- Η ΚΟΤΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΥΡΙ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΤΟ ΑΧΛΑΔΙ - ΝΤΡΟΠΕΣ - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

καταρχας, κυριε Admin
θα ηθελα να σας συγχαρω για αυτη σας την πρωτοβουλια!
αν και εχω μια μικρη ανασφαλεια...νιωθω οτι γραφοντας εδω ξεγυμνωνομαι κατα καποιον τροπο!

προκειμενου ομως να το δω πιο χαλαρα, θελω ν ανοιξω σε αυτο το φορουμ ενα θεμα που μπορει να φαινεται αρχικα καπως "καφρικο", αλλα πιστευω οτι μπορει να οδηγησει καπου...μπορει στο να βλεπουμε αυτα που ακολουθουν πιο χαλαρα!

το θεμα λοιπον που θετω προς συζητηση τιτλοφορειται

ΝΤΡΟΠΕΣ ΜΑΣ!

ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
ΠΡΑΞΕΙΣ, ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ, ΑΛΛΟΚΟΤΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ, ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΑΠΟΒΑΛΛΟΥΜΕ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΜΑΣ...

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ Η ΚΑΝΑΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΜΕ, ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ

για να δωσω ενα παραδειγμα:

ο φιλος Χ φοραει το παντελονι του πολυ ψηλοκαβαλο -μεχρι το στομαχι. Ξερει οτι αυτο πιθανοτατα θα ενοχλουσε μια γυναικα -αν το εβλεπε- αλλα το κανει γιατι ετσι εχει συνηθησει και γιατι νιωθει... καλλημενη τη μεση του. σε ερωτηση, για το τι θα εκανε αν μια γυναικα τον εβλεπε ετσι, απαντησε οτι οταν βγαινει ραντεβου προσπαθει να μην το κανει, εξαλλου για αυτο το λογο φοραει απο πανω μακρια μπλουζακια που κρυβουν τη μεση του...

το δικο μου κολλημα -χεχεχε- θα περιμενω ν ακουσω τα δικα σας για να το ξεφουρνισω...
(ετσι δινω το κακο παραδειγμα!!!)

Μάλλον θα χρειαστεί κάποιος χρόνος μέχρι να συνηθίσουμε τη σκοπιμότητα αυτού του καινούργιου χώρου Συζήτησης και να δούμε τι είδους θέματα ταιριάζουν να ανοίγονται εδώ και τι όχι.

Ως γενική αρχική κατηγοριοποίηση βέβαια το Forum "Μεταξύ τύρου και αχλαδιού" φιλοξενεί Συζητήσεις, γενικώς "χαλαρωτικές", που αναφέρονται σε ζητήματα άσχετα με την Θεματολογία του Τόπου όπως Γηπεδικά, Πολιτικά(χωρίς εσωτεριστικό/μεταφυσικό προσανατολισμό), Μαγειρικής(;;), για τα αυτοκίνητα, τις μοτοσυκλέτες, την μόδα κ.ό.κ.

Τα θέματα αυτά θα αρχειοθετούνται με την πάροδο ενός μηνός!

ηθελα να περάσω ενα μηνυμα:
η οποιαδηποτε σοβαρη η οχι ενασχοληση στη ζωη του ανθρωπου, εχει καποιο λογο υπαρξης.

αυτος που οταν ηταν μικρος μαζευε γραμματοσημα, σημερα τρεχει στα γηπεδα και αυριο μπορει να γινει φανατικος αναγνωστης και κυρηκας της αγιας γραφης...
το κοινο σημειο ειναι ενα:
ειναι οπαδος, ανοικει και πιστευει σε μια ομαδα,
ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΤΟΣ

επισης, υπαρχει και αλλος ενας λογος που ανοιξα αυτο το θεμα εδω.
φανταζομαι το θεμα να εχει το χαρακτηρα του εφημερου, του προχειρου... θα μου αρεσε εμεις που θα γραφουμε να μην νιωθουμε οτι κανουμε "καταθεση σκεψης, χαρακτηρα, προσωπικοτητας..."
θα ενιωθα καλυτερα να γινει αυτο το θεμα μια χαλαρη συζητηση, και οσο το δυνατον λιγοτερο κατι το ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΗΜΟ

delighted by U

Ζητώ συγνώμη που τα επαναλαμβάνω αυτά αλλά πολύ φοβάμαι ότι θα υπάρξουν παρανοήσεις που θα καταστήσουν το Forum αυτό "άχρηστο" όσον αφορά την σκοπιμότητά του...

Το θέμα που άνοιξες είναι σοβαρό αλλά δεν υπάρχει και λόγος να μην είναι κάποιος χαλαρός και να αισθάνεται άσχημα με το να συμμετάσχει σε αυτό όταν βρίσκεται στο Forum "Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.". Σκέψου πως το συγκεκριμένο καινούργιο Forum, εφόσον είναι προδιαγεγραμμένο να φιλοξενεί πολύ μικρό αριθμό Συζητήσεων θα το προβάλει πολύ πιο έντονα από αυτό που προτείνω.

Μπορείς να θέσεις έναν όρο, π.χ. να κλειδωθεί το θέμα μετά την πάροδο ενός μηνός, και έτσι, όπως και να έχει θα φύγει από την "επικαιρότητα" σύντομα...

Σε παρακαλώ ξανασκέψου και ξαναδιάβασε αυτά που αφορούν το Θέμα και το συγκεκριμένο Forum "Μεταξύ τύρου και αχλαδιού" και αν πιστεύεις ότι θέλεις τελικά να γίνει η Συζήτηση τότε να το μεταφέρουμε στο "Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.", ειδάλως θα πρέπει να κλειδωθεί.

Ελπίζω να με συγχωρείς...

εχετε εναν τοσο ωραιο τροπο να τα λετε, που κανεις δε μπορει να σας χαλασει χατηρι!

ας γινει λοιπον το θελημα σας

ευγενικα

Είσαι μία πολύ γλυκιά... λίλιθ !

(αν και λιγοφαγος!!!)

αλλά πιστεύω ότι ο Admin έιχε απόλυτο δίκιο στην παρέμβασή του. Οι ντροπές είναι ένα θέμα ψυχολογικό, η συνειδητοποίηση των ντροπών μας και η προσπάθεια να τις ξεπεράσουμε αλλά και να τις ερμηνεύσομε θα μπορούσε να είναι και αρκετά εσωτεριστική, άρα ταιριάζει περισσότερο στα γενικά φόρουμς, παρά στο φόρουμ "τιμωρία με το ένα πόδι στον τοίχο"...μεταφορικά μιλάω βέβαια.

Θα επανέλθω δρυμίτερη με κάποια από τις ντροπές μου.

Λοιπόν ναι !
Έχω μια ροπή να ειρωνεύομαι και να σατιρίζω ( όχι όχι δεν είμαι σάτυρος Μάρα ), όταν ο άλλος δείχνει σημάδια βλακείας.
Μα ποιος είμαι εγώ που θα κρίνω αν ο άλλος είναι Βλαξ ;
Μπα μάλλον όταν η απάντηση δεν ταιριάζει στην συζήτηση και αυτό γίνετε κατά συρροή τότε εγώ απαντώ επιθετικά, ειρωνικά και με μαύρο χιούμορ, με σκοπό να καταδείξω το λάθος.
Με ενοχλεί η λάσπη και το ψέμα και αντιδρώ.
Πολλές φορές σατιρίζω τον εαυτό μου για βλακείες που κάνω ή για ατέλειες που έχω.
Π.Χ. Τα μαλλιά μου είναι ηρωικά γιατί προτιμούν την αυτοκτονία παρά την ατίμωση να γίνουν άσπρα !

Υ.Γ. Έχω ελπίδες γιατρέ μου ;

quote:

---

Τα μαλλιά μου είναι ηρωικά γιατί προτιμούν την αυτοκτονία παρά την ατίμωση να γίνουν άσπρα !

Υ.Γ. Έχω ελπίδες γιατρέ μου ;

---

Edited by - old tiger on 27/03/2003 11:35:47

EAN HTAN ALITHIA OLA AYTA,MALON DEN THAMOUNA EDO AYTHN THN STIGMH.....

TI NA PROTOPW.....

1.000.0000,002 COMPLEX KAI ELATOMATA

AYTOS EINAI O EXEMBROTOS

****TOULAXISTON EGW EXW MALIA!!!!!!!

****ALA DEN EXW KOTERO

Α βρε ΕΛΛΗΝΑ.... ΜΕΓΑΛΕ!!!!

ΜΑΛΙΑ Η ΑΜΑΛΙΑ?

Μου είπε….

Πως θα πήγαινε με τον πρώτο που θα συναντούσε στο δρόμο
Πως δεν πήγαινε να δει τη γιαγιά της καθε Σάββατο ….
Πως με έβλεπε στον ύπνο της,
Πως με έβλεπε στον ξύπνιο της,
Πως με έβλεπε στην φαντασία της,

Τελικά …. έκανα ερωτά…. μαζί της!

…ήταν η γυναίκα ενός φίλου…

Τώρα, μη βιασθείτε να συμπεράνετε πως ένοιωσα ντροπή για την πράξη…Μου άρεσε, και πολύ...
Ούτε γιατί κάποιοι καλοθελητές του το είπαν…(πείρα όλο το φταίξιμο επάνω μου.. πως της κόλλησα εγώ…ενώ αυτή φέρθηκε άψογα…)

Ντρέπομαι μόνο, γιατί την συνάντησα άλλη μια φορά εντελώς τυχαία…

ξανα ειπα Όχι(με το στομα)... ενω μέσα μου έλεγα… ΝΑΙ!ΝΑΙ!!ΝΑΙ!!!

Αχ θεουλη.... αυτα τα μηλα... στο στομαχι μας καθονται!

Αραγες, η μοιχεια με τη σκεψη/μυαλο, σε τι να διαφερει απο αυτη με το σωμα????

(Αμαλιτσα, μην ανησυχεις, δε λεω τιποτε αλλο!)

ναααα βγαλω και τα δικα μου απλυτα στη φορα!

ημουνα μικρουλα και πηγαινα σχολειο στη πρωτη η στη δευτερα. ηταν τοτε η εποχη που φοραγαμε ποδιτσες, και η μαμα μου απο μεσα απο την ποδια μου εβαζε ενα φανελακι, η μπλουζακι και φουστιτσα. λοιπον, οταν καθομουνα στο θρανιο, απο τις κινησεις που εκανα -(κυρια! κυρια! να πω? να πω?)- μου σηκωνοτανε η μπλουζιτσα μεχρι τη μεση και με ενοχλουσε. ε, τι να κανα! παιδακι αθωο ημουνα, βρηκα τη λύση του προβληματος μου ευκολα! πισω απο το θρανιο που καθομουνα, σιγα-σιγα στα κλεφτα εβαζα το χερακι μου μεσα απο την ποδια, κατω απο τη φουστα και τραβαγα το μπλουζακι και το ισιωνα να κατεβει χαμηλα-χαμηλα να μην με ενοχλει.

μετα απο λιγο καιρο φωναζει η δασκαλα τη μαμα μου. πολυ εμπιστευτικα της κρουει τον κωδονα του κινδυνου!

"κυρια Χ μου, -της λεει- το παιδακι σας εχει ενα ασχημο και χμμμ... μαλλον πονηρο συνηθειο, να το μαζεψετε! ποιος ξερει πως θα καταληξει οταν μεγαλωσει, οταν κανει τετοια ανεπιτρεπτα πραγματα μεσα στο σοβαρο μας σχολειο, αναμεσα στα αλλα παιδακια που θα το βλεπουν και θα παραδειγματιζονται ασχημα!

ετσι, εκεινη την ημερα, χωρις να καταλαβαινω για χρονια... ΤΙ ΚΑΚΟ ΕΙΧΑ ΚΑΝΕΙ... η καλη μου η μαμα με μαλωσε για αυτο που εκανα.
(μετα απο λιγες μερες μου αγορασε μακρια φανελακια, ενω στην δασκαλα μου απεφευγε να μιλησει...)

ενα αλλο που θυμηθηκα -με τον σουπερμαν στο πηγαδι- θα σας το πω αλλη φορα!

η μικρη

ΑΝΑΡΡΩΤΙΕΜΑΙ ΛΟΙΠΟΝ...ΑΝ ΑΡΧΙΣΕΤΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΤΕ...ΟΛΑ ΟΣΑ...ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΜΑΚΡΟΣΚΕΛΕΣ ΟΣΟ ΣΤΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΣΟΦΙΑΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΤΟΠΙΚ?

Ο Ραβι ειπε..."Ο ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ ΑΣ ΡΙΞΕΙ ΠΡΩΤΟΣ"
θα πω......"ΒΑΡΑΤΕ"...ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ...

Η ΑΣΧΕΤΗ

τώρα που μιλάτε για ντροπές του Δημοτικού, θυμήθηκα κι εγώ κάτι, που με είχε στιγματίσει. Χμ, καλά λέει η ΑΤΜΑ πως το συγκεκριμένο θέμα έχει προοπτικές να γεμίσει...

Λοιπόοοοον...
Στο ίδιο δημοτικό με τη λίλιθ και το φανελάκι και την δασκάλα μας (που ήταν καραφλή και φόραγε περούκα, κι όταν ερχόμασταν να τη φιλήσουμε μας έδιωχνε για να μην της φύγει η περούκα...)

Κάποια μέρα, βρέθηκε στην αυλή του σχολείου ένα πληγωμένο περιστέρι. Το βρήκαν όλα τα παιδάκια και το πήγαν στην δασκάλα - την καλή και την πονόψυχη. Το βλέπει λοιπόν η καλή και η πονόψυχη δασκάλα, και λέει στα παιδάκια, ποιός από εσάς θα το πάρει σπίτι του να το φροντίσει και να το προστατέψει, να μην πεθάνει το καημένο; Σηκώναν πολλά παιδάκια τα χέρια τους, λύσσαξα κι εγώ να το πάρω για να το φροντίσουμε στο σπίτι, και έτσι μου το έδωσε.

Αισθάνθηκα πολύ τρυφερότητα για το περιστέρι, αλλά και πολύ σπουδαία που εγώ θα το φρόντιζα. Το πέρνω λοιπόν στο σπίτι, κι όλη τη μέρα ασχολούμουνα μόνο με αυτό. Και το περιστέρι πήγαινε πολύ καλύτερα, σε σημείο που φαινότανε σαν σχεδόν να είχε γίνει καλά. Το είχαμε θυμάμαι σε μια κούτα και το προσέχαμε.

Το βράδυ, είπαμε να αφήσουμε την κούτα μισάνοιχτη στο μπαλκόνι, για να μην είναι το περιστέρι μέσα στο σπίτι και το πιάσει ψυχοπλάκωμα. Οπως είναι λογικό, το περιστέρι πιθανότατα έγινε καλά και πέταξε και έφυγε. Οταν ξύπνησα όμως το πρωί και είδα ότι είχε φύγει, στεναχωρήθηκα, γιατί ενώ ΕΓΩ ήξερα ότι ήταν καλά και γιαυτό έφυγε, σκέφτηκα ότι η δασκάλα - η καλή και η πονόψυχη - θα ρώταγε που είναι το περιστέρι και θα θύμωνε...

Ετσι κι έγινε. Η δασκάλα με την καστανή περούκα, μόλις της είπα τι έγινε, και πρόσθεσα ότι το περιστέρι μάλλον ένοιωσε καλά και γιαυτό έφυγε, άρχισε μπροστά σε όλα τα παιδάκια να με κάνει ρόμπα ξεκούμπωτη, λέγοντας πόσο ανεύθυνη είμαι (3η Δημοτικού πήγαινα...), ότι το περιστέρη ΣΙΓΟΥΡΑ το έφαγε κάποια γάτα (ολόκληρο περιστέρι; κι εμείς γιατί δεν βρήκαμε ούτε τα πούπουλα;), ότι μέγα λάθος που μου εμπιστεύτηκε τη ζωή του άμοιρου του πτηνού, ότι εάν δεν ήμουν ικανή να το φροντίσω, γιατί είχα το θράσσος να σηκώσω το χέρι μου για να το πάρω, ...κι άλλα πολλά, που ομολογώ ότι τραυμάτισαν την παιδική μου ψυχούλα για πάαααααρα πολλά χρόνια (δεν ξέρω καν εάν το έχω ακόμη ξεπεράσει, γιατί μου δημιούργησε ευθυνοφοβία...)

Αυτό έγινε. Μιση ντροπή δική μου, και πόση...! δική της!

quote:

---

ΚΑΙ Ο ΡΑΜΟΓΛΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΑΞΕΙ....

---

And I keep on wondering....