- Σοκ και δέος από τα 8,9 R και το τσουνάμι - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet

2.

Στην Οικουμένη:
Ολοι μας κάποια στιγμή γνωρίζουμε το ωραίο.
Φτάνοντας όμως στο ωραίο, να το μας μπροστά μας και το άσχημο.
Ολοι μας κάποια στιγμή γνωρίζουμε το καλό.
Φτάνοντας όμως στο καλό, να το μας μπροστά και το κακό.

Ακόμα:
Αισθητό και υπεραισθητό συνυπάρχουν.
Δύσκολο και εύκολο εναλλάσσονται.
Μακρύ και κοντό συγκρίνονται.
Ψηλό και χαμηλό αλληλοστηρίζονται.
Αντίθετοι ήχοι εναρμονίζονται.
Εμπρός και πίσω αλληλοακολουθούνται.

Ετσι και όποιος γνωρίζει, πραγματοποιεί τα έργα που αναλαμβάνει, χωρίς να εμποδίζει τη δράση παρεμβαίνοντας με τη σκέψη του.
Γι' αυτό:
Διδάσκει με τη συμπεριφορά του, όχι με τα λόγια.
Οτι και να του παρουσιάζεται δεν το απωθεί.
Δημιουργεί, αλλά δεν προβάλλει κυριότητα.
Δρα, αλλά δεν ζητάει ανταμοιβή.
Με άλλα λόγια:
Πραγματοποιεί τους σκοπούς του, αλλά δεν μένει προσκολλημένος σ' αυτούς.
Γι' αυτό δεν φθείρεται.

...............

Από το βιβλίο "Το Βιβλίο του Τάο", απόδοση στα ελληνικά του "Τάο Τε Τσινγκ" του Λάο Τσε από τον Δημήτρη Πατσίλια, Εκδόσεις "Ασπρο Φτερό".

Ο τροπος που λειτουργει ο ηλιος..υψωνεται στον ουρανο την ημερα,φωτιζοντας ετσι το εξωτερικο,και υστερα πηγαινει πισω απο τη γη φωτιζοντας ετσι το εσωτερικο.Ο τροπος που λειτουργει η σεληνη..στο πρωτο μισο του κυκλου της παραγει φως,φωτιζοντας ετσι το εξωτερικο,υστερα στο τελευταιο μισο του κυκλου της αποσυρει το φως της,τρεφοντας ετσι το εσωτερικο.Ο ηλιος και η σεληνη που φωτιζουν εξω και μεσα ,ειναι μονο ενα φως.
Εκεινο που αντιλαμβανομαι καθως το αναλογιζομαι,ειναι το Ταο της χρησιμοποιησης της φωτισης.Αν οι ανθρωποι μπορουσαν να χρησιμοποιησουν τη φωτιση εξωτερικα,να ειναι προσεκτικοι σε ο,τι λεν και κανουν,να αποφευγουν καθε αναρμοστη συμπεριφορα,μη διαμενοντας σε τιποτε αλλο εκτος του Ταο,χωρις να ταρασσονται απο τη δυναμη του αισθησιασμου,των ποτων και των υλικων αγαθων,χωρις να διαφθειρονται απο τα πλουτη και τα αξιωματα,την επιτυχια ή τη φημη, χωρις να επηρεαζονται απο τα κοσμικα αισθηματα που συνδεονται με κοσμικες καταστασεις,τοτε θα μπορουσαν να φωτισουν το εξωτερικο οπως κανει ο ηλιος και η σεληνη.
Αν οι ανθρωποι μπορουσαν να χρησιμοποιησουν τη φωτιση εσωτερικα,να απορριψουν την ψευτια και να υιοθετησουν την ειλικρινεια ,να εγκαταλειψουν τη συγχυση και να επιστρεψουν στην πραγματικοτητα,να μαθουν να κυριαρχουν τις συγκινησεις,να εξαγνιζουν τα αισθηματα,να καθαριζουν το νου,να διαλυουν την ανθρωπινη νοοτροπια και να ενεργοποιουν την επιγνωση του Ταο,αποφευγοντας προσεκτικα ακομη και την παραμικρη τυχαια σκεψη ,τοτε θα μπορουσαν να φωτισουν το εσωτερικο οπως κανει ο ηλιος και η σεληνη.
Οταν το εσωτερικο και το εξωτερικο φωτιζονται και ολα ειναι διαυγη,τοτε ειστε ενα με το φως του ηλιου και της σεληνης.Οταν ανπτυχθει στην εσχατη κατασταση της ,αυτη ειναι μια κυκλικη φωτεινοτητα την οποια τιποτα δεν μπορει να ξεγελασει,ειναι το λεπτοφυες σωμα ενος ομοιογενους πνευματος , που εμποτιζει ολοκληρο το συμπαν.Τοτε θα εχετε την ιδια λειτουργια με τον ηλιο και τη σεληνη.

Ευχαριστω,να εχετε μιαν ομορφη μερα.

Θα 'θελα να δώσω τα εύσημα σε αυτή την παρέα

για τη συμμετοχή και την πλούσια προσφορά της στο συγκεκριμένο θέμα.

Με τη σειρά μου να προσθέσω κάποια επιμέρους αποσπάσματα από την

ηθική διδασκαλία του μεγάλου αυτού δασκάλου.

.. 4η Ρήση
Ο Λάο Τσου είπε:
Η σοφία δε συνίσταται στο να κυβερνάς τους άλλους αλλά τον εαυτό σου.
Η ευγένεια δε συνίσταται στην ισχύ και στην κοινωνική θέση, αλλά
είναι θέμα αυτοπραγμάτωσης. Αν αυτοπραγματωθείς θα βρεις όλο τον
κόσμο μέσα σου.
Η ευτυχία δεν συνίσταται στα πλούτη ή στην κοινωνική θέση, αλλά είναι θέμα αρμονίας.
Όσοι ξέρουν αρκετά για να θεωρούν σημαντικό τον εαυτό κι ελάχιστα σημαντικό τον κόσμο, είναι κοντά στην Οδό.

…Η Οδός πλάθει μυριάδες όντα, αλλά η ίδια είναι πάντα άμορφη.
Σιωπηλή κι ακίνητη κατανοεί εντελώς το αδιαφοροποίητο άγνωστο.
Τίποτε δεν είναι τόσο μεγάλο που να στέκεται έξω απ’ αυτήν, τίποτε τόσο μικρό που να μένει μέσα της. Δεν έχει κατοικία, αλλά δίνει ζωή σε όλα τα ονόματα του όντος και του μη όντος.

Η τέλεια αρετή τους είναι η Οδός του ουρανού και της γης: να γιατί ονομάζονται αληθινοί άνθρωποι
… Οι αληθινοί άνθρωποι ξέρουν πόσο σημαντικός είναι ο εαυτός και πόσο λίγο σημαντικός ο κόσμος.

Φροντίζοντας την Οδό του Ουρανού, αγκαλιάζοντας την καρδιά του ουρανού, αναπνέουν το σκοτάδι και το φως, εκπνέουν το παλιό και εισπνέουν το καινούριο.
Κλείνουν με το σκοτάδι κι ανοίγουν με το φως..

Οι αληθινοί άνθρωποι επιστρέφουν ηθελημένα στην ουσία, ακουμπώντας στο στήριγμα του πνεύματος και επιτυγχάνοντας την ολοκλήρωση.
Έτσι κοιμούνται χωρίς όνειρα και ξυπνούν χωρίς σκοτούρες.

ΟΥΕΝ ΤΣΟΥ – Η κατανόηση των Μυστηρίων
(Οι διδασκαλίες του Λάο Τσου)
Εκδ. ΔΙΟΝ

wink

Οταν κουναμε ενα κουδουνι,κουδουνιζει.Οταν χτυπαμε ενα τυμπανο,αντηχει.Αυτο συμβαινει επειδη ειναι συμπαγη εξωτερικα και κενα εσωτερικα.Επειδη δεν εχουν τιποτε μεσα,ειναι ικανα να κουδουνισουν και να ηχησουν.
Εκεινο που αντιλαμβανομαι καθως το αναλογιζομαι,ειναι το Ταο της αληθινης κενοτητας και της ανεκφραστης υπαρξης.
Η αληθινη κενοτητα ειναι σαν το εσωτερικο ανοιγμα του κουδουνιου ή΄του τυμπανου.Η ανεκφραστη υπαρξη ειναι σαν τον ηχο που βγαζει το κουδουνι ή το τυμπανο οταν το χτυπαμε.Αν οι ανθρωποι μπορουσαν να κρατησουν αυτην την αληθινη κενοτητα σαν ουσια τους και να χρησιμοποιησουν την ανεκφραστη υπαρξη σαν λειτουργια τους,παντα γαληνιοι κι ομως παντα ανταποκριτικοι,παντα ανταποκριτικοι κι ομως παντα γαληνιοι, ηρεμοι και αταραχοι και ομως ευαισθητοι και αποτελεσματικοι, ευαισθητοι και αποτελεσματικοι κι ομως παντα ηρεμοι κι αταραχοι, κενοι κι ομως οχι αδειοι, οχι αδειοι κι ομως κενοι, αγρυπνοι κι αποτελεσματικοι ,ζωηροι και δραστηριοι, διυλιζοντας το καθετι στο μεγαλο κλιβανο της Δημιουργιας, τοτε οταν η βρωμια θα φυγει,ο καθρεπτης θα μεινει καθαρος.Οταν τα συννεφα διαλυονται,η σεληνη εμφανιζεται.
Αποκαλυπτοντας το ακαταλυτο σωμα της πραγματικοτητας,θα υπερβουν το γιν,το γιανγκ και τη Δημιουργια και θα συγχωνευτουν με την αιωνιοτητα του διαστηματος.

Ευχαριστω πολυ,να εχετε μια υπεροχη μερα!

ΟΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΑΡΑΖΕΤΑΙ...

Όταν ο Γιεν Γιαν πήγε ανατολικά στο Τσι, ο Κουμφούκιος είχε μια πολύ ανήσυχη έκφραση στο πρόσωπό του. Ο Τζου Κουνγκ σηκώθηκε από την ψάθα του και ρώτησε:
- Μπορώ να τολμήσω να ρωτήσω γιατί ο Κύριος έχει τόσο ανήσυχη έκφραση τώρα που Χούι ο Χούι έχει πάεο ανατολικά στο Τσι;
- Υπέροχη αυτή σου η ερώηση, είπε ο Κουμφούκιος. Ο Κουάν Τζου ήξερε ένα ρητό που πολύ το εκτιμώ: << Οι μικρές τσάντες δεν χωρούν μεγάλα πράγματα, τα κοντά σχοινιά δεν φθάνουν στα βαθιά νερά>>. Κατά τον ίδιο τρόπο πιστεύω ότι η μοίρα έχει ορισμένες μορφές και το σώμα ορισμένες κατάλληλες χρήσεις.Δεν μπορείς να προσθέσεις ή να αφαιρέσεις από αυτά. Φοβάμαι ότι όταν ο Χούι φτάσει στο Τσι, θα αρχίσει να λέει στο μαρκήσιο του Τσι για τους τρόπους που Γιάο, του Σουν και του Κίτρινου Αυτοκράτορα και έπειτα θα συνεχίσει να μιλάει για τον Σούι Τζεν και τον Σσενούγκ. Ο μαρκήσιος τότε θα ψάξει μέσα του για παρόμοια μεγαλειότητα και θα αποτύχει να τη βρει, θα ταραχθεί φοβερά και όταν ένας άνθρωπος ταράζεται, σκοτώνει.

Σας χαιρετώ.

quote:

---

Υ.Γ. Τώρα θυμήθηκα μια ταινία που είδα πρόσφατα και την συστήνω.
Είναι το "ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ-ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ-ΧΕΙΜΩΝΑΣ...ΚΑΙ ΑΝΟΙΞΗ ΞΑΝΑ"
Η ταινία είναι κορεάτικη και πιο πολύ στο πλαίσιο του Ζεν-Βουδισμού, όμως τα μυνήματά της είναι πολύ βαθιά και πάντα αληθινά.

---

Amphipolis,η ταινια πραγματι βασιζεται στο πνευμα του Ζεν-Βουδισμου ομως γνωριζουμε πως ολα αυτα ειναι τελικα σχετικα.Ειναι μια υπενθυμιση των κυκλων της ζωης ,της μαθησης ,της υπαρξης γενικοτερα.
Συν το οτι ειναι ενα μικρο "εικαστικο" αριστουργημα.

Συνεχιζοντας ομως,

Ενας δρακοντας,σαν πνευματικη φωτεινοτητα,μπορει να ειναι μεγαλος ή μικρος,μπορει να ανυψωθει ή να κατελθει,να εξαφανιστει ή να εμφανιστει,να εισχωρησει σε βραχους και βουνα ,να πηδηξει στα συννεφα και να ταξιδεψει με τη βροχη.Πως μπορει να τα κανει ολα αυτα?Μεσω της δρασης του πνευματος.

Εκεινο που αντιλαμβανομαι ,καθως το αναλογιζομαι,ειναι το Ταο της ασυλληπτης πνευματικης μετουσιωσης,Η αιτια που οι ανθρωποι μπορουν να ειναι ανθρωποι ειναι λογω του πνευματος.Οσο υπαρχει το πνευμα ζουν.Οταν το πνευμα φευγει ,πεθαινουν.

Το πνευμα διεισδυει στον ουρανο και στη γη,γνωριζει το παρελθον και το παρον,εισερχεται σε καθετι λεπτοφυες,υπαρχει σε καθε μερος.Μπαινει στο νερο χωρις να πνιγεται,στη φωτια χωρις να καιγεται,εισχωρει στα μεταλλα και στα βραχια χωρις εμποδιο.Ειναι τοσο μεγαλο ωστε γεμιζει το συμπαν,τοσο μικρο ωστε στεκει στην ακρη μιας τριχας.Ειναι ασυλληπτο,απιαστο,ανεξηγητο,απεριγραπτο.

Εκεινος που μπορει και χρησιμοποιει το πνευμα,αλλαζει επιδεξια αναλογα με την εποχη και συνεπως μπορει να μοιραζεται τις ιδιοτητες του ουρανου και της γης,να μοιραζεται το φως του ηλιου και της σεληνης,να μοιραζεται τη διαδοχη των τεσσαρων εποχων,να συγκρατει τη φυση στην αρχεγονη κατασταση και να την υπηρετει στην παροδικη.

Αυτο ειναι σαν τις μεταμορφωσεις του πνευματικου δρακοντα,ο οποιος δεν μπορει να γινει ορατος στα ιχνη της μορφης.

Ευχαριστω και χαιρετω.

ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΙΑΣ

Ο κύριος Γι και ο κύριος Σανκ ήταν φίλοι. Κάποτε έβρεχε συνέχεια για δέκα ημέρες. Ο κύριος Γι είπε μέσα του: << Ο κύριος Σανκ πιθανό να έχει δυσκολίες>> και τύλιξε κάμποσο ρύζι και το πήγε στο φίλο του για να το φάει. Όταν έφτασε στην αυλόπορτα του κυρίου Σανκ, άκουσε κάτι σαν τραγούδι ή κλάμα και κάποιος να χτυπάει ένα λαούτο και να λέει:

Ήταν σαν η φωνή να μην άντεχε πια και ο τραγουδιστής αγωνιζόταν να βγάλει τις λέξεις.
Ο Κύριος Γι μπήκε μέσα και είπε:
- Τι εννοείς, τραγουδόντας ένα τραγούδι σαν αυτό;
- Συλλογιζόμουν τι είναι αυτό που μ' έφερε σ' αυτήν την ακρότητα, αλλά δεν μπορούσα να βρώ την απάντηση. Ο πατέρας μου και η μητέρα μου, σίγουρα δε θα επιθυμούσαν αυτή τη φτώχια για μένα. Ο Ουρανός σκεπάζει τα πάντα χωρίς μεροληψία. Η Γη, υποφέρει τα πάντα δίχως μεροληψία. Ο Ουρανός και η Γη σίγουρα δεν θα απομόνωναν εμένα για να με κάνουν φτωχό.
Προσπαθώ να ανακαλύψω ποιος το κάνει, αλλά δεν μπορώ να πάρω την απάντηση. Κι όμως να'μαι σ'όλη την ακρότητα. Πρέπει να είναι η μοίρα.

Σας χαιρετώ με εκτίμηση.

Μια κοιλοτητα γεμιζει κατα τη διαρκεια μεγαλης χρονικης περιοδου,ενω μια προεξοχη μειωνεται μετα το περασμα πολλων χρονων.Αυτο συμβαινει επειδη εκεινο που ειναι κενο προοριζεται να γεμισει και εκεινο που ειναι ψηλο προοριζεται να μειωθει.Εκεινο που αντιλαμβανομαι,καθως το αναλογιζομαι,ειναι το Ταο της μειωσης και της αυξησης ,της κενοτητας και της πληροτητας.

Οταν οι ανθρωποι υπερβαλλουν και εξυψωνουν τον εαυτο τους,εχοντας εμπιστοσυνη στο ταλεντο και την ικανοτητα τους,καμαρωνοντας τριγυρω σα να ηταν σοφοι,οι αλλοι συχνα τους απεχθανονται.Συνεχως συσσωρευουν λαθη μεσω αυτοδικαιωσης και τελικως πεφτουν πιο κατω απο τους αλλους και το μονο που δεν καταφερνουν ειναι να εξυψωθουν.Αυτο μοιαζει με την προεξοχη της γης που βαθμιαια φθειρεται απο τους ανθρωπους που βαδιζουν επανω της.

Οταν οι ανθρωποι ταπεινωνονται και μειωνουν τον εαυτο τους,εγκαταλειποντας το διανοουμενισμο,οντας μετριοπαθεις και συγκρατημενοι,τοτε συχνα οι αλλοι τους σεβονται.Συνεχως ευεργετουν αδειαζοντας την καρδια τους και τελικως προχωρουν πιο πολυ απο τους αλλους,αποβαινοντας καθε αλλο παρα κατωτεροι.Αυτο ειναι σαν την κοιλοτητα του εδαφους που βαθμιαια γεμιζει,εξαιτιας συσσωρευσης χωματος.

Γι'αυτο στην περιπτωση των εξελιγμενων ατομων οσο πιο ανωτερο γινεται το μονοπατι τους,τοσο πιο ταπεινη ειναι η καρδια τους.Η αρετη τους αναπτυσσεται μερα με τη μερα κι ομως καθημερινα γινονται ολο και πιο προσεκτικοι, μεχρις οτου καθε περηφανια εχει χαθει και καθε αναστατωση εχει διαλυθει.

Καταλαβαινω οτι μπορει για καποιους να γινονται κουραστικα αυτα τα κειμενα,ομως αν τα αντιμετωπισουμε σα μικρα ποιηματα θα νιωσουμε οτι βρισκουν κατι οικειο ,βαθια μεσα μας.

Ευχαριστω και να εχετε μια ομορφη ημερα.

μόνο κουραστικά δεν είναι αυτά που αναφέρεις.

Απεναντίας είναι τόσο όμορφο μέσα από το δρόμο της αναζήτησης

ενός Μύθου, μιας Αλληγορίας, μιας Παραβολής,

να αντιλαμβάνεσαι ότι υπάρχουν πάντα κρυμμένες

διαχρονικές αλήθειες, που ζωντανεύουν τις αξίες της ζωής μας.

Καλή συνέχεια σ' αυτή την αξιόλογη εργασία !

Με εκτίμηση

Φάνης

wink

Θα συμφωνήσω με τον Φάνη.

ΤΑΟ, κουραστικά είναι αυτά τα κείμενα, μόνο για αυτούς που δεν βλέπουν την ποιητική σοφία που αυτά ακτινοβολούν.

Να σας ευχαριστήσω όλους για την προσφορά σας.

3.

Παρέχοντας στους ικανούς όλο και περισσότερα, αναπτύσσεται στο λαό το πνεύμα του ανταγωνισμού.
Εκιμώντας ιδιαίτερα τα πολύτιμα αντικείμενα, αναπτύσσεται στο λαό το πνεύμα της αρπαγής.
Επιδοκιμάζοντας την απληστία, δημιουργείται αναταραχή στο νού του.

Οταν όμως κυβερνά κάποιος που Γνωρίζει, αδειάζει το νου από σκέψεις, ιακανοποιεί τις βασικές ανάγκες, εξασθενίζει την απληστία και φροντίζει για την υγεία.

Και τότε, ως φυσικό επακόλουθο, ο λαός δεν δεσμεύεται από τη συσσώρευση γνώσεων ούτε από τις επιθυμίες του.
Ετσι οι επιτήδειοι δεν αποτολμούν να τον παραπλανήσουν.

Οταν δρας χωρίς να εμποδίζεις τη δράση παρεμβαίνοντας με τη σκέψη σου, όλα βρίσκουν τη σωστή τους θέση.

...............

Από το βιβλίο "Το Βιβλίο του Τάο", απόδοση στα ελληνικά του "Τάο Τε Τσινγκ" του Λάο Τσε από τον Δημήτρη Πατσίλια, Εκδόσεις "Ασπρο Φτερό".

Μια μανιασμενη τιγρη δεν θα βλαψει ενα παιδι,ενα πεινασμενο γερακι δεν θ'αρπαξει ενα βρεφος.Πως μπορει και γινεται αυτο?Γιατι το παιδι ειναι αμεριμνο.

Εκεινο που αντιλαμβανομαι καθως το αναλογιζομαι,ειναι το Ταο της λεπτοφυους λειτουργιας της αμεριμνησιας.

Ο λογος για τον οποιο οι ανθρωποι δεν φθανουν στο Δρομο ειναι για τι εχουν νου.Το να εχουν νου σημαινει οτι εχουν ενα εγω,που σημαινει οτι βλεπουν τους αλλους σαν αλλους και τον εαυτο σαν εαυτο.Οταν θεωρειτε τον εαυτο σας σαν κατι ξεχωριστο απο τους αλλους,αναζητατε κερδη για σας,χωρις να σκεφτεστε τις απωλειες των αλλων.Γινεστε επιδεξιοι και πονηροι,οι προσωπικες σας επιθυμιες πολλαπλασιαζονται τυχαια.Η φυσικη σας αγαθοτητα χανεται.

Αν δεν μπορειτε ουτε να συσσωρευσετε αρετες,πως μπορειτε να φανταστητε οτι θα φτασετε στο Ταο?

Αυτος ειναι ο λογος που οι αληθινοι αναζητητες του Ταο βιαζονται να πεταξουν τον εγωισμο και να εγκαταλειψουν την ιδιοτελη συμπεριφορα.Στη ζωη και στην ανταποκριση τους στον κοσμο θεωρουν τον εαυτο τους και τους αλλους αμεροληπτα,και ολες τις ταξεις σαν ισες.Ασχολουμενοι με τα πραγματα καθως εμφανιζονται,οι αληθινοι αναζητητες ανταποκρινονται σε αυτα,αλλα δεν τα προσλαμβανουν.Τα προσπερνουν και δεν αργοπορουν.Αντιμετωπιζουν ολες τις καταστασεις χωρις σκεψη.

Επειδη δεν σκεπτονται, δεν εχουν εγωισμο.Οντας χωρις εγωισμο ,ειναι εσωτερικα καθαροι.Οντας εσωτερικα καθαροι,ειναι απαλλαγμενοι απο λαθη,εντελως συγχωνευμενοι στο σχεδιο της φυσης.

Αυτο ονομαζεται μυστικη αρετη.Η μυστικη αρετη ειναι αμορφη και χωρις ιχνη,αορατη και αθορυβη - μονο ετσι μετεχετε των αρετων του ουρανου και της γης, της λαμπροτητας του ηλιου και της σεληνης,της ταξης των τεσσαρων εποχων και της τυχης των φανατσματων και των πνευματων.Η Δημιουργια δεν μπορει να σας περιορισει,τα μυριαδες πραγματα δεν μπορουν να σας βλαψουν.

Το παιδι δεν εχει συνειδητη διακριση ή επιγνωση - εναι απλως αμεριμνο και τιποτε δεν μπορει να το βλαψει.Πολυ περισσοτερο η αμεριμνησια που ειναι ταυτοχρονα ουσιωδης και λειτουργικη,και στην οποια τοσο το Ταο οσο και η δυναμη του ειναι πληρη - πως θα μπορουσε οποιαδηποτε εξωτερικη προσβολη να τη βλαψει?

Ευχαριστω και σας χαιρετω γλυκα.

Edited by - ΤΑΟ on 29/04/2004 08:26:45

"Οταν ο Τζουανγκ Τζου ονειρευτηκε πως ηταν πεταλουδα"

Χαιρετω και παλι.

Οταν ενας ανθρωπος φωναζει σε μια αδεια κοιλαδα,εμφανιζεται μια αντηχηση του ηχου.Στη λαικη παραδοση αυτο ονομαζεται "πνευμα της κοιλαδας".Επειδη εχει φωνη αλλα οχι μορφη,ονομαζεται πνευμα της κοιλαδας.

Εκεινο που αντιλαμβανομαι,καθως το αναλογιζομαι, ειναι το Ταο της θρεψης του πνευματος στην κενοτητα.

Αν οι ανθρωποι μπορουσαν να αδειασουν εσωτερικα, αυτη ειναι η κοιλαδα.Μεσα στην κενοτητα υπαρχει ενα σημειο πνευματικης ενεργειας,κρυμμενο.Αυτο ειναι το πνευμα.

Η κοιλαδα ειναι ηρεμη και αδιαταρακτη,το πνευμα ειναι ευαισθητο και αποτελεσματικο.Μονο η κοιλαδα μπορει να ειναι πνευματικη - χωρις την κοιλαδα δεν υπαρχει πνευματικοτητα.Το θαυμα του πνευματος υπαρχει μονο στην κοιλαδα.

Οι ανθρωποι του κοσμου ειναι γεματοι απο προσωπικες επιθυμιες που εμποδιζουν το πνευματικο ανοιγμα,βρωμιζοντας το με εκατονταδες τροπους - πως θα ηταν δυνατον να εχουν μια κοιλαδα?Αφου δεν εχουν μια κοιλαδα,ειναι συγχυσμενοι και προβληματισμενοι,σαν τους μεθυσμενους ή τους ονειροπολους.Η πνευματικη τους ενεργεια χανεται,πως θα μπορουσαν να εχουν το πνευμα?Απο τη στιγμη που εχουν χασει το πνευμα,ακομη κι αν ειναι ζωντανοι,μοιαζουν με νεκρους.

Αν μπορειτε να αποβαλλετε ολα τα δεσμα και να ξεπλυνετε τις συσσωρευμενες καταληψεις,ετσι ωστε να ειστε καθαροι και γυμνοι,αδεσμευτοι και ελευθεροι,χωρις τιποτε απολυτως,τοτε στην αδεια αυτη κοιλαδα θα υπαρξει κατα φυσικο τροπο κατι ακαθοριστο με ουσιαστικη ζωτικοτητα,ενα μη ψυχολογικο πνευμα που ειναι ανταποκριτικο,αποτελεσματικο και σοφο.Αφηστε το ελευθερο και γεμιζει το συμπαν.Τυλιξτε το και αποθηκευεται μυστικα.Με αυτο τον τροπο μπορει να γινει κανεις ισαξιος με τον ουρανο επανω και τη γη κατω.

Αρκετοι επιστημονες,ψυχολογοι εχουν μελετησει το μυστικισμο και μεσα απο την οπτικη του Ταοισμου.Για τον Κ.Γιουνγκ ο Ταοισμος -μεσα απο την κενοτητα στην οποια προτρεπει- καθισταται ως μια απο τις πιο παλαιες μεθοδους αυτοψυχαναλυσης και εν τελη συναισθηματικης και ψυχικης ισορροπιας.

Ευχαριστω πολυ,να ειστε καλα.

Edited by - ΤΑΟ on 30/04/2004 08:34:29

quote:

---

Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΣΥΜΠΟΝΙΑΣ να ενα βημα σωστο.
ΑΓΑΠΗ ΧΑΡΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.

---