- βασιλικός πολτός - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.
Πριν λίγο καιρό ανακάλυψα αυτό το forum και το έχω βρεί εξαιρετικά χρήσιμο.
Θα ήθελα αν μπορούσες να αφιερώσεις μερικές γραμμές για τον βασιλικό πολτό.Τα θετικά του αλλα και τις παρενέργειες που μπορεί να έχει η υπερκατανάλωση του.Ακόμα που θα μπορούσαμε να τον προμηθευτούμε.
Επιπρόσθετα θα ήθελα να μου πείς σε τι μπορεί να οφείλεται η ελάχιστη παρουσία τριχών στο σώμα μου.Δεν μπορώ να πώ οτι με ενοχλεί ιδιαίτερα αυτό όσο η απουσία τριχών στο πρόσωπο.¨Εχω μόνο λίγα γένια γύρω απο το στόμα.Είμαι 23 ετών.Παρόμιο πρόβλημα αντιμετωπίζει και ο χρήστηε fethry αλλα δεν έβγαλα χρήσιμα συμπεράσματα.
[img]http://www.wfu.edu/~matthetl/sunrise/angels/Mihaly.Zichy.lucifer.jpg[img]
παλιοτερα(αρχαιοτητα) το χρησημοποιοουσαν οι αθλητες ως αναβολικο οπως και πολλα αλλα βοτανα οπως ειναι η εφεδρα(εφερινη).
((θελει 1.5-2 ημερες να ενεργησει))
η υπερβολικη χρηση προκαλει σεξουαλικη ηδονη τοσο στους αντρες οσο και στις γυναικες αλλα και θανατο.
μπορεις να το προμυθευτεις απο τα φαρμακεια ή απο μαγαζια με βοτανα(να εισαι προσεκτικος).ειναι πανακριβος.
θα ηταν καλο να το βαζεις με λιγο μελι σε μια φετα ψωμι γιατι εχει πικρη γευση.αν το φας σκετο,θα πρεπει να βαλεις λιγο στην ακρη μιας οδοντογλυφιδας και να το τοποθετησεις κατω απο τη γλωσσα.
τωρα για τις τριχες,ισως ειναι ορμονικο.εχεις επιχειρησει να ξυρισεις το μουσι;αν οχι καντο ισως βοηθησει...
quote:
αλλα και θανατο
Θάνατο από τι ?
quote:
γιατι εχει πικρη γευση
Έχεις δοκιμάσει?
-----
Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!
www.iama.gr/ethno/ethno_ar.html
Αγγέλα Αλεξίου, Πάνος Μπαλτάς
Ως άνθρωποι έχουμε πλαστεί με την έμφυτη επιθυμία και ικανότητα να οραματιζόμαστε και να δημιουργούμε. Έτσι λοιπόν η εφεύρεση του χρήματος είχε ως αποτέλεσμα – ίσως και ως σκοπό – να περιοριστούν και να ελεγχθούν οι έμφυτες ικανότητες και επιθυμίες τον ανθρώπων. Οπότε στις κοινωνίες μας, η ελευθερία μας να ικανοποιούμε την δημιουργικότητα μας, περνάει αναγκαστικά μέσα από την κατοχή του χρήματος, ή από την ικανότητα μας να το αποκτούμε – πράγμα που σημαίνει που σημαίνει ικανότητα να εναρμονιζόμαστε με τις πρακτικές απόκτησης χρήματος. Στις κοινωνίες τις οποίες ζούμε, ως επί το πλείστον, δεν κατασκευάζονται προϊόντα για να καλύψουν τις ανάγκες των ανθρώπων, αλλά κατασκευάζονται ανάγκες για να καλύψουν την παραγωγή προϊόντων που έχουν ως μοναδικό απώτερο σκοπό την αποφορά χρηματικού κέρδους.
Οι άνθρωποι που αποκτούν χρήμα αποκτούν επίσης αξιοπρέπεια, σεβασμό, και κύρος από την κοινωνία, οπότε στην ουσία, οι κοινωνίες μας προσδίδουν μεγαλύτερη αξία σε αυτό καθαυτό το χρήμα, από τον κάτοχο του. Η προσωπική αξία, οι ικανότητες, τα ταλέντα, το ήθος, δεν αμείβονται παρά μόνο αν "πουλάνε" και αποφέρουν χρήμα στο σύγχρονο σύστημα. Οπότε για τις κοινωνίες μας το χρήμα έχει μεγαλύτερη αξία και από τις ηθικές αρχές, τις πνευματικές αξίες, τα ταλέντα και τις ικανότητες. Στις κοινωνίες μας τα βασικά δικαιώματα των ανθρωπίνων υπάρξεων όπως, το δικαίωμα στην ζωή, το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, το δικαίωμα στην ευημερία, το δικαίωμα στην μάθηση, τα οποία θα έπρεπε να είναι αυτονόητα και αναφαίρετα σε κάθε στιγμή της ανθρώπινης ύπαρξης, εξαρτώνται από την κατοχή χρήματος – με λίγα λόγια – αυτοί που έχουν λεφτά έχουν και δικαιώματα.
Στον σύγχρονο κόσμο μας το χρήμα έχει γίνει η μεγαλύτερη αξία και ο μεγαλύτερος θεός και όλα περιστρέφονται γύρω από το χρήμα. Τα πάντα αξιολογούνται – δηλαδή τιμολογούνται – με βάση κάποιες υποκειμενικές αξίες. Αρχές, ιδεολογίες, ηθική, προσωπικότητες, η ίδια η ζωή, αξιολογούνται με βάση το χρήμα. Σύμφωνα με το γνωστό ρητό μας μάθανε ότι, "ο χρόνος είναι χρήμα", αντί να μας μάθουνε ότι, "ο χρόνος είναι ζωή". Το χρήμα προσδιορίζει την αξία των ανθρώπων & των δραστηριοτήτων τους και αυτό καθαυτό το χρήμα έχει ξεπεράσει την αξία της ανθρώπινης ύπαρξης, η οποία ιδιαίτερα στις μέρες μας έχει γίνει μηδαμινή και αντιμετωπίζεται ως ένα ακόμα εμπόρευμα στο "χρηματιστήριο αξιών" του συστήματος. Στις κοινωνίες μας δεν έχει τόσο σημασία τι θα κάνουμε όσο το πόσα χρήματα θα κερδίσουμε από αυτό που θα κάνουμε, ότι και αν είναι αυτό.
Το χρήμα είναι ένα μέσον εξουσίας και προσφέρεται αφειδώς ως αντάλλαγμα, σε προϊόντα και υπηρεσίες που ενισχύουν τις κατεστημένες εξουσίες, σε όσους αποτελούν όργανα εξουσίας, σε όσους ενισχύουν και συνεργάζονται με τις κατεστημένες εξουσίες και σε όσους συμβάλουν στον βαυκαλισμό της λαϊκής μάζας ώστε να γίνεται πιο εύκολα ο έλεγχος και η χειραγώγηση της. Έτσι λοιπόν παρατηρούμε διάφορες κατηγορίες ανθρώπων όπως "δημοσιογράφους", "καλλιτέχνες", "αθλητές", "μεγαλοστελέχη εταιριών", "πολιτικούς" κ.α. οι οποίοι συναλλάσσονται, εξυπηρετούν και στηρίζουν τις κατεστημένες εξουσίες, να αμείβονται με υπέρογκα χρηματικά ποσά σε σχέση με τις πλατιές λαϊκές μάζες, ώστε να συνεχίζουν να κάνουν καλά την δουλειά τους, η οποία είναι να συμβάλουν με τον τρόπο τους στον έλεγχο των λαϊκών μαζών. Η ουσία λοιπόν της συσσώρευση χρήματος, είναι η συσσώρευση εξουσίας, απέναντι στους υπόλοιπους ανθρώπους και η κατηγοριοποίηση και ο διαχωρισμός σε κάστες ανθρώπων, ώστε να είναι πάντα ολοφάνερο ποιοί κάνουν κουμάντο.
Τα λόγια λοιπόν του Σοφοκλή περιέχουν όλη την ουσία σχετικά με το χρήμα: "Ποτέ δεν βρέθηκε τέτοιο κακό για τους ανθρώπους σαν το χρήμα. Αυτό καταστρέφει πολιτείες, οδηγεί ανθρώπους μακριά απ' τα σπίτια τους στην τυχοδιωκτική ζωή, δελεάζει και διαφθείρει τους τίμιους και τους σπρώχνει σε πρόστυχες πράξεις. Το χρήμα δίδαξε στους ανθρώπους το δόλο και την ασέβεια." Ή όπως το θέτει ο Καρλ Μαρξ: "Το χρήμα είναι ο δεσμός όλων των δεσμών. Είναι η καθολική πόρνη, ο καθολικός μαστροπός ανθρώπων και εθνών. Είναι η αλλοτριωμένη ικανότητα του ανθρώπινου γένους". Οι ανθρώπινες κοινωνίες λοιπόν έχουν φτάσει στο μέγιστο αδιέξοδο τους λόγο της χρησιμοποίησης του χρήματος, ως μέσου ικανοποίησης της άπληστης επιθυμίας για συσσώρευση εξουσίας, από ανθρώπους χωρίς πνευματικές αξίες και ηθικούς φραγμούς, που έχουν κάνει την άσκηση ανεξέλεγκτης εξουσίας προς τους συνανθρώπους τους αυτοσκοπό. Το οικονομικό σύστημα λοιπόν έχοντας παράγει δυσθεώρητες ανισότητες και παραλογισμό, είναι καταδικασμένο να καταρρεύσει, καθώς συγκρούεται με την φυσική ισορροπία και την θεϊκή δικαιοσύνη και ο πάταγος του θα είναι πολύ μεγάλος.
Μῆνιν ἄειδε θεὰ...
Οι περισσοτεροι ανθρωποι σημερα πιστευουν λανθασμενα, οτι η κατοχη χρηματων φερνει την ευτυχια.Ομως πως μπορει κατι που απο την φυση του ειναι ψευτικο να παραγει κατι αληθινο?
Η αγαπη για το χρημα σπρωχνει τον ανθρωπο να αφιερωνει ολο τον καιρο του στη συσσωρευση περιουσιας, και να μη διαθετει ωρα για οτιδηποτε αλλο. Η ψυχη του αφοσιωνεται αποκλειστικα σ' αυτη τη δουλεια και δεν τον απασχολει καμια άλλη σκεψη, εκτος απο το καθημερινο κερδος.
Επιστρατευουμε ολες τις ικανοτητες μας στην συσωρευση πλουτου αλλα η αληθινη ευτυχια δεν ερχεται, παρα μονο η ψευδαισθηση της γιατι το χρημα ειναι ανθρωπινη ευτυχια σε αφηρημενη μορφη.
Το να εισαι πλουσιος δε σημαινει πως εισαι και ευτυχισμενος, οπως το να εχεις μια ερωμενη δε σημαινει οτι την αγαπας.
Οι ιδιες ικανοτητες που βοηθανε τον ανθρωπο να πλουτιζει, τον εμποδιζουν να ευχαριστιεται τα πλουτη του,γιατι η μεγαλη περιουσια ειναι μεγαλη σκλαβια.
Τα χρηματα απο μονα τους ειναι πραγματα αδιαφορα. Ο πλουτος και η φτωχια δειχνουν στον ανθρωπο τους διαφορους δρομους προς την αρετη.
Οσο για τη εξουσια που προσδιδουν:
εχεις μεγαλη εξουσια, αν κατεχεις τον εαυτο σου.
Ε.Τ
Μῆνιν ἄειδε θεὰ...
Δόξα πάντων ὁ θεὸς καὶ θεῖον καὶ φύσις θεία. ἀρχὴ τῶν ὄντων ὁ θεός, καὶ νοῦς καὶ φύσις καὶ ὕλη...
quote:Αν το είπε αυτό Ο Χριστός είναι πολύ μάγκας...! ΧΑ ΧΑ ΧΑ !
... "Αν θέλεις να σώσεις τη ψυχή σου δώρησε όλα σου τα υπάρχοντα στους φτωχούς και ακολούθησέ με", είπε ο Χριστός. Ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε το βάθος των λόγων του...
Μῆνιν ἄειδε θεὰ...
quote:
Αλλα αγοράζεις αγάπη την οποία δεν μπορείς να εισπράξεις απ τον συνανθρωπό σου..
Η πιο μεγαλη ευτυχια στη ζωη ειναι η πεποιθηση οτι μας αγαπουν,αλλα σιγουρα αυτη η πεποιθηση δεν εξαγοραζεται φιλε Rihter γιατι η αγαπη ειναι το φαρμακο της περηφανιας μας και της αυταρεσκειας μας,ο γιατρος ολων των ατελειων μας..Ισως μπορεις να εξαγορασεις λιγο θαυμασμο,οχι για την ποιοτητα σου ως ανθρωπος αλλα για την ικανοτητα σου να αποκτας πλουτο.Το χρημα κανει τα παντα με ανταμοιβη. Μερικοι εναι ευλαβεις και τιμιοι οσο ευημερουν . Αλλα, αν ο διαβολος τους δωσει περισσοτερα, τοτε πανε με το κομμα του.
quote:
"Αν θέλεις να σώσεις τη ψυχή σου δώρησε όλα σου τα υπάρχοντα στους φτωχούς και ακολούθησέ με", είπε ο Χριστός.
Οποιος κατεχει πολλα κατεχεται και απο πολλα. Για να εισαι ελευθερος, πρεπει να μαθεις να εισαι φτωχος.Φτωχος δεν είναι ο ανθρωπος που εχει λιγα, αλλα εκεινος που επιδιωκει περισσοτερα.
Ε.Τ
Σύμφωνα λοιπόν με την Νεοκλασική Οικονομική Θεωρία αλλά και την Θεωρία των Παιγνίων, η ορθολογιστική συμπεριφορά είναι η επίτευξη του στόχου με κάθε μέσον, που στην συγκεκριμένη περίπτωση επιδιωκόμενος στόχος είναι το χρήμα. Για τον οικονομικό ορθολογισμό το μόνο που μετράει είναι το αποτέλεσμα δηλαδή ο πλουτισμός. Το χρήμα είναι η πρώτιστη επιδιωκόμενη αξία και όλες οι άλλες αξίες δεν αποτελούν σκοπούς αλλά μέσα για την επίτευξη του πρώτιστου σκοπού δηλαδή του πλουτισμού. Μέσα από αυτό το πρίσμα λοιπόν αξιολογούνται και όποιες ηθικές αξίες από τον ορθολογισμό, η χρησιμότητα των οποίων κρίνεται από το κατά πόσο συμβάλουν ως μέσα στην επίτευξη του σκοπού – δηλαδή του πλουτισμού. Στο ερώτημα π.χ. αν επιτρέπεται να λέει κάποιος ψέματα ή να αθετεί συμφωνίες η απάντηση που δίνει ο οικονομικός ορθολογισμός είναι, "ναι" εφόσον αυτό πρόκειται να σε ωφελήσει ή αλλιώς εφόσον αυτό συμφέρει. Σύμφωνα λοιπόν με τον ορθολογισμό η εξαπάτηση όχι μόνο δεν απαγορεύεται αλλά και επιβάλλεται εφόσον κριθεί ότι συμφέρει με βάση το προσωπικό όφελος.*
Αυτό λοιπόν που προσπάθησαν οι οικονομικές θεωρίες, ήταν να βασίσουν το πλάνο λειτουργίας των οικονομιών στην προϋπόθεση ότι, η φυσιολογική ανθρώπινη ψυχολογία και συμπεριφορά είναι κατά βάση εγωιστική και ιδιοτελής. Όμως αυτό που τελικά πέτυχαν, ήταν να κατευθύνουν την συλλογική ανθρώπινη ψυχολογία ώστε να διαμορφωθεί ακριβώς έτσι, δηλαδή εγωιστική και ιδιοτελής. Στην ουσία όταν διαμορφώνεις τις κατάλληλες συνθήκες μπορείς να καλλιεργήσεις, να αναπτύξεις και ως εκ τούτου να επιβεβαιώσεις ότι θελήσεις. Καθώς λοιπόν τίθεντο σε εφαρμογή οι αρχές των οικονομικών θεωριών λειτούργησαν ως λίπασμα για την ανάπτυξη της συλλογικής ανθρώπινης ψυχολογίας και συμπεριφοράς προς την κατεύθυνση του εγωισμού και της ιδιοτέλειας.
Βέβαια με αυτόν τον συλλογισμό σε καμία περίπτωση δεν ισχυρίζομαι ότι ο εγωισμός και η ιδιοτέλεια δεν συνυπάρχουν στην ανθρώπινη φύση. Ούτε βέβαια ότι πριν την δημιουργία και την εφαρμογή των οικονομικών θεωριών ο κόσμος δεν λειτουργούσε με εγωισμό και ιδιοτέλεια. Όμως μέσα στην ανθρώπινη φύση συνυπάρχουν και άλλες ιδιότητες οι οποίες αγνοήθηκαν από τις οικονομικές θεωρίες, όπως η αυταπάρνηση, ο αλτρουισμός, η γενναιοδωρία. Όπως ο κάθε είδους σπόρος χρειάζεται το κατάλληλο έδαφος και τις κατάλληλες συνθήκες για να ευδοκιμήσει και να αναπτυχθεί, έτσι και οι ανθρώπινες ιδιότητες χρειάζονται τις κατάλληλες συνθήκες για να αναπτυχθούνε. Και είναι γεγονός όπως φαίνεται ότι οι οικονομικές θεωρίες δεν συνέβαλαν, ούτε είχαν σκοπό στην δημιουργία μιας κοινωνίας όπου θα είχαν πρώτιστη θέση οι ηθικές αρχές και η ευημερία του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου.
Από την άλλη μεριά μπορεί να ρωτήσει κάποιος αν υποθέσουμε ότι θα καλλιεργηθεί ένα κλίμα αλτρουισμού στην αγορά, τι θα γίνει με το ατομικό συμφέρον του κάθε ατόμου; Όπως είδαμε σύμφωνα με την νεοκλασική θεωρία το ατομικό συμφέρον έρχεται πρώτο. Δεν θα διαφωνήσω, όμως θα προσδιορίσω το ατομικό συμφέρον με άλλη βάση, ότι δηλαδή το ατομικό συμφέρον του καθενός είναι ένα -ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ. Στην αντίθετη περίπτωση, είναι σαν να παίζουμε σε ένα ομαδικό παιχνίδι π.χ. ποδόσφαιρο και ο κάθε παίχτης κοιτάζει το ατομικό του συμφέρον και όχι το συμφέρον της ομάδας. Εάν ο κάθε ένας κάνει ατομικές προσπάθειες χωρίς να έχει ως πρώτιστο στόχο το καλό της ομάδας ενδεχομένως μπορεί να σκοράρει, τελικά όμως δεν έχει συμβάλει στην συνεργασία της ομάδας ώστε να αποδώσει τα μέγιστα και τελικά χάνει όλη η ομάδα. Εκτός όμως από ομαδική ήττα δεν είναι και μια προσωπική για τον κάθε έναν ατομικά; Ποιό τελικά το όφελος των επιτυχημένων ανθρώπινων μονάδων σε ένα σύστημα που εκφυλίζεται και καταρρέει συλλογικά;
Η εκπαίδευση που λαβαίνουμε βασίζεται στην θεώρηση ότι η ευτυχία, η ευημερία, η καταξίωση, έρχονται μέσα από την ικανότητα αποδοχής και προσαρμογής μας στους κανόνες του οικονομικού παιχνιδιού και τον συνεχή και σκληρό ανταγωνιστικό αγώνα. Η αλήθεια είναι διαφορετική. Η ευημερία πρέπει να είναι δεδομένη και αναφαίρετη από την στιγμή της γέννησης του ανθρώπου και καθ’ όλη την διάρκεια της ύπαρξης του. Είναι εγγενές δικαίωμα του ανθρώπου να ευημερεί, άσχετα με τις ασχολίες του ή την καταγωγή του.
Λένε ότι ο πλούτος έχει μεγάλη δύναμη. Πραγματικά έχει μεγάλη δύναμη, καθώς πετυχαίνει να κάνει ακόμη και αυτούς που τον κατέχουν να είναι δέσμιοι του και να μην αντιλαμβάνονται ότι ο σκοπός της ύπαρξης μας δεν είναι να συσσωρεύουμε πλούτο, αδιαφορώντας για ηθικές και πνευματικές αξίες, αδιαφορώντας ακόμα και για τον πλανήτη στον οποίο ζούμε, αλλά ο σκοπός της ύπαρξης μας είναι να ζούμε ποιοτική ζωή, συμβάλλοντας στην οικοδόμηση μιας ποιοτικής κοινωνίας, με ποιοτικούς ανθρώπους και να παραδώσουμε τον κόσμο στην επόμενη γενιά η οποία προέρχεται από τα σπλάχνα μας, καλύτερο από ότι τον βρήκαμε.
Ας μην μας διαφεύγει η ουσία και ο σκοπός της ζωής μας και αυτός δεν είναι να συσσωρεύουμε χρήμα. Κάθε ανθρώπινη ύπαρξη είναι προορισμένη από τον Θεό για να ζήσει μία πλήρη και επιτυχημένη ζωή. Δεν υπάρχουν αποτυχημένοι άνθρωποι. Ζούμε σε ένα σύστημα το οποίο δημιουργεί αποτυχημένους ανθρώπους επειδή το ίδιο είναι αποτυχημένο. Ας μην περιμένουμε για τον μεταθανάτιο παράδεισο ενώ ταυτόχρονα ζούμε σε μια επίγεια κόλαση και συμβάλουμε στην συντήρηση της. Ο πλανήτης στον οποίο ήρθαμε σε ύπαρξη μπορεί να θρέψει και να ευχαριστήσει εμάς και άλλους τόσους. Η προσωπική μας ευτυχία δεν περνάει μέσα από την δυστυχία και την εξαθλίωση των συνανθρώπων μας. Αντίθετα η συλλογική επιτυχία θα συμβάλει τα μέγιστα στην προσωπική μας επιτυχία και ικανοποίηση στην ζωή μας. Ένα οικονομικοκοινωνικό σύστημα χωρίς ηθικές και πνευματικές αρχές δεν αρμόζει σε ανθρώπους που θέλουν να λέγονται πολιτισμένοι.
*περιέχει στοιχεία από άρθρο του δρ. Θεοδώρου Xανιώτη
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_1_29/05/2005_145263
Μῆνιν ἄειδε θεὰ...
Μῆνιν ἄειδε θεὰ...
Μῆνιν ἄειδε θεὰ...
quote:
Από την άλλη μεριά μπορεί να ρωτήσει κάποιος αν υποθέσουμε ότι θα καλλιεργηθεί ένα κλίμα αλτρουισμού στην αγορά, τι θα γίνει με το ατομικό συμφέρον του κάθε ατόμου; Όπως είδαμε σύμφωνα με την νεοκλασική θεωρία το ατομικό συμφέρον έρχεται πρώτο. Δεν θα διαφωνήσω, όμως θα προσδιορίσω το ατομικό συμφέρον με άλλη βάση, ότι δηλαδή το ατομικό συμφέρον του καθενός είναι ένα -ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ.
Στην κοινωνια μας αν η προνοια για το καλο των πολλων δε φερνει τεραστια κερδη σε καποιον ,τοτε το καλο των πολλων τις περισσοτερες φορες παραγκωνιζεται.
Το βασικο ερωτημα λοιπον,που αντιμετωπιζει η κοινωνια ειναι:μπορει το προσωπικο συμφερον να αντικατασταθει ποτε με το κοινο συμφερον της ανθρωποτητας?Και αν ναι ποιος ειναι ο καλυτερος τροπος?
Ζουμε σε μια σπαταλη και παρακμιακη κοινωνια,οι μη προνομιουχοι πρεπει να φτασουν σε εσχστα σημεια ταπεινωσης μονο και μονο να παραμεινουν ζωντανοι,ενω οι λιγοι που εχουν την δυναμη προστατευουν και αυξανουν τα εκατομμυρια τους.Και,καθως αποσκελετωμενα παιδια πεθαινουν στην αγκαλια των μαναδων που θρηνουν ,οι ηγετες των χωρων τους ασκουν διεφθαρμενη πολιτικη,που εμποδιζει τα τροφιμα που δωριζονται να φτασουν στη μαζα ποι λιμοκτονει.
Κανεις δεν φαινεται να εχει τη δυναμη να αλλαξει αυτες τις συνθηκες.Κι ομως,η αληθεια ειναι οτι το προβλημα δεν ειναι η δυναμη,Κανεις δεν φαινεται να εχει τη θεληση.
Ε.Τ
quote:Εγώ με την Ιλιάδα και την Οδύσσεια...!
Τίποτα το ιδιαίτερο βρε....με κομπιούτερ ασχολούμαι.....
Μῆνιν ἄειδε θεὰ...
Μῆνιν ἄειδε θεὰ...