Γεια σας! Είμαι καινούργιος εδώ. Τα θέματα του φόρουμ μου άρεσαν πολύ και επίσης το επίπεδο των αναζητήσεων από τα μέλη. Χαίρομαι που βρίσκομαι στη παρέα σας και θα ήθελα να ξεκινήσω την επικοινωνία μαζί σας με μια προσωπική άποψη στο θέμα αυτό της ελευθερίας και μετά από τις ενδιαφέρουσες απόψεις που έχουν ήδη τοποθετηθεί στο θέμα.
Η εσώτερη αναζήτηση κάποιου για την ελευθερία του ή την πνευματική απελευθέρωσή του αν θέλετε, ξεκινά πρωτίστως από την έντονη συνειδητοποίηση της ψυχολογικής του κατάστασης. Η ενατένιση της εσωτερικής δυσαρμονίας και σύγχισης και τα σκοτάδια των κατώτερων συναισθημάτων, πιέζουν ανυπόφορα αυτόν που διακατέχεται από πνευματικές ανησυχίες. Σε σημείο που διάφορες βιοτικές σχέσεις να φαντάζουν σαν βαριές αλυσίδες δεμένες γύρω από τη ψυχή του. Αυτή η αίσθηση κορυφώνεται όταν φτάνει να ατενίζει την εσωτερική του ασχήμια στο "έσοπτρο" και αναλογίζεται τη χαμένη πνευματική διαύγεια και ξενοιασιά των παιδικών του χρόνων. Τότε ξεκινάει κάποιος ουσιαστικά το ταξίδι της επιστροφής στην αγκαλιά του κοσμικού Πατέρα σαν ένας άσωτος γιος. Στη πορεία ανακαλύπτει πως η πολυπόθητη ελευθερία του, βρίσκεται κρυμμένη στη νοσταλγία της χαμένης παιδικής αθωότητας...

Δόξα πάντων ὁ θεὸς καὶ θεῖον καὶ φύσις θεία. ἀρχὴ τῶν ὄντων ὁ θεός, καὶ νοῦς καὶ φύσις καὶ ὕλη...

- ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.29/11/2008, 05:32:35

Καλημέρα σας! Θα συμφωνήσω βασικά με την άποψη του trexagireve, διότι και εγώ πιστεύω ότι ο σκοπός της κάθε θρησκείας είναι να αποτρέψει το ανθρώπινο ον να κατρακυλίσει στο επίπεδο του ζώου και να βρει το δρόμο του προς τη πνευματική ανάταση και ολοκλήρωση. Συνεπώς κάθε θρησκεία στην ουσία της εγκυμονεί το ίδιο νόημα με όλες τις άλλες: τις διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Το αγαπάτε αλλήλους βρίσκεται στην ουσία της κάθε θρησκείας σε διάφορες μορφές. Επομένως χρήζουν σεβασμού οι θρησκείες, μιας και είναι αναρτημένες από φωτισμένους ανθρώπους του πνεύματος. Κοιτάξτε όμως πόσο διαφορετικό είναι όταν μεσολαβεί η ανθρώπινη αδυναμία και καθιστά τις θρησκείς οίκους εμπορίου και οτιδήποτε άλλο... Είναι παράλογο να πούμε ότι ευθύνονται οι Πατέρες της θρησκείας. Αυτοί έδωσαν ότι καλύτερο και πολυτιμότερο είχαν θυσιάζοντας τις ζωές τους και μέσα από βασάνους και στερήσεις, με τη προϋπόθεση να μπουν σε εφαρμογή όλες αυτές οι αρχές από τους επερχόμενους ανθρώπους, για να μπορέσουν να βρουν και να σώσουν τη ψυχή τους. Όταν αυτό δεν γίνεται τότε η θρησκεία σαν σύστημα εκπέφτει, εκφυλίζεται και δεν χρησιμεύει σε τίποτα. Όμως η ουσία της που είναι εκείνες οι διδασκαλίες του φωτός, ποτέ δεν φθείρονται και πάντα καθοδηγούν έναν μοναχικό αναζητητή σε πνευματικές οάσεις... Δεν φταίνε αυτοί λοιπόν που εμείς είμαστε ανίκανοι να εντρυφίσουμε στα βαθιά νοήματά τους... Θα έπρεπε να τους τιμάμε όλους αυτούς, που με πατρική στοργή μας άφησαν όλες αυτές τις πνευματικές κληρονομιές από αγάπη, όπως θα έκανε ένας γονιός για το παιδί του και δεν κοίταξαν να σώσουν μόνο τη ψυχούλα τους... Απεναντίας την θυσίασαν για όλους εμάς...
Εντάξει ο κόσμος που δεν δίνει δεκάρα για αυτό. Εμείς που λέμε ότι ενδιαφερόμαστε και κάθε ένας άνθρωπος με πνευματικές ανησυχίες τελικά, σε ποια σκοτάδια θα ξεψυχούσαμε χωρίς αυτούς τους γίγαντες του πνεύματος...

Δόξα πάντων ὁ θεὸς καὶ θεῖον καὶ φύσις θεία. ἀρχὴ τῶν ὄντων ὁ θεός, καὶ νοῦς καὶ φύσις καὶ ὕλη...

- Πιστεύετε στα θαύματα; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.30/11/2008, 16:18:27

Θα μπορούσατε ανασκοπώντας τους λόγους όπου στηρίζετε το φόβο που νιώθετε μπροστά μου, να απαντήσετε: Ισχυρίζεσαι ότι απαλλάσσω το εαυτό μου με το να αποδίδω τις σχέσεις μου με σένα απλώς και μόνο σε δικό σου φταίξιμο. Αλλά νομίζω ότι και σεις, παρ΄όλο που εξωτερικά προσπαθείτε, απαλλάσσετε όχι πάντως λιγότερο τον εαυτό σας και μάλιστα με πολύ μεγαλύτερο κέρδος. Πρώτα πρώτα απορρίπτετε και σεις κάθε ενοχή και ευθύνη από πάνω σας, άρα η συμπεριφορά μας είναι σ΄αυτό ίδια. Ενώ όμως εγώ αποδίδω μόνο σε σας την ευθύνη με όλη μου την ειλικρίνια, όπως και το πιστεύω, θέλετε σεις να είστε συγχρόνως "υπερέξυπνοι" και "υπερευέσθητοι" και να με αθωώσετε και μένα από κάθε ενοχή. Φυσικά πετυχαίνετε το τελευταίο τούτο μόνο φαινομενικά (περισσότερο άλλωστε δεν θέλετε ούτε σεις) και βγαίνει το συμπέρασμα μέσα απ΄τις γραμμές, παρ΄όλα τα σχήματα λόγου για χαρακτήρα και ιδιοσυγκρασία και αντίθεση και αδυναμία να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον, ότι κυρίως εγώ υπήρξα ο επιτιθέμενος, ενώ όλα όσα σεις είπατε, δεν ήταν παρά αυτοάμυνα. Θα μπορούσατε λοιπόν τώρα να θεωρήσετε ότι αρκετά κατορθώσατε με την ανειλικρίνειά σας, γιατί αποδείξατε τρία πράγματα: πρώτο ότι σεις είστε αθώοι, δεύτερο ότι εγώ είμαι ένοχος και τρίτο ότι από καθαρή μεγαλοψυχία είστε έτοιμοι όχι μόνο να με συγχωρέσετε, αλλά, πράγμα που είναι και περισσότερο και λιγότερο, ακόμη και ν΄αποδείξετε και να θελήσετε οι ίδιοι να πιστέψετε ότι και γω, βέβαια αντίθετα προς την αλήθεια, είμαι αθώωος. Αυτό θα μπορούσε να σας αρκέσει, αλλά δεν σας φτάνει. Έχετε βάλει δηλαδή στο μυαλό σας να θέλετε να ζήσετε ολοκληρωτικά από μένα. Συμφωνώ ότι αγωνιζόμαστε ο ένας εναντίον του άλλου, αλλά υπάρχουν δύο ειδών αγώνες. Απ΄τη μια ο ιπποτικός αγώνας, όπου αναμετριώνται οι δυνάμεις αυθύπαρκτων αντιπάλων, ο καθένας μένει για τον εαυτό του, χάνει για τον εαυτό του, νικάει για τον εαυτό του. Και από την άλλη ο αγώνας του ζωύφιου, που όχι μόνο τσιμπά, αλλά συγχρόνως για να διατηρηθεί στη ζωή, ρουφάει και το αίμα. Τέτοιοι είναι οι πραγματικοί επαγγελματίες στρατιώτες και αυτοί είστε σείς. Είστε ανίκανοι για τη ζωή. Για να μπορέσετε όμως να τα βολέψετε άνετα, ξένοιαστα και χωρίς αυτοκατηγορίες, αποδεικνύετε ότι σας πήρα την ικανότητά σας για ζωή και την έβαλα στη τσέπη μου. Τι σας νοιάζει τώρα αν είστε ανίκανοι για τη ζωή, εγώ έχω την ευθύνη. Σεις όμως ξαπλώνετε ήσυχα και αφήνεστε, σωματικά και ψυχικά, να σας τραβώ εγώ σ΄όλη σας τη ζωή. Είναι και αυτό από μόνο του ένα θαύμα.

- Από τον αθεϊσμό στη ζωοποίηση - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.02/12/2008, 01:52:24

Συμφωνώ και με αυτή την άποψη, είναι σωστό και έτσι το θέμα, αφού ζωοποίηση σημαίνει ουσιαστικά ζωογόνηση και αντιλαμβάνομαι την αναγκαιότητα σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, της ανάσυρσης από τον υποκειμενισμό και την αβεβαιότητα του αθεϊσμού, στη ζωοποίηση - ζωογόνηση της θεϊκής παρουσίας στο βάθος της κάθε ύπαρξης και στην αναδημιουργία του πνεύματος. Φυσικά όμως θα ήταν απαραίτητο να συμφωνήσω και με τις τοποθετήσεις των παραπάνω συνομιλητών.

- Από τον αθεϊσμό στη ζωοποίηση - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.30/11/2008, 15:27:15

Εισχωρόντας στον αθεϊσμό βυθιζόμαστε ταυτόχρονα στον αβυσσαλέο πεσσιμισμό του τυχαίου. Τύχη ονομάζουν τη συγκυρία γεγονότων, που δεν ξέρει κανείς την αιτία τους. Χωρίς αιτία όμως δεν υπάρχει κόσμος. Για αυτό δεν υπάρχουν πραγματικά συμπτώσεις στον κόσμο. Συμπτώσεις υπάρχουν μόνο μέσα στο κεφάλι μας, στις περιορισμένες μας αντιλήψεις. Είναι η αντανάκλαση των ορίων της γνώσης μας. Ο αγώνας ενάντια στη τύχη είναι πάντα ένας αγώνας ενάντια στον εαυτό μας, που δεν μπορούμε ποτέ να τον κερδίσουμε ολοκληρωτικά. Τα πάθη οφείλονται σε διάφορες ψυχοπαθολογικές καταστάσεις, σε αδυναμία για πνευματική ενασχόληση, σε κακό επαγγελματικό προσανατολισμό, στη διάψευση των ελπίδων μας, σε κακή ανατροφή, σε κακές συναναστροφές. Ο άνθρωπος υπό την επήρεια των παθών, παύει να είναι ελεύθερος. Η λογική του φθίνει και επικρατούν τα ζωώδη ένστικτα. Χάνει την ηθική υπόσταση, την αξιοπρέπεια, τη ψυχική του υγεία και ακεραιότητα. Σε τίποτα δεν διαφέρει πια από τα άλλα ζώα... Σε μια τόσο άθεη εποχή πρέπει να είναι κανείς εύθυμος. Είναι καθήκον. Η ορχήστρα του πλοίου έπαιζε ως το τέλος πάνω στον Τιτανικό που βυθιζόταν. Έτσι αφαιρεί κανείς το έδαφος από την απελπισία...

____________________________________________________________
ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΕΤΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ Από τον αθεϊσμό στη
ζωωποίηση ΣΕ Από τον αθεϊσμό στη ζωοποίηση.
01/12/2008
____________________________________________________________

- Ελευθερία - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.29/11/2008, 01:11:03

Δόξα πάντων ὁ θεὸς καὶ θεῖον καὶ φύσις θεία. ἀρχὴ τῶν ὄντων ὁ θεός, καὶ νοῦς καὶ φύσις καὶ ὕλη...

- ΚΥΠΡΟΣ-ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΩΡΕΣ - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.02/12/2008, 00:09:42

Πράγματι, συντελείται μελέτη στη συμπεριφορά των χαρακτήρων και των προσωπικοτήτων γενικότερα του ατόμου ή ομάδας ατόμων, όμως όχι υπό την έννοια του αυτοσκοπού όσον αφορά την προσωπική εσωτερική αυτό-έρευνα, καθώς με κάλυψε πλήρως η παραπάνω τοποθέτηση του trexagireve, αλλά με πρόθεση της κατανόησης διαφόρων τάσεων και κρυφών ελατηρίων της δράσης σε ατομικό ή κοινωνικό επίπεδο. Στον όρο προσωπικότητα, διευκρινίζω ώστόσο πως δεν αποδίδω σε καμιά περίπτωση τις εκφάνσεις του αληθινού, εσωτερικού Είναι, αλλά ούτε θα μπορούσα να το παρομοιάσω ως προσωπικότητα. Αυτό όσον αφορά τη προσωπική μου αντίληψη των πραγμάτων, προς αποφυγή συγχύσεων των όρων. Πιστεύω πως θα έπιανε χώρο στην εποικοδόμηση της συζήτησής μας, η παράθεση μιας παραγράφου σχετικής με το θέμα, από ένα από τα κορυφαία βιβλία ενός μεγάλου συγγραφέα:
"Αυτή την εποχή (1974) μελέτησα μια ομάδα μεταναστών. Εδώ στο Μεξικό σ’ αυτούς τους ανθρώπους δίνουν την περίεργη ονομασία «Αλεξιπτωτιστές». Είναι γείτονες από τον αγροτικό οικισμό Τσουρουμπούσκο και βρίσκονται σε μικρή απόσταση από το σπίτι μου, ένας λόγος για τον οποίο μπόρεσα να τους μελετήσω από κοντά… Το ότι είναι φτωχοί, δε μπορεί ποτέ να θεωρηθεί έγκλημα. Δεν είναι αυτό το πιο σοβαρό αλλά το Υπαρξιακό Επίπεδο… Καθημερινά μαλώνουν, μεθάνε,βρίζονται μεταξύ τους, γίνονται δολοφόνοι των ίδιων των συντρόφων στην ατυχία τους, ζουν βέβαια σε βρώμικα καλύβια όπου αντί της αγάπης βασιλεύει το μίσος…
Πολλές φορές έχω σκεφτεί πως αν κάποιος από αυτούς, περιόριζε μέσα του το μίσος, την οργή, την ασέλγεια, τη μέθη, την αισχρολογία, την σκληρότητα, τον εγωισμό, τη συκοφαντία, τον φθόνο, τη φιλαυτία, την υπεροψία κ.λ.π. θα ήταν στους άλλους αγαπητός, θα συναναστρεφόταν μ’ανθρώπους πιο εκλεκτούς, πιο πνευματικούς, σύμφωνα πάντα με τον απλό νόμο της Ψυχολογικής Συγγένειας. Οι νέες αυτές σχέσεις θα ήταν καθοριστικές για μια οικονομική και κοινωνική αλλαγή…
Αυτό θα ήταν το σύστημα που θα επέτρεπε στο άτομο να εγκαταλείψει τον “σταύλο” το βρωμερό “υπόνομο”…"

Σαμαέλ Αούν Βεόρ: Διατριβή της Επαναστατικής Ψυχολογίας

- ΑΣΤΡΙΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ, 3ο μέρος, επίσημη έκδοση - .-= Η ΨΥΧΗ =-.30/11/2008, 16:18:27

- ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.29/11/2008, 05:32:35

Δόξα πάντων ὁ θεὸς καὶ θεῖον καὶ φύσις θεία. ἀρχὴ τῶν ὄντων ὁ θεός, καὶ νοῦς καὶ φύσις καὶ ὕλη...

- Φωνή βοώντος εν τη ερήμω - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.02/12/2008, 21:18:07

Μέσα από την έρευνα που διεκπεραίωσα για τους διαδικτυακούς ιστοτόπους προβολής και κοινοποίησης απόψεων, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι αυτές οι ευρέως διαδικτυακές συναντήσεις έχουν ένα πολύ συνηθισμένο επίπεδο καφενείου. Οι άνθρωποι μιλάνε πάρα πολύ και πολύ «υψηλόφωνα», για να πούνε όσο μπορεί λιγότερα. Είναι μια κραυγαλέα σιωπή. Το πραγματικά όμως αληθινό και ενδιαφέρον είναι η δουλειά μόνο που γίνεται στα παρασκήνια σε ατομικό και εσωτερικό επίπεδο και που δεν αναφέρεται με καμιά λέξη. Η αλήθεια ανήκει στα λίγα πράγματι μεγάλα και πολύτιμα πράγματα της ζωής που δεν μπορεί κανείς να εξαγοράσει. Όμως όλα, ακόμα και το ψέμα, υπηρετούν την αλήθεια. Οι σκιές δεν κρύβουν τον ήλιο. Πραγματικά δύσκολα και άλυτα είναι μόνο τα προβλήματα που δεν μπορεί κανείς να διατυπώσει, επειδή εμπεριέχουν την προβληματική ολόκληρης της ζωής. Οι περισσότεροι άνθρωποι φαίνεται να ζουν χωρίς τη πλήρη αίσθηση μιας υπερατομικής ηθικής ευθύνης, παρόλο που νομίζουν ότι τη κατέχουν και αυτό είναι πιστεύω ο πυρήνας της δυστυχίας. Αυτή είναι και η τελευταία μου τοποθέτηση σε όλα αυτά τα ζητήματα που φιλοξενούνται σε αυτή αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη τέτοιου είδους κοινότητα. Η παραμονή σε τέτοιο χώρο περιορισμένης ευθύνης όπου διακυβεύονται βασικές πανανθρώπινες αρχές και αξίες, σημαίνει ταυτόχρονα τον ενστερνισμό όλου αυτού του συρφετού των κοινότοπων ιδεών και αντιλήψεων που άβουλα και απροσάρμοστα δημοσιεύονται χωρίς ίχνος μετριοπάθειας ή σχετικής υπευθυνότητας, και την σιωπηρή παραδοχή τους. Έτσι εκπορνεύεται η γνώση και δεν θα ήθελα να είμαι μέρος αυτής της ευθύνης. Οι άνθρωποι φέρνονται άσχημα και ένοχα, γιατί μιλάνε και ενεργούν χωρίς να έχουν επίγνωση ή να φαντάζονται το αποτέλεσμα των ίδιων τους των λόγων και πράξεων. Και αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι είναι κακοποιοί, όμως είναι υπνοβάτες. Για τον κοιμισμένο δεν υπάρχει καλό και κακό. Υπάρχει μόνο ύπνος. Υποκρίνονται την κοινωνικότητα, αλλά στη πραγματικότητα ζούνε βουλιαγμένοι στη λάσπη τους και δεν κάνουν τίποτα περισσότερο από το να λασπώνουν ο ένας τον άλλο. Πως θα μπορούσε να βρει κανείς τον άλλο, όταν ο ίδιος χάνει τον εαυτό του; Ο «άλλος», δηλαδή ο κόσμος σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια και το βάθος, ανοίγεται μόνο στη σιωπή. Όποιος έχει τη πίστη, δεν μπορεί να την ορίσει και για όποιον δεν την έχει, βαραίνει στον ορισμό της σαν σκιά. Γι’ αυτό ο πιστός δεν μπορεί και ο άπιστος δεν θα έπρεπε να μιλάει.
Βeati pauperes spiritu…

- Έχουν ψυχή τα παιδιά της εξωσωματικής; - .-= Η ΨΥΧΗ =-.30/11/2008, 00:17:41

Όλες αυτές οι παρεμβάσεις στο τομέα της γενετικής, ειδικά στην εποχή μας, που έχουν ξεφύγει πέρα από κάθε έλεγχο και φραγμό, απ'ότι φαίνεται οδηγούν στην μυρμηγκοποίηση όπως πετυχημένα παρατήρησες. Η ρομαντική άποψη των παλαιοτέρων γενεών ότι ο θεός θα τους δώσει το παιδί που ποθούν, παρόλο που δεν το αποκτούσαν σε άλλες περιπτώσεις, ήταν καθαρά θέμα πίστης στη συνείδηση του κόσμου και το βρίσκω πιο φυσιολογικό από αυτό που επιτυγχάνεται σήμερα με επιστημονικά μέσα, που άποψή μου είναι πως μάλλον καταστροφικά λειτουργούν παρά εποικοδομητικά. Το να φτάνει κάποιος αντιμέτωπος με τη φύση και με βία να προσπαθεί να αλλάξει τις ροές της ύπαρξης δεν μου θυμίζει επιστήμη και πολύ... Τα αποτελέσματα τέτοιας αντιμετώπισης τα διδαχτήκαμε όλοι άλλωστε... Παρόλα αυτά πιστεύω πως τα παιδιά της εξωσωματικής έχουν ψυχή. Αντιλαμβάνομαι πως από τη στιγμή που είναι ζωντανό μετά τη γέννα, έχει και ψυχή. Το ελπίζω δηλαδή...

Δόξα πάντων ὁ θεὸς καὶ θεῖον καὶ φύσις θεία. ἀρχὴ τῶν ὄντων ὁ θεός, καὶ νοῦς καὶ φύσις καὶ ὕλη...

- Σκέψεις και χαρακτήρας - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.29/11/2008, 05:00:40

Καλημέρα και από μένα! Πιστεύω πως οι σκέψεις δημιουργούνται από τα ερεθίσματα μέσω των αισθήσεων και γι'αυτό είναι ακατέργαστες. Δεν υπάρχει στον εγέφαλό μας ένα σύστημα ή μετατροπέας αυτών των σκέψεων. Και για αυτό το λόγο ο άνθρωπος εξέπεσε σε αυτή τη δυστυχία που βρίσκεται σήμερα. Αλλά όλο αυτό που μας δίδαξαν οι φωτισμένοι άνθρωποι από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, συνοψίζεται στο ότι αυτές οι ακατέργαστες σκέψεις είναι ανάγκη να μετατραπούν με συνειδητό τρόπο, γιατί έτσι αμετάτρεπτες όπως είναι, οι δονήσεις τους είναι αρνητικές, όπως όταν καταπίνεις αμάσητη τροφή, υποφέρει όλο το πεπτικό σύστημα. Και ο τρόπος για να μετατραπούν είναι το να εγκαταστήσουμε θεληματικά από μόνοι μας έναν τέτοιο μετατροπέα σκέψεων στο σημείο εισόδου τους, και με επίσης θεληματικό τρόπο να μετατρέπουμε την βαριά ακατέργαστη φύση τους, σε μια εκλεπτυσμένη μορφή διανοητικής τροφής. Αυτός ο μετατροπέας δεν είναι άλλος από την ίδια τη συνείδηση ή θέληση. Βέβαια αυτή η διεργασία κοστίζει, διότι πρέπει να γίνεται με συνειδητό τρόπο και οι άνθρωποι πάντα ήταν, είναι και θα είναι απορροφημένοι στις υποκειμενικότητές τους, χωρίς να θέλουν να γνωρίζουν τίποτα για αυτού του ίδους τις απόψεις. Ίσως υποσεινήδητα κάτι τέτοιο να εγκυμονεί θανάσιμο κίνδυνο για την ύπαρξη του πολυαγαπημένου τους εγώ... Συνεπώς αυτό αφορά κάποιον που θέλει πραγματικά και νοιώθει την άμεση ανάγκη να αλλάξει... να σταματήσει να είναι αυτό που ήταν... να αναίβει ένα σκαλοπάτι στο επίπεδο της ύπαρξης. Παρόλα αυτά λέω μακάρι να καταλάβαινε όλος ο κόσμος την ανάγκη για τη θεληματική δημιουργία αυτού του μετροπέα σκέψεων στο νου μας.

Δόξα πάντων ὁ θεὸς καὶ θεῖον καὶ φύσις θεία. ἀρχὴ τῶν ὄντων ὁ θεός, καὶ νοῦς καὶ φύσις καὶ ὕλη...

- Προς τα μέλη... - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.30/11/2008, 21:35:03

Ευχαριστώ φίλε μου, καλώς σας βρήκα. Πρόκειται για μια αληθινή αφήγηση ενός βετεράνου του πρώτου παγκοσμίου με πολύ βαθύ νόημα. Τα άλλα δεν έχουν σημασία.

- Προς τα μέλη... - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.30/11/2008, 20:57:58

"Είχα σταματήσει να πηγαίνω στη λειτουργία τις Κυριακές ή να παρακολουθώ τις γιορτές γιατί αυτές τις μέρες προτιμούσα να μένω στο κρεβάτι στη φτωχική πανσιόν, όπου είχα ένα δωμάτιο, ώστε να ξεκουράζω το πόδι μου. Επιπλέον είχα τύψεις συνείδησης. Πίστευα, ότι τα άγια μυστήρια μου ήταν απαγορευμένα για πάντα. Αυτό ξεκινούσε από τον πόλεμο. Είχα ένα βίαιο καυγά με τον ιερώμενο της μονάδας μου, όταν απελπισμένα του είπα, ότι εγώ πίστευα πως ο θεός ήταν μια βρωμιά και ότι δεν κατάφερνε να μου εξηγήσει το πως ήταν δυνατόν μέσω των εκπροσώπων του να επιτρέπει τέτοια σφαγή των νέων. Αυτό το γεγονός συνέβη μετά από μια λειτουργία στο μέτωπο, την παραμονή που μερικές εκατοντάδες παιδιά από 16 μέχρι 18 χρόνων θα έπαιρναν το βάφτισμα της φωτιάς. Ο ιερώμενος μου έδωσε τη μετάληψη λέγοντας: "Για τη περίπτωση που σκοτωθείς". Αυτό μου προκάλεσε τόση αηδία, που άδειασα βίαια επάνω του όλη τη χολή μαζεμένη μέσα μου ένα χρόνο τώρα ζώντας με ένα πουκάμισο, που επάνω του έβραζαν οι ψείρες, χωρίς νερό και πεινασμένος. Είμαι άνθρωπος βίαιος και την εποχή εκείνη πίεζα τη σκανδάλη με ευκολία και σαν το φυσικότερο πράγμα της ζωής ήταν να αφαιρέσεις τη ζωή του πλησίον σου. Δεν θυμάμαι τι ακριβώς είπα την ημέρα εκείνη, αλλά γενικά μου έγινε κατανοητό το ότι οι άνθρωποι, που δεν έχουν ιδέα από θρησκεία μετατρέπονται σε κτήνη, αλλά και μου ήταν ακατανόητο, ότι οι ιερώμενοι ανέχονταν ή ακόμα και ευλογούσαν αυτούς που παραδίνονταν σε παρόμοιες βαρβαρότητες. Ποτέ δεν ξέχασα αυτή τη σκηνή. Βγήκα από τη μάχη χωρίς γρατζουνιά, αλλά βαθιά συγκινημένος από τη θέα τόσων νέων παιδιών να πεθαίνουν σχεδόν ανυπεράσπιστα. Ο ιερέας που είχε βοηθήσει στην περίθαλψη τραυματιών κάτω από τα εχθρικά πυρά, κάθησε πλάι μου επάνω σ΄ένα κούτσουρο, έβαλε το χέρι του πάνω στους ώμους μου, όταν ξέσπασα σε κλάμματα και μου είπε, ότι καταλάβαινε την ψυχολογική μου κατάσταση. Προς στιγμή πίστεψα, ότι έκλαιγα από τύψεις αλλά σύντομα κατάλαβα, ότι ήταν η νευρική υπερένταση από τη μάχη, που με έκανε να λιποψυχίσω. Εντούτοις στη συνείδησή μου έμεινε το συναίσθημα, ότι είχα κάνει μια ιεροσυλία λέγοντας, ό,τι είχα πει για το θεό. Για το λόγο αυτό θεωρούσα τον εαυτό μου ανάξιο για τη θεία μετάληψη..."

- βασιλικός πολτός - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.29/11/2008, 06:06:24

Καλημέρα φίλοι μου. Είναι γνωστό σε όλους νομίζω πως ύλη και πνεύμα δεν συμβαδίζουν. Για το λόγο ότι η ύλη ενδιαφέρεται για οτιδήποτε εκτός από το πνευματικό, αφού δεν μπορεί να το επεξεργαστεί. Έτσι δεν μπορώ να πω ότι είναι άσχημο το χρήμα, μακάρι να το είχε όλος ο κόσμος... όμως για κάποιον άνθρωπο που ενδιαφέρεται να σκαρφαλώσει τα πνευματικά επίπεδα, κάποια στιγμή είναι σίγουρο ότι θα έρθει αντιμέτωπος με την ύλη και τον αντιπρόσωπό της το χρήμα. Πολλοί θεωρούν ευλογία από το θεό το να έχει κάποιος πολλά χρήματα. Νομίζω πως είναι κάπως μπερδεμένοι. Ο θεός ενδιαφέρεται για τις ψυχές μας πέρα από την οικονομική κατάσταση του καθενός. Βέβαια το να έχεις χρήματα και να βοηθάς είναι πολύ ηθικό. Όμως στις αναζητήσεις μου έμαθα το: ό,τι δίνεις παίρνεις και όταν δίνεις χρήμα, παίρνεις χρήμα και όταν δίνεις γνώση, παίρνεις γνώση. Για το λόγο αυτό η γνώση δεν εξαγοράζεται διότι είναι ανεκτίμητη. Και για αυτό το λόγο κάποιος με πολλά χρήματα πρέπει να διαλέξει μεταξύ πλούτου και φτώχιας εάν ποθεί την απελευθέρωση της ψυχής του. Έτσι είναι γραμμένο... "Αν θέλεις να σώσεις τη ψυχή σου δώρησε όλα σου τα υπάρχοντα στους φτωχούς και ακολούθησέ με", είπε ο Χριστός. Ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε το βάθος των λόγων του...

Δόξα πάντων ὁ θεὸς καὶ θεῖον καὶ φύσις θεία. ἀρχὴ τῶν ὄντων ὁ θεός, καὶ νοῦς καὶ φύσις καὶ ὕλη...

- Περί Αγάπης... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.30/11/2008, 17:52:24

Υπάρχουν ορισμένες αξίες που προσιδιάζουν στην έννοια του ανθρώπου, είναι αξεδιάλυτα δεμένες μαζί της. Εάν εξολοθρευτούν, ακυρώνεται ταυτόχρονα και η έννοια άνθρωπος. Μια από αυτές είναι η αγάπη: Ισχυρότατος ψυχικός δεσμός, το αγιότερο και υψηλότερο ανθρώπινο συναίσθημα. Εκδηλώνεται ως ανθρωπισμός, φιλανθρωπία, φιλία, αδελφοσύνη, στοργή, έρωτας, αλληλοβοήθεια, ευεργεσία, ελεημοσύνη, συμπαράσταση, ευσπλαχνία, σεβασμός, φιλαλήθεια, ειλικρίνεια, αυτοθυσία, συμπόνια κτλ κτλ. Είναι δύναμη δημιουργίας και ολοκλήρωσης. Εξανθρωπίζει, εξευγενίζει τον άνθρωπο και τον εσωτερικό του κόσμο και τον απαλλάσσει από διάφορες μικρότητες και αδυναμίες. Τον καθιστά άφοβο, αγωνιστικό, ικανό να ανέρχεται συνέχεια σε ανώτερες μορφές ζωής. Όπου υπάρχει αγάπη, εκεί υπάρχει και απόλυτη αφοσίωση. Ο άνθρωπος που αγαπά θέτει σε δεύτερη μοίρα τον εαυτό του, υπομένει στερήσεις, γίνεται συμβιβαστικός και εν τέλει κατακτά την ευτυχία. Η αγάπη είναι ο θεμελιακός λίθος, ο κυριότερος συνδετικός κρίκος της κοινωνίας, της οικογένειας. Στηρίζει τη συνεργασία και την αρμονική συμβίωση. Είναι πηγή γαλήνης και μέσο υλικής, ηθικής και πνευματικής ευημερίας. Και κυρίως είναι πηγή αρετής. Χωρίς αυτή, η ζωή παύει να έχει νόημα. Η αγάπη μένει αναλλοίωτη στο χρόνο. Οι προσπάθειες να επιβληθούν μορφές ζωής χωρίς αγάπη, είναι εξαρχής καταδικασμένες.

- Περί Αγάπης... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.29/11/2008, 18:13:32

"μείζονα ταύτης ἀγάπην οὐδεὶς ἔχει, ἵνα τις τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θῇ ὑπὲρ τῶν φίλων αὐτοῦ." Κατά Ιωάννην:ιε΄:13

Μεγαλύτερη από αυτή την αγάπη κανείς δεν έχει, όταν κάποιος την ψυχή του βάζει για τους φίλους του.

Δόξα πάντων ὁ θεὸς καὶ θεῖον καὶ φύσις θεία. ἀρχὴ τῶν ὄντων ὁ θεός, καὶ νοῦς καὶ φύσις καὶ ὕλη...

- ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ . - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.30/11/2008, 14:54:55

Υπάρχουν πολλοί ορισμοί που έχουν δημιουργηθεί για τη προσωπικότητα. Μπορούμε να θεωρήσουμε τη προσωπικότητα ως το μέσο, με το οποίο ένα άτομο εκφράζει κατά μοναδικό τρόπο τον εαυτό του, ενεργεί και αντιδρά στις διάφορες καταστάσεις, αντιμετωπίζει τη ζωή, εκπληρώνει τις ανάγκες του, αναπτύσσει τα ιδεώδη και τις αξίες του που κατευθύνουν τη δημιουργικότητά του. Στη καθημερινή ζωή χρησιμοποιούμε τον όρο προσωπικότητα σε δύο περιπτώσεις. Πρώτον για να χαρακτηρίσουμε άτομα με μεγάλη ισχύ του εγώ τους, που επιβάλλονται και ασκούν επιρροή πάνω στους άλλους και δεύτερον, για να χαρακτηρίσουμε άτομα που διακρίθηκαν σ΄έναν ή περισσότερους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Τα στοιχεία της προσωπικότητας μπορεί να είναι η εξωτερική εμφάνιση, η φυσική διάπλαση, ο χαρακτήρας, η ηθική, η βούληση, η ιδιοσυγκρασία (συναισθηματική κλπ), η νοημοσύνη, κίνητρα και ελατήρια δράσης. Για να κατανοήσουμε τη προσωπικότητα ενός ατόμου, πρέπει να έχουμε υπόψη τους παράγοντες που επέδρασαν στο σχηματισμό της όπως κληρονομικότητα, σωματική διάπλαση, θρησκευτικό και ηθικό υπόβαθρο, ασθένειες, ατυχήματα, σχέσεις, εμπειρίες κλπ.

- ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ . - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.29/11/2008, 21:48:59

Η προσωπικότητα είναι φθαρτή. Δεν υπάρχει μέλλον για τη προσωπικότητα μετά το θάνατο. Η προσωπικότητα είναι ένα όχημα που στη προκειμένη περίπτωση της σημερινής μας κατάστασης χρησιμεύει δυστυχώς για να εκφράζονται τα διάφορα ελαττώματά μας. Με το θάνατο των ελαττωμάτων επομένως αυτό που θα εκφράζεται μέσα από τη προσωπικότητά μας θα είναι σαφώς η συνείδηση. Πιστεύω πως σε κάθε άνθρωπο δίνεται μια σειρά από διαδοχικές υπάρξεις ώστε να μπορέσει να πετύχει την απελευθέρωσή του. Συνεπώς σε κάθε ύπαρξη ο κάθε ένας από εμάς, αναπτύσσει και μια διαφορετική προσωπικότητα. Όμως αυτό που έχει σημασία, αυτό που έχει αξία, αυτό που μένει για πάντα είναι η συνείδηση, απελευθερωμένη από το ψυχικό φορτίο των παρείσακτων οντοτήτων που την καταδυναστεύουν και που αποτελούν στο σύνολό τους τον εαυτό μας, αποκρυσταλλωμένη σε ψυχή...

Δόξα πάντων ὁ θεὸς καὶ θεῖον καὶ φύσις θεία. ἀρχὴ τῶν ὄντων ὁ θεός, καὶ νοῦς καὶ φύσις καὶ ὕλη...

- ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ . - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.29/11/2008, 03:43:20

Γειά σας! Για τη κατανόηση της προσωπικής συμπεριφοράς χρειάζεται πρωτίστως κάποιος να αισθανθεί την ανάγκη να διορθωθεί και να αλλάξει. Συνεπώς τότε ρίχνει το βλέμμα προς τα μέσα για να αρχίσει όλη αυτή τη δουλειά ενάντια στα λάθη του, στα πάθη του, στις φαντασιώσεις του, στους περιορισμούς του κτλ κτλ κτλ. Φυσικά αν δεν ένοιωθε αυτή την ανάγκη, αν πίστευε ότι ποτέ δεν έσφαλε στη ζωή του και ότι είναι ένας και ο ίδιος πάντα, τότε δεν θα υπήρχε καιμιά περίπτωση αυτός ο άνθρωπος να ανέβει κάποιο πνευματικό επίπεδο. Θα συνεχίζει να εκφυλίζεται μέσα στις λάσπες του και θεωρώντας ότι είναι πάντα σωστός, θα ασχολείται μονίμως δεικνύοντας και καταδικάζοντας τα λάθη των άλλων... Απαραίτητη λοιπόν προϋπόθεση για την αυτογνωσία, η επίγνωση της εσωτερικής μας ασχήμιας, ξεδιαντροπιάς, γελειότητας, αδυναμίας, αχρηστίας κτλ που θα επισημαίνουμε μέσω της αυστηρής αμερόληπτης θεώρησης του εαυτού μας, (κοινώς αυτοπαρατήρηση) στη καθημερινή ζωή. Και αυτό φέρνει κάποιον στο σημείο να διαχωρίζεται από αυτή τη λεγεώνα του ψυχολογικού του κόσμου και με φόβο και τρόμο να κατεργάζεται τη σωτηρία της ψυχής του... Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να είχαν την ίδια ανάγκη, τότε δεν θα υπήρχαν τουλάχιστον οι πόλεμοι στον κόσμο. Για μένα δεν υπάρχει καμιά σοβαρότητα στον άνθρωπο που ασχολείται με το τι κάνουν οι άλλοι, γιατί υπάρχουν τόσα πολλά λάθη να δει κάποιος στον εαυτό του και να διορθώσει. Μη ξεχνάμε ότι όταν κατηγορούμε κάποιον για ένα λάθος, τότε είμαστε απλά υποκριτές, γιατί και εμείς τα ίδια κάνουμε. Συμφωνώ λοιπόν με εσάς τους ανωτέρω ομιλητές στο θέμα και συμβάλλω με την άποψή μου αυτή στο να ακουστεί περισσότερο στη κοινότητα του φόρουμ, αυτό το θέμα που πιστεύω και εγώ ότι είναι πολύ σημαντικό για κάποιον που ενδιφέρεται να γνωρίσει τον εαυτό του. Σημειωτέον ότι αυτή την ανάγκη να κοιτάξει κατάματα κάποιος τα λάθη του και να αλλάξει, είναι κάτι που όλοι πρέπει να προσευχόμαστε να μας δοθεί αυτή η αίσθηση της αυτοκριτικής, για να μην έχουμε την ατυχία να μοιάσουμε με τους βιβλικούς φαρισαίους...

Δόξα πάντων ὁ θεὸς καὶ θεῖον καὶ φύσις θεία. ἀρχὴ τῶν ὄντων ὁ θεός, καὶ νοῦς καὶ φύσις καὶ ὕλη...