- ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ? - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

quote:

---

quote:

---

panpam

Και πως τη μαθαίνεις την αλήθεια;

---

Ρωτάς.

Τρομακτικό, ε;

---

quote:

---

panpam

Δεν αρκεί να ρωτάς γιατί και πάλι δεν θα ξέρεις ποια απάντηση είναι ορθή ή όχι.

---

quote:

---

Ζιπ
Και τα δύο εξαρτώνται από την ικανότητά μας και από την εξάσκησή μας. Και τα δύο, μεταβάλλονται αναλόγως τον βαθμό της συνειδητότητάς μας.

---

quote:

---

Πύρινος

Όση καλή εξάσκηση και να κάνεις άλλες είναι οι δυνατότητες για κατάδυση π.χ. ενός άνδρα με τριάντα παραπάνω κιλά, καθαρό λίπος, και ενός άνδρα σε φυσική κατάσταση Φελπς (ξεχνάω το ζήτημα των αναβολικών). Ή, άλλη είναι η ικανότητα για κατάδυση ενός άνδρα 80 ετών και άλλη ενός άνδρα 25 ετών.
Θέλω να πω δηλαδή, στην ποιότητα της κατάδυσης υπάρχει μια παραπάνω μεταβλητή η οποία δεν αφορά ούτε την ικανότητα, ούτε την εξάσκηση, όμως επηρεάζει το πόσο οι δύο αυτές μεταβλητές θα αποδώσουν στο τέλος.
Στη δική σου θεώρηση, υπάρχει ή έχεις ανακαλύψει μια "τρίτη" μεταβλητή (για την ποιότητα της κατάδυσης) ή οι μεταβλητές περιορίζονται σε αυτές τις δύο που αναφέρεις;

---

Edited by - z_i_p on 02/11/2015 21:59:03

Δηλ. Θέλω να πάω εκεί να βρω αυτό και να μείνω τόσο και μετά να φύγω. Πάω συγκεκριμένα για έναν σκοπό, π.χ για μια εργασία, θα χρειαστώ τόσο χρόνο, την κάνω και μετά βγαίνω. Αυτό είναι πιο δύσκολο απ' ότι είναι το ... πάω για να δω, κι ότι δω. Κι αυτό γιατί, στην εξειδικευμένη αυτή διαδικασία, υπάρχουν περιορισμοί οι οποίοι αν αγνοηθούν, η βλάβη είναι μόνιμη. Οι περιορισμοί αυτοί είναι συνήθως φυσικές δυσκολίες παρόμοιες με κάποιον που θέλει να τρέξει και ξαφνικά πέφτει σε ένα βουνό που υψώνεται μπροστά του. Ίσως χρειαστεί λοιπόν να επαναλάβει την κατάδυση περισσότερο από μία φορές στο ίδιο σημείο, την μια φορά π.χ για να στηρίξει τους οδηγούς, την δεύτερη φορά να περάσει τα σκοινιά ή τις σκάλες και την τρίτη φορά να ανέβει στο βουνό και να το ξεπεράσει. Είναι μια εργασία παρόμοια με αυτή που κάνουν οι Σέρπα στα Ιμαλάϊα.

quote:

---

Πύρινος

..Και πώς και ένας άνθρωπος που έχει τέτοιο πάθος για την "απλή" κατάδυση, δεν εμφανίζει το ίδιο πάθος και για την εξειδικευμένη;

---

Εγώ ποτέ δεν ήμουν εναντίον αυτών των ανθρώπων - άλλωστε, υπήρξα κι εγώ κάποτε μέλος μιας ομάδος - που εντάσσονται σε μια ομάδα. Ότι κι αν γίνει, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, είτε επιτύχει αυτή η ομάδα τον σκοπό της, είτε όχι, το μέλος της ομάδας βγαίνει πάντα κερδισμένο. Ακόμη κι αν χάσει, αν απογοητευτεί π.χ ή αλλάξει γνώμη για την ομάδα, πάλι κερδισμένο είναι.

Ο περισσότερος κόσμος θα ξεκινήσει σε μια απλή ομάδα και μετά απο λίγο καιρό, αν αυτή η ομάδα δεν αποτελείται απο πραγματικά καλύτερους δύτες, τα μέλη θα αρχίσουν να φεύγουν. Γιατί κανείς δε κάθεται κάπου που δεν έχει κάτι να του δώσει.

Εντούτοις, όλοι γνωρίζουν για τα ΟΥΚ και υπάρχουν και άλλες σκληρές ομάδες καταδύσεων. Αυτές οι φυγόπονοι ούτως ή άλλως δεν τις επιλέγουν. Αλλά είναι και αυτές που θα μπορούσαν να τους δώσουν αυτό που χρειάζονταν (αν θέλανε να εξειδικευτούνε).

Επιστρέφω όμως σε αυτό που έλεγα, οτι η ομαδική εργασία, για τα ανθρώπινα μέτρα, δεν μου φαίνεται τόσο σημαντική προϋπόθεση. Και αν είναι, δεν καταλαβαίνω το αν και κατά πόσο συνδέεται με την φυσιολογία ή αποτελεί μια τέταρτη ξεχωριστή μεταβλητή.

Για εμένα η φυσιολογία όμως μου φαίνεται εξαιρετικής σημασίας. Γιατί κάποιος που δουλεύει με το πάνω πρέπει να εργάζεται και με το κάτω. Ή, για να το θέσω αλλιώς, αυτό που έρχεται απο πάνω συνδέεται με αυτό που έρχεται απο κάτω. Όταν το πάνω συνδέεται με το κάτω, τότε υπάρχει η αφύπνιση (ή τουλάχιστον έτσι το αντιλαμβάνομαι εγώ). Μιλάμε για τον ίδιο τον άνθρωπο, γιατί ο καθένας έχει τον ουρανό του και τη γη του.

Ένας από αυτούς τους κινδύνους είναι ο κίνδυνος της "νάρκωσης", δηλ. μια κατάσταση παρόμοια με αυτή του μεθυσμένου, του υπνοβάτη ή πιο απλά ... του κοιμισμένου. Σ' αυτήν την κατάσταση ο καταδυόμενος - χρησιμοποιώ αυτήν την λέξη, γιατί μιλάμε για καταδύσεις - , νομίζει πως "είναι", ενώ στην πραγματικότητα "δεν είναι". Αυτή η κατάσταση είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Στο Ζεν π.χ λένε πως αυτή η κατάσταση είναι όταν για κάποιον "τα βουνά δεν είναι βουνά". Αν ο καταδυόμενος παραμείνει σ' αυτήν την κατάσταση - και είναι πολύ εύκολο να παραμείνει, γιατί ο ίδιος δεν καταλαβαίνει την κατάστασή του, δεν έχει επίγνωση, είναι κοιμισμένος - τότε έχασε την επαφή με την πραγματικότητα και θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη στην ψυχική του υγεία.

Η σημασία της ομαδικότητας, βρίσκεται στο γεγονός πως στην ομάδα υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κάποιον συγκεκριμένο ρόλο. Είναι οι λεγόμενοι "διασώστες" ή "δύτες ασφαλείας" ή "παρατηρητές" ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλον χαρακτηρισμό μπορεί να τους αποδώσει κανείς. Ο ρόλος αυτών των μελών της ομάδος είναι να προκαλούν το "ξύπνημα", το "τράβηγμα" αυτού που βρίσκεται σε κατάσταση ύπνωσης ή νάρκωσης ή μέθης. Να επαναφέρουν δηλ. τον καταδυόμενο σε μια κατάσταση όπου "τα βουνά είναι πάλι βουνά". Συμμετέχουν στην κατάδυση, αλλά δεν πάνε εκεί, στο σημείο δηλ. όπου πάει ο καταδυόμενος. Παρατηρούν, μένουν σε κάποιο σημείο και προσέχουν αυτόν που "κατεβαίνει". Χωρίς αυτούς, αν ο καταδυόμενος "αποκοιμηθεί" κατά την διάρκεια της διαδικασίας, δεν θα έχει κανέναν να τον "ξυπνήσει", να τον επαναφέρει. Μιλάμε πάντα για μια εξειδικευμένη κατάδυση. Γι' αυτό χρειάζεται η ομάδα ή τέλος πάντων ένα σύνολο ανθρώπων με συγκεκριμένους ρόλους.

Επίσης, ορισμένες εξειδικευμένες καταδύσεις, χρειάζονται κάποιους "ειδικούς" ας πούμε "δύτες" που πρέπει να υπάρχουν στην ομάδα. Ή χρειάζονται ειδικούς/οδηγούς σε άλλους τομείς ή κάποιους "χειριστές οργάνων/εργαλείων ή μέσων", ώστε η κατάδυση να επιτύχει τον σκοπό της.

Η φυσιολογία δεν σχετίζεται άμεσα με την ομαδικότητα. Είναι κάτι προσωπικό/ατομικό. Όμως, μέσα στην ομάδα, και έχοντας το κάθε μέλος έναν ρόλο, η φυσιολογία βοηθάει το κάθε μέλος να παίξει σωστά τον επιμέρους ρόλο του.