλι μαζί σου στο «άμα είναι να γίνει»... έχω χάσει τη μαμά μου σε πολύ μικρή ηλικία και έχω βιώσει στο πετσί μου το «ότι γράφει, δεν ξε-γράφει» (ακόμα και με όλα βλαστο-κύτταρα του κόσμου...
Φιλικά
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
Διαβασα και τις αλλες απαντησεις και συζητησα στην δουλεια μου με ατομα που εχουν σχεση με το θεμα σου.[γιατρους απο τα ιδιωτικα που αναφερεις]Λοιπον κατεληξα στο εξης.Η αποψη μου παραμενει σταθερη γιατι μου την επιβεβαιωσαν και οι ειδιμονες.Η μεθοδος αυτη οντως ειναι σε πειραματικα σταδια στη χωρα μας.Εκτος απο τα ιδιωτικα μαιευτηρια γινεται και σε δημοσια[Μαρικα Ηλιαδη],η διαφορα ειναι οτι τα κυτταρα που φιλασσονται επι πληρωμη στην Αγγλια γιατι εδω ακομα δεν γινεται θα χρησιμοποιηθουν αν χρειαστει μονο για προσωπικη χρηση,ενω αυτα που φυλασσονται αφιλοκερδως χρησιμοποιουνται σε ποιον τα εχει αναγκη.Τα πειραματα ξεκινησαν για να βοηθηθουν τα παιδια που επασχαν απο λευχαιμια και επεκτεινονται και σε αλλες μεταβολικες νασους.
Σε αυτες τις παθησεις το προβλημα ηταν παντα η ευρεση δοτων.
Επισημαινω οτι δεν σημαινειη εφαρμογη των μεθοδων αυτων οπωσδηποτε ιαση.
Τωρα στο βασικο θεμα .Θα σου πω τι θα εκανα εγω αν βρισκομουνα στην θεση σου τωρα με τα στοιχεια του παρελθοντος που δινεις και των ερωτηματικων σου.
Ασχετα απο τις πεποιθησεις μου θα προτιμουσα να χασω 2000 ευρω και να εχω θεωρητικα την ψυχικη μου ηρεμια [οτι εχω καλυψει ολα τα ενδεχομενα]παρα να εχω αγωνια οτι κατι δεν εκανα ]και θα το ξεχνουσα.
Μοιαζει με τις ασφαλειες ζωης φωτιας κλπ. Αγοραζουμε ψυχη εν γνωση μας.
Δεν εχει σημασια αν ειναι σωστο αντικειμενικα η οχι αλλα στην προκειμενη περιπτωση και ξεροντας οτι το μονο που θα χασεις ειναι χρηματα μου φαινεται η πιο ταιριαστη λυση.Καλη συνεχεια στο εργο σου.
Ελπιζω να βοηθησα.
Από το λίγο - το ελάχιστο - που έχουμε γνωριστεί εδώ μέσα, σου έχω απόλυτη εμπιστοσυνή ο,τι θα πράξεις το σωστό.
Η έννοια σου και η φροντίδα σου ξεχειλίζουν από την σελίδα / οθόνη...
Above all, kεep it LIGHT, my dear!
Αν και ξέρω οτι αυτό δεν χρειάζεται να το ακούσεις απο εμένα 
Σου εύχομαι ο,τι καλύτερο σε ετούτες τις μαγικές στιγμές, και σε αυτές που θα ακολουθήσουν σύντομα...
Α, ναι, και συνέχισε να Ονειρεύεσαι (ξέρεις εσύ τι εννοώ)
Φιλικά
k
quote:
Θα διαφωνήσω ότι προσπαθούμε να προβλέψουμε το μέλλον δεν νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι τέτοιο και αν το κάναμε δεν θα είχε πλάκα η ζωή. Άλλωστε το μόνο σίγουρο στην ζωή είναι οι ΦΟΡΟΙ και ο ΘΑΝΑΤΟΣ.Όμως σίγουρα έχουμε πλέον κάποια μέσα που μπορούν να μας βοηθήσουν να διασφαλίσουμε έως ένα μικρό σημείο (ίσως απειροελάχιστο)την ευημερία του εαυτού μας και αυτών που αγαπάμε.
Φίλε μου GDS1
Έχεις δίκιο. Εγώ δεν έγραψα σωστά αυτό που ήθελα να πω. Ήθελα να πω ότι προσπαθούμε να «προφυλάξουμε» το μέλλον λες και μπορούμε να το προβλέψουμε, κάτι που δεν μπορούμε φυσικά! Κάνουμε ασφάλειες ζωής, ασφάλειες νοσοκομειακής περίθαλψης και ένα σωρό άλλες, λες και αν τις έχουμε, το κακό δεν θα μας χτυπήσει την πόρτα. Είναι ένα είδος ανασφάλειάς μας που προσπαθούμε να το «καλύψουμε» κάνοντας ότι μπορούμε για το μέλλον μας...?
Όσο για το «ΦΟΡΟΙ & ΘΑΝΑΤΟΣ».... είσαι πολύ σωστός!!! 
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
Ασχημα θα ήταν να υπήρχε τρόπος να βγάλει ο μπαμπας μου καινουργια δόντια αντί να ταλαιπωρείται
Πότε με το καλό το περιμένεις το μωράκι?
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
μέχρι 24 Οκτωβρίου θα «βγει από το αυγό»....!
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
Θα ήθελα να σε ρωτήσω κάτι και αν έχεις την ευχέρεια μου απαντάς.
Γράφεις: Εγώ ΔΕΝ κρατησα βλαστοκύταρα απο το πρώτο μου παιδι ούτε σχεδιάζω να κρατήσω απο το δεύτερο. Νομίζω οτι τα 2000 ευρώ μπορούν να επενδυθουν με καλύτερο τρόπο για το μέλλον των παιδιών μου.
Ακριβώς το ίδιο μου είπε και μία φίλη, η οποία όμως μου ξεκαθάρισε ότι ο λόγος ήταν, το ότι δεν θεώρησε σωστό να κρατήσει τα κύτταρα του 2ου μωρού, αφού όταν είχε γεννήσει το πρώτο της παιδάκι δεν υπήρχε η δυνατότητα να γίνει κάτι τέτοιο. Θα ήταν δηλαδή σαν να αντιμετώπιζε τα παιδιά της με 2 μέτρα και 2 σταθμά.
Ισχύει και για ‘σένα ο ίδιος λόγος ή είναι αυτό που αναφέρεις, οτι δηλαδή μπορούν να επενδυθούν καλύτερα? (εννοείται ότι απαντάς εάν θέλεις).
Ευχαριστώ
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
Το δίλλημά σου είναι μεγάλο και ζωτικής σημασίας.
Εγώ θα σου πω τι θα έκανα αν ήμουν στην θέση σου.
Ήδη έχω ένα αγοράκι και μάλιστα τον καιρό που γέννησα κανείς δεν μου είπε για αυτήν την διαδικασία, προφανώς δεν θα ίσχυε.
Θα το έκανα λοιπόν μόνο και εάν δεν υπήρχε η παραμικρή περίπτωση να προκληθεί κάποια βλάβη στο έμβρυο.
Για κανέναν άλλο λόγο δεν θα το παζάρευα. Ούτε για τα λεφτά, ούτε γιατί φοβάμαι τις βελόνες, ούτε γιατί δεν έχω εμπιστοσύνη για την εγκυρότητα της μεθόδου.
Έχω δει γύρω μου τι σημαίνει να νοσεί ένα παιδί από αρρώστιες για τις οποίες πρέπει να βρεθεί συμβατός ιστός και πίστεψέ με ο πόνος είναι πολύ μεγάλος. Αν υπήρχε έστω και 1 πιθανότητα στις 100 να μην είναι όλα αυτά απατεωνιά(που σίγουρα δεν μπορεί να είναι) και να ωφεληθεί το παιδί μου που ίσως να είναι το 1 στα 1000 που μπορεί να νοσήσουν από μια τέτοια ασθένεια τότε ΝΑΙ θα το έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη.
Σίγουρα θα το κάνω στο δεύτερο παιδί που σκοπεύω να κάνω.
Όλα αυτά βέβαια εάν δεν κινδυνεύει το έμβρυο.
Θα δεις πόσο θα αλλάξει η ζωή σου μετά το παιδάκι σου και θα συνειδητοποιήσεις πως από εδώ και πέρα μπαίνει ο πήχης της αρχής της ζωής και ότι έζησες μέχρι τώρα μπορεί και να μην σήμαιναν τίποτα όσο έντονα και να νόμιζες ότι ήταν.
Οσο για τη διαδικασια αυτη νομιζω πως αξιζει τον κοπο εφοσον δεν εχεις να χασεις η να παθεις ουτε εσυ ουτε το μωρο σου τιποτα.
Cheer up..worst is yet to come
quote:
Ακριβώς το ίδιο μου είπε και μία φίλη, η οποία όμως μου ξεκαθάρισε ότι ο λόγος ήταν, το ότι δεν θεώρησε σωστό να κρατήσει τα κύτταρα του 2ου μωρού, αφού όταν είχε γεννήσει το πρώτο της παιδάκι δεν υπήρχε η δυνατότητα να γίνει κάτι τέτοιο. Θα ήταν δηλαδή σαν να αντιμετώπιζε τα παιδιά της με 2 μέτρα και 2 σταθμά.
Χμ, ενδιαφέρον αυτό, oneiric one, αλλα από μια άποψη δεν στέκει - καθόλου μάλιστα.
Εδώ (Αγγλία) ένα από τα θέματα που εμφανίζεται συχνά στον τύπο είναι η ηθικότητα του να κάνεις δεύτερο παιδί, μόνο και μόνο για να χρησιμποιήσεις τα βλαστικά κύτταρα για να βοηθήσεις το πρώτο!
Δεν είναι ακριβώς καθημερινό συμβάν, αλλά δυο-τρεις περιπτώσεις έχουν δει το φώς της δημοσιότητας, και κέντρισαν το ενδιαφέρον του κοινού. (Μην ξεχνας οτι το πρώτο παιδί θα είναι κάπως συμβατο με τα βλαστικά κύτταρα του δεύτερου.)
Τώρα οι μεν λένε, γιατί, αν μπορείς να κάνεις στο άρρωστο παιδί σου ένα αδελφάκι που θα το βοηθήσει - γιατί να μην το κάνεις; Το ίδιο το παιδάκι δεν θα ήθελε να βοηθήσει το αδελφάκι του;
Η άλλη παράταξη λέει:- Δεν είναι δίκαιο να κάνεις παιδί μόνο και μόνο για τα "ανταλακτικά"! (Αφου αν δεν ήταν το πρώτο άρρωστο, δεν θα έκανες το δεύτερο)
Αυτή είναι η αρχή μιας κατηφόρας, λένε, που μπορεί να καταλήξουμε να κάνουμε παιδιά μόνο για ανατλακτικά, και ακόμα και να θανατώνουμε το "αχρείαστο", "περριτό", έμβρυο, μιας και έχουμε αφαιρέσει ότι τέλως πάντων θέλαμε.
Άλλα άντε να την πέις αυτή την θεωρία σε κάποιον που νομίζει οτι έτσι θα μπορούσε να βοηθήσει το άρρωστό του!!
Προβλέπω δύσκολα διλήματα μπροστά μας στο μέλλον...
k
quote:
Άλλα άντε να την πέις αυτή την θεωρία σε κάποιον που νομίζει οτι έτσι θα μπορούσε να βοηθήσει το άρρωστό του!!
Δε νομίζω ότι κανείς μπορεί να πει κάτι σε κάποια τέτοια περίπτωση...
Είναι εύκολο να ασκούμε κριτική όταν είμαστε έξω από το χορό...
